Zliberalizowane prawo dotyczące eutanazji zostało wprowadzone w Kanadzie w 2021 roku.
Od czasu zmiany prawa Kanada jest rekordowym krajem pod względem liczby przypadków eutanazji.
Od tego czasu liczba zgonów na żądanie wzrosła o 60 procent, a nigdzie indziej na świecie nie zabija
się medycznie tylu osób na żądanie, co w Kanadzie.
Medical Assistance in Dying (MaiD), kanadyjski program rządowy, był pierwotnie przeznaczony tylko
dla rzadkich przypadków ciężko chorych dorosłych.
Kla.TV poinformowała już (kla.tv/26354), że biedni i chorzy psychicznie ludzie - nawet dzieci w wieku od 12 lat, tak zwani
odpowiedzialni nieletni - powinni również mieć możliwość dobrowolnej śmierci, aby nie byli już ciężarem dla społeczeństwa.
Dopiero silny sprzeciw ludności wobec rozszerzenia eutanazji na osoby jedynie chore psychicznie przekonał kanadyjskiego ministra
zdrowia Hollanda do odroczenia planu do marca 2027 roku.
Jego słabe uzasadnienie: w Kanadzie nie ma wystarczającej liczby lekarzy, zwłaszcza psychiatrów, aby
ocenić chorych psychicznie ludzi, którzy chcą umrzeć.
Jednak niedawno ogłoszone przez Kanadę plany zalegalizowania eutanazji niemowląt i
dzieci wyraźnie pokazują, dokąd zmierza ta droga:
MAiD spełnia to, czego wielu się obawiało: Wydaje się, że jest to program rozszerzenia dzieciobójstwa zamiast
eutanazji, znanej również jako śmierć z godnością, zgodnie z cytatem z raportu naturalnews.com.
Krok po kroku, wszystkie inne kłopotliwe grupy ludności, takie jak osoby uzależnione od narkotyków lub
cierpiące na depresję, również wchodzą w dyskusję.
Czy plany przymusowego samobójstwa są teraz wmuszane?
Niektórzy krytycy twierdzą, że istniejący system eutanazji jest wadliwy, ponieważ zmusza ludzi do eutanazji,
którzy cierpią z powodu braku leczenia lub wsparcia.
Lokalne wiadomości donosiły o niektórych osobach, które twierdziły, że ubiegają się o eutanazję, ponieważ nie mają
odpowiedniego mieszkania lub innego wsparcia i które uzasadniały swoją prośbę o eutanazję trudnościami finansowymi i przymusem.
Jeden z przykładów: Regulacja eutanazji w Kanadzie nauczyła mnie, że brakuje mi opieki i wsparcia, których potrzebuję do życia.
Zostałam zmuszona do eutanazji poprzez znęcanie się, zaniedbanie, brak opieki i groźby.
Przemawiając przed Stałą Komisją Sprawiedliwości i Praw Człowieka, jeden z mężczyzn powiedział: Rząd postrzega mnie jako
zbędną szumowinę, marudzącego, bezużytecznego i upierdliwego.
W debacie pojawiły się jeszcze bardziej drastyczne i gorzkie oskarżenia pod adresem opieki zdrowotnej.
Pomijając fakt, jak reprezentatywne są takie wypowiedzi na temat kanadyjskiego prawa dotyczącego
wspomaganej śmierci, poruszają one delikatne kwestie.
Debata o otchłaniach to tytuł innego artykułu.
W którym momencie społeczeństwo staje nad przepaścią i zgadza się na eutanazję?
Faktem jest, że granica została tu wyraźnie przekroczona.
Rozszerzając eutanazję na niemowlęta, Kanada staje się reżimem zabijania.
Niemowlę nie jest samoświadome i nie może popełnić samobójstwa, zgodnie z naturalnews.com.
Dalej czytamy: Dzieci chcą żyć, jeść i być przytulane przez rodziców.
Jak dziecko może wyrazić zgodę na wspomagane samobójstwo?
Dr Louis Roy z Quebecu przed kolegium lekarzy wyjaśnił swoją ideologię przed Połączoną
Komisją Izby Gmin ds. eutanazji medycznej.
