არ არის სუსტი გულისთვის
ეპშტეინი, დუტრო, ტაიხტმეისტერი – სახელები, რომლებიც ბავშვთა წინააღმდეგ ჩადენილ ყველაზე საზარელ დანაშაულებს განასახიერებენ.
ნამდვილად მხოლოდ ცალკეული დამნაშავეები იყვნენ ისინი, თუ აქ კვლავ მოქმედებენ გლობალური პედოფილური ქსელები?
რა როლს ასრულებს სასამართლო სისტემა?
მართალია თუ არა უამრავი მოწმის მტკიცება, რომ მოსამართლეები, პროკურორები და გამომძიებლები ამ დანაშაულებს
არა მხოლოდ ფარავენ, არამედ თავად არიან მათში ჩართულნი?
Kla.TV შოკისმომგვრელ სკანდალებს ამხელს.
აშშ, გერმანია, ავსტრია, ნიდერლანდები, ბელგია, საფრანგეთი, შვეიცარია:
მოსამართლეთა შეთქმულება ბავშვზე სერიოზული ძალადობისა და მკვლელობის საქმეებში — იკვლევენ შვიდ ქვეყანას.
შესავალი: : "მე ამას ყველას წერილობით ვაწვდი. ყველაზე უარესი, ყველაზე გარყვნილი ბავშვზე ძალადობა, რაც კი ოდესმე
მინახავს და გამიგია ჩემს ცხოვრებაში, თავად მსხვერპლებისგან,
ყველაზე საშინელი და გარყვნილი დამნაშავეები თავად პროკურორები და მოსამართლეები იყვნენ.
ამას სერიოზულად ვამბობ. ყველაზე გარყვნილი დამნაშავეები, რომლებსაც ცხოვრებაში შევხვედრივარ, პროკურორები და მოსამართლეები იყვნენ.
და ამ ხალხის წინააღმდეგ არავინ იღებს ზომებს.
და წარმოდგენაც არ გაქვთ, რა ხდება, როდესაც მამხილებელი ხმამაღლა საუბრობს.
და რაც ამ რიტუალური ძალადობის მსხვერპლთა შემთხვევაში განსაკუთრებით აღსანიშნავია, არის ის, რომ ჩვილებს,
ბავშვებსა და პატარებს ხშირად აბრუებენ, სანამ მოკლავენ.
და სწორედ ამის თქმა მინდა. წლებია ვამბობ, რომ მაქვს საფუძვლიანი ეჭვი, რომ სასამართლო სისტემაში ორგანიზებული დანაშაული არსებობს.
და სწორედ ამიტომ ვამბობ, ყველასთვის წერილობით დავწერ: ყველაზე დიდი დამნაშავეები სამართალდამცავ სისტემაში არიან.
და თუ მე რაიმე შემემთხვევა, ჩემ მიერ ნათქვამს შეგიძლიათ მიიჩნიოთ ჩვენების მიცემად, ფიცის ქვეშ მიცემულ ჩვენებად.
დოროთეა თულის ერთგულებამ და მისმა განცხადებამ სერიოზული შედეგები გამოიწვია:
მისი კოლეგამ, დოქტორმა იეტე ლიმბერგ-დიერსმა, დახმარების მოწოდებით გამოაქვეყნა განცხადება, რომელშიც ნათქვამი იყო, რომ პედიატრს
თავს დაესხნენ, სცემეს და ფსიქიატრიულ განყოფილებაში გადაიყვანეს.
მას მართვის მოწმობა ჩამორთმეული ჰქონდა, ხოლო სახლი იძულებითი იპოთეკით იყო დატვირთული,
რაც სახლის იძულებით გაყიდვას გამოიწვევდა.
მის წინააღმდეგ ინტერნეტით ცილისწამების ბრალდებით სისხლისსამართლებრივი დევნა დაიწყო.
მისი Telegram-არხის თანახმად, მას 2021 წელს ცხრა თვით თავისუფლების აღკვეთა მიუსაჯეს, რომელიც სამი წლით გადადებულია.
დოქტორი დოროთეა თული სასამართლო დარბაზში გული წაუვიდა.
2023 წლის აპრილში, ის სიძულვილის წაქეზების ბრალდებით პატიმრობაში გადაიყვანეს.
მას შემდეგ ის სცენიდან გაუჩინარდა; არავინ იცის, სად არის ან როგორ არის.
რატომ არის დოქტორი თული ასე სასტიკად სამიზნეში აღებული?
შესაძლოა, ეს დაკავშირებული იყოს მის განცხადებასთან, რომ ყველაზე დიდი დამნაშავეები თავად სასამართლო სისტემაში არიან?
არსებობს თუ არა მტკიცებულება სასამართლო სისტემის პედაფილურ ქსელებში ჩართულობის შესახებ?
Kla.TV-მ გამოიძია ეს საკითხები და, ფაქტობრივად, შოკისმომგვრელი ინფორმაცია გამოავლინა.
ორგანიზებული, სექსუალიზებული და რიტუალიზებული ძალადობის მრავალრიცხოვანმა გადარჩენილებმა და მოწმეებმა
დაადასტურეს, რომ ამ დანაშაულებში ჩართული არიან მაღალჩინოსანი მოსამართლეები, პროკურორები, ადვოკატები და პოლიციის ოფიცრები.
ბევრი მათგანი თავად არის დამნაშავე, სხვები კი ფარავენ პედაფილურ ქსელებს, იცავენ დამნაშავეებს და დევნიან მოწმეებსა და აქტივისტებს.
მოუსმინეთ რამდენიმე მაგალითს ქვემოთ.
1. აშშ
აშშ-ის სამართალდამცავი სისტემის ჩართულობა ეპშტეინის სკანდალში ამერიკელი ფინანსისტი და სექსუალური დამნაშავე ჯეფრი
ეპშტეინი დაახლოებით 20 წლის განმავლობაში მცირეწლოვნების მონაწილეობით სექსუალური ტრეფიკინგის ბანდას ხელმძღვანელობდა.
მსხვერპლები იუწყებიან სექსუალური ტრეფიკინგისა და სექსუალური ძალადობის შესახებ,
რომელიც, სავარაუდოდ, ჯერ კიდევ 1996 წელს მოხდა.
საერთო ჯამში მსხვერპლის რიცხვი, სავარაუდოდ, სულ მცირე 100-ს შეადგენს.
თუმცა, დაუდგენელი შემთხვევების რიცხვი, უდავოდ, მრავალჯერადია.
მარია ფარმერმა, ეპშტეინის ერთ-ერთმა მსხვერპლმა, რომელიც იძულებული იყო ემუშავა სასტუმროს მისაღებში, სადაც ეპშტეინი იმ
დროს ცხოვრობდა, ერთი წლის განმავლობაში შემდეგი დააკვირდა:
ყოველდღე ეპშტეინთან 5-დან 10-მდე გოგონას მიჰყავდათ, რაც ბავშვებისთვის ძალიან საშინელი რამ იყო.
მან ისაუბრა ეპშტეინის მამულში ჩასულ ათასობით გოგონაზე.
მხოლოდ ფლორიდაში 500 გოგონა, რომლებთან დაკავშირებაც მარია ფარმერს ეპშტეინის წინააღმდეგ ჩვენებების მისაღებად სურდა, ვეღარ იპოვეს.
ის ვერ ხვდება, რა დაემართათ ყველა გოგოს.
ის ძლიერ ეჭვობს, რომ ისინი დაიღუპნენ.
ვირჯინია რობერტს გიფრემ, ეპშტეინის კიდევ ერთმა მსხვერპლმა, რომელიც წლების განმავლობაში მისი კონტროლის ქვეშ იმყოფებოდა, განაცხადა:
მე ასობით გოგონა მინახავს ჯეფრის მბრუნავ კარში, მის მუდმივად მბრუნავ კარში.
ვირჯინია რობერტს გიფრე იმყოფებოდა, როდესაც ეპშტეინმა მოდელების სკაუტის, ბრუნელის მიერ
საფრანგეთიდან "გამოძახებული" 12 წლის ტრიპლეტები მიიღო.
გოგონები ეპშტეინთან ერთად გარყვნილ სექსუალურ ქმედებებს ასრულებდნენ იძულებით.
ეპშტეინი არა მხოლოდ თავად ძალადობდა და აუპატიურებდა გოგონებს, არამედ მათ სექსისთვის ცნობილ ადამიანებსაც აწვდიდა.
ამ მიზნით გოგონები მთელი მსოფლიოს გარშემო ჩამოიყვანეს.
ეპშტეინის რამდენიმე მსხვერპლმა დაასახელა პირები, რომლებმაც მათზე სექსუალურად იძალადეს, როდესაც ისინი არასრულწლოვნები იყვნენ.
