Magiging mas malalim magpakailanman ang boses ko, mas matalas ang linya ng panga ko, at mas mahaba ang ilong ko.
Mananatiling panlalaki ang istruktura ng aking buto. Mas kitang-kita ang aking Adam's apple, at
hindi alam kung ano ang aking kakayahang magparami.
Minsan tinitingnan ko ang salamin at pakiramdam ko ay halimaw ako.
At iyon ang unang beses na nakatayo ako sa harap ng salamin at nakita ko ito: para bang inatake ako.
Talagang malupit iyon.
Naramdaman kong wasak ako at pakiramdam ko ay traydor ako sa sarili sa pinakamalalang paraan.
At iyon na nga, alam mo.
Hindi na ito mababaliktad.
Tapos na para sa akin ang eksperimento. Wala nang pagbabalik ngayon.
Noong ika-23 ng Agosto 2023, inaprubahan ng pamahalaang Aleman ang burador ng tinatawag na Batas sa Sariling Pagpapasya.
Dapat payagan ang mga matatanda na baguhin ang kanilang talaan ng kasarian at unang pangalan sa pamamagitan
ng isang simpleng deklarasyon sa tanggapan ng rehistro.
Dapat makapagpasa mismo ng kinakailangang deklarasyon ang mga menor de edad na 14 taong gulang pataas.
Kung hindi sumang-ayon ang mga magulang na may kustodiya, maaaring palitan ang pahintulot na ito ng hukuman pangkapamilya.
Nakatalagang ipatupad ang Batas sa Sariling Pagpapasya sa Nobyembre 2024.
Maraming miyembro ng publiko ang hindi alam kung ano ang ibig sabihin nito sa praktika.
Dito, binibigyan ang mga kabataan sa isang napakasensitibong yugto ng kanilang pag-unlad ng kalayaan sa
pagpili na may malawakang epekto sa buong buhay nila.
Sa karamihan ng mga kaso, ang pagbabago sa rehistrong kasarian ay sinasamahan ng hormonal at kirurhikong pagbabago ng kasarian.
Ang pagbabagong-kasarian na ito ay tinatawag na transisyon.
May ebidensya na mabilis na tumaas ang bilang ng mga transisyon sa mga nakaraang taon.
Ang paksa ay napakalawak sa social media at laging naroroon para sa maraming kabataan.
Sa pangunahing midya, halos walang eksepsiyon ang pag-uulat na napakapositibo, hindi kritikal, at sumusuporta.
Kaunti lamang ang talakayan tungkol sa mga panganib, mga side effect, at mga negatibong kahihinatnan ng mga pamamaraan.
Kasabay nito, dumarami ang mga taong nagsisisi sa kanilang paglipat.
Gayunpaman, sila ay sinisensor, minarginalisa, o pinapatahimik ang kanilang mga karanasan.
Ang programang ito ay nagbibigay ng tinig sa mga taong ito.
Ginagamit ang ilang halimbawa upang ipakita ang mga panganib at problema ng transisyon, habang nagbibigay din ng
sulyap sa likod ng mga eksena ng ideolohiyang kasarian.
Oo, kung paano iyon nangyari. Isang oras lang ako doon.
Tinanong niya kung bakit ako naroon. Marami siyang sinabi. Hindi ako masyadong nagsalita.
At ang medyo nakainis sa akin ay siya – masasabi mong halos pinilit niya akong magsimula ng
therapy doon at huwag nang maghanap ng ibang therapist.
Sinabi rin niya na, sa teorya, aabutin ng isang taon o anim na buwan para makakuha ng mga hormone.
Sa praktika, mukhang mas maikli ito. Ibig sabihin, bukas din siya sa posibilidad na maaaring mangyari ito nang mas mabilis.
Marahil ay mayroon akong ganap na ibang problema at sinusubukan kong tumakas mula rito.
Natatakot lang ako na gagawin ko lahat ng iyon at hindi pa rin ako maging masaya.
O na, sa pinakamalalang kaso, baka pagsisiyan ko pa nga.
