Kaixo, lagun maiteok!
Berriro ere, Suitzan erreferendum federal bat dator, eta ez da erraza jakitea nola bozkatu behar dudan.
Beraz, AHVari buruzkoa da – Alemanian zahartzaro-prestazioa edo pentsioa deitzen zaiona.
Hau 13. hilabeteko pentsioari buruzkoa da, "adinekoentzako bizitza hobea" izenekoa, eta ordainduko da –
baita "erretiro segururako hornidura" izeneko bigarren bat ere, erretiratzeko adina igotzeari buruzkoa.
Zer bozkatu behar dut? BAI ala EZ? Biek nolabait sinesgarriak dirudite. Ah! Eskerrak!
Post batzuk jaso nituen: Zer?! Niretzat post pertsonal bat, Doris Leuthard lehendakari federal ohiaren eta Adolf Ogi
ospetsu lehendakari federal ohiaren aldetik – ez al zen lehendakari federal nintzen oso gaztea nintzenean?
Horrela dio: "Gure AHV-a babesteko dei larria. Ez 13. AHV pentsioari!!"
Pribilegiatuta nago ospetsu diren pertsonen bozketa-gomendioak jasotzeko?
Ai ez, ziurrenik ez – zalantzarik gabe Suitzako biztanle guztiei zuzenduta dago!
Beraz, dirudienez, zerbait oso garrantzitsua jokoan dago.
Eta orain pixka bat atzera egin behar dut:
Hala ere, ohartarazpen-gutun luze hau eta bozkatzera deitzeko deiak itsu-itsuan onartu baino lehen, nire lehenengo
pentsamendua hau da: nor ziren Kontseilari Federal hauek?
Haiek beren agintaldian Suitzako herritarren ongizatea zaindu al zuten?
Herritarren benetako ordezkariak ziren, ala gure egungo Kontseilari Federalek bezala Munduko Ekonomia Foroari, Osasunaren
Mundu Erakundeari, Nazio Batuei eta NATORI menpekoak ziren?
Ba, Doris Leuthard-en garaia gogoratzen dut: ez al zen telefono mugikorraren
lobbyarekin lotura sendoak zituen Kontseilari Federal?
Badira, gainera, jende batzuk diotenak bere kargu gorenera mugikorretarako enpresek igo zutela, herritarren ordez.
Hori apur bat gogorra da... Horri buruz ziur ez nago.
Baina ziur dakidana da behin muga-balioekin apur bat engainatzeko jarraibideak eman zituela, gaueko neurrien
edo antzeko neurrien bidez manipulatuz, 5Gri aurka jartzen zuten erresistentzia saihesteko.
Zer motatako erabakia zen hori?
Jendearekiko hurbil zegoen?
Konseilari Federal Adolf Ogi, zer izan da bere agintaldiaren ezaugarri nagusia?
Bere esaldi ospetsu bat gogoratzen dut: "Lagunek inguratuta gaude."
Hori esan nahi al du, hizkera xumean, neutralitate armatuak ez lukeela hain garrantzitsua izan behar?
Aro progresibo honetan, gerra ez litzateke mehatxu bat gehiago?
Adibidez, Ogi-k Suitza NATOren azpiegitura den "Bakealdeko Bazkidetza" programan sartzea bultzatu zuen eta
1999an Suitzako soldaduak Kosovora bidaltzea antolatu zuen.
Bere beste esaldi ospetsu bat hauxe zen: "Seckle statt chriege" (negatu beharrean gorde).
Beste modu batera esanda: "Gerra egitea baino hobe da kirolak egitea!"
Bai, benetan uste al du edozein suitzar, aleman, austriar edo estatubatuar herritarrek
inoiz borondatez gerrara joan nahi izan zutenik?
Ez al ziren beti gailurrean zeudenak, agintariak, gerra beharrezkoa zela ikusten zutenak?
Hau, noski, etxekoandre eta ama baterako gai zaila da.
Baina benetan uste al duzu amerikarrak beren mugak defendatu behar izan zituztela Iraken, Afganistanen edo Vietnamen?
