Përshëndetje, miq të dashur!
Edhe një herë, në Zvicër po vjen një referendum federal, dhe nuk është e lehtë të vendosësh se si duhet të votoj.
Pra, bëhet fjalë për AHV-në – që do të thotë sigurim pleqërie ose pension, siç quhet në Gjermani.
Kjo ka të bëjë me pensionin e 13-të mujor, i cili do të paguhet "për një jetë më të mirë në pleqëri" – ka edhe një të
dytë të quajtur "për sigurimin e pensionit të sigurt", që ka të bëjë me rritjen e moshës së daljes në pension.
Për çfarë duhet të votoj? PO apo JO? Të dyja më tingëllojnë të besueshme në njëfarë mënyre. Ah! Faleminderit Zotit!
Mora disa postime: Çfarë?! Një postim personal për mua nga ish-Këshilltarja Federale Doris Leuthard dhe
ish-Këshilltari Federal i famshëm Adolf Ogi – a nuk ishte ai Këshilltar Federal kur isha shumë i ri?
Thotë: "Thirrje urgjente për të mbrojtur AHV-në tonë. Jo për pensionin e 13-të të AHV-së!!"
A jam me fat që marr rekomandime për votim nga personalitete të famshme?
O jo, ndoshta jo – është padyshim i drejtuar tërë popullatës zvicerane!
Pra, duket se diçka shumë e rëndësishme është në lojë.
Dhe tani duhet të kthehem pak mbrapa:
Megjithatë, para se ta pranoj verbërisht këtë letër të gjatë paralajmëruese dhe thirrjet për të votuar, mendimi
im i parë është: kush ishin këta Këshilltarë Federalë?
A kishin kujdesur për mirëqenien e popullit zviceran gjatë mandatit të tyre?
A ishin ata përfaqësues të vërtetë të popullit, apo ishin po aq të nënshtruar ndaj Forumit Ekonomik Botëror,
Organizatës Botërore të Shëndetësisë, Kombeve të Bashkuara dhe NATO-s sa këshilltarët tanë federalë aktualë?
Epo, më kujtohet koha e Doris Leuthard: a nuk ishte ajo Këshilltare Federale që kishte
lidhje të forta me lobin e telefonave celularë?
Ka madje edhe njerëz që pretendojnë se ajo u promovua në pozicionin e saj të lartë për shkak të
kompanive të telefonisë celulare dhe jo nga populli.
Kjo është pak e tepruar... Nuk jam i sigurt për këtë.
Por atë që e di me siguri është se ajo njëherë dha udhëzime për të mashtruar pak me vlerat e kufirit, duke i
manipuluar ato përmes matjeve nate ose masave të ngjashme, në mënyrë që të anashkalojë rezistencën ndaj 5G.
Çfarë lloj vendimi ishte ai?
A ishte ajo e afërt me njerëzit?
Këshilltari Federal Adolf Ogi, çfarë e ka karakterizuar mandatin e tij?
Më kujtohet një citat i tij i famshëm: "Jemi të rrethuar nga miqtë."
A do të thotë kjo, në gjuhë të thjeshtë, që neutraliteti i armatosur nuk duhet më të jetë kaq i rëndësishëm?
Në këtë epokë progresive, a nuk do të ishte më lufta një kërcënim?
Për shembull, Ogi bëri presion që Zvicra t'i bashkohej nënorganizatës së NATO-s "Partneriteti për Paqe" dhe organizoi
dërgimin e ushtarëve zviceranë në Kosovë në vitin 1999.
Një tjetër thënie e tij e famshme ishte: "Seckle statt chriege" (ruaj më mirë se sa të qash).
Me fjalë të tjera: "Më mirë të bësh sport sesa të bësh luftë!"
Po, a mendon ai me të vërtetë se ndonjë qytetar zviceran, gjerman, austriak apo amerikan ka
dashur ndonjëherë të shkojë në luftë vullnetarisht?
A nuk kanë qenë gjithmonë ata në majë, sundimtarët, që panë nevojën për luftë?