ეპშტეინის გარდა, ვირჯინია რობერტს გიფრემ მასზე ძალადობაში შემდეგი პირები დაადანაშაულა:
პრინცი ანდრეი, ვარსკვლავი იურისტი ალან დერშოვიცი, ჰეჯ-ფონდის მენეჯერი გლენ დუბინი, პოლიტიკოსი ბილ რიჩარდსონი, ფრანგი
მოდელების სკაუტი ჟან-ლუკ ბრუნელი, ხელოვნური ინტელექტის მეცნიერი მარვინ მინსკი და სასტუმროების მილიარდერი ტომ პრიცკერი.
მარია ფარმერმა განაცხადა, რომ დონალდ ტრამპი, ისევე როგორც ბილ და ჰილარი კლინტონები, ჯეფრი ეპშტეინის "თანამზრახველები" იყვნენ.
"ის ხედავდა, როგორ მოდიოდნენ და მიდიოდნენ ისინი ეპშტეინთან და იცოდა, რომ ამ ყველაფრის ნაწილი იყვნენ", — თქვა ფარმერმა.
ეპშტეინს სასამართლო სისტემასთან კარგი ურთიერთობა ჰქონდა.
ეპშტეინის წინააღმდეგ რამდენიმე მოსარჩელემ დაადასტურა, რომ დამნაშავეთა შორის იყო ცნობილი ამერიკელი ადვოკატი
ალან მ. დერშოვიცი, რომელიც ეპშტეინს რამდენჯერმე იცავდა.
მარია ფარმერმა დერშოვიცი პირდაპირი მნიშვნელობით "თანამზრახველად" აღწერა.
ვირჯინია რობერტს გიუფრემ – ეპშტეინის საქმის მთავარმა მოსარჩელემ – 2019 წელს სოლიციტორს
სექსუალური ძალადობისა და ცილისწამებისთვის უჩივლა.
დერშოვიცმა შემდეგ შეიტანა საპასუხო სარჩელი ცილისწამებისა და განზრახ ემოციური ტკივილის მიყენების გამო.
დღემდე ის კატეგორიულად უარყოფს, რომ არასდროს ჰქონია სექსუალური კონტაქტი არასრულწლოვნებთან.
ბრალდება, რომ ადვოკატმა ვირჯინია რობერტს გიფრესზე, არასრულწლოვანზე, ძალადობა ჩაიდინა,
მოსამართლემ საქმის მასალებიდანაც კი ამოიღო.
დერშოვიცი დაუსჯელი დარჩა, მიუხედავად იმისა, რომ მას რამდენიმე ქალი ადანაშაულებდა.
მათ ოფიციალურად განაცხადეს, რომ არასრულწლოვნობისას მას მათზე სექსუალურად იძალა.
მას ასევე მოქმედება ჰქონდა განხორციელებული რამდენიმე ქალი მოსარჩელის წინააღმდეგ, დისკრედიტაციისთვის
ინფორმაციის მოძიებით და მისი მთავარი გამომძიებლისთვის გადაცემით.
მაგალითად, ის აცხადებდა, რომ ვირჯინია რობერტს გიფრე ცნობილი პროსტიტუტი და მატყუარა იყო.
ის, ყველაზე მეტად, ვისაც, მისივე განცხადებით, ეპშტეინმა და დერშოვიცმა არასრულწლოვან ასაკში პროსტიტუციაში აიძულეს!
მედიისა და იურიდიული წნეხის შედეგად, ვირჯინია რობერტს გიფრემ საბოლოოდ ვერ გაუძლო და დერშოვიცზე ბრალდება მოხსნა.
ეპშტეინს 2019 წლის სასამართლო პროცესზე ალან დერშოვიცი მეორედ წარმოადგენდა.
ეპშტეინს 2008 წელს ბრალი წაუყენეს არასრულწლოვნების გაუპატიურებისა და პროსტიტუციაში ჩართვის მუხლებით,
რისთვისაც, ჩვეულებრივ, სამუდამო პატიმრობა ემუქრებოდა.
ამის ნაცვლად, ჯეი ლევკოვიცმა, დერშოვიცის იმჟამინდელი შვიდწევრიანი იურიდიული გუნდის კიდევ ერთმა მაღალანაზღაურებადმა
ვარსკვლავმა ადვოკატმა, ფლორიდის ფედერალურ პროკურორთან, ალექსანდერ აკოსტასთან, სასამართლოსგარეშე შეთანხმება დადო.
ამ გარიგების შედეგად ეპშტეინმა სამუდამო პატიმრობის ნაცვლად სრულიად შეუფერებელი, 18-თვიანი სასჯელი მიიღო.
მას ამ სასჯელის მხოლოდ 13 თვის მოხდა მოუწია.
ის ციხის კერძო ფრთაში იყო მოთავსებული და ყოველდღიურად 12 საათამდე თავისუფალი დრო ჰქონდა, რათა თავის ოფისში წასულიყო.
პროკურორი აკოსტა და ლევკოვიცისა და დერშოვიცის ხელმძღვანელობით მოქმედი იურისტთა გუნდი, შესაბამისად, პასუხისმგებელნი არიან
იმაზე, რომ 2008 წლის სასამართლო პროცესის შემდეგ ეპშტეინმა უვადო პატიმრობის ნაცვლად, ციხეში მხოლოდ 13 თვის გატარება მოუწია.
ეს იყო ერთადერთი გზა, რომლითაც ეპშტეინმა შეძლო 2019 წლამდე ბავშვთა გაუპატიურების სინჯარის მართვის გაგრძელება.
გარდა ამისა, ამ გარიგებამ ეპშტეინს 2008 წელს ფედერალური დევნის თავიდან აცილების საშუალება მისცა,
რამაც, თავის მხრივ, ის შემდგომი გამოძიებისგან დაიცვა.
არსებობს საფუძვლიანი ეჭვი, რომ სასამართლო სისტემის პასუხისმგებელ პირებსა და გამოჩენილ დამნაშავეებს არ
აწყობდათ ეპშტეინის სკანდალის დამატებითი დეტალების გამოძიება.
პროკურორი აკოსტა მოგვიანებით ტრამპის დროს შრომის მდივნად დააწინაურეს.
ეს იყო "ჯილდო" მისი თანამშრომლობითი ქცევისთვის, დამნაშავეების დაფარვისა და სკანდალის ნამდვილი მასშტაბის დამალვისთვის?
ამერიკული გაზეთის "მაიამი ჰერალდის" ჟურნალისტმა ჯული კ. ბრაუნმა პოლიციის ოფიცრებისგან შეიტყო, რომ მათ უფროსი ხელმძღვანელობის
ბრძანებით ეპშტეინის სათანადოდ გამოძიების უფლება არ ჰქონდათ.
მან სასამართლო ჩანაწერები შეისწავლა და საბოლოოდ, 2018 წლის ნოემბერში, ეპშტეინის დანაშაულების შესახებ სერია გამოაქვეყნა.
ის იყო ერთადერთი, ვინც საზოგადოებას ბრალდებების სრული მასშტაბი გააცნო.
"სინამდვილეში, ამ ყველაფერს არავინ აჰყვა", — თქვა ჟურნალისტმა.
ეპშტეინის წინააღმდეგ სისხლისსამართლებრივი დევნა არ დაუწყია FBI-საც კი , რომელიც შეერთებულ შტატებში ერთ-ერთი უმაღლესი
სამართალდამცავი უწყებაა, მიუხედავად იმისა, რომ ეპშტეინის მსხვერპლის, მარია ფარმერის თქმით, მას
კარგად ჰქონდა ცნობილი არასრულწლოვნების მონაწილეობით სექსუალური ტრეფიკინგის ბანდის შესახებ.
FBI-ს ასევე ეცნობოდა, რომ მარია ფარმერი და მისი და, ენი, 1996 წელს უკვე გახდნენ
ეპშტეინის სექსუალური ტრეფიკინგის ბანდის მსხვერპლები.
მარია ფარმერის თქმით, გამოძიების ფედერალურ ბიუროს ზუსტად იცოდა, ვინ იყო ჩართული საქმეში და რომ ეპშტეინი
ბავშვთა პორნოგრაფიის გამოყენებით შანტაჟის ოპერაციას ატარებდა.
მიუხედავად ამისა, ეპშტეინის წინააღმდეგ ზომები არ მიიღეს.
ხელთ არსებული მტკიცებულებების საფუძველზე, FBI-ს ვალდებულება ჰქონდა ეპშტეინისთვის სამუდამო
პატიმრობა მიეყენებინა. თუმცა, მან ეს ვერ შეძლო.
დროებითი დასკვნა:
ეპშტეინის საქმე ცხადყოფს სასამართლო და საგამოძიებო ორგანოების მხრიდან თვალის დახუჭვას, რამაც მრავალი
ახალგაზრდა გოგონასთვის მრავალწლიანი ღრმა ტანჯვა გამოიწვია.
