Salam, əziz dostlar!
Bir daha İsveçrədə federal referendum yaxınlaşır və necə səs verəcəyimi müəyyən etmək asan deyil.
Beləliklə, söhbət AHV-dən gedir – bu, Almaniyada "yaşlılara təminat" və ya "pensiya" adlanan sistemdir.
Bu, "qocalıqda daha yaxşı həyat üçün" ödəniləcək 13-cü aylıq pensiya ilə bağlıdır – həmçinin "təhlükəsiz pensiya
təminatı üçün" adlanan ikinci bir pensiya da var ki, bu, pensiya yaşının qaldırılması ilə əlaqədardır.
Nəyə səs vermələm? BƏLİ yoxsa YOX? Hər ikisi nədənsə inandırıcı səslənir. Ah! Şükür Allaha!
Mənə bir neçə poçt gəldi: Nə?! Mənim üçün şəxsi poçt, keçmiş Federal Şura üzvü Doris Leuthard və məşhur
keçmiş Federal Şura üzvü Adolf Ogi-dən – mən çox gənc olanda o, Federal Şura üzvü deyildimi?
Belə yazılıb: "AHV-imizi qorumaq üçün təcili müraciət. 13-cü AHV pensiyasına yox!!"
Məşhur şəxslərdən səsvermə tövsiyələri almaq mənim üçün bir imtiyazdırmı?
Ay yox, yəqin ki, yox – bu mütləq bütün İsveçrə əhalisinə ünvanlanıb!
Belə görünür ki, çox vacib bir şey risk altındadır.
Və indi bir az geri dönməliəm:
Lakin bu uzun xəbərdarlıq məktubunu və səsverməyə çağıran zəngləri kor-koranə qəbul etməzdən əvvəl ilk ağlıma
gələn sual budur: bu federal məsləhətçilər kim idilər?
Onlar vəzifə müddətləri ərzində İsveçrə xalqının rifahına qayğı göstərmişdilərmi?
Onlar xalqın həqiqi nümayəndələri idilər, yoxsa indiki Federal Şura üzvlərimiz kimi Dünya İqtisadi Forumuna,
Dünya Sağlamlıq Təşkilatına, Birləşmiş Millətlər Təşkilatına və NATO-ya itaətkar idilər?
Yaxşı, mən Doris Leuthardın vaxtını xatırlayıram: o, mobil telefon lobbi ilə güclü əlaqələri olan Federal Şura üzvü deyildimi?
Hətta elə insanlar var ki, onun yüksək vəzifəyə xalq tərəfindən yox, mobil telefon
şirkətləri sayəsində təyin olunduğunu iddia edirlər.
Bu bir az güclüdür... Mən bununla bağlı əmin deyiləm.
Amma mənim əmin olduğum odur ki, o bir dəfə limit dəyərlərini gecə vaxtı ölçmələr və ya oxşar üsullarla
manipulyasiya edərək 5G-yə qarşı müqaviməti aşmaq üçün bir az hiylə işlətmək barədə göstəriş vermişdi.
Bu necə bir qərar idi?
O, xalqla yaxın idi?
Federal Şura üzvü Adolf Ogi, onun vəzifədə olduğu dövrü nə xarakterizə edib?
Onun məşhur bir sitatını xatırlayıram: "Biz dostlarla əhatə olunmuşuq."
Bu, sadə dildə desək, silahlanmış neytrallığın artıq bu qədər vacib olmamalı olduğunumı deməkdir?
Bu inkişaf etmiş dövrdə müharibə artıq təhdid olmayacaqmı?
Məsələn, Ogi İsveçrənin NATO-nun "Sülh naminə tərəfdaşlıq" alt təşkilatına qoşulmasını təşviq etdi və 1999-cu ildə
İsveçrə əsgərlərinin Kosovoya göndərilməsini təşkil etdi.
Onun başqa məşhur kəlamı belə idi: "Seckle statt chriege" (ağlamaq əvəzinə yığ).
Başqa sözlə: "Müharibə aparmaqdan daha yaxşıdır idman etmək!"
Bəli, o həqiqətən düşünürmü ki, hər hansı bir İsveçrə, Alman, Avstriya və ya Amerika
vətəndaşı könüllü olaraq müharibəyə getmək istəyib?
Müharibənin zəruriliyini görənlər həmişə ən yüksək pillədə olan hökmdarlar deyildimi?