Kjo është, natyrisht, një temë e vështirë për një grua shtëpiake dhe nënë.
Por a mendon vërtet se amerikanët duhej të mbronin kufijtë e tyre në Irak, Afganistan apo Vietnam?
A nuk ishin interesat e përfshira krejtësisht të ndryshme në çdo rast?
Dëgjova me veshët e mi si Presidenti Obama pranoi në lajmet e SRF-së në atë kohë se nuk ishin gjetur armë bërthamore në Irak...
Por kjo ishte arsyeja e vërtetë e luftës.
Oh, pra vetëm rreth një milion njerëz vdiqën një vdekje mizore.
Ah, pra vetëm një vend u kontaminua dhe u shkatërrua me municion urani.
Si pasojë, janë lindur pafund fëmijë të sakatuar mizorisht.
www.kla.tv/10611, e kështu me radhë... "Më falni – u gabuam..."
Nuk ka aspak pasoja! Vetëm fitime!
Fitime nga kriza për lobin e armëve, fitime nga kriza për kompleksin financiar përmes të gjitha
huave të rindërtimit dhe një mijë gjërash të tjera!
Ose, për shembull, lufta në Afganistan: a ishte ndoshta për mbrojtjen kombëtare apo për luftimin e terrorizmit?
Jo, raportojnë burime të brendshme: ishte një luftë droge sepse udhëheqësi Mullah Omar
kishte ndaluar prodhimin e opiumit në korrik 2000.
Afganistani është burimi i 75% të heroinës në botë.
Lufta e vendosi vetë – në vitin 2002, mediat raportuan një korrje rekord – më të madhe se kurrë!
Sepse të pasurit e mëdhenj e përdorin atë për të fituar miliarda në kurriz të njerëzve...
Mirë, zoti Ogi: asnjëri prej nesh nuk ka dëshiruar kurrë luftë!
Pra, cila ishte ajo e vërtetë e tyre? ("Seckle statt chriege…")
Por tani më duhet më në fund të kthehem te tema në fjalë: A duhet TANI, në këtë situatë, t'u besoj ish-këshilltarëve
të mi federalë dhe t'i përgjigjem këtij thirrjeje urgjente për të votuar JO për pensionin e 13-të?
Mirë, e kuptoj që nuk është kaq e thjeshtë, sepse iniciativa e dytë e pensionit
gjithashtu ka pasoja të mëdha për shumë zviceranë:
Domethënë, të punosh gjithnjë e më gjatë dhe të marrësh pensione gjithnjë e më të vogla.
Më duket se mund të votoj si të dua, por gjithsesi do të kthehet e do të më dëmtojë, sepse ka plane të tjera në punë...
Të nderuar kolegë, nuk besoj se mund të rekomandoj një votim sot, pasi ka probleme shumë më të gjera këtu
që nuk mund të zgjidhen me një PO ose JO të thjeshtë.
Por me çfarë atëherë?
Duhet të mësojmë të kuptojmë pamjen më të gjerë dhe të ndalojmë së menduari se shteti ynë
amë ka vetëm interesat tona më të mira në zemër.
Duhet të zgjohim! Pse AHV-ja nuk mjafton më? Ku po shkon gjithë ky para?
Ku shkojnë të gjitha fitimet nga kriza të kompanive farmaceutike?
Kompanitë farmaceutike Moderna dhe Pfizer, për shembull, kanë fituar mbi 100 miliardë dollarë me
vaksinat e tyre kundër COVID-19 deri në mars 2023.
Kjo është 20 herë më shumë se buxheti i Organizatës Botërore të Shëndetësisë për vitet 2020 dhe 2021.
Megjithatë, ne paguajmë rreth 2,8 milionë CHF për OBSH-në çdo vit.
Në vitet 2020-22, do të ketë edhe 17 milionë kontribute themelore vullnetare shtesë.
Po të përdornim fitimet e mëdha të kompanive farmaceutike për të rimbursuar këto kontribute të detyrueshme të OBSH-së për vendet?
Më në fund të fundit, OBSH-ja na detyroi të vaksinohemi.
