Բարև, սիրելի ընկերներ!
Մեկ անգամ ևս Շվեյցարիայում կայանալու է ֆեդերալ հանրաքվե, և ինձ համար ընդհանրապես հեշտ չէ որոշել, թե ինչպես պետք է քվեարկեմ։
Այսպիսով, խոսքը վերաբերում է AHV-ին, որը Գերմանիայում կոչվում է «old-age provision» կամ «pension»։
Այն վերաբերում է 13-րդ ամսական կենսաթոշակին, որը պետք է վճարվի «ծերության ավելի լավ կյանքի համար» – կա նաև
երկրորդը՝ «ապահով կենսաթոշակային ապահովման» անվանումով, որը վերաբերում է կենսաթոշակային տարիքի բարձրացմանը։
Ինչի՞ համար պետք է քվեարկեմ՝ «Այո՞» թե՞ «Ոչ՞»։ Երկուսն էլ ինչ-որ կերպ հավանական են թվում։ Ա՜, շնորհակալ Աստծուն։
Ես ստացա մի նամակ՝ ի՞նչ?! Անձնական նամակ ինձ՝ նախկին ֆեդերալ խորհրդական Դորիս Լյութարդից և հայտնի նախկին ֆեդերալ խորհրդական
Ադոլֆ Օգիից։ Նա չէ՞ր ֆեդերալ խորհրդական, երբ ես շատ փոքր էի։
Այն ասում է՝ «Արտակարգ կոչ մեր AHV-ն պաշտպանելու համար։ Ոչ 13-րդ AHV կենսաթոշակին!!»
Արդյո՞ք ինձ համար արտոնություն է ստանալ հայտնի անհատությունների քվեարկության առաջարկներ։
Օ՛ ոչ, հավանաբար ոչ – այն անշուշտ ուղղված է ամբողջ Շվեյցարիայի բնակչությանը։
Այսպիսով, թվում է, որ շատ կարևոր բան է վտանգված։
Եվ հիմա ստիպված եմ մի փոքր հետ վերադառնալ։
Այնուամենայնիվ, նախքան ես պարզապես կուրորեն ընդունեմ այս երկար նախազգուշացնող նամակը և քվեարկելու կոչերը, իմ
առաջին միտքն է՝ ովքեր էին այս ֆեդերալ խորհրդականները?
Արդյո՞ք նրանք իրենց պաշտոնավարման ընթացքում հոգ էին տարել շվեյցարացի ժողովրդի բարօրության մասին։
Արդյո՞ք նրանք իսկապես ժողովրդի ներկայացուցիչներ էին, թե՞ նույնքան ենթարկված էին Համաշխարհային տնտեսական ֆորումին,
Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպությանը, ՄԱԿ-ին և ՆԱՏՕ-ին, որքան մեր ներկայիս ֆեդերալ խորհրդականները։
Լավ, ես հիշում եմ Դորիս Լյութարդի ժամանակը. չէ՞ որ նա դաշնային խորհրդականն էր, ով ուներ
ուժեղ կապեր բջջային հեռախոսների լոբբիի հետ։
Կան անգամ մարդիկ, որոնք պնդում են, որ նրան իր բարձր պաշտոնին նշանակել են ոչ թե
ժողովուրդը, այլ բջջային հեռախոսների ընկերությունները։
Դա մի քիչ չափազանց է… Ես դրա մասին վստահ չեմ։
Բայց ինչը ես հստակ գիտեմ, այն է, որ նա մի անգամ հրահանգել է մի փոքր խաբել սահմանային արժեքների հետ՝ գիշերային
չափումների կամ նմանատիպ միջոցներով դրանք մանիպուլացնելով, որպեսզի շրջանցեն 5G-ի դիմադրությունը։
Դա ինչպիսի որոշում էր?
Արդյո՞ք նա մոտ էր մարդկանց։
Դաշնային խորհրդական Ադոլֆ Օգի, ինչով է բնորոշվել նրա պաշտոնավարման ժամկետը?
