Ang sangkatauhan ay yuyugyugin at binabayo ng mga krisis sa pag-iral.
Walang bahagi ng buhay ang nakaliligtas.
Kung ito man ay pang-ekonomiya, pinansyal, politikal, etikal, medikal o ano pa mang gusto mong itawag dito:
Parang walang bato na hindi hahalungkatin.
Ngunit paano ito nangyari?
Ano, o mas tama, sino ang nasa likod nito?
Kinakailangan ang mata ng imbestigasyon at tuloy-tuloy na kritikal na pag-iisip kung ayaw masalanta ng lalong magulong alon.
Ang sumusunod na 30-minutong dokumentaryo ng Swiss na asosasyon na WIR ay
nagbibigay-liwanag sa lubhang lumalalang kaguluhang ito:
Ang pinakamalalang mga kriminal ay palihim na nakapasok sa mga posisyon ng pamumuno sa lahat ng aspeto ng
ating komunidad at pinangungunahan ang kanilang hindi makatao at mapaniil na One World Agenda 2030.
Ang Agenda 2030, na ipinahayag sa summit ng Mga Nagkakaisang Bansa sa New York noong 2015, ay isang pandaigdigang kasunduan para
sa hinaharap na inaasahang susundin ng mga pambansang pamahalaan.
Ang adyendang ito ay binubuo ng 17 tinatawag na mga layunin para sa pagpapanatili, na sa unang tingin lamang maganda. Kapag
masusing tiningnan mo ang mga ito, palagi mong babalikan ang parehong mga manlalaro, na sa katotohanan ay wala nang iba kundi
ang ganap na kontrol sa mga yaman ng ating planeta – isang nag-iisang sentral na pamahalaang
pandaigdig at sa gayon ay pagkaalipin ng lahat ng mga tao.
Upang magkaroon ng impluwensya sa lahat ng aspeto ng buhay at mga istruktura, ang mga layuning ito ay itinataguyod hindi lamang ng
mismong Mga Nagkakaisang Bansa, kundi pati na rin ng mga makapangyarihang katuwang tulad ng
World Economic Forum at ang Great Reset nito.
Sa loob ng mahigit 50 taon, pinagdugtong-dugtong ng WEF ang pinaka-maimpluwensyang mga tao mula sa pulitika, negosyo, agham,
media, mga unyon ng manggagawa, mga NGO, kultura, at simbahan, at pinagsasama sila sa pinakamayamang mga tao sa mundo.
Bukod dito, higit sa 30 taon na nitong pinag-aaralan ang mga korporatibo at pampulitikang elite ng mundo.
Maging si Bill Gates, Jeff Bezos, Angela Merkel, Emmanuel Macron, Viktor Orban o Vladimir Putin.
Lahat sila ay dumaan sa paaralan ng WEF bilang Mga Batang Pandaigdigang Lider.
Hindi na nakapagtataka, samakatuwid, na ang nagtatag ng forum, ang Aleman na propesor na si Klaus Schwab, ay itinuturing
na isa sa mga pinaka-maimpluwensyang pigura ng ating panahon.
Ang Agenda 2030 ng Mga Nagkakaisang Bansa – isang 17-puntong programa para sa
dominasyon ng mundo at pag-aalipin sa lahat ng tao
1. Labanan ang kahirapan sa lahat ng anyo. Sinasadyang winasak ang buong populasyon at ang kanilang mga ekonomiya at
ginagawang umaasa sa mga pamahalaan upang ihanay ang mga biktima sa isang pinaghalong digital na sosyalismo at komunismo.
Ang layunin ay i-centralisa ang lahat ng ari-arian at mga mapagkukunan, irehistro ang mga ito nang digital, at ipamahagi o
gawing naa-access lamang sa ilalim ng tiyak na mga kondisyon.
Ngunit upang magawa iyon, kailangang maging handa ang mga tao na lubusang sumuko sa digital na industriyal na kompleks.
2. Wakasain ang gutom, makamit ang seguridad sa pagkain at mas mahusay na nutrisyon, at itaguyod ang napapanatiling agrikultura
Ang agrikultura ay sisirain.
Dahil naging umaasa ang mga magsasaka sa mga subsidiya, mas madali na ngayon para sa mga globalista.
Patuloy na lumalabas ang mga bagong kinakailangan na hindi kayang tuparin ng mga magsasaka, kaya wala
silang paraan para patakbuhin ang kanilang mga negosyo.
Bilang resulta, dumarami nang dumarami ang mga negosyong naglalaho.
Ang layunin ay payagan ang malalaking internasyonal na korporasyon at mga mamumuhunan na
makontrol ang buong sektor ng agrikultura ng isang bansa.
Maaari silang gumamit ng henetikong inhinyeriya at iba pang mapaminsalang pamamaraan, o gumawa lamang ng
mababang kalidad na pagkain, o hayaang hindi matamnan ang lupa upang lumikha ng kakulangan sa pagkain.
Ang sinumang nakokontrol ang pagkain ay nakokontrol ang sangkatauhan.
