Hindi para sa mahihina ang loob
Epstein, Dutroux, Teichtmeister – mga pangalang kumakatawan sa pinakakilabot na krimen laban sa mga bata.
Talaga bang nag-iisa lang talaga silang mga salarin – o may mga pandaigdigang network ng mga pedopilya na aktibo pa rin dito?
Anong papel ang ginagampanan ng hudikatura?
Totoo ba ang sinasabi ng napakaraming saksi na hindi lamang tinatakpan ng mga hukom, tagausig, at imbestigador ang
mga krimeng ito, kundi sila mismo ay kasangkot sa mga ito?
Inilantad ng Kla.TV ang nakakagulat na mga rebelasyon.
Estados Unidos, Alemanya, Austria, Olanda, Belhika, Pransya, Switzerland:
Ang pakikipagsabwatan ng hudikatura sa mga kaso ng matinding pang-aabuso sa bata at
pagpatay sa pitong bansa ay masusing sinuri.
Panimula: : "Ibinibigay ko ito sa lahat nang nakasulat. Ang pinakamalala, pinakabaluktot na pang-aabuso sa bata na nakita ko
at naipaliwanag sa akin sa buong buhay ko, ng mga biktima mismo,
Ang pinakamalala at pinakasuklam-suklam na mga salarin ay ang mga tagausig at mga hukom mismo.
Seryoso ko iyan. Ang pinakaperbersong mga salarin na aking nakasalamuha sa buong buhay
ko ay mga pampublikong tagausig at mga hukom.
At walang kumikilos laban sa mga taong ito.
At wala kang ideya kung ano ang nangyayari kapag nagsalita nang malakas ang isang tagapagbunyag.
At ang pinaka-espesyal sa mga biktima ng ritwal na pang-aabuso ay madalas na pinapatulog ng droga ang mga
sanggol, mga batang paslit, at mga bata bago sila patayin.
At iyan ang punto na sinusubukan kong iparating. Sa loob ng maraming taon, sinasabi ko na may makatwirang dahilan ako upang
maghinala na may organisadong krimen sa loob ng hudikatura.
At iyon ang dahilan kung bakit sinasabi ko, isusulat ko ito para sa lahat: ang
pinakamalalang salarin ay nasa sistema ng hustisya.
At kung may mangyari man sa akin, maaari mong ituring ang sinabi ko bilang patotoo ng saksi, bilang sinumpaang patotoo.
Ang pangako ni Dorothea Thul at ang kanyang pahayag ay nagkaroon ng malubhang kahihinatnan:
Ang kanyang kasamahan, si Dr. Jette Limberg-Diers, ay naglathala ng panawagan para sa tulong, na nagsasabing inatake at binugbog
ang pedyatrisyan, at siya ay dinala sa isang psychiatric ward.
Na-revoke ang kanyang lisensya sa pagmamaneho at napailalim ang kanyang bahay sa sapilitang
pag-mortgage, na magreresulta sa sapilitang pagbebenta ng bahay.
Isinampa laban sa kanya ang mga kasong kriminal dahil sa paninirang-puri sa internet.
Ayon sa kanyang Telegram channel, hinatulan siya ng siyam na buwang pagkakakulong noong
2021, na ipinagpaliban sa loob ng tatlong taon.
Nahimatay si Dr. Dorothea Thul sa silid-hukuman.
Noong Abril 2023, siya ay ikinulong habang hinihintay ang paglilitis dahil sa mga paratang ng paghihikayat ng poot.
Mula noon, nawala na siya sa eksena; walang nakakaalam kung nasaan siya o kung kumusta na siya.
Bakit napakatindi ng pagtutok kay Dr. Thul?
Maaari kaya itong may kaugnayan sa kanyang pahayag na ang pinakamalalang salarin ay nasa hudikatura mismo?
Mayroon bang ebidensya na ang hudikatura ay kasangkot sa mga network ng mga pedopilya?
