Të gjitha asetet private rrezikojnë të bëhen pronë e disa bankave të mëdha private në përplasjen e ardhshme financiare.
Në përgjigje të këtij shpronësimi total, ligjet kombëtare dhe ndërkombëtare u ndryshuan pas shpinës së publikut.
Insajderi financiar i rangut të lartë David Webb shpjegon dhe dokumenton se si ndodhi kjo në
librin e tij të botuar së fundmi The Great Takeing.
Për më tepër: përplasja financiare më shkatërruese e të gjitha kohërave është afër.
Me një gjuhë të thjeshtë: TË GJITHË mund të humbasin gjithçka në një kohë shumë të shkurtër.
Por David Webb sheh gjithashtu një mundësi dhe ofron një rrugëdalje të qëndrueshme.
Shikoni komentet e tij më pas. Fragmente nga Marrja e Madhe nga David
Emri im është David Webb.
Unë jetoj në Stokholm, Suedi.
Unë menaxhova aksione publike dhe përfundimisht fondet mbrojtëse në internet, në periudhën pas krizës financiare aziatike dhe
në fazën para flluskës dot-com, e cila shpërtheu në mars 2000.
Si djalë, unë dëshmova fillimin e kolapsit industrial të Cleveland dhe u rrita me nevojën
për të kuptuar se çfarë po na shkatërronte.
Sepse familja ime, e cila dikur ishte një familje shumë e lumtur, e kënaqur, me qëllime të mira, u ndikua thellë nga kjo,
sepse ajo shkatërroi fjalë për fjalë vendin ku unë u rrita.
Kështu që vendosa të studioj për ekonomi dhe financë.
Mendoj se jam ndryshe nga njerëzit e tjerë në këtë botë financiare, sepse nuk më interesojnë shumë paratë.
Unë kam qenë gjithmonë dikush që kam dashur të kuptoj gjërat dhe kjo në fakt më ka dhënë një avantazh.
Kuptova gjëra që të tjerët nuk i kuptonin.
Në vitin 2008, isha dëshmitar i falimentimit të parë të një broker-dealer .
Ajo që më tronditi ishte fakti që llogaritë e klientëve të këtij ndërmjetësi-tregtari u futën në pasurinë e
falimentimit të ndërmjetësit, diçka që nuk do të kishte qenë kurrë e mundur më parë.
Gjatë gjithë historisë së letrave me vlerë, ato kanë qenë pronë personale.
Kështu që fillova të hulumtoj se çfarë mund të kishte ndryshuar.
Zbulova se kjo kishte ndodhur nëpërmjet ndryshimeve në Kodin Uniform Tregtar në Shtetet e Bashkuara.
Kjo ishte ndryshuar në të 50 shtetet.
Kjo do të thoshte se mund të kryhej në heshtje për një periudhë të gjatë kohore dhe nuk duhej të
bëhej në nivel federal për të mos tërhequr vëmendjen.
Kjo krijoi një konstrukt të ri ligjor për një pretendim për sigurinë.
Më pas në vitin 2005 pati një ndryshim në ligjin e falimentimit në Shtetet e Bashkuara
që krijoi diçka të quajtur një port i sigurt.
Edhe kjo tingëllon mirë.
Por porti i sigurt do të thotë që kreditorët e siguruar kanë një port të sigurt për të marrë asetet e klientëve dhe se
ata mund të jenë absolutisht të sigurt se do të marrin asetet e klientëve edhe në rast të një mashtrimi.
Vetëm bankat më të mëdha janë të autorizuara të marrin paratë e klientëve.
Pra, nuk doni që askush të ndërhyjë dhe të marrë diçka.
Vetëm ata do ta marrin.
Sistemi u ndryshua për të transferuar pronësinë në një nivel më të lartë dhe për ta mbajtur atë të bashkuar,
veçanërisht në rast krize, për të përmbushur kërkesat e sistemit të kreditorëve të siguruar.
Dhe kur kjo të ndodhë, njerëzit që mendonin se kishin mbrojtje, përfshirë institucionet më të sofistikuara
dhe fondet e pensioneve, nuk do të kenë më mbrojtje.
Dhe kreditorët e siguruar do të rrëmbejnë të gjitha aksionet dhe obligacionet bazë, gjë që më pas u
jep atyre kontrollin e të gjitha kompanive publike.
E gjithë kjo është projektuar në atë mënyrë që ata të kenë të drejtë të marrin gjërat.
Pra, ju mund të merrni si garanci të gjitha letrat me vlerë të kompanive dhe njerëzve që nuk kanë kredi, por
që zotërojnë gjithçka në mënyrë të qartë dhe të qartë.