Pagkatapos, bilang bahagi ng terapiyang ito, sinimulan ko ring medyo agad ang pag-inom ng mga hormone – testosterone.
Sa tingin ko ay nasa therapy ako ng mga tatlong buwan.
Kinakailangan ng therapist na asikasuhin ito nang kaunti, dahil kailangan niyang ipaliwanag ito sa mga kumpanya ng seguro sa
kalusugan. Iyon lang talaga ang tanging patnubay sa Alemanya kung gaano kabilis ka maaaring lumipat. Sa madaling salita, ang
mga kumpanya ng seguro sa kalusugan ang nagtatakda kung kailan sila magbabayad para sa isang bagay at kung kailan hindi.
At saka niya iginiit na ito ay partikular na apurahan at isang napakalinaw o matinding kaso ng transsekswalidad.
Alinsunod dito, mabilis itong inaprubahan.
Pagkatapos, sa hindi maipaliwanag na paraan, inirekomenda niya ang isang kakilala niya, isang gynaecologist na napakabilis
at kung saan maaari kang makakuha ng appointment nang mabilis.
Akala ko kailangan kong dumaan sa isang proseso para makuha ang testosterone, gaya ng pagsusuring sikolohikal o ilang pagbisita
sa psychiatrist, atbp., pero sa halip ay nagkaroon ako ng 30-minutong pag-uusap sa telepono sa isang
doktor na hindi ko pa nakasalamuha nang personal, at naireseta sa akin ang testosterone sa telepono.
Kaya pumunta ka sa Planned Parenthood at sinabi mo, "Nakikilala ko ang sarili ko bilang lalaki,
naniniwala akong ako ay lalaki" – at sinabi nila:
'OK, kailangan mong makipag-usap sa ilang therapist nang ilang buwan o taon,' o sinabi ba nila, 'Narito ang mga
tableta, ma'am – er, sir – narito ang mga tableta, ingatan mo ang sarili, magandang araw sa iyo...'?
Oo, parang ganoon. Hindi nga mga tableta, kundi mga iniksyon.
Narito ang mga iniksyon, ginoo. – Kaya, oo, tumagal ng halos isang oras ang aking appointment.
Ang unang dalawampung minuto o higit pa ay isang maikling palitan ng usapan sa pagitan ko at ng
social worker na nakilala ko sa Planned Parenthood.
At kung nabasa mo ang artikulo ko sa Substack – sumulat ako ng artikulo sa Substack tungkol sa buong paglalakbay ko – inilista
ko ang mga tanong na tinanong sa akin ng social worker, at hindi naman ito masyadong malalim
na pagsusuring sikolohikal, sa madaling sabi.
Kaya nagkaroon ako ng maikling paunang panayam kasama ang social worker, at pagbalik niya sinabi niya, 'Ikaw ang perpektong
kandidato para sa testosterone, maaari na tayong magsimula agad.'
Kaya pumunta ako sa nars, at binigyan niya ako ng napakaikling listahan ng mga
panganib na talagang hindi gaanong binigyang-diin.
Mga bagay na tulad ng, 'Maaaring magkaroon ka ng mood swings' – na hindi naman talaga magandang paraan para iparating
ang mga posibilidad ng paggamot sa hormone – pero gayunpaman,
Tiningnan ko ang maikling listahan, at pagkatapos ay tinalakay namin ang dosis.
Ang pangkat ng mga propesyonal sa medisina na tumulong sa akin ay talagang pinilit akong mag-transition;
hindi nila ipinakita sa akin ang iba pang mga pagpipilian.
Sinabi nila na ang porsyento ng mga nagsisisi sa ganoong hakbang ay mas mababa sa isa o dalawang porsyento.
Nagsinungaling pa nga sila sa mga magulang ko, sinasabing magpapakamatay ako kung hindi ako papayagang mag-transition.
Ang aking medikal na transisyon ay tumagal ng mga tatlong taon at kalahati.
Noong panahong iyon, talagang iisa lamang ang doktor na tutol dito, at siya ang unang
endocrinologist na nakita ko para kumuha ng mga hormone.
Sinabi niya sa akin at sa nanay ko na magkakaroon ng panganib sa pag-unlad ng aking utak.