სამწუხაროდ, ამ მხრივ ბევრი არაფერი შეცვლილა.
მისი თანამზრახველი გისლენ მაქსველი ახლა 20 წლით თავისუფლების აღკვეთას მიუსაჯეს.
თუმცა, მოსამართლე ელისონ ნეითანმა ამ სასამართლო პროცესზე არ დაუშვა არანაირი მტკიცებულება, რომელიც შეიცავდა
პოტენციური დამატებითი თანამზრახველების, შეთქმულების მონაწილეების ან ბენეფიციარების სახელებს.
"ლოლიტა ექსპრესის" ფრენების ჟურნალები, რომლითაც ცნობილ ადამიანებს ეპშტეინის კუნძულზე აფრინავდნენ, და მაქსველის
"შავი წიგნი" სასამართლოს უნდა წარედგინა ისე, რომ გვერდების უმეტესი ნაწილი დაფარული ყოფილიყო.
ეს ნიშნავს, რომ მაქსველის გარდა, ყველა სხვა ცნობილი დამნაშავე კვლავ თავისუფალია.
2. გერმანია: საქსონიის ჭაობი
– დაფარა თუ არა სასამართლო სისტემამ დანაშაულები და დამნაშავეთა წრე?
ტერმინი "საქსენსუმფი" აღნიშნავს სკანდალს, რომელიც დაკავშირებული იყო საქსონიის მაღალჩინოსნებთან, რომლებიც
არასრულწლოვნების იძულებითი პროსტიტუციის საქმეში იყვნენ გარეული.
როგორც მოწმემ, მანდი კოპმა, რომელიც იმ დროს არასრულწლოვანი იყო, ამ მაღალჩინოსნების წინააღმდეგ სერიოზული ბრალდებები წამოაყენა.
1989 წელს, ოჯახური პრობლემების გამო, ის ლაიფციგის არასრულწლოვანთა ბორდელში, სახელად "იასმინი", აღმოჩნდა.
იქ მას და სხვა გოგონებს წლების განმავლობაში სასტიკად სცემდნენ, აუპატიურებდნენ და აწამებდნენ.
1993 წელს, იასმინის ბორდელის მოვლენები ცნობილი გახდა, როგორც საქსენსუმფის საქმე, და ბორდელში რეიდი ჩატარდა.
პოლიციის დაკითხვის დროს, მენდი კოპმა თავისი რამდენიმე მწამებელი ამოიცნო:
მათ შორისაა ლაიფციგის ცნობილი მოსამართლეები, იურისტები, პოლიციის ოფიცრები და უძრავი ქონების აგენტები.
მენდის თქმით, მოსამართლე, რომელიც სასამართლო პროცესს ხელმძღვანელობდა, ასევე ერთ-ერთი გამაუპატიურებელი იყო.
ამ მოსამართლემ საროსკიპოს ოპერატორს შემწყნარებლური სასჯელი — ოთხი წელი და ორი თვე პატიმრობა მიუსაჯა.
საროსკიპოს მფლობელმა მოგვიანებით სასამართლოში განაცხადა, რომ მას მხოლოდ რბილი სასჯელი დაენიშნა, რადგან არ
დაუსახელებია იმ დამნაშავეთა სახელები, რომლებიც მის არასრულწლოვანთა საროსკიპოში იყვნენ ჩართულნი.
ეს არის სასამართლო სისტემასა და პედაფილ დამნაშავეებს შორის შეთქმულების კიდევ ერთი მტკიცებულება.
მენდი კოპი და მისი თანამსხვერპლები 2009 წლამდე კიდევ ორჯერ დაკითხეს და მათ ფოტოების მიხედვით, კვლავაც ორი მაღალჩინოსანი
იურისტი ამოიცნეს, როგორც თავიანთი გამაუპატიურებლები.
თუმცა, არც დრეზდენის საზოგადოებრივი პროკურატურა და არც საქსონიის საგამოძიებო კომიტეტი არ გამოეხმაურნენ.
ამის ნაცვლად, ისინი აქვეყნებენ მსხვერპლის სახელსა და საცხოვრებელ ადგილს.
შემდეგ მანდი კოპი იდენტიფიცირებული დამნაშავეების მიერ "სამარცხვინო ცილისწამებისთვის" შეატყობინეს.
სიცოცხლისა და შემდგომი სამართლებრივი დევნის შიშით, მან არ გაამხილა ყველაფერი, რაც იცოდა.
2012 წლის ნოემბერში, სასამართლო პროცესი შეჩერდა მას შემდეგ, რაც მეოთხე დღეს, შვიდსაათიანი
სხდომის შემდეგ, მენდი ნერვული კოლაფსი განიცადა.
მალევე, 2013 წლის 28 იანვარს, ამ სასტიკ ქმედებებზე ხანდაზმულობის ვადა ამოიწურა.
თუმცა, ამ ხანდაზმულობის ვადის დადგომის თავიდან აცილება შეიძლებოდა. მენდი კოპი თავის განცხადებაში მარტო არ იყო.
საქსონიის კონსტიტუციის დაცვის სამსახურმა ასევე გამოიძია წითელი ფარნების უბანი და 2005 წელს მნიშვნელოვანი მასალა
გადასცა საქსონიის შინაგან საქმეთა მინისტრ თომას დე მეზიერს.
ამის თანახმად, ლაიფციგის მოსამართლეებსა და პროკურორებს ბრალად ედებოდათ დამნაშავეებთან
შეთქმულებაში ყოფნა და თავად ბავშვზე ძალადობაში მონაწილეობა.
დამნაშავეთა სახელები ცნობილი იყო კონსტიტუციის დაცვის სამსახურისთვის.
კონსტიტუციის დაცვის ოფისმა ასევე განაცხადა, რომ წითელი ფარნების უბანმა ამ დამამტკიცებელი მასალით
საზოგადოებრივი პროკურატურა შანტაჟის ქვეშ მოაქცია.
სანაცვლოდ, აღნიშნულმა ოფიციალურმა პირებმა რეიდებით, გამოძიებისთვის ხელის შეშლითა და
სასამართლო პროცესებზე გავლენის მოხდენით დაიმუქრნენ.
თუმცა, დე მაიზიემ, როგორც უმაღლესმა თანამდებობის პირმა, არც პარლამენტს და არც შესაბამის სისხლის
სამართლის გამომძიებელ ორგანოებს არ შეატყობინა.
მას შემდგომში ბრალი წაუყენეს თანამდებობრივი უფლებამოსილების ბოროტად გამოყენებით მართლმსაჯულებისთვის ხელის შეშლის მუხლით.
თუმცა, გამოძიებები მოგვიანებით შეწყდა, ხოლო საქსონიის ჭაობი "ცარიელ ლაყბობად" და "კონსპირაციულ თეორიად" მიიჩნიეს.
უარყვეს კრიმინალური ქსელის არსებობა.
ამის ნაცვლად, თავს დაესხნენ პოლიციისა და კონსტიტუციის დაცვის სამსახურის ორ წამყვან გამომძიებელს.
ორგანიზებული დანაშაულის სფეროში კრიმინალური გამოძიების დეპარტამენტის მთავარი გამომძიებელი, იოჰაჰიმ
ველინგი, შინაგან საქმეთა მინისტრმა უშუალოდ, საეჭვო საფუძვლებით, უფლებამოსილებისგან დროებით ჩამოაშორა.
სიმონე სკროხი, ქალიშვილობაში ჰენეკი, რომელიც იმ დროს კონსტიტუციის დაცვის სამსახურის დეპარტამენტის ხელმძღვანელი იყო და პროკურორის
თანამდებობაზე მუშაობისას ბავშვზე ძალადობის ბანდა უკვე დაშლილი ჰქონდა, ახლა მრავალწლიანი
დისციპლინური და საგამოძიებო პროცედურების ობიექტი გახდა.
ორივეს ბრალი წაუყენეს, მაგრამ ხანგრძლივი სასამართლო პროცესის შემდეგ მთავარი მუხლებით გამართლდნენ.
თომას დე მაიზერე, მეორე მხრივ, კარიერულ საფეხურებზე დაწინაურდა და ფედერალური მინისტრის სხვადასხვა თანამდებობა დაიკავა.
ჩვენ იგივე დავინახეთ ეპშტეინის საქმეში, როდესაც პროკურორი ალექსანდრე აკოსტა, რომელიც
დამნაშავეებს იცავდა, ტრამპმა შრომის მდივნად დააწინაურა.
ეს კიდევ ერთი მაგალითია იმ სქემისა, რომლის მიხედვითაც სამართალდამცავი სისტემა მკაცრ ზომებს იღებს
მამხილებლების წინააღმდეგ, მაშინ როცა ნამდვილი დამნაშავეები უნაკლო რჩებიან, ხოლო დანაშაულის დაფარულები დაწინაურდებიან?
