In 2021 is 'n geliberaliseerde euthanasiwette in Kanada ingestel.
Sedert hierdie wysiging van die wet hou Kanada die rekord vir eutanasië-gevalle.
Dood op versoek het sedertdien met 60% toegeneem, en nêrens anders in die wêreld word soveel
mense medies "op versoek" gedood as in Kanada.
Mediese bystand by sterfte, of kortweg MAID, 'n program wat deur die Kanadese regering aangebied word, was oorspronklik slegs
bedoel vir seldsame gevalle met volwassenes wat ernstig siek is.
Kla.TV het reeds berig (kla.tv/26354) dat selfs arm en geestesiek mense – en selfs kinders van 12 jaar en ouer, bekend as
"bekwame minderjariges" – toegelaat moet word om "vrywilliglik" te sterf sodat hulle nie meer 'n las op die samelewing is nie.
Slegs wydverspreide openbare teenstand teen die uitbreiding van euthanasie na dié wat "slegs" aan geestesiekte
ly, het Kanada se Gesondheidsminister Holland genoop om die plan tot Maart 2027 uit te stel.
Sy swak argumentasie: daar is nie genoeg dokters in Kanada nie, veral nie psigiaters nie, om
geestesiek mense wat wil sterf, te beoordeel.
Maar Kanada se onlangs aangekondigde planne om "eutanasie" vir jong kinders en babas te
legaliseer, wys duidelik waarheen dinge op pad is:
MAiD vervul wat baie gevrees het: dit blyk 'n program te wees om infantisied eerder as euthanasie, ook bekend as
'dood met waardigheid', uit te brei, volgens 'n aanhaling uit die verslag van naturalnews.com.
Stap vir stap word ook al die ander "lastige" bevolkingsgroepe, soos ernstige
dwelmverslaafdes of mense wat aan depressie ly, bespreek.
Word die planne vir gedwonge selfmoord nou uitgebrei?
Sommige kritici sê dat die bestaande euthanasiesisteem gebrekkig is omdat dit mense wat ly aan 'n gebrek
aan behandeling of ondersteuning, na euthanasie dryf.
Plaaslike nuusberigte het verskeie individue uitgelig wat, volgens hul eie verklarings, geassisteerde selfdood soek omdat
hulle nie oor voldoende behuising of ander ondersteuning beskik nie, en finansiële
benadeling en dwang as redes vir hul versoek aanvoer.
'n voorbeeld: "Deur die regulering van euthanasie in Kanada het ek geleer dat ek nie die sorg en
ondersteuning het wat ek nodig het om te leef nie."
Ek is deur misbruik, verwaarlosing, gebrek aan sorg en dreigemente gedwing tot geassisteerde selfdood.
Voor die Standaardkomitee oor Justisie en Menseregte het 'n man gesê: "Die regering sien my as
oorbodige skuim, 'n klaer, nutteloos en 'n oorlas."
Daar was selfs meer drastiese en bittere beskuldigings teen die gesondheidsorgstelsel in die debat.
Ongeag hoe verteenwoordigend sulke stellings van die euthanasiewet in Kanada is, roep hulle sensitiewe kwessies op.
"'n debat oor afgronde" was die titel van nog 'n artikel.
Op watter punt trek die samelewing 'n lyn tussen die afgrond en toestemming tot euthanasie?
Want die feit is dat hier duidelik 'n grens oorgesteek is.
Deur euthanasie op babas uit te brei, word Kanada 'n moordregime.
"'n baba is nie selfbewus nie en kan nie selfmoord pleeg nie," volgens naturalnews.com.
Dit gaan voort en sê: "Babas wil leef, eet en deur hul ouers vasgehou word."
Hoe kan 'n baba instem tot geassisteerde selfdood?
Dr Louis Roy van die Quebec Kollege van Geneeshere het sy ideologie aan die Gemenebes-gesamentlike
Spesiale Komitee oor Mediese Bystand by Sterwe verduidelik.
