We weten allemaal dat niet iedereen dol is op cijfers en statistieken.
Velen laten het onderzoek en de analyse graag over aan experts en
vertrouwen op de gepresenteerde resultaten.
Maar je wordt niet altijd goed geadviseerd.
Bijvoorbeeld in het geval van de sterftecijfers gepubliceerd door het Federaal Bureau voor de
Statistiek tijdens de pandemie van het coronavirus.
We waren er allemaal getuige van hoe het bureau na het uitbreken van de crisis in
2020 een aanzienlijk sterftecijfer liet zien.
Aangewakkerd door de media was het voor de meeste mensen duidelijk dat de pandemie
slachtoffers eiste en dat iedereen die zichzelf wilde beschermen, geïmmuniseerd moest worden.
De gecreëerde angst had effect!
In 2021 en 2022 zal de situatie echter anders zijn.
De grootschalige campagne had zijn doel bereikt.
De meerderheid van de bevolking was gevaccineerd.
Volgens officiële rapporten waren er geen onregelmatigheden meer in de sterftecijfers.
Maar, zoals de bedrijfsinformatie wetenschapper Marcel Barz ontdekte - een regelrechte leugen.
Citaat: "Wat ik zie in de ruwe gegevens over sterfgevallen is volledig
spiegelbeeld van wat het publiek denkt, zegt Barz.
In nauwgezet detail vergeleek hij ruwe en kwam met verbazingwekkende resultaten.
Hij ontdekte dat er, in tegenstelling tot officiële verklaringen, geen oversterfte was in 2020.
Niet alleen stierf een alarmerend aantal mensen in de daaropvolgende twee jaar, ook stierven opvallend veel
mannen en vrouwen van middelbare en jongere leeftijd.
Voor het eerst vertoonde ook het sterftecijfer een volledig atypisch verloop in relatie tot
de seizoenen dat nog nooit eerder was gezien.
Marcel Barz laat de vreemde fouten zien die de autoriteiten hebben gemaakt
bij het omgaan met de officiële cijfers.
Hoe kan het, vroeg de auteur zich af, dat de openbare communicatie zo ver afwijkt van de ruwe gegevens?
Bekijk nu een samenvatting van de videopresentatie: Het sterftecijfer in de ruwe gegevens Over deze
video... De officiële gegevens van het federale bureau voor de statistiek laten er geen twijfel over bestaan
dat er duizenden sterfgevallen te veel in Duitsland in 2021 en 2022. Erger nog, voor het eerst treft het
opvallende sterftecijfer ook jongere leeftijdsgroepen.
Waarom zien, horen of lezen we er niets over in de media? Welk dodelijk gevaar is onze bevolking
overkomen? Welke rol speelt het Federale Bureau voor de Statistiek in Wiesbaden? In deze presentatie laat
ik de officiële sterftecijfers zien en de vreemde fouten die onze autoriteiten maken bij het publiceren
van deze cijfers. Wij burgers worden niet eerlijk geïnformeerd over het sterftecijfer.
(Marcel Barz (Jüterbog, 20 november 2023))
Mijn naam is Marcel Barz, ik ben 48 jaar oud. Ik kom uit de Berlijn, om
precies te zijn: uit het stadje Jüterbog.
En ik ben een gediplomeerd zakelijk IT-specialist, wat betekent dat ik met gegevens en getallen omga.
En omdat ik het altijd zo precies doe en het nog eens uitreken, heb ik mezelf de titel
'bonenteller' bezorgd - maar ik ben er best trots op.
Het onderwerp zou dus moeten zijn: Het sterfproces in de ruwe gegevens.
Met ruwe gegevens bedoel ik onbewerkte gegevens.
Ik kijk dus niet naar kant-en-klare persberichten of grafieken, maar ik haal datapakketten op, zo fijnmazig
als ik ze kan krijgen, en begin dan zelf met het berekenen van totalen en het maken van grafieken
en dergelijke. Dus dat bedoel ik met ruwe gegevens.
En als het gaat om sterfgevallen, is de vraag: Zijn er veel of weinig mensen gestorven in Duitsland?
Het gaat dus niet alleen om het aantal mensen, maar ook om de vraag of er
meer of minder mensen waren dan normaal.
Niets meer - dat is de vraag.
Wat ik zie in de ruwe sterftecijfers is compleet het tegenovergestelde van wat het publiek denkt.
En in concrete termen - d.w.z. het sterftecijfer in 2020 - is de publieke opinie dat we hier een
opvallend sterftecijfer hadden vanwege de pandemie.
En ik was er zelf van overtuigd dat dit het geval was in 2020. gedrag van de mensen - ik was
zelf bang om dood te gaan, bang voor het virus.
