Ing taun 2021, undang-undang euthanasia sing diliberalake diparingi ing Kanada.
Wiwit direvisi undhang-undhang iki, Kanada wis nyekel rekor kasus euthanasia.
Pati miturut panyuwunan wiwit kuwi wis nambah 60%, lan ora ana panggonan liya ing donya sing akèh wong dipatèni
kanthi cara medis "miturut panyuwunan" kaya ing Kanada.
Bantuan Medis kanggo Ngakhiri Urip, utawa MAID sing cekak, sawijining program sing dikelola déning
pamaréntah Kanada, wiwitane mung ditujokaké kanggo kasus langka sing nyakup wong diwasa sing lara abot.
Kla.TV wis nglaporake (kla.tv/26354) manawa sanajan wong mlarat lan wong sing lara jiwa – malah bocah umur 12 taun lan luwih,
sing dikenal minangka "anak ing ngisor umur sing cakap" – kuduné diijini mati kanthi
sukarela supaya ora dadi beban kanggo masyarakat.
Mung penolakan umum sing nyebar babagan ngluwihi euthanasia marang wong sing nandhang sangsara "mung" amarga
lara jiwa sing nyurung Menteri Kesehatan Kanada, Holland, nundha rencana kasebut nganti Maret 2027.
Alasané sing ringkih: ing Kanada ora ana cukup dhokter, utamané psikiater, kanggo
ngevaluasi wong sing lara jiwa lan kepéngin mati.
Nanging rencana anyar sing diumumaké Kanada kanggo nglegalaké "eutanasia" marang bocah
cilik lan bayi kanthi cetha nuduhaké ngendi arahé:
MAiD nepaki apa sing wis akeh sing wedi: katoné iki minangka program kanggo nggedhekake pambunuhan bayi tinimbang
euthanasia, sing uga dikenal minangka "mati kanthi ajining diri," miturut kutipan saka laporan ing naturalnews.com.
Langkah demi langkah, kabèh kelompok populasi liya sing "ngrepoti", kaya pecandu narkoba abot
utawa wong sing nandhang depresi, uga dibahas.
Apa rencana kanggo bunuh diri paksa saiki lagi diperluas?
Sawetara kritikus kandha yèn sistem euthanasia sing ana saiki cacat amarga nyurung wong-wong sing nandhang sangsara
amarga kurang perawatan utawa dhukungan supaya milih euthanasia.
Laporan warta lokal wis nampilake sawetara wong sing, miturut pernyataane dhewe, padha ngupaya bunuh diri kanthi bantuan amarga
ora duwe omah sing cukup utawa dukungan liyane, kanthi nyebutake kesulitan ekonomi lan paksaan minangka alesan panjaluke.
Contone: "Liwat pangaturan euthanasia ing Kanada, aku wis sinau yen aku kurang perawatan
lan dhukungan sing dibutuhake kanggo urip."
Aku dipaksa bunuh diri dibantu liwat kekerasan, kelalaian, kurang perawatan, lan ancaman.
Ing ngarepé Komite Tetep babagan Kaadilan lan Hak Asasi Manungsa, ana sawijining priya kandha, "Pamaréntah
nganggep aku minangka sampah sing ora perlu, tukang ngeluh, ora ana gunané lan dadi gangguan."
Ana tuduhan sing luwih drastis lan pait marang sistem kesehatan ing debat kasebut.
Sanajan pernyataan kaya ngono iku nggambarke sepira undang-undang euthanasia ing Kanada,
pernyataan kasebut ngangkat masalah sing sensitif.
"Debat bab jurang" iku judhul artikel liyane.
Ing titik apa masyarakat netepake wates antarane jurang lan sarujuk marang euthanasia?
Amarga kasunyatane, wates wis cetha dilanggar ing kene.
Kanthi ngluwihi euthanasia marang bayi, Kanada dadi rezim matèni.
Bayi durung sadar dhiri lan ora bisa bunuh diri, miturut naturalnews.com.
Lan nerusake kandha: "Bayi-bayi pengin urip, mangan, lan digendong dening wong tuwane."
Kepiye carane bayi bisa sarujuk kanggo bunuh diri dibantu?
Dr Louis Roy saka Quebec College of Physicians nerangake ideologiné marang Komite Gabungan Khusus House
of Commons babagan Bantuan Medis kanggo Ngakhiri Urip.
