Nazio Batuen Erakundeak deitu die herrialde guztiei bere 2030 Agenda eta haren 17 Garapen
Iraunkorrerako Helburuak azkarrago eta ausartago ezartzeko.
Adierazitako helburua nazioen ongizate holistikoa da.
Baina hobeto begiratuta, alderantzizkoa du barruan.
Hartu dezagun hezkuntza, Garapen Jasangarrirako 17 Helburuetako bat, adibide gisa.
Hezkuntza 2030eko Agenda osoa betetzeko ezinbesteko aurre-baldintzetako bat dela aipatzen da.
Alemaniak eta beste herrialde batzuek hezkuntza-sistemari papera nagusia esleitzen diote ezarritako 17 helburuak ezartzeko.
Ardatzetako bat eskolen digitalizazioa da, bizitzako arlo guztien digitalizazio globala ezarri behar baita.
Bere Hezkuntza Digitalerako Ekintza Planean (2021-2027), EBk hezkuntza eta prestakuntzan
eraldaketa digitalerako norabidea ezartzen du.
Ziberstrategian aitzindari gisa, Suediak 2017an haurtzaindegietan tableten erabilera derrigorrezkoa bihurtu zuen.
Baina haurren eta gazteen benetako beharrak ote dira hemen benetan arreta nagusia?
Edo Agenda 2030eko egileek beren mesedetan erabiltzen eta erakarri egiten dituzte gazteak?
Nork aholkatzen du Hezkuntza eta Ikerketa Federaleko Ministerioa?
NachDenkSeiten-ekin egindako elkarrizketa batean, Offenburg-eko Zientzia Aplikatuetako Unibertsitateko hezitzaile eta
hedabide-zientzialari Prof. Ralf Lankau-k esan zuen: "40 urte baino gehiagotan, ordenagailu-generazio berri
bakoitza eskoletara bultzatu da – PC-etatik ordenagailu eramangarrienetara eta orain tabletetara."
Gaineratu zuen: "Lobbygintza eta publizitate-aurrekontu handiei esker, IT industriaren jarrerak prentsan nabarmen
agertzen dira, eta txosten kritikoak delegitimatzen dira."
Diziplina anitzeko 40tik gora zientzialari nagusik, pediatriako eta nerabe-medikuntzako
espezialistekin batera, digitalizazioa okerra dela uste dute.
Estatu federaletako hezkuntza ministroei eskatzen diete eskoletan eta haur eskoletan goiztiar
digitalizazioari moratoria bat, hau da, geldialdi bat, ezartzea.
Prof. Ralf Lankau apelazioaren ekintzaileetako bat da.
Hark dio: "Orain zientzialarien arteko kontsentsua da tableten eta ordenagailu eramangarrien bidezko
irakaskuntzak ez dituela haurrak adimentsuago bihurtzen, baizik eta tontoago, 6. mailara arte."
Ikerketen arabera, gelan gailu digitalen erabilera handitzeak osasun-, psikologiko- eta
gizarte-efektu negatiboak ere eragiten ditu.
Orain da hezkuntzako politikariek herrialde honetako irakasle eta pediatren ahotsa entzun eta
irakaskuntza digitalaren esperimentua baztertzeko garaia!
Suedian, hau jada gertatu da: Suediako Hezkuntza ministroak lehen hezkuntzako eskoletan tableten erabilera debekatu du.
Estatu federaletako hezkuntza ministroek orain gauza bera egin dezakete.
Suedian U-txandaren arrazoia:
Zientzialarien egungo gomendioei jarraituz, haur txikiak pantailen aurrean ez egon behar dira.
Eskolan, jolas fisikoa jolas digitala baino nahiago da.
Horrela, haurrek gizarte-elkarrekintza ikasteko aukera handiagoa izango lukete.
Gainera, hizkuntza-gaitasunak indartuko lirateke eta haurrek besteekin modu eraginkorragoan enpatizatzen ikasiko lukete.
Danimarkan ere, Hezkuntza ministro Mattias Tesfayek eskolen digitalizazioa atzera botatzeko eskatu zuen.
Han hainbat lekutan, tableta eta ordenagailu eramangarriak oinarrizko ekipamenduaren parte dira lehen hezkuntzako eskoletan.
2023ko abenduan, ikasleei barkamena eskatu zien esperimentu digital batean untxi gisa erabili izanagatik.
Gainera, esaten du eskolak denbora gehiegi daramatzatela teknologia handiko enpresen menpe egon direla.
Gizarte gisa, mundu digitalaren mirariekin gehiegi maitemindu ginen.
Beraz, hau al da aldaketa handia?
Hedabide digitalen arriskuak aspalditik ezagunak dira, aditu askok alarma piztu dutelarik.
Kla.TVk 2020an bere "Digitalizazioa eskoletan – aurrerapauso bat?" programan haurrengan
hedabide digitalek duten eragina aztertu zuen.
Begietako garapen-nahasmendu larriak, haur eta nerabeetan haurtxoen heldutasun-maila erakusten dutenak.
Hizkuntza-garapena eta arreta-nahasmenduak ondorioetako batzuk besterik ez dira.
Spitzer irakaslearen arabera, hedabide digitalen goiztiar erabilerak gure haurrak "dementzia digitalera" daramatza.
Zergatik baztertu zituzten etengabe ohartarazpen-ahotsak?
Zergatik erabiltzen dira gailu digitalak gero eta adin txikiagoan Alemanian eta beste hainbat herrialdetan?
Nahiz eta premiazko norabide-aldaketa bat ongi etorria litzatekeen, digitalizazio zabala etenik gabe jarraitzen du.
