سازمان ملل متحد از همه کشورها خواسته است تا برنامه ۲۰۳۰ خود را با ۱۷ هدف توسعه پایدار با سرعت و وسعت بیشتری اجرا کنند.
هدف اعلام‌شده، رفاه همه‌جانبهٔ ملت‌هاست.
اما با بررسی دقیق‌تر، دقیقاً عکس آن را در خود دارد.
بیایید آموزش را، یکی از ۱۷ هدف توسعه پایدار، به‌عنوان مثال در نظر بگیریم.
آموزش به‌عنوان یکی از پیش‌نیازهای ضروری برای تحقق کامل برنامه ۲۰۳۰ ذکر شده است.
آلمان و سایر کشورها حتی نقش کلیدی را به نظام آموزشی در اجرای ۱۷ هدف تعیین‌شده می‌دهند.
یکی از اولویت‌ها دیجیتالی‌سازی مدارس است، زیرا دیجیتالی‌سازی جهانی تمام جنبه‌های زندگی باید اجرا شود.
اتحادیه اروپا در «طرح اقدام آموزش دیجیتال» خود (۲۰۲۱-۲۰۲۷)، جهت‌گیری تحول دیجیتال در
آموزش و تربیت در این اتحادیه را مشخص می‌کند.
سوئد به‌عنوان پیشگام در استراتژی دیجیتالی‌سازی، از سال ۲۰۱۷ استفاده از تبلت‌ها را در مهدکودک‌ها اجباری کرد.
اما آیا نیازهای واقعی کودکان و نوجوانان واقعاً محور اصلی اینجا هستند؟
یا آیا جوانان صرفاً مورد بهره‌کشی قرار گرفته و برای اهداف خودخواهانه‌ی نویسندگان اجندای ۲۰۳۰ جذب می‌شوند؟
چه کسی به وزارت فدرال آموزش و پژوهش مشاوره می‌دهد؟
در مصاحبه‌ای با NachDenkSeiten، پروفسور رالف لانکاو، مربی و دانشمند علوم رسانه در دانشگاه علوم کاربردی اوفنبورگ، گفت:
«بیش از ۴۰ سال است که هر نسل جدید کامپیوترها به مدارس تحمیل شده است – از رایانه‌های شخصی گرفته تا لپ‌تاپ‌ها و اکنون تبلت‌ها.»
او ادامه داد: «به لطف لابی‌گری و بودجه‌های کلان تبلیغاتی، مواضع صنعت فناوری اطلاعات به‌طور برجسته در مطبوعات
مطرح می‌شوند و گزارش‌های انتقادی مشروعیت‌زدایی می‌شوند.»
۱۲۳۴۳۲۱۱۲۳۴۳۲۱ بیش از ۴۰ دانشمند برجسته از رشته‌های مختلف، همراه با متخصصان اطفال و متخصصان پزشکی
نوجوانان، دیجیتالی‌سازی را گمراه‌کننده می‌دانند.
آنها از وزیران آموزش ایالت‌های فدرال می‌خواهند که بر دیجیتالی‌سازی زودهنگام در مدارس و مؤسسات
آموزشی پیش‌دبستانی تعلیق موقت (مورatorium) وضع کنند.
۱۲۳۴۳۲۱۱۲۳۴۳۲۱ پروفسور رالف لانکاو یکی از طراحان این درخواست است.
او می‌گوید: ۱۲۳۴۳۲۱ «اجماع علمی اکنون این است که آموزش با تبلت‌ها و لپ‌تاپ‌ها تا کلاس ششم
کودکان را باهوش‌تر نمی‌کند، بلکه کم‌هوش‌تر می‌کند.»
طبق مطالعات، افزایش استفاده از دستگاه‌های دیجیتال در کلاس درس اثرات منفی سلامت، روانی و اجتماعی نیز به همراه دارد.
اکنون زمان آن است که سیاست‌گذاران آموزشی به معلمان و متخصصان اطفال این کشور گوش دهند و آزمایش آموزش دیجیتال را کنار بگذارند!
در سوئد این اتفاق قبلاً رخ داده است: وزیر آموزش سوئد استفاده از تبلت‌ها را در مدارس ابتدایی متوقف کرده است.
وزرای آموزش و پرورش در ایالات فدرال اکنون می‌توانند همین کار را انجام دهند.
دلیل بازگشت در سوئد:
طبق توصیه‌های فعلی دانشمندان، کودکان خردسال نباید در معرض صفحه‌نمایش‌ها قرار گیرند.
در مدرسه، بازی‌های فیزیکی بهتر از بازی‌های دیجیتال هستند.
بدین ترتیب کودکان احتمالاً بیشتر یاد می‌گرفتند که چگونه تعامل اجتماعی داشته باشند.
علاوه بر این، مهارت‌های زبانی تقویت می‌شوند و کودکان یاد می‌گیرند که با دیگران همدلی کنند.