Ez al ziren kasu bakoitzean inplikatutako interesak guztiz desberdinak?
Nire belarrez entzun nuen nola Obama presidenteak orduan SRF albisteetan onartu zuen
Irak-en ez zela arma nuklearrik aurkitu...
Baina hori izan zen gerraren benetako arrazoia.
Ah, beraz, milioi bat pertsona inguru bakarrik hil ziren heriotza krudelean.
Ah, beraz, herrialde bakarra kutsatu eta suntsitu zuten uraniozko munizioarekin.
Ondorioz, zenbakaitz haur jaio dira krudelki desgaituta.
www.kla.tv/10611, eta abar, eta abar... "Barkatu – oker ginen..."
Ez dago inolako ondoriorik! Bakarrik irabaziak!
Arma-lobbyarentzat krisi-irabaziak, konplexu finantzarioarentzat krisi-irabaziak berreraikuntza-mailegu
guztien eta beste mila gauza guztien bidez!
Edo, adibidez, Afganistango gerra: hori agian defentsa nazionalari buruzkoa zen edo terrorismoaren aurkako borroka?
Ez, barruko iturriek diotenez: droga-gerra bat izan zen, buruzagi Mullah Omarrek 2000ko
uztailan opium ekoizpena debekatu zuelako.
Afganistan da munduko heroinaren %75aren iturria.
Gerra bera erabaki zuen – 2002an hedabideek errekor-uzta bat jakinarazi zuten – inoiz baino handiagoa!
Izan ere, oso aberatsak herritarren kaltetan milioika irabazteko erabiltzen dute...
Ba, Ogi jauna: inork ez zuen inoiz gerra nahi izan!
Beraz, zein zen haien egia hura? ("Seckle statt chriege...")
Baina orain, azkenik, aztergai dugun gaiari itzuli behar diot: egoera honetan, orain, nire aurreko Kontseilari
Federalek esaten dutena sinetsi eta 13. pentsioari EZ bozkatzeko egindako dei premiazkoari kasu egin behar diot?
Bada, konturatzen naiz ez dela hain erraza, bigarren pentsio-ekimenak ere ondorio
handiak baititu Suitzako jende askorentzat:
Hau da, gero eta luzeago lan egin behar izatea eta, aldi berean, gero eta txikiagoak diren pentsioak jasotzea.
Niri iruditzen zait nahi dudan moduan bozka egin dezakedala, baina hala ere bueltan etorriko zait eta
min egingo dit, beste plan batzuk martxan daudelako...
Lankide maiteok, ez dut uste gaur bozketa bat gomendatu dezakedanik, hemen askoz zabalagoak diren arazoak daudelako,
bai edo ez bozketa batekin konpondu ezin daitezkeenak.
Baina zerarekin, beraz?
Ikasi behar dugu irudi zabalagoa ulertzen eta utzi behar dugu pentsatzea gure aita-estatuak soilik gure onena nahi duela.
Esnatu egin behar dugu! Zergatik ez da AHV nahikoa gehiago? Non doa diru guztia?
Non doaz farmazeutikoen krisi-irabazi guztiak?
Adibidez, Moderna eta Pfizer farmazeutika enpresek 2023ko martxora arte beren Covid txertoekin
100.000 milioi dolar baino gehiago irabazi dituzte.
Hori Munduko Osasun Erakundearen 2020 eta 2021eko aurrekontua baino hogei aldiz handiagoa da.
Hala ere, urtero Munduko Osasun Erakundeari 2,8 milioi CHF inguru ordaintzen dizkiogu.
2020-22 urteetan, are 17 milioi boluntariozko oinarrizko ekarpen osagarri ere egongo dira.
Nola litzateke farmazeutika enpresek lortutako irabazi izugarriak herrialdeei Munduko Osasun Erakundeari egin behar
dizkieten derrigorrezko ekarpenak ordaintzeko erabiltzea?
Azken finean, Osasunaren Mundu Erakundeak txertatzea behartu gintuen.