Bu, əlbəttə ki, evdar qadın və ana üçün çətin mövzudur.
Amma həqiqətən düşünürsünüz ki, amerikalılar İraqda, Əfqanıstanda və ya Vyetnamda öz sərhədlərini müdafiə etməli idilər?
Hər bir halda iştirak edən maraqlar tamamilə fərqli deyildimi?
Mən öz qulağımla eşitdim ki, Prezident Obama o vaxt SRF xəbərlərində İraqda heç bir
nüvə silahı tapılmadığını etiraf etmişdi...
Amma bu müharibənin əsl səbəbi idi.
Oh, yəni yalnız təxminən bir milyon insan qəddar şəkildə öldü.
Ah, deməli yalnız bir ölkə uran sursatı ilə çirkləndirilib və məhv edilib.
Nəticədə saysız-hesabsız körpələr qəddar şəkildə əlil doğulub.
www.kla.tv/10611 və s., və s... "Bağışlayın – yanılmışdıq..."
Heç bir nəticəsi yoxdur! Yalnız qazanc var!
Silah lobbiçəsi üçün böhran gəlirləri, bütün bərpa kreditləri və minlərlə digər şey
vasitəsilə maliyyə kompleksinə böhran gəlirləri!
Yaxud, məsələn, Əfqanıstandakı müharibə: bəlkə bu milli müdafiə və ya terrorizmə qarşı mübarizə idi?
Xeyr, məlumatlı mənbələr bildirir: bu narkotik müharibəsi idi, çünki lider Molla Ömər 2000-ci
ilin iyulunda opium istehsalını qadağan etmişdi.
Əfqanıstan dünyanın heroininin 75%-nin mənbəyidir.
Müharibə bunu özü həll etdi – 2002-ci ildə media rekord məhsul yığıldığını xəbər verdi – indiyə qədərki ən böyük məhsul!
Çünki çox zənginlər onu xalqın hesabına milyardlar qazanmaq üçün istifadə edirlər...
Yaxşı, cənab Ogi: heç birimiz heç vaxt müharibə istəməmişik!
Bəs onların o axloq kəlamı nə idi? ("Seckle statt chriege…")
Amma indi nəhayət müzakirə mövzusuna qayıtmalıyam: indi, bu vəziyyətdə, keçmiş Federal Şura üzvlərimə inanmalı və 13-cü
pensiyaya "Xeyr" demək üçün bu təcili çağırışı nəzərə almalıyam?
Yaxşı, başa düşürəm ki, bu o qədər də sadə deyil, çünki ikinci pensiya təşəbbüsü də bir çox
İsveçrə vətəndaşları üçün böyük nəticələrə malikdir:
Yəni getdikcə daha uzun işləməli və eyni zamanda pensiyaların getdikcə azalmasını qəbul etməli olmaq.
Mənə elə gəlir ki, istədiyim kimi səs verə bilərəm, amma bu yenə də mənə zərər verəcək, çünki başqa planlar hazırlanır...
Hörmətli həmkarlar, bu gün səsverməyi tövsiyə edə bilməyəcəyimi düşünürəm, çünki burada BƏLİ və YAXŞI səsverməsi
ilə həll oluna bilməyəcək daha genişmiqyaslı problemlər var.
Amma onda nə ilə?
Biz daha böyük mənzərəni anlamağı öyrənməli və ata dövlətimizin yalnız bizim xeyrimizi düşündüyünü düşünməyi dayandırmalıyıq.
Biz oyanmalıyıq! Niyə AHV artıq kifayət etmir? Bütün bu pullar hara gedir?
Farmasevtik şirkətlərin bütün böhran gəlirləri hara gedir?
Məsələn, Moderna və Pfizer dərman şirkətləri 2023-cü ilin martınadək Covid peyvəndləri ilə 100
milyard funt sterlinqdən çox qazanc əldə ediblər.
Bu, Dünya Sağlamlıq Təşkilatının 2020 və 2021-ci illər üçün büdcəsindən 20 dəfə çoxdur.
Lakin biz hər il ÜST-ə təxminən 2,8 milyon CHF ödəyirik.
2020-22-ci illərdə əlavə olaraq 17 milyon könüllü əsas töhfə.
Farmasevtik şirkətlərin əldə etdiyi böyük mənfəəti ölkələrə bu məcburi ÜST töhfələrini ödəmək üçün istifadə etmək necə olar?