3. Tiyakin ang malusog na pamumuhay at itaguyod ang kagalingan para sa lahat sa lahat ng edad. Nakatuon ito sa pagdidigital
at sentralisasyon ng lahat ng pamantayang medikal ng WHO.
Maaaring utusan ng World Health Organisation na isagawa ang mga medikal na hakbang sa buong
mundo, sa ilalim ng banta ng multa at mga parusa.
Para sa layuning ito, kakalasin sa mga pambansang pamahalaan ang responsibilidad para sa lahat ng uri ng mga hakbang medikal.
Ang WHO ay magpapasya sa buong mundo, sa pamamagitan ng tinatawag na kasunduan sa pandemya, kung kailan at saan
ipapataw ang mga sapilitang hakbang tulad ng pagsusuot ng mask, pagbabakuna, pagsusuri, lockdown, at kuwarantina.
Bukod dito, ang lahat ng datos sa kalusugan ay dapat itago sa isang pandaigdigang database at iuugnay
sa digital na pagkakakilanlan ng lahat ng mamamayan.
Ang industriya ng pangangalagang pangkalusugan ay isasapantayin sa buong mundo.
Lahat ng opinyon at mga natuklasan sa pananaliksik sa medisina na lumilihis sa WHO ay
sistematikong pinipigilan, pinag-uusig, at ginagawang krimen.
Ibabawal ang mga naturopathic na paggamot sa sektor ng kalusugan at papalitan ng mga programang pang-edukasyon, mga produkto, at
mga serbisyong inaalok ng industriya ng parmasyutiko at kemikal.
Ang kalusugan ng mga tao ay lubos nang mapupunta sa mga kamay ng WHO, dahil maaari itong makialam sa paraang regulatori kung
magkakaroon ng hindi pagsunod sa mga patakaran ng mga indibidwal, salamat sa pampublikong datos ng kalusugan na madaling ma-access.
Maaaring magdulot ito ng pagtanggi sa taong kapansin-pansin na makakuha ng pagkain at ng kinakailangang gamot.
4. Tiyakin ang inklusibo at patas na de-kalidad na edukasyon at itaguyod ang mga pagkakataon
para sa panghabambuhay na pagkatuto para sa lahat
Pangmundong pamantayan ng mga sistema ng edukasyon at pagsasanib ng propaganda upang matiyak ang pare-parehong
malalim na pag-iindoktrina sa mga bata at kabataan saanman.
Para sa layuning ito, dapat magkaroon ng isang karaniwang sistemang pang-edukasyong pangunahing kurikulum.
Sa madaling salita, isang regulasyon na may sapilitang ideolohikal na nilalaman na ipinoprograma sa lahat ng tao.
Ito ay humahantong sa totalitaryong muling edukasyon para sa kapakinabangan ng mga elitista, kung saan hindi dapat
mayroon kahit anong kultural na nakapirming pagpapahalaga.
Ang mga ideolohiyang pangkasarian tulad ng LGBTQ, terorismong pangklima, at diumano'y benepisyong pangkalusugan mula sa
pag-inom ng mga kemikal na gawa ng parmasyutiko ay gagamitin upang mas epektibong paghiwalayin ang mga tao at kontrolin at
manipulahin sila sa ilalim ng tabing ng isang bagong pandaigdigang pamahalaan, isang pandaigdigang hukuman, isang
pandaigdigang puwersang pulis, isang pandaigdigang bangko, isang pandaigdigang organisasyong
pangkalusugan, at isang digital na pandaigdigang salapi.
5. Pagbibigay-kapangyarihan sa lahat ng kababaihan at mga batang babae upang makamit ang pagkakapantay-pantay at sariling
pagpapasya sa pamamagitan ng pagkakapantay-pantay ng kasarian. Nilalayon ng pagkakaiba-iba ng kasarian at ng LGBTQ na gawing
normal ang lahat ng artipisyal na likhang anomalya, kabilang ang mga tendensiyang pedopilya, hindi lamang upang sirain ang
tradisyunal na pamilya at sa gayon ay magdulot ng pagbuwag at pagkawatak-watak ng mga bansa, kundi pati na rin upang magdulot
ng mas malaking paghahati at tunggalian sa pagitan ng mga tao.
Pinapayagan nito ang mas epektibong pagsasamantala sa mga babaeng nasa sahod na paggawa ng mga pandaigdigang korporasyon, habang
ang kanilang mga anak ay pinalalaki ng estado sa mga pasilidad na bukas buong araw at dahil dito ay
maaaring ma-indoktrina nang ideolohikal sa mas maagang edad.
Sa pamamagitan ng pagwasak sa mga ugnayang pampamilya, ang estadong digital ang magiging sentro ng atensyon, na
nagbibigay ng pagkain at pabahay sa ilalim ng ilang kundisyon at sa gayon ay papalitan ang papel ng pamilya.
6. Tiyakin ang pagkakaroon at napapanatiling pamamahala ng tubig at sanitasyon para sa lahat
Dapat pamahalaan nang sentral ang mga yamang-tubig.
Pinipilit ang mga bansa na ipribatisa ang kanilang imprastruktura ng tubig at maging umaasa sa mga korporasyon, na
maaaring magbenta ng tubig sa mga tao sa napalaking presyo.