Por jo, jo, fitimet nuk kthehen, ato gjithmonë shkojnë në xhepat e individëve privatë.
Dhe dëmet dhe efektet anësore të, për shembull, skandalit të vaksinës me injeksion gjenetik të Covid-it, si vdekjet e
panumërta, shumë paaftësi, sulmet në zemër, goditjet në tru, miokarditi, autizmi te fëmijët, etj., më pas financohen nga
vetë popullsia, për shembull përmes kostove jashtëzakonisht të larta të sigurimit shëndetësor ose përmes kursimeve të tyre.
Për shembull, primi mesatar mujor i sigurimit shëndetësor në Zvicër në vitin 2024 do të
kushtojë rreth 360 CHF vetëm për një person!
Një familje me madhësi mesatare mund të gjendet shpejt duke paguar midis 1,500 dhe 2,000 frangë zvicerane në muaj.
As vetë nuk e di si ia dolëm të mbajmë familjen tonë me 13 anëtarë...
Pastaj ka kontrata të reja milionash paundësh me industrinë farmaceutike për dozat e vaksinave për "pandemitë e
ardhshme" – në Gjermani, kam dëgjuar për 6 miliardë...
Gjëja kryesore është se ajo tashmë është paguar – nëse ju nevojitet apo jo nuk ka shumë rëndësi...
Ashtu si atëherë me gripin e derrave, kur njerëzit thjesht ndaluan së paraqituri për vaksinimet e tyre.
Dozat e mbetura të vaksinës, me vlerë disa milionë frangash zvicerane, mund të hidheshin më pas...
E sheh, gjithë ky para i madh mungon nga fondi i pensioneve AHV...
Rastësisht, në Zvicër u shkatërruan mbi 10 milionë doza të vaksinës kundër COVID-19 sepse nuk u përdorën.
Kostoja totale e këtij mbeturacë vlerësohet të paktën në 270 milionë franga zvicerane.
Nëse këtë e zbatojmë për 2.4 milionë përfituesit e AHV-së (sipas të dhënave të vitit 2021), do të ishte një
shumë e mirë për secilin individ nëse kjo do të rimbursohej.
Në BE, po hidhen 55 milionë doza vaksinash.
Dhe kjo është vetëm një shembull i vogël se ku kanë shkuar disa nga fondet e munguara të AHV-së.
Le të vazhdojmë llogaritjet tona dhe të marrim parasysh pagesat e kohezionit ("pagesat e
kompensimit") që Zvicra i paguan vendeve të tjera.
Le të hedhim një vështrim më të afërt kësaj:
Midis viteve 2007 dhe 2017, këtu u shpërndanë 1,3 miliardë CHF për zhvillimin e vendeve lindore të BE-së.
Kjo është e barabartë me 130 milionë franga zvicerane në vit.
Pse paguajmë çdo vit shuma të mëdha parash për BE-në, OKB-në dhe OBSH-në?
Pastaj ka një çështje tjetër, pra abortin.
Na mungojnë mijëra fëmijë; sipas statistikave zyrtare, më shumë se 11,000 fëmijë (pa
përfshirë rastet e papërmendura) abortihet çdo vit.
Pra, gjatë 20 viteve të fundit, kjo do të thotë të paktën 220,000 persona që tani mungojnë nga forca punëtore
– duke folur për mungesën e punëtorëve të kualifikuar – por edhe nga financimi i AHV-së.
Dhe gjithë kjo me bekimin e qeverisë.
Rastësisht, Doris Leuthard, e cila ka mbështetur ligje të reja për zgjidhjen e kufirit
kohor, gjithashtu i përcjell përshëndetjet e saj.
Sot, vrasja e një fëmije në mitër nuk konsiderohet më vrasje – fëmija i palindur është riemërtuar "ind qelizor".
Së shpejti, nëse disa avokatë të parullës "barku im më përket mua" do të kenë sukses,
"aborti pas lindjes" do të shtohet në program.
A kemi humbur arsyen?
Ende më kujtohet mirë si na etiketuan "antisocialë" atëherë me familjen tonë të madhe.
