Saluton, karaj amikoj!
Denove en Svislando alproksimiĝas federacia referendumo, kaj ne estas facile decidi, kiel mi devus voĉdoni.
Do temas pri la AHV – kiu signifas maljunulan provizon aŭ pension, kiel oni nomas ĝin en Germanio.
Ĝi temas pri dektria monata pensio, kiu devas esti pagata "por pli bona vivo en maljuneco" – ekzistas ankaŭ
dua nomata "por sekura provizo de emeritiĝo", kiu temas pri altigo de la emeritiĝa aĝo.
Por kio mi devus voĉdoni? JES aŭ NE? Ambaŭ iel sonas kredindaj. Ah! Dank' al Dio!
Mi ricevis iun poŝtaĵon: Kio?! Persona poŝtaĵo por mi, de la eksfederacia konsilantino Doris Leuthard kaj la
fama eksfederacia konsilanto Adolf Ogi – ĉu li ne estis federacia konsilanto kiam mi estis tre juna?
Ĝi diras: "Urĝa alvoko por protekti nian AHV. Ne al la 13a AHV-pensio!!"
Ĉu mi estas privilegita ricevi voĉdonajn rekomendojn de famaj personoj?
Ho ne, verŝajne ne – ĝi certe estas adresita al la tuta svisa loĝantaro!
Do ŝajnas, ke io tre grava estas en ludo.
Kaj nun mi devas iomete reiri:
Tamen, antaŭ ol mi simple blinde akceptas ĉi tiun longan avertan leteron kaj la vokojn por voĉdoni, mia unua
penso estas: kiuj estis ĉi tiuj federaciaj konsilistoj?
Ĉu ili prizorgis la bonfarton de la svisa popolo dum sia oficperiodo?
Ĉu ili estis veraj reprezentantoj de la popolo, aŭ ĉu ili estis tiel submetemaj al la Monda Ekonomia Forumo, la
Monda Organizaĵo pri Sano, la Unuiĝintaj Nacioj kaj NATO kiel niaj nunaj federaciaj konsilistoj?
Nu, mi memoras la tempon de Doris Leuthard: ĉu ŝi ne estis federacia konsilistino kun fortaj ligoj al la poŝtelefona lobi?
Estas eĉ homoj, kiuj asertas, ke ŝi estis promociita al sia alta posteno pro la poŝtelefonaj kompanioj kaj ne de la popolo.
Tio estas iom tro forta... Mi ne certas pri tio.
Sed kion mi certe scias estas, ke ŝi iam donis instrukciojn iomete trompi pri la limvaloroj, manipulante ilin per
noktaj mezuroj aŭ similaj rimedoj por ĉirkaŭiri reziston al 5G.
Kian decidon tio estis?
Ĉu ŝi estis proksima al la homoj?
Federacia Konsilisto Adolf Ogi, kio karakterizis lian oficperiodon?
Mi memoras lian faman citaĵon: "Ni estas ĉirkaŭitaj de amikoj."
Ĉu tio signifas, en simpla lingvo, ke armita neŭtraleco ne plu devus esti tiel grava?
En ĉi tiu progresema epoko, ĉu milito ne plu estus minaco?
Ekzemple, Ogi instigis Svislandon aliĝi al la suborganizo de NATO "Partnereco por Paco" kaj aranĝis,
ke svisaj soldatoj estu senditaj al Kosovo en 1999.
Alia fama diraĵo de li estis: "Seckle statt chriege" (ŝparu anstataŭ plori).
Alivorte: "Pli bone ludi sporton ol konduki militon!"
Jes, ĉu li vere pensas, ke iu ajn svisa, germana, aŭstra aŭ usona civitano iam volonte iris al milito?
Ĉu ne ĉiam estis tiuj ĉe la plej alta pinto, la regantoj, kiuj vidis la neceson de milito?
Tio estas, kompreneble, malfacila temo por dommastrino kaj patrino.
Sed ĉu vi vere pensas, ke la usonanoj devis defendi siajn proprajn landlimojn en Irako, Afganio aŭ Vjetnamio?
