En 2021, en Kanado estis enkondukita liberaligita leĝo pri eŭtanazio.
Ekde ĉi tiu revizio de la leĝo, Kanado tenas la rekordon pri kazoj de eŭtanazio.
La nombro de mortigoj laŭ peto ekde tiam pliiĝis je 60%, kaj nenie aliloke en la mondo estas tiom da
homoj medicinale mortigitaj "laŭ peto" kiel en Kanado.
Medicina helpo por morti, aŭ mallonge MAID, programo administrata de la kanada registaro, estis origine destinita
nur por maloftaj kazoj de terminale malsanaj plenkreskuloj.
Kla.TV jam raportis (kla.tv/26354), ke eĉ malriĉaj kaj mense malsanaj homoj – kaj eĉ infanoj de 12 jaroj kaj pli,
konataj kiel "kapablaj malplenaĝuloj" – devus esti permesataj "libervole" morti, por ke ili ne plu estu ŝarĝo por la socio.
Nur vasta publika opozicio kontraŭ etendi eŭtanazion al tiuj, kiuj suferas "nur" pro mensa malsano, instigis la
kanadan sanministron Holland prokrasti la planon ĝis marto 2027.
Lia malforta pravigo: en Kanado ne estas sufiĉe da kuracistoj, precipe psikiatroj, por
taksi mense malsanajn homojn, kiuj volas morti.
Sed la lastatempe anoncitaj planoj de Kanado leĝigi "eŭtanazion" por junaj infanoj kaj
beboj klare montras, kien la aferoj direktiĝas:
MAiD plenumas tion, kion multaj timis: ĝi ŝajnas esti programo por vastigi infanticidon anstataŭ eŭtanazion, ankaŭ konatan kiel
"morto kun digno", laŭ citaĵo el la raporto de naturalnews.com.
Paŝon post paŝo, ĉiuj aliaj "ĝenaj" loĝantaraj grupoj, kiel severaj drogdependuloj aŭ homoj
suferantaj pro depresio, ankaŭ estas diskutataj.
Ĉu la planoj por deviga sinmortigo nun estas vastigataj?
Kelkaj kritikistoj diras, ke la ekzistanta eŭtanazia sistemo estas mankhava, ĉar ĝi puŝas homojn, kiuj
suferas pro manko de traktado aŭ subteno, al eŭtanazio.
Lokaj novaĵraportoj prezentis plurajn personojn, kiuj, laŭ siaj propraj deklaroj, serĉas helpatan memmortigon, ĉar ili ne
havas adekvatan loĝejon aŭ alian subtenon, citante financajn malfacilaĵojn kaj devigon kiel kialojn por sia peto.
Ekzemplo: "Per la reguligo de eŭtanazio en Kanado mi lernis, ke al mi mankas la prizorgo kaj subteno, kiujn mi bezonas por vivi."
Mi estis devigita al asistita sinmortigo per misuzo, neglekto, manko de prizorgo kaj minacoj.
Antaŭ la Stanta Komitato pri Justeco kaj Homaj Rajtoj, unu viro diris: "La registaro vidas min kiel
superfluan skumon, plendanton, senutilan kaj ĝenanton."
En la debato estis eĉ pli drastaj kaj amaraj akuzoj kontraŭ la sansistemo.
Sendepende de tio, kiom reprezentaj tiaj deklaroj estas de la leĝo pri eŭtanazio en Kanado, ili levas sentemajn demandojn.
"Debato pri abismoj" estis la titolo de alia artikolo.
Je kiu punkto la socio tiras linion inter la abismo kaj la konsento al eŭtanazio?
Ĉar la fakto estas, ke ĉi tie klare estis transirita linio.
Etendante eŭtanazion al beboj, Kanado fariĝas mortiga reĝimo.
"Infano ne estas memkonscia kaj ne povas 'memmortigi sin'," laŭ naturalnews.com.
Ĝi plue diras: "Beboj volas vivi, manĝi kaj esti tenataj de siaj gepatroj."
Kiel bebo povus konsenti pri asistata sinmortigo?
D-ro Louis Roy de la Kvebeka Kolegio de Kuracistoj klarigis sian ideologion al la Komuna Speciala Komitato de
la Ĉambro de la Komunuloj pri Medicina Helpo al Morto.