Adimen artifizialaren (AI) bidezko irakaskuntzaren automatizazioaren hurrengo fasea jada guregana iritsi da.
Prof. Ralf Lanknau ohartarazten du: "Aditu-ezagutzarik ez dutenek – esaterako gai berriei aurre egin behar dieten ikasleek –
edo denbora asko eman behar dute dena ikertzen eta egiaztatzen, inork ez duena egiten, edo softwareari fidatu behar diote."
"Honek jakitun pertsonen ordez jarraitzaile eta sinesle bihurtzen ditu," ohartarazi du Lankau irakasleak.
Apple eta Google bezalako korporazio digital handiek hezkuntza-merkatuan sartu nahi dute Apple Classroom,
Google Classroom, Apple School Manager eta Google Future Workshop bezalako aplikazio eta ikaskuntza-plataformekin.
Bere Die Katastrophe der digitalen Bildung (Hezkuntza digitalaren hondamendia) izeneko liburuan, negozio kazetari
Ingo Leipnerrek ohartarazten du interes politiko eta ekonomikoen eta haien ondorio sozialen aurka.
Azaldu du teknologia aurreratuko korporazioek ia zerga bat ere ez dutela ordaintzen, eta horrela gobernuei diru hori
kentzen dietela, haur guztientzako haurtzaro goiztiarreko hezkuntza bidezko bat eskaintzeko beharrezkoa dena.
Gainera, teknologia handiko korporazioek merkaturatzen dituzte ikaskuntza digitaleko programak,
pobreenen seme-alabak baztertzeko erabiltzen direnak.
Horrela, hedabide digitalek sakontzen dituzte banaketa ekonomiko eta sozialak.
Leipnerren arabera, hain zuzen ere, milioidun ordenagailu-guruen seme-alabek ez dute smartphone-rik – eta ez
dute halako "eskol digital" deiturikoetara ere joaten.
Bere produktuei kontsumitzaileen miliardoak mendekotasunean jartzea nahi duten pertsona berberak,
beraz, beren seme-alabak horietatik babesten ari dira.
Honek ere erakusten du digitalizazioaren ondorio dramatikoak ez direla "istripu" bat, baizik
eta garatzaileek hasieratik ezagutu dituztela.
Leipnerrek ohartarazten du "ikasketa-kultura berria" deiturikoaren aurka, non haurrak ordenagailuetan "banaka" irakatsi daitezkeen,
taldeko integrazio sozialik gabe eta zaintzailerik gabe.
Era berean, hezkuntza-software mota gehienekin lotutako datu-babesaren arazo izugarriak azpimarratzen ditu, eta
irakaskuntza-prozesu automatizatuen barnean dauden totalitarismo-joeren aurka ohartarazten du,
non haurrak erabat neurtu eta aztertzen diren.
Ez al da honek NBEk bere asmo oneko hezkuntza-planekin prometatzen duena guztiz kontrakoa lortzen?
Haurrak lehen digitalizazioaren bidez nahita tonto bihurtzen dituzte, teknologia-enpresentzako
"datu-biltzaile" gisa degradatuta, eta AIaren bidez nahi duten moduan kontrolatu daitezke.
Honek azken batean gizateriaren bozka-eskubide osoaren ukapenera darama. Hau guztiz bat dator Munduko Ekonomia Foroarekin
(WEF), WEFeko aholkulari Yuval Noah Hararik iragarri zuenez:
Adimen artifizialaren iraultza klase alferrikagarria sortzeko prozesuan dago.
Pozgarria da aipatutako 40 zientzialari nagusi bezalako pertsonak indarrak batzea eta ahotsa altxatzea gazteen ongizatea
benetan kontuan hartzen duen hezkuntza-sistema baten alde.
Hala ere, birbideratze arrakastatsu bat gertatzeko, teknologia handiko korporazio handien interesak aztertu behar dira, harreman
politikoen elkarmenpekotasunak eta diru-fluxuak argitaratu behar dira, eta WEFeko edo NBEko
Agenda 2030 oinarrizkoa agerian utzi behar da.
Azkenik, ikusi pasarte bat: "WEF, Great Reset eta haien buru nagusiak":
WEF ez da soilik Suitzako fundazio bat, Klaus Schwab independentearen eskutik sortu eta garatua izan zena.
1971ean sortu zutenean, WEFi Mundu Ordena Berriaren (NWO) egitaraua mundu osoan ezartzeko eginkizuna
eman zioten, korporazio global handien laguntzarekin.
Munduko korporazio globalen elite osoa orain hemen bat egin du.
WEFeko sortzaileak aldarrikatutako "Great Reset"-ek munduko herritar guztiak adimen artifizialak
kontrolatutako aro digital berri batera eramatea du helburu.
"Great Reset"-ek zerbait honela esan nahi du: mundu bat non inork ezer ez duen jabe, non denak erabat zainduta dauden eta,
gainera, erabat menpekoak eta, beraz, kontrolagarriak diren.
Transhumanismo programak – giza gorputzak esfera digitalarekin bat egitea – gizateriaren manipulazioari,
kontrolari eta gobernantzaari atea irekitzen dio.
Bideak garbi daude mundu zentralizatutako diktadura baterako!
Ikusle maiteak, guraso maiteak – mesedez zabaldu zientzialarien moratoria arduradunen artean, lehen urrats gisa
gure haurren kaltegarri eta goiztiar digitalizazioa Erresuma Batuan ere gelditu ahal izateko.
Lagundu gure seme-alabek pertsonaia sendo eta adi bihurtzen, horrela WEFen agenda giza-gabearen aurka eginez.