Sa pamamagitan ng pagkontrol sa tubig, mayroon ka ring ganap na kontrol sa kalusugan ng mga tao. Ito ay
dahil ang tubig sa gripo sa maraming lugar ay pinagyaman na ng mga kemikal tulad ng fluoride.
Maaaring lumala ito, na humahantong sa maraming talamak na sintomas ng sakit at pagkalason, na direktang nakikinabang sa
industriya ng parmasyutiko dahil pinapayagan silang kumita sa pagbebenta ng kanilang mga sangkap na pumipigil sa mga sintomas.
Dahil ituturing nila na ang artipisyal na kakulangan sa tubig ay dulot ng pagbabago ng klima na gawa ng tao, magpapatupad
din sila ng mga hakbang upang bawasan ang paggamit ng tubig sa pinakamababa, lalo na sa sektor ng sanitasyon.
Magpapahintulot din ito na ipagbawal ang mga karaniwang kubeta at palitan ang mga ito ng mga
alternatibo na maaaring patakbuhin nang walang tubig.
Ang sinumang may kapangyarihan sa tubig ay sa huli ang kumokontrol sa pamamahagi nito, na nagpapasya kung sino ang
maaaring gumamit nito, saang lawak, at para sa anong layunin.
7. Tiyakin ang akses sa abot-kaya, maaasahan, napapanatili, at makabagong enerhiya para sa lahat
Ang madalas na hindi pa hinog, tinatawag na mga nababagong enerhiya ay susubsidiyahan gamit ang pera ng mga
nagbabayad ng buwis para sa mga ideolohikal na dahilan, na magdudulot ng walang katapusang pagtaas ng presyo ng kuryente.
Pinipilit nito ang mga tao na pondohan ang mga pagpapaunlad na lalo lamang magpapahirap sa kanila
at sa gayon ay magdudulot ng pag-asa sa estado.
Mapipilitan ang mga tao na gumamit at mag-install ng mga bagong teknolohiyang nagpo-prodyus ng enerhiya.
Dahil napakamahal nito, mapipilitan ang mga tao na kumuha ng utang at sa gayon ay maging umaasa sa monopolistikong sistemang
pinansyal, o kakailanganin nilang ibenta ang kanilang ari-arian sa mas mababang halaga kaysa sa presyo ng merkado sa mga parehong
globalistang estruktura at lumipat sa mga lungsod na 15-minuto.
Magkakabagsak ang buong mga sektor ng ekonomiya, at mawawala sa eksena ang maliliit na negosyo at mga negosyong pampamilya.
Sa ganitong paraan, maaari pang palawakin ang dominasyon sa merkado ng malalaking korporasyon.
Ang lahat ng ruta ng suplay ng enerhiya ay ididigtalisa upang ang konsumo ng lahat ng mga sambahayan ay masuri nang real time.
Ang mga smart meter, IoT thermometer, at iba pang naka-network na aparato ng pagsukat ay nilalayong gawing posible ang
pagmamanman sa buong sambahayan at magpataw ng parusa kung utusan ito ng pamahalaan o ng artipisyal na intelihensiya.
Pinapayagan nito na ma-rasyon o maputol nang malayuan ang enerhiya.
Ang kakulangan ay hindi lamang magdudulot ng napakalaking kita para sa mga kumpanya ng enerhiya, kundi magiging
permanente ring mahina ang mga tao sa pananakot at kontrol.
Kung ipagpapatuloy ng mga kumpanya ng teknolohiya at ng mga pamahalaan ang pagpapalawak ng kanilang
kapangyarihan at impluwensya, magiging bahagi ng pang-araw-araw na buhay ang mga brownout at rasyon.
8. Itaguyod ang tuloy-tuloy, inklusibo at napapanatiling paglago ng ekonomiya, ganap at
produktibong empleyo at disenteng trabaho para sa lahat
Ang mga side effect ng mga kampanya sa pagbabakuna ay nagdudulot ng kakulangan sa mga tauhan. Ang mga mas mayayamang bansa ay
kukuha ng mga bihasang manggagawa mula sa ibang bansa hangga't kailangan pa sila, na
siyang magtutulak sa migrasyon ng mga manggagawa.
Magkakaroon ito ng negatibong epekto sa mga bansang pinagmulan ng mga migrante, dahil hihina ang kanilang mga bansa dahil sa
kakulangan ng mga bihasang manggagawa at iiwan silang mag-isa.
Ngayon na lumipat na ang malaking bahagi ng tinatawag na mga bihasang manggagawa at nanganganib nang magkawatak-watak ang mga
bansang pinagmulan ng mga migrante, sisimulan nang samantalahin at ibenta ng pandaigdigang elit ang mga bansang ito na humina na.
Gayunpaman, maaaring gamitin ang migrasyon ng mga manggagawa bilang dahilan upang
sirain ang ekonomiya ng bansang patutunguhan.
