၂၀၂၁ ခုနှစ်တွင် ကနေဒါနိုင်ငံ၌ လွတ်လပ်ခွင့်ပြုထားသော သေချင်းသတ်ခြင်းဥပဒေတစ်ရပ်ကို မိတ်ဆက်ခဲ့သည်။
ဥပဒေပြင်ဆင်ချက်ထွက်ပြီးနောက်ကတည်းက ကနေဒါနိုင်ငံမှာ သေချင်းသတ်မှုအမှုများအတွက် မှတ်တမ်းကို ထိန်းထားခဲ့သည်။
တောင်းဆိုမှုအရ သေဆုံးခြင်းသည် ထိုအချိန်မှစ၍ ၆၀ ရာခိုင်နှုန်း တိုးလာခဲ့ပြီး ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းတွင် ကနေဒါမှာလို တောင်းဆိုမှုအရ
ဆေးဘက်ဆိုင်ရာဖြင့် လူအများကြီးကို သတ်ဖြတ်ခြင်း မရှိပါ။
ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ သေဆုံးကူညီမှု (Medical Assistance in Dying) သို့မဟုတ် MAID ဟု အတိုကောက်ခေါ်သော အစီအစဉ်ကို ကနေဒါအစိုးရမှ
စီမံအကောင်အထည်ဖော်ထားပြီး မူလကတော့ အဆုံးမဲ့ရောဂါရှိ လူကြီးများအတွက်သာ ရှားပါးသော
အမှုများတွင် အသုံးပြုရန် ရည်ရွယ်ထားခဲ့သည်။
Kla.TV သည် (kla.tv/26354) တွင် ယခင်ကတင်ပြခဲ့ပြီး ဆင်းရဲသူများနှင့် စိတ်ကျန်းမာရေးပြဿနာရှိသူများ၊ အသက် ၁၂
နှစ်နှင့်အထက်ရှိ "စွမ်းရည်ရှိ ကလေးငယ်များ" ဟုခေါ်ဆိုသော ကလေးငယ်များအပါအဝင် မည်သူမဆို
လူ့အသိုင်းအဝိုင်းပေါ်တွင် ဝန်မဖြစ်စေရန် ကိုယ်တိုင်လိုအပ်သလို "စိတ်ကြိုက်" သေဆုံးခွင့်ပြုသင့်ကြောင်း ထုတ်ပြန်ထားသည်။
စိတ်ကျန်းမာရေးပြဿနာကြောင့်သာ နာကျင်နေရသူများထံ သေမှုကူညီခြင်းကို တိုးချဲ့ရန် လူထု၏ ကျယ်ပြန့်သော
ဆန့်ကျင်မှုကြောင့် ကနေဒါ ကျန်းမာရေးဝန်ကြီး ဟော်လန်က အဆိုပါအစီအစဉ်ကို ၂၀၂၇ ခုနှစ် မတ်လအထိ နောက်ကျစေခဲ့သည်။
သူ့ရဲ့ မခိုင်လုံတဲ့ အကြောင်းပြချက်ကတော့ ကနေဒါမှာ သေချင်နေတဲ့ စိတ်ကျန်းမာရေးပြဿနာရှိသူတွေကို သုံးသပ်ဖို့
ဆရာဝန်တွေ၊ အထူးသဖြင့် စိတ်ရောဂါဆရာဝန်တွေ မလုံလောက်တာပါ။
သို့သော် ကနေဒါနိုင်ငံက မကြာသေးမီက ကလေးငယ်များနှင့် မွေးကင်းစကလေးများအတွက် "သက်သာသေစေခြင်း" ကို
တရားဝင်ခွင့်ပြုရန် ကြေညာထားသည့်အစီအစဉ်များက အရာများ ဘယ်လို ဦးတည်သွားမလဲဆိုတာကို ထင်ရှားစွာ ပြသနေပါသည်။
MAiD သည် လူအများစိုးရိမ်ခဲ့သည့်အတိုင်းဖြစ်လာပြီး၊ သဘာဝသတင်း (naturalnews.com) ၏အစီရင်ခံစာအရ "ဂုဏ်သိက္ခာဖြင့်သေဆုံးခြင်း"