3. იცავდა თუ არა ავსტრიის სასამართლო სისტემა პედაფილ მსახიობს ფლორიან ტაიხტმეისტერს?
2023 წელს დიდ აჟიოტაჟს გამოიწვია ფლორიან ტაიხტმეისტერისთვის, ავსტრიელი მსახიობისა და ავსტრიის უდიდესი ლოჟის
მასონისთვის, გამოტანილი უკიდურესად შემწყნარებლური განაჩენი.
ტეიხტმეისტერი აშკარად იმდენად იყო მასონობით მოხიბლული, რომ საკუთარ მიწაზე ტაძარიც კი ააშენა.
ის სასამართლო პროცესზე იმყოფებოდა, რადგან მასთან დიდი რაოდენობით ნარკოტიკული საშუალებები აღმოაჩინეს და 76
000 ბავშვთა პორნოგრაფიული ფაილი ჰქონდა შეგროვებული.
ბევრი მათგანი მის მიერ იყო რედაქტირებული, ანოტაცირებული ან კოლაჟებად შეკრული.
თავის კომენტარებში მან აღწერა ყველაზე საშინელი ძალადობრივი ფანტაზიები, რომელთა განხორციელებასაც ბავშვებზე წარმოიდგენდა.
ჩაქუჩით ცემით, წამებითა და საშინელი გაუპატიურებით დაწყებული, სიკვდილამდე — მის ფანტაზიებს საზღვრები არ ჰქონდა.
საზოგადოებრივი პროკურატურის მიერ ტეიხტმეისტერი 1-დან 10-მდე შკალით საშიშად შეფასდა და მას მეორე უმაღლესი, 9-ე დონე მიენიჭა.
მიუხედავად იმ სერიოზული საფრთხისა, რომელსაც ის ქმნის, და იმის მიუხედავად, რომ ათასობით ბავშვი დაზარალდა და ტაიხტმეისტერი,
როგორც მომხმარებელი, ნაწილობრივ დამნაშავეა, მას მხოლოდ ორწლიანი პირობითი სასჯელი მიუსაჯეს თერაპიის გავლასთან დაკავშირებით.
ასე რომ, მას თავისი ქმედებების გამო ციხეში ერთი დღეც კი არ მოუწევს გატარება.
სერიოზულ კითხვებს ბადებს არა მხოლოდ სრულიად შეუფერებელი გადაწყვეტილება, არამედ სასამართლო პროცესში მონაწილეების ქცევაც.
არ ჩატარებულა გამოძიება იმის შესახებ, თუ ვისთვის კომენტარებს ტაიხტმეისტერი დოსიეებზე
აკეთებდა, ან იყო თუ არა ის რაიმე ქსელის ნაწილი.
სასამართლო პროცესის დამკვირვებლების თანახმად, ბრალდებულის მიმართ კრიტიკული კითხვები არ დასმულა და არც
პროკურორს და არც მოსამართლეს მოწმეები არ დაკითხეს.
იყო შიში, რომ სხვა ცნობილი ფიგურებიც ამხილდებოდნენ?
არასდროს გამოძიებულა, რეალურად განახორციელა თუ არა მან თავისი ძალადობრივი ფანტაზიები.
ეს მიუხედავად იმისა, რომ არსებობდა მტკიცე მტკიცებულებები, როგორიცაა მის მფლობელობაში აღმოჩენილი სავაჭრო
სიები, რომლებიც გოგონების კაბებისა და სადომასოხისტური ნივთების შესაძენად იყო განკუთვნილი.
მოსამართლე სტეფან აპოსტოლმა სამწუხაროდ მიიჩნია ტეიხტმეისტერის სოციალური გარიყულობა და მის წინააღმდეგ
გამართული დემონსტრაციები შემამსუბუქებელ გარემოებად მიიჩნია.
საკმაოდ პასიურმა პროკურორმა, ჯულია კალმარმა, მტკიცებულებების მოსმენის დასრულებამდე მნიშვნელოვანი დეტალები დაფარა.
ტეიხტმეისტერის მიერ დადასტურებული მაღალი საშიშროების მიუხედავად, მან ვერდიქტის გასაჩივრებაზე უარი თქვა.
მოწვეულმა ექსპერტმა, პროფესორმა პიტერ ჰოფმანმა, ასევე მკაცრად დაიცვა ბრალდებული და
შეამცირა მის მიერ შექმნილი საფრთხის მასშტაბი.
ჰოფმანმა უკვე ადრევე მიიპყრო ყურადღება სასამართლო პროცესებზე, სადაც საქმე ეხებოდა ბავშვთა მიმართ ძალადობას,
რადგან ის ბრალდებულთა სასარგებლოდ უცნაურ ექსპერტულ დასკვნებს ამზადებდა და დანაშაულების სიმძიმეს ამცირებდა.
მას ერთხელ უთქვამს: "დაზარალებული ბავშვების ნახევარს პედოფილური თავდასხმებისთვის კარგად შეუძლია გამკლავება".
ისინი ამას თავიანთ ბიოგრაფიაში აერთიანებენ და პოსტტრავმული სტრესული აშლილობა არ უვითარდებათ.
შემთხვევითი იყო, რომ ის ამ სასამართლო პროცესზე ექსპერტ-მსწავნეად შეარჩიეს?
დროებითი დასკვნა:
განაჩენი და ექსპერტ-მსწავლის, მოსამართლისა და საზოგადოებრივი პროკურორის უცნაური ქცევა კითხვებს ბადებს.
მოეპყრნენ თუ არა ტეიხტმეისტერს რბილად, რათა დამატებითი თანამზრახველები არ გამხელოდა?
მასონებთან კავშირებმა გადაარჩინა ის დაპატიმრებას?
იმ მottოს შესაბამისად, რომლითაც გაზეთი "დერ სტანდარდი" მასონებს აღწერდა: "ძმები ერთმანეთს არ ტოვებენ"?
4. ნიდერლანდები და ბელგია: ზანდვორტის შემთხვევა
"ზანდვორტის ბავშვთა პორნოგრაფიის ბანდა" დასახელებულია ნიდერლანდების ზღვისპირა კურორტ ზანდვორტის სახელით,
სადაც ორ მთავარ დამნაშავეს ვიდეო პროქირების წერტილი ჰქონდა.
ამ ბავშვთა მბყრალეველთა ჯგუფმა ყველაზე საზარელი დანაშაულები ჩაიდინა.
როდესაც საქმე 1998 წელს გამომჟღავნდა, ამოიღეს ასობით ფილმი, რომლებშიც ასახული იყო ბავშვებისა და ჩვილების გაუპატიურება.
ერთ-ერთი დამნაშავის იახტაზე იმართებოდა სექს-პარტიები ელიტის წევრების მონაწილეობით, რომელთა დროსაც იღებდნენ
ეგრეთ წოდებულ "სნაფ ვიდეოებს", სადაც კამერის წინ ბავშვებს ძალადობდნენ და აწამებდნენ სიკვდილამდე.
ერთ-ერთი ბავშვი, რომელიც ამის შედეგად დაიღუპა, იყო 13 წლის მანუელ შადვალდი, რომელიც ბერლინიდან გაიტაცეს
და როტერდამში, ბავშვთა ბორდელში, პროსტიტუციას აიძულეს.
ბელგიურმა სამოქალაქო უფლებების დამცველმა ჯგუფმა "ვერკგროპ მორხოვენი" და მისმა დამფუძნებელმა და დირექტორმა, მარსელ
ვერვლოესემმა, გადამწყვეტი როლი ითამაშეს საქმის გამომჟღავნებაში.
ჯგუფს გაუგზავნეს ვიდეოები, რომლებშიც კაცები ბავშვებთან სექსს აქვთ.
მათ ეს ინფორმაცია პოლიციას გადასცეს. თუმცა, ბელგიის პოლიციამ ხუთი წლის განმავლობაში არ უპასუხა.
1997 წელს იუსტიციის მინისტრმა განაცხადა, რომ პედოფილების ბანდა არ არსებობდა, მოგვიანებით კი ცნობილი გახდა, რომ
ვიდეოში ასახული მამაკაცი ბელგიელ პოლიტიკოსებს უკავშირდებოდა.
პოლიციის უმოქმედობის გამო, ვერვლოესემმა თავად ჩაატარა გამოძიება და შეძლო ერთ-ერთ
დამნაშავესთან დაკავშირება და მისი ნდობის მოპოვება.
თუმცა, ეს დამნაშავე მალევე მოკლეს.
თუმცა, ვერვლოესემმა საკუთარ სახლში შეჭრისას ათასობით ფაილი მოიპოვა, რომლებიც პორნოგრაფიულ და,
ზოგიერთ შემთხვევაში, სადისტურ შინაარსს შეიცავდა.