Ես հիշում եմ նրա մի հայտնի մեջբերումը՝ «Մենք շրջապատված ենք ընկերներով»։
Դա պարզ լեզվով նշանակո՞ւմ է, որ զինված չեզոքությունը այլևս այդքան կարևոր չպետք է լինի՞
Այս առաջադեմ դարում պատերազմը այլևս սպառնալիք չի՞ լինի՞
Օրինակ՝ Օգին ճնշում գործադրեց, որ Շվեյցարիան միանա ՆԱՏՕ-ի ենթակառուցվածքային «Գործընկերություն հանուն
խաղաղության» կազմակերպությանը և 1999 թվականին կազմակերպեց շվեյցարացի զինվորների ուղարկումը Կոսովո։
Նրա մեկ այլ հայտնի ասացվածքն էր՝ «Seckle statt chriege» (խնայիր, ոչ թե գոռա)։
Մյուս խոսքով՝ «Լավ է սպորտով զբաղվել, քան պատերազմ մղել»։
Այո՞, իսկ նա իսկապես կարծում է, որ որևէ շվեյցարացի, գերմանացի, ավստրիացի կամ ամերիկացի
քաղաքացի երբևէ կամավոր պատերազմի գնալ է ցանկացել։
Արդյո՞ք միշտ էլ ամենաբարձր դիրքում գտնվող իշխանավորներն էին, ովքեր տեսնում էին պատերազմի անհրաժեշտությունը։
Սա, իհարկե, դժվար թեմա է տնային տնտեսուհու և մոր համար։
Բայց իսկապես կարծում ես, որ ամերիկացիները պետք է պաշտպանեին իրենց սեփական սահմանները Իրաքում, Աֆղանստանում կամ Վիետնամում?
Չէ՞ որ յուրաքանչյուր դեպքում ներգրավված շահերը ամբողջությամբ տարբեր էին։
Ես իմ սեփական ականջներով լսեցի, թե ինչպես նախագահ Օբաման SRF լրատվական ծրագրում ժամանակին խոստովանեց,
որ Իրաքում ոչ մի միջուկային զենք չի հայտնաբերվել...
Բայց դա էր պատերազմի իրական պատճառը։
Օ, այսինքն՝ միայն մոտ մեկ միլիոն մարդ է դաժան մահով մահացել։
Ահա, ուրեմն միայն մեկ երկիր աղտոտվեց ու ոչնչացվեց ուրանի փամփուշտներով։
Արդյունքում անթիվ երեխաներ ծնվել են դաժանորեն հաշմանդամացած։
www.kla.tv/10611 և այլն, և այլն... «Ներողություն՝ մենք սխալվել էինք...»
Ոչ մի հետևանք չկա։ Միայն շահույթ։
Շահեր ճգնաժամից զենքերի լոբբիի համար, շահեր ֆինանսական համակարգի համար՝ բոլոր վերակառուցման վարկերի և հազար այլ բաների միջոցով։
Օրինակ՝ Աֆղանստանում պատերազմը՝ արդյոք դա, գուցե, ազգային պաշտպանության կամ ահաբեկչության դեմ պայքարի մասին էր՞
Ոչ, տեղեկացված աղբյուրները հայտնում են՝ դա թմրանյութերի պատերազմ էր, քանի որ առաջնորդ Մուլլա Օմարը 2000
թվականի հուլիսին արգելել էր օփիումի արտադրությունը։
Աֆղանստանը աշխարհում հերոինի 75%-ի աղբյուրն է։
Պատերազմը ինքն իրեն լուծեց – 2002 թվականին լրատվամիջոցները հաղորդեցին ռեկորդային բերք՝ երբևէ եղածից ավելի մեծ։
Քանի որ շատ հարուստները դրա միջոցով մարդկանց հաշվին միլիարդներ են վաստակում...
Լավ, պարոն Օգի, մեզնից ոչ ոք երբեք պատերազմ չի ուզեցել։
Ուրեմն, նրանց այդ ճշմարտությունը ինչ էր՞ («Seckle statt chriege...»)