Axı ÜST bizi peyvənd olunmağa məcbur etdi.
Amma yox, yox, gəlirlər azalmayıb, onlar həmişə özəl şəxslərin cibinə gedir.
Və məsələn, Covid gen inyeksiyalı peyvənd qalmaqalının zərərləri və yan təsirləri – saysız-hesabsız ölümlər, çoxsaylı əlilliklər,
infarktlar, insultlar, miyokardit, uşaqlarda autizm və s. – sonra əhali tərəfindən, məsələn, dəhşətli
dərəcədə yüksək səhiyyə sığortası xərcləri və ya öz yığımları vasitəsilə maliyyələşdirilir.
Məsələn, 2024-cü ildə İsveçrədə tək bir şəxs üçün orta aylıq səhiyyə sığortası haqqı təxminən 360 CHF olacaq!
Orta ölçülü bir ailə ayda 1 500–2 000 İsveçrə frankı arasında ödəniş etməli vəziyyətə tez düşə bilər.
Mən özüm də bilmirəm necə 13 nəfərlik ailəmizi dolandıra bildik...
Sonra "gələcək pandemiyalar" üçün peyvənd dozaları üzrə dərman sənayesi ilə daim yenilənən milyon funtluq
müqavilələr var – Almaniyada 6 milyard eşitmişəm...
Əsas odur ki, bunun haqqı artıq ödənilib – ona ehtiyacınız olub-olmamasının o qədər də əhəmiyyəti yoxdur...
O vaxt donuz qripi zamanı olduğu kimi, insanlar sadəcə peyvənd olunmağa gəlməyi dayandırdılar.
Qalan vaksina dozaları, bir neçə milyon İsveçrə frankı dəyərində, sonra zibillənə bilərdi...
Görürsünüz, bütün bu böyük pul AHV pensiya fondundan yoxa çıxıb...
Qeyd edək ki, İsveçrədə istifadə olunmadığından 10 milyondan çox COVID-19 peyvinq dozası məhv edilməli oldu.
Bu tullantının ümumi xərci ən azı 270 milyon İsveçrə frankı təşkil etdiyi təxmin edilir.
Əgər bunu 2,4 milyon AHV alıcısına (2021-ci il məlumatına görə) tətbiq etsək, bu məbləğin hər bir
şəxsə geri qaytarılması yaxşı bir məbləğ olardı.
Avropa İttifaqında 55 milyon peyvənd dozasının utilizasiyası aparılır.
Və bu, itkin düşmüş AHV vəsaitlərinin haraya getdiyinin yalnız kiçik bir nümunəsidir.
Gəlin hesablamalarımızı davam etdirək və İsveçrənin digər ölkələrə ödədiyi kohezya
ödənişlərini ("kompensasiya ödənişləri") nəzərə alaq.
Gəlin buna daha yaxından nəzər salaq:
2007–2017-ci illər arasında burada Şərqi Avropa İttifaqı ölkələrinin inkişafı üçün 1,3 milyard İsveçrə franğı paylanıb.
Bu ildə 130 milyon İsveçrə frankına bərabərdir.
Niyə hər il Avropa İttifaqına, Birləşmiş Millətlər Təşkilatına və Ümumdünya Səhiyyə Təşkilatına böyük məbləğdə pul ödəyirik?
Sonra başqa bir məsələ var, yəni abort.
Minlərlə uşaq itkin düşür; rəsmi statistikaya görə, hər il 11 mindən çox uşaq
(bildirilməmiş hallar istisna olmaqla) abort edilir.
Beləliklə, son 20 il ərzində ixtisaslı işçi çatışmazlığından danışarkən bu, işçi qüvvəsindən ən azı 220 000 nəfərin
itməsi deməkdir – eyni zamanda AHV-nin maliyyələşməsində də.
Və bütün bunlar hökumətin xeyir-duası ilə.
Qeyd edək ki, vaxt məhdudiyyəti həlli ilə bağlı yeni qanunların lehinə çıxış edən Doris Leuthard da salamlarını göndərir.
Bu gün ana bətnindəki uşağı öldürmək artıq qətl sayılmır – doğulmamış uşaq "hüceyrə toxuması" adlandırılıb.
Tezliklə, əgər bəzi "qarnım mənə məxsusdur" tərəfdarları istədiklərinə nail olsalar,
"doğum sonrası abort" proqramına əlavə ediləcək.
Aqlımızı itirdikmi?