შემდეგ მან ისინი პრესასა და საზოგადოებრივი პროკურატურის ოფისს გადასცა.
თუმცა, შვიდი CD-ROM-ი, რომლებიც მტკიცებულებებს შეიცავდა და "ვერკგროუპ მორხოვენმა" ანტვერპის სასამართლოს მთავარ
საზოგადოებრივ პროკურორს გადაუგზავნა, უგვაროდ გაუჩინარდა.
ვერვლოესემმა ასევე ამოიღო 3000-ზე მეტი დოკუმენტი, რომლებიც შეიცავდა მომხმარებელთა მისამართებსა და ინვოისებს, რამაც
ცხადყო, რომ ბავშვთა პორნოგრაფიის ბანდა მსოფლიოს მასშტაბით, მათ შორის გერმანიაში, შეერთებულ შტატებსა და ისრაელში, მოქმედებდა.
თუმცა, ვერვლოესემის გამოძიებებმა ის თავად გახადა სამართალდამცავი სისტემის სამიზნე.
მას ბრალად ედებოდა ბავშვზე ძალადობა – და რამდენიმე წლით თავისუფლების აღკვეთა მიუსაჯეს.
ბელგიის ციხეებში ორი წლის გატარების შემდეგ, ის 2010 წელს გაათავისუფლეს შემდეგი პირობებით:
1) მას აეკრძალა პრესასთან დაკავშირება და პედოფილიების საქმეებით დაკავების გაგრძელება.
მას ეკრძალა მონაწილეობა მიეღო ბავშვთა მიმართ ძალადობის წინააღმდეგ მებრძოლი ორგანიზაციების მიერ ორგანიზებულ აქტივობებში, და ასევე
ეკრძალა კონტაქტი თავის მეგობრებთან "ვერკგროუპ მორხოვენიდან", რომლებიც მისი პატიმრობის
განმავლობაში ყოველკვირეულად ერთგულად სტუმრობდნენ მას ციხეში.
განა საოცარი არ არის, რომ სწორედ სასამართლომ, ყველა ინსტიტუციას შორის, დააწესა ასეთი პირობები?
ხომ არ იყო მცდელობა, გაემდუმებინათ არასასურველი ინფორმატორი?
და – ჰქონდა თუ არა სასამართლო სისტემას კავშირები დამნაშავეებთან, როდესაც ის ამ საქმეების გახსნას ცდილობდა ხელი შეეშალა?
მაგრამ მედიამ ასევე დიდი ძალისხმევა გასწია ვერვლოესემის რეპუტაციის გასანადგურებლად და
მისი, როგორც ბავშვთა მბორბლის, წარმოსაჩენად.
5. საფრანგეთი: აქტივისტები ჯანეტ ზიმანი და სტენ მაიო შტატგარეშე მოსამართლეების ჩართულობაზე იუწყებიან
ორგანიზებულ ბავშვთა მიმართ ძალადობისა და მკვლელობების საქმეებში.
გერმანელმა აქტივისტმა, იანეტ ზიმანმა, გერმანიაში უკვე აწარმოა კამპანია მრავალი ბავშვის
პედოფილურ ქსელებში გაუჩინარების წინააღმდეგ.
ამ მიზნით, სხვა საკითხებთან ერთად, მან შექმნა ორი ვიდეომიმართვა: ერთი იმჟამინდელი პაპის, ბენედიქტ
XVI-ისადმი, ხოლო მეორე — ყოფილი კანცლერის, ანგელა მერკელისადმი.
ის მოგვიანებით შეუერთდა სტან მაიიოს, ფრანგ აქტივისტსა და ყოფილ ჟანდარმს.
როგორც გუნდმა, მათ კონკრეტულად შეისწავლეს საფრანგეთის სასამართლო სისტემის მონაწილეობით
ორგანიზებული ბავშვთა მიმართ ძალადობის შემთხვევები.
სტენ მაილომ იურიდიული პროცედურები და ზომები, რომლებიც მან გამოიკვლია, შეაფასა არა მხოლოდ უკანონოდ, არამედ კრიმინალურადაც.
მაილოს თანახმად, ეს გადაწყვეტილებები ხალხის სახელით კი არ იქნა მიღებული, არამედ დანაშაულებრივი ოკულტური ძალის სახელით.
მან და იანეტ ზიმანმა საფრანგეთში რამდენიმე შემთხვევა გამოიკვლიეს, რომლებშიც სამართალდამცავი სისტემის წევრები, როგორებიც
არიან პოლიციის ოფიცრები, ადვოკატები, მოსამართლეები და პროკურორები, შერჩეულ ფსიქიატრებთან თანამშრომლობდნენ.
ყოველთვის ერთი და იგივე სცენარი მეორდებოდა:
როგორც კი დედების მიერ ბავშვთა სექსუალური ძალადობის შესახებ გახდა ცნობილი, სასამართლო სისტემა დაუყოვნებლივ გააქტიურდა.
თუმცა, ეს არ გაკეთებულა — როგორც მოსალოდნელი იყო — ძალადობის მსხვერპლი ბავშვების
დასაცავად და დამნაშავეების სამართალში მისაცემად.
არა, პირიქით: დედებსა და მათზე ძალადობრივად მოპყრობილ ბავშვებს პოლიციური და სასამართლო ტერორი უტარდებოდათ.
დაცვის ქვეშ მყოფი ნათესავების მიმართ გატარდა უკანონო საპროცესო ღონისძიებები, ისინი
დააპატიმრეს და ფსიქიატრიულ საავადმყოფოებში მოათავსეს.
ბევრ შემთხვევაში, დედებს არ შეეძლოთ არაფრის გაკეთება, რათა თავიანთი შვილები გაუპატიურებლებისგან დაეცვათ.
რამდენიმე შემთხვევაში, მათ მეურვეობის უფლებაც კი ჩამოართვეს.
წლების განმავლობაში მათ უმწეოდ უწევდათ იმის შემხედვრეობა, რომ მათი შვილები მათ მტანჯველებს ჰყავდათ მზრუნველობის ქვეშ.
სტენ მაიოის მიერ დაზარალებულ დედებთან ჩატარებულ ინტერვიუებში, ისინი კონკრეტულად ასახელებენ ჩართულ პირებს და აღწერენ
საქმეებში გარეული სასამართლო მოხელეების უკანონო ქმედებებს.
მოწმეთა ჩვენებების თანახმად, ესეც უკიდურესად მძიმე დანაშაულებია, როგორიცაა ბავშვების
მკვლელობის გადაღება სნაფ ვიდეოების შესაქმნელად.
მოწმეები ასევე იუწყებიან უფრო მასშტაბური შეკრებების შესახებ, სადაც ბავშვებს რამდენიმე ადამიანი ძალადობდა ან აუპატიურებდა.
ასევე არსებობს მოწმეთა ჩვენებები, რომ ბავშვზე ძალადობა ჩაიდინა ყოფილმა ფრანგმა პრეზიდენტმა და რამდენიმე მინისტრმა.
მაიიოსა და ზიმანის თავდადების შედეგად, ეს ორი აქტივისტიც სასამართლოსა და პოლიციის სამიზნეში მოექცა.
მათ პოლიცია დასდევდა, უკანონო ბრალდებების საფუძველზე დროებით დააკავეს და არაადამიანურ დაკითხვის მეთოდებს უტარებდნენ.
ისინი მედიაში დაგმეს და საბოლოოდ ვენესუელაშიც კი გაიქცნენ.
იქ სტენ მაილოდი ინტერპოლმა იპოვა და საფრანგეთს გადასცა, სადაც მას სასჯელის მოხდა მოუწია.
სხვა დანაშაულებებთან ერთად, მას ბავშვის გატაცებაში ედებოდა ბრალი.
სინამდვილეში, სტენ მაილომ დაეხმარა დედას, რომელმაც შვილზე მეურვეობა დაკარგა, ბავშვის უსაფრთხო ადგილას
გადაყვანაში, რადგან, სხვა საკითხებთან ერთად, ბავშვი საკუთარი მამის მხრიდან ძალადობის მსხვერპლი იყო.
მსტერიების ჩვენებების თანახმად, მაიიოს დაპატიმრებაზე პასუხისმგებელი პროკურორი ძალადობის ერთ-ერთი ჩამდენთაგანი იყო.
დროებითი დასკვნა:
ზემანისა და მაიიოს გამოძიებები ასევე აჩვენებს, რომ სამართალდამცავ სისტემაში პასუხისმგებელი პირები იცავენ დამნაშავეებს და აქტიურად
ესხმიან თავს მსხვერპლს, მათ ნათესავებსა და თავად აქტივისტებს.
6. ბელგია: მარკ დუტროუს საქმე და ბელგიის სასამართლო სისტემის როლი
მარკ დუტროუს საქმე, ალბათ, ევროპაში ბავშვის გატაცების, ბავშვზე ძალადობის, წამების, ინცესტისა
და ბავშვის მკვლელობის ყველაზე ცნობილი საქმეა.
