تمام دارایی‌های خصوصی در صورت وقوع بحران مالی بعدی در معرض خطر تبدیل شدن به ملکیت چند بانک خصوصی بزرگ قرار دارند.
در واکنش به این مصادرهٔ کامل، قوانین در سطح ملی و بین‌المللی پشت سر مردم تغییر داده شدند.
دیوید وب، یک منبع مالی ارشد، در کتاب اخیر خود با عنوان «غارت بزرگ» توضیح می‌دهد و مستند می‌کند که چگونه این اتفاق افتاد.
علاوه بر این، ویرانگرترین سقوط مالی تاریخ در شُرف وقوع است.
به زبان ساده: همه ممکن است خیلی زود همه‌چیز را از دست بدهند.
اما دیوید وب همچنین فرصتی را می‌بیند و یک راه‌حل عملی پیشنهاد می‌کند.
لطفاً نگاهی به اظهارات او در زیر بیندازید. گزیده‌هایی از «تصاحب بزرگ» اثر دیوید
اسم من دیوید وب است.
من در استکهلم، سوئد زندگی می‌کنم.
من در دوره پس از بحران مالی آسیا و در آستانه حباب دات‌کام و فروپاشی آن، سهام عمومی و
در نهایت صندوق‌های پوشش ریسک را مدیریت کردم.
در کودکی شاهد آغاز فروپاشی صنعتی کلیولند بودم و با نیاز به درک آنچه ما را نابود می‌کرد، بزرگ شدم.
چون خانواده‌ام که قبلاً بسیار شاد و خوش‌طینت بود، عمیقاً تحت تأثیر آن قرار گرفت و عملاً
مکانی را که در آن بزرگ شده بودم نابود کرد.
پس تصمیم گرفتم اقتصاد و امور مالی بخوانم.
فکر می‌کنم من در دنیای مالی با دیگران متفاوت هستم چون واقعاً برایم پول اهمیتی ندارد.
من همیشه به درک مسائل علاقه‌مند بوده‌ام و این در واقع برایم مزیت ایجاد کرده است.
من چیزهایی را فهمیدم که دیگران نمی‌فهمیدند.
در سال ۲۰۰۸، شاهد اولین ورشکستگی یک کارگزار-معامله گر بودم .
آنچه مرا شوکه کرد این بود که حساب‌های مشتریان این کارگزار-معامله‌گر از دارایی‌های ورشکستگی
کارگزار برداشت شدند، امری که قبلاً هرگز ممکن نبود.
در طول تاریخ اوراق بهادار، آن‌ها همواره اموال شخصی بوده‌اند.
پس شروع کردم به تحقیق دربارهٔ اینکه چه چیزی ممکن است تغییر کرده باشد.
با این کار دریافتم که این امر ناشی از تغییرات در قانون متحدالشکل تجارت در ایالات متحده بوده است.
این در تمام ۵۰ ایالت تغییر کرده بود.
این بدان معنا بود که می‌توانست به‌صورت آرام و در طول یک دورهٔ طولانی اجرا شود و لازم
نبود در سطح فدرال انجام شود تا جلب توجه نکند.
این امر ساختار حقوقی جدیدی برای ادعای امنیت ایجاد کرد.
سپس در سال ۲۰۰۵ در ایالات متحده تغییری در قانون ورشکستگی ایجاد شد که چیزی به نام «پناهگاه امن» را پدید آورد.
آن هم خوب به نظر می‌رسد.
اما Safe Harbor به این معناست که بستانکاران دارای وثیقه پناهگاه امنی برای تصاحب دارایی‌های مشتریان دارند و حتی
در صورت وقوع تقلب، می‌توانند کاملاً مطمئن باشند که دارایی‌های مشتریان را دریافت خواهند کرد.
فقط بزرگ‌ترین بانک‌ها مجاز به پذیرش سپرده‌های مشتریان هستند.
پس نمی‌خواهی کسی دخالت کند و چیزی را از تو بگیرد.
فقط آنها آن را می‌گیرند.
سیستم به‌گونه‌ای تغییر یافته است که مالکیت به سطح بالاتری منتقل و به‌صورت یک بسته نگهداری شود، به‌ویژه در شرایط
بحرانی، تا نیازهای نظام بستانکاران دارای وثیقه تأمین گردد.
و وقتی این اتفاق بیفتد، افرادی که فکر می‌کردند خود را محافظت کرده‌اند، از جمله پیشرفته‌ترین مؤسسات و
صندوق‌های بازنشستگی، دیگر هیچ حمایتی نخواهند داشت.
و بستانکاران دارای وثیقه تمام سهام و اوراق قرضه زیرین را مصادره خواهند کرد و بدین ترتیب کنترل
تمام شرکت‌های سهامی عام را در اختیار خواهند گرفت.
آنها آن را طوری طراحی کرده‌اند که بتوانند چیزها را برای خودشان بردارند.
شما می‌توانید تمام اوراق بهادار را به‌عنوان وثیقه از افرادی که هیچ وام معوقه‌ای ندارند و مالکیت همه
دارایی‌هایشان به‌طور واضح و بدون ابهام است، بپذیرید.
