Në vitin 2021, në Kanada u prezantua një ligj i liberalizuar për eutanazinë.
Që nga ky rishikim i ligjit, Kanadaja mban rekordin për rastet e eutanazisë.
Vdekja me kërkesë që atëherë është rritur me 60%, dhe askund tjetër në botë nuk vriten kaq
shumë njerëz mjekësisht "me kërkesë" sa në Kanada.
Ndihma Mjekësore për Vdekje, ose MAID për shkurt, një program i menaxhuar nga qeveria kanadeze, ishte në
fillim i destinuar vetëm për raste të rralla që përfshinin të rritur me sëmundje terminale.
Kla.TV tashmë ka raportuar (kla.tv/26354) se edhe njerëzit e varfër dhe të sëmurë mendërisht – madje edhe fëmijët 12 vjeç e
lart, të njohur si "të miturit kompetentë" – duhet t'u lejohet të vdesin "vullnetarisht" në
mënyrë që të mos jenë më një barrë për shoqërinë.
Vetëm kundërshtimi i gjerë publik ndaj zgjerimit të eutanazisë për ata që vuajnë "thjesht" nga sëmundjet
mendore e detyroi ministrin e Shëndetësisë së Kanadasë, Holland, të shtyjë planin deri në mars 2027.
Arsyetimi i tij i dobët: nuk ka mjekë të mjaftueshëm në Kanada, veçanërisht psikiatër, për të
vlerësuar njerëzit me sëmundje mendore që duan të vdesin.
Por planet e sapo njoftuara të Kanadasë për të legalizuar "eutanazinë" për fëmijë të vegjël dhe
foshnja tregojnë qartë se kah po shkojnë gjërat:
MAiD realizon atë që shumë njerëz e frikësonin: duket të jetë një program për të zgjeruar infanticidin më shumë sesa
eutanazinë, e njohur gjithashtu si "vdekje me dinjitet", sipas një citimi nga raporti i naturalnews.com.
Hapi pas hapi, po ashtu po diskutohen të gjitha grupet e tjera të popullsisë "të vështira", si të varurit e
rëndë nga droga ose njerëzit që vuajnë nga depresioni.
A po zgjerohen tani planet për vetëvrasje të detyruar?
Disa kritikë thonë se sistemi ekzistues i eutanazisë është i mangët sepse shtyn njerëzit që vuajnë nga
mungesa e trajtimit ose mbështetjes drejt eutanazisë.
Raportet lokale të lajmeve kanë përfshirë disa individë të cilët, sipas deklaratave të tyre, kërkojnë eutanazi sepse nuk kanë
strehim të përshtatshëm ose mbështetje të mjaftueshme, duke përmendur vështirësi
financiare dhe detyrim si arsye për kërkesën e tyre.
Një shembull: "Përmes rregullimit të eutanazisë në Kanada, kam mësuar se më mungon kujdesi
dhe mbështetja që më nevojiten për të jetuar."
U detyrova të kryej vetëvrasje të asistuar për shkak të keqtrajtimit, neglizhencës, mungesës së kujdesit dhe kërcënimeve.
Para Komitetit të Përhershëm për Drejtësi dhe të Drejtat e Njeriut, një burrë tha: "Qeveria më sheh si plehra
të tepërt, si ankuar, të padobishëm dhe të bezdisshëm."
Në debat u ngritën akuzat edhe më drastike dhe më të hidhura kundër sistemit të kujdesit shëndetësor.
Pavarësisht se sa përfaqësuese janë këto deklarata për ligjin e eutanazisë në Kanada, ato ngrejnë çështje të ndjeshme.
"Një debat për humnerat" ishte titulli i një artikulli tjetër.
Në çfarë momenti shoqëria vendos një vijë midis humnerisë dhe pranimit të eutanazisë?
Sepse fakti është se këtu është tejkaluar qartë një vijë.
Duke zgjeruar eutanazinë te foshnjat, Kanadaja po bëhet një regjim vrasës.
Një foshnje nuk është vetëdijshme dhe nuk mund të 'vetëvrasë', sipas naturalnews.com.
Më tej thuhet: "Të porsalindurit duan të jetojnë, të hanë dhe të mbahen nga prindërit e tyre."
Si mund të pajtohej një foshnje me vetëvrasje të asistuar?
Dr Louis Roy i Kolegjit të Mjekëve të Quebecut shpjegoi ideologjinë e tij para Komitetit të Përbashkët Special
të Dhomës së Komunave për Ndihmën Mjekësore në Vdekje.