დუტრო სასამართლოში ორჯერ წარდგა.
1989 წელს მას სექსუალური ძალადობის ხუთი ეპიზოდისთვის 13,5 წლით თავისუფლების აღკვეთა მიუსაჯეს,
მაგრამ სასჯელის მესამედის მოხდაც კი არ მოუწია.
1996 წელს მისი ხელახალი დაკავებისას ბრალად ედებოდა, რომ მან არასრულწლოვანი და ახალგაზრდა ასაკის ექვსი გოგონა
გაიტაცა, მათზე სექსუალურად იძალა და თავის ერთ-ერთ სახლში, სარდაფის საპყრობილეში, ცხოველებივით ჩაკეტა.
ოთხი მათგანი ტყვეობაში მყოფი სასტიკად იტანჯა და მოკვდა.
დუტროის საქმეში მთავარი დავა ეხებოდა იმას, იყო თუ არა ის გარყვნილი მარტოხელა დამნაშავე, თუ ის ასევე
მძლავრი კაცების ბევრად უფრო დიდი ქსელის მომმარაგებელი იყო.
რა მტკიცებულებები და საბუთები არსებობდა იმის შესახებ, რომ დუტრო ქსელის სახელით მოქმედებდა?
1. მისი საკუთარი განცხადება:
2002 წელს დუტრომ ციხიდან მიცემულ ინტერვიუში განაცხადა, რომ ნამდვილად არსებობდა ქსელი მრავალი კრიმინალური კავშირებით.
გოგონები იქ იყვნენ არა მხოლოდ მისთვის, არამედ სხვებისთვისაც.
2. მისი ფინანსური მდგომარეობა:
დუტრო, უმუშევარი და სოციალური დახმარების მიმღები, ხუთ სახლს ფლობდა, რეგულარულად ყიდულობდა აქციებს და ჰქონდა
რამდენიმე საბანკო ანგარიში, რომლებზეც გოგონების გატაცების დროს დიდი რაოდენობით ნაღდი ფული იყო შეტანილი.
მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ დუტრო მხოლოდ ბავშვებს ავიწროებდა, მას ამით ფული არ ექნებოდა.
3. მოწმეთა ჩვენებები:
გადარჩენილმა რეგინა ლუფმა ასევე განაცხადა, რომ მარკ დუტრო არ მოქმედებდა მარტო, არამედ მისი თანამზრახველი,
ბრიუსელელი ბიზნესმენი მიშელ ნიულუ, დუტროვის მიერ მოპოვებული ბავშვებით სექს-წვეულებებს აწყობდა.
"მიშელ ნიულმა მარკ დუტროდან თორმეტიდან თოთხმეტ წლამდე ასაკის ბავშვები შესაბამისი
პედაფილური წვეულებებისთვის მოითხოვა", — განაცხადა მან.
თავად დუტრომ ასევე განაცხადა, რომ ნიული "სამწვერვალე დონიდან" დაცულობას վայრობდა.
მამაკაცს ბრიუსელის ჟეტ-სეტში ჰყავდა კონტაქტები, მათ შორის მრავალი კლიენტი შესაბამისი სადომასოხისტური წვეულებებიდან.
4. გამომძიებელი მაგისტრატის, ჟან-მარკ კონეროტეს, გამოძიებები:
ის მიჰყვა კვალს, რომელიც ქსელზე მიუთითებდა.
მან დააწესა სატელეფონო ნომერი, სადაც მოქალაქეებს შეეძლოთ ანონიმურად მიეწოდებინათ ინფორმაცია დუტროს საქმის შესახებ.
გამომძიებლებზე ინფორმაციის ნიაღვარი ჩამოწვა.
ეს მოიცავდა რამდენიმე ახალგაზრდა ქალის განცხადებებს, რომლებმაც ოფიციალურად დაუჯერებელი ბრალდებები გააჟღერეს:
მათ იცოდნენ ოთხმოციანი წლების დასაწყისში უმაღლეს წრეებში გამართული სექს-წვეულებების
შესახებ, სადაც ბავშვებს აწამებდნენ და კლავდნენ.
იქ ასევე ნახეს ნიულუ და დუტრო. ბელგიის მეფე ალბერტ II-ც კი დაასახელეს ასეთი საზარელი "წვეულებების" სტუმრად.
დროებითი დასკვნა:
სრულიად ლოგიკური იქნებოდა ქსელზე მიუთითებელი მრავალი კვალის გამოძიება.
თუმცა, თუ სასამართლო და უსაფრთხოების ორგანოების ქმედებებს დავაკვირდებით, ცხადი ხდება, რომ ყველაფერი გაკეთდა
იმისთვის, რომ გამოძიებას ქსელის გამხელა არ შეძლებოდა და დუტრო წარმოდგენილი ყოფილიყო, როგორც მარტო მოქმედი დამნაშავე:
პოლიციის მიერ მოწოდებულ რამდენიმე მნიშვნელოვან კვალს არ გაჰკიდებიან, მათ შორის, მოწმეთა ჩვენებებსა და ვიდეოკასეტებს,
რომლებიც დუტროს სახლიდან ამოიღეს, მაგრამ არ გააანალიზეს.
სხვა მტკიცებულებები მოიპარეს ან უბრალოდ გაქრა.
სასამართლო პროცესის დაწყება მასშტაბურად გადაიდო.
სრული 7.5 წელი დასჭირდა, სანამ დუტრო და მის სამ თანამზრახველს სასამართლო პროცესი ჩაუტარდებოდა.
თუმცა, ამ პერიოდში, სულ მცირე 27 მოწმე გარდაიცვალა იდუმალ გარემოებებში.
მათ უმეტესობას სურდა დაეწმინდა კავშირების შესახებ, რომლებიც ამყარებდა ეჭვს, რომ მარკ დუტრო მარტო მოქმედი დამნაშავე
არ იყო, არამედ მის გარშემო თანამზრახველთა ქსელი არსებობდა.
შემოწმების შედეგად დადგინდა, რომ გარემოებები, რომლებმაც ამ 27 მოწმის სიკვდილს მიიყვანა, ან
არასათანადოდ გამოიძიეს, ან საერთოდ არ გამოიძიეს.
გადარჩენილმა რეგინა ლუფმა დაახლოებით 60 მკვლელობას შეესწრო და 35 მსხვერპლის ვინაობის დასახელებაც კი შეძლო.
მას ასევე შეეძლო დასახელებინა დამნაშავეები, დანაშაულები და დანაშაულის სცენები კონკრეტულად.
ფსიქოლოგიური შემოწმების შემდეგ ექსპერტებმა დაადასტურეს, რომ ის ბავშვობაში მძიმე სექსუალური ძალადობის მსხვერპლი იყო.
მიუხედავად ამისა, მათ კვალს არ გაჰყვნენ, ხოლო ბელგიის საზოგადოებრივმა პროკურატურამ მოწმეთა ჩვენებები დაუჯერებლად
მიიჩნია და განაცხადა, რომ ისინი წმინდა წყლის გამოგონება იყო.
ამის შემდეგ პროკურორმა დახურა საქმის მასალები, რომლებიც მოწმეთა ჩვენებებს შეიცავდა.
გამომძიებელი მაგისტრატი ჟან-მარკ კონეროტი, რომელიც ქსელზე მიმანიშნებელ მტკიცებულებებს იკვლევდა, საქმიდან მოხსნეს.
ის მიკერძოებული იყო, რადგან ორი მოკლული გოგონასთვის საქველმოქმედო ღონისძიებაში მიიღო მონაწილეობა.
ამ სუსტმა გამართლებამ ბელგიის მოსახლეობაში პროტესტის შტორმი გამოიწვია.
თუმცა, სასამართლო სისტემა არ დარჩა მოხიბლული.
გამომძიებელი მაგისტრატი, რომელიც კონეროტს შეცვალა, ჟაკ ლანგლუა, იყო ერთ-ერთი მთავარი ფიგურა, რომელმაც ქსელის თეორია ჩაახშო.
მან შეაჩერა ყველა გამოძიება შესაძლო ორგანიზატორების მიმართ.
წლის შემდეგ გაირკვა, რომ ლანგლუამ საქმის მასალებში 600-ზე მეტი (!) მოწმის ჩვენება არ შეიტანა.
ქსელის შესახებ ყველა მოწმის ჩვენება გასაიდუმლოებული იყო.
საქმეში ჩართული გამომძიებლები 1997 წლის გაზაფხულზე გადაიყვანეს.
1998 წელს დაიხურა საქმეები, რომლებიც შეიცავდა ყველა გადასამოწმებელ მტკიცებულებას, სახელებსა და ეჭვმიტანილებს.
