Не е за слаби срца
Епштајн, Дутру, Тајхтмистер – имиња што стојат за најстрашните злосторства против децата.
Дали навистина беа само самостојни сторители – или постојат глобални педофилски мрежи кои сè уште се активни овде?
Каква улога игра судството?
Дали е вистинито тврдењето на безброј сведоци дека судиите, обвинителите и истражителите не само што ги
прикриваат овие злосторства, туку и самите се вклучени во нив?
Kla.TV открива шокантни откритија.
САД, Германија, Австрија, Холандија, Белгија, Франција, Швајцарија:
Соучесништвото на судството во случаи на тешко злоставување на деца и убиство во седум земји под истрага.
Вовед: : "Ја давам на сите во писмена форма. Најлошото, најперверзното злоставување на деца што некогаш сум го
видела и што ми било опишано во мојот живот, од самите жртви,
Најлошите, најперверзни сторители беа самите обвинители и судии.
Го кажувам тоа сериозно. Најперверзните престапници што сум ги сретнал во животот беа јавните обвинители и судиите.
И никој не презема мерки против овие луѓе.
И немате поим што се случува кога некој што открива злоупотреби проговори на глас.
И што е особено кај овие жртви на ритуална злоупотреба е тоа што доенчињата, бебињата и
децата често се дрогираат пред да бидат убиени.
И тоа е поентата што се обидувам да ја истакнам. Веќе со години велам дека имам разумни основи да се
сомневам дека во судството постои организиран криминал.
И затоа велам, ќе го напишам за сите: најголемите престапници се во правосудниот систем.
И ако нешто ми се случи, можете да го сметате она што го кажав за сведочење, за заклетбено сведочење.
Посветеноста на Доротеа Тул и нејзината изјава имаа сериозни последици:
Нејзината колешка, д-р Јете Лимберг-Диерс, објави апел за помош, наведувајќи дека педијатарката била нападната и
претепана и дека била испратена во психијатриско одделение.
Нејзината возачка дозвола беше поништена, а нејзината куќа беше подложена на принудни
хипотеки, што ќе доведе до принудна продажба на куќата.
Против неа беа поднесени кривични обвиненија за клевета на интернет.
Според нејзиниот Telegram-канал, таа била осудена на девет месеци затвор во 2021 година, со тригодишна условна казна.
Д-р Доротеа Тул се сруши во судницата.
Во април 2023 година, таа беше притворена под обвинение за поттикнување омраза.
Оттогаш таа исчезна од сцената; никој не знае каде е или како ѝ е.
Зошто д-р Тул е толку жестоко таргетиран?
Дали може да е поврзано со нејзината изјава дека најголемите престапници се токму во самата судска власт?
Дали постојат докази дека судството е вмешано во педофилски мрежи?
Kla.TV ги истражи овие прашања и навистина откри некои шокантни вистини.
Бројни преживеани и сведоци на организирано сексуализирано и ритуализирано насилство сведочеле дека високи судии, обвинители,
адвокати и полициски службеници се вклучени во овие злосторства.
Многумина од нив самите се сторители, други ги прикриваат педофилските мрежи, ги штитат
сторителите и ги прогонуваат сведоците и активистите.
Слушнете некои примери подолу.
1. САД
Вклученоста на американскиот правосуден систем во скандалот со Епштајн Американскиот финансиер и сексуален престапник Џефри
Епштајн раководеше со мрежа за трговија со луѓе за сексуална експлоатација, вклучувајќи малолетници, околу 20 години.
Жртвите пријавуваат трговија со луѓе за сексуална експлоатација и сексуални напади кои, наводно, се случиле уште во 1996 година.
Вкупниот број на жртви се проценува на најмалку 100.
Сепак, бројот на не пријавени случаи сигурно е многу пати поголем.
Марија Фармер, една од жртвите на Епштајн, која беше принудена да работи на рецепцијата на куќа за гости
каде што Епштајн престојуваше во тоа време, забележа следново во текот на една година:
Секој ден кај Епштајн донесуваа по 5 до 10 девојчиња, што беше многу ужасна работа за децата.
Таа зборуваше за илјадници девојки кои пристигнуваа на имотот на Епштајн.
Само во Флорида, 500 девојки кои Марија Фармер сакаше да ги контактира за изјави против Епштајн повеќе не можеа да се најдат.
Таа не може да разбере што им се случило на сите девојки.
Таа силно се сомнева дека тие ги загубиле животите.
Вирџинија Робертс Гифре, уште една жртва на Епштајн која беше под негова контрола со години, рече:
Видов стотици девојки како поминуваат низ вратата на Џефри што се отвора и затвора, неговата постојано вртечка врата.
Вирџинија Робертс Гифре беше присутна кога Епштајн прими триплети на возраст од 12 години,
"доставени" од Франција од модел-скаутот Брунел.
Девојките беа принудени да извршуваат изопачени сексуални дејства со Епштајн.
Епштајн не само што ги злоставуваше и силуваше девојките, туку и ги ставаше на располагање на познати личности за секс.
Девојките беа пренесени со авион низ целиот свет за таа цел.
Неколку жртви на Епштајн ги именуваа лицата кои ги сексуално злоупотребиле кога биле малолетни.
