გამარჯობა, ძვირფასო მეგობრებო!
შვეიცარიაში კიდევ ერთი ფედერალური რეფერენდუმი ტარდება და ადვილი არ არის გადაწყვეტა, როგორ უნდა დავვოტო.
ასე რომ, საქმე ეხება AHV-ს – რაც გერმანიაში ხანდაზმულთა უზრუნველყოფას, ანუ პენსიას ნიშნავს.
ეს ეხება მე-13 საპენსიო დანამატს, რომელიც უნდა გადაიხადონ "ხანდაზმულობაში უკეთესი ცხოვრებისთვის" – ასევე
არსებობს მეორე, სახელწოდებით "საიმედო საპენსიო უზრუნველყოფა", რომელიც საპენსიო ასაკის გაზრდას გულისხმობს.
რომელს დავუჭირო მხარი? დიახ თუ არა? ორივე რატომღაც დამაჯერებლად ჟღერს. აჰ! მადლობა ღმერთს!
ფოსტა მივიღე: რა?! პირადი წერილი ჩემთვის ყოფილი ფედერალური საბჭოს წევრის, დორის ლეუტჰარდისგან და ცნობილი ყოფილი
ფედერალური საბჭოს წევრის, ადოლფ ოგისგან – განა ის ფედერალური საბჭოს წევრი არ იყო, როცა ძალიან პატარა ვიყავი?
იქ წერია: "სასწრაფო მოწოდება ჩვენი AHV-ის დასაცავად. არა მე-13 AHV-ის პენზიას!!"
პრივილეგიაა, რომ ცნობილი ადამიანებისგან ვიღებ ხმის მიცემის რეკომენდაციებს?
ო, არა, ალბათ არა – ეს ნამდვილად მთელ შვეიცარიის მოსახლეობას ეხება!
როგორც ჩანს, რაღაც ძალიან მნიშვნელოვანია სასწორზე.
ახლა კი ცოტა უკან დახევა მომიწევს:
თუმცა, სანამ ამ გრძელ გამაფრთხილებელ წერილს და ხმის მიცემისკენ მოწოდებებს უბრალოდ ბრმად დავემორჩილები,
ჩემი პირველი აზრია: ვინ იყვნენ ეს ფედერალური მრჩევლები?
იზრუნეს თუ არა მათ თავიანთი უფლებამოსილების ვადის განმავლობაში შვეიცარიელი ხალხის კეთილდღეობაზე?
იყვნენ ისინი ხალხის ნამდვილი წარმომადგენლები, თუ ისინიც ისევე დაქვემდებარებულნი იყვნენ მსოფლიო ეკონომიკურ
ფორუმთან, ჯანმოსთან, გაეროსთან და ნატოსთან, როგორც ჩვენი ამჟამინდელი ფედერალური მრჩევლები?
ხო, მახსოვს დორის ლეუტჰარდის დრო: განა ის არ იყო ფედერალური საბჭოს წევრი, რომელსაც მობილური
ტელეფონების ლობისთან მჭიდრო კავშირები ჰქონდა?
არიან ისეთებიც, ვინც ამტკიცებენ, რომ ის მაღალ თანამდებობაზე მობილური ტელეფონის
კომპანიების წყალობით დაინიშნა და არა ხალხის მიერ.
ეს ცოტა მკაცრია... ამაში დარწმუნებული არ ვარ.
მაგრამ, რაც ზუსტად ვიცი, არის ის, რომ მან ერთხელ გასცა მითითებები, რომ ოდნავ მოეხერხებინათ ლიმიტის
მნიშვნელობებთან თამაში, ღამის გაზომვების ან მსგავსი მეთოდების მეშვეობით, რათა თავი აერიდებინათ 5G-ს მიმართ წინააღმდეგობას.
რა სახის გადაწყვეტილება იყო ეს?
ხალხთან ახლოს იყო?
ფედერალური მრჩეველი ადოლფ ოგი, რით იყო დამახასიათებელი თქვენი საქმიანობის პერიოდი?
მახსოვს მისი ცნობილი ციტატა: "ჩვენ მეგობრებით ვართ გარშემორტყმული".
ნიშნავს თუ არა ეს, სადა ენაზე რომ ვთქვათ, რომ შეიარაღებული ნეიტრალიტეტი აღარ უნდა იყოს ასეთი მნიშვნელოვანი?
ამ პროგრესულ ეპოქაში ომი საფრთხეს აღარ წარმოადგენს?
