Noong 2021, ipinakilala sa Canada ang isang liberalisadong batas sa euthanasia.
Mula nang ma-rebisa ang batas na ito, ang Canada ang may pinakamaraming kaso ng euthanasia.
Ang kamatayan sa kahilingan ay tumaas na ng 60%, at wala nang ibang lugar sa mundo na kasingdami ng mga taong
medikal na pinapatay "sa kahilingan" gaya ng sa Canada.
Ang Medical Assistance in Dying, o MAID para sa madaling sabi, isang programa ng pamahalaang Canada, ay
orihinal na inilaan lamang para sa mga bihirang kaso ng mga matatandang seryosong may sakit.
Naulat na ng Kla.TV (kla.tv/26354) na kahit ang mahihirap at mga taong may sakit sa pag-iisip – pati na rin ang mga batang 12
taong gulang pataas, na kilala bilang "competent minors" – ay dapat pahintulutang mamatay nang
kusang-loob upang hindi na sila maging pasanin sa lipunan.
Ang malawakang pagtutol ng publiko sa pagpapalawak ng euthanasia sa mga naghihirap "lamang" dahil sa sakit sa pag-iisip
ang nagtulak kay Ministro ng Kalusugan ng Canada na si Holland na ipagpaliban ang plano hanggang Marso 2027.
Ang kanyang mahina na pangangatwiran: hindi sapat ang bilang ng mga doktor sa Canada, lalo na ng mga psychiatrist, upang suriin
ang mga taong may sakit sa pag-iisip na nais magpakamatay.
Ngunit ang kamakailang inihayag na mga plano ng Canada na gawing legal ang "eutanasya" para sa mga batang paslit at sanggol
ay malinaw na nagpapakita kung saan patutungo ang mga bagay:
Natutupad ng MAiD ang kinatatakutan ng marami: tila ito ay isang programa upang palawakin ang pagpatay sa sanggol kaysa sa
euthanasia, na kilala rin bilang "kamatayan nang may dignidad," ayon sa isang sipi mula sa ulat ng naturalnews.com.
Hakbang-hakbang, tinatalakay din ang lahat ng iba pang "mabigat na" pangkat ng populasyon, tulad ng mga
matitinding adik sa droga o mga taong nagdurusa sa depresyon.
Pinalalawak na ba ngayon ang mga plano para sa sapilitang pagpapakamatay?
Sinasabi ng ilang kritiko na may kapintasan ang kasalukuyang sistema ng euthanasia dahil itinutulak nito
ang mga taong naghihirap dahil sa kakulangan ng paggamot o suporta na magpatuloy sa euthanasia.
Ipinakita ng mga ulat ng lokal na balita ang ilang indibidwal na, ayon sa kanilang sariling pahayag, ay naghahanap ng tulong sa
pagpapakamatay dahil kulang sila sa sapat na pabahay o iba pang suporta, na binanggit ang kahirapan sa pananalapi
at panlilinlang bilang mga dahilan ng kanilang kahilingan.
Halimbawa: "Sa pamamagitan ng regulasyon ng euthanasia sa Canada, natutunan kong kulang ako sa
pangangalaga at suporta na kailangan ko upang mabuhay."
Pinilit akong magsagawa ng tinulungang pagpapakamatay dahil sa pang-aabuso,
pagpapabaya, kakulangan sa pangangalaga, at mga banta.
Sa harap ng Standing Committee on Justice and Human Rights, sinabi ng isang lalaki, "Tinuturing ako ng gobyerno
bilang labis na dumi, reklamador, walang silbi, at istorbo."
Mayroon pang mas matindi at mapait na mga paratang laban sa sistema ng pangangalagang pangkalusugan sa debate.
Anuman kung gaano kahalintulad ang mga pahayag na ito sa batas ng euthanasia sa Canada,
nagbubunsod ang mga ito ng mga sensitibong isyu.
"Isang debate tungkol sa mga bangin" ang pamagat ng isa pang artikulo.
Saang punto naglalagay ang lipunan ng hangganan sa pagitan ng bangin at ng pagsang-ayon sa euthanasia?
Dahil ang katotohanan ay malinaw na nalampasan na ang hangganan dito.
Sa pagpapalawig ng euthanasia sa mga sanggol, nagiging isang rehimen ng pagpatay ang Canada.
Ang isang sanggol ay hindi may kamalayan sa sarili at hindi maaaring 'magpakamatay', ayon sa naturalnews.com.
Patuloy nitong sinasabi: "Nais ng mga sanggol na mabuhay, kumain, at mahawakan ng kanilang mga magulang."
Paano makakapayag ang isang sanggol sa tinulungang pagpapakamatay?
Ipinaliwanag ni Dr. Louis Roy ng Quebec Medical Association ang kanyang ideolohiya sa Pinagsamang Espesyal na Komite ng House
of Commons tungkol sa Medikal na Tulong sa Pagpawi ng Buhay.
