Όχι για τους λιπόψυχους
Epstein, Dutroux, Teichtmeister - ονόματα που αντιπροσωπεύουν τα πιο αποτρόπαια εγκλήματα κατά των παιδιών.
Ήταν πράγματι μεμονωμένοι παραβάτες - ή υπάρχουν παγκόσμια παιδοεγκληματικά δίκτυα που εξακολουθούν να είναι ενεργά εδώ;
Ποιος είναι ο ρόλος της δικαστικής εξουσίας;
Είναι αληθείς οι ισχυρισμοί αμέτρητων μαρτύρων ότι δικαστές, εισαγγελείς και ερευνητές όχι μόνο συγκαλύπτουν
αυτά τα εγκλήματα, αλλά εμπλέκονται και οι ίδιοι σε αυτά;
Το Kla.TV αποκαλύπτει τρομακτικά γεγονότα.
ΗΠΑ, Γερμανία, Αυστρία, Ολλανδία, Βέλγιο, Γαλλία, Ελβετία:
Εξετάζεται η εμπλοκή της δικαιοσύνης σε υποθέσεις σοβαρής κακοποίησης και δολοφονίας παιδιών σε επτά χώρες.
Εισαγωγή: : Το δίνω σε όλους γραπτώς. Η χειρότερη, πιο διεστραμμένη παιδική κακοποίηση που έχω δει και
ακούσει να περιγράφεται στη ζωή μου, από τα ίδια τα θύματα,
οι χειρότεροι και πιο διεστραμμένοι παραβάτες ήταν οι ίδιοι οι εισαγγελείς και οι δικαστές.
Το εννοώ σοβαρά. Οι πιο διεστραμμένοι δράστες που έχω δει στη ζωή μου ήταν εισαγγελείς και δικαστές.
Και κανείς δεν λαμβάνει μέτρα εναντίον αυτών των ανθρώπων.
Και δεν έχετε ιδέα τι συμβαίνει όταν ένας πληροφοριοδότης μιλάει.
Και ειδικά με αυτά τα θύματα τελετουργικής κακοποίησης, νήπια και βρέφη και μωρά, τα παιδιά συχνά ναρκώνονται πριν σκοτωθούν.
Και αυτό είναι το σημείο που θέλω να επισημάνω, λέω εδώ και χρόνια ότι έχω βάσιμες υποψίες ότι
έχουμε οργανωμένο έγκλημα στο δικαστικό σώμα εδώ.
Και γι' αυτό λέω, θα το δώσω σε όλους γραπτώς, ότι οι χειρότεροι παραβάτες βρίσκονται στο σύστημα δικαιοσύνης.
Και αν μου συμβεί κάτι, τότε μπορείτε να λάβετε αυτά που είπα ως μαρτυρική κατάθεση, ως ένορκη μαρτυρία.
Η δέσμευση της Dorothea Thul και η δήλωσή της είχαν σοβαρές συνέπειες:
Η συνάδελφός της ιατρός Dr Jette Limberg-Diers δημοσίευσε μια έκκληση για βοήθεια, λέγοντας ότι η παιδίατρος είχε δεχθεί επίθεση
και ξυλοδαρμό και ότι είχε μεταφερθεί σε ψυχιατρική πτέρυγα.
Της είχε αφαιρεθεί η άδεια οδήγησης και το σπίτι της είχε υποθηκευτεί, γεγονός που θα
οδηγούσε σε αναγκαστική πώληση του σπιτιού.
Της ασκήθηκε ποινική δίωξη για προσβολή ανθρώπων στο Διαδίκτυο.
Σύμφωνα με το κανάλι της στο Telegram, καταδικάστηκε το 2021 σε εννέα μήνες με τριετή αναστολή.
Η δρ Dorothea Thul κατέρρευσε στην αίθουσα του δικαστηρίου.
Τον Απρίλιο του 2023 προφυλακίστηκε για υποκίνηση μίσους.
Έκτοτε, έχει εξαφανιστεί από το προσκήνιο και κανείς δεν γνωρίζει πού βρίσκεται ή πώς τα πάει.
Γιατί λαμβάνεται τόσο έντονη δράση κατά του Dr. Thul;
Θα μπορούσε να σχετίζεται με τη δήλωσή της ότι οι χειρότεροι παραβάτες είναι οι ίδιοι στο σύστημα δικαιοσύνης;
Υπάρχουν ενδείξεις ότι το δικαστικό σώμα εμπλέκεται σε παιδεραστικά εγκληματικά δίκτυα;
Η Kla.TV διερεύνησε αυτά τα ερωτήματα και ανακάλυψε μερικές τρομακτικές αβύσσους.
Μεγάλος αριθμός επιζώντων και μαρτύρων οργανωμένης σεξουαλικής και τελετουργικής βίας έχουν καταθέσει ότι
υψηλόβαθμοι δικαστές, εισαγγελείς, δικηγόροι και αστυνομικοί εμπλέκονται σε αυτά τα εγκλήματα.
Κάποιοι από αυτούς είναι οι ίδιοι δράστες, άλλοι καλύπτουν τα παιδεραστικά εγκληματικά δίκτυα, προστατεύουν
τους δράστες και καταδιώκουν μάρτυρες και ακτιβιστές.
Ακούστε μερικά παραδείγματα παρακάτω.
1. ΗΠΑ-
Η εμπλοκή της αμερικανικής δικαιοσύνης στο σκάνδαλο Έπσταϊν Ο Αμερικανός χρηματοδότης και δράστης σεξουαλικών
εγκλημάτων Τζέφρι Έπσταϊν διηύθυνε κύκλωμα εμπορίας ανηλίκων για μια περίοδο περίπου 20 ετών.
Τα θύματα αναφέρουν σεξουαλική εμπορία και σεξουαλικές επιθέσεις που έλαβαν χώρα ήδη από το 1996.
Υπολογίζεται ότι τα θύματα ήταν συνολικά τουλάχιστον 100.
Ωστόσο, ο αριθμός των αδήλωτων περιπτώσεων είναι σίγουρα πολλαπλάσιος.
Η Μαρία Φάρμερ, ένα από τα θύματα του Επστάιν, η οποία αναγκάστηκε να εργαστεί στη ρεσεψιόν ενός ξενώνα όπου διέμενε
τότε ο Επστάιν, παρατήρησε τα εξής σε διάστημα ενός έτους:
Κάθε μέρα έφερναν 5 έως 10 κορίτσια στον Επστάιν, κάτι που ήταν πολύ τρομερό για τα παιδιά.
Μίλησε για συνολικά χιλιάδες κορίτσια που έφτασαν στο κτήμα του Επστάιν.
Μόνο στη Φλόριντα, 500 κορίτσια με τα οποία η Μαρία Φάρμερ ήθελε να έρθει σε επαφή για να καταθέσουν
εναντίον του Επστάιν δεν μπορούσαν πλέον να βρεθούν.
Δεν μπορεί να καταλάβει τι συνέβη σε όλα τα κορίτσια.
Υποψιάζεται έντονα ότι έχουν χάσει τη ζωή τους.
Η Βιρτζίνια Ρόμπερτς Γκιφρ, άλλο ένα από τα θύματα του Έπσταϊν που κρατήθηκε από αυτόν για χρόνια, δήλωσε:
Έχω δει εκατοντάδες κορίτσια να περνούν από την ανοιγόμενη πόρτα του Τζέφρι, τη διαρκώς περιστρεφόμενη πόρτα του.
Η Virginia Roberts Guiffre ήταν εκεί ζωντανά όταν η Epstein παραδόθηκε 12χρονες τρίδυμες
από τον ανιχνευτή μοντέλων Brunel από τη Γαλλία.
Τα κορίτσια εξαναγκάζονταν να εκτελούν ανώμαλες σεξουαλικές πράξεις με τον Epstein.
Ωστόσο, ο Epstein όχι μόνο κακοποιούσε και βίαζε ο ίδιος τα κορίτσια, αλλά τα διέθετε και σε διασημότητες για σεξ.
Τα κορίτσια ταξίδεψαν αεροπορικώς σε όλο τον κόσμο για την εκδήλωση.
Αρκετά θύματα του Epstein ανέφεραν ονόματα ατόμων που τα είχαν κακοποιήσει σεξουαλικά όταν ήταν ανήλικα.
