2021-ci ildə Kanadada liberalizasiya olunmuş eutanaziya qanunu qəbul edildi.
Bu qanunun bu düzəlişindən bəri Kanada eutanaziya halları üzrə rekord sahibidir.
Tələb üzrə ölüm halları o vaxtdan bəri 60% artıb və dünyada heç bir yerdə Kanadada olduğu qədər
çox insan tibbi yolla "tələb əsasında" öldürülmür.
Ölümə Tibbi Yardım, qısaca MAID, Kanadanın hökuməti tərəfindən idarə olunan proqram idi və ilkin olaraq yalnız
son mərhələ xəstəlikdən əziyyət çəkən yetkinlərlə bağlı nadir hallar üçün nəzərdə tutulmuşdu.
Kla.TV artıq (kla.tv/26354) xəbər verib ki, kasıb və ruhi xəstə insanlar – hətta 12 yaş və yuxarı, "hüquq qabiliyyətli
azyaşlılar" adlandırılan uşaqlar da – cəmiyyət üçün yük olmamaları üçün "könüllü" şəkildə ölməyə icazə verilməlidir.
Yalnız zehni xəstəlikdən "sadəcə" əziyyət çəkənlərə eutanaziyanın genişləndirilməsinə qarşı genişmiqyaslı ictimai
etiraz Kanadanın Səhiyyə naziri Hollandı bu planı 2027-ci ilin martına qədər təxirə salmağa vadar etdi.
Onun zəif arqumenti belədir: Kanadada ölmək istəyən ruhi xəstələri qiymətləndirmək üçün
kifayət qədər həkim, xüsusən də psixiatr yoxdur.
Lakin Kanadanın yaxınlarda kiçik uşaqlar və körpələr üçün "eutanasiyanı" leqallaşdırmaq barədə elan
etdiyi planlar işlərin hara getdiyini açıq-aydın göstərir:
MAiD bir çoxunun qorxduğunu gerçəkləşdirir: naturalnews.com saytındakı hesabatdan sitat gətirilən məlumata görə,
bu, "ləyaqətli ölüm" adlanan eutanaziyadan daha çox körpə qətlinin genişləndirilməsi proqramı kimi görünür.
Addım-addım olaraq, digər bütün "problematik" əhali qrupları, məsələn, ağır narkomanlar və ya
depressiyadan əziyyət çəkən insanlar da müzakirə olunur.
İndi məcburi intihar planları genişləndirilirmi?
Bəzi tənqidçilər deyirlər ki, mövcud yardımlı intihar sistemi qüsurludur, çünki o, müalicə və ya dəstək çatışmazlığından
əziyyət çəkən insanları yardımlı intihara itələyir.
Yerli xəbərlərdə bir neçə şəxs yer alıb ki, onların öz sözlərinə görə, kifayət qədər mənzil və ya digər dəstək
olmadığından, maliyyə çətinlikləri və məcburiyyət səbəbindən yardımlı intihar istəyirlər.
Məsələn: "Kanadada eutanaziyanın tənzimlənməsi sayəsində yaşamaq üçün ehtiyac duyduğum qayğı və dəstəyin olmadığını öyrəndim."
Mən sui-istifadə, laqeydlik, qayğısızlıq və təhdidlər nəticəsində yardımlı intihara məcbur edildim.
Ədalət və İnsan Hüquqları üzrə Daimi Komitənin qarşısında bir kişi dedi: "Hökumət məni lazımsız axmaq,
şikayətçi, yararsız və narahatlıq doğuran biri hesab edir."
Müzakirədə səhiyyə sisteminə qarşı daha da kəskin və acı ittihamlar səsləndirildi.
Belə bəyanatların Kanadadakı eutanaziya qanununu nə dərəcədə əks etdirməsindən asılı olmayaraq, onlar həssas məsələlər qaldırır.
"Abisslər haqqında müzakirə" başqa bir məqalənin başlığı idi.
Cəmiyyət uçurumla eutanaziyaya razılıq vermək arasında hara xətt çəkir?
Çünki fakt budur ki, burada açıq-aydın bir xətt aşılıb.
Eutanasiyanı körpələrə də şamil etməklə Kanada qətl rejiminə çevrilir.
"Bir körpə özünü dərk etmir və 'özünü öldürə' bilməz," naturalnews.com saytına görə.
Davamında deyilir: "Körpələr yaşamaq, yemək və valideynləri tərəfindən qucaqlanmaq istəyirlər."
Bir körpə yardımlı intihara necə razılıq verə bilər?
Kvebek Tibb Assosiasiyasının həkimi Dr Louis Roy ölümə tibbi yardım üzrə Aşağı Palatanın Birgə
Xüsusi Komitəsinə öz ideologiyasını izah etdi.