Siniyasat ng Kla.TV ang mga tanong na ito at talagang nahukay ang ilang nakakagulat na katotohanan.
Maraming nakaligtas at mga saksi ng organisado, sekswal, at ritwal na karahasan ang nagpatotoo na sangkot sa mga krimeng ito ang
mga mataas na ranggong hukom, tagausig, abogado, at mga pulis.
Marami sa kanila ang mismong salarin, ang iba naman ay nagtatakip sa mga network ng pedopilya, pinoprotektahan ang
mga salarin at pinag-uusig ang mga saksi at mga aktibista.
Pakinggan ang ilang halimbawa sa ibaba.
1. USA
Ang pakikilahok ng sistemang hustisya ng Estados Unidos sa iskandalo ni Epstein Ang Amerikanong pinansiyerong at sekswal na
salarin na si Jeffrey Epstein ay nagpapatakbo ng isang sindikato ng sex trafficking na
kinasasangkutan ang mga menor de edad sa loob ng halos 20 taon.
Iniulat ng mga biktima ang trafficking sa sekswal na kalakalan at mga sekswal na pang-aabuso na diumano'y naganap pa noong 1996.
Tinatayang hindi bababa sa 100 ang kabuuang bilang ng mga biktima.
Gayunpaman, tiyak na maraming beses na mas mataas ang bilang ng mga hindi naiulat na kaso.
Si Maria Farmer, isa sa mga biktima ni Epstein na pinilit na magtrabaho sa reception desk ng isang guest
house kung saan naninirahan si Epstein noon, ay napansin ang mga sumusunod sa loob ng isang taon:
Araw-araw, limang hanggang sampung batang babae ang dinadala kay Epstein, na isang napakasamang bagay para sa mga bata.
Sinabi niya na libu-libong mga babae ang dumarating sa lupain ni Epstein.
Sa Florida lamang, 500 na batang babae na nais kontakin ni Maria Farmer para sa kanilang mga
pahayag laban kay Epstein ay hindi na matagpuan.
Hindi niya maintindihan kung ano ang nangyari sa lahat ng mga babae.
Matinding hinala niya na namatay na sila.
Sinabi ni Virginia Roberts Guiffre, isa pang biktima ni Epstein na nasa ilalim ng kanyang kontrol sa loob ng maraming taon:
Nakita ko na ang daan-daang babae na pumapasok sa paikot-ikot na pinto ni Jeffrey.
Nandoon si Virginia Roberts Guiffre nang matanggap ni Epstein ang mga kambal na 12 taong gulang na "ipinadala"
mula sa Pransya ni Brunel, isang tagahanap ng modelo.
Pinilit ang mga babae na magsagawa ng mga baluktot na gawaing sekswal kasama si Epstein.
Hindi lang inabuso at ginahasa ni Epstein ang mga batang babae, kundi inialok pa niya
sila sa mga sikat na tao para sa pakikipagtalik.
Dinala sa buong mundo ang mga babae para sa layuning ito.
Ilang biktima ni Epstein ang nagngalan ng mga indibidwal na sekswal na nanamantala sa kanila noong sila ay menor de edad.
Bukod kay Epstein, inakusahan ni Virginia Roberts Guiffre ang mga sumusunod na indibidwal ng pang-aabuso sa kanya:
Prinsipe Andrew, tanyag na abogado na si Alan Dershowitz, tagapamahala ng hedge fund na si Glenn Dubin, politiko na si Bill
Richardson, tagahanap ng mga modelong Pranses na si Jean-Luc Brunel, siyentipiko ng AI na si Marvin Minsky,
at bilyonaryong may-ari ng hotel na si Tom Pritzker.
Iniulat ni Maria Farmer na sina Donald Trump, pati na rin sina Bill at Hillary Clinton, ay mga kasabwat ni Jeffrey Epstein.
Nakita niya silang lahat na papasok at palabas sa bahay ni Epstein at alam niyang bahagi sila ng lahat ng iyon, sabi ni Farmer.