Dr Roy glo dat in gevalle waar 'n kind met ernstige afwykings gebore word, nie uitgesluit kan word dat
hierdie kind liewer sou sterf as om met sulke probleme die res van sy lewe te moet leef nie.
Volgens hom behoort pasgebore babas wat met ernstige misvormings of ernstige en swaar sindrome in die
wêreld kom, die reg te hê op medies geassisteerde dood.
Maar aangesien so 'n baba nie kan besluit of hy wil lewe of sterf nie, wie sal daardie besluit vir hom neem?
Dokters of selfs "bezorgde" ouers?
Om nie eens te praat van die gevaar dat mense wat die staat en die gesondheidstelsel net geld kos in plaas daarvan om belasting
te betaal, onder die skyn van 'eutanasie' uitgewis sal word nie.
Wie is dan uiteindelik geregtig om die vraag te beantwoord of 'n lewe die moeite werd is om te leef of nie?
En wie wil die las van hierdie besluit met al sy gevolge op hom neem?
Een so 'n dokter wat geassisteerde selfdood uitvoer, is Dr. Stefanie Green, 'n MAiD-entoesias wat
reeds meer as 300 mense na hul dood vergesel het.
Dr Green was voorheen verantwoordelik vir sorg aan die begin van die lewe, met 'n spesialisasie in babas- en moedergezondheid,
maar het nou oorgeskakel na sorg aan die einde van die lewe.
"Een is aflewering, die ander is versending," het Dr Green in April 2022 vir CTV News gespot.
Hulle is soortgelyk omdat albei ongelooflik intieme oomblikke is.
Hulle is mylpale in 'n persoon se lewe. Hulle is baie intens.
Sy beskryf dit as 'n sterk gevoel wanneer sy die dodelike middels toedien.
Hierdie ontstellende stelling laat jou regop sit en let op. En jy wonder of daar 'n plesier in die dood agter dit verborge lê?
Hoe dit ook al sy, Dr Green se belydenis roep ook sterk die sogenaamde "engele van die dood" op.
Mense wat hoofsaaklik as verpleegsters of dokters in mediese beroepe werksaam was en wat
hul pasiënte op hul eie inisiatief ontslaan het.
Toe hierdie moorde aan die lig gekom het, is die plegers dikwels as reekmoordenaars skuldig bevind.
Dit roep die verdere vraag op of die selfaangestelde "redders" van weleer die "helpers" van vandag sal word.
Die verband tussen die aanlynportaal Bioedge.org en 'n beduidende toename in die aantal sogenaamde orgaandonasies nadat Kanada in
2016 euthanasie wettig gemaak het, is ook nie onbeduidend nie.
Kanada is reeds 'n wêreldleier in orgaanskenking ná euthanasie.
Bioedge.org het berig oor 'n Amerikaanse studie wat in September 2022 gepubliseer is en wat spesifieke
syfers rakende hierdie omstrede praktyk ondersoek het.
Nietemin, op aanbeveling van die Quebec Mediese Vereniging, gaan die Kanadese MAiD-program
nou uitgebrei word om jong kinders in te sluit.
Die moontlikheid om organe van 'n baba – wat nie teen sy euthanasie kan protesteer nie – te verwyder en te verkoop, is 'n
uiters onsedelike, winsgewende besigheid, en die vraag neem toe.
Ten slotte kan slegs gesê word dat die Kanadese program nie meer oor euthanasie vir terminaal siekes gaan nie, en
wat nog erger is, speel hierdie program reg in die hande van wêreldwye bevolkingsverminderingplanne.
waardeur die praktiese implementering, om dit botweg te stel, herinner aan die uitmaaiing van die weerlose, wat almal
kan bedwelm wat letterlik prooi geword het van Satanisme.
Hierdie plan mag nooit sosiale aanvaarding kry nie:
Elke enkele kind en elke mens het 'n absolute reg op die lewe – en geen van ons het die reg om dit van hulle af te neem nie.