Baina ez, ez, irabaziak ez dira jaitsi; beti banakako pertsonen poltsikoetara doaz.
Eta, adibidez, Covid gene-injekzioaren txerto-eskandaluaren kalteak eta albo-ondorioak, hala nola heriotza ugariak,
desgaitasun asko, bihotzeko infartuak, iktusak, miokarditisa, haurretan autismoa, etab., gero herritarrek berak
finantzatzen dituzte, adibidez osasun-aseguruaren kostu izugarri altuen bidez edo beren aurrezkiei esker.
Adibidez, 2024an Suitzan pertsona bakar baterako osasun aseguruaren hileko batez
besteko kuota 360 CHF ingurukoa izango da!
Familia ertain batek hilero 1.500 eta 2.000 Suitzako franko artean ordaintzen azkar aurkitu daiteke.
Ni neu ere ez dakit nola lortu genuen gure 13 kideko familia mantentzea...
Ondoren, etengabe sortzen diren milioika libera balio duten kontratuak daude farmazia-industriarekin
"etorkizuneko pandemientzako" txerto-dosiak lortzeko – Alemanian, sei mila milioi entzun dut...
Garrantzitsuena da jada ordainduta dagoela – behar duzun ala ez ez da hain garrantzitsua...
Orduan, txerri-gripearen garaian bezala, jendeak bere txertoetara agertzea besterik gabe utzi zuenean.
Gainerako txerto-dosiak, zenbait milioi Suitzako franko balioko zutenak, ondoren baztertu litezke...
Ikusten duzuenez, AHV pentsio-funtsetik diru kopuru handia falta da...
Aipatzekoa da Suitzan COVID-19aren txertoaren 10 milioi dosi baino gehiago suntsitu behar izan zituztela, erabili ez zituztelako.
Hondakin honen kostu osoa gutxienez 270 milioi Suitzako franko balio duela kalkulatzen da.
2021eko datuen arabera, 2,4 milioi AHV hartzaileei hau aplikatuko bagenie, pertsona bakoitzarentzat
diru-kopuru polita izango litzateke itzuliko balitz.
EBn, 55 milioi txerto-dosi botatzen ari dira.
Eta hori AHVko falta diren funts batzuek nondik jo duten erakusten duen adibide txiki bat besterik ez da.
Jarrai dezagun gure kalkuluak eta hartu dezagun Suitzak beste herrialdeei ordaintzen dizkien
kohesio-ordainketak ("konpentsazio-ordainketak").
Hori hurbilagotik azter dezagun:
2007tik 2017ra bitartean, hemen 1,3 mila milioi CHF banatu ziren EBko ekialdeko herrialdeen garapenerako.
Hori urtean 130 milioi Suitzako franko baliokidea da.
Zergatik ordaintzen ditugu urtero diru kopuru izugarriak EBri, NBEri eta OMEri?
Ondoren beste arazo bat dago, alegia abortoa.
Milaka haur falta zaizkigu; estatistika ofizialen arabera, urtean 11.000 haur baino gehiago abortatzen
dira (jakinarazi gabeko kasuak kontuan hartu gabe).
Beraz, azken 20 urteotan, gutxienez 220.000 pertsona falta dira lan-munduan – trebetasunen eskasiaz
hitz egiterakoan – baita AHVaren finantzaketan ere.
Eta hori guztia gobernuaren bedeinkapenez.
Bide batez, denbora-muga soluzioari buruzko lege berriak aldarrikatu dituen Doris
Leuthardek ere bere agurrak bidaltzen ditu.
Gaur egun, umetokian haur bat hiltzea ez da gehiago hilketa gisa hartzen – umetokian dagoen
haurra "zelula-ehun" izenez berrizendatu dute.
Laster, zenbait "nire sabela nirea da" andreek nahi duten bezala, "jaiotzaren ondorengo abortoa" programan gehituko da.
Burua galdu al dugu?
Oraindik ondo gogoratzen dut nola deitu ziguten orduan gure familia handiari "antisozial".
