All privat Verméigen riskéieren am Fall vum nächsten finanziellen Crash d'Eegentum vun e puer grousse privaten Banken ze ginn.
Als Äntwert op dës total Enteierung goufen d'Gesetzer national an international hanner dem Réck vun der Ëffentlechkeet geännert.
De héichgestallte Finanz-Insider David Webb erkläert a dokumentéiert, wéi dat geschitt ass, an
sengem kierzlech publizéierten Buch The Great Taking.
Wat nach méi ass, de verheerendste finanziellen Krach iwwerthaapt steet grad virun der Dier.
Einfach gesot: ALL MENSCHEN kéinten ganz geschwënn ALLES verléieren.
Awer David Webb gesäit och eng Geleeënheet a proposéiert eng realiséierbar Léisung.
Kuckt w.e.g. seng Bemierkungen hei ënnen. Auszich aus "The Great Taking" vum David
Ech sinn de David Webb.
Ech wunnen zu Stockholm, Schweden.
Ech hunn ëffentlech Aktien an schliisslech Hedgefongen an der Period no der asiatescher Finanzkris an am
Virfeld vun der Dot-com-Blase an hirem Zesummebroch verwalt.
Als Jong hunn ech den Ufank vum industriellen Zesummebroch vu Cleveland matbekomm, an ech sinn opgewuess
mat dem Bedierfnes ze verstoen, wat eis zerstéiert huet.
Well meng Famill, déi virdrun ganz glécklech an eng frëndlech, gütlech Famill war, dovunner déif betraff gouf, an et
huet buchstäblich de Plaz zerstéiert, wou ech opgewuess sinn.
Also hunn ech decidéiert, Wirtschaftswëssenschaften a Finanzen ze studéieren.
Ech mengen, ech sinn an der Finanzwelt anescht wéi anerer, well ech mech net wierklech ëm Suen këmmeren.
Ech hu mech ëmmer dofir interesséiert, Saachen ze verstoen, an dat huet mir tatsächlech e Virdeel ginn.
Ech hu Saachen verstanen, déi aner Leit net verstanen hunn.
Am Joer 2008 hunn ech den éischte Konkurs vun engem Broker-Dealer matverfollegt .
Wat mech geschockt huet, war d'Tatsaach, datt d'Clientekonten vun dësem Broker-Dealer aus dem Konkursverméigen vum
Broker belast goufen, wat virdrun ni méiglech gewiescht wier.
Duerch d'ganz Geschicht vun de Wäertpabeieren waren se ëmmer perséinlecht Verméigen.
Also hunn ech ugefaangen ze ënnersichen, wat sech kéint geännert hunn.
Duerch dat hunn ech erausfonnt, datt dëst duerch Ännerungen am Uniform Commercial Code an den USA verursaacht gouf.
Dëst gouf an allen 50 Staaten geännert.
Dat huet bedeit, datt et roueg iwwer eng laang Zäit duerchgefouert konnt ginn an net op federalem
Niveau gemaach musse ginn, fir net opmierksam ze ginn.
Dëst huet eng nei juristesch Konstruktioun fir eng Fuerderung op Sécherheet geschaf.
Dann, am Joer 2005, gouf et eng Ännerung am Bankrotgesetz an den USA, déi eppes mam Numm Safe Harbour geschaf huet.
Dat kléngt och gutt.
Awer Safe Harbor bedeit, datt geséchert Gläubiger e sécheren Hafen hunn, fir d'Verméigen vun de Clienten an hiert
Besëtz ze huelen, an datt si och am Fall vu Bedruch absolut sécher kënne sinn, datt si d'Verméigen vun de Clienten kréien.
Nëmmen déi ganz gréisst Banken sinn autoriséiert, Clientedepositiounen unzehuelen.
Also wëlls du net, datt iergendeen sech an deng Saachen afänkt a dir eppes ewechhëlt.
Nëmmen si wäerten et huelen.
D'System gouf geännert, sou datt d'Eegentum op en héije Niveau iwwerdroen an an gebündelter Form gehalen
gëtt, besonnesch an enger Kris, fir d'Ufuerderunge vum gesécherten Gläubigersystem ze erfëllen.
An wann dat geschitt, hunn déi Leit, déi geduecht hunn, si hätten sech geschützt, dorënner déi raffinéiertst
Institutiounen an Pensiounsfongen, keng Schutzméiglechkeet méi.
An d'geséchert Gläubiger wäerten all ënnerleeëg Aktiounen a Obligatiounen pfänden, wat hinnen d'Kontroll
iwwer all ëffentlech gehandelt Gesellschaften erméiglecht.
Si hunn et esou entworf, datt si Saachen fir sech selwer huelen kënnen.
