Kamusta, mga minamahal na kaibigan!
Muli, magkakaroon ng pederal na referendum sa Switzerland, at hindi madaling malaman kung paano ako dapat bumoto.
Kaya ito ay tungkol sa AHV – na nangangahulugang probisyon para sa katandaan o pensiyon, gaya ng tawag dito sa Alemanya.
Ito ay tungkol sa ika-13 buwan na pensiyon, na ibibigay "para sa mas mabuting buhay sa katandaan" – mayroon ding
pangalawa na tinatawag na "para sa seguradong probisyon sa pagreretiro", na tungkol sa pagtaas ng edad ng pagreretiro.
Ano ang dapat kong iboto? OO o HINDI? Parang kapwa kapanipaniwala. Ah! Buti na lang!
Nakakuha ako ng ilang post: Ano?! Personal na post para sa akin mula sa dating Federal Councillor na si Doris Leuthard at
sa tanyag na dating Federal Councillor na si Adolf Ogi – hindi ba siya ang Federal Councillor noong bata pa ako?
Sinasabi nito: "Urgénteng panawagan upang protektahan ang ating AHV. Hindi sa ika-13 na pensiyon ng AHV!!"
May pribilehiyo ba akong makatanggap ng mga rekomendasyon sa pagboto mula sa mga kilalang personalidad?
Ay hindi, malamang hindi – tiyak na nakalaan ito para sa buong populasyon ng Switzerland!
Kaya mukhang may napakahalagang bagay na nakataya.
At ngayon kailangan kong bumalik nang kaunti:
Gayunpaman, bago ko basta-basta tanggapin ang mahabang liham na babala na ito at ang mga panawagan na bumoto, ang unang
naiisip ko ay: sino nga ba ang mga Federal Councillors na ito?
Inalagaan ba nila ang kapakanan ng mga mamamayan ng Switzerland habang sila ay nasa posisyon?
Totoo bang kinatawan sila ng bayan, o kasing-sunod-sunuran ba sila sa WEF, WHO, UN, at NATO
gaya ng ating mga kasalukuyang Federal Councillors?
Alam ko, naalala ko ang panahon ni Doris Leuthard: hindi ba siya ang Federal Councillor na may
matibay na ugnayan sa lobby ng mga mobile phone?
May mga tao pa nga na nagsasabing siya ay na-promote sa mataas niyang posisyon dahil sa mga
kumpanya ng mobile phone at hindi dahil sa mga tao.
Medyo matindi iyon... Hindi ako sigurado tungkol diyan.
Ngunit ang tiyak na alam ko ay minsan siyang nagbigay ng tagubilin na mandaya nang kaunti sa mga halagang hangganan sa
pamamagitan ng pagmanipula sa mga ito gamit ang mga sukat sa gabi o katulad na pamamaraan upang makaiwas sa pagtutol sa 5G.
Anong klaseng desisyon iyon?
Malapit ba siya sa mga tao?
Kansilyero Pederal na si Adolf Ogi, ano ang naging katangian ng kanyang panunungkulan?
Naalala ko ang isang tanyag niyang kasabihan: "Napapaligiran tayo ng mga kaibigan."
Ibig bang sabihin niyan, sa simpleng wika, na hindi na dapat maging napakahalaga ang armadong neutralidad?
Sa makabagong panahong ito, hindi na ba magiging banta ang digmaan?
Halimbawa, pinilit ni Ogi na sumali ang Switzerland sa sangay ng NATO na tinatawag na "Partnership for Peace" at inayos
niya na ipadala ang mga sundalong Swiss sa Kosovo noong 1999.
Isa pang tanyag niyang kasabihan ay: "Seckle statt chriege" (mag-ipon kaysa umiyak).
Sa madaling salita: "Mas mabuting maglaro ng palakasan kaysa maglunsad ng digmaan!"
Oo, talagang akala ba niya na may Swiss, Aleman, Austriano o Amerikano kailanman na kusang-loob na gustong makipagdigma?
Hindi ba palagi nang yaong nasa tuktok, ang mga pinuno, ang nakakita sa pangangailangan ng digmaan?
Ito ay, siyempre, isang mahirap na paksa para sa isang maybahay at ina.
Pero sa tingin mo ba talaga na kinailangan ng mga Amerikano na ipagtanggol ang kanilang
sariling mga hangganan sa Iraq, Afghanistan, o Vietnam?