Irakasle batek behin zigortu ninduen, zergatik genituen hainbeste "Gofen", deskontu bat eskatu genuelako
eski-kanpamendurako dirurik ere ezin genuenean ordaindu.
Baina gure seme-alabek eta haien adinekoek gaur egun AHV jasotzaileen adineko belaunaldiari laguntzen diote.
Zergatik ditugu hainbeste ondorengo gutxi?
Suitzan, biztanle bakoitzeko ehuneko oso txikia da.
Eta eskolan haurrei irakasten zaie seme-alabak ez izatea noblea dela – zergatik?
Haurrak ba al dira CO2 gehien kutsatzen dutenak?
Nor ematen ditu halako bihurritu eta zentzugabeak diren argibideak?
Hori behi-puska-gezurra baino askoz okerragoa da!
Zergatik jasotzen dute atzerritarrek, haien familiek eta senideek gizarte segurantzako funtsetatik, ezer eman gabe, gure adineko
herritarrek baino diru gehiago, gure adineko herritarrek bizitza osoan lan egin eta
zahartzaroarako sistema horretan kotizatu izan duten bitartean?
Konparazio bat: Suitzako pentsiodun batek hilero batez beste 1.500 CHF jasotzen ditu, bitartean emazte bat eta
bi seme-alaba dituen asilo-eskatzaile batek onura guztiak batuta gehienez 6.500 CHF jaso ditzake.
Hau al da gure Kontseilari Federalen eskuz idatzia, jendearen ongizatearekiko konpromisorik gabe, baizik eta
interes ekonomiko batzuei, elkarte sekretuei edo bestelako edozein konturi lotuta daudenena?
Ikusten duzuenez, hemen ez hautsi den hari bati tiraka ari zara.
Eta istorioaren amaiera ez dago hemen, baizik eta WEFeko burua den Klaus Schwab-ek eta bere Agenda 2030-ek, Great Reset izenez
ezagutzen denaren arabera , amaiera da pentsiorik jaso gabe geratzen garen unea, benetan ezer gabe geratzen garen unea,
eta hala ere zoriontsu egon behar dugula esaten digutenean...
Guretzako oinarrizko errenta txiki bat nahikoa izango dela uste delako, eta hori, hark edo Mundu Berriaren Ordenaren
egitarauarekiko nola men egiten dugunaren arabera, behar izanez gero murriztu edo guztiz eskuragaitz egin daiteke.
Hori sinesten al duzu? Txinako errealitate bat da jada.
Beraz, norabide orokorra hauxe da: zure poltsikotik superaberatsen gizarte sekretu baten poltsikoetara dena.
Hau al da guretzat eta gure seme-alabentzat nahi dugun etorkizuna?
Eta badakizu zer?
Hori oraindik ez da amaiera, zeren zuk zehaztutako amaiera biztanleria 500 milioi pertsonara murriztea baita.
Horrek esan nahi du 7.500 milioi pertsona "AHV pentsiodun soberakina" direla.
Bozketa-gomendiorik gabe, eskaera bakarra egin dezaket: esnatu egin behar gara.
Gure buruzagiei adi-adi jarraitu behar diegu eta dagokion moduan erreakzionatu.
Benetan informatu behar dugu – baina horrek esan nahi du ez dela hedabide nagusietatik!
Denak elkarrekin konplizeak daudelako.
Eta aurkitzen ditugun gauzak zabaldu egin behar ditugu, kontzientzia publiko berri bat agertu arte.
Orduan zerbait berria nagusi izan daiteke, herritik, ahulenetatik, haurrengandik, jaioberriengandik
eta adinekoengandik sortzen den zerbait, eta hitz ematen dizut, orduan denok ondo egongo garela.
Ez dugu gehiago pentsio-arazorik izango.
Nire konbentzimendua hauxe da: injustizia, ustiapen eta gezurrak nagusitzen diren lekuan,
justiziaren, egia eta maitasunaren alde egon nahi dut.
Zuretzat onena opa dizut – eta agur!