Ngunit agad-agad pagkatapos noon, pumunta ako sa isa pang endocrinologist, at anim na buwan lamang matapos akong ma-diagnose
na may dysphoria, binigyan ako ng mga puberty blocker.
At pagkatapos, ang testosterone, mga isang buwan pagkatapos.
Janine – Paglilipat ng kasarian sa lalaki Janine: Sumailalim ako sa mastektomiya noong ako ay 21 taong gulang.
Pagkatapos, sa edad na 25, sumailalim siya sa phalloplasty, ang paglikha ng penoid, kung saan kinuha ang
balat mula sa braso at inilipat sa pagitan ng mga hita.
At mula rito, bubuuin ang artipisyal na ari ng lalaki.
Pagkatapos noon, sumailalim pa ako sa humigit-kumulang sampung operasyon. Doon ginawa ang koneksyon ng urethra.
Sinabi sa iyo ng mga doktor na kailangan mong ituwid ito.
Ngunit sa tingin ko ay medyo masyadong negatibo ang paglalarawang ito.
Hindi ko talaga maisip kung ano ang ibig sabihin niyan.
Ang katotohanan ay sa artipisyal na likhang penoid na ito, dumadaloy talaga ang ihi na parang dumadaan sa isang extension.
Hindi mo talaga matatanggal lahat, kaya palaging may tumutulo.
At nagdudulot iyon ng paulit-ulit na impeksyon sa daanan ng ihi.
At ngayon ay sumasailalim ako sa operasyon ngayong taon para ibalik sa dati ang lahat.
Talagang napakahirap, lalo na dahil ang pag-ospital ay kumain ng napakarami sa buhay ko.
Sa tingin ko, iyon nga ang pinakamasamang bagay. Ang lahat ng oras na nawala. At
siyempre, pati na rin ang mga problema sa kalusugan.
Chloe Cole – Malalaking peklat Chloe Cole: Ang boses ko ay palaging mas malalim, ang linya ng panga
ko ay mas matalim, at ang ilong ko ay mas mahaba.
Mananatiling panlalaki ang istruktura ng aking buto. Mas kitang-kita ang aking Adam's apple, at
hindi alam kung ano ang aking kakayahang magparami.
Minsan tinitingnan ko ang salamin at pakiramdam ko ay halimaw ako.
Matapos matanggal ang aking mga suso, sinunog ang tisyu.
Bago ko pa man maabot ang edad kung kailan makakakuha ka ng lisensya sa pagmamaneho, inagaw sa akin ang
malaking bahagi ng aking hinaharap na pagiging babae.
Hindi ko kailanman magagawang magpasuso ng anak.
Minsan nahihirapan akong tumingin sa sarili ko sa salamin, at hanggang ngayon ay
nahihirapan pa rin ako sa sekswal na disfunction.
At may malalaking peklat ako sa dibdib ko.
At ang mga skin graft na kinuha nila mula sa aking mga utong ay patuloy pa ring tumutulo hanggang ngayon;
inilipat raw ang mga ito sa mas maskulinong posisyon, sabi nila.
Pagkatapos ng operasyon, bumaba ang aking mga marka sa paaralan.
Ang lahat ng pinagdaanan ko ay hindi nakatulong na lutasin ang mga nakapailalim na suliraning sikolohikal na mayroon ako.
At inakala ng mga doktor ko, kasama ang kanilang mga teorya tungkol sa kasarian, na mawawala ang lahat ng
problema ko sa sandaling maoperahan ako at maging isang bagay na bahagyang kahawig ng lalaki.
Napatunayan na mali ang kanilang mga teorya; binago ng gamot at operasyon ang aking katawan, ngunit hindi
nila mababago ang pangunahing katotohanan na ako ay isang babae at mananatili akong babae.
Hindi ko kailanman naisip kung ano ang mararamdaman kapag muling binuksan ang aking mga peklat para mano-manong alisin ang
mga pamumuo ng dugo sa aking dibdib, hanggang sa nangyari ito sa akin, hanggang sa nasa ospital ako at naranasan ko ito.