ဟုလည်းခေါ်သော သက်သာသေခြင်းမဟုတ်ဘဲ ကလေးသတ်ဖြတ်မှုကို တိုးချဲ့ရန် ရည်ရွယ်ထားသည့်အစီအစဉ်တစ်ခုအဖြစ်သာ မြင်ရသည်။
အဆင့်ဆင့်အတိုင်း အခြား "ပြဿနာဖြစ်စေသော" လူဦးရေ အုပ်စုများ၊ ဥပမာ ဆိုးရွားစွာ မူးယစ်ဆေးစွဲနေသူများ သို့မဟုတ် စိတ်ဓာတ်ကျခြင်းကြောင့်
ဒုက္ခခံစားနေရသူများကိုလည်း ဆွေးနွေးလျက်ရှိသည်။
အတင်းအကျပ် ကိုယ့်ကိုယ်ကို သေခိုင်းရန် စီမံကိန်းများကို ယခုချိန်တွင် တိုးချဲ့နေပါသလား။
တချို့ဝေဖန်သူများက လက်ရှိ သက်သာသေစေနည်းစနစ်မှာ ချို့ယွင်းချက်ရှိတယ်လို့ ဆိုကြပြီး၊ ကုသမှု
သို့မဟုတ် ထောက်ပံ့မှု မလုံလောက်တဲ့ ဒုက္ခခံစားနေရသူတွေကို သက်သာသေစေခြင်းဆီသို့ တွန်းပို့နေတယ်လို့ ဆိုကြသည်။
ဒေသခံသတင်းထုတ်ပြန်ချက်များတွင် ကိုယ်တိုင်ပြောကြားချက်အရ နေအိမ်မလုံလောက်ခြင်း သို့မဟုတ် အခြားထောက်ပံ့မှုမရရှိခြင်းကြောင့်
ငွေကြေးအခက်အခဲနှင့် ဖိအားပေးမှုတို့ကို အကြောင်းပြကာ ကူညီသေခြင်းကို တောင်းဆိုနေကြသည့် လူပုဂ္ဂိုလ်အချို့ကို ဖော်ပြထားသည်။
ဥပမာတစ်ခု။ "ကနေဒါနိုင်ငံတွင် သေချမ်းစေခြင်းဆိုင်ရာ စည်းမျဉ်းများမှတဆင့် ကျွန်ုပ်လိုအပ်သည့် စောင့်ရှောက်မှုနှင့်
ထောက်ခံမှု မရှိကြောင်း ကျွန်ုပ် သိရှိခဲ့ပါသည်။"
ကျွန်ုပ်အား အကြမ်းဖက်ခံရခြင်း၊ ဂရုမစိုက်ခြင်း၊ စောင့်ရှောက်မှုမလုံလောက်ခြင်းနှင့် ခြိမ်းခြောက်ခံရခြင်းတို့ကြောင့်
ကိုယ်တိုင်သေခြင်းအကူအညီပေးခြင်းသို့ မဖြစ်မနေအောင် ဖိအားပေးခံခဲ့ရသည်။
တရားမျှတရေးနှင့် လူ့အခွင့်အရေးဆိုင်ရာ အမြဲတမ်းကော်မတီရှေ့တွင် တစ်ယောက်က ပြောသည်၊ "အစိုးရက ကျွန်တော်ကို
မလိုအပ်တဲ့ အညစ်အကြေး၊ ငိုငိုကျွတ်ကျွတ်ပြောတတ်သူ၊ အကျိုးမဲ့သူနဲ့ အနှောင့်အယှက်တစ်ယောက်အဖြစ် မြင်နေတယ်"။
ဆွေးနွေးပွဲတွင် ကျန်းမာရေးစနစ်အပေါ် ပိုမိုပြင်းထန်ပြီး ခက်ခဲနာကျင်စရာ စွပ်စွဲချက်များ ပိုမိုများပြားခဲ့သည်။
ကနေဒါနိုင်ငံရှိ သေချင်းသတ်ခြင်းဥပဒေကို ထိုထုတ်ပြန်ချက်များက ဘယ်လောက်ကိုယ်စားပြုနေပေမယ့်၊
၎င်းတို့သည် အထိခိုက်လွယ်သော ပြဿနာများကို ဖေါ်ထုတ်ပေးသည်။