Покрај Епштајн, Вирџинија Робертс Гифре ги обвини следниве лица дека ја злоставувале:
Принц Ендру, ѕвезда адвокат Алан Дершовиц, менаџер на хеџ-фондови Глен Дубин, политичар Бил Ричардсон, француски скаут
за модели Жан-Лук Брунел, научник за вештачка интелигенција Марвин Мински и хотелски милијардер Том Прицкер.
Марија Фармер изјави дека Доналд Трамп, како и Бил и Хилари Клинтон, биле "соучесници" на Џефри Епштајн.
"Таа ги гледаше сите како доаѓаат и си заминуваат кај Епштајн и знаеше дека се дел од сето тоа", рече Фармер.
Епштајн одржуваше добри односи со судството.
Неколку тужители против Епштајн сведочеа дека познатиот американски адвокат-ѕвезда Алан М. Дершовиц, кој го
бранеше Епштајн во неколку наврати, бил меѓу сторителите.
Марија Фармер буквално го опиша Дершовиц како "соучесник".
Вирџинија Робертс Гифре – главната тужителка во случајот Епштајн – го тужеше адвокатот во
2019 година за сексуална злоупотреба и клевета.
Дершовиц потоа поднесе контратужба за клевета и намерно предизвикување емоционална болка.
До ден-денес тој жестоко негира дека некогаш имал сексуален контакт со малолетници.
Обвинувањето дека адвокатот ја злоупотребил Вирџинија Робертс Гифре кога била малолетна, беше
дури и отстрането од досието од страна на судија.
Дершовиц остана неказнет, иако неколку жени го обвинија.
Тие официјално изјавија дека тој ги сексуално злоставувал или силувал додека биле малолетни.
Тој исто така презеде мерки против неколку женски тужителки, барајќи дискредитирачки
информации и пренесувајќи ги на главниот истражител.
На пример, тој тврдеше дека Вирџинија Робертс Гифре била добро позната проститутка и лажливка.
Таа, од сите луѓе, која, според нејзините сопствени изјави, била принудена на
проституција од Епштајн и Дершовиц кога била малолетна!
Медиумскиот и правниот притисок врз Вирџинија Робертс Гифре на крајот ја натера да се сломи и
да ја повлече својата обвинение против Дершовиц.
Епштајн беше застапуван од Алан Дершовиц по втор пат на судските рочишта во 2019 година.
Епштајн веќе беше обвинет во 2008 година за силување малолетници и принудување на проституција, за
што вообичаено би требало да издржи доживотен затвор.
Наместо тоа, Џеј Левковиц, уште еден високоплатен ѕвезден адвокат од тогашниот седумчлен правен тим на Дершовиц,
преговараше за спогодба надвор од судот со федералниот обвинител на Флорида, Александар Акоста.
Како резултат на оваа зделка, Епштајн доби сосема несоодветна затворска казна од 18 месеци наместо доживотен затвор.
Тој требаше да отслужи само 13 месеци од таа казна.
Тој беше сместен во приватниот крил на затворот и имаше до 12 часа слободно време секој ден за да оди во својата канцеларија.
Обвинителот Акоста и тимот адвокати предводени од Левковиц и Дершовиц затоа се одговорни за тоа што
Епштајн по судењето во 2008 година отслужи само 13 месеци затвор, наместо доживотен затвор.
Ова беше единствениот начин Епштајн да можеше да продолжи да ја води мрежата за силување деца до 2019 година.
Понатаму, овој договор му овозможи на Епштајн да избегне федерално гонење во 2008 година,
што, пак, го заштити од понатамошна истрага.
Постојат причини да се сомневаме дека на одговорните во судството и на истакнатите сторители им одговараше да
не се истражуваат повеќе детали за скандалот со Епштајн.
Обвинителот Акоста подоцна беше унапреден во секретар за труд во администрацијата на Трамп.
Дали ова беше "награда" за неговото кооперативно однесување, за заштитување на сторителите и
за прикривање на вистинскиот обем на скандалот?
Новинарката Џули К. Браун од американскиот весник "Мајами Хералд" дознала од полициски службеници дека не им било дозволено
правилно да го истражат Епштајн по наредба на повисоки власти.
Таа ги испита судските записи и конечно објави серија за злосторствата на Епштајн во ноември 2018 година.
Таа беше единствената што го донесе целосниот обем на обвинувањата до вниманието на јавноста.
"Навистина немаше никој што го следеше целото нешто," рече новинарот.
Дури и ФБИ , една од највисоките агенции за спроведување на законот во Соединетите Американски Држави, не го гонеше Епштајн,
иако, според жртвата на Епштајн Марија Фармер, добро беше запознаено со синџирот за
трговија со секс во кој беа вклучени малолетници.
ФБИ исто така беше свесен дека Марија Фармер и нејзината сестра Ени веќе беа жртви на Епштејновата мрежа за
трговија со луѓе за сексуални услуги во 1996 година.
Според Марија Фармер, ФБИ точно знаеше кој беше вклучен во случајот и дека Епштајн водеше
операција за уценување користејќи детска порнографија.
Сепак, не беа преземени никакви мерки против Епштајн.
Врз основа на достапните докази, ФБИ имаше должност да го затвори Епштајн доживотно. Сепак, не успеа да го стори тоа.
Привремен заклучок:
Случајот Епштајн открива целосно замижување од страна на судството и истражните органи, што
доведе до години длабока мака за многу млади девојки.
За жал, малку што се промени во овој поглед.
Неговата соучесничка Гислен Максвел сега е осудена на 20 години затвор.
Сепак, судијката Алисон Натан не дозволи никакви докази во ова судење кои содржеа имиња на потенцијални
дополнителни соучесници, заговорници или корисници.
Летните дневници на "Лолита Експрес" , кој ги превезуваше славните личности до островот на Епштајн, и
"Црната книга" на Максвел мораа да бидат доставени до судот со поголемиот дел од страниците зацрнети.
Ова значи дека, со исклучок на Максвел, сите други истакнати сторители остануваат на слобода.
2. Германија: Саксонска мочуриште
– Дали судството ги прикри криминалните дела и кругот на сторителите?
Терминот "Sachsensumpf" се однесува на скандал што ги опфаќа високи функционери во Саксонија,
вмешани во принудителна проституција на малолетници.
Како сведок, Менди Коп, која во тоа време беше малолетна, изнесе сериозни обвинувања против овие високорангирани лица.
Во 1989 година, семејните проблеми ја доведоа во леипцишкиот бордел за малолетници наречен "Јасмин".
Таму таа и другите девојки беа жестоко физички малтретирани, силувани и мачени со години.
Во 1993 година, настаните во борделот "Јасмин" станаа познати како аферата "Заксенсумпф", и борделот беше претресен.
За време на полициски испрашување, Менди Коп идентификуваше неколку од нејзините мачители:
Тие вклучуваат познати лејпцишки судии, адвокати, полицајци и агенти за недвижности.
Според Менди, судијата што претседаваше со судењето исто така беше еден од силувачите.
Овој судија го осуди операторот на бордел на блага казна од четири години и два месеци затвор.
Сопственикот на борделот подоцна сведочеше дека добил само блага казна затоа што не ги открил
имињата на сторителите во својот бордел со малолетници.
Ова е дополнителен доказ за соучесништвото помеѓу судството и педофилските сторители.
Менди Коп и нејзините сожртви беа испрашувани уште двапати пред 2009 година, и повторно од фотографии ги идентификуваа
двајцата високорангирани адвокати како нивните силувачи.
Сепак, ниту јавното обвинителство на Дрезден, ниту саксонскиот истражен комитет не одговорија.
Наместо тоа, тие го објавуваат името на жртвата и местото на живеење.
Потоа против Менди Коп беше поднесена пријава за "клевета" од страна на идентификуваните сторители.
Стравувајќи за својот живот и од понатамошни правни постапки, таа не откри сè што знаеше.
Во ноември 2012 година, судењето беше одложено откако Менди доживеа нервен слом на
четвртиот ден од судењето по седум часа сослушување.
Набргу потоа, на 28 јануари 2013 година, истече рокот за застарување на овие сурови дела.
Сепак, овој застарен закон можеше да се спречи. Менди Коп не беше сама во својата изјава.
Канцеларијата за заштита на Уставот на Саксонија исто така го истражи квартот на црвените фенери и во 2005
година предаде експлозивен материјал на министерот за внатрешни работи на Саксонија, Томас де Мезиер.
Според ова, судиите и обвинителите во Лајпциг беа осомничени за соучесништво со
криминалци и за лично учество во злоупотреба на деца.
Имињата на сторителите беа познати на Канцеларијата за заштита на Уставот.
Канцеларијата за заштита на Уставот исто така извести дека кварталот на црвените фенери го уценувал
јавното обвинителство со овој компромитирачки материјал.
За возврат, наведените службеници предупредија на рации, попречување на истраги и влијаеја врз судења.
Сепак, Де Мајзе, како највисок авторитет, не го информираше ниту парламентот, ниту надлежните органи за кривична истрага.
Подоцна против него беше поднесена обвинение за попречување на правдата на должност.
Сепак, истрагите подоцна беа прекинати, а мочуриштето Саксонија беше отфрлено како "празни зборови" и "теорија на заговор".
Постоењето на криминална мрежа беше негирано.
Наместо тоа, двајцата водечки истражители од полицијата и Канцеларијата за заштита на Уставот беа нападнати.
Главниот истражител на одделот за кривични истраги во областа на организираниот криминал, Јорг Велинг, беше суспендиран
директно од министерот за внатрешни работи на сомнителни основи.
Симоне Скроч, порано Хеннек, која во тоа време беше раководителка на одделот во Канцеларијата за заштита на Уставот и која веќе
имаше разоткриено синџир за злоупотреба на деца во претходната позиција како јавна обвинителка, сега беше
подложена на години дисциплински и истражни постапки.
И двајцата беа обвинети, но потоа по долг судски процес беа ослободени по главните обвиненија.
Томас де Маизиер, од друга страна, се искачи низ редовите за да заземе различни функции како федерален министер.
Ние го забележавме истото во случајот Епштајн, кога обвинителот Александар Акоста, кој ги штитеше
сторителите, беше унапреден од Трамп во секретар за труд.
Дали ова е уште еден пример за шемата според која правосудниот систем презема жестоки мерки против пријавувачите на
неправилности, додека вистинските криминалци остануваат неказнети, а оние што ги прикриваат злосторствата се унапредуваат?