მოგვიანებით, იუსტიციის მინისტრმა მარკ ვერვილგენმა და გენერალურმა პროკურორმა მიშელ ბურლემ განაცხადეს, რომ ისინი
არაერთხელ მოითხოვდნენ ახალი გამოძიებების დაწყებას, მაგრამ უშედეგოდ, რადგან ლანგლუა გამოძიებებს ბლოკავდა.
ლანგლუასთან ერთად, იუსტიციის მინისტრი მელკიორ ვატელეტიც გადამწყვეტ როლს ასრულებს.
ვათელეტი, რომელიც დაზარალებულთა ჩვენებების თანახმად, თავად იყო ბავშვთა სექს-პარტიების ორგანიზატორი და მონაწილე,
გასაკვირად შეიწყალა დუტრომ პირველი სასჯელის მოხდისას, როდესაც ვადამ მესამედზე ნაკლები იყო გასული.
შესაბამისად, ის ნაწილობრივ პასუხისმგებელია იმაზე, რომ დუტრომ თავის გათავისუფლების შემდეგ რამდენიმე
გოგონას გატაცება, გაუპატიურება და მკვლელობა შეძლო.
თუმცა, დუტროის შეწყალების კატასტროფულ გადაწყვეტილებას ვატელეტის კარიერაზე უარყოფითი შედეგები არ მოჰყოლია – პირიქით:
ის იყო ევროპის სამართლის სასამართლოს მოსამართლე 1995 წლიდან 2003 წლამდე და ევროპის მთავარი პროკურორი 2012 წლიდან 2018 წლამდე.
დასკვნა: სასამართლო სისტემასა და საგამოძიებო ორგანოებში არსებულმა ძლიერმა ძალებმა აშკარად ყველაფერი გააკეთეს იმისთვის, რომ დუტროის
საქმე რეალურად არ გახსნილიყო, რაც იმაზე მიუთითებს, რომ თავადვე იყვნენ ამ ქსელების ნაწილი
ან, სულ მცირე, მათგან ზეწოლის ქვეშ იმყოფებოდნენ.
სასამართლო სისტემის ჩართულობას ადასტურებს გადარჩენილის, რეგინა ლუფის, ჩვენება.
მოგვიანებით მან გაზეთის ფოტოებსა და ტელევიზიაში ამოიცნო პედოფილური სექს-წვეულებების მონაწილეები, სადაც
მას ნებაყოფლობით უნდა ემსახურა "თავისი კლიენტებისთვის".
მათი განცხადებების თანახმად, ყველა მათგანი საზოგადოების უაღრესად პატივცემულ წევრებად იყო ცნობილი, მათ შორის
პოლიტიკოსები, მენეჯერები, ინდუსტრიალისტები და იურისტები და სასამართლო თანამდებობის პირებიც კი.
ერთ-ერთმა გამომძიებელმა მაგისტრატმა, რომელიც ტელევიზიით დუტროის საქმეზე საუბრობდა, საკუთარ ერთ-ერთ ბავშვში, რომელიც ტყვეობაში
გააჩინა, რიტუალურ მკვლელობაში თანამზრახველიც კი ამოიცნო.
რეჯინა ლუფის ამ დამამტკიცებელი ჩვენების შემდეგ, იგი გონებრივად არასრულფასოვნად ცნეს და მიშელ
ნიულზე სისხლისსამართლებრივი დევნა სრულად შეწყდა.
ეს გააკეთა სწორედ იმმა გამომძიებელმა მაგისტრატმა, რომელიც, მისივე განცხადებით, მისი ჩვილის ერთ-ერთი მკვლელი იყო.
7. შვეიცარია: ნათალიის საქმე და შვეიცარიელი სასამართლო თანამდებობის პირების ჩართულობა ბავშვთა მიმართ
ძალადობაში, ადამიანით ვაჭრობასა და სატანურ მსხვერპლშეწირვებში
ნათალიის საქმე შვეიცარიულ მედიაში რამდენიმე წელია განხილვის საგანია.
მაგალითად, Blick.ch-მა 2020 წელს გაავრცელა ინფორმაცია 8 წლის გოგონას სექსუალური და სატანური რიტუალური
ძალადობის შესახებ, რომელიც მას მამამისმა მიაყენა.
გოგონამ თავად ასევე განაცხადა, რომ მამამისს ის სხვა დამნაშავეებისთვისაც მიჰყავდა.
ის ასევე შეესწრო სხვა ბავშვებისა და ზრდასრულების მიმართ ძალადობასა და ყველაზე სასტიკ წამებას.
მან იხილა ადამიანებით, ორგანოებითა და ადრენოქრომით ვაჭრობა და შეესწრო სატანურ მსხვერპლშეწირვებს.
ეს ხდებოდა რიტუალურ ადგილებში, ფარულ მიწისქვეშა გვირაბების სისტემებსა და სხვა ლოკაციებზე.
ნათალიის აღწერები ემთხვევა უამრავ სხვა განცხადებას, რომლებსაც Kla.TV-მ დოკუმენტურ ფილმებში "სისხლის სექტები I და II" მიჰმართა.
ნათალიას შემთხვევაშიც კი, არსებობს სასამართლო სისტემასა და დამნაშავეთა ქსელს შორის შეთქმულების აშკარა ნიშნები.
ნათალიმ შვეიცარიის სასამართლო სისტემიდან ზოგიერთი პირი დამნაშავედაც კი მიიჩნია.
მამის წინააღმდეგ მიმდინარე წინასწარი სისხლისსამართლო პროცესის დროს მან ამოიცნო ძალადობის რამდენიმე ჩამდენი, ერთი
მაღალი რანგის მოსამართლე, ორი პროკურორი და რამდენიმე პოლიციელი, რომლებმაც ნათალიეს სახლში ჩხრეკა ჩაატარეს.
სამართალწარმოების მსვლელობისას ნათალი მრავალჯერ აღნიშნავდა, რომ ამ პირებს ის უკვე იცნობდა.
ისინი მონაწილეობდნენ ბოროტად გამოყენებისა და მკვლელობის ცერემონიებში, რომლებზეც მამამისმა წაიყვანა.
მაგალითად, ნათალიის ადგილობრივი სოციალური სამსახურების რეგიონში ბავშვთა და ზრდასრულთა დაცვის (KES) ყოფილი ხელმძღვანელი
ამოიცნეს და დაასახელეს, როგორც ბავშვთა მბეჭდავი და მკვლელი.
ნათალიმ განაცხადა, რომ მას ამ KES-ის ლიდერი შეხვედრებზე ჩვილებს მოჰყავდა და რომ ის ჩვილების მკვლელობაში იყო ჩართული.
KES-ის მეთვალყურე ორგანომ, KESB-მა, ნათალიეს დაუნიშნა ბავშვთა ადვოკატი, რომელმაც ასევე ნათალიე დამნაშავედ ცნო.
ამ ადვოკატს ნათალიესთან ან დედამისთან ერთხელაც არ უსაუბრია.
მას ნათალიესთან პირადი კონტაქტი არ ჰქონია, მაგრამ მით უფრო — მამამისის ადვოკატთან,
რომელსაც ნათალიე ბოროტად გამოყენებაში სდებს ბრალს.
ის მას ურჩევდა, თუ როგორ მოეხერხებინა ნათალიეს დისკრედიტაცია ექსპერტული დასკვნების მეშვეობით.
როგორც ჩანს, ის ნათალიეს დედისთვის მეურვეობის უფლების ჩამორთმევის მიზანს ისახავდა.
ეს ქმედება სამართლებრივად მოიხსენიება, როგორც კლიენტის ღალატი.
KESB-ს ამ მოვლენების შესახებ ეცნობა.
სარედაქციო გუნდს ამის წერილობითი მტკიცებულება აქვს.
უფროსმა მოსამართლემ, რომელიც საქმეს ხელმძღვანელობდა, გავლენა მოახდინა ნათალიის დედის ადვოკატზე.
მან უნდა დაარწმუნოს ის, რომ ნათალიეს მამის წინააღმდეგ შეტანილი საჩივარი უკან გაიტანოს.
შემდეგ ნათალიეს დედის ადვოკატმა ამ უფროსი მოსამართლის გადაყენების მოთხოვნით შუამდგომლობა
შეიტანა, მაგრამ ეს შუამდგომლობა ჯერ არ დაკმაყოფილებულა.
KESB-მ ნათალიეს არა მხოლოდ დაუნიშნა ადვოკატი, რომელიც, ნათალიეს თქმით, ერთ-ერთი დამნაშავე იყო.
მან ასევე უბრძანა გოგონას, გაევლო მკურნალობა უფროსი ფსიქიატრთან, რომელმაც ასევე ნათალი დანაშაულის ჩამდენად ამოიცნო.
ამას უკვე ძლივს შეიძლება შემთხვევითობა ეწოდოს.