"နက်ရှိုင်းသော အနက်အဓိပ္ပာယ်များအကြောင်း ဆွေးနွေးပွဲ" ဟု အခြားဆောင်းပါးတစ်ပုဒ်၏ ခေါင်းစဉ်ဖြစ်သည်။
လူ့အသိုင်းအဝိုင်းသည် ဘယ်အချိန်မှာ နက်ရှိုင်းသော သေဆုံးခြင်းနှင့် သေချင်းသက်သာစေခြင်းကို
သဘောတူခွင့်ပြုခြင်းတို့ကြားတွင် နယ်နိမိတ်တစ်ခု ဆွဲသတ်မှတ်သနည်း။
အမှန်တကယ်က ဒီမှာ အကန့်အသတ်တစ်ခုကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ကျော်လွန်သွားပြီ။
ကလေးငယ်များအထိ သေခြင်းကူညီမှုကို တိုးချဲ့ခြင်းဖြင့် ကနေဒါသည် သတ်ဖြတ်ရေးအုပ်ချုပ်မှုတစ်ခု ဖြစ်လာနေသည်။
"ကလေးငယ်သည် ကိုယ်ကိုယ်သိမြင်ခြင်းမရှိသဖြင့် ကိုယ်တိုင်သေခြင်းမပြုနိုင်ပါ"
ဟု naturalnews.com တွင် ဖော်ပြထားသည်။
ထို့နောက်တွင် ဆက်လက်၍ ဆိုထားသည်မှာ၊ "ကလေးငယ်များသည် မိဘများနှင့်အတူ အသက်ရှင်လိုကြပြီး၊
စားသောက်လိုကြပြီး၊ မိဘများက ကိုင်တွယ်ချစ်မြတ်နိုးခံလိုကြသည်။"
ကလေးငယ်တစ်ယောက်က ဘယ်လိုပဲ ကူညီသတ်ဖြတ်ခြင်းကို သဘောတူနိုင်မလဲ?
ကွီဘက် ဆရာဝန်များကောလိပ်မှ ဒေါက်တာ လူးဝစ် ရိုင်းသည် သေဆုံးကူညီခြင်းဆိုင်ရာ ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ အထူး ပူးပေါင်းကော်မတီ
(House of Commons Joint Special Committee on Medical Assistance in Dying) အဖွဲ့ထံ၌ သူ၏ အယူအဆကို ရှင်းပြခဲ့သည်။
Dr Roy သည် ကလေးတစ်ယောက်ကို "ပြင်းထန်သော ပုံပျက်ခြင်းများ" ဖြင့် မွေးဖွားလာသောအခါ၊ ထိုကလေးသည်
ဘဝတစ်လျှောက်လုံး ထိုပြဿနာများနှင့်အတူ နေထိုင်ရခြင်းထက် သေချင်နိုင်သည်ဟု မဖယ်ရှားနိုင်ကြောင်း ယုံကြည်သည်။
သူ့အမြင်အရ ကမ္ဘာပေါ်သို့ ပြင်းထန်သော ဖွဲ့စည်းပျက်စီးမှုများ သို့မဟုတ် ပြင်းထန်သော ရောဂါလက္ခဏာစုများဖြင့် မွေးဖွားလာသော
ကလေးငယ်များသည် ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ အကူအညီဖြင့် သေဆုံးခွင့် ရရှိသင့်သည်။
ဒါပေမယ့် ဒီလိုကလေးငယ်က အသက်ရှင်ချင်သလား သေချင်သလား ဆုံးဖြတ်လို့ မရနိုင်တဲ့အတွက်
သူ့အတွက် အဲဒီဆုံးဖြတ်ချက်ကို ဘယ်သူက ဆုံးဖြတ်ပေးမလဲ။
ဆရာဝန်တွေလား၊ ဒါမှမဟုတ် စိုးရိမ်နေတဲ့ မိဘတွေလား?