Εκτός από τον Επστάιν, η Βιρτζίνια Ρόμπερτς Γκιφρ κατηγόρησε τα ακόλουθα άτομα ότι την κακοποίησαν:
ο πρίγκιπας Άντριου, ο σταρ δικηγόρος Alan Dershowitz, ο διαχειριστής hedge fund Glenn Dubin, ο πολιτικός Bill Richardson,
ο Γάλλος ανιχνευτής μοντέλων Jean-Luc Brunel, ο επιστήμονας Τεχνητής Νοημοσύνης Marvin Minsky και ο
δισεκατομμυριούχος των ξενοδοχείων Tom Pritzker.
Η Μαρία Φάρμερ ανέφερε ότι ο Ντόναλντ Τραμπ καθώς και ο Μπιλ και η Χίλαρι Κλίντον ήταν συνωμότες του Τζέφρι Επστάιν.
Τους έβλεπε όλους να μπαινοβγαίνουν στο Epstein και ήξερε ότι ήταν μέρος του συνόλου, λέει ο Farmer.
Ο Epstein καλλιέργησε καλές σχέσεις με το δικαστικό σώμα.
Αρκετοί ενάγοντες κατά του Επστάιν κατέθεσαν ότι ο γνωστός αμερικανοαμερικανός δικηγόρος-σταρ Alan M.
Dershowitz, ο οποίος υπερασπίστηκε αρκετές φορές τον Επστάιν, ήταν ένας από τους δράστες.
Η Maria Farmer χαρακτήρισε κυριολεκτικά τον Dershowitz συνωμότη.
Η Virginia Roberts Guiffre - η βασική ενάγουσα στην υπόθεση Epstein - μήνυσε τον δικηγόρο το 2019 για
σεξουαλική κακοποίηση και δυσφήμιση του χαρακτήρα του.
Στη συνέχεια, ο Dershowitz κατέθεσε ανταγωγή για δυσφήμιση του χαρακτήρα και για σκόπιμη πρόκληση συναισθηματικής δυσφορίας.
Μέχρι σήμερα, αρνείται σθεναρά ότι είχε ποτέ σεξουαλική επαφή με ανηλίκους.
Ο ισχυρισμός ότι ο δικηγόρος είχε κακοποιήσει τη Virginia Roberts Guiffre όταν ήταν ανήλικη
διαγράφηκε μάλιστα από τους φακέλους από δικαστή.
Ο Dershowitz έμεινε ατιμώρητος, παρόλο που πολλές γυναίκες τον είχαν ενοχοποιήσει.
Δήλωσαν ότι είχαν υποστεί σεξουαλική κακοποίηση ή βιασμό από αυτόν όταν ήταν ανήλικες.
Είχε επίσης δραστηριοποιηθεί με αρκετούς ενάγοντες αναζητώντας δυσφημιστικές πληροφορίες
και προωθώντας τες στον επικεφαλής ερευνητή.
Ισχυρίστηκε, για παράδειγμα, ότι η Virginia Roberts Guiffre ήταν γνωστή πόρνη και ψεύτρα.
Αυτή, από όλους τους ανθρώπους, η οποία σύμφωνα με τις δικές της δηλώσεις είχε εξαναγκαστεί σε
πορνεία από τον Epstein και τον Dershowitz ως ανήλικη!
Η πίεση των μέσων ενημέρωσης και η νομική πίεση που ασκήθηκε στη Virginia Roberts Guiffre οδήγησε τελικά στο να
υποκύψει και να αποσύρει την κατηγορία κατά του Dershowitz.
Ο Epstein εκπροσωπήθηκε από τον Alan Dershowitz στη δικαστική διαδικασία για δεύτερη φορά το 2019.
Ο Epstein είχε ήδη κατηγορηθεί το 2008 για βιασμό ανηλίκων και εξαναγκασμό τους σε πορνεία, για τον οποίο
κανονικά θα έπρεπε να εκτίσει ποινή ισόβιας(!) κάθειρξης.
Αντ' αυτού, ο Jay Levkowitz, ένας άλλος ακριβοπληρωμένος δικηγόρος-σταρ από την ομάδα των επτά δικηγόρων του Dershowitz
εκείνη την εποχή, διαπραγματεύτηκε έναν εξωδικαστικό συμβιβασμό με τον ομοσπονδιακό εισαγγελέα της Φλόριντα, Alexander Acosta.
Ως αποτέλεσμα αυτής της συμφωνίας, ο Epstein έλαβε μια εντελώς ακατάλληλη ποινή φυλάκισης 18 μηνών αντί για ισόβια.
Έπρεπε να εκτίσει μόνο 13 μήνες από την ποινή αυτή.
Στεγαζόταν στην ιδιωτική πτέρυγα της φυλακής και είχε έως και 12 ώρες ρεπό κάθε μέρα για να πηγαίνει στο γραφείο του.
Ο εισαγγελέας Acosta και η ομάδα των δικηγόρων με επικεφαλής τους Levkowitz και Dershowitz είναι επομένως υπεύθυνοι για
το γεγονός ότι ο Epstein έπρεπε να εκτίσει μόνο 13 μήνες αντί για ισόβια κάθειρξη μετά τη δίκη του το 2008.
Αυτός ήταν ο μόνος τρόπος για να μπορέσει ο Επστάιν να συνεχίσει να διευθύνει το κύκλωμα βιαστών παιδιών μέχρι το 2019.
Επιπλέον, ο Επστάιν γλίτωσε από μια ομοσπονδιακή αγωγή το 2008 χάρη σε αυτή τη συμφωνία, η οποία
με τη σειρά της τον έσωσε από περαιτέρω έρευνες.
Δημιουργείται η υποψία ότι το γεγονός ότι δεν διερευνήθηκαν περισσότερες λεπτομέρειες του σκανδάλου
Επστάιν ήταν σίγουρα ευνοϊκό για τους υπεύθυνους της δικαιοσύνης και τους επιφανείς δράστες.
Ο εισαγγελέας Acosta προήχθη αργότερα σε υπουργό Εργασίας υπό τον Trump.
Ήταν αυτή μια ανταμοιβή για τη συνεργάσιμη συμπεριφορά του στην προστασία των δραστών και τη
συγκάλυψη της πραγματικής έκτασης του σκανδάλου;
Η δημοσιογράφος Julie K. Brown από την αμερικανική εφημερίδα Miami Herald έμαθε από αστυνομικούς ότι δεν τους επιτράπηκε να
ερευνήσουν σωστά τον Epstein κατόπιν οδηγιών ανώτερων αρχών.
Εξέτασε δικαστικούς φακέλους και τελικά δημοσίευσε μια σειρά για τα εγκλήματα του Epstein τον Νοέμβριο του 2018.
Ήταν η μόνη που δημοσιοποίησε την πλήρη έκταση των ισχυρισμών.
Πραγματικά δεν υπήρχε κανείς που να παρακολουθούσε το όλο θέμα, δήλωσε ο δημοσιογράφος.
Ακόμα και το FBI , μία από τις υψηλότερες υπηρεσίες επιβολής του νόμου στις ΗΠΑ, δεν άσκησε δίωξη κατά του Επστάιν, αν
και, σύμφωνα με το θύμα του Επστάιν, τη Μαρία Φάρμερ, ήταν καλά ενημερωμένο για το κύκλωμα εμπορίας ανηλίκων.
Το FBI γνώριζε επίσης ότι η Maria Farmer και η αδελφή της Annie είχαν πέσει θύματα του κυκλώματος
σεξουαλικής διακίνησης του Epstein ήδη από το 1996.
Σύμφωνα με τη Μαρία Φάρμερ, το FBI γνώριζε ακριβώς ποιος εμπλέκεται στην υπόθεση και ότι ο Επστάιν λειτουργούσε
ένα σύστημα εκβιασμού με υλικό παιδικής πορνογραφίας.
Παρ' όλα αυτά, δεν ελήφθη κανένα μέτρο κατά του Epstein.
Με βάση τα διαθέσιμα στοιχεία, το FBI θα είχε καθήκον να φυλακίσει τον Epstein ισόβια. Αλλά δεν το έκαναν.
Ενδιάμεσο συμπέρασμα:
Η υπόθεση Epstein αποκαλύπτει ότι οι δικαστικές και ανακριτικές αρχές έκαναν τα στραβά μάτια, γεγονός που
οδήγησε σε πολυετή ταλαιπωρία πολλά νεαρά κορίτσια.
Δυστυχώς, ελάχιστα έχουν αλλάξει.
Η συνεργός του Ghislaine Maxwell καταδικάστηκε τώρα σε 20 χρόνια φυλάκισης.
Ωστόσο, η δικαστής Alison Nathan δεν έκανε δεκτά στη δίκη αυτή κανένα αποδεικτικό στοιχείο που να περιέχει τα
ονόματα πιθανών άλλων συνεργών, συνεργατών ή δικαιούχων.
Τα ημερολόγια πτήσεων του Lolita Express , το οποίο μετέφερε τις διασημότητες στο νησί του Epstein, ή η Μαύρη
Βίβλος του Maxwell έπρεπε να παρουσιαστούν στο δικαστήριο με τις σελίδες σε μεγάλο βαθμό μαυρισμένες.
Με εξαίρεση τον Μάξγουελ, όλοι οι άλλοι εξέχοντες παραβάτες παραμένουν ελεύθεροι.
2η Γερμανία: Sachsensumpf
- Μήπως το σύστημα δικαιοσύνης απέκρυψε τα εγκλήματα και την ομάδα των δραστών;
Sachsensumpf είναι η ονομασία που δόθηκε σε μια υπόθεση γύρω από την εμπλοκή υψηλόβαθμων
προσωπικοτήτων στη Σαξονία στην εξαναγκαστική πορνεία ανηλίκων.
Ως μάρτυρας, η Mandy Kopp, η οποία ήταν ανήλικη εκείνη την εποχή, προέβη σε σοβαρές
καταγγελίες εναντίον αυτών των υψηλόβαθμων ατόμων.
Το 1989, οικογενειακά προβλήματα την οδήγησαν στον οίκο ανοχής ανηλίκων Jasmin στη Λειψία.
Εκεί, αυτή και άλλα κορίτσια υπέστησαν σοβαρή σωματική κακοποίηση, βιασμούς και βασανιστήρια επί χρόνια.
Το 1993, τα γεγονότα στον οίκο ανοχής Jasmin έγιναν γνωστά ως η υπόθεση Sachsensumpf και ο οίκος ανοχής εισέβαλε.
Σε αστυνομική συνέντευξη, η Mandy Kopp αναγνώρισε αρκετούς από τους βασανιστές της:
Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται διάσημοι δικαστές της Λειψίας, δικηγόροι, αστυνομικοί και κτηματομεσίτες.
Σύμφωνα με τη Mandy, ο δικαστής που προήδρευσε στη δίκη ήταν επίσης ένας από τους βιαστές.
Ο δικαστής καταδίκασε τον ιδιοκτήτη του οίκου ανοχής σε επιεική ποινή φυλάκισης τεσσάρων ετών και δύο μηνών.
Ο ιδιοκτήτης του οίκου ανοχής κατέθεσε αργότερα ότι τιμωρήθηκε επιεικώς μόνο επειδή δεν αποκάλυψε
τα ονόματα των δραστών του οίκου ανοχής ανηλίκων.
Αυτό αποτελεί περαιτέρω απόδειξη της εμπλοκής του συστήματος δικαιοσύνης με τους παιδοεγκληματίες.
Η Mandy Kopp και οι συνάνθρωποί της ανακρίθηκαν άλλες δύο φορές πριν από το 2009 και αναγνώρισαν και πάλι
δύο υψηλόβαθμους δικηγόρους ως βιαστές σε φωτογραφίες.
Αλλά ούτε η εισαγγελία της Δρέσδης ούτε η σαξονική επιτροπή ερευνών απάντησαν.
Αντίθετα, δημοσιεύουν το όνομα και τον τόπο διαμονής του θύματος.
Η Mandy Kopp κατηγορήθηκε στη συνέχεια για δυσφήμιση από τους αναγνωρισμένους δράστες.
Φοβούμενη για τη ζωή της και φοβούμενη περαιτέρω μηνύσεις, δεν αποκάλυψε πλήρως όσα γνώριζε.
Τον Νοέμβριο του 2012, η δίκη αναβλήθηκε αφού η Mandy υπέστη νευρικό κλονισμό την τέταρτη ημέρα της
δίκης μετά από επτά ώρες ακροαματικής διαδικασίας.
Λίγο αργότερα, στις 28 Ιανουαρίου 2013, οι σκληρές πράξεις παραγράφηκαν.
Ωστόσο, αυτή η παραγραφή θα μπορούσε να είχε αποφευχθεί. Επειδή η Mandy Kopp δεν ήταν μόνη της στη δήλωσή της.
Το Γραφείο Προστασίας του Συντάγματος της Σαξονίας είχε επίσης ερευνήσει το περιβάλλον των κόκκινων φώτων
και παρέδωσε εκρηκτικό υλικό στον υπουργό Εσωτερικών της Σαξονίας Thomas de Maizière το 2005.
Σύμφωνα με την έκθεση, οι δικαστές και οι εισαγγελείς της Λειψίας ήταν ύποπτοι ότι συνεργάζονταν με
εγκληματίες και ότι οι ίδιοι εμπλέκονταν σε κακοποίηση παιδιών.
Τα ονόματα των δραστών ήταν γνωστά στην Υπηρεσία Προστασίας του Συντάγματος.
Το Γραφείο Προστασίας του Συντάγματος ανέφερε επίσης ότι ο περίγυρος των κόκκινων φανών εκβίαζε
την εισαγγελία με αυτό το ενοχοποιητικό υλικό.
Σε αντάλλαγμα, οι εν λόγω αξιωματικοί είχαν προειδοποιήσει για επιδρομές, παρεμπόδιζαν τις έρευνες και επηρέαζαν τις δίκες.
Ωστόσο, ο De Maizière, ως ανώτατη αρχή, δεν ενημέρωσε ούτε το κοινοβούλιο ούτε τις αρμόδιες αρχές ποινικής έρευνας.
Ως εκ τούτου, κατηγορήθηκε αργότερα για παρεμπόδιση της δικαιοσύνης στο αξίωμα.
Ωστόσο, αργότερα οι έρευνες εγκαταλείφθηκαν και το Sachsensumpf χαρακτηρίστηκε θερμή ενέργεια και θεωρία συνωμοσίας.
Η ύπαρξη εγκληματικού δικτύου αρνήθηκε.
Οι δύο επικεφαλής ερευνητές της αστυνομίας και της Υπηρεσίας Προστασίας του Συντάγματος δέχθηκαν επίθεση.
Ο επικεφαλής ερευνητής του τμήματος ποινικών ερευνών στον τομέα του οργανωμένου εγκλήματος, Georg Wehling, τέθηκε σε διαθεσιμότητα
απευθείας από τον υπουργό Εσωτερικών για αμφίβολους λόγους.
Η Simone Skroch, πρώην Henneck, τότε επικεφαλής της Υπηρεσίας Προστασίας του Συντάγματος, η οποία είχε ήδη εξαρθρώσει ένα
κύκλωμα παιδεραστών σε προηγούμενη εργασία της ως εισαγγελέας, υποβλήθηκε επίσης σε
πολυετείς πειθαρχικές και ανακριτικές διαδικασίες.
Και οι δύο κατηγορήθηκαν αλλά αθωώθηκαν στα κύρια σημεία μετά από μια μακρά δίκη.
Ο Thomas De Maizière, από την άλλη πλευρά, ανέβηκε σε διάφορες θέσεις ως ομοσπονδιακός
υπουργός κατά τη διάρκεια της καριέρας του.
Το ίδιο είδαμε ήδη στην υπόθεση Επστάιν, όταν ο Αλεξάντερ Ακόστα, ο εισαγγελέας που προστάτευσε τους
δράστες, προήχθη από τον Τραμπ σε υπουργό Εργασίας.
Είναι αυτό ένα ακόμη παράδειγμα του μοτίβου της δικαστικής εξουσίας να λαμβάνει σθεναρά μέτρα κατά των
πληροφοριοδοτών, ενώ οι πραγματικοί εγκληματίες μένουν ανενόχλητοι και οι συγκαλύψεις προωθούνται;
3. Η αυστριακή δικαιοσύνη προστάτευσε τον παιδεραστή Florian Teichtmeister;
Η εξαιρετικά επιεικής απόφαση κατά του Φλόριαν Τέιχτμάιστερ, του Αυστριακού ηθοποιού και μασόνου της Μεγάλης
Στοάς της Αυστρίας, προκάλεσε μεγάλη αναστάτωση το 2023.
Ο Teichtmeister ήταν προφανώς τόσο πεπεισμένος για τον τεκτονισμό που έχτισε ακόμη και ναό στην ιδιοκτησία του.
Δικάστηκε επειδή στην κατοχή του βρέθηκε μεγάλη ποσότητα ναρκωτικών και είχε
συγκεντρώσει 76.000 αρχεία παιδικής πορνογραφίας.
Πολλά από αυτά επεξεργάστηκε ο ίδιος, σχολίασε ή συνέθεσε σε κολάζ.
Στα σχόλιά του, περιέγραψε τις χειρότερες φαντασιώσεις βίας που φανταζόταν να ασκεί σε παιδιά.
Από το μαστίγωμα, τα βασανιστήρια και τον φρικτό βιασμό μέχρι τον θάνατο, οι φαντασιώσεις του δεν είχαν όρια.
Το γραφείο του εισαγγελέα κατέταξε τον Teichtmeister στο δεύτερο υψηλότερο επίπεδο 9 από τα 10 στην κλίμακα επικινδυνότητας.
Παρά τον υψηλό κίνδυνο που εγκυμονούσε και παρά το γεγονός ότι τα παιδιά έπαθαν κακό σε χιλιάδες και χιλιάδες περιπτώσεις και ότι ο
Teichtmeister ήταν συνένοχος ως καταναλωτής, καταδικάστηκε μόνο σε ποινή φυλάκισης δύο ετών με
αναστολή υπό τον όρο να υποβληθεί σε θεραπεία.
Έτσι, δεν χρειάζεται να πάει στη φυλακή ούτε μια μέρα για τα αδικήματά του.
Όχι μόνο η εντελώς ακατάλληλη κρίση, αλλά και η συμπεριφορά των εμπλεκομένων στη δίκη εγείρει σημαντικά ερωτήματα.
Δεν διερευνήθηκε για ποιον ο Teichtmeister είχε σχολιάσει τους φακέλους, ούτε αν ήταν μέλος κάποιου δικτύου.
Σύμφωνα με τους παρατηρητές της δίκης, δεν υπήρξαν κρίσιμες ερωτήσεις προς τον κατηγορούμενο και καμία
ανάκριση μαρτύρων από την πολιτική αγωγή ή τον δικαστή.
Φοβήθηκαν ότι θα εκτίθεντο και άλλες εξέχουσες προσωπικότητες;
Δεν διερευνήθηκε ποτέ αν είχε πράγματι πραγματοποιήσει τις βίαιες φαντασιώσεις του.
Αυτό συνέβη παρά τις σαφείς ενδείξεις, όπως η λίστα αγορών που βρέθηκε στην κατοχή του για την αγορά
κοριτσίστικων ρούχων και σαδομαζοχιστικών αντικειμένων.
Ο δικαστής Stefan Apostol εξέφρασε τη λύπη του για τον κοινωνικό εξοστρακισμό του Teichtmeister και χρησιμοποίησε τις
διαδηλώσεις εναντίον του ως λόγο για να χορηγήσει ελαφρυντικά.
Η μάλλον παθητική εισαγγελέας Τζούλια Κάλμαρ απέκρυψε σημαντικές λεπτομέρειες μέχρι την
ολοκλήρωση της ακρόασης των αποδεικτικών στοιχείων.
Παρά τον υψηλό βαθμό επικινδυνότητας της Teichtmeister, αποφάσισε να μην ασκήσει έφεση κατά της απόφασης.
Ο κληθείς πραγματογνώμονας, καθηγητής Dr. Peter Hofmann, μίλησε επίσης έντονα υπέρ του
κατηγορουμένου και υποβάθμισε τον κίνδυνο που διέτρεχε.
Ο Hofmann είχε ήδη προσελκύσει την προσοχή σε προηγούμενες δίκες για κακοποίηση, συντάσσοντας περίεργες εκθέσεις εμπειρογνωμόνων
υπέρ των κατηγορουμένων και υποβαθμίζοντας τα εγκλήματα.
Είχε πει κάποτε τα εξής: Τα μισά από τα παιδιά που πλήττονται μπορούν να αντιμετωπίσουν καλά την παιδοφιλική κακοποίηση.
Τα κατηγοριοποιούν στη βιογραφία τους και δεν αναπτύσσουν διαταραχή μετατραυματικού στρες.
Ήταν σύμπτωση ότι επιλέχθηκε ως πραγματογνώμονας για τη δίκη αυτή;
Ενδιάμεσο συμπέρασμα:
Η ετυμηγορία και η περίεργη συμπεριφορά του εμπειρογνώμονα, του δικαστή και του εισαγγελέα εγείρουν ερωτήματα.
Μήπως ο Τέιχτμάιστερ αγγίχτηκε απαλά για να μην αποκαλύψει άλλους συνεργούς;
Μήπως οι μασονικές του διασυνδέσεις τον έσωσαν από τη φυλάκιση;
Σύμφωνα με το σύνθημα με το οποίο η εφημερίδα Der Standard έχει ήδη τιτλοφορήσει με νόημα όσον
αφορά τους μασόνους: Οι αδελφοί μένουν ενωμένοι;
4. τις Κάτω Χώρες και το Βέλγιο: Η περίπτωση του Zandvoort
Το κύκλωμα παιδικής πορνογραφίας Zandvoort πήρε το όνομά του από το ολλανδικό παραθαλάσσιο θέρετρο Zandvoort, όπου
δύο από τους κύριους δράστες διατηρούσαν κατάστημα με βίντεο.
Τα χειρότερα εγκλήματα διαπράχθηκαν σε αυτή την ένωση παιδεραστών.
Όταν η υπόθεση αποκαλύφθηκε το 1998, κατασχέθηκαν εκατοντάδες ταινίες στις οποίες βιάζονταν παιδιά, ακόμη και μωρά.
Στη θαλαμηγό ενός από τους δράστες γίνονταν σεξουαλικά πάρτι με εκλεκτούς ανθρώπους, όπου γυρίζονταν τα λεγόμενα
snuff videos, στα οποία παιδιά κακοποιούνταν και βασανίζονταν μέχρι θανάτου μπροστά στην κάμερα.
Ένα από τα παιδιά που έχασαν τη ζωή τους ήταν ο 13χρονος Manuel Schadwald, ο οποίος είχε απαχθεί από το
Βερολίνο και είχε προηγουμένως εξαναγκαστεί σε πορνεία σε οίκο ανοχής για παιδιά στο Ρότερνταμ.
Η βελγική ομάδα βοήθειας για τα πολιτικά δικαιώματα Werkgroep Morkhoven, με τον ιδρυτή και επικεφαλής της Marcel
Vervloesem, έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην αποκάλυψη της υπόθεσης.
Στην ομάδα διέρρευσαν βίντεο που έδειχναν άνδρες να κάνουν σεξ με παιδιά.
Τα παρέδωσαν στην αστυνομία. Ωστόσο, η βελγική αστυνομία δεν ανταποκρίθηκε επί 5 χρόνια.
Ο υπουργός Δικαιοσύνης ανακοίνωσε το 1997 ότι δεν υπήρχε κύκλωμα παιδεραστίας, ενώ αργότερα αποδείχθηκε ότι
ένας άνδρας στο βίντεο είχε σχέση με Βέλγους πολιτικούς.
Λόγω της αδράνειας της αστυνομίας, ο Vervloesem ξεκίνησε τις δικές του έρευνες και κατάφερε να έρθει σε επαφή με
έναν από τους δράστες και να κερδίσει την εμπιστοσύνη του.
Ωστόσο, ο δράστης δολοφονήθηκε λίγο αργότερα.
Ωστόσο, ο Vervloesem κατάφερε να εξασφαλίσει χιλιάδες αρχεία με πορνογραφικό και ενίοτε
σαδιστικό περιεχόμενο παραβιάζοντας το σπίτι του.
Στη συνέχεια τα παρέδωσε στον Τύπο και στην εισαγγελία.
Ωστόσο, επτά CD-ROM με αποδεικτικά στοιχεία που διαβιβάστηκαν από το Werkgroep Morkhoven στον Γενικό Εισαγγελέα
του δικαστηρίου της Αμβέρσας εξαφανίστηκαν χωρίς ίχνος.
Η Vervloesem κατέσχεσε επίσης πάνω από 3.000 έγγραφα με διευθύνσεις πελατών και τιμολόγια, τα οποία κατέστησαν
σαφές ότι το κύκλωμα παιδικής πορνογραφίας λειτουργούσε σε όλο τον κόσμο, μεταξύ άλλων στη Γερμανία, τις ΗΠΑ και το Ισραήλ.
Μέσω των ερευνών του, ωστόσο, ο ίδιος ο Vervloesem έγινε στόχος της δικαιοσύνης.
Κατηγορήθηκε για κακοποίηση παιδιών - και καταδικάστηκε σε πολυετή φυλάκιση.
Αφού πέρασε δύο χρόνια σε βελγικές φυλακές, αφέθηκε ελεύθερος το 2010 με τους εξής όρους:
1) Του απαγορεύτηκε να έρχεται σε επαφή με τον Τύπο και να συνεχίζει να ασχολείται με παιδοποινικές υποθέσεις.
2) Δεν του επιτράπηκε να συμμετέχει στις δραστηριότητες οργανώσεων που αγωνίζονται κατά της κακοποίησης των παιδιών ή να
επικοινωνήσει με τους φίλους του από το Werkgroep Morkhoven, οι οποίοι τον επισκέπτονταν πιστά στη
φυλακή κάθε εβδομάδα κατά τη διάρκεια της φυλάκισής του.
Δεν είναι εκπληκτικό το γεγονός ότι η δικαιοσύνη επιβάλλει τέτοιους όρους;
Έγινε προσπάθεια να φιμωθεί ένας δυσάρεστος πληροφοριοδότης;
Και - είχε η δικαστική εξουσία σχέση με τους δράστες όταν προσπάθησε να αποτρέψει τη διαλεύκανση αυτών των υποθέσεων;
Αλλά τα μέσα ενημέρωσης κατέβαλαν επίσης μεγάλες προσπάθειες για να καταστρέψουν τη φήμη του
Vervloesem και να τον παρουσιάσουν ως παιδεραστή.
5η Γαλλία: Οι ακτιβιστές Janett Seemann και Stan Maillaud αναφέρουν την εμπλοκή της γαλλικής δικαιοσύνης σε
υποθέσεις οργανωμένης κακοποίησης και δολοφονίας παιδιών.
Η Γερμανίδα ακτιβίστρια Janett Seemann είχε ήδη διεξάγει εκστρατεία στη Γερμανία κατά της εξαφάνισης
πολλών παιδιών σε παιδεραστικά εγκληματικά δίκτυα.
Για το σκοπό αυτό, δημιούργησε δύο μηνύματα βίντεο, για παράδειγμα: XVI και ένα δεύτερο στην
πρώην καγκελάριο της Γερμανίας Άνγκελα Μέρκελ.
Αργότερα ένωσε τις δυνάμεις της με τον Stan Maillaud, έναν Γάλλο ακτιβιστή και πρώην χωροφύλακα.
Ως ομάδα, ερεύνησαν συγκεκριμένα υποθέσεις οργανωμένης κακοποίησης παιδιών στις οποίες εμπλέκεται η γαλλική δικαιοσύνη.
Ο Stan Maillaud χαρακτήρισε τις δικαστικές διαδικασίες και τα μέτρα που είχε ερευνήσει
όχι μόνο παράνομες, αλλά και εγκληματικές.
Αυτές οι αποφάσεις δεν έγιναν στο όνομα του λαού, αλλά στο όνομα μιας εγκληματικής απόκρυφης δύναμης, δήλωσε ο Maillaud.
Ο ίδιος και η Janett Seemann διερεύνησαν μια σειρά από υποθέσεις στη Γαλλία στις οποίες μέλη του δικαστικού σώματος,
όπως αστυνομικοί, δικηγόροι, δικαστές και εισαγγελείς, είχαν συνεργαστεί με επιλεγμένους ψυχιάτρους.
Το μοτίβο ήταν πάντα το ίδιο:
Μόλις αναφέρθηκε σεξουαλική κακοποίηση παιδιών από τις μητέρες τους, το δικαστικό σύστημα ανέλαβε δράση.
Αλλά όχι -όπως θα περίμενε κανείς- για την προστασία των κακοποιημένων παιδιών και
την προσαγωγή των δραστών στη δικαιοσύνη.
Όχι, αντιθέτως: οι μητέρες και τα κακοποιημένα παιδιά τους υπέστησαν αστυνομική και δικαστική τρομοκρατία.
Οι προστατευόμενοι συγγενείς υποβλήθηκαν σε παράνομες διαδικασίες, φυλακίστηκαν και κλείστηκαν σε ψυχιατρεία.
Σε πολλές περιπτώσεις, οι μητέρες δεν μπορούσαν να κάνουν τίποτα για να προστατεύσουν τα παιδιά τους από τους βιαστές.
Σε αρκετές περιπτώσεις τους αφαιρέθηκε ακόμη και η επιμέλεια.
Για χρόνια έπρεπε να υπομένουν αβοήθητοι να βλέπουν τα παιδιά τους υπό τη φροντίδα των βασανιστών τους.
Στις συνεντεύξεις που πραγματοποίησε ο Stan Maillaud με τις ενδιαφερόμενες μητέρες, αναφέρουν συγκεκριμένα
τα ονόματα και την παράνομη συμπεριφορά των δικαστικών λειτουργών που εμπλέκονται στις υποθέσεις.
Σύμφωνα με μάρτυρες, πρόκειται επίσης για εξαιρετικά σοβαρά εγκλήματα, όπως η βιντεοσκόπηση της
δολοφονίας παιδιών για την παραγωγή βίντεο snuff.
Μάρτυρες αναφέρουν επίσης μεγαλύτερες συναντήσεις όπου παιδιά κακοποιήθηκαν ή βιάστηκαν από πολλά άτομα.
Υπάρχουν επίσης καταθέσεις μαρτύρων ότι υπήρξε κακοποίηση παιδιών από έναν πρώην Γάλλο πρόεδρο και αρκετούς υπουργούς.
Η δέσμευση των Maillaud και Seemann οδήγησε στο να στοχοποιηθούν και αυτοί οι δύο ακτιβιστές από τη δικαιοσύνη και την αστυνομία.
Κυνηγήθηκαν από την αστυνομία, κρατήθηκαν προσωρινά με βάση παράνομες κατηγορίες και
υποβλήθηκαν σε απάνθρωπες μεθόδους ανάκρισης.
Καταγγέλθηκαν στα μέσα ενημέρωσης και τελικά κατέφυγαν στη Βενεζουέλα.
Ο Stan Maillaud εντοπίστηκε εκεί από την Ιντερπόλ και μεταφέρθηκε στη Γαλλία, όπου έπρεπε να εκτίσει ποινή φυλάκισης.
Μεταξύ άλλων, κατηγορήθηκε για απαγωγή παιδιών.
Το γεγονός είναι ότι ο Stan Maillaud βοήθησε μια μητέρα που της είχε αφαιρεθεί η επιμέλεια να μεταφέρει το
παιδί σε ασφαλές μέρος επειδή κακοποιούνταν - μεταξύ άλλων - από τον ίδιο του τον πατέρα.
Ο εισαγγελέας που ήταν υπεύθυνος για τη φυλάκιση του Maillaud ήταν, σύμφωνα με μάρτυρες, ένας από τους δράστες της κακοποίησης.
Ενδιάμεσο συμπέρασμα:
Οι έρευνες των Seemann και Maillaud δείχνουν επίσης ότι οι υπεύθυνοι του συστήματος δικαιοσύνης προστατεύουν
τους δράστες και επιτίθενται ευθέως στα θύματα, στους συγγενείς των θυμάτων και στους ίδιους τους ακτιβιστές.
6. Βέλγιο: Dutroux και ο ρόλος της βελγικής δικαιοσύνης
Η υπόθεση Marc Dutroux είναι ίσως η πιο γνωστή υπόθεση απαγωγής παιδιών, κακοποίησης παιδιών,
βασανιστηρίων, αιμομιξίας και παιδοκτονίας στην Ευρώπη.
Ο Dutroux δικάστηκε δύο φορές.
Το 1989 καταδικάστηκε σε 13,5 χρόνια φυλάκισης για πέντε κατηγορίες σεξουαλικής κακοποίησης, αλλά δεν
χρειάστηκε να εκτίσει ούτε το ένα τρίτο από αυτά.
Όταν συνελήφθη ξανά το 1996, κατηγορήθηκε ότι απήγαγε έξι κορίτσια όταν ήταν παιδιά και έφηβες, τα κακοποιούσε σεξουαλικά και τα
κλείδωνε σαν ζώα στο υπόγειο μπουντρούμι ενός από τα σπίτια του.
Τέσσερις από αυτούς πέθαναν σε βασανιστική αιχμαλωσία.
Η μεγάλη διαμάχη στην υπόθεση Dutroux ήταν το ερώτημα αν ήταν ένας διεστραμμένος μοναχικός δράστης ή αν ήταν επίσης
υπεργολάβος ενός πολύ μεγαλύτερου δικτύου ισχυρών ανδρών.
Ποιες ενδείξεις και αποδείξεις υπήρχαν ότι ο Dutroux ενεργούσε για λογαριασμό ενός δικτύου;
1. τη δική του δήλωση:
Το 2002, ο Dutroux δήλωσε σε συνέντευξή του στη φυλακή ότι υπήρχε πράγματι ένα δίκτυο με πολλές εγκληματικές προεκτάσεις.
Τα κορίτσια δεν ήταν εκεί μόνο γι' αυτόν, αλλά και για άλλους.
2. την οικονομική του κατάσταση:
Ο Dutroux, άνεργος δικαιούχος κοινωνικής πρόνοιας, είχε πέντε σπίτια, αγόραζε τακτικά μετοχές και διέθετε διάφορους
τραπεζικούς λογαριασμούς στους οποίους κατατέθηκαν μεγάλα ποσά μετρητών την ίδια στιγμή που απήχθησαν τα κορίτσια.
Αν ο Ντουτρού είχε μόνο κακοποιήσει ο ίδιος τα παιδιά, δεν θα είχε βγάλει χρήματα από αυτό.
3. καταθέσεις μαρτύρων:
Η επιζήσασα Regina Louf ανέφερε επίσης ότι ο Marc Dutroux δεν ενήργησε ως μεμονωμένος δράστης, αλλά ότι ο συγκατηγορούμενος
του επιχειρηματίας των Βρυξελλών Michel Nihoul οργάνωσε παιδικά σεξουαλικά πάρτι με τα παιδιά που προμήθευε ο Dutroux.
Ο Michel Nihoul παρήγγειλε στον Marc Dutroux παιδιά ηλικίας 12 έως 14 ετών για παιδοφιλικά πάρτι, ανέφερε.
Ο ίδιος ο Dutroux κατέθεσε επίσης ότι ο Nihoul απολάμβανε προστασία από την κορυφή.
Ο άνδρας είχε επαφές με το τζετ σετ των Βρυξελλών , συμπεριλαμβανομένων πολλών πελατών των σχετικών πάρτι sado-maso.
4η έρευνα από τον ανακριτή Jean-Marc Connerotte:
Ακολούθησε ίχνη που οδηγούσαν σε ένα δίκτυο.
Δημιούργησε έναν τηλεφωνικό αριθμό στον οποίο οι πολίτες μπορούσαν να παρέχουν ανώνυμα
πληροφορίες σχετικά με την υπόθεση Dutroux.
Μια χιονοστιβάδα πληροφοριών έπεσε πάνω στους ερευνητές.
Αυτές περιλάμβαναν δηλώσεις από διάφορες νεαρές γυναίκες που έκαναν απίστευτες δηλώσεις:
Γνώριζαν για σεξουαλικά πάρτι στις αρχές της δεκαετίας του 1980 στους καλύτερους
κύκλους όπου βασανίζονταν και σκοτώνονταν παιδιά.
Οι Nihoul και Dutroux έχουν επίσης εμφανιστεί. Ακόμα και ο Βέλγος βασιλιάς Αλβέρτος Β'
αναφέρεται ως επισκέπτης σε τέτοια φρικτά πάρτι.
Ενδιάμεσο συμπέρασμα:
Θα ήταν απολύτως προφανές να παρακολουθήσουμε τα πολλά ίχνη που παραπέμπουν σε ένα δίκτυο.
Ωστόσο, αν εξετάσει κανείς τις ενέργειες των δικαστικών αρχών και των αρχών ασφαλείας, αντιλαμβάνεται ότι έγιναν τα πάντα
για να αποτραπούν οι έρευνες για ένα δίκτυο, ώστε να μπορέσει να παρουσιαστεί ο Dutroux ως μοναχικός δράστης:
Η αστυνομία δεν έδωσε συνέχεια σε ορισμένα στοιχεία, όπως καταθέσεις μαρτύρων ή βιντεοκασέτες που
κατασχέθηκαν στο σπίτι του Dutroux και δεν αναλύθηκαν.
Άλλα αποδεικτικά στοιχεία εκλάπησαν ή απλώς εξαφανίστηκαν.
Η έναρξη της δίκης καθυστέρησε μαζικά.
Χρειάστηκε να περάσουν 7,5 ολόκληρα χρόνια για να οδηγηθούν σε δίκη ο Dutroux και τρεις συγκατηγορούμενοι του.
Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, ωστόσο, τουλάχιστον 27 μάρτυρες έχασαν μυστηριωδώς τη ζωή τους.
Οι περισσότεροι από αυτούς θέλησαν να καταθέσουν για συνδέσεις που τεκμηρίωναν την υποψία ότι ο Marc Dutroux δεν ήταν
μοναχικός δράστης, αλλά ότι υπήρχε ένα δίκτυο συνεργών γύρω του.
Οι συνθήκες που οδήγησαν στο θάνατο αυτών των 27 μαρτύρων είτε διερευνήθηκαν εντελώς ανεπαρκώς είτε δεν διερευνήθηκαν καθόλου.
Η επιζήσασα Regina Louf είχε γίνει μάρτυρας περίπου 60 δολοφονιών και ήταν σε θέση να κατονομάσει 35 από τα θύματα.
Ήταν επίσης σε θέση να κατονομάσει τους δράστες, τα αδικήματα και τους τόπους εγκλήματος.
Μετά από ψυχολογική εξέταση, οι εμπειρογνώμονες κατέθεσαν ότι είχε υποστεί μαζική σεξουαλική κακοποίηση στην παιδική της ηλικία.
Ωστόσο, τα στοιχεία τους δεν ερευνήθηκαν και η βελγική εισαγγελία χαρακτήρισε τις μαρτυρίες τους
απίστευτες και υποστήριξε ότι ήταν καθαρά φανταστικές.
Στη συνέχεια, ο εισαγγελέας έκλεισε το φάκελο με τις καταθέσεις της μάρτυρος.
Ο ανακριτής Jean-Marc Connerotte, ο οποίος ερεύνησε τα ίχνη που παρέπεμπαν σε δίκτυο, απομακρύνθηκε από την υπόθεση.
Ήταν προκατειλημμένος επειδή είχε λάβει μέρος σε φιλανθρωπική εκδήλωση για δύο από τα δολοφονημένα κορίτσια.
Αυτή η σαθρή αιτιολόγηση οδήγησε σε θύελλα διαμαρτυριών μεταξύ του βελγικού πληθυσμού.
Ωστόσο, το δικαστικό σύστημα δεν εντυπωσιάστηκε.
Ο ανακριτής που διαδέχθηκε τον Connerotte, ο Jacques Langlois, ήταν ένα από τα βασικά
πρόσωπα που κατέστειλαν τη θέση του δικτύου.
Σταμάτησε όλες τις έρευνες για πιθανούς χρηματοδότες.
Χρόνια αργότερα, προέκυψε ότι ο Langlois δεν είχε συμπεριλάβει τις καταθέσεις περισσότερων από 600 (!) μαρτύρων στη διαδικασία.
Όλες οι μαρτυρίες σχετικά με ένα δίκτυο φυλάσσονταν κάτω από κλειδαριά και κλειδί.
Οι εμπλεκόμενοι ερευνητές μετατέθηκαν την άνοιξη του 1997.
Οι φάκελοι με όλες τις επαληθεύσιμες ενδείξεις, τα ονόματα και τους υπόπτους έκλεισαν το 1998.
Ο υπουργός Δικαιοσύνης Marc Verwilghen και ο εισαγγελέας Michel Bourlet ανέφεραν αργότερα ότι είχαν ζητήσει
επανειλημμένα νέες έρευνες - αλλά χωρίς επιτυχία, καθώς ο Langlois είχε μπλοκάρει τις έρευνες.
Παράλληλα με τον Langlois, ο υπουργός Δικαιοσύνης Melchior Wathelet διαδραματίζει επίσης καθοριστικό ρόλο.
Ο Wathelet, ο οποίος σύμφωνα με τα θύματα ήταν ο ίδιος διοργανωτής και συμμετέχων σε σεξουαλικά πάρτι με
παιδιά, απροσδόκητα έδωσε χάρη στον Dutroux μετά από λιγότερο από το ένα τρίτο της πρώτης ποινής φυλάκισής του.
Ως εκ τούτου, είναι εν μέρει υπεύθυνος για το γεγονός ότι ο Dutroux μπόρεσε να απαγάγει, να βιάσει και να
σκοτώσει πολλά νεαρά κορίτσια μετά την αποφυλάκισή του.
Ωστόσο, η καταστροφικά λανθασμένη απόφαση να δοθεί χάρη στον Dutroux δεν είχε αρνητικές συνέπειες
για την καριέρα του Wathelet - το αντίθετο μάλιστα:
Διετέλεσε δικαστής στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο από το 1995 έως το 2003 και Ευρωπαίος Γενικός Εισαγγελέας από το 2012 έως το 2018.
Συμπέρασμα: Σημαντικές δυνάμεις στο δικαστικό σώμα και στις ανακριτικές αρχές έχουν προφανώς κάνει τα πάντα για να
διασφαλίσουν ότι η υπόθεση Dutroux δεν θα διαλευκανθεί πραγματικά, γεγονός που υποδηλώνει ότι οι ίδιοι ήταν
μέρος αυτών των δικτύων ή τουλάχιστον πιέστηκαν από αυτά.
Η εμπλοκή των δικαστικών αρχών υποστηρίζεται από τη μαρτυρία της επιζώντος Regina Louf.
Αργότερα αναγνώρισε τους συμμετέχοντες στα παιδόφιλα σεξουαλικά πάρτι σε φωτογραφίες εφημερίδων και στην
τηλεόραση, όπου έπρεπε να εξυπηρετεί πρόθυμα τους πελάτες της.
Σύμφωνα με τις καταθέσεις τους, όλοι τους ήταν γνωστά ως εξαιρετικά έντιμα μέλη της κοινωνίας,
συμπεριλαμβανομένων πολιτικών, διευθυντών, βιομηχάνων, ακόμη και δικηγόρων και δικαστικών λειτουργών.
Σε μία από τις ανακρίτριες που κατέθεσε στην τηλεόραση για την υπόθεση Dutroux, αναγνώρισε μάλιστα έναν από τους
συνεργούς της στην τελετουργική δολοφονία ενός από τα μωρά που είχε γεννήσει κατά τη διάρκεια της αιχμαλωσίας της.
Μετά από αυτή την ενοχοποιητική δήλωση της Regina Louf, κηρύχθηκε παράφρων και η
διαδικασία κατά του Michel Nihoul έπαυσε εντελώς.
Αυτό έγινε από τον ίδιο τον ανακριτή που, σύμφωνα με την ίδια, ήταν ένας από τους δολοφόνους του μωρού της.
7η Ελβετία: Η υπόθεση Nathalie και η εμπλοκή ελβετικών δικαστικών λειτουργών στην κακοποίηση παιδιών,
την εμπορία ανθρώπων και τις σατανιστικές θυσίες
Η υπόθεση Nathalie αποτελεί θέμα συζήτησης στα ελβετικά μέσα ενημέρωσης εδώ και αρκετά χρόνια.
Το Blick.ch, για παράδειγμα, αναφέρθηκε το 2020 στη σεξουαλική και σατανιστική κακοποίηση του
τότε 8χρονου κοριτσιού από τον ίδιο του τον πατέρα.
Η ίδια η κοπέλα ανέφερε επίσης ότι ο πατέρας της την είχε διαθέσει σε άλλους δράστες.
Είχε επίσης παρατηρήσει κακοποίηση και σκληρά βασανιστήρια άλλων παιδιών και ενηλίκων.
Είχε γίνει μάρτυρας εμπορίας ανθρώπων, οργάνων και αδρενοχρώματος και είχε γίνει μάρτυρας σατανιστικών θυσιών.
Αυτό γινόταν σε χώρους τελετουργιών και σε κρυφά υπόγεια συστήματα σήραγγας, μεταξύ άλλων.
Οι μαρτυρίες της Nathalie συμφωνούν με αμέτρητες άλλες δηλώσεις που η Kla.TV θεματοποίησε στα ντοκιμαντέρ Blood Sect I και II.
Και στην περίπτωση της Nathalie, επίσης, υπάρχουν σαφείς δεσμοί μεταξύ του συστήματος δικαιοσύνης και του δικτύου των δραστών.
Ορισμένοι άνθρωποι από το ελβετικό δικαστικό σύστημα αναγνωρίστηκαν από τη Nathalie ως δράστες.
Κατά τη διάρκεια της προκαταρκτικής ποινικής διαδικασίας κατά του πατέρα, αναγνώρισε αρκετούς δράστες κακοποίησης,
έναν ανώτερο δικαστή, δύο εισαγγελείς και αρκετούς αστυνομικούς που είχαν ερευνήσει το σπίτι της Nathalie.
Η Nathalie κατέθεσε επανειλημμένα κατά τη διάρκεια της διαδικασίας ότι γνώριζε ήδη αυτά τα άτομα.
Είχαν λάβει μέρος στις τελετές κακοποίησης και θανάτωσης στις οποίες τους είχε πάει ο πατέρας τους.
Για παράδειγμα, ένας πρώην επικεφαλής της υπηρεσίας προστασίας παιδιών και ενηλίκων (KES) στην αρμόδια
κοινωνική περιφέρεια αναγνωρίστηκε και κατονομάστηκε από τη Nathalie ως θύτης και δολοφόνος παιδιών.
Η Nathalie ανέφερε ότι είχε δει αυτόν τον ηγέτη του KES να φέρνει μωρά στις συναντήσεις
και να εμπλέκεται στη δολοφονία των μωρών.
Το KESB, το οποίο είναι ανώτερο από το KES, ανέθεσε στη Nathalie έναν δικηγόρο παιδιών, ο
οποίος επίσης αναγνώρισε τη Nathalie ως δράστη.
Αυτός ο δικηγόρος δεν έχει μιλήσει ούτε μία φορά με τη Nathalie ή τη μητέρα της.
Δεν είχε καμία προσωπική επαφή με τη Nathalie, αλλά πολύ περισσότερο με τον δικηγόρο του πατέρα της,
τον οποίο η Nathalie κατηγόρησε για κακοποίηση.
Συζήτησε μαζί του πώς η Nathalie θα μπορούσε να καταστεί αναξιόπιστη μέσω των γνωμοδοτήσεων των εμπειρογνωμόνων.
Προφανώς επεδίωκε να ανακαλέσει την επιμέλεια της μητέρας της Nathalie.
Αυτή η διαδικασία είναι νομικά γνωστή ως προδοσία του πελάτη.
Το KESB ενημερώθηκε για τα γεγονότα αυτά.
Οι συντάκτες έχουν γραπτές αποδείξεις γι' αυτό.
Ο ανώτερος δικαστής που είναι υπεύθυνος για την υπόθεση επηρέασε τον δικηγόρο της μητέρας της Nathalie.
Θα πρέπει να την πείσει να αποσύρει τις κατηγορίες κατά του πατέρα της Nathalie.
Ο δικηγόρος της μητέρας της Nathalie κατέθεσε στη συνέχεια αίτηση αμφισβήτησης της μεροληψίας του εν λόγω
ανώτερου δικαστή, η οποία όμως δεν έχει ακόμη γίνει δεκτή.
Το KESB όχι μόνο ανέθεσε στη Nathalie έναν δικηγόρο ο οποίος, σύμφωνα με τη Nathalie, ήταν ένας από τους δράστες.
Διέταξε επίσης το κορίτσι να επισκεφθεί έναν ανώτερο ψυχίατρο για θεραπεία, ο οποίος αναγνώρισε επίσης τη Nathalie ως δράστη.
Εδώ δεν μπορούμε πλέον να μιλάμε για σύμπτωση.
Η Nathalie ανέφερε ότι ο ψυχίατρος της έκανε ηλεκτροσόκ κατά τη διάρκεια των ανακρίσεων.
Αυτό ήταν πολύ βασανιστικό για εκείνη. Η Nathalie ήταν μόνη της κατά τη διάρκεια των συνεντεύξεων.