Pinanatili ni Epstein ang mabuting ugnayan sa hudikatura.
Ilang mga naghahabol laban kay Epstein ang nagpatotoo na ang kilalang Amerikanong abogadong bituin na si
Alan M. Dershowitz, na ipinagtanggol si Epstein sa ilang pagkakataon, ay kabilang sa mga salarin.
Literal na inilarawan ni Maria Farmer si Dershowitz bilang isang "kasabwat".
Virginia Roberts Guiffre – ang pangunahing nagrereklamo sa kasong Epstein – ay nagsampa ng kaso laban sa solicitor
noong 2019 dahil sa sekswal na pang-aabuso at paninirang-puri.
Pagkatapos ay nagsampa si Dershowitz ng kontra-demanda para sa paninirang-puri at sinadyang pagpapahirap sa damdamin.
Hanggang ngayon, mariing itinanggi niya na siya ay kailanman nakipagtalik sa mga menor de edad.
Ang paratang na ginahasa ng solicitor si Virginia Roberts Guiffre nang siya ay menor de edad
ay inalis pa nga ng hukom sa mga talaan ng kaso.
Hindi naparusahan si Dershowitz, kahit na inakusahan siya ng ilang kababaihan.
Ipinahayag nila nang opisyal na sila ay sekswal na inabuso o ginahasa niya noong sila ay menor de edad.
Gumawa rin siya ng aksyon laban sa ilang babaeng nagrereklamo sa pamamagitan ng paghahanap ng mga pangit at mapang-alipustang
pahayag at pagbibigay nito sa pangunahing imbestigador.
Halimbawa, iginiit niya na si Virginia Roberts Guiffre ay isang kilalang prostituta at sinungaling.
Siya, sa lahat ng tao, na ayon sa kanyang sariling pahayag, ay pinilit nina Epstein at Dershowitz na
magbenta ng kanyang katawan nang siya ay menor de edad pa!
Ang presyur ng media at ng batas kay Virginia Roberts Guiffre ay sa huli nagdulot ng kanyang pagbagsak at
pag-urong sa kanyang paratang laban kay Dershowitz.
Kinatawan si Epstein ni Alan Dershowitz sa ikalawang pagkakataon sa paglilitis noong 2019.
Si Epstein ay inakusahan na noong 2008 ng panggagahasa sa mga menor de edad at pagpipilit sa kanila na magbenta ng kanilang
katawan, na karaniwang magreresulta sa habambuhay na sentensiya.
Sa halip, si Jay Levkowitz, isa pang mataas ang bayad na bituing abogado mula sa pitong-miyembrong legal na koponan ni
Dershowitz noon, ang nakipagkasundo sa labas ng hukuman kay Alexander Acosta, ang Piskal ng Estado ng Florida.
Bilang resulta ng kasunduang ito, nakatanggap si Epstein ng lubos na hindi angkop na hatol sa bilangguan
na 18 buwan sa halip na habambuhay na pagkakabilanggo.
Kinailangan lang niyang maglingkod ng labing-tatlong buwan sa sentensiyang iyon.
Siya ay inilagay sa pribadong pakpak ng bilangguan at may hanggang labindalawang oras na malayang
oras araw-araw para pumunta sa kanyang opisina.
Si Piskal Acosta at ang pangkat ng mga abogado na pinamumunuan nina Levkowitz at Dershowitz ay kaya't responsable sa
katotohanang si Epstein ay kinailangang maglingkod lamang ng 13 buwan sa bilangguan matapos ang kanyang
paglilitis noong 2008, sa halip na habambuhay na sentensya.
Ito lamang ang tanging paraan para magpatuloy si Epstein sa pagpapatakbo ng sindikato
ng panggagahasa sa mga bata hanggang 2019.
Higit pa rito, pinayagan ng kasunduang ito si Epstein na maiwasan ang pederal na pag-uusig noong 2008, na siyang
nagprotekta sa kanya mula sa karagdagang imbestigasyon.