D-ro Roy kredas, ke en kazoj, kiam infano naskiĝas kun severaj misformaĵoj, ne eblas ekskludi, ke tiu infano preferus
morti ol devi vivi kun tiaj problemoj dum la resto de sia vivo.
Laŭ lia opinio, novnaskitoj, kiuj venas en la mondon kun severaj misformaĵoj aŭ seriozaj kaj severaj sindromoj,
devus havi la rajton je medicin-helpe subtenata morto.
Sed ĉar tia bebo ne povas decidi, ĉu li volas vivi aŭ morti, kiu faros tiun decidon por li?
Kuracistoj aŭ eĉ "zorgemaj" gepatroj?
Sen mencii la danĝeron, ke sub la preteksto de "eŭtanazio" oni eliminos homojn, kiuj nur kostas al la
ŝtato kaj al la sansistemo monon anstataŭ pagi impostojn.
Kiu do finfine rajtas respondi la demandon, ĉu vivo indas esti vivata aŭ ne?
Kaj kiu volas preni sur sin la ŝarĝon de ĉi tiu decido kun ĉiuj ĝiaj konsekvencoj?
Unu tia kuracisto, kiu efektivigas asistatan sinmortigon, estas d-ro Stefanie Green, entuziasmulo pri
MAiD, kiu jam akompanis pli ol 300 homojn al ilia morto.
D-ro Green antaŭe respondecis pri prizorgo ĉe la komenco de la vivo, specialiĝante pri beba kaj patrina sano,
sed ŝi nun transiris al prizorgo ĉe la fino de la vivo.
"Unu estas livero, la alia estas forsendo," ŝercis D-ro Green al CTV News en aprilo 2022.
Ili estas similaj, ĉar ambaŭ estas nekredeble intimaj momentoj.
Ili estas mejloŝtonoj en la vivo de persono. Ili estas tre intensaj.
Ŝi priskribas ĝin kiel "fortan senton", kiam ŝi administras la mortigajn drogojn.
Ĉi tiu maltrankviliga deklaro igas vin sidiĝi kaj atenti. Kaj vi demandas vin, ĉu malantaŭ ĝi kaŝiĝas plezuro en morto?
Ĉiuokaze, la konfesio de D-ro Green ankaŭ forte memorigas pri la tiel nomataj "anĝeloj de la morto".
Homoj, kiuj plejparte estis dungitaj kiel flegistoj aŭ kuracistoj en medicinaj profesioj
kaj kiuj memstare "liberigis" siajn pacientojn.
Kiam ĉi tiuj murdoj malkaŝiĝis, la krimuloj ofte estis kondamnitaj kiel seriemurdistoj.
Tio levas la pluan demandon, ĉu la memproklamitaj "savantoj" de la pasinteco fariĝos la "helpantoj" de hodiaŭ.
La ligo inter la reta portalo Bioedge.org kaj signifa pliiĝo de la nombro de tiel nomataj organodonacoj post kiam
Kanado en 2016 leĝigis eŭtanazion ankaŭ ne estas negrava.
Kanado jam estas tutmonda gvidanto en organodonaco post eŭtanazio.
Bioedge.org raportis pri usona studo publikigita en septembro 2022, kiu ekzamenis specifajn
ciferojn rilatajn al ĉi tiu kontestata praktiko.
Tamen, laŭ la rekomendo de la Kvebeka Medicina Asocio, la kanada MAiD-programo nun estos etendita por inkluzivi junajn infanojn.
La ebleco forpreni kaj vendi organojn de bebo – kiu ne povas kontraŭstari sian eŭtanazion – estas tre
senkonscienca, profita komerco, kaj la postulo kreskas.
Konklude, oni povas nur diri, ke la kanada programo ne plu temas pri eŭtanazio por la mortmalsanuloj, kaj
plej malbone, ĉi tiu programo ludas en la manojn de tutmondaj planoj pri loĝantara redukto.
per kiu la praktika efektivigo, por diri ĝin rekte, rememorigas pri la eviscerado de la sendefenduloj, kio povas
ebrigi ĉiujn, kiuj literale fariĝis viktimoj de satanismo.
Ĉi tiun planon oni neniam devas permesi akiri socian akcepton:
Ĉiu infano kaj ĉiu homo havas absolutan rajton je vivo – kaj neniu el ni rajtas forpreni ĝin de ili.