Upang makamit ito, ang kailangan lang ay mag-import ng sapat na bilang ng mga hindi kwalipikadong manggagawa upang magdulot ng
pinakamalaking pinsala sa pamamagitan ng kanilang kakulangan sa kasanayan, dahil hindi sila pamilyar sa
mga kaugnay na pamantayan o pamamaraan ng kalidad.
Kung nais magdulot ng kaguluhan, sapat na na punuin ang isang bansa ng mga manggagawang migrante.
Magdudulot ito ng mga alitan sa pagitan ng mga lokal at mga migrante, na magreresulta sa
mga digmaang sibil at magpapahina sa bansa.
Ang artipisyal na labis na bilang ng mga tauhan ay sasamantalahin ng malalaking
korporasyon upang ipataw ang mga kondisyon sa trabaho.
Pinapayagan nito ang mas epektibong pagsasamantala sa mga tao sa pamamagitan ng pag-apruba ng pamahalaan.
Ang mga liberal na pagpapahalaga at dangal ng tao ay magiging bahagi na lamang ng nakaraan.
Matapos sistematikong wasakin ang mga lokal na maliliit at katamtamang-laking negosyo at gawing walang trabaho ang
malaking bahagi ng populasyon, madali nang ipataw sa mga biktima ang isang bahagyang sosyalista at komunistang estruktura.
Sa ganitong paraan, maaaring gawing nakadepende ang pabahay, enerhiya, o pagkain sa pagsunod o sa badyet ng CO2.
9. Bumuo ng matatag na imprastruktura, itaguyod ang inklusibo at napapanatiling industriyalisasyon, at pasiglahin ang inobasyon.
Lahat ng mga bansa ay gagawing pantay.
Magdudulot ito ng pagbaba ng pamantayan ng pamumuhay sa mga mas maunlad na bansa, na magtutulak sa
lahat ng bansa sa hindi pa naganap na kahirapan.
Ang kasaganaan ng mga manggagawa ay sinisira ng unti-unting pagsasamsam ng pag-aari.
Kasabay nito, ang mga kita ng pandaigdigang naghaharing uri ay lumalago nang hindi masukat.
Ang buong ekonomiya at lahat ng yaman ay isasentralisa at susubaybayan sa pamamagitan ng pagpapakilala ng mga
mekanismo ng kontrol at pagsubaybay tulad ng digital na pagkakakilanlan, badyet ng CO2, at mga digital na pera.
Ang lahat ng mga awtoridad, opisina, pulisya, at hukuman ay sasakupin ng artipisyal na
intelihensiya at mga digital na awtomatikong proseso.
Sinisira ang mga pambansang ekonomiya para sa kapakinabangan ng malalaking internasyonal na korporasyon na
kumikilos alinsunod sa pangmatagalang estratehiyang komunista.
Ang awtomasyon at robotika ay nagdudulot ng kawalan ng trabaho sa mga tao at dahil dito ay umaasa sila sa pamahalaan, na
humahantong sa pag-aalis ng pribadong pag-aari at sa mga mahigpit na karapatan sa paggamit at pagmamay-ari na
nakabatay sa badyet ng CO2 at sa mga digital na pera.
Ang mga natitirang lugar ng trabaho at paaralan ay ililipat sa virtual reality.
Ang pag-access sa mga pisikal na gusali o sa mga 15-minutong sona ay nakadepende sa mga
digital na sistema ng pag-access at pagkakakilanlan.
Ang mga lugar na tinitirhan ay ililipat sa ganap na naka-digitize at minomonitor na modular na 15-minutong lungsod at giga-lungsod
batay sa modelong Tsino, kung saan hindi na malayang makakagalaw ang mga tao dahil sa mga paghihigpit sa emisyon
ng CO2, na ginagawang mas katulad ng mga kulungan sa labas kaysa sa mga lugar na tinitirhan.
10. Bawasan ang hindi pagkakapantay-pantay sa loob at pagitan ng mga bansa. Ang layunin ay pahinain ang lahat ng pang-ekonomiya at
pinansyal na kasarinlan sa pamamagitan ng pagsira sa mga industriyang mataas ang emisyon ng CO2, pag-aalis ng
pera, at pagtanggal sa lahat ng istrukturang hindi sumusunod sa adyenda ng World Economic Forum at ng UN.
Ang isang indibidwal na pangunahing kita na may kaukulang mekanismo ng kontrol sa pamamagitan ng mga
account ng CO2 at mga digital na pera ay makakapag-impluwensya nang direkta o makapigil sa pagkonsumo.
Pinaghalo-halo ang mga etnikong grupo upang alisin ang anumang kultural at relihiyosong pagkatao.
Para sa layuning ito, itinataguyod ang mga multikultural na pakikipagsosyo.
Ang paglala ng mga tunggalian sa kultura at relihiyon ay humahantong sa matitinding sitwasyon na
nagbibigay-daan sa pamahalaan upang magpataw ng karagdagang paghihigpit sa mga kalayaan.
Ang mga sistema ng edukasyon, pananalapi, at pangkalusugan ay sinesentralisa at sinte-estandardisa.
Sa ilalim ng tabing ng kapayapaan at pandaigdigang pag-unawa, ipinapakilala rin ang isang
pandaigdigang relihiyon at pandaigdigang kultura.
