2024ko otsailaren 22an, epaile batek ebatzi zuen kazetari Julian Assange, gaur egun britainiar eskuan
dagoena, Estatu Batuetara estraditatua izan daitekeela.
Han 175 urteko espetxe-zigorra du aurrean.
Assangeren bakarra geratzen zaion bidea Giza Eskubideen Europako Auzitegian kexa aurkeztea da.
Julian Assange AEBetan auziperatu dute Wikileaks plataforman bideo eta dokumentuak argitaratzeagatik,
dokumentu horiek AEBen gerra-krimenak jasotzen dituztelako.
Azken urteotan, Alemaniako kazetari Dr. Milosz Matuschek-ek behin eta berriro arreta deitu du Assange-ren patuari eta bere kasuaren
garrantziari guretzat, hainbat artikulu, podcast eta bideoetan.
Esaldiak: Assangeri adibide bat egin nahi diote:
Hori, kazetari maiteok, da gerra-krimenak edo beste krudelkeria batzuk agerian jartzeko ausardia baduzue zaituen patua.
... Hurrengo txostenean, Dr. Matuschek azaltzen du zergatik Julian Assange kasuak denoi eragiten digun eta nola
mundu osoko kazetarientzat eredugarria izan daitekeen.
Gaur, Wikileaks-eko sortzaile Julian Assange gizon apurtu gisa irudikatu behar da:
Londresko Ekuadorreko enbaxadan urte batzuk baldintza estuetan igaro ondoren, Belmarsh espetxean* hiru urte bakartasunean
egon zen, eta NBEko txosten bereziko txostetzaile Nils Melzerrek tortura psikologikoa osatu zuela adierazi zuen;
eta azkenik, baina ez gutxienez, Estatu Batuetara extradizioari buruzko amaigabe eta gogorra den
erakustaldi-epaiketa, orain galdu dela kontsideratu beharrekoa.
Lege aldetik, Ingalaterran erreklamazio bideak ia agortuta daude; azken helegite baten ondoren, geratzen den aukera bakarra
Strazburgora, Giza Eskubideen Europako Auzitegira joatea da.
Estatu Batuetan, azken epaiketa gertu dago, eta karguak espioitza eta beste delitu batzuengatik 175 urteko espetxe-zigorra dakar.
Assangeren heriotza-zigorra izango litzateke.
Zenbat jasan dezake pertsona batek?
Baina Julian Assange ere ikur gisa pentsatu behar da, Mendebaldeko askatasunaren barometro gisa.
Eta funtzio honetan sinbolo gisa, hautsi gabe geratzen da.
Assangeren egoerak prentsa-askatasunaren egoera islatzen du.
Eta hemen dira Estatu Batuetako eta Erresuma Batuko gobernuek egiten duten akatsik ikusgarriena:
Une honetan Assangeri martiri bihurtzen ari dira eta beraiek berriz exekutore eta exekutore bihurtzen ari dira.
Julian Assange tratatzeko modua – mundu osoan ikusgai dagoena – Mendebaldeko balioen komunitatearen porrot-adierazpen bat da:
Humanismoa, giza eskubideak eta legearen nagusitasuna botere politikaren mesedetan sakrifikatzen ari dira.
Eta mundu osoko gobernuak isilik jarraitzen dute.
Alemaniako Kanpo Harremanetarako ministro Baerbock, nazioarteko zuzenbidean formazioa duena eta, beraz,
torturaren kontzeptua ondo ezagutzen duena, hauteskundeen aurretik Assange alde hitz egin nahi zuen.
Orain gobernuan dagoenez, bat-batean ekintzarik egiteko beharrik ez duela ikusten.
Assangeri adibide bat egin nahi diote:
Hori, kazetari maiteok, da zaiteken gauza, gerra-krimenak edo beste krudelkeria batzuk agerian jartzeko ausardia
baduzue, jendeak Arcana Imperii-ren oztopoaren atzean, estatu-sekretuen atzean, ezkutuan ikusi nahi lituzkeenak.
Afganistanen eta Iraken gerra-kriminalak, AEBetako eta Erresuma Batuko buruzagitza-maila gorenen
artekoak, gaur egunera arte zigorrik gabe jarraitzen dute.
Inbasio-gerrak pertsonentzat arriskutsuagoak dira, haiei buruzko kritika-txostenak baino.
Etorkizunean kazetari gisa bere lana Assange-k erakutsi zuen bezalako gardentasun erradikal berarekin burutu nahi duen
edonork prest egon behar du estatuaren etsaitzat markatua izateko eta, eraginkortasunez, lege kanpokotzat hartua izateko.
Assangeren kasua gure garaiko eskandalu handiena da, pertsona baten aurkako injustizia bortitzik
ikusgarriena eta norberaren balio propioen traizio handiena.
Zenbat eta gehiago Julian Assange prentsa-askatasunaren martiri gisa aurkezten den, orduan eta argiago
bihurtzen da denontzat hemen demokrazia-printzipioak eta legearen nagusitasuna baztertu dituztela.
Benetan aske den Mendebalde batean, definizioz, ezin dira disidenteak egon;
Egiazko datuak argitaratzeagatik besteak auzipetu nahi dituen edonork argi eta garbi aldea aldatu du eta
demokrazia feudalismo motako aginte baten truke trukatu du.
Modu horretan jokatzen dutenek panikagatik, laguntza faltagatik eta argipenerako eta erantzukizunerako beldurragatik egiten dute.
Utzi denek kontuan har dezaten Emile Zolak jada bazekiena bere ospetsu J'accuse* argitaratu zuenean:
Egia bidean dago, eta ezerk ez du geldituko.