Dr Roy hesab edir ki, uşaq "ağır deformasiyalar"la doğulduğu hallarda, bu uşağın belə problemlərlə ömrünün sonuna
qədər yaşamaqdansa ölməyi üstün tutması istisna edilə bilməz.
Onun fikrincə, ağır qüsurlarla və ya ciddi və ağır sindromlarla dünyaya gələn yeni doğulmuş körpələr tibbi
yardımla dəstəklənən ölüm hüququna malik olmalıdırlar.
Amma belə bir körpə yaşamaq və ya ölmək istədiyinə qərar verə bilmədiyindən, bu qərarı onun yerinə kim verəcək?
Həkimlər yoxsa hətta "narahat" valideynlər?
Ehtiyac yoxdur deməyə ki, "eutanasiya" adı altında vergilər ödəmək əvəzinə yalnız dövlətə və səhiyyə
sisteminə xərci olan insanlar aradan qaldırılacaq.
Bəs, nəhayət, bir həyatın yaşamağa dəyər olub-olmadığını cavablandırmağa kim haqq sahibdir?
Və bu qərarın bütün nəticələri ilə birlikdə yükünü kim üzərinə götürmək istəyir?
Yardımlı intihar həyata keçirən həkimlərdən biri Dr. Stefanie Green-dir, MAiD həvəskarı olan bu həkim
artıq 300-dən çox insanı ölümlərinə müşayiət edib.
Dr Green əvvəllər həyatın başlanğıcında qayğıya cavabdeh idi, körpə və ana sağlamlığı üzrə
ixtisaslaşmışdı, lakin indi həyatın sonundakı "qayğıya" keçib.
"Biri çatdırılmadır, digəri isə göndərilmədir," Dr Green 2022-ci ilin aprelində CTV News-a zarafatla dedi.
Onlar hər ikisi inanılmaz dərəcədə şəxsi anlar olduqları üçün oxşardırlar.
Onlar bir insanın həyatındakı dönüm nöqtələridir. Onlar çox güclüdür.
O, ölümcül dərmanları verərkən bunu "güclü hiss" kimi təsvir edir.
Bu narahatedici bəyanat sizi ayağa qalxıb diqqət yetirməyə vadar edir. Və onun arxasında ölümün
gizlənmiş bir zövq olub-olmadığını düşünürsünüz?
Hər halda, Dr Greenin etirafı da adlanan "ölüm mələklərini" güclü şəkildə xatırladır.
Əsasən tibbi sahədə tibb bacısı və ya həkim kimi çalışan və xəstələrini öz təşəbbüsləri ilə buraxan insanlar.
Bu qətllər üzə çıxanda, törədicilər çox vaxt seriyalı qatillər kimi məhkum edilirdilər.
Bu isə əlavə sual doğur: keçmişin özünü xilaskar elan edənləri bu günün köməkçiləri olacaqmı?
2016-cı ildə Kanadada eutanaziyanın leqallaşdırılmasından sonra Bioedge.org onlayn portalı ilə "orqan
bağışlamaları" adlanan halların sayında əhəmiyyətli artım arasındakı əlaqə də az əhəmiyyətli deyil.
Kanada artıq eutanaziyadan sonra orqan bağışlamasında qlobal liderdir.
Bioedge.org 2022-ci ilin sentyabrında dərc olunmuş, bu mübahisəli təcrübə ilə bağlı konkret
rəqəmləri araşdıran Amerika tədqiqatını işıqlandırıb.
Buna baxmayaraq, Kvebek Tibb Assosiasiyasının tövsiyəsi ilə Kanadanın MAiD proqramı indi kiçik
uşaqları da əhatə edəcək şəkildə genişləndiriləcək.
Eutanaziyasına etiraz edə bilməyən körpədən orqanların çıxarılması və satılması imkanı son dərəcə
vicdansız, gəlirli bir biznesdir və tələbat artır.
Nəticə etibarilə, yalnız onu demək olar ki, Kanadanın proqramı artıq son mərhələdə xəstələrin eutanaziyası ilə
bağlı deyil və ən pis halda bu proqram qlobal əhali azaldılması planlarının xeyrinə işləyir.
praktik tətbiqi, açıq desək, müdafiəsizlərin daxildən parçalanmasını xatırladır və bu, sözün əsl mənasında
şeytançılığın qurbanına çevrilənləri məst edə bilər.
Bu planın ictimai qəbul almasına heç vaxt icazə verilməməlidir:
Hər bir uşaq və hər bir insan mütləq həyat hüququna malikdir – və heç birimizdə onu onlardan almaq hüququ yoxdur.