Maar als ik naar de ruwe gegevens kijk, zie ik precies het tegenovergestelde.
Niet alleen zie ik geen afwijkingen in 2020, ik zie zelfs zelfs historische
dieptepunten in het aantal sterfgevallen in 2020.
En de vraag is: Hoe kan er zo'n grote kloof bestaan tussen wat er in de gegevens te zien
is en wat het publiek ervan vindt? gegevens en wat het publiek ervan vindt?
Dat is mijn bewering.
Maar ik zal dit ook in detail uitleggen nu in de presentatie.
Dat was niet alleen zo in 2020, maar in 2022 - en dat neem ik als tweede voorbeeld voorbeeld,
is het precies andersom dan het publiek denkt.
Terwijl de publieke opinie is dat er geen abnormaliteiten meer zijn in het aantal sterfgevallen,
en het gedrag van mensen dienovereenkomstig hetzelfde is: Normaliteit, niemand praat meer over
sterftecijfers, we praten over Oekraïne, we praten over Israël, er zijn totaal
andere onderwerpen, corona is zo gisteren.
Maar als ik naar de sterftecijfers kijk, zie ik nu deze afwijkingen, die velen dachten te
zien in 2020, ik zie ze nu in de sterftecijfers.
En het dramatische is dat ik deze afwijkingen ook zie in de jongere leeftijdsgroepen.
Ik heb nog nooit zulke patronen gehad.
Maar nu zie ik een duidelijke toename van sterfgevallen onder de jongere leeftijdsgroepen.
En dat is echt dramatisch.
En wat interessant is, is dat als we nu inzoomen naar het wekelijkse niveau en dit is de grafiek.
Nu heb ik de "spaghetti" bij wijze van spreken niet op elkaar gelegd, maar achter
elkaar, van 2011 tot 2023, bij wijze van spreken.
En ik keek nog verder terug, maar dat heb ik er eerst afgeknipt zodat je iets kon zien.
En deze blauwe zigzaglijn is nu het sterftecijfer en alleen dat van de leeftijdsgroep
van 45 tot 50 jaar, mijn leeftijdsgroep dus.
En we zien een vrij constant patroon.
Ja, soms breekt het uit aan de bovenkant en soms aan de onderkant maar het gedrag is relatief gelijkmatig.
Ja, altijd hetzelfde patroon:
In de winter is het net iets hoger en in de zomer daalt het een beetje. gaat het weer een beetje
naar beneden en de volgende winter weer omhoog.
En als we dit doortrekken naar links, resulteert het altijd in dit patroon.
En nu komt de ergste pandemie aller tijden.
En het ziet er zo uit.
En op het eerste gezicht zeg je: Dat is eigenlijk hetzelfde als altijd.
De zwarte lijn is als het ware de seizoenstrend.
En we gaan in 2020 dezelfde kant op als in voorgaande jaren.
We hadden zelfs een uitschieter naar beneden, wat bij wijze van spreken historisch is.
Maar ik zie geen opvallend patroon.
En nu zijn de jaren 21 en 22 toegevoegd.
En dat is een patroon dat nog nooit eerder in deze leeftijdsgroep is gezien.
We kunnen dus duidelijk zien dat de blauwe lijn ver boven de zwarte lijn blijft, de zwarte lijn
nauwelijks doordringt en er grote gebieden ontstaan.
En dat betekent gewoon dat veel jonge mensen hier zijn gestorven door een
soort gevaar dat nu onderzocht moet worden.
Dit sterftecijfer hebben we nog nooit eerder gehad in deze leeftijdsgroep.
Met andere woorden, een heel duidelijk alarmsignaal.
En het verbaast me dat er niets gebeurt, want dit patroon bestond niet eerder. heeft
nooit eerder bestaan. En het wijst maar in één richting, namelijk omhoog.
En laat ik een andere leeftijdsgroep nemen.
Laten we eens kijken naar de 50- tot 55-jarigen.
En we zien eigenlijk hetzelfde beeld.
Altijd vergelijkbare pieken in het sterftecijfer.
En nu komt de pandemie, 2020.
En we zien eigenlijk een lager dan gemiddeld sterftecijfer in de leeftijdsgroep van 50 tot 55 jaar.
Ja, dus andere jaren waren veel beter.
En nu laat ik de jaren 2021 en 2022 zien.
En we zien hetzelfde als in de andere leeftijdsgroep:
Een heel duidelijk patroon, dat ver boven de seizoenstrend ligt.
Met andere woorden, er zijn hier duizenden mensen gestorven in de jonge leeftijdsgroepen
jonge leeftijdsgroepen die statistisch gezien nog niet hadden mogen sterven.