May dahilan upang maghinala na nakabubuti sa mga nasa hudikatura at sa mga kilalang salarin na walang
karagdagang detalye ng iskandalo ni Epstein ang naimbestigahan.
Si Piskal Acosta ay kalaunan na-promote bilang Kalihim ng Paggawa sa ilalim ni Trump.
Ito ba ay isang "gantimpala" para sa kanyang kooperatibong pag-uugali, sa pagprotekta sa mga
salarin at sa pagtatago ng tunay na lawak ng iskandalo?
Nalaman ng mamamahayag na si Julie K. Brown mula sa Amerikanong pahayagang Miami Herald mula sa mga pulis na
hindi sila pinayagang magsagawa ng maayos na imbestigasyon kay Epstein ayon sa utos ng mas nakatataas.
Sinuri niya ang mga tala ng korte at sa wakas ay naglathala ng serye tungkol sa mga krimen ni Epstein noong Nobyembre 2018.
Siya lamang ang nagdala sa publiko ng buong lawak ng mga paratang.
"Talagang walang sinuman ang sumusubaybay sa buong pangyayari," sabi ng mamamahayag.
Kahit ang FBI , isa sa pinakamataas na ahensiya ng pagpapatupad ng batas sa Estados Unidos, ay hindi sinampahan ng kaso si
Epstein, kahit na, ayon sa biktima ni Epstein na si Maria Farmer, lubos itong nakakaalam sa sindikatong
pangkalakalan ng seks na kinasasangkutan ng mga menor de edad.
Alam din ng FBI na naging biktima na sina Maria Farmer at ang kapatid niyang si Annie sa
sindikatong pang-sex trafficking ni Epstein noong 1996.
Ayon kay Maria Farmer, alam nang eksakto ng FBI kung sino ang sangkot sa kaso at na nagpapatakbo si Epstein ng
isang operasyon ng pananakot gamit ang pornograpiyang pambata.
Gayunpaman, walang aksyon ang isinagawa laban kay Epstein.
Batay sa magagamit na ebidensya, may tungkulin ang FBI na ikulong si Epstein habang buhay. Gayunpaman, nabigo itong gawin ito.
Pansamantalang konklusyon:
Ipinapakita ng kaso ni Epstein ang ganap na pagbulagbulagan ng hudikatura at mga awtoridad sa imbestigasyon, na nagdulot ng
maraming taon ng matinding pagdurusa sa maraming kabataang babae.
Sa kasamaang palad, kakaunti lamang ang nagbago sa bagay na ito.
Ang kasabwat niya na si Ghislaine Maxwell ay hinatulan na ngayon ng 20 taong pagkakakulong.
Gayunpaman, hindi pinayagan ni Hukom Alison Nathan ang anumang ebidensya sa paglilitis na ito na naglalaman ng mga pangalan ng
mga posibleng karagdagang kasabwat, konspirador, o benepisyaryo.
Ang talaan ng paglipad ng "Lolita Express" , na naghatid ng mga sikat na tao papunta sa isla ni Epstein, at ang
"Black Book" ni Maxwell ay kailangang isumite sa korte na karamihan sa mga pahina ay binurahan ng itim.
Ibig sabihin nito, maliban kay Maxwell, ang lahat ng iba pang kilalang salarin ay nananatiling malaya.
2. Alemanya: Latian ng Saxony
– Sinaklaw ba ng hudikatura ang mga krimen at ang bilog ng mga salarin?
Ang terminong "Sachsensumpf" ay tumutukoy sa isang iskandalo na kinasasangkutan ng mga mataas na opisyal sa Saxony na
nasangkot sa sapilitang prostitusyon ng mga menor de edad.
Bilang saksi, si Mandy Kopp, na menor de edad noon, ay naglabas ng malalubhang paratang
laban sa mga mataas na ranggong indibidwal na ito.