در دانمارک نیز، ماتیاث تسفایه، وزیر آموزش و پرورش، خواستار بازگشت از دیجیتالی‌سازی مدارس شد.
در بسیاری از مناطق آنجا، تبلت‌ها و لپ‌تاپ‌ها جزو تجهیزات پایه در مدارس ابتدایی هستند.
در دسامبر ۲۰۲۳، او از دانش‌آموزان بابت سوءاستفاده شدنشان به‌عنوان «موش‌های آزمایشگاهی در یک آزمایش دیجیتال» عذرخواهی کرد.
او در ادامه می‌گوید که مدارس مدت‌هاست تحت سلطه شرکت‌های بزرگ فناوری بوده‌اند.
ما به‌عنوان یک جامعه، بیش از حد شیفته شگفتی‌های دنیای دیجیتال شده بودیم.
پس آیا این همان بازگشت بزرگ است؟
خطرات رسانه‌های دیجیتال مدت‌هاست که شناخته شده‌اند و بسیاری از کارشناسان زنگ خطر را به صدا درآورده‌اند.
شبکه Kla.TV در برنامه خود با عنوان «دیجیتالی‌سازی در مدارس – گامی به جلو؟» به بررسی تأثیر
رسانه‌های دیجیتال بر کودکان در سال ۲۰۲۰ پرداخت.
اختلالات رشدی نگران‌کننده چشم‌ها، کودکان و نوجوانانی که سطح بلوغشان در حد نوزادان است،
توسعه زبان و اختلالات توجه تنها برخی از اثرات هستند.
به گفته پروفسور اسپیتزر، استفاده زودهنگام از رسانه‌های دیجیتال باعث «زوال عقل دیجیتال» در فرزندان ما می‌شود.
چرا صداهای هشداردهنده به‌طور مداوم نادیده گرفته می‌شدند؟
چرا در آلمان و بسیاری از کشورهای دیگر، دستگاه‌های دیجیتال در سنین روزبه‌روز پایین‌تری مورد استفاده قرار می‌گیرند؟
اگرچه تغییر مسیر فوری مورد استقبال قرار می‌گیرد، دیجیتالی‌سازی فراگیر همچنان بی‌وقفه ادامه دارد.
مرحله بعدی آموزش خودکار به شکل هوش مصنوعی (AI) همین حالا فرا رسیده است.
پروفسور رالف لانکنو هشدار می‌دهد: «کسانی که دانش تخصصی ندارند – مانند دانش‌آموزانی که با موضوعات جدید روبه‌رو می‌شوند –
یا باید تحقیقات و راستی‌آزمایی‌های گسترده‌ای انجام دهند، کاری که هیچ‌کس انجام نمی‌دهد، یا به نرم‌افزار اعتماد کنند.»
«این کار آنها را به جای افراد آگاه، به پیروان و مؤمنان تبدیل می‌کند»، پروفسور لانکاو هشدار می‌دهد. ۱۲۳۴۳۲۱
شرکت‌های بزرگ دیجیتال مانند اپل و گوگل با اپلیکیشن‌ها و پلتفرم‌های آموزشی مانند Apple Classroom،
Google Classroom، Apple School Manager و Google Future Workshop در حال ورود به بازار آموزش هستند.
۱۲۳۴۳۲۱۱۲۳۴۳۲۱ در کتابش با عنوان «Die Katastrophe der digitalen Bildung» (فاجعه آموزش دیجیتال)، روزنامه‌نگار
حوزه کسب‌وکار اینگو لایشنر نسبت به منافع سیاسی و اقتصادی و پیامدهای اجتماعی آن‌ها هشدار می‌دهد.
او توضیح می‌دهد که شرکت‌های فناوری پیشرفته تقریباً هیچ مالیاتی پرداخت نمی‌کنند و بدین ترتیب دولت‌ها را از
پول لازم برای فراهم کردن آموزش عادلانه در اوایل دوران کودکی برای همه کودکان محروم می‌کنند.
علاوه بر این، شرکت‌های فناوری پیشرفته برنامه‌های آموزشی دیجیتال را به بازار عرضه می‌کنند که برای سرگرم
نگه داشتن کودکان خانواده‌های فقیرترین استفاده می‌شوند.
رسانه‌های دیجیتال بدین ترتیب شکاف‌های اقتصادی و اجتماعی را عمیق‌تر می‌کنند.
۱۲۳۴۳۲۱۱۲۳۴۳۲۱ به گفته لایپنر، دقیقاً فرزندان گوروهای میلیاردر کامپیوتر هستند که گوشی هوشمند ندارند – و
آن‌ها نیز در مدارس به‌اصطلاح «دیجیتال» شرکت نمی‌کنند.