Ĉu la interesoj implikitaj ne estis tute malsamaj en ĉiu kazo?
Mi aŭdis per miaj propraj oreloj kiel Prezidanto Obama tiam konfesis en la novaĵoj de SRF, ke
neniuj nukleaj armiloj estis trovitaj en Irako...
Sed tio estis la vera kialo de la milito.
Ho, do nur ĉirkaŭ miliono da homoj mortis kruelan morton.
Aha, do nur unu lando estis kontaminita kaj detruita per urania municio.
Sen nombraj beboj naskiĝis kruele kriplaj kiel rezulto.
www.kla.tv/10611, kaj tiel plu kaj tiel plu... "Pardonu – ni eraris..."
Ne ekzistas ajnaj konsekvencoj! Nur profitoj!
Krizaj profitoj por la armila lobiisto, krizaj profitoj por la financa komplekso per
ĉiuj rekonstruaj pruntoj kaj mil aliaj aferoj!
Aŭ, ekzemple, la milito en Afganio: ĉu tio eble temis pri nacia defendo aŭ pri kontraŭbatalado de terorismo?
Ne, raportas internuloj: ĝi estis drogmilito, ĉar la gvidanto Mullah Omar malpermesis opiumproduktadon en julio 2000.
Afganio estas la fonto de 75% de la tutmonda heroino.
La milito decidis tion mem – en 2002 la amaskomunikiloj raportis pri rekorda rikolto – pli granda ol iam ajn!
Ĉar la tre riĉaj uzas ĝin por gajni miliardojn je la elspezo de la popolo...
Nu, sinjoro Ogi: neniu el ni iam volis militon!
Do kio estis tiu ilia banala vero? ("Pli sekvi ol krii...")
Sed nun mi devas finfine reveni al la temo: Ĉu mi nun, en ĉi tiu situacio, devus kredi miajn eksajn federaciajn konsilistojn
kaj sekvi ĉi tiun urĝan alvokon voĉdoni NE al la 13a pensio?
Nu, mi konscias, ke tio ne estas tiel simpla, ĉar la dua pensia iniciato ankaŭ havas gravajn konsekvencojn por multaj svisoj:
Nome, devi labori pli kaj pli longe kaj tamen ricevi pli kaj pli malgrandajn pensiojn.
Ŝajnas al mi, ke mi povas voĉdoni kiel mi volas, sed tio tamen revenos por mordeti min, ĉar estas aliaj planoj en preparo...
Karaj kolegoj, mi ne kredas, ke mi povas rekomendi voĉdonon hodiaŭ, ĉar ĉi tie ekzistas multe pli ampleksaj
problemoj, kiuj ne povas esti solvitaj per jes- aŭ ne-voĉdono.
Sed per kio do?
Ni devas lerni kompreni la pli grandan bildon kaj ĉesi pensi, ke nia patroŝtato nur deziras nian plej bonan intereson.
Ni devas vekiĝi! Kial la AHV ne plu sufiĉas? Kien iras ĉiuj ĉi tiuj monoj?
Kien iras ĉiuj krizaj profitoj de la farmaciaj kompanioj?
La farmaciaj kompanioj Moderna kaj Pfizer, ekzemple, gajnis pli ol 100 miliardojn da
dolaroj per siaj Kovim-vakcinoj ĝis marto 2023.
Tio estas 20 fojojn pli ol la buĝeto de la Monda Organizaĵo pri Sano por 2020 kaj 2021.
Tamen ni pagas ĉirkaŭ 2,8 milionojn da svisaj frankoj al la Monda Organizaĵo pri Sano ĉiujare.
En la jaroj 2020-22, estos faritaj pliaj 17 milionoj da volontulaj kernaj kontribuoj.
Kial ne uzi la enormajn profitojn de farmaciaj kompanioj por repagi al la landoj ĉi tiujn
devigajn kontribuojn al la Monda Organizaĵo pri Sano?
Post ĉio, la Monda Organizaĵo pri Sano devigis nin vakciniĝi.
