Οι ακραίες καιρικές συνθήκες, όπως η ξηρασία ή οι καταρρακτώδεις βροχοπτώσεις, σήμερα αμέσως αποδίδονται στο ανθρωπογενές CO2.
Ωστόσο, οι μέθοδοι ελέγχου του καιρού που μπορούν να προκαλέσουν τέτοια ακραία καιρικά φαινόμενα έχουν ερευνηθεί
και κατοχυρωθεί με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας εδώ και δεκαετίες.
Προτιμώνται λεπτές σκόνες αλουμινίου, ασβεστίου και άλλων ουσιών.
Περιέχονται στα καύσιμα των συνηθισμένων πολιτικών αεροσκαφών και απελευθερώνονται στην ατμόσφαιρα μέσω των καυσαερίων από τις
τουρμπίνες, αλλά ψεκάζονται επίσης από εξειδικευμένα αεροσκάφη.
Αυτές οι λεπτές σκόνες μπορούν να ηλεκτριστούν και οι μάζες αέρα που έχουν εμπλουτιστεί με αυτές μπορούν να
θερμανθούν ή να ψυχθούν στοχευμένα με τη χρήση ραδιοκυμάτων.
Το στρατιωτικό συγκρότημα μπορεί να δημιουργήσει περιοχές υψηλής και χαμηλής πίεσης, να κατευθύνει τις αέριες
μάζες, να σχηματίσει ή να διασκορπίσει τα σύννεφα και να δημιουργήσει έτσι βροχή, χαλάζι, χιόνι ή ξηρασία.
Ως όπλο, ας πούμε.
Το ιχνοαέριο CO2 μπορεί να ανεβάζει τα πνεύματα, αλλά ο καιρός φτιάχνεται από άλλους.