ექსტრემალური ამინდის პირობები, როგორიცაა გვალვები ან უხვი წვიმები, დღესდღეობით
დაუყოვნებლივ ადამიანის მიერ გამოწვეულ CO2-ს მიეწერება.
თუმცა, ამინდის კონტროლის მეთოდები, რომლებსაც შეუძლიათ ასეთი ექსტრემალური ამინდის გამოწვევა,
ათწლეულების განმავლობაში იკვლევებოდა და პატენტდებოდა.
არჩევანი ალუმინის, კალციუმის და სხვა ნივთიერებებისგან დამზადებულ წვრილ ფხვნილებზე შეჩერებულია.
ისინი რეგულარული სამოქალაქო თვითმფრინავების საწვავშია შემცველი და ტურბინებიდან გამომავალი გამონაბოლქვის
მეშვეობით ხვდება ატმოსფეროში, მაგრამ ასევე სპეციალური თვითმფრინავებით მიზანმიმართულად იფრქვევა.
ეს წვრილი ნაწილაკები ელექტრულად დატვირთვადი არიან და მათით გამდიდრებული ჰაერის მასების მიზანმიმართული
გაცხელება ან გაგრილება რადიოტალღების გამოყენებითაა შესაძლებელი.
ეს სამხედრო კომპლექსს საშუალებას აძლევს, შექმნას მაღალი და დაბალი წნევის არეალები, მიმართოს ჰაერის მასები,
ფორმირდეს ან დაშალოს ღრუბლები და, ამგვარად, გამოიწვიოს წვიმა, ჭექა-ქუხილი, თოვლი ან გვალვა.
როგორც იარაღი, ასე ვთქვათ.
მიკროელემენტური გაზი CO2 შეიძლება ტემპერატურას აწევდეს, მაგრამ ამინდს სხვები ქმნიან!