მაგალითად, ოგიმ ხელი შეუწყო შვეიცარიის გაწევრიანებას ნატოს ქვეორგანიზაციაში "პარტნიორობა მშვიდობისთვის" და 1999
წელს კოსოვოში შვეიცარიელი ჯარისკაცების გაგზავნა მოაწყო.
მისი კიდევ ერთი ცნობილი გამონათქვამი იყო: "Seckle statt chriege" (იზოგე, ვიდრე იტირო).
სხვა სიტყვებით: "სპორტის თამაში ომზე უკეთესია!"
დიახ, ნუთუ ის მართლა ფიქრობს, რომ რომელიმე შვეიცარიელ, გერმანელ, ავსტრიელ ან ამერიკელ
მოქალაქეს ოდესმე ნებაყოფლობით ომში წასვლა უნდოდა?
განა ყოველთვის არ იყვნენ სათავეში მყოფნი, მმართველები, ვინც ომის აუცილებლობას ხედავდა?
ეს, რა თქმა უნდა, რთული თემაა დიასახლისისა და დედისთვის.
მაგრამ ნამდვილად გგონიათ, რომ ამერიკელებს ერაყში, ავღანეთში ან ვიეტნამში საკუთარი საზღვრების დაცვა უწევდათ?
ხომ სრულიად განსხვავებული ინტერესები იყო თითოეულ შემთხვევაში?
მე საკუთარი ყურით მოვისმინე, თუ როგორ აღიარა პრეზიდენტმა ობამამ იმ დროს SRF-ის ახალ
ამბებში, რომ ერაყში ბირთვული იარაღი არ აღმოჩნდა...
მაგრამ ეს იყო ომის ნამდვილი მიზეზი.
ოჰ, ანუ მხოლოდ დაახლოებით მილიონი ადამიანი მოკვდა სასტიკი სიკვდილით.
აჰ, ანუ მხოლოდ ერთი ქვეყანა დაბინძურდა და განადგურდა ურანის საბრძოლო მასალით.
შედეგად, უთვალავი ბავშვი სასტიკად დაინვალიდა.
www.kla.tv/10611 და ასე შემდეგ და ასე შემდეგ... "ბოდიში – შეცდომით ვიყავით..."
არანაირი შედეგი არ არის! მხოლოდ მოგება!
კრიზისული მოგება იარაღის ლობისთვის, კრიზისული მოგება ფინანსური კომპლექსისთვის ყველა
სარეკონსტრუქციო სესხისა და ათასი სხვა რამის მეშვეობით!
ან, მაგალითად, ომი ავღანეთში: ეს, ალბათ, ეროვნული თავდაცვის ან ტერორიზმთან ბრძოლის შესახებ იყო?
არა, როგორც ინფორმირებული წყაროები იტყობინებიან: ეს ნარკოტიკებთან ომი იყო, რადგან ლიდერმა, მულა
ომარმა, 2000 წლის ივლისში ოპიუმის წარმოება აკრძალა.
ავღანეთი მსოფლიო ჰეროინის 75%-ის წყაროა.
ომმა თავად გადაწყვიტა – 2002 წელს მედია რეკორდული მოსავლის შესახებ იუწყებოდა – უფრო დიდი, ვიდრე ოდესმე!
რადგან ძალიან მდიდრები მას ხალხის ხარჯზე მილიარდების გამოსათვლელად იყენებენ...
აბა, ბატონო ოგი: არც ერთ ჩვენგანს არასდროს უნდოდა ომი!
მაშ, რა იყო მათი ის ტრივიალური ჭეშმარიტება? ("Seckle statt chriege...")
მაგრამ ახლა საბოლოოდ უნდა დავუბრუნდე განსახილველ საკითხს: უნდა ვენდო თუ არა ახლა, ამ სიტუაციაში, ჩემს ყოფილ
ფედერალურ მრჩევლებს და დავემორჩილო ამ მწვავე მოწოდებას, ხმა "არა" მივცე მე-13 პენსიას?
რა თქმა უნდა, ვაცნობიერებ, რომ საქმე არც ისე მარტივადაა, რადგან მეორე საპენსიო ინიციატივასაც
მნიშვნელოვანი შედეგები მოჰყვება ბევრი შვეიცარიელი ადამიანისთვის:
კერძოდ, სულ უფრო ხანგრძლივი მუშაობა და ამავდროულად სულ უფრო მცირე პენსიის მიღება.