Upang pantayin ang patlang ng paglalaro, ginawang krimen ang kompetisyong pang-ekonomiya at pambansa ang pribadong pag-aari.
Ang mga karapatan sa pag-access sa mga mapagkukunan ay inilalaan ayon sa mga espesipikasyon ng bagong pamahalaang pandaigdig.
11. Pagpapasaklaw, pagtitiyak ng kaligtasan, pagtataguyod ng katatagan, at pagpapanatili ng mga lungsod at pamayanan
Ang mga salungatan na sinadya at pinukaw ng malawakang migrasyon at migrasyon ng mga manggagawa ay hindi lamang magpapalala
ng kawalan ng trabaho at ng kaakibat na kompetisyon, kundi magpapataas din ng krimen sa hindi pa nagaganap na antas.
Ang mga protesta sibil at ang mga kundisyong parang digmaang sibil ay magsisilbing batayan para higit pang higpitan ang mga
pangunahing karapatan ng tao at ang kalayaan sa paggalaw sa lokal na antas, at upang panatilihin silang nakakulong sa kanilang mga
15-minutong lungsod na parang nasa isang sentro ng detensyon.
Hindi na magkakaroon ng kalayaan sa paggalaw.
Ito ay nakadepende sa badyet ng CO2 at papayagan lamang ang mga tao na manatili sa ilang distrito ng lungsod o bayan upang
protektahan ang klima at matiyak ang kaligtasan ng isang lugar.
Ang mga lungsod at bayan ay binabago tungo sa 15-minutong megasiyudad sa pamamagitan
ng radikal na digitalisasyon at pagmamanman.
Ang mga residente ay binabantayan buong araw at gabi nang real time at pinaparusahan kapag lumabag sa pamamagitan ng
multa, paghihigpit sa kanilang badyet ng CO2, o pagkakakulong.
Ang lahat ng benepisyong salapi ay ipapamahagi nang eksklusibo sa digital na anyo, ngunit para lamang sa mga taong tatanggap ng
bagong sistema at iaangkop ang kanilang pag-uugali sa adyenda.
Ang monopolyo sa paggamit ng puwersa ay radikal na pinalalawak at binibigyan ng mga espesyal na karapatan upang makialam
sa bawat aspeto ng buhay sakaling may paglabag sa adyenda.
Ibig sabihin nito, anumang mamamayan na kritikal sa pamahalaan ay maaaring ikulong nang walang tiyak na takdang panahon
o kahit patayin nang walang paglilitis o kasong isinampa.
Ang malupit na pag-atakeng terorista at mga pagsalakay ng pulis ay isinasagawa para sa pampublikong epekto upang takutin
ang mga kritiko, patahimikin sila at gawing hindi makilos.
Bago tuluyang lumala ang sitwasyon, papawalang-armas ang mga tao at babaguhin nang husto ang mga batas sa baril upang
hindi na magkaroon ng pagkakataon ang mga biktima na ipagtanggol ang kanilang sarili laban sa totalitaryong adyenda.
Magpapasa ang estado ng mga bagong batas sa pag-aagaw ng ari-arian upang mabigyan ito ng
kapangyarihang arbitraryong kunin ang mga ari-arian.
Sa unang yugto ng pag-aagaw ng ari-arian, pinipilit ang mga tao na magsagawa ng iba't ibang uri ng pag-aayos sa
kanilang mga tahanan upang matugunan ang mga target sa klima.
Kung hindi sila susunod sa mga kahilingan ng mga awtoridad at tatanggi, gagawing krimen ng ikalawang yugto ng pag-aagaw
ng ari-arian ang pagbebenta, pagrenta, at paninirahan sa mga residensyal na ari-ariang ito at ipagbabawal ang mga ito.
Milyon-milyong tao ang mawawalan ng kanilang mga tahanan at lupa, magiging umaasa sa estado, at hindi
makakahanap ng ibang alternatibo sa mga 15-minutong lungsod.
12. Tiyakin ang napapanatiling mga pattern ng pagkonsumo at produksyon
Magkakaroon ng mga badyet ng CO2 batay sa sistemang puntos ng panlipunang kredito na ginagamit sa Tsina, kung
saan maaaring parusahan o gantimpalaan ang bawat indibidwal para sa kanilang pagkonsumo o pag-uugali.
Isang digital na pagkakakilanlan ang ipinapakilala sa buong mundo.
Kinakailangan ito bilang batayan para sa pag-isyu ng mga digital na pitaka.
Bukod dito, ang mga implantable na digital na pagkakakilanlan ay itatalaga sa takdang panahon ng agenda
kaagad pagkatapos ng kapanganakan ng bawat indibidwal.
Lahat ng dokumentong inilabas hanggang ngayon, tulad ng lisensya sa pagmamaneho, mga kard ng pagkakakilanlan, pasaporte, sertipiko
ng kapanganakan, tala sa rehistro ng lupa, tala ng pasyente, mga patente, at mga numero ng buwis, ay pagsasamahin sa isang
digital na hanay ng datos para sa digital na pagkakakilanlan.