Mən hələ də yaxşı xatırlayıram ki, o vaxtlar böyük ailəmizlə bizi "antisosial" adlandırırdılar.
Bir müəllim məni bir dəfə danladı və soruşdu ki, endirim istədiyimiz üçün xizək düşərgəsinin pulunu belə
ödəyə bilmədiyimiz halda niyə bu qədər "Gofen"imiz var.
Amma uşaqlarımız və onların yaşıdları indi bu günün AHV alan yaşlı nəslinə dəstək verirlər.
Niyə bizim bu qədər az övladımız var?
İsveçrədə bu, nəfər başına çox kiçik faizdir.
Və məktəbdə uşaqlara uşaq sahibi olmaqdan çəkinməyin nəcib olduğu öyrədilir – niyə?
Çünki uşaqlar mövcud olan ən böyük CO2 çirkləndiriciləridir?
Belə əyri və axmaq göstərişləri kim verir?
Bu, inəyin qurdalması barədə yalanından da pisdir!
Niyə əcnəbilər və onların ailə üzvləri, qohumları heç nə qarşılığında vermədən sosial təminat fondlarından
bizim bütün ömrü boyu çalışıb yaşlanlıq üçün sistemə pul ödəyən yaşlı vətəndaşlarımızdan daha çox pul alırlar?
Müqayisə: İsveçrə pensiyaçısı ayda orta hesabla 1 500 CHF alır, halbuki həyat yoldaşı və iki uşağı olan sığınacaq axtaran şəxs
bütün müavinətlər birləşdirildikdə 6 500 CHF-ə qədər ala bilər.
Bu, artıq xalqın rifahına deyil, hansısa iqtisadi maraqlara, gizli cəmiyyətlərə və ya başqa nələrəsə
bağlı olan Federal Şura üzvlərimizin qələmi ilə yazılıb?
Görürsünüz, burada qırılmayacaq bir sapı dartırsınız.
Və hekayənin sonu burada deyil, amma Dünya İqtisadi Forumunun rəhbəri Klaus Schwab və onun "Böyük Yenidənqurma" adlanan 2030-cu
il gündəliyinə görə , son o zamandır ki, biz artıq heç bir pensiya almayacağıq, əslində heç
nə qalmayacaq və yenə də xoşbəxt olmalıyıq...
Çünki biz kiçik bir əsas gəlirlə kifayətlənməli olduğumuz düşünülür, bu gəlir isə onun və ya Yeni Dünya Nizamının
gündəliyinə nə dərəcədə tabe olduğumuzdan asılı olaraq lazım gəldikdə kəsilə və ya tamamilə əlçatmaz hala gətirilə bilər.
Buna inanırsınızmı? Bu artıq Çində reallıqdır.
Beləliklə, ümumi istiqamət belədir: cibinizdəki hər şey super-zəngin insanların gizli cəmiyyətinin cibinə.
Bu, özümüz və uşaqlarımız üçün istədiyimiz gələcəkdirmi?
Və bilirsən nə?
Bu hələ də son deyil, çünki SİZ müəyyən etdiyiniz son əhalini 500 milyona endirməkdir.
Bu o deməkdir ki, 7,5 milyard insan "artıq AHV pensiyaçısı"dır.
Səsvermə tövsiyəsi verə bilməyəcəyim üçün yalnız bir xahişəm var: biz oyanmalıyıq.
Biz liderlərimizə yaxından nəzarət etməli və müvafiq şəkildə reaksiya verməliyik.
Biz həqiqətən məlumatlı olmalıyıq – amma bu, əsas kütləvi informasiya vasitələrindən deyil!
Çünki onlar hamısı bir-biri ilə əlbir olub.
Və kəşf etdiyimiz şeyləri yeni ictimai şüur yaranana qədər yaymalıyıq.
O zaman xalqdan, ən zəiflərdən, uşaqlardan, yeni doğulmuş körpələrdən, yaşlılardan gələn yeni bir şey hökm sürə
bilər və sizə söz verirəm ki, o zaman hamımız yaxşı olacağıq.
Artıq pensiya problemlərimiz olmayacaq.
Mənim qəti əqidəm budur: harada ki ədalətsizlik, istismar və yalanlar çiçəklənirsə, mən ədalət,
həqiqət və məhəbbət uğrunda dayanmaq istəyirəm.
Sənə ən yaxşısını arzulayıram – və vidalaşıram!