Më lejoni t'ju jap një shembull si analogji për të ilustruar tmerrin e këtij procesi:
Pra, keni blerë një makinë dhe e keni paguar atë me para në dorë.
Ata mendojnë se ju jeni veçanërisht konservatorë.
Ju nuk keni asnjë borxh në makinë.
Por pa e ditur ju, tregtari vazhdon të kontrollojë makinën tuaj si kolateral.
Nuk do t'ju thuhet kështu.
Tregtari përdor makinën tuaj dhe çdo makinë tjetër që shesin si kolateral për kreditë dhe biznesin e tyre.
Tani tregtari është duke falimentuar.
Dhe vetëm disa kreditorë të siguruar kanë autoritetin të mbledhin menjëherë makinën tuaj dhe të gjitha makinat e
shitura ndonjëherë nga tregtari pa ndonjë rishikim gjyqësor.
Kur ua përshkruaj këtë njerëzve, ata shqetësohen për makinat e tyre.
Kjo nuk ka të bëjë me makinën tuaj.
Kjo është një analogji për atë që ndodhi.
Është shumë më keq sesa nëse do të ishte vetëm makina juaj, sepse është fjalë për fjalë i
gjithë kompleksi i letrave me vlerë në mbarë botën.
Pra, nuk është paaftësia juaj për të paguar që shkakton humbjen e aseteve tuaja.
Është falimentimi i njerëzve që kanë përdorur fshehtas kolateralin tuaj si pronë të tyre, pa jua thënë apo bërë publike.
Kjo është një histori e krijuar me zgjuarsi.
Pra, po, ata ndryshuan ligjin. Ata kanë ndryshuar bazën uniforme të së drejtës tregtare gjermane.
Kjo ka ndodhur që nga viti 1994.
Pra, kishte një plan që u zbatua gjatë dekadave për ta realizuar këtë.
Më pas filloi një proces harmonizimi për ta sanksionuar këtë model në ligj në mbarë botën.
Dhe këtë e bënë përmes BE-së.
Diskutimi i parë për këtë që mund të gjendet në dokumentet e BE-së daton në vitin 2002.
Procesi filloi pas falimentimit të dot-com.
Dhe BE-ja ka krijuar diçka që e quan grupi i mbrojtjes ligjore.
Dhe kjo tingëllon si një gjë e mirë gjithashtu.
Ajo që nënkuptohet është siguria juridike për kreditorët e siguruar për të sekuestruar asetet e klientëve.
Është si një lojë Monopoly ku të gjitha paratë nga të gjitha pjesët në tabelë tërhiqen përsëri në bankë.
Dhe pastaj ata thonë, le të fillojmë një lojë të re.
Ne fillojmë nga bazat: ju nuk keni asgjë dhe ne kemi gjithçka.
Pra, a doni të huazoni diçka?
Dhe kjo është pikërisht ajo që do të jetë CBDC, monedha dixhitale e bankës qendrore.
Do të jetë shumë e vështirë për njerëzit që t'i rezistojnë përdorimit të CBDC sepse ata
fjalë për fjalë nuk do të jenë në gjendje të hanë.
Dhe kjo është arsyeja pse është kaq e rëndësishme të rritet ndërgjegjësimi për këtë paraprakisht në
mënyrë që njerëzit të kuptojnë se çfarë po ndodh.
Dhe në mënyrë që njerëzit të mund të veprojnë deri në nivelet më të larta të sistemit.
Ka potencialin për të aktivizuar njerëz shumë të aftë, deri në krye të sistemit.
Ajo ka potencialin për të bashkuar njerëzit kundër këtij sistemi.
Pra, është një kokë gjarpëri që nuk mund të bëjë asgjë vetë, por mbështetet në muskulin
nën kokën e tij për të bërë gjithçka për të.
Dhe një pjesë e punës është ta shtyni atë vetëdije deri në atë muskul.
Pra, të gjithë duhet të merren me të, përfshirë njerëzit që besojnë se kanë fuqi dhe mund të bëjnë ndryshim.
Dhe kjo duhet të bëhet në mënyrë ligjore.
Duhet luftuar me mjete ligjore.
Dua të them, imagjinoni se çfarë do të ndodhte nëse gjyqtarët në poste të rëndësishme do ta merrnin vesh për këtë.
Prokurorët. Si të shfuqizohet ky sistem mashtrimi nuk është studiuar kurrë.
Dhe do të ketë mënyra për ta bërë këtë, sepse është thjesht një konstrukt.
Librin The Great Taking nga David Webb dhe dokumentarin më të gjatë mund ta gjeni këtu: TheGreatTaking.com