მგონი, როგორც მინდა, ისე შემიძლია ხმის მიცემა, მაგრამ მაინც უკუშედეგი მექნება, რადგან სხვა გეგმებიც მზადდება...
ძვირფასო კოლეგებო, არ მგონია, რომ დღეს ხმის მიცემის რეკომენდაცია შემიძლია გავაკეთო, რადგან აქ გაცილებით უფრო მასშტაბური
პრობლემებია, რომლებიც უბრალო "დიახით" ან "არა"-თი ვერ გადაწყდება.
მაგრამ მაშინ რით?
უნდა ვისწავლოთ სრული სურათის გააზრება და შევწყვიტოთ იმის ფიქრი, რომ ჩვენს მამულ
სახელმწიფოს მხოლოდ ჩვენი საუკეთესო ინტერესები ადარდებს.
უნდა გამოვფხიზლდეთ! რატომ აღარ არის AHV საკმარისი? საით მიდის ეს მთელი ფული?
სად მიდის ფარმაცევტული კომპანიების კრიზისული მოგება?
ფარმაცევტულმა კომპანიებმა Moderna-მ და Pfizer-მა, მაგალითად, 2023 წლის მარტისთვის თავიანთი
კოვიდ-ვაქცინებით 100 მილიარდ დოლარზე მეტი იშოვეს.
ეს 20-ჯერ მეტია ჯანდაცვის მსოფლიო ორგანიზაციის 2020-2021 წლების ბიუჯეტზე.
თუმცა, ჩვენ ყოველწლიურად ჯანმოს დაახლოებით 2,8 მილიონ შვეიცარიულ ფრანკს ვუხდით.
2020-22 წლებში დამატებით 17 მილიონი მოხალისეობრივი ძირითადი შენატანი იქნება.
რას იტყვით ფარმაცევტული კომპანიების მიერ მიღებული უზარმაზარი მოგების გამოყენებაზე
ქვეყნებისთვის ჯანმოს ამ სავალდებულო შენატანების დასაფარად?
ბოლოს და ბოლოს, ჯანმოს ხომ აიძულა, აგვეცრა.
მაგრამ არა, არა, მოგება არ მცირდება, ის ყოველთვის კერძო პირების ჯიბეში ხვდება.
ხოლო ზიანი და გვერდითი ეფექტები, მაგალითად, კოვიდის გენური ინექციის ვაქცინის სკანდალის შედეგად გამოწვეული, როგორიცაა
უთვალავი გარდაცვალება, მრავალი შეზღუდული შესაძლებლობა, გულის შეტევები, ინსულტები, მიოკარდიტი, ბავშვებში აუტიზმი და ა.შ.,
შემდეგ თავად მოსახლეობასვე ფინანსდება, მაგალითად, ჯანმრთელობის დაზღვევის წარმოუდგენლად
მაღალი ხარჯების ან საკუთარი დანაზოგების მეშვეობით.
მაგალითად, 2024 წელს შვეიცარიაში ჯანმრთელობის დაზღვევის საშუალო ყოველთვიური პრემია მხოლოდ ერთი
ადამიანისთვის დაახლოებით 360 შვეიცარიული ფრანკი იქნება!
საშუალო ზომის ოჯახმა შესაძლოა მალევე აღმოაჩინოს, რომ თვეში 1500-დან 2000 შვეიცარიულ ფრანკამდე უწევს გადახდა.
მე თვითონაც არ ვიცი, როგორ ვუზრუნველვყავით ჩვენი 13-სულიანი ოჯახი...
შემდეგ არის ფარმაცევტულ ინდუსტრიასთან მუდმივად ახალი, მილიონობით ფუნტიანი კონტრაქტები "მომავალი პანდემიებისთვის" ვაქცინის დოზების
შესაძენად – გერმანიაში, მე მოვისმინე 6 მილიარდის შესახებ...
მთავარი ისაა, რომ მისთვის უკვე გადახდილია – გჭირდება თუ არა, არც ისე მნიშვნელოვანია...
ისე, როგორც მაშინ ღორის გრიპის დროს, როდესაც ხალხი უბრალოდ აღარ მიდიოდა აცრაზე.
დარჩენილი ვაქცინის დოზები, რომელთა ღირებულება რამდენიმე მილიონ შვეიცარიულ ფრანკს შეადგენდა, შემდეგ შეიძლებოდა განადგურებულიყო...
ხომ ხედავთ, მთელი ეს დიდი ფული AHV-ის საპენსიო ფონდიდან იკარგება...