Noong panahong iyon, inakala kong mamamatay ako.
Nakahawa ang sugat, at tila walang nagmalasakit.
Hindi ko sa tingin may nakakaintindi sa mga komplikasyon na kaakibat ng mga pamamaraan at paggamot na
ito hanggang sa maranasan nila ito nang personal.
Ang proseso ng operasyon sa ari ay napakatindi.
Una, isinasagawa ang isang pamamaraan na tinatawag na orchiectomy, ibig sabihin ay tinatanggal ang mga bayag.
Pagkatapos ay ginugupitan nila ang balat ng ari ng lalaki upang magamit muli.
At pagkatapos ay tinatanggal ang tisyu ng ari, ang tisyu na nagdudulot ng pagtigas.
Bawat tao, kahit sino pa man sila, ay palaging may kaunting tisyu ng erection.
Kung iisipin mong galing ang bukol ng daliri mo sa puntong ito, at mawawala ang daliri mo, nananatili pa rin ang
natitirang bahagi ng bukol, kaya mo pa rin itong igalaw.
Kaya sa kasamaang palad, nararamdaman mo pa rin ang pakiramdam na parang multo.
Sa proseso, inililipat din nila ang urethra at inilalagay muli ito, na nagdudulot ng isang napakakaraniwang
komplikasyon na nararanasan ko rin, ang pagsisikip ng urethra, na pumipigil sa iyo na umihi nang maayos.
Ang ihi ay lumalabas nang dahan-dahan, masakit, o sa ilang kaso, hindi lumalabas.
Ang ilang tao ay kailangang magsuot ng kateter habang buhay.
May ilang tao na nakararanas ng tunay na kakila-kilabot na mga komplikasyon.
Ako mismo ay nawalan ng maraming dugo habang isinasagawa ang operasyon dahil tumagos nang diretso ang drill sa balakang.
Ang mga impeksyon na nakukuha mo pagkatapos, sabi nila: Ganap na normal iyon.
Nakuha mo lang talaga ang impeksyon.
May mga taong may nekrotikong tisyu, na nangangahulugang namatay nang panloob ang tisyu o tinanggihan ito.
May panganib ng pag-urong.
At saka may mga suliraning sikolohikal na ayaw pag-usapan ng sinuman.
Ang mga suliraning pangkaisipan pagkatapos ng operasyon ay mahirap, kahit na gusto mo ang
operasyon, kahit na masaya ka rito, mahirap pa rin.
Nawawalan ka ng enerhiya.
Napakapagod mo at, sa isang paraan, ikaw ay nagiging mahina dahil napagtanto mong wala kang lakas na ito.
Sa isang paraan, kakaiba ang pakiramdam. Oo, medyo malupit nga.
Hindi ko matandaan nang eksakto kung kailan, isang araw pagkatapos ng operasyon, ako'y nagkamalay.
Ngunit iyon ang sandali nang bumangon ako mula sa kama at nawala na ang bendahe.
Kaya marahil ito ay nasa ika-apat o ika-limang araw.
At iyon ang unang beses na nakatayo ako sa harap ng salamin at nakita ko ito:
Parang inatake ako. Sobrang malupit talaga.
Naramdaman kong wasak ako at pakiramdam ko ay traydor ako sa sarili sa pinakamalalang paraan.
At iyon na nga, alam mo. Hindi na ito mababaliktad. Tapos na ang eksperimento para sa akin. Talagang wala nang pagbabalik.
Ipinapakita ng mga halimbawang ito higit sa lahat ng bagay. Hindi ito tungkol sa kapakanan ng mga tao.
Iyan nga ang punto.
Ang ideolohiyang pangkasarian at ang transisyon ay ipinapakita sa sangkatauhan bilang
makatao, ngunit sa katotohanan ay kabaligtaran pala.
Ang ideolohiyang pangkasarian at ang transisyon na nagmula rito ay bahagi ng World Economic Forum at ng Agenda 2030 ng UN.
Ang adyendang ito ay naglalayong ganap na baguhin ang lahat ng umiiral na estruktura at aspeto ng buhay.