Hindi ba magkaiba nang lubusan ang mga interes na kasangkot sa bawat kaso?
Narinig ko mismo kung paano inamin ni Pangulong Obama sa SRF news noon na walang napatunayang sandatang nukleyar sa Iraq...
Ngunit iyon ang tunay na dahilan ng digmaan.
Ah, kaya mga isang milyong tao lang ang namatay nang malupit.
Ah, kaya isang bansa lang ang kontaminado at nasira dahil sa mga bala na may uranium.
Hindi mabilang na mga sanggol ang ipinanganak na malupit na may kapansanan dahil dito.
www.kla.tv/10611, at iba pa... "Pasensya na – nagkamali kami..."
Walang anumang kahihinatnan! Kita lang!
Kita sa krisis para sa lobby ng armas, kita sa krisis para sa kompleks ng pananalapi sa pamamagitan ng lahat ng mga
pautang sa muling pagtatayo at isang libong iba pang bagay!
O, halimbawa, ang digmaan sa Afghanistan: marahil ito ba ay tungkol sa pambansang depensa o sa paglaban sa terorismo?
Hindi, ayon sa mga insayder: ito ay digmaan sa droga dahil ipinagbawal ng pinuno na si Mullah
Omar ang produksyon ng opyo noong Hulyo 2000.
Ang Afghanistan ang pinagmumulan ng 75% ng heroin sa buong mundo.
Ang digmaan ang nagpasya para rito – noong 2002, iniulat ng media ang isang rekord na ani – mas malaki kaysa dati!
Dahil ginagamit ito ng mga napakayaman upang kumita ng bilyon-bilyon sa kapahamakan ng mga tao...
Bueno, Ginoong Ogi: wala sa amin ang kailanman naghangad ng digmaan!
Ano nga ba ang katotohanang iyon nila? ("Seckle statt chriege...")
Ngunit ngayon ay kailangan ko nang muling bumalik sa paksang pinag-uusapan: Dapat ko bang NGAYON, sa ganitong sitwasyon,
paniwalaan ang aking mga dating Federal Councillors at pakinggan ang agarang panawagan na bumoto ng HINDI sa ika-13 na pensiyon?
Alam ko na hindi ganoon kasimple, dahil ang ikalawang inisyatiba sa pensiyon ay may malalaking
kahihinatnan din para sa maraming mamamayang Swiss:
Ibig sabihin, kailangan magtrabaho nang mas matagal at mas matagal pa, ngunit patuloy na tumitipid ang pensiyon.
Parang puwede kong iboto kung ano ang gusto ko, pero babalik pa rin ito at magiging problema
ko, dahil may iba pang mga plano na isinasagawa...
Mga mahal na kasamahan, hindi ko sa tingin mairerekomenda ang pagboto ngayon, dahil may mas malalawak na problema rito
na hindi malulutas sa pamamagitan ng OO o HINDI na pagboto.
Ngunit sa ano nga ba?
Dapat nating matutunang unawain ang mas malawak na larawan at itigil ang pag-iisip na ang ating inaangkin na estado ay
tanging sa pinakamabuti nating kapakanan lamang ang iniisip.
Kailangan tayong magising! Bakit hindi na sapat ang AHV? Saan napupunta ang lahat ng perang ito?
Saan napupunta ang lahat ng kita ng mga kumpanyang parmasyutiko mula sa krisis?
Ang mga kumpanyang parmasyutiko na Moderna at Pfizer, halimbawa, ay kumita na ng mahigit 100 bilyong dolyar
mula sa kanilang mga bakunang Covid pagsapit ng Marso 2023.
Iyon ay dalawampung beses na mas malaki kaysa sa badyet ng World Health Organisation para sa 2020 at 2021.
Gayunpaman, nagbabayad kami ng humigit-kumulang 2.8 milyong CHF sa WHO bawat taon.
Sa mga taong 2020-22, magkakaroon pa ng karagdagang 17 milyong boluntaryong pangunahing kontribusyon.
Paano kung gamitin ang malalaking kita ng mga kumpanyang parmasyutiko para bayaran ang mga
sapilitang kontribusyon ng WHO sa mga bansa?
Pagkatapos ng lahat, pinilit tayo ng WHO na magpabakuna.
Pero hindi, hindi bumababa ang mga kita; palagi itong napupunta sa bulsa ng mga pribadong indibidwal.
