Сите приватни средства се изложени на ризик да станат сопственост на неколку големи
приватни банки во случај на следниот финансиски крах.
Како одговор на ова целосно експропријација, законите беа променети на национално и меѓународно ниво зад грбот на јавноста.
Високорангираниот финансиски инсајдер Дејвид Веб објаснува и документира како се случило ова во
неговата неодамна објавена книга, "Големото одземање".
Уште повеќе, најразорниот финансиски крах на сите времиња е веќе на прагот.
На едноставен јазик: СЕКОЈ може да изгуби СÈ многу наскоро.
Но Дејвид Веб исто така гледа можност и предлага одржливо решение.
Ве молиме погледнете ги неговите забелешки подолу. Извадоци од "Големото земање" од Дејвид
Моето име е Дејвид Веб.
Живеам во Стокхолм, Шведска.
Ја управував јавната акциска инвестиција и на крајот хеџ-фондови во периодот по азиската финансиска криза и во
периодот пред појавата на дот-ком балонот и неговиот колапс.
Како момче, бев сведок на почетокот на индустрискиот колапс на Кливленд и пораснав со потреба да разберам што нè уништуваше.
Бидејќи моето семејство, кое претходно беше многу среќно, среќно и добродушно, беше длабоко погодено од
тоа, и тоа буквално го уништи местото каде што пораснав.
Затоа решив да студирам економија и финансии.
Мислам дека сум различен од другите луѓе во финансискиот свет затоа што навистина не ми е грижа за парите.
Отсекогаш сум бил заинтересиран да ги разбирам работите, и тоа навистина ми даде предност.
Разбрав работи што другите луѓе не ги разбраа.
Во 2008 година, бев сведок на првиот банкрот на брокер-дилер .
Она што ме шокираше беше фактот дека клиентските сметки на овој брокер-дилер беа дебитирани од стечајната
маса на брокерот, што порано никогаш не би било можно.
Во текот на историјата на хартиите од вредност, тие биле лична сопственост.
Па почнав да истражувам што можеби се променило.
При тоа открив дека ова било предизвикано од промени во Единствениот трговски кодекс во Соединетите Американски Држави.
Ова беше променето во сите 50 сојузни држави.
Ова значеше дека може да се спроведе тивко во текот на подолг временски период и не мораше да се
прави на федерално ниво, за да не привлече внимание.
Ова создаде нов правен конструкт за барање за обезбедување.
Потоа, во 2005 година, во Соединетите Американски Држави беше направена промена во законот за стечај
што создаде нешто наречено "сигурно пристаниште".
И тоа звучи добро.
Но "Сејф Харбор" значи дека обезбедените доверители имаат сигурно прибежиште за да стапат во посед на имотот на клиентите,
и дека дури и во случај на измама, тие можат да бидат апсолутно сигурни дека ќе го добијат имотот на клиентите.
Само најголемите банки се овластени да примаат депозити од клиенти.
Значи, не сакаш никој да се меша и да ти одземе ништо.
Само тие ќе го земат.
Системот е променет така што сопственоста се пренесува на повисоко ниво и се држи во збирен облик, особено во криза, за
да се исполнат барањата на системот на обезбедени доверители.
И кога тоа ќе се случи, луѓето кои мислеа дека се заштитиле, вклучувајќи ги и најсофистицираните институции и
пензиските фондови, повеќе нема да имаат никаква заштита.
А обезбедените доверители ќе ги запленат сите основни акции и обврзници, со што ќе ја
преземат контролата над сите јавни компании.
Тие го дизајнираа на таков начин што можат да земат работи за себе.
Можете да прифатите сите хартии од вредност како колатерал од поединци и компании кои немаат
никакви заеми, туку јасно и недвосмислено поседуваат сè.
Дозволете ми да ви дадам аналогија за да го илустрирам ужасот на овој процес:
Значи, купи автомобил и плати со готовина.
Мислиш дека си многу конзервативен.
Немате долгови за автомобилот.
Но без да знаете, дилерот продолжува да го држи вашиот автомобил како залог.
Нема да ти го кажат тоа.
Дилерот го користи вашиот автомобил и сите други автомобили што ги продава како колатерал за своите заеми и својот бизнис.
Сега трговецот на мало банкротира.
И само одредени обезбедени доверители се овластени веднаш да го одземат вашиот автомобил и сите автомобили што
дилерот некогаш ги продал без никаква судска ревизија.
Кога им го опишувам ова на луѓето, тие се загрижуваат за своите автомобили.
Ова не е за вашиот автомобил.
Ова е аналогија за она што се случи.
Многу е полошо отколку да станува збор само за твојот автомобил, бидејќи буквално се работи за
целиот комплекс на хартии од вредност низ целиот свет.
Затоа не е вашата неплатежна способност што предизвикува губење на вашите средства.
Тоа е неплатежност на луѓето кои тајно ја користеле вашата заложба како своја
сопственост, без да ви кажат или да го пријават тоа.
Тоа е паметна приказна.
Па да, тие го сменија законот. Тие го изменија Единствениот трговски кодекс.
Ова се случи од 1994 година наваму.
Значи, постоеше план кој беше спроведуван со децении за да се постигне ова.
Потоа беше инициран процес на усогласување за да се вгради овој модел во законите ширум светот.
И тие го направија тоа преку ЕУ.
Првата дискусија за оваа тема во документите на ЕУ датира од 2002 година.
Во тоа време, процесот започна во периодот по колапсот на дот-ком компаниите.
И ЕУ создаде нешто што го нарекува "Група за правна сигурност".
И тоа звучи како добра работа.
Сепак, под тоа се подразбира правна сигурност за обезбедените доверители да ги запленат средствата на клиентите.
Тоа е како игра Монопол каде што сите пари на сите ликови на таблата се враќаат во банката.
И потоа тие велат: "Ајде да започнеме нова игра."
Поаѓаме од претпоставка дека ние имаме сè, а вие немате ништо.
Па, дали би сакале да позајмите нешто?
И тоа е она што ќе биде CBDC .
Ќе биде многу тешко за луѓето да се спротивстават на користењето на ЦБДЦ, бидејќи буквално нема да можат да јадат.
И затоа е толку важно однапред да се подигне свеста, за луѓето да разберат што се случува.
И така луѓето да можат да се вклучат сè до највисоките нивоа на системот.
Има потенцијал да ги активира високоспособните луѓе, дури и до врвот на системот.
Има потенцијал да ги обедини луѓето против овој систем.
Значи, постои глава на змијата, но таа сама по себе не може ништо да направи; наместо тоа, таа се потпира на
мускулот под главата на змијата да направи сè за неа.
И дел од задачата е да ја пренесеме оваа свест до овој мускул.
Значи, сите мора да се справат со тоа, дури и луѓето кои веруваат дека имаат моќ и можат да направат разлика.
И ова мора да се направи законски.
Мора да се бори против тоа со законски средства.
Мислам, замисли што би се случило ако судиите на важни позиции дознаат за ова.
Обвинители. Никогаш не е спроведена вистинска истрага за тоа како може да се укине овој измамнички систем.
И ќе има начини да се направи ова, бидејќи тоа е само конструкција.
Книгата "Големото одземање" од Дејвид Веб и подолгиот документарен филм може да се најдат тука: TheGreatTaking.com