Het is een heel duidelijk alarmsignaal en ik hoor er niets over.
En het probleem is dat als je alleen naar de totale bevolking kijkt, dan wordt dit alarmsignaal
gemaskeerd door de sterfte onder ouderen, omdat de sterftecijfers daar gewoon veel hoger zijn.
Dan kun je het helemaal niet zien.
Je moet kijken naar sterftecijfers en je moet ze week voor week bekijken en je moet ze bekijken
per leeftijdscohort of kleine leeftijdsgroep.
En dan kan dit signaal niet over het hoofd worden gezien.
En aangezien het Federale Bureau voor de Statistiek dit doet - en de sterftecijfers van week tot week
bekijkt, zoals ik in de publicatie heb laten zien - verbaast het me dat dit alarmsignaal
niet openbaar wordt gemaakt en voor het publiek verborgen wordt gehouden.
Ik kom nu tot de conclusie:
Ik denk dat ik heb kunnen laten zien waarom sterftecijfers geschikt zijn om het sterftecijfer te
beoordelen, omdat ze omdat ze gemakkelijk te begrijpen zijn voor iedereen en daarom
zo geschikt zijn voor publieke communicatie.
Omdat we een gevoel hebben voor wat percentages betekenen We weten wat percentages betekenen:
2%, 5%, dat weten we uit het dagelijks leven.
En daarom denk ik dat we naar sterftecijfers moeten kijken.
Sterftecijfers zijn objectieve gegevens, het zijn feiten, bij wijze van spreken.
Er zit geen berekening achter, er zit geen model achter, maar dit is hoe we het gemeten
hebben, dit is hoe we het waargenomen hebben.
En sterftecijfers zijn beschikbaar bij het Federale Bureau voor de Statistiek.
En dat ze niet gepubliceerd zijn, betekent niet dat ze er niet zijn.
Dus moeten we de sterftecijfers opvragen bij het Federale Bureau voor Statistiek.
En de reden waarom het publiek een verkeerd beeld had van het sterftecijfer in 2020 is simpelweg omdat het
Federaal Bureau voor de Statistiek de verkeerde kerncijfers koos voor de publieke communicatie,
namelijk sterftecijfers en oversterftecijfers. Het Federaal Bureau voor de Statistiek koos voor de
verkeerde kerncijfers voor publieke communicatie, namelijk sterftecijfers en oversterftecijfers.
Ja, ik denk dat ik goed heb uitgelegd dat sterftecijfers het beeld vertekenen als de bevolking
verandert, d.w.z. als de bevolking groeit. de bevolking verandert, d.w.z. wanneer de bevolking
groter wordt en wanneer de bevolking ouder wordt.
En als de waarden voor oversterfte worden berekend met een dubieuze methode als de mediane
methode, dan resulteren ze ook in opgeblazen waarden voor een vergrijzende bevolking.
En als we alleen deze twee kerncijfers communiceren, wat het Federaal Bureau voor de
Statistiek doet, dan is het geen wonder dat er een verkeerde indruk wordt gecreëerd.
Ja, en dat alleen al is eigenlijk een schandaal op zich, dat een heel land in paniek raakt zonder enige
basis, zonder enige onderbouwing in de ruwe data.
Maar wat we nu meemaken in 2022 is dat we dit opvallende patroon helemaal niet horen van het
Federaal Bureau voor de Statistiek. cohorten helemaal niet van het Federale Bureau voor
de Statistiek, ik vind dat bijna misdadig.
Want als ik deze anomalieën hier zie, ziet het Federaal Bureau voor de Statistiek ze ook.
En dat je niets hoort, roept dat veel vragen op.
Want als het Federale Bureau voor de Statistiek zou zeggen: Hallo, hier is een opvallende anomalie,
dan zou dat een impact hebben op de politiek.
Ik begrijp niet waarom je niets hoort.
Omdat het pr-werk dat het bureau in 2020 deed, ja, met de pers, conferenties enzovoort en al dit alarmisme al
dit alarmisme zou nu een echte basis hebben in de gegevens en je hoort niets van
het Federale Bureau voor de Statistiek.
Er is hier dus dringend behoefte aan opheldering.
En zoals ik al zei, vraag ik om steun om ervoor te zorgen dat de verantwoordelijken ter
verantwoording worden geroepen en dat we het sterftecijfer onder jongeren in de gaten houden.
Hiermee zijn mijn opmerkingen beëindigd.
Bedankt voor je aandacht en ik wens je het allerbeste.
Doe het goed, Hoogachtend, Marcel Barz.