At ang pinsala at mga side effect ng, halimbawa, iskandalo ng bakunang Covid gene injection, gaya ng di-mabilang na pagkamatay,
maraming kapansanan, atake sa puso, stroke, myocarditis, autism sa mga bata, atbp., ay pinopondohan naman ng mismong
populasyon, halimbawa sa pamamagitan ng napakataas na gastos sa health insurance o sa kanilang sariling ipon.
Halimbawa, ang karaniwang buwanang premium ng seguro sa kalusugan sa Switzerland noong 2024 ay magkakahalaga
ng humigit-kumulang 360 CHF para sa isang tao lamang!
Maaaring mabilis na magbayad ang isang katamtamang laki ng pamilya ng pagitan ng 1,500 at 2,000 Swiss franc bawat buwan.
Hindi ko nga alam kung paano namin napagkaperahan ang aming pamilyang binubuo ng labing-tatlo...
Pagkatapos, may mga patuloy na bagong kontratang nagkakahalaga ng milyong-milyong pounds sa industriya ng parmasyutiko
para sa mga dosis ng bakuna para sa mga "darating na pandemya" – sa Alemanya, narinig kong 6 bilyon...
Ang pinakamahalaga ay nabayaran na ito – hindi gaanong mahalaga kung kailangan mo ito o hindi...
Parang noong panahon ng swine flu, nang basta na lang hindi na dumalo ang mga tao sa kanilang pagbabakuna.
Ang natitirang mga dosis ng bakuna, na nagkakahalaga ng ilang milyong Swiss franc, ay maaaring itapon...
Nakikita mo, lahat ng malaking perang ito ay nawawala mula sa AHV pension fund...
Sa totoo lang, mahigit 10 milyong dosis ng bakuna laban sa COVID-19 ang kinailangang
sirain sa Switzerland dahil hindi ito nagamit.
Ang kabuuang gastos ng basurang ito ay tinatayang hindi bababa sa 270 milyong Swiss franc.
Kung iaaplay natin ito sa 2.4 milyong benepisyaryo ng AHV (noong 2021), magiging malaking
halaga ito para sa bawat isa kung ito ay ibabalik.
Sa EU, 55 milyong dosis ng bakuna ang itinatapon.
At iyan ay isang maliit na halimbawa lamang kung saan napunta ang ilan sa mga nawawalang pondo ng AHV.
Magpatuloy tayo sa ating mga kalkulasyon at kunin ang mga bayad sa koheisyon ("mga bayad sa
kompensasyon") na binabayaran ng Switzerland sa ibang mga bansa.
Tingnan natin ito nang mas malapitan:
Sa pagitan ng 2007 at 2017, ipinamahagi rito ang CHF 1.3 bilyon para sa pag-unlad ng mga bansang nasa silangan ng EU.
Iyon ay katumbas ng 130 milyong Swiss franc bawat taon.
Bakit tayo nagbabayad ng napakalaking halaga ng pera bawat taon sa EU, UN, at WHO?
May isa pang isyu, iyon ay ang aborsyon.
Nawawala ang libu-libong mga bata; ayon sa opisyal na estadistika, mahigit 11,000 na mga bata (hindi pa kasama
ang mga hindi naiulat na kaso) ang pinapatay sa bawat taon.
Sa nakalipas na 20 taon, hindi bababa sa 220,000 na tao ang nawawala sa lakas-paggawa – pagdating sa kakulangan ng
mga bihasang manggagawa – pati na rin sa pagpopondo ng AHV.
At lahat ng ito ay may pagpapala ng pamahalaan.
Sa totoo lang, si Doris Leuthard, na nagsusulong ng mga bagong batas tungkol sa solusyon sa
limitasyon ng oras, ay nagpapadala rin ng kanyang pagbati.
Ngayon, ang pagpatay sa isang bata sa sinapupunan ay hindi na itinuturing na pagpatay – ang hindi pa isinisilang
na bata ay muling pinangalanan bilang "tisyu ng selula".
Sa lalong madaling panahon, kung mapagkakalooban ng kanilang nais ang ilang tagapagtaguyod ng "sa akin ang aking tiyan",
idaragdag sa programa ang "aborsyon pagkatapos ng kapanganakan".
Nawalan na ba tayo ng bait?
Naalala ko pa rin nang mabuti kung paano tayo tinawag na "anti-sosyal" noon dahil sa dami ng aming pamilya.