სხვათა შორის, შვეიცარიაში COVID-19-ის ვაქცინის 10 მილიონზე მეტი დოზა განადგურდა, რადგან ისინი არ გამოიყენეს.
ამ ნარჩენების საერთო ღირებულება, სულ მცირე, 270 მილიონ შვეიცარიულ ფრანკად არის შეფასებული.
თუ ამას 2,4 მილიონ AHV-ის მიმღებზე (2021 წლის მონაცემებით) გავავრცელებთ, თითოეული ადამიანისთვის
კარგი თანხა იქნებოდა, რომ მისი დაბრუნება მოხდეს.
ევროკავშირში 55 მილიონი ვაქცინის დოზა უტილიზდება.
და ეს მხოლოდ ერთი მცირე მაგალითია იმისა, თუ სადამდე გაქრა AHV-ის ფონდების ნაწილი.
მოდით, გავაგრძელოთ ჩვენი გამოთვლები და განვიხილოთ კოჰეზიური გადახადები ("კომპენსაციური
გადახადები"), რომლებსაც შვეიცარია სხვა ქვეყნებს უხდის.
მოდით, ამას უფრო ახლოს შევხედოთ:
2007-დან 2017 წლამდე, ევროკავშირის აღმოსავლეთ ქვეყნების განვითარებისთვის აქ 1.3 მილიარდი შვეიცარიული ფრანკი გაიცა.
ეს წელიწადში 130 მილიონ შვეიცარიულ ფრანკის ტოლფასია.
რატომ ვიხდით ყოველწლიურად უზარმაზარ თანხებს ევროკავშირის, გაეროსა და ჯანმოს მიმართ?
შემდეგ არის კიდევ ერთი საკითხი, კერძოდ აბორტი.
ათასობით ბავშვი გვაკლია; ოფიციალური სტატისტიკის თანახმად, ყოველწლიურად 11 000-ზე მეტი ბავშვი (არარეგისტრირებული
შემთხვევების გათვალისწინების გარეშე) აბორტის შედეგად იღუპება.
ასე რომ, ბოლო 20 წლის განმავლობაში, ეს ნიშნავს მინიმუმ 220,000 ადამიანს, რომელიც ახლა აკლია სამუშაო ძალას – რაც ეხება
კვალიფიციური მუშახელის ნაკლებობას – და ასევე AHV-ის დაფინანსებას.
და ეს ყველაფერი მთავრობის კურთხევით.
სხვათა შორის, დორის ლეუტჰარდი, რომელიც დროის ლიმიტის გადაჭრის საკითხზე ახალი კანონების მომხრე იყო, ასევე გადმოგითვლით სალამს.
დღეს, მუცლადყოფილ ბავშვის მკვლელობა მკვლელობად აღარ ითვლება – მუცლადყოფილი ბავშვი "უჯრედულ ქსოვილად" გადაარქვეს.
მალე, თუ ზოგიერთი "ჩემი-მუცელი-ჩემია" მომხრეების ნება იქნება, პროგრამაში "მშობიარობის შემდგომი აბორტიც" შევა.
განა გონება დავკარგეთ?
ახლაც კარგად მახსოვს, როგორ გვიწოდებდნენ "ანტისოციალურებს" მაშინ ჩვენს დიდ ოჯახს.
ერთხელ მასწავლებელმა დამსტვროდა და მკითხა, რატომ გვყავდა ამდენი "გოფენი", როცა
ფასდაკლების გამო სკი-კემპის საფასურსაც კი ვერ ვიხდიდით.
მაგრამ ჩვენი შვილები და მათი თანატოლები ახლა დღევანდელ AHV-ის მიმღებ ხანდაზმულებს უჭერენ მხარს.
რატომ გვყავს ასე ცოტა შვილი?
შვეიცარიაში, ერთ სულ მოსახლეზე ეს ძალიან მცირე პროცენტია.
და სკოლაში ბავშვებს ასწავლიან, რომ შვილების გაჩენაზე უარის თქმა კეთილშობილურია – რატომ?
იმიტომ, რომ ბავშვები ყველაზე დიდი CO2-ის გამომყოფები არიან?
ვინ გასცემს ასეთ დამახინჯებულ და უაზრო ინსტრუქციებს?
ეს ძროხის ფშვინთაზე უარესიც არის!