Naniniwala si Dr. Roy na sa mga kasong ipinanganak ang isang bata na may malulubhang depekto, hindi maipagkakaila na
mas pipiliin ng batang ito na mamatay kaysa mabuhay nang may ganoong mga problema sa buong buhay niya.
Sa kanyang pananaw, ang mga bagong silang na ipinapanganak na may malulubhang depekto o malubhang sindroma ay dapat
magkaroon ng karapatan sa medikal na tulong sa pagpanaw.
Ngunit dahil hindi pa kayang magpasya ng ganitong sanggol kung nais niyang mabuhay o mamatay,
sino ang gagawa ng desisyong iyon para sa kanya?
Mga doktor o kahit mga "nababahalang" magulang?
Hindi pa nababanggit ang panganib na, sa ilalim ng tabing ng "eutanasya", ay wawalisin ang mga taong
nagdudulot lamang ng gastusin sa estado at sa sistemang pangkalusugan sa halip na magbayad ng buwis.
Sino nga ba ang may huling karapatang sagutin ang tanong kung ang isang buhay ay karapat-dapat mabuhay o hindi?
At sino ang gustong pasanin ang pasanin ng desisyong ito kasama ang lahat ng mga kahihinatnan nito?
Isa sa mga doktor na nagsasagawa ng assisted suicide ay si Dr. Stefanie Green, isang tagahanga ng MAiD
na nakasama na sa kamatayan ang mahigit 300 katao.
Dati, si Dr. Green ang responsable sa pangangalaga sa simula ng buhay, na dalubhasa sa kalusugan ng sanggol at ina, ngunit
ngayon ay lumipat na siya sa pangangalaga sa katapusan ng buhay.
"Ang isa ay delivery, ang isa naman ay dispatch," biro ni Dr. Green sa CTV News noong Abril 2022.
Magkatulad sila dahil parehong napaka-malalapit na sandali.
Sila ay mga mahahalagang yugto sa buhay ng isang tao. Napakabigat nila.
Inilalarawan niya ito bilang isang "matinding pakiramdam" kapag iniiniksiyon niya ang mga nakamamatay na gamot.
Ang nakakabahalang pahayag na ito ay nagpapapukaw sa iyo at nag-uudyok na bigyang-pansin. At nagtatanong ka kung
may kasiyahan ba sa kamatayan na nakatago sa likod nito?
Sa anumang kaso, ang kumpisal ni Dr. Green ay malinaw ding nagpapaalala sa tinatawag na "mga anghel ng kamatayan".
Mga taong karamihang nagtatrabaho bilang nars o doktor sa larangan ng medisina at
kusang-loob na pinauwi ang kanilang mga pasyente.
Nang lumabas ang mga pagpatay na ito, madalas nahatulan ang mga salarin bilang mga serial killer.
Ito ay nagbubunsod ng karagdagang tanong kung ang mga sariling hinirang na "tagapagligtas" ng
nakaraan ay magiging mga "tumulong" ng kasalukuyan.
Kapansin-pansin din ang ugnayan sa pagitan ng online portal na Bioedge.org at ng makabuluhang pagtaas sa
bilang ng tinatawag na donasyon ng organo matapos gawing legal ng Canada ang euthanasia noong 2016.
Ang Canada ay isa nang pandaigdigang nangunguna sa pag-donate ng organo pagkatapos ng euthanasia.
Iniulat ng Bioedge.org ang isang pag-aaral sa Amerika na inilathala noong Setyembre 2022 na sinuri ang mga
tiyak na datos kaugnay ng kontrobersyal na gawi na ito.
Gayunpaman, sa rekomendasyon ng Quebec Medical Association, ipapalawig na ngayon ang programang
MAiD ng Canada upang isama ang mga batang paslit.
Ang posibilidad na alisin at ibenta ang mga organo ng isang sanggol – na hindi makapagtutol sa kanyang
eutanasyo – ay isang lubhang walang-hiya at kumikitang negosyo, at lumalaki ang demand.
Sa konklusyon, masasabi lamang na ang programang Kanadiano ay hindi na tungkol sa euthanasia para sa mga terminal na pasyente,
at ang pinakamalala sa lahat, pinapaboran ng programang ito ang mga pandaigdigang plano sa pagbabawas ng populasyon.
kung saan ang praktikal na pagpapatupad, sa prangkang pagsasabi, ay nagpapaalala sa paghihimay ng mga walang
depensa, na maaaring magpakalasing sa lahat ng literal na naging biktima ng Satanismo.
Hindi dapat kailanman payagan ang planong ito na makamit ang pagtanggap ng lipunan:
Bawat bata at bawat tao ay may ganap na karapatan sa buhay – at wala sa atin ang may karapatang agawin ito sa kanila.