Noong 1989, dahil sa mga suliranin sa pamilya, napunta siya sa bordel para sa mga menor
de edad sa Leipzig na tinatawag na "Jasmin".
Doon, siya at ang iba pang mga babae ay matinding pisikal na inabuso, ginahasa, at tinortyur sa loob ng maraming taon.
Noong 1993, naging kilala bilang iskandalo ng Sachsensumpf ang mga pangyayari sa bordel ng Jasmin, at sinalakay ang bordel.
Sa isang interogasyon ng pulis, kinilala ni Mandy Kopp ang ilang sa kanyang mga tagapahirap:
Kasama rito ang mga kilalang hukom ng Leipzig, mga abogado, mga pulis, at mga ahente ng real estate.
Ayon kay Mandy, ang hukom na namuno sa paglilitis ay isa rin sa mga nang-rape.
Hinukuman ng hukom ang tagapagpatakbo ng bordel ng magaan na apat na taon at dalawang buwang pagkakakulong.
Nagtestigo ang may-ari ng bordel kalaunan na nakatanggap lamang siya ng magaan na sentensya dahil hindi niya
inihayag ang mga pangalan ng mga salarin sa kanyang bordel na kinasasangkutan ng mga menor de edad.
Ito ay karagdagang ebidensya ng sabwatan sa pagitan ng hudikatura at mga pedopilyang salarin.
Si Mandy Kopp at ang kanyang mga kapwa biktima ay muling kinutang nang dalawang beses bago ang 2009, at muli
nilang nakilala sa mga larawan ang dalawang mataas na ranggong abogado bilang kanilang mga nang-rape.
Gayunpaman, hindi sumagot ang tanggapan ng pampublikong tagausig ng Dresden o ang komiteng imbestigasyon ng Saxony.
Sa halip, inilalathala nila ang pangalan ng biktima at ang kanyang tirahan.
Si Mandy Kopp ay iniulat noon para sa "paninirang-puri" ng mga tinukoy na salarin.
Dahil natakot siya para sa kanyang buhay at sa posibleng karagdagang legal na aksyon,
hindi niya inihayag ang lahat ng alam niya.
Noong Nobyembre 2012, ipinagpaliban ang paglilitis matapos makaranas si Mandy ng matinding pagkasira ng loob sa ika-apat
na araw ng paglilitis, kasunod ng pitong oras ng pagdinig.
Hindi nagtagal, noong 28 Enero 2013, nag-expire na ang takdang panahon ng pag-uusig sa mga malupit na akto na ito.
Gayunpaman, maaaring naiwasan ang batas na ito ng limitasyon sa panahon. Hindi nag-iisa si Mandy Kopp sa kanyang pahayag.
Siniyasat din ng Opisina ng Saxony para sa Proteksyon ng Saligang Batas ang distrito ng pulang ilaw at ipinasa ang
mga nakapupukaw na materyal kay Thomas de Maizière, Ministro ng Interyor ng Saxony, noong 2005.
Ayon dito, pinaghihinalaang nakikipagsabwatan sa mga kriminal ang mga hukom at tagausig ng Leipzig at
sila mismo ay sangkot sa pang-aabuso sa mga bata.
Alam ng Tanggapan para sa Proteksyon ng Konstitusyon ang mga pangalan ng mga salarin.
Iniulat din ng Tanggapan para sa Proteksyon ng Konstitusyon na tinubok ng distrito ng pulang ilaw ang tanggapan ng piskal ng
publiko gamit ang materyal na ito na nagpapatunay ng pagkakasala.
Bilang kapalit, nagbabala ang mga nasabing opisyal ng mga pagsalakay, paghadlang sa mga
imbestigasyon, at impluwensiya sa mga paglilitis.
Gayunpaman, si De Maizière, bilang pinakamataas na awtoridad, ay hindi nagbigay-alam sa alinman sa Parlamento o
sa mga kaukulang awtoridad sa kriminal na imbestigasyon.