Sed ne, ne, la profitoj ne malpliiĝas, ili ĉiam eniras la poŝojn de privatuloj.
Kaj la damaĝoj kaj kromefikoj de, ekzemple, la skandalo pri la Kovim-gena injekta vakcino, kiel la sennombraj mortoj, la multaj
handikapoj, koratakoj, apopleksioj, miokardito, aŭtismo ĉe infanoj, ktp., estas poste financataj de la
loĝantaro mem, ekzemple per freneze altaj kostoj de sanasekuro aŭ per siaj propraj ŝparaĵoj.
Ekzemple, la averaĝa monata asekurkotizo por sanasekuro en Svislando en 2024 kostos ĉirkaŭ 360 CHF por nur unu persono!
Meza familio povas rapide trovi sin paganta inter 1 500 kaj 2 000 svisajn frankojn monate.
Mi mem eĉ ne scias, kiel ni sukcesis subteni nian familion de dek tri...
Poste estas la konstante novaj milion-funtaj kontraktoj kun la farmacia industrio por dozoj de vakcinoj por la
"venontaj pandemioj" – en Germanio, mi aŭdis pri 6 miliardoj...
La ĉefa afero estas, ke ĝi jam estas pagita – ĉu vi bezonas ĝin aŭ ne, ne estas tiel grava...
Kiel tiam kun la porka gripo, kiam homoj simple ĉesis veni por siaj vakcinadoj.
La restantaj dozoj de vakcino, valoraj je kelkaj milionoj da svisaj frankoj, povus tiam esti forĵetitaj...
Vi vidas, ke ĉiuj tiuj grandaj monoj mankas en la AHV-pensia fonduso...
Cetere, en Svislando oni devis detrui pli ol 10 milionojn da dozoj de la vakcino kontraŭ KOVIM-19, ĉar oni ne uzis ilin.
La totala kosto de ĉi tiu rubaĵo estas taksita je almenaŭ 270 milionoj da svisaj frankoj.
Se ni aplikas tion al la 2,4 milionoj da AHV-ricevantoj (laŭ stato de 2021), tio estus bela
sumo por ĉiu individuo, se ĝi estus repagota.
En la EU, 55 milionoj da vakcinaj dozoj estas forĵetataj.
Kaj tio estas nur unu malgranda ekzemplo pri tio, kien iris kelkaj el la mankantaj AHV-fondusoj.
Ni daŭrigu niajn kalkulojn kaj konsideru la koheziajn pagojn ("kompenspagojn"), kiujn Svislando faras al aliaj landoj.
Ni rigardu ĉi tion pli detale:
Inter 2007 kaj 2017, ĉi tie estis distribuitaj 1,3 miliardoj da svisaj frankoj por la disvolviĝo de la orientaj EU-landoj.
Tio egalas al 130 milionoj da svisaj frankoj jare.
Kial ni ĉiujare pagas enormajn sumojn da mono al la EU, la UN kaj la WHO?
Poste estas alia problemo, nome aborto.
Ni maltrafas milojn da infanoj; laŭ oficialaj statistikoj, pli ol 11 000 infanoj (sen kalkuli
neriportitajn kazojn) estas abortitaj ĉiujare.
Do dum la lastaj 20 jaroj tio estas almenaŭ 220 000 homoj, kiuj nun mankas en la laborforto – parolante pri la manko de
kvalifikitaj laboristoj – sed ankaŭ en la financado de la AHV.
Kaj ĉio ĉi kun la beno de la registaro.
Cetere, Doris Leuthard, kiu pledis por novaj leĝoj pri la solvo de la tempolimo, ankaŭ sendas siajn salutojn.
Hodiaŭ mortigi infanon en la utero ne plu estas konsiderata murdo – la ne-naskita infano estis renomita "ĉeltavolo".
Baldaŭ, se iuj "sinjorinoj, kiuj asertas, ke ilia ventro apartenas al ili", sukcesos,
"postnaska aborto" estos aldonita al la programo.
Ĉu ni perdis nian menson?