Dr Roy pracaya yèn ing kasus nalika bocah lair kanthi cacat abot, ora bisa dipungkiri yèn bocah kuwi luwih milih mati tinimbang
kudu urip karo masalah kaya ngono nganti pungkasaning uripé.
Miturut panemune, bayi anyar sing lair menyang donya kanthi cacat abot utawa sindrom serius lan parah
kudune nduweni hak kanggo pati sing dibantu medis.
Nanging amarga bayi kaya ngono ora bisa mutusake apa dheweke kepengin urip utawa mati, sapa
sing bakal nggawe keputusan kuwi kanggo dheweke?
Dokter utawa malah wong tuwa sing "khawatir"?
Durung nyebutake bebaya manawa, kanthi alesan "eutanasia", wong-wong sing mung ngentekake dhuwit negara lan
sistem kesehatan tinimbang mbayar pajak bakal diilangi.
Sapa, banjur, sing pungkasané nduwé hak kanggo mangsuli pitakon apa urip iku pantes kanggo diuripi utawa ora?
Lan sapa sing gelem nanggung beban saka keputusan iki karo kabeh akibaté?
Salah siji dhokter sing nindakake bunuh diri dibantu yaiku Dr. Stefanie Green, sawijining penggemar
MAiD sing wis ngancani luwih saka 300 wong nganti seda.
Dr Green biyen tanggung jawab marang perawatan ing wiwitaning urip, khusus ing kesehatan bayi lan ibu, nanging saiki
dhèwèké wis pindhah menyang perawatan ing pungkasaning urip.
"Siji pangiriman, sijine pangapalan," ujare Dr Green guyon marang CTV News ing April 2022.
Padha padha mirip amarga loro-lorone iku momen sing banget intim.
Iku minangka tonggak ing uripé wong. Iku banget intens.
Dheweke njlèntrèhaké yèn kuwi minangka "rasa sing kuwat" nalika dheweke maringi obat matèni.
Pernyataan ngganggu iki nggawe kowe kudu merhatiin lan nggatekake. Lan kowe kepengin weruh apa ana
kesenengan ing pati sing didhelikake ing mburine?
Ing sembarang kahanan, pangakuané Dr Green uga banget ngélingaké marang sing diarani "malaikat pati".
Wong-wong sing umume makarya dadi perawat utawa dhokter ing profesi medis lan sing
ngeculake pasien-pasiené kanthi inisiatif dhéwé.
Nalika pembunuhan-pembunuhan iki kabuka, para pelaku asring dihukum minangka pembunuh berantai.
Iki ngangkat pitakon luwih lanjut apa para "penyelamat" sing nyepelekake awake dhewe ing jaman
kepungkur saiki dadi "pembantu" ing jaman saiki.
Hubungan antarane portal online Bioedge.org lan paningkatan sing signifikan ing jumlah sumbangan organ sawisé
Kanada nglegalaké euthanasia ing taun 2016 uga ora sithik.
Kanada wis dadi pamimpin global ing nyumbang organ sawisé euthanasia.
Bioedge.org nglaporake babagan studi Amérika sing diterbitake ing September 2022 sing nliti angka-angka
tartamtu sing ana gandhengane karo praktik kontroversial iki.
Nanging, miturut saran saka Asosiasi Medis Quebec, program MAiD Kanada saiki bakal diperluas kanggo nyakup bocah-bocah cilik.
Kemungkinan ngangkat lan adol organ saka bayi – sing ora bisa nolak euthanasia – iku bisnis sing banget
ora jujur lan nguntungake, lan panjaluke saya mundhak.
Ing kesimpulan, mung bisa diomongake yen program Kanada iki ora mung babagan euthanasia kanggo wong sing lara
terminal, lan sing paling parah, program iki malah mbantu rencana pangurangan populasi global.
ing ngendi palaksanaan praktisé, kanthi cetha, ngélingaké marang pangrusakan wong-wong sing ora duwé pertahanan, sing
bisa mabukaké kabèh wong sing pancèn wis dadi korban Satanisme.
Rencana iki ora kena diidini entuk panriman sosial:
Saben bocah lan saben manungsa nduwé hak mutlak kanggo urip – lan ora ana siji-sijia saka kita sing
nduwé hak kanggo nyopot hak iku saka wong-wong mau.