Op 22 februari 2024 oordeelde een rechtbank dat de journalist Julian Assange, die in voorlopige hechtenis zit in het Verenigd
Koninkrijk, kan worden uitgeleverd aan de Verenigde Staten.
Daar hangt hem 175 jaar gevangenisstraf boven het hoofd.
Assange's enige overgebleven mogelijkheid is om zijn zaak voor te leggen aan het Europees Hof voor de Rechten van de Mens.
Julian Assange wordt in de VS vervolgd, omdat hij op het Wikileaks-platform video's en documenten heeft
gepubliceerd die oorlogsmisdaden van de VS documenteren.
In de afgelopen jaren heeft de Duitse journalist Dr. Milosz Matuschek in talloze teksten, podcasts en
video's herhaaldelijk gewezen op het lot van Assange en de betekenis van zijn zaak voor ons allemaal.
Citaat: Ze willen Assange als voorbeeld stellen:
Dit, beste journalisten, is wat jullie te wachten staat als jullie oorlogsmisdaden of
andere smerige daden aan de kaak durven te stellen.
... In het volgende verslag legt Dr. Matuschek uit waarom met name de zaak van Julian Assange ons allemaal aangaat
en als rolmodel kan dienen voor journalisten wereldwijd.
U moet zich voorstellen dat Wikileaks-oprichter Julian Assange vandaag de dag een gebroken man is:
Verschillende jaren in kleine ruimtes in de Ecuadoraanse ambassade in Londen, gevolgd door drie jaar eenzame opsluiting
in de Belmarsh gevangenis*, wat volgens de speciale VN-rapporteur Nils Melzer een geval van psychologische marteling was;
en, niet in de laatste plaats, een eindeloos, slopend showproces was voor uitlevering aan de
VS, dat nu als verloren moet worden beschouwd.
In juridische termen is de rechtsgang in Engeland bijna uitgeput en er blijft na een laatste beroep, enkel nog
de mogelijkheid om naar Straatsburg te gaan voor het Europees Hof voor rechten van de mens.
Het finale proces dreigt in de VS, de aanklacht is 175 jaar gevangenisstraf voor onder andere spionage.
Het zou een doodvonnis zijn voor Assange.
Hoeveel kan een mens verdragen?
Maar u moet Julian Assange ook zien als een symbool, als een graadmeter van vrijheid in het Westen.
En in deze functie als symbool is hij ongebroken.
We kunnen de toestand van de persvrijheid aflezen aan de toestand van Assange.
En dit is waar de regeringen van de VS en het VK de meest spectaculaire fout van allemaal maken:
Op dit moment maken ze van Assange een martelaar en van zichzelf executeurs en beulen.
De manier waarop ze Julian Assange behandelen - voor de hele wereld te zien - is een eed
van trouw aan de westerse waardengemeenschap:
Humanisme, mensenrechten, de rechtsstaat worden opgeofferd aan machtspolitiek.
En regeringen over de hele wereld houden zich stil.
De Duitse minister van Buitenlandse Zaken Baerbock, die een achtergrond heeft in het volkenrecht en daarom
bekend is met het begrip marteling, wilde zich al voor de verkiezingen inzetten voor Assange.
Nu zij in de regering zit, ziet zij plotseling geen noodzaak meer om actie te ondernemen.
Ze willen Assange als voorbeeld stellen:
Dit, beste journalisten, is wat jullie te wachten staat als jullie oorlogsmisdaden of andere smerige daden aan het
licht durven te brengen die mensen liever verborgen zien achter de barrière van de Arcana Imperii, de staatsgeheimen.
De oorlogsmisdadigers in Afghanistan en Irak, tot in de hoogste leidende klasse van het Amerikaanse en Britse
leiderschap, blijven tot op de dag van vandaag ongemoeid.
Aanvalsoorlogen zijn persoonlijk minder riskant dan kritische berichtgeving erover.
Iedereen die zijn rol als journalist in de toekomst net zo radicaal transparant wil vervullen als
Assange, moet zich daarvoor laten smaden als staatsvijand en wordt als quasi vogelvrij beschouwd.
De rechtszaak Assange is het schandaal van onze tijd, het meest zichtbare meedogenloze onrecht dat een individu wordt
aangedaan, het grootst mogelijke verraad aan onze eigen waarden.
Hoe duidelijker Julian Assange tot martelaar van de persvrijheid wordt gemaakt, hoe duidelijker het voor iedereen
wordt dat de democratie en de rechtsstaat hier verlaten zijn.
In een echt vrij Westen kunnen er per definitie geen dissidenten zijn;
Iedereen die anderen probeert ten val te brengen omdat ze ware feiten publiceren, is duidelijk van kant gewisseld en heeft
de democratie ingeruild voor een vorm van feodale heerschappij.
Iedereen die op deze manier handelt, handelt uit paniek, hulpeloosheid en angst voor opheldering en verantwoordelijkheid.
Laat hen allen dit goed beseffen wat Emile Zola al wist toen hij zijn beroemde J'accuse* publiceerde: