Sa ika-28 na Kumperensya ng UN sa Pagbabago ng Klima, na ginanap sa Dubai mula 30 Nobyembre hanggang 13 Disyembre 2023,
unang itinakda ang kurso upang higit na isaalang-alang ang sektor ng pagkain at agrikultura sa proteksyon ng klima.
Mahigit 130 bansa ang pumirma sa isang deklarasyon na nagsasaad na ang mga emisyon mula sa sektor ng
agrikultura ay dapat na isama rin ngayon sa mga target sa klima.
Ito ay nalalapat higit sa lahat sa pagpapalaki ng mga hayop sa agrikultura.
Sa katapusan ng 2023, nanawagan ang WHO sa mga pamahalaan sa buong mundo na kumilos
laban sa agrikultura at produksyon ng pagkain!
Ayon kay Dr. Tedros, Direktor-Heneral ng WHO, sinisira ng ating sistema ng pagkain ang kalusugan ng tao at
ng planeta at nag-aambag ng 30% ng mga greenhouse gases. Kaya't mahalaga ang pagbabago.
Dahil ang pag-aalaga ng hayop ay partikular na itinuturing na lubhang nakasasama sa klima, hinimok ni Tedros ang mga
pinuno ng mundo na mahigpit na limitahan ang pagkonsumo ng karne at mga produktong gatas sa kanilang mga bansa!
Sa halip, dapat ilipat ang diyeta sa mga produktong nakabatay sa halaman at mga pagkaing gawa sa laboratoryo tulad ng
gawa sa laboratoryo na karne at mga pagkaing gawa sa insekto.
Itinutulak pa rin ang buong bagay kahit na kilala na, bukod sa iba pa, ang Amerikanong siyentipiko na si Dr. Frank Mitloehner,
propesor at eksperto sa kalidad ng hangin sa University of California, pati na rin ang mga pag-aaral na pang-agham ng
University of Oxford, ay nagpapatunay na ang metano mula sa pagsasaka ng mga hayop ay
nananatili sa isang walang katapusang siklo.
Ganap nitong pinabulaanan ang argumento na kailangang bawasan ang pag-aalaga ng hayop upang labanan ang pagbabago ng klima.
Binibaliwala rin nito ang katotohanan na sa tinatawag na "Dublin Declaration" noong 2022, 650 siyentipiko mula sa buong
mundo ang nagkaroon ng malinaw na paninindigan tungkol sa pagsasaka ng mga hayop batay sa 1,000 siyentipikong papel.
Napagpasyahan nila na ang pagsasaka ng mga hayop ay may mahalagang papel sa isang napapanatiling sistema ng pagkain.
Sobra siyang mahalaga sa lipunan para payagang maging biktima ng fanatismo.
Gayunpaman, malinaw na hindi naririnig ang mga napakahalagang tinig na ito, at hindi man lang isinasaalang-alang
kapag gumagawa ng ganitong napakahalagang mga desisyon.
Ang pag-aalaga ng hayop ang pangunahing pinagkukunan ng kita ng maraming magsasaka. Dahil dito, sa katagalan, ang planadong
pagbabago sa diyeta ay hahantong sa wala nang iba kundi ang pagkawasak ng agrikultura gaya ng kilala natin ngayon.
Si Ernst Wolff, ang kilalang eksperto sa pananalapi at ekonomiya, ay inihahayag sa sumusunod na programa na ito mismo ang plano.
Malinaw sa kanyang mga pahayag na malaking pera na naman ang nasa likod nito, na ngayon ay ginagamit ang UN, ang WHO, at
ang mga sumusunod na pamahalaan upang atakihin ang agrikultura.
Hindi ito tungkol sa pagliligtas sa planeta o sa kapaligiran.
Hindi lang ito tungkol sa napakalaking kita para sa iilang napakayamang indibidwal,
kundi tungkol ito sa mas marami pang bagay!
Sinumaryo ni Henry Kissinger ang estratehiya ng pandaigdigang estratehista na si David Rockefeller tulad ng sumusunod:
Kung kontrolado mo ang langis, kontrolado mo ang buong mga bansa; kung kontrolado mo ang pagkain, kontrolado mo ang mga
tao; kung kontrolado mo ang pera, kontrolado mo ang buong mundo.
Kung ang pagkain ay lalong ginagawa sa mga pabrika kaysa sa mga magsasaka, maaabot ng mga pandaigdigang
estratehista ang ikalawang layunin ni Rockefeller.
Ito ay tungkol sa pagkontrol sa ating lahat sa pamamagitan ng pagkain, at hindi lamang sa kapinsalaan ng
daan-daang libong magsasaka na pinagkakaitan ng kanilang kabuhayan. Ito ay tungkol sa ating kinabukasan!
youtube.com/watch?v=_zxXdSRF8Mk] Kumusta – si Ernst Wolff ito.
Sa kasalukuyan, nakararanas tayo ng pandaigdigang pag-uga na may makasaysayang sukat sa sistemang
pinansyal, sa mundo ng trabaho, at sa agrikultura.
Mahigit 130 sentral na bangko ang kasalukuyang nagtatrabaho upang ipakilala ang digital na
pera ng sentral na bangko sa sistemang pinansyal.
Sa malapit na hinaharap, magkakaroon tayong lahat ng iisang account lamang, at ito ay sa bangko sentral.
Sa mundo ng trabaho, humaharap tayo sa posibleng mas malaking pagbabago dahil sa pag-unlad ng artipisyal na intelihensiya.
Ang mga algoritmo at mga industriyal na robot, mga drone na kinokontrol ng AI, at mga 3D printer ay sasakop sa napakaraming
gawain sa lahat ng industriya na dati'y ginagawa ng mga tao.
Gayunpaman, ang pinaka-dramatikong epekto ay sa agrikultura.
Ang mga pag-unlad sa teknolohiya ay nagbubukas ng mga posibilidad na hanggang kamakailan lamang ay umiiral
lamang sa mga nobelang pang-siyensiyang kathang-isip.
Dalawang partikular na uso ang nangunguna: patayong pagsasaka at karne na ginawa sa laboratoryo.
Sa patayong pagsasaka, hindi na tinatanim ang mga halaman sa labas, kundi sa mga nakasarang bulwagan o lalagyan.
Nakasalansan sila sa mga estante at nakalantad sa artipisyal na liwanag.
Ang halumigmig, init, at bentilasyon ay kinokontrol ng mga kompyuter.
Ang mga ugat ng mga halaman ay tumutubo sa mga foam sheet sa mga lalagyan o tubo na
pinagdadaluyan ng tubig na pinagyaman ng sustansya.
Ang buong proseso ay isinasagawa sa ilalim ng ganap na sterile na kondisyon.
Ang mga halaman ay hindi nakakasagupa ng araw, lupa, ulan o hangin, gayundin ng mga insekto, mikrobyo o bakterya.
Kahit ang ritmo ng liwanag ng araw ay artipisyal na kinokontrol upang i-optimize ang ani.
Ang ikalawang uso ay tungkol sa artipisyal na karne na ginawa mula sa kultura ng mga selula sa mga laboratoryo.
Naging kilala sa publiko ang karne na ito noong Agosto 2013, nang ipakita ang kauna-unahang hamburger na
pinalago sa kultura ng selula sa Unibersidad ng Maastricht.
Noong panahong iyon, ang paggawa nito ay nagkakahalaga ng higit sa 250,000 euro.
Ang gastos sa produksyon ay ngayon nasa humigit-kumulang $10 bawat hamburger, at patuloy na bumababa.
Ibig sabihin nito ay malapit nang makipagkumpetensya ang karne na ginawa sa laboratoryo sa tunay na karne sa merkado at maaari
pa nga nitong maungusan ang presyo nito sa malapit na hinaharap.
Parehong ang artipisyal na pagtatanim ng halaman at ang artipisyal na produksyon ng karne ay nakahikayat ng malalaking
mamumuhunan mula sa buong mundo, na nakakaramdam ng bilyong-pounds na oportunidad sa
negosyo dito. At hindi ito walang mabuting dahilan.
Ang patayong pagsasaka ay nag-aalis ng pangangailangan para sa mga bukid, makinaryang pang-agrikultura, at karamihan sa mga
manggagawa. Nakakatipid ito ng tubig, mga insektisidyo, at pestisidyo, hindi nakadepende sa panahon, at kung ang mga pabrika
o lalagyan ay matatagpuan malapit sa mga sentro ng populasyon, maaari nitong alisin ang malaking bahagi ng
lohistika. Ang tanging karagdagang gastos ay ang enerhiya.
Kaya tiyak na hindi ito pagkakataon na ang pinakamalaking pabrika ng ganitong uri hanggang ngayon ay binuksan noong
nakaraang taon sa Dubai, kung saan halos libre ang enerhiya.
Pagdating sa karne na ginawa sa laboratoryo, mas malaki pa ang matitipid.
Hindi mo na kailangan ang mga hayop, pagkain, pastulan, mga beterinaryo, mga tagapaghatid ng hayop, at mga
patayan, at makakatipid ka nang malaki sa gastos sa mga tauhan.
Higit pa rito, naitatago mo ang pinakamahalagang kalakal sa lahat: oras.
Habang ang isang pinapataba na baka ay nangangailangan ng 18 hanggang 20 buwan upang maabot ang timbang para sa pagkatay, ang
karne na ginawa sa laboratoryo ay kailangan lamang ng tatlo hanggang walong linggo bago
ito maging handa para i-package at ibenta.
Ang pananaw para sa hinaharap ng mga pangunahing mamumuhunan, kabilang ang mga tagapamahala ng ari-arian tulad ng BlackRock,
Vanguard at State Street, pati na rin ang mga napakayamang indibidwal tulad nina Bill Gates at ng nagtatag ng Google.
Si Sergey Brin o si Richard Branson ay mukhang ganito:
Sa isang punto, magkakaroon ng pandaigdigang network ng mga 3D printer na gumagawa ng karne na ito.
Ang mga 3D printer na ito ay pinapatakbo ng mga lisensiyado, na kailangang magbayad ng bayad sa mga nagbibigay ng lisensya
para sa bawat piraso ng karne na pinalago sa laboratoryo.
Hindi na nakapagtataka, samakatuwid, na daan-daang milyong dolyar ang inilaan sa pagbuo ng artipisyal na
karne at artipisyal na halaman nitong mga nakaraang taon.
Noong 2021 lamang, umabot sa 1.9 bilyong dolyar ang karne na ginawa sa laboratoryo. At sumusunod din ang mga pulitiko.
Halimbawa, mahigit tatlong buwan na ang nakalipas nang maglaan ang EU ng €1.8 milyon para higit pang saliksikin ang mga posibleng
pagbabawas ng gastos sa produksyon ng kultured na karne.
Bukod dito, kakalunsad lang nito ang unang proseso ng pag-apruba para sa karne na ginawa sa laboratoryo.
Wala sa mga ito ang magandang senyales para sa agrikultura.
Kung magpapatuloy ang dalawang tendensiyang ito, hindi ito magiging iba kundi ang
katapusan ng agrikultura gaya ng kilala natin.
Ngunit – at ito ay napakahalaga – gagana lamang ang lahat kung makikilahok ang mga tao.
Ibig sabihin, kung tinatanggap ng nakararami sa mga mamimili ang mga artipisyal na gulay at artipisyal na karne.
Gayunpaman, hindi ito ang kaso, hindi pa sa kasalukuyan. Ano ang maaaring gawin? Simple lang naman.
Gamitin ang ideolohiya ng pagbabago ng klima at ang nalalapit na apokalipsis sa panahon na nagbabanta sa ating lahat, itanim sa
mga tao ang takot at teror, at ihain sa kanila ang mga artipisyal na gulay at artipisyal na karne bilang solusyon
dahil sa mababang konsumo ng tubig, mababang emisyon ng metano, at pagbawas ng emisyon ng CO₂.
Iyan mismo ang sitwasyon na kinaroroonan natin ngayon.
Nasa ilalim tayong lahat ng napakalaking presyon mula sa media, mga politiko, at mga siyentipiko, na patuloy na binobomba tayo ng
mga nakakatakot na kuwento tungkol sa klima, upang tanggapin ang pagbabagong estruktural na ito sa agrikultura bilang
diumano'y kaligtasan ng mundo mula sa pagbabago ng klima.
Ang kabaliwan ng buong sitwasyon ay ipinapakita rin ng katotohanang ang alyansa ng mga korporasyon na itinatag sa World
Economic Forum, na nagsanib-puwersa sa buong mundo bilang mga lider sa klima, ay kinabibilangan ng mga sumusunod na kumpanya:
Allianz, AXA, Bank of America, Barclays, Deutsche Bank at Mastercard. Dagdag pa ang
Carlsberg, Coca-Cola, Nestlé, Syngenta at Unilever.
Ganoon din ang mga higanteng parmasyutiko na AstraZeneca, Novartis, at higit sa lahat, ang tagagawa ng glyphosate na Bayer.
Talagang panahon na para kilalanin kung anong laro ang nilalaro rito.
Hindi ito tungkol sa pagliligtas sa planeta o sa pagpapabuti ng kapaligiran, na talagang kailangan nang madalian.
Lahat ito ay tungkol sa kita para sa kapakinabangan ng isang maliit na minorya.
At ito ay sa kapahamakan hindi lamang ng daan-daang libong magsasaka na pinagkakaitan ng kanilang kabuhayan, kundi
pati na rin ng hinaharap at kalidad ng buhay natin, ng ating mga anak, at ng lahat ng susunod na henerasyon.