Η μητέρα της δεν επιτράπηκε να είναι παρούσα κατά τη διάρκεια της ανάκρισης.
Η Nathalie μιλάει επανειλημμένα για το πώς οι αρχές και οι άνθρωποι που εμπλέκονται στη διερεύνηση
της υπόθεσής της ανήκουν στην ομάδα των δραστών.
Οι συνεχιζόμενες διαδικασίες έχουν επανειλημμένα δείξει ότι τα πρόσωπα που αναφέρθηκαν δεν ενδιαφέρονταν σίγουρα για μια ουδέτερη
έρευνα, αλλά αντίθετα για τη συγκάλυψη της υπόθεσης Nathalie.
Απολύτως σκανδαλώδες και ενοχλητικό είναι το γεγονός ότι όχι ο πατέρας που κατηγορείται για κακοποίηση, αλλά η εντελώς αθώα
μητέρα της Nathalie τέθηκε υπό αυστηρή επιτήρηση για μία ημέρα.
Εκεί κρατήθηκε για 24 ώρες σε ένα κρύο κελί με ένα βρωμερό αποχωρητήριο, για να αφεθεί ελεύθερη μετά από ώρες ανάκρισης.
Η ενέργεια αυτή της εισαγγελίας που έχει αναλάβει την υπόθεση μπορεί μάλλον να χαρακτηριστεί μόνο ως τακτική φθοράς
για να κουράσει και να αποθαρρύνει τη μητέρα της Nathalie.
Ο Balz Bruder, ένας κριτικός δημοσιογράφος της Solothurner Zeitung, είχε το θάρρος να αποκαλύψει όλες αυτές τις
αλληλεξαρτήσεις μεταξύ του KESB, της εισαγγελίας και των ψυχιάτρων για παιδιά και
εφήβους και να τις δημοσιοποιήσει στα άρθρα του.
Αυτός ο επικεφαλής δημοσιογράφος της εφημερίδας Solothurn, ο οποίος είχε γράψει για την υπόθεση της Nathalie,
βρέθηκε νεκρός μέσα σε μια λίμνη αίματος μετά τη δημοσίευση των επικριτικών ρεπορτάζ του στην εφημερίδα.
Οι συνθήκες του μυστηριώδους θανάτου του 53χρονου αφοσιωμένου δημοσιογράφου δεν αποκαλύφθηκαν ποτέ.
Αυτό θυμίζει την υπόθεση Dutroux, στην οποία 27 μάρτυρες που ήθελαν να καταθέσουν σχετικά με αυτές τις
διασυνδέσεις απομακρύνθηκαν επίσης μυστηριωδώς από τη σκηνή.
Για να διασφαλιστεί ότι αυτό δεν θα επαναληφθεί στην υπόθεση Natalie και σε άλλες περιπτώσεις και ότι τα
εγκλήματα δεν θα μπορέσουν να συγκαλυφθούν, τα θύματα και οι πληροφοριοδότες έχουν ήδη λάβει προληπτικά μέτρα.
Σε περίπτωση που τους συμβεί οτιδήποτε, έχουν ήδη αντιγράψει όλα τα αποδεικτικά στοιχεία αρκετές φορές και τα έχουν τοποθετήσει
κλειδωμένα σε διάφορα μέρη του κόσμου - μέχρι να αναλάβει ένα αποδεδειγμένα αμερόληπτο σύστημα δικαιοσύνης αυτά τα εγκλήματα.
Συμπεράσματα: Τα παραδείγματα που περιγράφονται σε αυτό το πρόγραμμα είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου.
Σύμφωνα με τους μάρτυρες, τόσο η ταλαιπωρία των θυμάτων όσο και η σκληρότητα των βασανιστών τους φαίνονται απεριόριστες.
Εάν τα θύματα καταφέρουν να ξεφύγουν από αυτούς τους κύκλους και να καταγγείλουν τα εγκλήματα αυτά, δημιουργείται επανειλημμένα η
κατάσταση - η οποία είναι εξαιρετικά τραυματική για τα θύματα - κατά την οποία η δικαιοσύνη
προστατεύει τους δράστες και επιτίθεται στα θύματα.
Σχεδόν σε όλες αυτές τις περιπτώσεις, υπάρχουν σαφείς ενδείξεις ότι πρόκειται για ένα μεγάλης κλίμακας, διεθνικό
δίκτυο στο οποίο εμπλέκονται υψηλόβαθμα μέλη της κοινωνίας μας.
Είναι επίσης ένα επαναλαμβανόμενο θέμα σε όλες σχεδόν τις περιπτώσεις ότι αυτοί οι σημαντικοί αξιωματούχοι
και υπεύθυνοι λήψης αποφάσεων βιντεοσκοπήθηκαν κατά τη διάρκεια της κακοποίησης των παιδιών τους.
Αυτό τους καθιστά ευάλωτους σε εκβιασμούς και υπάκουους στους κύκλους που ελέγχουν αυτά τα δίκτυα και μπορούν έτσι να επιβάλλουν
αποφάσεις υπέρ τους στους πολιτικούς και στη δικαιοσύνη.
Αυτό εξηγεί επίσης γιατί οι ειδικές μονάδες είναι πάντα οι πρώτες που κατάσχουν υλικό
παιδικής πορνογραφίας όταν αυτό ανακαλύπτεται.
Κανένα από τα αποδεικτικά στοιχεία δεν δημοσιοποιείται, αλλά παραμένει κλειδωμένο.
Μπορούμε να υποθέσουμε ότι αυτή είναι μία από τις αιτίες της νομικής χρεοκοπίας που ανέδειξε
λεπτομερώς ο Ivo Sasek στην ομιλία του στο 19ο AZK.
Τώρα που σημαντικά τμήματα της πολιτικής και της δικαστικής εξουσίας βρίσκονται προφανώς στον ασφυκτικό κλοιό αυτού του
δικτύου, είναι ακόμη πιο σημαντικό να αποκατασταθούν τα μέσα ενημέρωσης ως τέταρτη εξουσία, η οποία επίσης
κυριαρχείται από αυτό το διεφθαρμένο σύστημα μέχρι σήμερα.
Ως εκ τούτου, σας ζητάμε να διαδώσετε αυτή την εκπομπή και να γίνετε μέλη του δικτύου Kla.TV, ώστε να χυθεί φως σε αυτά
τα δικαστικά σκάνδαλα και οι εγκληματίες αυτοί να βρεθούν υπό αυξανόμενο έλεγχο ενώπιον ενός προσεκτικού κοινού.
Όλες αυτές οι περιπτώσεις δείχνουν ότι αργά ή γρήγορα δεν θα μπορέσουμε να αποφύγουμε τις νόμιμες δημοκρατικές
διαδικασίες προκειμένου να εξουσιοδοτήσουμε τις αμερόληπτες νομικές αρχές να αντιμετωπίσουν τέτοιες ακραίες περιπτώσεις.
Ωστόσο, αυτό το ντοκιμαντέρ δεν έχει σκοπό να δώσει την εντύπωση ότι όλοι οι αστυνομικοί, οι δικαστές και οι
δικαστικοί λειτουργοί εμπλέκονται σε αυτά τα εγκλήματα.
Πολλοί από αυτούς εκπληρώνουν το σημαντικό τους καθήκον με όλη τους την καρδιά και ενδιαφέρονται πραγματικά για τη δικαιοσύνη.
Θα θέλαμε, λοιπόν, να απευθυνθούμε ιδιαίτερα σε εσάς, που προσφέρετε ειλικρινά την υπηρεσία σας στην κοινωνία:
Μη φοβηθείτε να ερευνήσετε προσωπικά αυτές τις τρομερές υπερβολές στις τάξεις σας, να τις φέρετε
στη δημοσιότητα και να τις αντιμετωπίσετε ανελέητα.
Αυτός είναι ο μόνος τρόπος για να αποτρέψουμε την περαιτέρω υπονόμευση και τη σοβαρή βλάβη του συνταγματικού
μας κράτους και, κατά συνέπεια, της δημοκρατίας μας.
Αναλάβατε το καθήκον σας να εξασφαλίσετε δικαιοσύνη!
Ενώστε τις δυνάμεις σας, δείξτε θάρρος, βγείτε στη δημοσιότητα και βάλτε τέλος σε αυτή την κατάχρηση εξουσίας μια για πάντα!