3. Дали австриското правосудство го штитеше педофилниот актер Флоријан Тајхтмајстер?
Во 2023 година, имаше големо возбудување околу исклучително благата казна изречена на Флоријан Тајхтмајстер,
австрискиот актер и масонот од Големата ложа на Австрија.
Теихтмајстер очигледно беше толку убеден во масонеријата што дури изгради храм на својот имот.
Тој беше на судење затоа што во негова сопственост беше пронајдена голема количина дрога и тој
имаше собрано 76.000 датотеки со детска порнографија.
Многу од нив беа уредени од него, коментирани или составени во колажи.
Во своите коментари, тој ги опиша најлошите насилни фантазии што ги замислуваше дека ќе ги изврши врз деца.
Од бичување, тортура и ужасни силувања до смрт, неговите фантазии не познаваа граници.
Јавното обвинителство го класифицираше Тајхтмистер како опасен на скала од 1 до 10, ставајќи го на второто највисоко ниво, 9.
И покрај сериозната опасност што ја претставува и покрај фактот дека илјадници и илјадници деца се повредени, а
Тихтмајстер, како потрошувач, сноси дел од вината, тој доби само двегодишна условна казна со обврска да се подложи на терапија.
Така тој нема да мора да помине ниту еден ден во затвор за своите постапки.
Не само што пресудата е целосно непримерена, туку и однесувањето на оние вклучени во судењето покренува сериозни прашања.
Не беше спроведена истрага за тоа за кого Тихтмајстер коментирал во досијеата, ниту дали тој бил дел од мрежа.
Според набљудувачите на судењето, не беа поставени критички прашања на обвинетиот и немаше испрашување на
сведоците од страна на обвинителството или судијата.
Дали постоеше страв дека ќе бидат откриени и други истакнати личности?
Никогаш не беше истражено дали тој навистина дејствувал според своите насилни фантазии.
Ова беше и покрај јасните докази, како што е списокот за купување што беше пронајден во неговата сопственост за
купување фустани за девојчиња и садомазохистички предмети.
Судијата Стефан Апостол жалеше поради општественото отфрлање на Тихтмајстер и ги сметаше демонстрациите
против него за основа за признавање олеснителни околности.
Доволно пасивниот обвинител Јулија Калмар задржа важни детали до завршувањето на сослушувањето на доказите.
И покрај потврдената висока опасност на Тихтмистер, таа одлучи да не ја обжали пресудата.
Повиканиот експертски сведок, проф. д-р Петер Хофман, исто така силно се заложи за обвинетиот
и ја намали опасноста што тој ја претставуваше.
Хофман веќе привлече внимание во претходните судења за злоупотреба поради изготвување чудни експертски извештаи
во корист на обвинетите и прималкување на злосторствата.
Тој еднаш рече: "Пола од погодените деца можат добро да се справат со педофилските напади."
Тие го вклучуваат во својата биографија и не развиваат посттрауматско стресно нарушување.
Дали беше случајност што тој беше избран за експертски сведок на ова судење?
Привремен заклучок:
Пресудата и чудното однесување на вештакот, судијата и јавниот обвинител будат прашања.
Дали Тихтмистер беше третиран нежно за да не открие повеќе соучесници?
Дали неговите врски со масоните го спасија од затвор?
Во согласност со мотото што весникот "Дер Стандард" го користеше за да ги опише масонските ложи: "Браќата се држат заедно"?
4. Холандија и Белгија: Случајот Зандворт
"Рингот за детска порнографија Зандвоорт" е именуван по холандскиот крајбрежен курорт Зандвоорт, каде што
двајца од главните сторители водеа видео-продавница.
Најсвирепите злосторства беа извршени од оваа група злоставувачи на деца.
Кога случајот излезе на виделина во 1998 година, беа запленети стотици филмови кои
прикажуваа деца, па дури и доенчиња, како се силуваат.
На јахтата на еден од сторителите се одржуваа секс-забави на кои присуствуваа членови на елитата, за време на кои беа
снимани таканаречени снуф-снимки, прикажувајќи деца како се злоупотребуваат и мачат до смрт пред камерата.
Едно од децата што загинаа како резултат беше 13-годишниот Мануел Шадвалд, кој беше киднапиран од Берлин и
принуден на проституција во детски бордел во Ротердам.
Белгиската група за помош при граѓански права "Веркгоруп Морховен" и нејзиниот основач и директор Марсел
Вервлоесем одиграа клучна улога во откривањето на случајот.
На групата ѝ беа испратени видеа кои прикажуваа мажи како имаат секс со деца.
Тие ја пренесоа оваа информација до полицијата. Сепак, белгиската полиција не одговори пет години.
Во 1997 година, министерот за правда објави дека не постои педофилски прстен, а подоцна се покажа дека
мажот на видеото бил роднина на белгиски политичари.
Поради неактивноста на полицијата, Вервлоесем спроведе сопствени истраги и успеа да воспостави контакт со
еден од сторителите и да го стекне неговото доверување.
Сепак, овој сторител беше убиен кратко потоа.
Сепак, Вервлоесем успеа да обезбеди илјадници датотеки со порнографска и, во некои случаи,
садистичка содржина за време на провала во неговиот дом.