Isang beses ay sinita ako ng isang guro, tinanong kung bakit marami kaming "Gofen" kung hindi naman namin
kayang bayaran ang ski camp dahil humiling kami ng diskwento.
Ngunit ang ating mga anak at ang kanilang mga kapanahunan ay ngayon ang sumusuporta sa kasalukuyang
nakatatandang henerasyon ng mga tumatanggap ng AHV.
Bakit kakaunti lang ang ating mga supling?
Sa Switzerland, napakaliit na porsyento ito kada tao.
At itinuturo sa mga bata sa paaralan na marangal na huwag magkaanak – bakit?
Dahil ba ang mga bata ang pinakamalaking nagpapadumi ng CO2?
Sino ang naglalabas ng ganoong baluktot at walang katuturang mga tagubilin?
Mas masahol pa iyon kaysa sa kasinungalingan tungkol sa utot ng baka!
Bakit mas maraming pera ang natatanggap ng mga dayuhan at ng kanilang mga pamilya at kamag-anak mula sa pondo ng social
security nang walang kapalit kaysa sa ating mga matatandang mamamayan na nagtrabaho buong buhay
at nagbayad sa sistema para sa kanilang katandaan?
Isang paghahambing: ang isang retiradong Swiss ay tumatanggap ng karaniwang CHF 1,500 bawat buwan, habang ang isang naghahanap ng
asylum na may asawa at dalawang anak ay maaaring makatanggap ng hanggang CHF 6,500 kapag pinagsama-sama ang lahat ng benepisyo.
Ito ba ang sulat-kamay ng ating mga Pederal na Tagapayo, na hindi na nakatuon sa kapakanan ng mga tao, kundi sa ilang
interes sa ekonomiya, lihim na samahan o kung ano pa man?
Nakikita mo, dito hinihila mo ang isang sinulid na hindi mababali.
At ang wakas ng kuwento ay hindi pa rito, kundi ayon sa pinuno ng WEF na si Klaus Schwab at sa kanyang Agenda 2030, na tinatawag na
Great Reset, , ang wakas ay kapag hindi na tayo makakatanggap ng anumang pensiyon, sa katunayan ay wala na tayong
matitira, at gayon pa man ay inaasahang maging masaya...
Dahil dapat sapat na para sa atin ang maliit na pangunahing kita, na, depende sa ating pagsunod sa kanya o sa agenda ng
Bagong Pandaigdig na Kaayusan, ay maaari ring bawasan o gawing ganap na hindi ma-access kung kinakailangan.
Naniniwala ka ba diyan? Isa na itong katotohanan sa Tsina.
Kaya ang pangkalahatang direksyon ay: lahat mula sa iyong bulsa papunta sa mga bulsa ng
isang lihim na samahan ng mga napakayamang tao.
Ito ba ang hinaharap na nais natin para sa ating sarili at sa ating mga anak?
At alam mo ba?
Hindi pa rin iyon ang wakas, dahil ang wakas na itinakda MO ay ang pagbawas ng populasyon sa 500 milyong tao.
Ibig sabihin nito ay 7.5 bilyong tao ang "sobrang AHV na mga benepisyaryo ng pensiyon."
Sa halip na isang rekomendasyon sa pagboto, isang pakiusap lamang ang kaya kong gawin: kailangan nating magising.
Dapat nating bantayan nang mabuti ang ating mga pinuno at kumilos nang naaayon.
Kailangan talaga nating mag-imporma sa ating sarili – pero hindi mula sa pangunahing pahayagan!
Dahil sila'y lahat nagkakasabwatan.
At ang mga bagay na natutuklasan natin ay dapat nating ipalaganap hanggang sa umusbong ang bagong kamalayan ng publiko.
Pagkatapos, maaaring mangibabaw ang isang bagong bagay, isang bagay na nagmumula sa mga tao, sa pinakamahinang, sa
mga bata, sa mga bagong silang, sa matatanda, at ipinapangako ko sa iyo, noon tayong lahat ay magiging maayos.
Hindi na tayo magkakaroon ng mga problema sa pensiyon.
Ang aking paninindigan ay ganito: kung saan namamayani ang kawalan ng katarungan, pagsasamantala, at kasinungalingan,
nais kong tumindig para sa katarungan, katotohanan, at pag-ibig.
Nawa'y maging maayos ang lahat para sa iyo – at paalam!