Isang pandaigdigang digital na smart contract instance ang lilikhain batay sa AI, na magreregula sa lahat
ng karapatan sa nutrisyon, paggamit, kalusugan, paggalaw, at pansamantalang karapatan sa pag-aari.
Ito ang nagtatakda kung sino ang maaaring pansamantalang magmay-ari o gumamit ng isang bagay at kung gaano katagal.
Pagkakaloob ng mga karapatan sa paggalaw, na tumutukoy kung pinapayagan ang isang tao na maglakbay at
saang mga sasakyan at sa loob ng kung anong saklaw.
Bukod dito, may mga regulasyon na naglalatag kung ano ang pinapayagang kainin niya at kung
aling mga substansiya ang dapat niyang iturok.
Ang Universal Monetary Unit, isang digital na pandaigdigang salapi na nakabatay sa digital na salapi ng sentral
na bangko, ang nagiging nag-iisang paraan ng pagbabayad.
Pangunahing tinitiyak nito ang walang hadlang na mga transaksyon sa pagitan ng mga pamahalaan, bangko, at mga korporasyon.
Ang mga pondong magagamit ng mga tumatanggap ng pangunahing kita, sa kabilang banda, ay sasailalim sa mga kondisyon at
patuloy na iaaangkop batay sa kanilang pagsunod sa sistema.
Magkakaroon ng petsa ng pag-expire ang mga digital na paraan ng pagbabayad at maaari itong i-programa.
Ang bawat tao ay makokontrol sa pamamagitan ng mga puntos ng CO2, at matutukoy ng Mga
Nagkakaisang Bansa kung saan gagastusin ang digital na pera.
Ang mga awtoridad sa buwis at pangangasiwa na nasasailalim sa UN, mga awtoridad sa kalusugan, mga doktor at ospital, at iba pang
mga institusyon ay magkakaroon ng real-time at bahagyang awtomatikong access sa lahat ng datos upang makapagpataw ng mga
pagbabawal at parusa sa pag-uugali sa pagkonsumo ng lahat ng tao.
Ang paglalaan ng mga bakuna, gamot, at iba pang medikal na hakbang ay ikakabit sa pitaka, upang ang mga gantimpala
at parusa ay awtomatikong maipatupad kung kinakailangan.
Ang lahat ng mga sasakyan ay minomonitor nang real time.
Kung hindi susunod ang mga drayber sa mga aprubadong sona at saklaw para sa sasakyan, makakatanggap sila ng babala sa
unang pagkakataon at, sa pangalawang paglabag, parusahan sila sa pamamagitan ng pag-immobilize ng kanilang sasakyan.
Ang lahat ng mga produkto at serbisyo, pati na rin ang mga pamumuhay, ay binigyan ng bakas ng karbon.
Ito ay susuriin nang digital at bibigyan ng puntos bilang gantimpala o parusa, na makaaapekto rin sa pangunahing kita.
Ang mga kumpanya ay sasailalim sa mga kontrol, na nangangahulugang ipagbabawal sa kanila ang paggawa ng ilang produkto o pag-aalok
ng ilang serbisyo kung ito ay lumalabag sa mga target sa klima.
Upang mapadali ang nalalapit na pag-aagaw, ipatutupad ang kinakailangang pagpaparehistro at beripikasyon para sa
mga mahahalagang metal at iba't ibang mamahaling pag-aari.
Ang mga taong may ginto at pilak na hindi pa nakarehistro ay hindi papayagang ibenta ito sa mga opisyal na ahensya, dahil ang
mga pagbili ay legal lamang para sa mga nakarehistrong pag-aari.
Ang pagkuha ng lupa, halimbawa para magtayo ng mga turbina ng hangin, mga solar farm o iba pang mga sistema ng nababagong
enerhiya, ay madaling mapadali batay sa mga target sa klima.
Ang mga taong hindi kayang mag-renovate ng kanilang mga bahay ayon sa pinakabagong pamantayan sa klima ay
hindi papayagang paupahan, ibenta, o tirahan ang mga ito.
Kung magkakaroon ng mga paglabag, nanganganib na bumaba nang husto ang balanse ng CBDC ng mga biktima
kaya hindi na nila makakaya pang bumili ng pagkain.
Ang disenyo ng mga gusaling nakatuon lamang sa pagiging praktikal, kung saan ang mga tao ay natutulog,
kumakain, nagtatrabaho, o nagpapalipas-oras, ay nagsisilbing higit pang paghiwalayin ang mga tao sa isa't isa.
Ang pamilya ay dapat, hangga't maaari, hatiin at paghiwalayin sa isa't isa upang mas madaling makontrol ang bawat indibidwal.
Habang ang mga karaniwang mamamayan ay pinagkakaitan ng kanilang mga ari-arian at ng lahat ng kanilang kalayaan,
patuloy na mamumuno nang walang limitasyon ang mga elitista at mag-eenjoy sa lahat ng kaluwagan ng buhay.