'သက်သာစေခြင်း' ဆိုတဲ့ အမည်အောက်မှာပဲ ပြည်သူတွေက အခွန်မပေးဘဲ အစိုးရနဲ့ ကျန်းမာရေးစနစ်ကို ငွေကြေးပိုမိုကုန်ကျစေသူတွေကို
ဖယ်ရှားပစ်မယ့် အန္တရာယ်ကို မပြောမဖြစ်ပါဘူး။
ဒါဆိုရင် ဘဝတစ်ခုဟာ အသက်ရှင်ဖို့ တန်ဖိုးရှိမရှိဆိုတာကို နောက်ဆုံးဆုံးဖြတ်ခွင့်ရှိသူက ဘယ်သူလဲ?
ဒီဆုံးဖြတ်ချက်နဲ့ ၎င်း၏ အကျိုးဆက်အားလုံးကို တာဝန်ယူလိုသူ ဘယ်သူရှိမလဲ?
ကူညီသေဆုံးခြင်း ဆောင်ရွက်သူ ဆရာဝန်တစ်ဦးမှာ MAiD ကို စိတ်အားထက်သန်သူ ဒေါက်တာ စတက်ဖာနီ ဂရင်းဖြစ်ပြီး၊ ယခင်က
လူ ၃၀၀ ကျော်ကို သေဆုံးအထိ လိုက်လံကူညီခဲ့သူ ဖြစ်သည်။
ဒေါက်တာ ဂရင်းသည် ဘဝအစပိုင်းတွင် ကလေးငယ်နှင့် မိခင်ကျန်းမာရေးကို အထူးပြု၍ စောင့်ရှောက်မှု တာဝန်ယူခဲ့သော်လည်း ယခုတွင်
ဘဝအဆုံးပိုင်းတွင် စောင့်ရှောက်မှုသို့ ပြောင်းရွှေ့ထားသည်။
"တစ်ခုက ပို့ဆောင်ခြင်း၊ တစ်ခုက ပို့ပစ်ခြင်းပါ" ဟု ဒေါက်တာ ဂရင်းက ၂၀၂၂ ခုနှစ် ဧပြီလတွင် CTV သတင်းထံ ဟာသပြောခဲ့သည်။
နှစ်ခုစလုံးဟာ အလွန်နီးကပ်တဲ့ အခါတွေဖြစ်တာမှာ ဆင်တူကြတယ်။
သူတို့သည် လူတစ်ဦး၏ဘဝတွင် အရေးကြီးသော အဆင့်များဖြစ်သည်။ သူတို့သည် အလွန်ပြင်းထန်သည်။
သူမက သေခါင်ဆေးများကို ထိုးပေးတဲ့အခါမှာ 'ပြင်းထန်တဲ့ခံစားချက်' လို့ ဖော်ပြတယ်။
ဒီ စိတ်မကောင်းစရာ ကြေညာချက်က သင့်ကို ထိုင်ပြီး သတိထားစေတယ်။ သင်ကတော့ ဒီကြေညာချက်နောက်ကွယ်မှာ သေခြင်းထဲက
ပျော်မွေ့မှုတစ်ခုခု ဖုံးကွယ်ထားတာ ရှိမရှိကို စဉ်းစားမိတယ်။
မည်သည့်အခြေအနေမျှမဆို၊ ဒေါက်တာ ဂရင်း၏ ဝန်ခံချက်သည် "သေခြင်းနတ်သမီးများ"
ဟုခေါ်ဆိုကြသူများကိုလည်း ပြင်းထန်စွာ သတိရစေသည်။
ဆေးဘက်ဆိုင်ရာလုပ်ငန်းများတွင် အများအားဖြင့် သူနာပြု သို့မဟုတ် ဆရာဝန်အဖြစ် အလုပ်လုပ်ခဲ့ပြီး
ကိုယ်တိုင်ဆုံးဖြတ်ချက်ဖြင့် လူနာများကို ထုတ်လွှတ်ခဲ့သူများ။
ဤသတ်ဖြတ်မှုများ ထွက်ပေါ်လာသောအခါ ပြစ်ကျူးလွန်သူများကို မကြာခဏ စီးရီးသတ်သမားများအဖြစ် ပြစ်ဒဏ်ချမှတ်ခဲ့ကြသည်။
ဤကိစ္စက ယခင်က ကိုယ်တိုင်ကိုယ် "ကယ်တင်သူ" ဟု သတ်မှတ်ခဲ့သူများသည် ယနေ့တွင် "ကူညီသူ"