Բայց հիմա ես վերջապես պետք է վերադառնամ քննարկվող թեմային. արդյոք հիմա, այս իրավիճակում, պետք է հավատամ իմ նախկին
ֆեդերալ խորհրդականներին և հետևեմ այս հրատապ կոչին՝ 13-րդ կենսաթոշակին «ՈՉ» քվեարկելու համար:
Լավ, ես հասկանում եմ, որ դա այդքան պարզ չէ, քանի որ երկրորդ կենսաթոշակային նախաձեռնությունն էլ
շատ շվեյցարացիների համար ունի լուրջ հետևանքներ:
Այսինքն՝ ստիպված ենք ավելի ու ավելի երկար աշխատել և միևնույն ժամանակ ստանալ ավելի ու ավելի փոքր թոշակներ։
Թվում է, թե կարող եմ քվեարկել, ինչպես ուզում եմ, բայց դա վերջում ինձ վնաս կտա, որովհետև կուլիսներում այլ պլաններ են մշակվում…
Հարգելի գործընկերներ, չեմ կարծում, որ կարող եմ այսօր առաջարկել քվեարկել, քանի որ այստեղ կան շատ ավելի լայնածավալ խնդիրներ,
որոնք հնարավոր չէ լուծել պարզ «Այո» կամ «Ոչ» պատասխաններով։
Բայց ինչո՞վ այդ դեպքում։
Մենք պետք է սովորենք հասկանալ ավելի լայն պատկերը և դադարենք մտածել, որ մեր հայրենի
պետությունը միայն մեր լավագույն շահերն է հոգ տանում։
Պետք է արթնանանք։ Ինչու AHV-ն այլևս բավարար չէ՞։ Ուր է գնում այս ամբողջ գումարը։
Որտե՞ղ են գնում դեղագործական ընկերությունների ճգնաժամային բոլոր շահույթները։
Օրինակ, դեղագործական ընկերությունները Moderna-ն և Pfizer-ը մինչև 2023 թվականի մարտը իրենց Covid
պատվաստանյութերից վաստակել են ավելի քան 100 միլիարդ դոլար։
Դա 20 անգամ ավելի է, քան Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպության 2020 և 2021 թվականների բյուջեն։
Այնուամենայնիվ, մենք ամեն տարի Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպությանը վճարում ենք մոտ 2,8 միլիոն շվեյցարական ֆրանկ։
2020-22 թվականներին կմուծվեն լրացուցիչ 17 միլիոն կամավոր հիմնական ներդրումներ։
Ինչ կասեք, եթե դեղագործական ընկերությունների ստացած հսկայական շահույթը օգտագործենք՝ երկրներին
ԱՀԿ-ի այս պարտադիր վճարումները հատուցելու համար։
Վերջիվերջո, Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպությունը մեզ ստիպեց պատվաստվել։
Բայց ոչ, ոչ, շահույթը չի նվազում, այն միշտ հայտնվում է մասնավոր անձանց գրպաններում։
Եվ, օրինակ, Covid գենային ներարկման պատվաստանյութի սկանդալին առնչվող վնասներն ու կողմնակի ազդեցությունները՝ ինչպիսիք են անթիվ
մահերը, բազմաթիվ հաշմանդամությունները, սրտի կաթվածները, ինսուլտները, միոկարդիտը, երեխաների մոտ աուտիզմը և այլն, ապա
ֆինանսավորվում են հենց բնակչության կողմից, օրինակ՝ անհավանական բարձր առողջապահական
ապահովագրության ծախսերի կամ սեփական խնայողությունների հաշվին։
Օրինակ՝ 2024 թվականին Շվեյցարիայում մեկ անձի համար միջին ամսական առողջապահական
ապահովագրության վճարը կկազմի մոտ 360 շվեյցարական ֆրանկ։
Միջին չափի ընտանիքը կարող է արագ հայտնվել այնպիսի իրավիճակում, երբ ամսական վճարում է 1500–2000 շվեյցարական ֆրանկ։
Ես ինքս էլ չեմ հասկանում, թե ինչպես կարողացանք պահել մեր 13 հոգանոց ընտանիքը…
Այնուհետև կան դեղագործական արդյունաբերության հետ «գալիք համաճարակների» պատվաստանյութերի դոզաների համար
անընդհատ նոր միլիոնավոր ֆունտ ստերլինգների պայմանագրեր – Գերմանիայում լսել եմ 6 միլիարդի մասին…
Գլխավորն այն է, որ դրա համար արդեն վճարվել է՝ արդյոք ձեզ դրա կարիքը կա, թե ոչ, այնքան էլ կարևոր չէ…
Ինչպես այն ժամանակ խոզի գրիպի ժամանակ, երբ մարդիկ պարզապես դադարեցին ներկայանալ պատվաստումների։
Մնացած պատվաստանյութի դոզաները, որոնց արժեքը մի քանի միլիոն շվեյցարական ֆրանկ է, այնուհետև կարելի կլիներ ոչնչացնել...