Dr Roy beson se në rastet kur një fëmijë lind me deformime të rënda, nuk mund të përjashtohet që ky fëmijë
do të preferonte të vdiste sesa të jetonte me këto probleme për pjesën tjetër të jetës së tij.
Sipas mendimit të tij, të porsalindurit që vijnë në botë me malformacione të rënda ose me sindroma serioze dhe të
rënda duhet të kenë të drejtën e vdekjes me ndihmë mjekësore.
Por meqë një foshnje e tillë nuk mund të vendosë nëse dëshiron të jetojë apo të vdesë, kush do ta marrë këtë vendim për të?
Mjekë apo edhe prindër "të shqetësuar"?
Pa përmendur rrezikun që, nën petkun e "eutanasisë", njerëzit që i kushtojnë vetëm shtetit dhe sistemit
shëndetësor para në vend që të paguajnë taksa, do të eliminohen.
Kush, pra, ka të drejtën përfundimtare për t'u përgjigjur pyetjes nëse një jetë ia vlen të jetojë apo jo?
Dhe kush dëshiron të marrë përsipër barrën e kësaj vendimi me të gjitha pasojat e tij?
Një nga mjekët që kryen vetëvrasje të asistuar është Dr. Stefanie Green, një entuziaste e MAiD-it, e cila tashmë ka
shoqëruar më shumë se 300 persona drejt vdekjes së tyre.
Dr Green më parë ishte përgjegjëse për kujdesin në fillim të jetës, duke u specializuar në shëndetin e foshnjave dhe
nënave, por tani ajo është kthyer te "kujdesi" në fund të jetës.
"Njëri është dorëzim, tjetri është nisje," u shpreh me shaka Dr. Green për CTV News në prill 2022.
Ato janë të ngjashme sepse të dyja janë momente jashtëzakonisht intime.
Ato janë ngjarje të rëndësishme në jetën e një personi. Ato janë shumë intensive.
Ajo e përshkruan atë si një "ndjenjë të fortë" kur i jep ilaçet vdekjeprurëse.
Kjo deklaratë shqetësuese të bën të ngrihesh dhe të kushtosh vëmendje. Dhe pyet veten
nëse pas saj fshihet ndonjë kënaqësi në vdekje?
Gjithsesi, rrëfimi i Dr. Green-it ngjan gjithashtu shumë me të ashtuquajturit "engjëj të vdekjes".
Njerëz që kryesisht punonin si infermierë ose mjekë në profesionet mjekësore dhe që
lironin pacientët e tyre me iniciativën e tyre.
Kur këto vrasje dolën në shesh, kryerësit shpesh u dënuan si vrasës serialë.
Kjo ngre pyetjen tjetër nëse shpëtuesit e vetëquajtur të së kaluarës do të bëhen ndihmësit e sotëm.
Lidhja midis portalit online Bioedge.org dhe një rritjeje të konsiderueshme të numrit të ashtuquajturave
dhurime organesh pasi Kanadaja legalizoi eutanazinë në vitin 2016 gjithashtu nuk është e parëndësishme.
Kanada tashmë është një udhëheqëse globale në dhurimin e organeve pas eutanazisë.
Bioedge.org raportoi për një studim amerikan të botuar në shtator 2022, i cili shqyrtoi shifra
specifike në lidhje me këtë praktikë kontroverse.
Megjithatë, me rekomandimin e Shoqatës Mjekësore të Quebecut, programi kanadez MAiD tani do
të zgjerohet për të përfshirë fëmijët e vegjël.
Mundësia e heqjes dhe shitjes së organeve nga një foshnje – e cila nuk mund të kundërshtojë eutanazinë e
saj – është një biznes jashtëzakonisht i pandershëm dhe fitimprurës, dhe kërkesa po rritet.
Në përfundim, mund të thuhet vetëm se programi kanadez nuk ka më të bëjë me eutanazinë për të sëmurët terminalë,
dhe më e keqja nga të gjitha, ky program i shërben planeve globale për reduktimin e popullsisë.
ku zbatimi praktik, për ta thënë troç, ngjall kujtesën e shpuarrjes së të pambrojturve, gjë që mund t'i dehë të
gjithë ata që kanë rënë fjalë për fjalë pre e satanizmit.
Ky plan nuk duhet kurrë të lejohet të fitojë pranimin shoqëror:
Çdo fëmijë dhe çdo qenie njerëzore ka një të drejtë absolute për jetë – dhe asnjëri prej nesh nuk ka të drejtë t'ua marrë atë.