همان کسانی که می‌خواهند میلیاردها مصرف‌کننده را به محصولاتشان معتاد کنند، در واقع فرزندان خود را از آن‌ها محافظت می‌کنند.
این همچنین نشان می‌دهد که پیامدهای چشمگیر دیجیتالی‌سازی یک «تصادف» نیستند، بلکه از همان ابتدا برای توسعه‌دهندگان روشن بوده‌اند.
لایپنر نسبت به «فرهنگ یادگیری جدید» هشدار می‌دهد که در آن کودکان می‌توانند به‌صورت «فردی» با کامپیوتر آموزش
ببینند، بدون ادغام اجتماعی در گروه و بدون یک فرد مرجع.
او همچنین به مشکلات عظیم حفاظت از داده‌ها که با اکثر انواع نرم‌افزارهای آموزشی همراه است اشاره می‌کند و در برابر گرایش‌های
تمامیت‌خواهانه ذاتی در فرایندهای آموزشی خودکار که در آن کودکان به‌طور کامل سنجیده و موشکافی می‌شوند، هشدار می‌دهد.
آیا این دقیقاً برعکس همان چیزی نیست که سازمان ملل با برنامه‌های آموزشی خیرخواهانه‌اش وعده می‌دهد؟
کودکان به‌طور عمد از طریق دیجیتالی‌سازی زودهنگام احمق‌سازی می‌شوند، به «جمع‌آورندگان داده» برای شرکت‌های فناوری تنزل
می‌یابند و می‌توانند به میل خود از طریق هوش مصنوعی کنترل شوند.
این در نهایت به محرومیت کامل انسانیت از حقوقش منجر می‌شود. این کاملاً با مجمع جهانی اقتصاد (WEF) همسو است،
همان‌طور که یوال نوآ هاریری، مشاور مجمع جهانی اقتصاد، اعلام کرد:
انقلاب هوش مصنوعی در حال ایجاد طبقه بی‌فایده است.
۱۲۳۴۳۲۱۱۲۳۴۳۲۱ دلگرم‌کننده است که افرادی مانند ۴۰ دانشمند ارشد مذکور دست به دست هم داده و صدای خود را در حمایت از نظام
آموزشی‌ای که واقعاً به رفاه نسل جوان اهمیت می‌دهد، بلند می‌کنند.
با این حال، برای موفقیت این تغییر، منافع شرکت‌های بزرگ فناوری باید مورد پرسش قرار گیرد، وابستگی‌های سیاسی و
جریان‌های نقدی باید افشا شوند و دستورکار اصلی ۲۰۳۰ مجمع جهانی اقتصاد یا سازمان ملل باید آشکار گردد.
سرانجام، گزیده‌ای از: «مجمع جهانی اقتصاد، بازنشستگی بزرگ و مغزهای متفکرشان» را تماشا کنید:
مجمع جهانی اقتصاد صرفاً یک بنیاد سوئیسی نیست که توسط کلاوس شواب مستقل تأسیس و توسعه یافته باشد.
وقتی در سال ۱۹۷۱ تأسیس شد، مجمع جهانی اقتصاد (WEF) مأمور اجرای دستورکار نظم نوین جهانی
(NWO) در سراسر جهان با کمک شرکت‌های بزرگ جهانی شد.
تمام نخبگان شرکت‌های جهانی اکنون در اینجا با هم متحد شده‌اند.
۱۲۳۴۳۲۱۱۲۳۴۳۲۱ «بازنشانی بزرگ» که توسط بنیان‌گذار مجمع جهانی اقتصاد اعلام شده است، با هدف وارد کردن تمام
شهروندان جهان به یک عصر دیجیتال جدید تحت کنترل هوش مصنوعی است.
«بازنشانی بزرگ» به معنای چیزی شبیه به این است: دنیایی که در آن دیگر هیچ‌کس مالک هیچ‌چیز نیست، در آن همه کاملاً تحت
نظارت هستند و همچنین کاملاً وابسته و در نتیجه قابل کنترل‌اند.
۱۲۳۴۳۲۱۱۲۳۴۳۲۱ برنامه فراانسان‌گرایی – ادغام بدن‌های انسانی با حوزه دیجیتال – درِ دستکاری، کنترل و حکومت بر بشریت را می‌گشاید.
راه برای یک دیکتاتوری جهانی متمرکز هموار است!
بینندگان عزیز، والدین گرامی – لطفاً خبر توقف موقت فعالیت دانشمندان را به مسئولان ذی‌صلاح اطلاع دهید تا
به‌عنوان گام اول، دیجیتالی‌سازی زودهنگام و آشکارا مضر کودکان ما در بریتانیا نیز متوقف شود.
به فرزندان ما کمک کنید تا به شخصیت‌هایی قوی و هوشیار تبدیل شوند و بدین ترتیب برنامه غیرانسانی مجمع جهانی اقتصاد را ناکام بگذارند.