2021ean, Kanadan eutanasia legea liberalizatu zuten.
Lege honen berrikuspen honetatik aurrera, Kanadak eutanasia-kasuen errekorra du.
Eskaerazko heriotzak ordutik %60 egin du gora, eta mundu osoan ez dago Kanadan bezainbeste
pertsona medikuek eskaeraz hiltzen dituzten beste inon.
Mediku-laguntza heriotzarako, edo laburbilduz MAID, Kanadako gobernuak kudeatutako programa bat zen, eta
hasieran gaixotasun larriak zituzten helduentzako kasu arraroetarako bakarrik pentsatua zegoen.
Kla.TV-k jada jakinarazi du (kla.tv/26354) pobreak eta gaixotasun mentalak dituzten pertsonak – baita 12 urteko eta gehiagoko,
"adinez gai diren adingabe" gisa ezagutzen diren haurrak ere – "borondatez" hiltzen uztea onartu beharko
litzatekeela, gizartearentzat zama izan ez daitezen.
Bakarrik gaixotasun mentalak pairatzen zituzten pertsonei eutanasia zabaltzearen aurkako jendarte zabaleko
oposizioak bultzatu zuen Kanadako Osasun ministro Hollandek plana 2027ko martxora arte atzeratzera.
Bere arrazoiketa ahula: Kanadan ez da nahikoa mediku, batez ere psikiatra, heriotza nahi duten
gaixotasun mentalak dituzten pertsonak ebaluatzeko.
Baina Kanadak duela gutxi haur txiki eta jaioberrientzat "eutanasia" legeztatzeko
iragarritako planek argi erakusten dute nondik doan:
MAiD-ek askok beldurtzen zutena betetzen du: infanticidioa zabaltzeko programa bat dirudi,
eutanasia—'dignitatezko heriotza' izenez ere ezaguna—baino, naturalnews.com-eko txosten bateko aipu baten arabera.
Pauso pauso, gainerako "arazoak sortzen dituzten" biztanleria-talde guztiak ere eztabaidagai
dira, hala nola droga-mendekotasun larria dutenak edo depresioa pairatzen dutenak.
Orain behartutako suizidioaren planak zabaltzen ari al dira?
Kritiko batzuek diote egungo eutanasia-sistema akastuna dela, tratamendu edo laguntza faltagatik sufritzen
duten pertsonak eutanasia hartzera bultzatzen dituelako.
Tokiko albisteek hainbat pertsona agerian utzi dituzte, beren adierazpenen arabera, etxebizitza egokirik edo bestelako
laguntzarik ez dutenez, lagundutako suizidioa bilatzen ari direla, eskaera egiteko arrazoi gisa
zailtasun ekonomikoak eta behartze egoerak aipatuta.
Adibide bat: "Kanadako eutanasia arautzeak erakutsi dit bizitzeko behar ditudan zaintza eta laguntza falta zaizkidala."
Abusua, neglektua, zaintza faltagatik eta mehatxuen ondorioz, suizidio lagunduara behartu ninduten.
Justizia eta Giza Eskubideen Batzorde Iraunkorraren aurrean, gizon batek esan zuen: "Gobernuak ni soberako
zikinkeria, kexati, baliogabe eta eragozpen gisa ikusten nau."
Eztabaidan osasun-sistemaren aurkako akusazio are gogorrago eta mingotsagoak ere izan ziren.
Kanadako eutanasia-legearen ordezkagarriak diren ala ez kontuan hartu gabe, adierazpen horiek gai sentikorrak pizten dituzte.
"Amildegiei buruzko eztabaida" beste artikulu baten izenburua izan zen.
Zein unetan jartzen du gizarteak muga bat amildegiaren eta eutanasia onartzearen artean?
Izan ere, egia da hemen argi eta garbi muga bat gainditu dela.
Eutanasia haurtxoetara zabaltzeagatik, Kanada hiltze-erregimen bihurtzen ari da.
Haurtxo batek ez du bere burua kontzientziatzen eta ezin du 'suizidioa egin', naturalnews.com-en arabera.
Hurrengoa dio: "Haurtxoek bizitu, jan eta gurasoek besarkatu nahi dute."
Nola baimendu lezake haur batek lagundutako suizidioa?