Потоа ги предаде на печатот и на јавното обвинителство.
Сепак, седум ЦД-РОМ-ови со докази, кои беа проследени од Веркгруп Моркховен до главниот јавен
обвинител на судот во Антверпен, исчезнаа без трага.
Верфлоесем исто така обезбеди над 3.000 документи кои содржеа адреси на клиенти и фактури, што јасно покажа дека синџирот
за детска порнографија дејствувал ширум светот, вклучувајќи ги Германија, Соединетите Американски Држави и Израел.
Сепак, истрагите на Вервлоесем го направија него самугот цел на правосудниот систем.
Тој беше обвинет за злоупотреба на дете – и беше осуден на неколку години затвор.
По две години поминати во белгиски затвори, тој беше ослободен во 2010 година под следниве услови:
1) Му беше забрането да контактира со печатот и да продолжи да се занимава со случаи на педофилија.
2) Не му беше дозволено да учествува во активности организирани од организации кои се борат против злоупотребата на деца, ниту
пак му беше дозволено да ги контактира своите пријатели од Веркгруп Моркховен, кои верно го посетуваа во
затвор секоја недела за време на неговото затворање.
Зарем не е изненадувачки што судството, од сите институции, наметнува такви услови?
Дали овде беше направен обид да се замолчи непријатен пријавувач на неправилности?
И – дали судството имаше врски со сторителите кога се обидуваше да спречи решавање на овие случаи?
Но медиумите исто така вложија големи напори да ја уништат репутацијата на Вервлоесем
и да го прикажат како злоставувач на деца.
5. Франција: Активистите Жанет Зајман и Стен Мајодо известуваат за вмешаноста на француското правосудство во
случаи на организирано злоставување на деца и убиства.
Германската активистка Јанет Зајман веќе водеше кампања во Германија против
исчезнувањето на бројни деца во педофилски мрежи.
За таа цел, таа, меѓу другото, создаде две видеопораки: една до тогашниот папа Бенедикт XVI и
втора до поранешната канцеларка Ангела Меркел.
Таа подоцна се здружи со Стен Мајло, француски активист и поранешен жандарм.
Како тим, тие конкретно ги истражуваа случаите на организирана злоупотреба на деца во
кои беа вклучени француските судски власти.
Стен Мајло опиша дека правните постапки и мерките што ги истражил не се само незаконски, туку и криминални.
Според Мајло, овие пресуди не беа донесени во името на народот, туку во името на криминална окултна моќ.
Тој и Јанет Сееман истражуваа неколку случаи во Франција во кои членови на правосудството, како полициски службеници, адвокати,
судии и јавни обвинители, соработуваа со избрани психијатри.
Секогаш се појавуваше истиот образец:
Штом беше пријавено сексуално злоставување на деца од страна на нивните мајки, судскиот систем веднаш стапи во акција.
Сепак, ова не беше направено – како што можеше да се очекува – за да се заштитат злоупотребените деца и
да се изведат сторителите пред лицето на правдата.
Не, напротив: мајките и нивните злоупотребувани деца беа подложени на полициски и судски терор.
Заштитните роднини беа подложени на незаконски постапки, беа затворени и сместени во психијатриски болници.
Во многу случаи, мајките не можеа да направат ништо за да ги заштитат своите деца од силувачите.
Во неколку случаи, дури им беа одземени и правата за старателство.
Со години тие беспомошно мораа да гледаат како нивните деца се во грижа на нивните мачители.
Во интервјуата спроведени од Стен Мајло со погодените мајки, тие конкретно ги именуваат вклучените лица и ги опишуваат
незаконските дејства на судските службеници вмешани во случаите.
Според изјавите на сведоците, ова се исто така исклучително сериозни злосторства, како што е снимање
на убиство на деца за да се произведат снуф-видеа.
Сведоците исто така пријавуваат поголеми собирања каде што деца биле злоупотребувани или силувани од повеќе лица.
Постојат и изјави на сведоци дека злоупотреба на деца била извршена од поранешен француски претседател и неколку министри.
Ангажманот на Мајло и Семан доведе до тоа овие двајца активисти да станат цел на судството и полицијата.
Тие беа гонети од полицијата, привремено задржани врз основа на незаконски обвинувања и
подложени на нечовечки методи на испрашување.
Тие беа осудени во медиумите и на крајот дури побегнаа во Венецуела.
Таму, Стен Мајло беше пронајден од Интерпол и екстрадиран во Франција, каде што требаше да ја отслужи затворската казна.
Меѓу другото, тој беше обвинет за киднапирање на дете.
Факт е дека Стен Мајло помогна на мајка која ја загубила старателската грижа над своето дете да го
доведе детето на сигурно, бидејќи детето, меѓу другото, беше злоупотребувано од својот татко.
Според изјавите на сведоците, обвинителот одговорен за затворањето на Мајло беше еден од сторителите на злоупотребата.
Привремен заклучок:
Истражувањата на Симан и Мајо исто така покажуваат дека одговорните во правосудниот систем ги штитат сторителите и
активно ги напаѓаат жртвите, нивните роднини и самите активисти.
6. Белгија: Случајот Марк Дутру и улогата на белгиското правосудство
Случајот Марк Дутру е веројатно најпознатиот случај на киднапирање на деца, злоупотреба на деца,
тортура, инцест и убиство на новороденчиња во Европа.