Dr Roy uważa, że w przypadkach, gdy dziecko rodzi się z poważnymi deformacjami, nie jest wykluczone, że wolałoby
ono umrzeć, niż żyć z takimi problemami do końca życia.
Jego zdaniem noworodki urodzone z poważnymi deformacjami lub ciężkimi i poważnymi zespołami
powinny mieć prawo do śmierci wspomaganej medycznie.
Ale skoro takie niemowlę nie może zdecydować, czy chce żyć, czy umrzeć, kto podejmie tę decyzję za nie?
Lekarze czy nawet zatroskani rodzice?
Nie wspominając już o niebezpieczeństwie, że ludzie, którzy tylko kosztują państwo i system opieki zdrowotnej pieniądze, zamiast
płacić podatki, zostaną wyeliminowani pod pozorem eutanazji.
W końcu, kto ma odpowiedzieć na pytanie, czy życie jest warte życia, czy nie?
A kto chce wziąć na siebie ciężar decyzji ze wszystkimi jej konsekwencjami?
Jednym z takich lekarzy, którzy przeprowadzają wspomagane samobójstwo, jest dr Stefanie Green, entuzjastka
MAiD, która towarzyszyła ponad 300 osobom w ich śmierci.
Dr Green, wcześniej odpowiedzialna za opiekę na wczesnym etapie życia, specjalizująca się w zdrowiu
niemowląt i matek, obecnie zajmuje się opieką u schyłku życia.
Jednym z nich jest przyjęcie, a drugim wydanie - zażartowała dr Green w rozmowie z CTV News w kwietniu 2022 roku.
Są do siebie podobne, ponieważ oba są niezwykle intymnymi momentami.
Są to kamienie milowe w życiu człowieka. Są bardzo intensywne.
Opisuje to jako silne uczucie, kiedy podaje lek na śmierć.
To niepokojące stwierdzenie każe usiąść i zwrócić uwagę. I można się zastanawiać, czy kryje się za tym przyjemność ze śmierci?
W każdym razie wyznanie dr Greeny również mocno przypomina tak zwane anioły śmierci,
Ludzie, którzy w większości pracowali jako opiekunowie lub lekarze w zawodach medycznych i
wybawiali swoich pacjentów z własnej inicjatywy.
Kiedy morderstwa te zostały odkryte, sprawcy byli często skazywani jako seryjni mordercy.
W tym momencie pojawia się kolejne pytanie, czy samozwańczy zbawiciele tamtych
czasów staną się pomocnikami dnia dzisiejszego?
Nie bez znaczenia jest również powiązanie portalu internetowego Bioedge.org ze znacznym wzrostem liczby dawców
organów po tym, jak Kanada zalegalizowała eutanazję w 2016 roku.
Kanada jest już światowym przywódcą w dawstwie organów po eutanazji.
Bioedge.org poinformowało o amerykańskim badaniu opublikowanym we wrześniu 2022 r., w którym przedstawiono
konkretne dane dotyczące tej kontrowersyjnej praktyki.
Niemniej jednak kanadyjski program MAiD ma teraz zostać rozszerzony na małe dzieci
zgodnie z zaleceniem Quebec Medical Association.
Możliwość pobierania i sprzedawania narządów od niemowląt, które nie mogą sprzeciwić się eutanazji, jest wysoce pozbawionym
skrupułów, dochodowym biznesem, a popyt na nie rośnie.
Podsumowując, w kanadyjskim programie nie chodzi już o eutanazję dla nieuleczalnie chorych, a co najgorsze,
gra on na korzyść globalnych planów redukcji populacji,
, którego praktyczna realizacja, mówiąc dość bezczelnie, przypomina patroszenie bezbronnych, w którym wszyscy
dosłownie uzależnieni od kultu szatana mogą się odurzyć.
Projekt ten nigdy nie może zostać zaakceptowany przez społeczeństwo:
Każde dziecko i każdy człowiek ma absolutne prawo do życia - i nikt z nas nie ma prawa mu go odbierać.