Mnamo tarehe 22 Februari 2024, mahakama iliamuru kwamba mwanahabari Julian Assange, ambaye kwa sasa yuko chini ya
ulinzi wa Uingereza, anaweza kusafirishwa kwenda Marekani.
Anakabiliwa na kifungo cha miaka 175 gerezani huko.
Suluhisho pekee lililobaki kwa Assange ni kuwasilisha malalamiko kwa Mahakama ya Ulaya ya Haki za Binadamu.
Julian Assange anashitakiwa nchini Marekani kwa kuchapisha video na nyaraka kwenye jukwaa la
Wikileaks zinazodokeza uhalifu wa kivita wa Wamarekani.
Katika miaka ya hivi karibuni, mwanahabari Mjerumani Dkt. Milosz Matuschek amekuwa akivuta mara kwa mara umakini
kwa hatima ya Assange na umuhimu wa kesi yake kwetu sote katika makala nyingi, podikasti na video.
Wanataka kumfanya Assange kuwa mfano:
Hilo, wanahabari wapendwa, ndilo linakusubiri ikiwa mtakata kufichua uhalifu wa kivita au ukatili mwingine.
... Katika ripoti ifuatayo, Dkt. Matuschek anaeleza kwa nini kesi ya Julian Assange inatuathiri sote
na inaweza kuwa mfano kwa wanahabari duniani kote.
Leo, mtu lazima amfikirie mwanzilishi wa Wikileaks, Julian Assange, kama mtu aliyevunjika moyo:
Miaka kadhaa katika hali ya kubanwa katika Ubalozi wa Ecuador mjini London, ikifuatiwa na miaka mitatu katika kifungo cha
upweke katika Gereza la Belmarsh*, ambacho, kulingana na Mkurugenzi Maalum wa Umoja wa Mataifa
Nils Melzer, kilikuwa ni mateso ya kisaikolojia;
na mwisho kabisa, kesi ya maigizo isiyo na mwisho na yenye mateso kuhusu kuwakabidhi Marekani,
ambayo sasa inapaswa kuchukuliwa kuwa imepotea.
Kisheria, njia za kisheria nchini Uingereza karibu zimekwisha; baada ya rufaa ya mwisho, chaguo pekee lililobaki ni
kwenda Strasbourg, Mahakama ya Ulaya ya Haki za Binadamu.
Nchini Marekani, kesi ya mwisho inakaribia, na shtaka hilo linahusisha kifungo cha miaka 175
jela kwa ujasusi, miongoni mwa makosa mengine.
Itakuwa hukumu ya kifo kwa Assange.
Mtu anaweza kuvumilia kiasi gani?
Lakini pia ni lazima kumfikiria Julian Assange kama ishara, kama kipimo cha uhuru Magharibi.
Na katika kazi hii kama ishara, inabaki haivunjiki.
Hali ya Assange inaakisi hali ya uhuru wa vyombo vya habari.
Na hapa ndipo serikali za Marekani na Uingereza zinapofanya kosa la kushangaza zaidi kuliko yote:
Kwa sasa wanamfanya Assange kuwa shahidi na wao wenyewe kuwa wauaji na wauaji.
Jinsi wanavyomtendea Julian Assange – kwa macho ya ulimwengu mzima – ni tangazo la
kufilisika kwa jumuiya ya maadili ya Magharibi:
Ubinadamu, haki za binadamu na utawala wa sheria zinaachwa dhabiti kwa ajili ya siasa za madaraka.
Na serikali duniani kote zinaendelea kukaa kimya.
Waziri wa Mambo ya Nje wa Ujerumani Baerbock, ambaye ana msingi katika sheria za kimataifa na hivyo anafahamu dhana ya mateso,
alitaka kuzungumza kuunga mkono Assange kabla ya uchaguzi.
Sasa kwa kuwa iko serikalini, ghafla haioni haja ya kuchukua hatua.
Wanataka kumfanya Assange kuwa funzo:
Hilo, wanahabari wapendwa, ndilo linakusubiri ikiwa mtataka kufichua uhalifu wa kivita au ukatili mwingine
ambao watu wangependelea kuuona umefichwa nyuma ya kizuizi cha Arcana Imperii, siri za serikali.
Wahalifu wa kivita nchini Afghanistan na Iraq, hadi ngazi za juu kabisa za uongozi nchini Marekani
na Uingereza, bado hawajawahi kuadhibiwa hadi leo.
Vita vya uvamizi vina hatari ndogo kwa watu binafsi kuliko kuripoti kwa ukosoaji juu yao.
Yeyote anayetaka kutekeleza kazi yake kama mwanahabari siku zijazo kwa uwazi mkali kama wa Assange lazima awe tayari
kuitwa adui wa serikali na kwa ufanisi kuchukuliwa kama mhalifu.
Kesi ya Assange ni aibu ya enzi zetu, dhulma mbaya zaidi inayoonekana iliyotendwa dhidi ya mtu binafsi, na
usaliti mkubwa zaidi unaowezekana wa maadili yake mwenyewe.
Kadiri Julian Assange anavyofanywa kuwa shahidi wa uhuru wa vyombo vya habari, ndivyo inavyokuwa wazi kwa kila mtu
kwamba uwanja wa demokrasia na utawala wa sheria umeachwa hapa.
Katika Magharibi huru kweli, haiwezi kuwepo na wapinga serikali kwa maana yake;
Yeyote anayejaribu kuwashtaki wengine kwa kuchapisha ukweli wa mambo amebadilisha upande waziwazi na
kubadilisha demokrasia kwa aina ya utawala wa kifalme.
Wale wanaotenda kwa njia hii hufanya hivyo kutokana na hofu, kukosa msaada na hofu ya ufafanuzi na uwajibikaji.
Wote wajitambue kile ambacho Emile Zola tayari alijua alipochapisha J'accuse* yake maarufu:
Ukweli uko njiani, na hakuna kitakachouzuia.