Mi ankoraŭ bone memoras, kiel oni tiam etikedis nin "antisociaj" kun nia granda familio.
Instruisto iam riproĉis min, demandante, kial ni havis tiom da "Gofen", kiam ni eĉ ne povis
pagi la skian tendaron, ĉar ni petis rabaton.
Sed niaj infanoj kaj iliaj samuloj nun subtenas la hodiaŭan pli maljunan generacion de AHV-ricevantoj.
Kial ni havas tiel malmultajn idojn?
En Svislando, ĝi estas tiel malgranda procento po kapo.
Kaj infanoj en la lernejo estas instruataj, ke estas nobla ne havi infanojn – kial?
Ĉar infanoj estas la plej grandaj CO2-poluantoj, ĉu ne?
Kiu eldonas tiajn torditajn kaj idiotajn instrukciojn?
Tio estas eĉ pli malbona ol la bovfarta mensogo!
Kial eksterlandanoj kaj iliaj familioj kaj parencoj ricevas pli da mono de la sociaj sekurecaj fondusoj sen doni ion ajn
en interŝanĝo ol niaj maljunaj civitanoj, kiuj laboris dum sia tuta vivo kaj pagis en la sistemon por sia maljuneco?
Komparo: svisa pensiulo ricevas averaĝe 1 500 CHF monate, dum azilpetanto kun edzino kaj du infanoj povas
ricevi ĝis 6 500 CHF kiam ĉiuj subvencioj estas sumigitaj.
Ĉu ĉi tio estas la verko de niaj federaciaj konsilistoj, kiuj ne plu estas dediĉitaj al la bonfarto de la popolo, sed
al iuj ekonomiaj interesoj, sekretaj societoj aŭ kio ajn?
Vi vidas, ĉi tie vi tiras fadenon, kiu ne rompiĝos.
Kaj la fino de la rakonto ne estas ĉi tie, sed laŭ la estro de la WEF, Klaus Schwab, kaj lia Agendo 2030, nomata Granda Restartigo,
, la fino estas kiam ni ne plu ricevos iujn ajn pensiojn, fakte nenion plu havos, kaj tamen devus esti feliĉaj...
Ĉar oni supozas, ke ni kontentu pri malgranda baza enspezo, kiu, depende de tio, kiom obeemaj ni estas al lia aŭ
al la agendo de la Nova Monda Ordo, povas esti reduktita aŭ fariĝi tute neatingebla laŭbezone.
Ĉu vi kredas tion? Ĝi jam estas realo en Ĉinio.
Do la ĝenerala direkto estas: ĉio el via poŝo en la poŝojn de sekreta societo de superriĉuloj.
Ĉu ĉi tio estas la estonteco, kiun ni volas por ni mem kaj por niaj infanoj?
Kaj vi scias kion?
Tio ankoraŭ ne estas la fino, ĉar la fino, kiun vi determinis, estas redukto de la loĝantaro al 500 milionoj da homoj.
Tio signifas, ke 7,5 miliardoj da homoj estas "superfluaj AHV-pensprenantoj."
Anstataŭ voĉdona rekomendo, mi povas fari nur unu peton: ni devas vekiĝi.
Ni devas atente observi niajn gvidantojn kaj reagi laŭe.
Ni vere bezonas informi nin – sed tio signifas ne el la ĉefaj amaskomunikiloj!
Ĉar ili ĉiuj konspiras unu kun la alia.
Kaj la aferojn, kiujn ni malkovras, ni devas disvastigi ĝis aperos nova publika konscio.
Tiam io nova povas triumfi, io, kio eliras el la popolo, el la plej malfortaj, el la infanoj, el la novnaskitoj, el la
maljunuloj, kaj mi promesas al vi, tiam ni ĉiuj estos bone.
Ni ne plu havos pensiajn problemojn.
Mia konvinko estas jen: kie maljusteco, ekspluatado kaj mensogoj floras, mi volas stari por justeco, vero kaj amo.
Ĉion bonan al vi – kaj adiaŭ!