Дутрo се појави на суд двапати.
Во 1989 година, тој беше осуден на 13,5 години затвор за пет обвиненија за сексуална злоупотреба,
но не мораше ни да отслужи една третина од казната.
Обвинението во времето на неговото повторно апсење во 1996 година беше дека тој киднапирал шест девојчиња на детска и
адолесцентна возраст, сексуално ги злоупотребил и ги заклучил како животни во подрумската темница на една од неговите куќи.
Четиримина од нив умреа во агонија додека беа во заробеништво.
Главната контроверзија во случајот Дутру се врти околу прашањето дали тој беше изопачен самостоен извршител или дали тој
исто така беше снабдувач за многу поголема мрежа на моќни мажи.
Какви докази и потврди постоеја дека Дутрoу дејствувал во име на мрежа?
1. Неговата сопствена изјава:
Во 2002 година, Дутрoо во интервју во затвор рече дека навистина постоела мрежа со многу криминални размери.
Девојките не беа таму само за него, туку и за другите.
2. Неговата финансиска состојба:
Дутру, невработен корисник на социјална помош, поседувал пет куќи, редовно купувал акции и имал неколку
банкарски сметки на кои биле уплатени големи суми готовина во исто време кога девојчињата биле киднапирани.
Ако Дутро само тој ги злоупотребуваше децата, немаше да заработи ништо од тоа.
3. Изјави на сведоци:
Преживеаната Регина Луф исто така изјави дека Марк Дутру не дејствувал сам, туку неговиот соучесник, бриселскиот бизнисмен
Мишел Нијул, организирал секс-забави со деца обезбедени од Дутру.
"Мишел Нијул нарачуваше деца на возраст меѓу дванаесет и четиринаесет години од Марк Дутру
за соодветни педофилски забави", изјави таа.
Самиот Дутро исто така изјави дека Нијул уживал заштита "од самиот врв".
Човекот имаше контакти во бриселскиот џет-сет , вклучувајќи многу клиенти на релевантни садомазохистички забави.
4. Истраги на истражниот судија Жан-Марк Конетоте:
Тој ги следеше трагите што укажуваа на мрежа.
Тој воспостави телефонски број каде граѓаните можеа анонимно да достават информации за случајот Дутро.
Лавина од информации се сруши врз истражителите.
Тие вклучуваа изјави од неколку млади жени кои дадоа неверојатни тврдења на запис:
Тие знаеја за секс-забави во раните осумдесетти во највисоките кругови, каде што деца беа мачени и убиени.
Нихол и Дутрoо исто така беа видени таму. Дури и белгискиот крал Алберт II беше именуван
како посетител на такви грозоморни "забави".
Привремен заклучок:
Би било сосема логично да се истражат многуте траги што укажуваат на мрежа.
Сепак, ако се погледне постапката на судските и безбедносните власти, станува јасно дека е направено сè за
да се спречи истрагата да открие мрежа, со цел Дутро да се претстави како самостоен извршител:
Неколку траги што ги даде полицијата воопшто не беа истражени, вклучувајќи изјави на сведоци и видео снимки кои
беа запленети од куќата на Дутру, но не беа анализирани.
Други докази беа украдени или едноставно исчезнаа.
Почетокот на судењето беше масивно одложен.
Потребни беа цели 7,5 години пред Дутрo и тројца соучесници да бидат изведени пред суд.
За време на овој период, сепак, најмалку 27 сведоци починаа во мистериозни околности.
Повеќето од нив сакаа да сведочат за врски кои ја поткрепуваа сомнежта дека Марк Дутру не бил самостоен
сторител, туку дека околу него постоела мрежа соучесници.
Околностите што доведоа до смртта на овие 27 сведоци беа или неадекватно истражени, или воопшто не беа истражени.
Преживеаната Регина Луф сведочеше за приближно 60 убиства и дури успеа да именува 35 од жртвите.
Таа исто така можеше конкретно да ги именува сторителите, злосторствата и местата на злосторствата.
По психолошки преглед, експертите сведочеа дека таа била подложена на сериозно сексуално
злоставување во текот на нејзиното детство.
Сепак, нивните траги не беа истражени, а белгиското јавно обвинителство ги опиша изјавите на сведоците како неверодостојни,
тврдејќи дека тие се чисти плодови на нивната имагинација.
Потоа обвинителот го затвори досието што ги содржеше нивните изјави како сведоци.
Истражниот судија Жан-Марк Конето, кој ги испитуваше доказите што укажуваа на мрежа, беше отстранет од случајот.
Тој беше пристрасен затоа што учествуваше во хуманитарна акција за двете убиени девојки.
Оваа слаба оправданост доведе до бура на протести меѓу белгиското население.
Сепак, судскиот систем остана неимпресиониран.
Истражниот судија кој го наследи Конроте, Жак Ланглуа, беше една од клучните фигури кои ја потиснаа теоријата за мрежа.
Тој ги запре сите истраги за можните главни организатори.
години подоцна, се покажа дека Ланглоа не ги вклучил изјавите на повеќе од 600 (!) сведоци во постапката.
Сите изјави на сведоците за мрежата беа задржани во тајност.