რატომ იღებენ უცხოელები, მათი ოჯახები და ნათესავები სოციალური უზრუნველყოფის ფონდებიდან, სანაცვლოდ არაფრის გაცემის გარეშე, უფრო
მეტ ფულს, ვიდრე ჩვენი ხანდაზმული მოქალაქეები, რომლებმაც მთელი ცხოვრება იმუშავეს და
საკუთარი სიბერისთვის სისტემაში შენატანები შეიტანეს?
შედარება: შვეიცარიელი პენსიონერი თვეში საშუალოდ 1500 შვეიცარიულ ფრანკს იღებს, მაშინ როდესაც ცოლისა და ორი შვილის
მქონე თავშესაფრის მაძიებელს ყველა შეღავათის ერთად აღების შემთხვევაში 6500 შვეიცარიულ ფრანკამდე შეუძლია მიიღოს.
ეს ჩვენი ფედერალური მრჩევლების ხელწერაა, რომლებიც ხალხის კეთილდღეობაზე კი აღარ ზრუნავენ, არამედ რაღაც
ეკონომიკურ ინტერესებზე, საიდუმლო ორგანიზაციებზე თუ სხვა რამეზე?
ხედავთ, აქ ისეთ ძაფს იჭერთ, რომელიც არ გაწყდება.
და ამ ისტორიის დასასრული აქ არ არის, არამედ, მსოფლიო ეკონომიკური ფორუმის (WEF) ხელმძღვანელის, კლაუს შვაბისა და მისი "დღის წესრიგი
2030-ის", სახელად "დიდი გადატვირთვა" მიხედვით, დასასრული არის ის დრო, როდესაც პენსიას აღარ მივიღებთ, ფაქტობრივად, არაფერი
დაგვრჩენია და, მიუხედავად ამისა, ბედნიერები უნდა ვიყოთ...
რადგან ჩვენთვის მცირე საბაზისო შემოსავალი უნდა იყოს საკმარისი, რომელიც, იმისდა მიხედვით, თუ რამდენად მორჩილნი ვართ მისი
ან ახალი მსოფლიო წესრიგის დღის წესრიგის მიმართ, საჭიროებისამებრ შეიძლება შეგვიმცირდეს ან სრულად მიუწვდომელი გახდეს.
გჯერათ? ეს უკვე რეალობაა ჩინეთში.
ასე რომ, ზოგადი მიმართულება ასეთია: ყველაფერი თქვენი ჯიბიდან სუპერ-მდიდარი ადამიანების საიდუმლო საზოგადოების ჯიბეში.
ეს არის მომავალი, რომელიც ჩვენ და ჩვენს შვილებს გვსურს?
და იცი რა?
ეს ჯერ კიდევ არ არის დასასრული, რადგან დასასრული, რომელიც თქვენ განსაზღვრეთ, მოსახლეობის 500 მილიონ ადამიანამდე შემცირებაა.
ეს ნიშნავს, რომ 7.5 მილიარდი ადამიანი "ზედმეტ AHV-ის პენსიონერებს" წარმოადგენს.
ხმის მიცემის რეკომენდაციის ნაცვლად, შემიძლია მხოლოდ ერთი თხოვნა: ჩვენ უნდა გამოვფხიზლდეთ.
ჩვენ მჭიდროდ უნდა ვაკვირდეთ ჩვენს ლიდერებს და შესაბამისად ვიმოქმედოთ.
ნამდვილად გვჭირდება ინფორმაციის მიღება – მაგრამ არა მთავარი მეინსტრიმული პრესიდან!
რადგან ისინი ყველა ერთმანეთთან შეთანხმებულები არიან.
და იმას, რასაც აღმოვაჩენთ, უნდა გავავრცელოთ, სანამ ახალი საზოგადოებრივი ცნობიერება არ ჩამოყალიბდება.
მაშინ შეიძლება გაიმარჯვოს რაღაც ახალმა, რაღაცამ, რაც ხალხისგან, ყველაზე სუსტებისგან, ბავშვებისგან, ახალშობილებისგან, მოხუცებისგან
მომდინარეობს და გპირდებით, მაშინ ჩვენ ყველას კარგად ვიქნებით.
პენსიის პრობლემები აღარ გვექნება.
ჩემი რწმენა ასეთია: სადაც უსამართლობა, ექსპლუატაცია და სიცრუე ყვავის, მე მინდა ვიდგე
სამართლიანობის, სიმართლისა და სიყვარულისთვის.
საუკეთესოს გისურვებ – და ნახვამდის!