များဖြစ်လာမလားဆိုသည့် နောက်ထပ်မေးခွန်းကို ထပ်မံပေါ်ပေါက်စေသည်။
၂၀၁၆ ခုနှစ်တွင် ကနေဒါနိုင်ငံ၌ သေခြင်းကူညီခြင်း (euthanasia) ကို တရားဝင်ခွင့်ပြုပြီးနောက် Bioedge.org ဆိုသည့်
အွန်လိုင်းပေါ်တယ်နှင့် အဆိုပါ အင်္ဂါအလှူများဟုခေါ်သော အလှူအရေအတွက် တိုးလာခြင်းတို့အကြား ဆက်နွယ်မှုသည်လည်း အရေးပါသည်။
ကနေဒါသည် သေချင်းသတ်ခြင်းပြီးနောက် အင်္ဂါအလှူပေးမှုတွင် ကမ္ဘာ့ခေါင်းဆောင်တစ်ခုဖြစ်နေပါပြီ။
Bioedge.org သည် ၂၀၂၂ ခုနှစ် စက်တင်ဘာလတွင် ထုတ်ဝေခဲ့သည့် အမေရိကန်သုတေသနတစ်ခုအကြောင်းကို တင်ပြခဲ့ပြီး၊
ထိုသုတေသနတွင် ဆန့်ကျင်ဆန့်ကျင်ဖြစ်နေသော ဤလုပ်ထုံးလုပ်နည်းနှင့် သက်ဆိုင်သည့် အထူးဂဏန်းအချက်အလက်များကို စူးစမ်းလေ့လာခဲ့သည်။
သို့သော် Quebec ဆရာဝန်အသင်း၏ အကြံပြုချက်အရ ကနေဒါနိုင်ငံ၏ MAiD အစီအစဉ်ကို ယခုကလေးငယ်များအထိ တိုးချဲ့ရန် ဆုံးဖြတ်ထားသည်။
ကလေးငယ်တစ်ယောက်မှ ဆန့်ကျင်၍ မပြောနိုင်သော ကလေးငယ်၏ ကိုယ်အင်္ဂါများကို ဖယ်ရှား၍ ရောင်းချနိုင်ခြင်းသည်
အလွန်မသမာကျင့်ဝတ်ဖြစ်ပြီး အမြတ်အစွန်းများစွာ ရရှိနိုင်သော စီးပွားရေးတစ်ခုဖြစ်ကာ တောင်းဆိုမှုကလည်း တိုးလာနေသည်။
နိဂုံးချုပ်အားဖြင့်၊ ကနေဒါအစီအစဉ်သည် သေဆုံးမည့်ရောဂါရှိသူများအတွက် သေချာစွာ သေခြင်းပေးခြင်း
(euthanasia) မဟုတ်တော့ကြောင်းသာ ဆိုနိုင်ပြီး၊ အဆိုးဆုံးမှာ ဤအစီအစဉ်သည် ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ လူဦးရေ
လျော့ချရေးအစီအစဉ်များအတွက် အကျိုးပြုနေခြင်းဖြစ်သည်။
၎င်း၏ လက်တွေ့အကောင်အထည်ဖော်ပုံကို တိုက်ရိုက်ပြောရမယ်ဆိုရင် ကာကွယ်စွမ်းမရှိသောသူများကို အူအင်အပြားဖြုတ်ထုတ်သလိုဖြစ်ပြီး၊
စာတန်ဘာသာကျဆုံးသူတိုင်းကို မူးယစ်စေနိုင်သည်။
ဤအစီအစဉ်ကို လူမှုအသိုင်းအဝိုင်းမှ လက်ခံခွင့် မပေးရ။
ကလေးတိုင်းနှင့် လူသားတိုင်းမှာ အသက်ရှင်ခွင့်အပြည့်အဝရှိပြီး၊ ကျွန်ုပ်တို့ဘယ်သူမျှ သူတို့ထံမှ ထိုခွင့်ကို ဖယ်ရှားခွင့်မရှိပါ။