Dir kënnt all Wäertpabeieren als Sécherheet vun Individuen a Firmen unhuelen, déi keng ausstänneg
Prêten hunn, mä amplaz alles kloer a onambigéis besëtzen.
Loosst mech eng Analogie benotzen, fir den Horror vun dësem Prozess ze illustréieren:
Also hues du e Auto kaaft a bar bezuelt.
Du mengs, du bass ganz konservativ.
Du hues keng Scholden fir de Auto.
Awer ouni datt Dir et wësst, behält de Händler weiderhin Äre Auto als Kautioun.
Dir kritt dat net gesot.
De Händler benotzt Ären Auto an all aner Autoen, déi hien verkaaft huet, als Kollateral fir seng Prêten an säi Geschäft.
Elo geet de Detailhändler bankrott.
An nëmmen bestëmmte geséchert Gläubiger sinn autoriséiert, Ären Auto an all Autoen, déi de Händler jeemools
verkaaft huet, direkt ofzehuelen, ouni juristesch Iwwerpréiwung.
Wann ech dat de Leit beschreiwen, maachen si sech Suergen ëm hir Autoen.
Dëst geet net ëm Ären Auto.
Dëst ass eng Analogie fir dat, wat geschitt ass.
Et ass vill méi schlëmm wéi wann et just ëm däin Auto géif goen, well et buchstäblich ëm de
ganze Wäertpabeierkomplex ronderëm d'Welt geet.
Et ass also net Är Insolvenz, déi zum Verloscht vun Ärem Verméigen féiert.
Et ass d'Insolvenz vun de Leit, déi Är Sécherheet geheimerweis als hiert eegent Verméigen benotzt
hunn, ouni Iech dovun ze soen oder et offenzelegën.
Dat ass eng schlaue Geschicht.
Also jo, si hunn d'Gesetz geännert. Si hunn den Uniform Commercial Code geännert.
Dëst ass ab 1994 geschitt.
Also gouf et e Plang, deen iwwer Joerzéngten ëmgesat gouf, fir dat z'erreechen.
Duerno gouf e Harmoniséierungsprozess lancéiert, fir dëse Modell weltwäit am Gesetz ze verankeren.
An si hunn dat iwwer d'EU gemaach.
Déi éischt Diskussioun iwwer dëst Thema, déi an EU-Dokumenter fonnt gouf, geet zréck op 2002.
Zu där Zäit huet de Prozess am Nofolleg vum dot-com-Crash ugefaangen.
An d'EU huet eppes gegrënnt, dat si "Legal Certainty Group" nennt.
An dat kléngt och wéi eng gutt Saach.
Allerdéngs ass domat d'rechtlech Sécherheet fir geséchert Gläubiger gemeint,
d'Verméigen vun de Clienten in Beschlag ze huelen.
Et ass wéi e Spill Monopoly, wou all d'Suen vun allen Charakteren um Spillbriet zréck op d'Bank geréckelt ginn.
An duerno soen si: Loosst eis e neit Spill ufänken.
Mir goen dovun aus, datt mir alles hunn an dir näischt hutt.
Also, wëlls du eppes ausléinen?
An dat ass wat de CBDC wäert sinn, d'digital Währung vun der Zentralbank.
Et wäert fir d'Leit ganz schwéier sinn, dem Gebrauch vun enger CBDC ze widerstoen, well si buchstäblich net iessen kënnen.
An dofir ass et esou wichteg, am Viraus Bewosstsinn ze schafen, sou datt d'Leit verstoen, wat geschitt.
An esou datt d'Leit sech bis op déi héchste Niveauen vum System bedeelegen kënnen.
Et huet d'Potenzial, héichfäeg Leit bis an d'Spëtzt vum System ze aktivéieren.
Et huet d'Potenzial, d'Leit géint dëst System ze vereenegen.
Also gëtt et e Kapp vun der Schlaang, mee en kann eleng näischt maachen; amplaz verléisst en sech op de Muskel
ënner dem Kapp vun der Schlaang, fir alles fir en ze maachen.
An e Deel vun der Aufgab ass et, dëse Bewosstsinn op dëse Muskel ze bréngen.
Also muss jiddereen domat ëmgoen, och d'Leit, déi gleewen, si hätten d'Muecht a kéinten e Ënnerscheed maachen.
An dat muss legal gemaach ginn.
Et muss mat gesetzleche Mëttelen bekämpft ginn.
Ech mengen, stell der vir, wat géif geschéien, wann Riichter an wichtege Positiounen dovun erausfannen.
Procureuren. Et gouf nach ni eng richteg Enquête doriwwer, wéi dëst bedrieglecht System ofgeschaaft ka ginn.
An et gëtt Weeër, dëst ze maachen, well et nëmmen e Konstrukt ass.
D'Buch "The Great Taking" vum David Webb an de méi laange Dokumentarfilm kann een hei fannen: TheGreatTaking.com