13. Agad na kumilos upang labanan ang pagbabago ng klima at ang mga epekto nito
Ang pseudo-siyentipikong relihiyon ng diumano'y gawa ng tao na pagbabago ng klima at ang kaakibat nitong pagpapalaganap ng takot
ay nilalayong magbigay-daan sa pandaigdigang pagkakapareho at sa pagsakop ng kapangyarihan
ng mga elitista at mga apokaliptikong sekta.
Ito ay ang pagsasamsam at pagrason ng lahat ng yaman ng mundo, na ipapataw sa sangkatauhan ng isang
totalitaryong sosyo-komunistang ekodiktadura sa pamamagitan ng manipulasyon, karahasan, at pananakot.
Upang ganap na guluhin ang likas na proseso ng kalikasan, sinadyaang kontaminahin
ang atmospera ng mga nakalalasong kemikal.
Sa ilalim ng dahilan ng kakulangan sa pagkain, lalo pang ginagamit ang mga pestisidyo, herbisidyo, at fungisidyo.
Para sa layuning ito, itinaturing na kapantay ng artipisyal na pagkain ang mga likas na pagkain, at binabawi ang kinakailangang
paglalagay ng etiketa para sa mga pagkaing binagong-genetiko.
Ito ay isinasagawa sa ilalim ng pagkukunwari ng Codex Alimentarius, ng World Health
Organisation, at ng Food and Agriculture Organisation.
Ang mga pagkaing mula sa halaman ay binabago nang husto kaya hindi na naglalaman ng mahahalagang sustansya, na kailangang
makuha mula sa labas sa pamamagitan ng suplementasyon upang lalo pang palakasin ang pag-asa sa industriya ng parmasyutiko.
Magkakaroon ng dalawang antas na sistema ng pagkain depende sa badyet ng CO2 at kontrol sa
pagkonsumo sa pamamagitan ng digital na pera.
Ang mga psychoactive na sangkap ay ipoproseso bilang pagkain o ibibigay bilang bakuna upang magkaroon ng mas malaking
impluwensya at kontrol sa mga iniisip at kilos ng mga tao.
Ang mga halamang gamot na nagpapabuti ng ating kalusugan o nagpapagaan ng paghihirap ng mga maysakit at kasalukuyang
nakikipagsabayan pa rin sa mga produkto ng industriya ng parmasyutiko ay ipinagbabawal at ang
paggamit nito ay itinuturing na isang krimen.
Ang lahat ng pagkain, enerhiya, tubig, at mga pang-araw-araw na produkto, kabilang ang mga serbisyong pang-mobility, ay
bibigyan ng carbon footprint na itatala nang digital at iaaangkop sa digital na pagkakakilanlang ipinapataw ng estado.
Upang maabot ang mga hindi maaabot na target sa klima, ipagbabawal ang pribadong transportasyon at papalitan ito ng mga
awtonomong sasakyang nagmamaneho nang mag-isa, na maaari lamang kuhanin sa pamamagitan ng pagrenta o modelo
ng subscription na may tamang balanse ng CO2 points.
Ito ay ipinagmamalaki bilang mas ligtas at mas makakalikasan, ngunit nagsisilbi lamang itong hadlangan ang
kalayaan sa paggalaw at pahintulutan ang ganap na kontrol.
Ang mga kritiko at kilusang oposisyon na hindi naniniwala sa di-makataong pagbabago ng klima o nagtatanong sa 17
layunin ng UN Agenda 2030 ay pinag-uusig at pinapatahimik.
14. Ingatan at gamitin nang napapanatili ang mga karagatan, dagat at yamang-dagat para sa napapanatiling pag-unlad
Ang mga tubig at ang kanilang mga yaman ay sentral na mairekord at mapamahalaan, at ang
pag-access ay ililimitahan sa mga piling korporasyon.
Ang trapiko sa pagdadala ng kargamento at samakatuwid ang pribado at komersyal na paggamit ng mga dagat, ilog, at lawa sa loob ng
lupain ay lalo pang ipagbabawal at papayagan lamang sa ilalim ng ilang partikular na kondisyon na
bihirang kayang tustusan ng maliliit na mangingisda.
Gayunpaman, papayagan pa rin ang malalaking korporasyon na mangisda dahil tumatanggap sila ng mga subsidiya na nagbibigay sa
kanila ng kinakailangang kapital upang sumunod sa mga bagong pamantayan tulad ng pagdidigital ng mga
quota ng huli o ng paglipat sa elektrikal na propulsion.
Dahil dito, hindi na gaanong kaakit-akit ang pangingisda, nababawasan ang suplay, at ang iilang malalaking
may hawak ng lisensya ay kumikita ng napakalaking kita.
Sa kabilang banda, nagdudulot ito ng mas matinding kahirapan sa mga bansang ikatlong daigdig at ng malawakang migrasyon, na sa
huli ay magpapalubha sa katatagan ng mga mas mayayamang bansa.
Bukod dito, pinapalala ng industriyang kemikal ang pag-aasid ng mga karagatan, na maaaring magdulot ng hindi matatawarang
mga kahihinatnan, kabilang ang pagkamatay ng mga isda.