Quebeceko Medikuen Elkargoko Dr. Louis Roy-k bere ideologia azaldu zuen Heriotzan Laguntza
Medikorako Ganbera Batuaren Batzorde Bereziari.
Dr Royk uste du haur bat "deformitate larriak" dituela jaiotzean, ezin dela baztertu haurra bizitza osoan
arazo horiekin bizitzearen ordez hiltzea nahiago izatea.
Bere ustez, malformazio larriak edo sindrome larri eta gogorrak dituzten jaioberriek medikuek
lagundutako heriotza eskatzeko eskubidea izan beharko lukete.
Baina halako haur batek ezin badu erabaki bizitu nahi duen ala hil nahi duen, nork hartuko du erabaki hori berarentzat?
Medikuak ala guraso kezkatuta?
Eutanasia izenean, aipatu gabe ere, arriskua dago: zergak ordaindu beharrean estatuari eta osasun sistemari diru-kostua
besterik ez eragiten dieten pertsonak ezabatuko direla.
Nor, beraz, du azken batean eskubidea bizitza bat bizitzeko merezi duen ala ez erabakitzeko?
Eta zeinek nahi du erabaki honen karga bere gain hartu, ondorio guztiekin?
Suizidio lagunduaren prozedurak egiten dituen medikuetako bat Dr. Stefanie Green da, MAiD zale sutsua, eta jada
300 pertsona baino gehiagori heriotzaraino lagundu diona.
Dr. Green bizitzaren hasieran zaintzaz arduratzen zen, haurren eta amaren osasunean espezializatuta,
baina orain bizitzaren amaierako zaintzara pasa da.
"Bat entrega da, bestea bidalketa," esan zuen Green doktoreak umorez CTV News-i 2022ko apirilean.
Biak oso intimoak diren uneak direnez, antzekoak dira.
Pertsona baten bizitzako mugarriak dira. Oso intentsuak dira.
Letal diren sendagaiak administratzean, "sentsazio sendoa" dela deskribatzen du.
Adierazpen kezkagarri honek adi jartzen zaitu eta arreta bereganatzera behartzen zaitu. Eta haren atzean heriotzaren
plazer ezkuturik ote dagoen galdetzen diozu zeure buruari?
Edonola ere, Dr. Greenen aitortzak ere gogorazi egiten ditu hain deitutako "heriotzaren aingeruak".
Mediku-profesioetan, batez ere erizain edo mediku gisa lan egiten zuten eta beren
ekimenez pazienteak alta ematen zituzten pertsonak.
Hildako hauek agerian geratu zirenean, egileak askotan hilketa-sorta egile gisa kondenatu zituzten.
Honek beste galdera bat sortzen du: atzoko autoizendatutako "salbatzaileek" gaur egungo "laguntzaile" bihurtuko ote diren.
Bioedge.org lineako portalaren eta Kanadak 2016an eutanasia legeztatu ondoren deituriko organoen dohaintzen kopuruaren
gorakada esanguratsuaren arteko lotura ere ez da txikia.
Kanada eutanasia ondorengo organoen dohaintzan dagoeneko munduko liderra da.
Bioedge.org-ek 2022ko irailan argitaratutako AEBetako ikerketa baten berri eman zuen, non praktika
eztabaidagarri honi dagozkion zenbaki zehatzak aztertu ziren.
Hala ere, Quebeceko Medikuen Elkartearen gomendioari jarraituz, Kanadako MAiD programa
orain haur txikiak barne hartzeko zabalduko da.
Eutanasia ukatu ezin duen haur baten organoak kentzeko eta saltzeko aukera negozio oso etikoa gabeko eta
errentagarria da, eta eskaera gero eta handiagoa da.
Laburbilduz, esan besterik ezin da Kanadako programa ez dela jada gaixo terminalentzako eutanasia; eta okerrena
da programa honek mundu mailako biztanleriaren murrizketa-planen mesedetan jokatzen duela.
zeinaren inplementazio praktikoak, zuzen esateko, defentsarik gabekoen barruko organoak kentzea gogorarazten duen, eta hori
Satanismoaren harrapakin bihurtu diren guztiak intoxika dezake.
Plan hau inoiz ez da gizartean onartzen utzi behar:
Haurrik bakoitzak eta pertsona bakoitzak bizitzeko eskubide absolutua du – eta inork
ez du haien bizitza kentzeko eskubiderik.