ნათალიმ განაცხადა, რომ ფსიქიატრი მას ინტერვიუების დროს ელექტროშოკს უტარებდა.
ეს მისთვის ძალიან მტკივნეელი იყო. ნათალი ინტერვიუების დროს მარტო იყო.
მას დედას დაკითხვის დროს დასწრების უფლება არ მისცეს.
ნათალი მუდმივად აღნიშნავს, რომ ხელისუფლების წარმომადგენლები და პირები, რომლებიც მისი საქმის
გამოძიებაში არიან ჩართულნი, დამნაშავეთა წრეს მიეკუთვნებიან.
განხილვის პროცესში არაერთხელ გახდა აშკარა, რომ ნახსენები პირები ნამდვილად არ იყვნენ დაინტერესებული
ნეიტრალური გამოძიებით, არამედ ნათალიეს საქმის დაფარვით.
აბსოლუტურად სკანდალური და შემაშფოთებელია, რომ დაკავებული ერთი დღით არა მამა აღმოჩნდა, რომელსაც ბავშვზე ძალადობაში სდებენ ბრალს,
არამედ ნათალიეს დედა, რომელსაც სრულიად უბრალო წარსული აქვს.
იქ მას 24 საათის განმავლობაში ჰყავდათ ცივ საკანში, სუნთქვის შეუძლებელი, გარეთა საპირფარეშო ტუალეტით, მხოლოდ თხელი ტანსაცმლით,
და მხოლოდ მრავალსაათიანი დაკითხვის შემდეგ გაათავისუფლეს.
პროკურორის ამ ქმედებას სხვაგვარად ვერ აღწერ, თუ არა როგორც "გამოფიტვის ომის" ტაქტიკას, რომელიც მიზნად
ისახავს ნათალიეს დედის გამოფიტვასა და გულშემოწმებას.
ბალც ბრუდერმა, გაზეთ "სოლოტურნერ ცაიტუნგის" კრიტიკულმა რეპორტიორმა, მოიკრიბა გამბედაობა, რომ გამხილა KESB-ს,
საზოგადოებრივი პროკურატურისა და ბავშვთა და მოზარდთა ფსიქიატრიის ექიმებს შორის ყველა ეს
კავშირი და თავის სტატიებში საჯაროდ გაეჟღერებინა.
"სოლოტურნერ ცაიტუნგის" მთავარი რეპორტიორი, რომელიც ნათალიის საქმის შესახებ წერდა, თავისი კრიტიკული საგაზეთო სტატიების
გამოქვეყნების შემდეგ სისხლის გუბეში გარდაცვლილი იპოვეს.
მხურვალე რეპორტიორის, რომელიც სულ რაღაც 53 წლის იყო, იდუმალი სიკვდილის გარემოებები ზუსტად არასდროს გახმაურებულა.
ეს დუტროის საქმეს მოგვაგონებს, რომელშიც 27 მოწმე, რომლებსაც ამ კავშირებზე ჩვენების მიცემა სურდათ, ასევე იდუმალად მოკლეს.
იმისათვის, რომ ნატალი და სხვა მსგავსი შემთხვევების დროს ეს კვლავ არ განმეორდეს და დანაშაულის დაფარვა შეუძლებელი გახდეს,
დაზარალებულებმა და ინფორმატორებმა უკვე მიიღეს საპრევენციო ზომები.
იმ შემთხვევაში, თუ მათ რაიმე შეემთხვევათ, მათ უკვე გააკეთეს ყველა მტკიცებულების მრავალი ასლი და შეინახეს ისინი მსოფლიოს
სხვადასხვა უსაფრთხო ადგილას — მანამ, სანამ აშკარად მიუკერძოებელი სასამართლო ამ დანაშაულებს არ განიხილავს.
დასკვნა: ამ პროგრამაში მოყვანილი მაგალითები მხოლოდ ყინულის მწვერვალია.
მსხვეპლთა ჩვენებების თანახმად, როგორც მსხვერპლთა ტანჯვა, ისე მათი მწამებელთა სისასტიკე, თითქოსდა, უსაზღვროა.
როდესაც მსხვერპლს ამ წრეებიდან თავის დაღწევა და დანაშაულის შესახებ შეტყობინება ახერხებს, ისინი არაერთხელ აღმოჩნდებიან
სიტუაციაში — რომელიც მათთვის უკიდურესად ტრავმულია — სადაც სამართლებრივი სისტემა
დამნაშავეებს იცავს, ხოლო მსხვერპლს თავს ესხმის.
თითქმის ყველა ამ შემთხვევაში არსებობს მკაფიო ნიშნები, რომ ეს არის ფართომასშტაბიანი, ტრანსნაციონალური ქსელი,
რომელშიც ჩვენი საზოგადოების მაღალჩინოსნები არიან ჩართულნი.
ანალოგიურად, თითქმის ყველა შემთხვევაში საერთოა ის, რომ ეს მნიშვნელოვანი თანამდებობის პირები და გადაწყვეტილების
მიმღები პირები ბავშვებზე ძალადობის დროს გადაიღეს ვიდეოზე.
ეს მათ შანტაჟისადმი მოწყვლადს ხდის და ემორჩილებიან იმ წრეებს, რომლებიც ამ ქსელებს აკონტროლებენ, რაც მათ საშუალებას
აძლევს, პოლიტიკასა და სამართალდამცავ სტრუქტურებში საკუთარი სასარგებლო გადაწყვეტილებების მიღება აიძულონ.
ეს ასევე ხსნის, თუ რატომ იბარტყება სპეციალური დანაყოფების მიერ ყოველთვის დაუყოვნებლივ გამოვლენილი ბავშვთა პორნოგრაფიული მასალა.
არცერთი მტკიცებულება არ მჟღავნდება, არამედ რჩება ჩაკეტილ-დახურული.
შესაძლოა ვივარაუდოთ, რომ ეს არის ერთ-ერთი მიზეზი იმ სამართლებრივი გაკოტრებისა, რომელიც ივო
საზეკმა დეტალურად აღწერა თავის გამოსვლაში მე-19 AZK-ზე.
იმის გათვალისწინებით, რომ პოლიტიკისა და სასამართლო სისტემის მნიშვნელოვანი ნაწილი, როგორც ჩანს, ამ ქსელის მტკიცე ჩაჭიდებაშია,
კიდევ უფრო მნიშვნელოვანი ხდება მედიის, როგორც მეოთხე ძალის, აღდგენა, რომელზეც აქამდე ასევე
უმეტესწილად ამ კორუმპირებულ სისტემას ჰქონდა დომინირება.
სწორედ ამიტომ გთხოვთ: გააზიარეთ ეს პროგრამა და გახდით Kla.TV-ის ქსელის ნაწილი, რათა ამ სასამართლო სკანდალებს
ნათელი მოეფინოს და ამ დამნაშავეებზე მზრუნველი საზოგადოების მხრიდან მუდმივი დაკვირვება იყოს უზრუნველყოფილი.
ზემოთ ნახსენები ყველა შემთხვევა მიუთითებს, რომ ადრე თუ გვიან იძულებულნი ვიქნებით, მივმართოთ კანონიერ დემოკრატიულ პროცესებს,
რათა უფლებამოსილება მივცეთ მიუკერძოებელ სასამართლო ორგანოებს, რომელთაც ასეთ უკიდურეს შემთხვევებთან გამკლავება შეეძლებათ.
თუმცა, ეს დოკუმენტაცია არ არის შექმნილი იმის შთაბეჭდილების შესაქმნელად, თითქოს ყველა პოლიციის ოფიცერი, მოსამართლე
და სასამართლო თანამდებობის პირი ჩართულია ამ დანაშაულებში.
ბევრი თქვენგანი მთელი გულით ასრულებთ თქვენს მნიშვნელოვან მოვალეობებს და გულწრფელად ერთგული ხართ სამართლიანობის.
ამიტომ, ჩვენ განსაკუთრებით გვსურს მოგმართოთ თქვენ, ვინც გულწრფელად ემსახურებით საზოგადოებას:
ნუ შეგეშინდებათ პირადად გამოიძიოთ ეს საშინელი გადამეტებები თქვენს რიგებში, გამოაჩინოთ ისინი და დაუღალავად ებრძოლოთ.
მხოლოდ ამ გზით შეიძლება თავიდან ავიცილოთ ჩვენი კონსტიტუციური სახელმწიფოსა და, შესაბამისად, ჩვენი
დემოკრატიის შემდგომი შესუსტება და სერიოზული დაზიანება.
თქვენ ეს სამსახური სამართლიანობის უზრუნველსაყოფად იკისრეთ!
გაერთიანდით, გამოიჩინეთ სიმამაცე, გასაჯაროეთ და ერთხელ და სამუდამოდ დაასრულეთ ძალაუფლების ეს ბოროტად გამოყენება!