15. Protektahan, ibalik at itaguyod ang napapanatiling paggamit ng mga ekolohiyang lupa, pamahalaan nang napapanatili ang mga
kagubatan, labanan ang pagguho ng disyerto, itigil at baligtarin ang pagkasira ng lupa, at itigil ang pagkawala ng biodiversity.
Lahat ng lupain at mga yaman ay naitatala nang digital.
Pinalalawak ang mga lugar para sa kapaligiran at konserbasyon upang itulak ang mga tao sa mga 15-minutong lungsod.
Ang lupaing pang-agrikultura ay sentral na pinamamahalaan at kinokontrol, kaya maaaring ipataw anumang
oras ang pagbabawal sa paggamit nito, na nagpapahirap sa mga magsasaka na magtanim ng pagkain.
Ito ay nagdudulot ng artipisyal na kakulangan sa pagkain.
Kailangang kumuha ng angkop na lisensya ang mga mangangalakal.
Ang paggamit ng mga likas na lugar tulad ng kagubatan, parke, bundok, parang, basang-lupa at tuyong-lupa ay
mas mahigpit na ireregula at lilimitahan, o papayagan lamang kung may tiyak na kredito sa CO2.
Upang diumano'y maiwasan ang mga tagtuyot at ang paglaganap ng mga tuyong rehiyon, ginagamit ang mga kemikal at teknikal na paraan
upang pakialaman ang mga likas na siklo at proseso ng Daigdig.
Lalo nitong sisirain ang biosfera, na isa sa mga layunin ng mga teknokrata.
Target na pag-alis ng mga uri ng halaman gamit ang mga kemikal at pagpapalit sa mga ito ng mga halamang binago ang
genetika na hindi dumarami, na hindi lamang walang karagdagang halaga kundi sisirain din ang balanse ng kalikasan.
16. Itaguyod ang mapayapa at inklusibong lipunan para sa napapanatiling pag-unlad
Ang monopolyo sa paggamit ng puwersa ay pinalalawak upang ipataw sa mga tao ng mundong ito ang mga mapanira at artipisyal
na konsepto ng lipunan sa pamamagitan ng puwersa at pananakot.
Magdudulot ito ng pagtakas at mga digmaang sibil.
Ang mga tradisyon at anumang pagiging natatangi ng mga tao ay pinipigilan upang mabuo
ang isang pinag-isang pandaigdigang lipunan.
Mawawala sa paningin ng publiko ang mga makasaysayang monumento at mga likhang sining.
Isang pandaigdigang relihiyon din ang itinataguyod kung saan inaasahan ang mga tao na sumailalim sa mga satanicong gawain.
Ipinapatupad ang sapilitang pagpapalahi upang unti-unting alisin ang anumang pagkaiba ng mga etnikong grupo sa pangmatagalan.
Ang mga halo-halong kasal ay ginagantimpalaan ng mga puntos at mas mataas na katayuang panlipunan.
Hindi na dapat makapagsandal ang mga indibidwal sa kanilang mga kultural na saligan.
Upang lubos na malito ang lahat, binibigyan ng pantay na katayuang panlipunan at itinataguyod ang mga robot na may artipisyal na
katalinuhan at mga artipisyal na nilikhang variant ng kasarian.
Sa ilalim ng sangguniang kapakanan ng bata, pinapayagan ang mga nakalistang awtoridad na mas madaling alisin
ang mga bata mula sa mga pamilyang kritiko ng pamahalaan.
17. Palakasin ang mga paraan ng pagpapatupad at buhayin muli ang pandaigdigang pakikipagtulungan para sa napapanatiling pag-unlad
Ang estruktura sa likod ng Mga Nagkakaisang Bansa ang nangungunang awtoridad at hawak ang lahat ng
kapangyarihan sa paggawa ng desisyon at ehekutibo.
Nawawala ang mga estadong-bansa matapos magsilbing pang-akit ng kidlat para sa mga tao at mga tagapanguna ang mga
na-infiltrang pamahalaan, at pagkatapos ay nagiging lipas na.
Magiging hindi na kailangan ang lahat ng pambansang batas at hurisdiksyon, dahil magkakaroon lamang ng isang
sentral na estruktura sa anyo ng artipisyal na intelihensiya.
Naipakita na ang plano ng mga elitista.
Nais nilang gabayan tayo patungo sa isang dystopian na hinaharap kung saan tayo ay mawawalan ng lahat ng kalayaan.
Ang mga pambansang istruktura, na dapat sana'y naglilingkod upang protektahan tayo, ay hindi tumututol sa
adyendang ito at sa gayon ay sumasalungat sa mga tao.
Hindi na ito nakakagulat, dahil ang bawat pamahalaan ngayon ay na-infiltrate at ganap na nakadepende sa mga istrukturang
globalista na kumokontrol din sa sistemang pananalapi.
Nais nilang tuluyang isuko ng mga tao ang kanilang mga kalayaan at, sa pagtanggap sa bagong kaayusang
pandaigdig, isuko ang kanilang kinabukasan sa pagkawasak.
Nasa atin, bilang buong sangkatauhan, ang tungkuling tutulan ang adyendang ito bago pa maging huli ang lahat.