Истражителите вклучени во случајот беа префрлени во пролетта 1997 година.
Досиеата што ги содржеа сите проверливи докази, имиња и осомничени беа затворени во 1998 година.
Подоцна, министерот за правда Марк Вервилген и јавниот обвинител Мишел Бурле известија дека повеќепати барале нови
истраги – но без успех, бидејќи Ланглоис ги блокирал истрагите.
Покрај Ланглуа, министерот за правда Мелчиор Вателет исто така игра одлучувачка улога.
Вателет, кој според изјавите на жртвите самиот бил организатор и учесник во секс-забави со деца, изненадувачки му ја
помилуваше Дутрoу за време на неговата прва затворска казна откако не беше поминала ниту една третина од времето.
Затоа тој е делумно одговорен за фактот што Дутрo беше во можност да киднапира, силува и убие
неколку млади девојки по неговото ослободување.
Сепак, катастрофалната одлука да му се помилува Дутрo не имаше никакви негативни последици врз кариерата на Вателет – напротив:
Тој беше судија во Европскиот суд на правдата од 1995 до 2003 година и главен европски обвинител од 2012 до 2018 година.
Заклучок: Моќни сили во рамките на судството и истражните органи очигледно направија сè што е во нивна моќ за да осигураат дека
случајот Дутру навистина не е решен, што сугерира дека тие самите биле дел од овие мрежи или барем биле под нивен притисок.
Учеството на судството е потврдено со сведочењето на преживеаната Регина Луф.
Таа подоцна ги препозна учесниците на педофилските секс-забави на фотографии во весници и на телевизија, каде
што мораше доброволно да им служи на "своите клиенти".
Според нивните изјави, сите тие беа познати како многу чесни членови на општеството, вклучувајќи политичари,
менаџери, индустријалци, па дури и адвокати и судски службеници.
Во еден од истражните судии кои сведочеа на телевизија за случајот Дутрo, таа дури препозна еден од
соучесниците во ритуалното убиство на едно од нејзините бебиња, кое го родила додека била во заробеништво.
По оваа компромитирачка изјава на Регина Луф, таа беше прогласена за ментално неспособна, а
постапките против Мишел Нијоул беа целосно отфрлени.
Ова го направи истиот истражен судија кој, според нејзината изјава, беше еден од убијците на нејзиното бебе.
7. Швајцарија: Случајот Натали и вмешаноста на швајцарските судски службеници во злоупотреба на
деца, трговија со луѓе и сатански жртвоприношења
Случајот Натали е тема на дискусија во швајцарските медиуми веќе неколку години.
На пример, Blick.ch во 2020 година објави за сексуалната и сатанска ритуална злоупотреба на
8-годишно девојче од нејзиниот сопствен татко.
Самата девојка исто така пријави дека нејзиниот татко ја ставил на располагање на други сторители.
Таа исто така беше сведок на злоупотреба и на најсуровата тортура врз други деца и возрасни.
Таа беше сведок на трговија со луѓе, органи и адренохром и беше сведок на сатански жртвоприношења.
Ова се случи на ритуални места и во скриени подземни тунелски системи, меѓу други локации.
Описите на Натали се совпаѓаат со безброј други изјави што Kla.TV ги обработи во документарните филмови "Крвни секти I и II".
И во случајот на Натали, постојат јасни индикации за соучесништво помеѓу судството и мрежата на сторителите.
Натали дури и идентификуваше некои лица од швајцарскиот судски систем како сторители.
За време на претходната кривична постапка против нејзиниот татко, таа препозна неколку сторители на злоупотреба,
еден виш судија, двајца обвинители и неколку полицајци кои извршија претрес во домот на Натали.
За време на сослушувањето, Натали повеќепати изјави дека веќе ги познавала овие лица.
Тие учествуваа во церемониите на злоупотреба и убивање на кои татко им ги одведе.
На пример, поранешен раководител на службата за заштита на деца и возрасни (KES) во регионот на локалните
социјални служби на Натали беше идентификуван и именуван како злоставувач и убиец на деца.
Натали пријави дека видела како овој лидер на КЕС носи бебиња на состаноци и дека таа била вклучена во убиствата на бебињата.
KESB, која го надгледува KES, ѝ назначи на Натали адвокат за деца, кој исто така ја идентификуваше Натали како сторител.
Овој адвокат никогаш не разговарал ниту со Натали, ниту со нејзината мајка.
Таа немаше личен контакт со Натали, туку многу повеќе со адвокатот на нејзиниот татко, кого Натали го обвинува за злоупотреба.
Таа се консултираше со него за тоа како најдобро да ја дискредитира Натали преку експертски мислења.
Очигледно таа се стремеше кон тоа да ѝ бидат одземени правата за старателство на мајката на Натали.
Оваа акција законски се нарекува предавство на клиентот.
KESB беше информиран за овие настани.
Уредничкиот тим има писмени докази за ова.
Вишиот судија одговорен за случајот влијаеше врз адвокатот на мајката на Натали.
Тој треба да ја убеди да ја повлече жалбата против таткото на Натали.
Адвокатот на мајката на Натали потоа поднесе барање за изземање на овој виш судија, но ова барање сè уште не е прифатено.
KESB не само што ѝ назначи адвокат на Натали, кој, според Натали, беше еден од сторителите.