Një mësues më qortoi njëherë, duke më pyetur pse kishim kaq shumë "Gofen" kur as nuk mund të
paguanim për kampin e skive sepse kishim kërkuar zbritje.
Por fëmijët tanë dhe bashkëmoshatarët e tyre tani po mbështesin brezin më të vjetër të sotëm të përfituesve të AHV-së.
Pse kemi kaq pak pasardhës?
Në Zvicër, është një përqindje kaq e vogël për frymë.
Dhe fëmijëve në shkollë u mësohet se është fisnike të heqin dorë nga lindja e fëmijëve – pse?
Sepse fëmijët janë emetuesit më të mëdhenj të CO2, apo jo?
Kush lëshon udhëzime kaq të shtrembëruara dhe pa kuptim?
Kjo është edhe më keq se gënjeshtra e kërcitjes së lopës!
Pse të huajt dhe familjet e tyre, si dhe të afërmit, marrin më shumë para nga fondet e sigurimeve shoqërore pa dhënë asgjë
në këmbim, sesa të moshuarit tanë, të cilët kanë punuar gjithë jetën dhe kanë kontribuar në sistem për pleqërinë e tyre?
Një krahasim: një pensionist zviceran merr mesatarisht 1,500 CHF në muaj, ndërsa një kërkues azili me grua dhe dy
fëmijë mund të marrë deri në 6,500 CHF në përfitime totale.
A është ky shkrimi i Këshilltarëve tanë Federalë, të cilët nuk janë më të përkushtuar ndaj mirëqenies së popullit, por ndaj
disa interesave ekonomike, shoqërive sekrete apo çfarëdo tjetër?
E sheh, këtu tërheq një fije që nuk thyhet.
Dhe fundi i historisë nuk është këtu, por sipas shefit të FMN-së, Klaus Schwab, dhe Agjendës së tij 2030, të quajtur Rinisje e
Madhe , fundi është kur ne nuk marrim më asnjë pension, madje nuk na ka mbetur asgjë, dhe megjithatë duhet të jemi të lumtur...
Sepse një të ardhurë bazë e vogël supozohet të na mjaftojë, e cila, në varësi të asaj se sa të bindshëm jemi ndaj tij
ose ndaj agjendës së Rendit të Ri Botëror, mund të reduktohet ose të bëhet plotësisht e paarritshme sipas nevojës.
A e beson ti këtë? Është tashmë një realitet në Kinë.
Pra, drejtimi i përgjithshëm është: gjithçka nga xhepi juaj në xhepat e një shoqërie sekrete të super-të pasurve.
A është kjo e ardhmja që duam për veten tonë dhe për fëmijët tanë?
Dhe e di çfarë?
Kjo ende nuk është fundi, sepse fundi që ju keni përcaktuar është një reduktim i popullsisë në 500 milionë njerëz.
Kjo do të thotë se 7.5 miliardë njerëz janë "pensionistë AHV të tepërt".
Në vend të një rekomandimi për votim, mund të bëj vetëm një kërkesë: duhet të zgjohim.
Duhet t'i mbajmë sytë hapur mbi udhëheqësit tanë dhe të reagojmë në përputhje me rrethanat.
Ne me të vërtetë duhet të informohemi – por kjo do të thotë jo nga media kryesore!
Sepse të gjithë janë në komplot me njëri-tjetrin.
Dhe gjërat që zbulojmë, duhet t'i përhapim derisa të lindë një vetëdije e re publike.
Atëherë diçka e re mund të triumfojë, diçka që buron nga populli, nga më të dobëtit, nga fëmijët, nga të sapolindurit, nga të
moshuarit, dhe ju premtoj, atëherë të gjithë do të jemi mirë.
Ne nuk do të kemi më probleme me pensionin.
Besimi im është ky: aty ku lulëzojnë padrejtësia, shfrytëzimi dhe gënjeshtrat, dua të
qëndroj për drejtësinë, të vërtetën dhe dashurinë.
Të gjitha të mirat për ty – dhe lamtumirë!