Diumano, para sa kapakinabangan ng lahat, ninanakawan ang sangkatauhan ng lahat ng
likas nitong kagandahan at mga kalamangan.
Ang programa na "Misleading Labelling: Agenda 2030 – How the UN is dragging the world into the abyss" ay nag-uulat
nang detalyado tungkol sa nakapipinsalang panlilinlang na ito.
Kaya halos lahat ng mga pamahalaang Kanluranin ay sabik na itanim ang ideolohiyang pangkasarian kahit sa pinakabatang mga bata.
Sa totoo lang, at bilang insentibo, ang medisinang pangkasarian ay isang napakalaking pinagkukunan ng kita.
Libu-libong klinika para sa pagpapalit ng kasarian ang sumulpot sa Kanlurang mundo nitong mga nakaraang taon.
Ang isang operasyon ng pagbabago ng kasarian ay kumikita sa mga klinika ng ilang libong euro.
Bukod dito, may panghabambuhay na pag-inom ng mga hormone, na sa karamihan ng mga kaso ay sinasagot ng seguro
sa kalusugan, pati na rin ang mga kaugnay na terapiya.
Depende sa pagsisikap, tagal, at mga hakbang na kasangkot, maaaring umabot sa limang-digit na halaga sa itaas na saklaw.
Ang operasyon ng pagbabago ng kasarian ay samakatuwid isang napakakumikitang pinagkukunan ng kita.
Isa pang kahihinatnan ng transisyon ay, alinsunod sa misantrópikong Agenda 2030,
madalas na nagiging baog ang mga taong ito.
Ito naman ay nagsisilbing paraan ng kontrol sa populasyon, na matagal nang lantaran nang
pagsikapan ng mga nangungunang pandaigdigang estratehista.
Ngunit mas lalong lumalayo pa ang Agenda 2030: layunin ng teknolohiyang transhuman na baguhin ang mga
tao sa mga biorobot sa pamamagitan ng pag-uugnay sa kanila sa artipisyal na intelihensiya.
Diumano'y upang bigyan siya ng mga kakayahang lagpas sa karaniwang tao.
Ngunit sa katotohanan, nagaganap ang pagmumutil bilang bahagi ng paglipat;
Ang mga tao ay binababa sa katayuan bilang mga makina na maaaring kontrolin, na malinaw na ipinapakita sa ipinakitang programa.
Ang start-up na kumpanya ni Elon Musk na Neuralink ay nag-implant ng brain implant sa isang tao sa unang pagkakataon ilang
araw na ang nakalipas, ayon sa kanyang inihayag noong 29 Enero 2024 sa kanyang platapormang 'X', na dating Twitter.
Konklusyon: Ang katotohanang tinatarget ang mga tao para sa pagmumutilasyon at panlabas na kontrol sa ganitong paraan ay
nagpapakita na tanging ang mga tao, sa kanilang muling natuklasang matatalinong banal na kakayahan, ang makakapigil sa
mapanirang Agenda 2030 at sa mga nagkukunwaring nasa likod nito.
At iyan nga ang lubos na kinakailangan nang madalian.
Maaari ka ring tumulong sa pamamagitan ng pagbabahagi ng programang ito sa mga kaibigan at kakilala upang maging
malinaw ang mga epekto at pinagmulan ng mga pakana na ito!
Sumulat sa iyong Miyembro ng Parlamento o tawagan siya.
Ipahayag ang iyong pagkadismaya sa Batas ng Sariling Pagpapasya at banggitin ang mga katotohanang nakasaad sa programang ito.
Tingnan din ang sumusunod na programa tungkol sa paksang ito.
Huwag nating hayaan na masira ang ating mga anak, at sa gayon ang ating lipunan, dahil sa
mga kasuklam-suklam na eksperimento sa tao.
Nasira ang aking pagkabata, pati na rin ang libu-libong detransitioners na kilala ko
sa aming mga network. Dapat itong itigil!
Ikaw lang ang makakapigil dito!
Sapat na maraming bata ang naging biktima ng barbarikong pekeng agham na ito.
Pakiusap, ako na ang iyong huling babala! Salamat.