Տեսնո՞ւմ եք, այս բոլոր մեծ գումարները բացակայում են AHV կենսաթոշակային ֆոնդից...
Ի դեպ, Շվեյցարիայում COVID-19-ի պատվաստանյութի ավելի քան 10 միլիոն չափաբաժիններ ստիպված
եղան ոչնչացնել, քանի որ դրանք չեն օգտագործվել։
Այս թափոնների ընդհանուր արժեքը գնահատվում է առնվազն 270 միլիոն շվեյցարական ֆրանկ։
Եթե սա կիրառենք 2021 թվականի դրությամբ 2,4 միլիոն AHV ստացողների վրա, ապա յուրաքանչյուրի
համար դա լավ գումար կլիներ, եթե այն վերադարձվեր։
ԵՄ-ում 55 միլիոն պատվաստանյութի դոզաներ ոչնչացվում են։
Եվ սա ընդամենը մի փոքր օրինակ է այն մասին, թե ուր են անհետացած AHV-ի միջոցների մի մասը։
Եկեք շարունակենք մեր հաշվարկները և վերցնենք կոհեզիոն վճարները («փոխհատուցման
վճարներ»), որոնք Շվեյցարիան վճարում է այլ երկրներին։
Եկեք ավելի մանրամասն նայենք դրան։
2007-ից 2017 թվականների ընթացքում այստեղ Արևելյան ԵՄ երկրների զարգացման համար բաշխվել է 1,3 միլիարդ շվեյցարական ֆրանկ։
Դա տարեկան համարժեք է 130 միլիոն շվեյցարական ֆրանկին։
Ինչու՞ ենք ամեն տարի մեծ գումարներ վճարում ԵՄ-ին, ՄԱԿ-ին և ԱՀԿ-ին։
Այնուհետև կա մեկ այլ խնդիր՝ աբորտը։
Մեզ մոտ հազարավոր երեխաներ պակասում են; պաշտոնական վիճակագրության համաձայն՝ 2022 թվականին ամեն տարի ավելի քան
11 000 երեխա (ոչ հաշված չհայտարարված դեպքերը) արհեստական հղիության ընդհատման են ենթարկվել։
Այսպիսով, վերջին 20 տարիների ընթացքում աշխատանքային ուժից առնվազն 220 000 մարդ բացակայում է՝ խոսելով որակավորված
աշխատողների պակասի մասին, ինչպես նաև AHV-ի ֆինանսավորման մեջ։
Եվ այս ամենը կառավարության օրհնությամբ։
Ի դեպ, Դորիս Լյութարդը, ով հանդես է եկել ժամկետային լուծման վերաբերյալ նոր օրենքների
օգտին, նույնպես իր բարեմաղթանքներն է հղում։
Այսօր արգանդում երեխային սպանելը այլևս սպանություն չի համարվում – չծնված երեխային վերանվանել են «բջջային հյուսվածք»։
Շուտով, եթե մի քանի «my-belly-belongs-to-me» կանայք իրենց ուզածը ստանան, ծրագրին կավելացվի «ծննդաբերությունից հետո աբորտը»։
Միթե մենք խելքներս ենք կորցրել?
Ես դեռ լավ եմ հիշում, թե ինչպես այն ժամանակ մեզ՝ մեր մեծ ընտանիքով, պիտակավորում էին «անսոցիալ»։
Մի ուսուցիչ մի անգամ ինձ հանդիմանեց՝ հարցնելով, թե ինչու ունեինք այդքան «Գոֆեն», երբ անգամ չէինք կարող վճարել
լեռնադահուկային ճամբարի համար, քանի որ զեղչ էինք խնդրել։
Բայց մեր երեխաներն ու նրանց հասակակիցները այժմ աջակցում են AHV ստացողների այսօրվա ավագ սերնդին։
Ինչու՞ ունենք այդքան քիչ սերունդներ։
Շվեյցարիայում դա մեկ մարդու հաշվով շատ փոքր տոկոս է։
Եվ դպրոցում երեխաներին սովորեցնում են, որ երեխա չունենալը ազնիվ է – ինչու՞
Ինչու՞ երեխաները ամենամեծ CO2 աղտոտողներն են, որ կան?
Ով է տալիս նման խեղված և անհեթեթ ցուցումներ?