Таа исто така ѝ нареди на девојчето да се подложи на третман кај старши психијатар, кој
исто така ја идентификуваше Натали како сторител.
Ова веќе тешко може да се нарече случајност.
Натали пријави дека психијатарот ѝ давал електрични шокови за време на интервјуата.
Тоа беше многу вознемирувачко за неа. Натали беше сама за време на интервјуата.
Нејзината мајка не ѝ беше дозволено да биде присутна за време на сослушувањето.
Натали повеќепати споменува дека властите и лицата вклучени во истрагата на нејзиниот случај припаѓаат на кругот на сторителите.
За време на тековната постапка, повеќекратно стана јасно дека споменатите лица дефинитивно не беа заинтересирани за
неутрална истрага, туку за прикривање на случајот со Натали.
Апсолутно е скандалозно и вознемирувачки што не беше таткото, кој е обвинет за злоупотреба, туку мајката на Натали, која има сосема
чиста евиденција, беше ставена под строг притвор за еден ден.
Таму таа беше задржана 24 часа во студена ќелија со смрдлив надворешен тоалет, облечена само во тенка облека,
и беше ослободена дури по неколкучасовно испрашување.
Оваа акција на обвинителството може да се опише само како тактика на "војна на изнемоштување",
наменета да ја изнемошти и обесхрабри мајката на Натали.
Балц Брудер, критички репортер за весникот "Солотурнер Цајтунг", имаше храброст да ги открие сите овие меѓусебни врски
помеѓу КЕСБ, јавното обвинителство и лекарите во детската и адолесцентна психијатрија и да ги објави во своите статии.
Овој главен дописник на "Солотурнер Цајтунг", кој пишуваше за случајот на Натали, беше пронајден мртов во локва
крв откако ги објави своите критички новинарски извештаи.
Точните околности околу мистериозната смрт на посветениот репортер, кој имаше само 53 години, никогаш не беа откриени.
Ова потсетува на случајот Дутру, во кој 27 сведоци кои сакаа да сведочат за овие врски исто така мистериозно беа елиминирани.
За да се спречи ова да се случи повторно во случајот на Натали и во други случаи, и да се обезбеди дека
злосторствата не можат да бидат прикриени, засегнатите и информантите веќе презедоа превентивни мерки.
Во случај да им се случи нешто, тие веќе направија повеќе копии од сите докази и ги чуваат на безбедни локации
низ светот – додека не се зафати со овие злосторства докажливо непристрасен судски систем.
Заклучок: Примерите наведени во оваа програма се само врвот на ледениот брег.
Според изјавите на сведоците, и страдањето на жртвите и суровоста на нивните мачители изгледаат безгранични.
Кога жртвите успеат да ги напуштат овие кругови и да ги пријават овие злосторства, тие повторно и повторно се наоѓаат во
ситуација – која за нив е исклучително трауматична – каде што правосудниот систем ги штити сторителите и ги напаѓа жртвите.
Во речиси секој од овие случаи има јасни индикации дека ова е мрежа од големи размери, транснационална, која
вклучува високо рангирани членови на нашето општество.
Слично, заедничка нишка што се провлекува низ речиси сите случаи е дека овие важни функционери и носители
на одлуки биле снимани додека злоупотребувале деца.
Ова ги прави ранливи на уцени и послушни кон круговите што ги контролираат овие мрежи, овозможувајќи им да наметнуваат
одлуки во своја корист во политиката и правосудството.
Ова исто така објаснува зошто откриениот материјал со детска порнографија секогаш веднаш се запленува од специјалните единици.
Ниту еден доказ не е објавен јавно, туку останува под клуч и брава.
Може да се претпостави дека ова е една од причините за правниот банкрот што Иво Сасек
детално го опиша во својот говор на 19-тиот AZK.
Со оглед на тоа што значајни делови од политиката и судството очигледно се во задушлив стег на оваа мрежа, уште поважно е да се
врати улогата на медиумите како четврта власт, која досега исто така беше во голема мера доминирана од овој корумпиран систем.
Затоа ве замолуваме: споделете ја оваа програма и станете дел од мрежата Kla.TV за да се осветлат овие судски скандали и овие
криминалци да бидат сè повеќе следени од внимателна јавност.
Сите споменати случаи укажуваат дека порано или подоцна нема да имаме друг избор освен да прибегнеме кон легални
демократски процеси за да им овозможиме на непристрасните судски власти да се справат со такви екстремни случаи.
Сепак, оваа документација не е наменета да остави впечаток дека сите полициски службеници, судии и
судски службеници се вклучени во овие злосторства.
Многумина од вас ги извршуваат своите важни должности со сето срце и искрено се посветени на правдата.
Затоа би сакале особено да апелираме до вас, кои искрено му служите на општеството:
Не плашете се лично да ги истражите овие ужасни претераности во вашите редови, да ги изнесете
на виделина и да се борите против нив безмилосно.
Само на овој начин може да се спречи понатамошно поткопување и сериозно оштетување на нашата
уставна држава, а со тоа и на нашата демократија.
Ја презедовте оваа работа за да обезбедите правда!
Обединете се, покажете храброст, излезете во јавност и ставете крај на ова злоупотребување на моќта еднаш засекогаш!