اجازه دهید برای روشن‌شدن وحشت این فرایند، مثالی بزنم:
پس شما یک ماشین خریدید و پولش را نقد پرداخت کردید.
تو فکر می‌کنی خیلی محافظه‌کار هستی.
شما برای خودرو هیچ بدهی ندارید.
اما بدون اینکه شما بدانید، فروشنده همچنان خودروی شما را به‌عنوان وثیقه تحت کنترل دارد.
به شما گفته نخواهد شد.
فروشنده از خودروی شما و تمامی خودروهای دیگری که فروخته است، به‌عنوان وثیقه برای وام‌ها و کسب‌وکارش استفاده می‌کند.
اکنون خرده‌فروش ورشکسته می‌شود.
و تنها برخی از بستانکاران دارای وثیقه مجازند که فوراً خودروی شما و کلیه خودروهایی را که تا به حال توسط فروشنده
فروخته شده‌اند، بدون هیچ‌گونه رسیدگی قضایی توقیف کنند.
وقتی این را برای مردم توضیح می‌دهم، نگران ماشین‌هایشان می‌شوند.
این دربارهٔ ماشین شما نیست.
این یک تشبیه برای آنچه رخ داد است.
این خیلی بدتر از آن است که فقط مربوط به ماشینت باشد، چون عملاً مربوط به کل مجموعه اوراق بهادار در سراسر جهان است.
بنابراین، ورشکستگی شما نیست که باعث از دست دادن دارایی‌هایتان می‌شود.
این ورشکستگی افرادی است که بدون اطلاع شما یا افشای آن، اسناد بهادار شما را به‌طور
مخفیانه به‌عنوان دارایی خود استفاده کرده‌اند.
این داستان هوشمندانه‌ای است.
پس بله، آنها قانون را تغییر دادند. آنها قانون تجارت یکنواخت را اصلاح کردند.
این از سال ۱۹۹۴ به بعد اتفاق افتاد.
پس طرحی بود که طی دهه‌ها اجرا شد تا به این هدف دست یابند.
سپس فرآیندی برای هماهنگی آغاز شد تا این الگو در سراسر جهان در قوانین گنجانده شود.
و آنها این کار را از طریق اتحادیه اروپا انجام دادند.
اولین بحث در مورد این موضوع که در اسناد اتحادیه اروپا یافت می‌شود به سال ۲۰۰۲ بازمی‌گردد.
در آن زمان، این فرایند در دوره‌ای که به دنبال سقوط دات‌کام بود آغاز شد.
و اتحادیه اروپا چیزی را ایجاد کرد که آن را «گروه قطعیت حقوقی» می‌نامد.
و این هم چیز خوبی به نظر می‌رسد.
با این حال، منظور از آن اطمینان حقوقی برای بستانکاران دارای وثیقه برای توقیف دارایی‌های مشتریان است.
این مثل یک بازی مونوپولی است که در آن تمام پول متعلق به همه بازیکنان روی صفحه به بانک بازگردانده می‌شود.
و بعد می‌گویند، بیایید یک بازی جدید شروع کنیم.
ما از این پیش‌فرض شروع می‌کنیم که ما همه چیز داریم و شما هیچ چیز ندارید.
پس، دوست داری چیزی قرض بگیری؟
و این همان چیزی است که CBDC خواهد بود، ارز دیجیتال بانک مرکزی.
مقاومت مردم در برابر استفاده از CBDC بسیار دشوار خواهد بود، زیرا عملاً قادر به تأمین غذا نخواهند بود.
و به همین دلیل است که آگاه‌سازی قبلی در این زمینه بسیار مهم است تا مردم بفهمند چه اتفاقی در حال رخ دادن است.
و بدین ترتیب مردم بتوانند تا بالاترین سطوح سیستم مشارکت کنند.
این پتانسیل را دارد که افراد بسیار توانا را تا بالاترین سطوح سیستم فعال کند.
این پتانسیل را دارد که مردم را علیه این نظام متحد کند.
پس سر مار وجود دارد، اما به تنهایی نمی‌تواند کاری انجام دهد؛ در عوض، به عضله‌ای که زیر سر مار قرار
دارد تکیه می‌کند تا همه کارها را برایش انجام دهد.
و بخشی از این وظیفه این است که این آگاهی را به این عضله منتقل کنیم.
پس همه باید با آن کنار بیایند، حتی کسانی که فکر می‌کنند قدرت دارند و می‌توانند تغییری ایجاد کنند.
و این باید به‌طور قانونی انجام شود.
باید با ابزارهای قانونی با آن مبارزه شود.
منظورم این است که تصور کن چه اتفاقی می‌افتد اگر قضات در موقعیت‌های مهم از این موضوع باخبر شوند.
دادستان‌ها. هیچ تحقیق واقعی تاکنون دربارهٔ چگونگی لغو این سیستم متقلبانه انجام نشده است.
و راه‌هایی برای انجام این کار وجود خواهد داشت، زیرا این صرفاً یک ساختار ذهنی است.
کتاب «The Great Taking» اثر دیوید وب و فیلم مستند بلندتر آن را می‌توانید در اینجا بیابید: TheGreatTaking.com