Դա նույնիսկ ավելի վատ է, քան կովի փռոցի ստելը։
Ինչու օտարերկրացիներն ու նրանց ընտանիքներն ու հարազատները սոցիալական ապահովության ֆոնդերից ստանում են ավելի շատ գումար՝
առանց որևէ բան փոխարեն տալու, քան մեր տարեց քաղաքացիները, որոնք ողջ կյանքի ընթացքում աշխատել
են և իրենց ծերության համար վճարել են համակարգին?
Համեմատություն՝ շվեյցարացի թոշակառուն միջին հաշվով ամսական ստանում է 1 500 շվեյցարական ֆրանկ, մինչդեռ կին և
երկու երեխա ունեցող ապաստան հայցողը կարող է ընդհանուր առմամբ ստանալ մինչև 6 500 շվեյցարական ֆրանկ նպաստներ։
Սա՞ մեր ֆեդերալ խորհրդականների ձեռագիրն է, որոնք այլևս չեն նվիրվում ժողովրդի բարօրությանը, այլ որոշ
տնտեսական շահերի, գաղտնի ընկերությունների կամ որևէ այլ բանի:
Տեսնո՞ւմ ես, այստեղ դու քաշում ես թելը, որը չի կոտրվի։
Պատմության ավարտը այստեղ չէ, այլ ըստ Համաշխարհային տնտեսական ֆորումի (WEF) ղեկավար Կլաուս Շվաբի և նրա «Աջենդա 2030»-ի, որը
կոչվում է «Մեծ վերագործարկում» , ավարտը այն ժամանակն է, երբ մենք այլևս կենսաթոշակ չենք ստանում, իրականում
ոչինչ չի մնացել, և, այնուամենայնիվ, պետք է երջանիկ լինենք…
Քանի որ մեզ համար նախատեսված է փոքրիկ հիմնական եկամուտ, որը, կախված նրանից, թե որքան ենթարկվող ենք մենք նրա կամ
Նոր Համաշխարհային Կարգի օրակարգին, կարող է կրճատվել կամ ամբողջությամբ անհասանելի դառնալ՝ ըստ անհրաժեշտության։
Դու դրան հավատո՞ւմ ես։ Դա արդեն իսկ իրականություն է Չինաստանում։
Ուստի ընդհանուր ուղղությունը հետևյալն է՝ ամեն ինչ ձեր գրպանից դեպի գերհարուստ մարդկանց գաղտնի ընկերության գրպաններ։
Սա՞ այն ապագան է, որը մենք ուզում ենք մեզ համար և մեր երեխաների համար։
Եվ գիտե՞ս ինչ։
Դա դեռ վերջը չէ, որովհետև այն ավարտը, որը դուք սահմանել եք, բնակչության թվի նվազեցումն է մինչև 500 միլիոն մարդ։
Սա նշանակում է, որ 7,5 միլիարդ մարդ «չպետք AHV կենսաթոշակառուներ» են։
Քվեարկության առաջարկի փոխարեն ես կարող եմ միայն մեկ խնդրանք հղել՝ մենք պետք է արթնանանք։
Մենք պետք է մեր առաջնորդներին սերտ հետևենք և համապատասխանաբար արձագանքենք։
Մենք իսկապես պետք է տեղեկացված լինենք, բայց դա չի նշանակում՝ հիմնական հոսքի մամուլից։
Քանի որ նրանք բոլորը իրար հետ դավ են հյուսել։
Եվ այն, ինչ մենք հայտնաբերում ենք, պետք է տարածենք լուրը, մինչև ձևավորվի նոր հանրային իրազեկվածություն։
Այդժամ կարող է հաղթանակել ինչ-որ նոր բան, որը ծագում է ժողովրդից, ամենաանհզորներից, երեխաներից, նորածիններից, տարեցներից,
և ես ձեզ խոստանում եմ, որ այդժամ մենք բոլորս լավ կլինենք։
Մենք այլևս կենսաթոշակային խնդիրներ չենք ունենա։
Իմ համոզմունքն այս է. այնտեղ, որտեղ անարդարությունը, շահագործումն ու ստախոսությունը ծաղկում են, ես
ուզում եմ կանգնել արդարության, ճշմարտության և սիրո կողմը։
Ձեզ ամենայն բարիք – և հրաժեշտ։