Siya ay kalaunan kinasuhan ng pagbabara sa katarungan sa opisina.
Gayunpaman, kalaunan ay itinigil ang mga imbestigasyon at itinanggi ang latian ng Saxony
bilang "mainit na hangin" at "teorya ng sabwatan".
Itinanggi ang pag-iral ng isang kriminal na network.
Sa halip, inatake ang dalawang nangungunang imbestigador mula sa pulisya at sa Tanggapan para sa Proteksyon ng Konstitusyon.
Ang punong imbestigador ng departamento ng kriminal na imbestigasyon para sa organisadong krimen sa
nasabing lugar, si Georg Wehling, ay direktang sinuspinde ng Kalihim ng Panloob sa mga kaduda-dudang batayan.
Si Simone Skroch, na dating Henneck, na noo'y pinuno ng departamento sa Tanggapan para sa Proteksyon ng Konstitusyon at
na dati nang nakapagsabotahe sa isang sindikato ng pang-aabuso sa bata nang siya ay isang piskal ng estado, ay ngayo'y sumasailalim
sa maraming taong pagdinig at imbestigasyong disiplinaryo.
Pareho silang kinasuhan, ngunit napawalang-sala sa mga pangunahing kaso matapos ang mahabang paglilitis.
Si Thomas De Maizière, sa kabilang banda, ay umangat sa hanay upang humawak ng iba't ibang posisyon bilang Pederal na Ministro.
Napansin din namin ang parehong bagay sa kaso ng Epstein, nang itinaas ni Trump si piskal Alexander Acosta, na
nagprotekta sa mga salarin, bilang Kalihim ng Paggawa.
Isa na bang isa pang halimbawa ito ng pattern kung saan ang sistema ng hustisya ay kumikilos nang mabagsik laban sa mga
nagbunyag ng katiwalian, habang ang mga tunay na kriminal ay nananatiling hindi napaparusahan at
ang mga nagtatakip sa mga krimen ay napo-promote?
3. Pinrotektahan ba ng hudikatura ng Austria ang aktor na pedopilya na si Florian Teichtmeister?
Noong 2023, nagkaroon ng matinding kasabikan hinggil sa napakaluwag na hatol na ipinataw kay Florian Teichtmeister,
ang Austrianong aktor at Freemason ng Grand Lodge of Austria.
Kitang-kita na lubos na kumbinsido si Teichtmeister sa Freemasonry kaya nagtayo pa siya ng isang templo sa kanyang lupain.
Sinasakdal siya dahil natagpuan sa kanyang pag-iingat ang malaking dami ng droga at nakalikom siya
ng 76,000 na mga file ng pornograpiyang pambata.
Marami sa mga ito ang inedit niya, binigyan ng anotasyon, o pinagsama-sama sa mga kolah.
Sa kanyang mga komento, inilarawan niya ang pinakamalubhang mararahas na pantasya na inisip niyang ipataw sa mga bata.
Mula sa pagbubugbog gamit ang latigo, pagpapahirap, at kakila-kilabot na panggagahasa hanggang
kamatayan, walang hangganan ang kanyang mga pantasya.
Inuri ng tanggapan ng piskal ng publiko si Teichtmeister bilang mapanganib sa isang sukatan mula 1 hanggang 10,
at inilagay siya sa pangalawang pinakamataas na antas, 9.
Sa kabila ng malubhang panganib na dulot niya at sa kabila ng katotohanang libu-libong mga bata ang nasaktan at si
Teichtmeister ay may bahagyang pananagutan bilang mamimili, binigyan lamang siya ng dalawang taong
ipinagpalibang hatol sa kundisyong sumailalim siya sa terapiya.
Kaya hindi na niya kailangang magpalipas ng kahit isang araw sa bilangguan dahil sa kanyang mga ginawa.
Hindi lamang ang lubos na hindi angkop na paghuhusga, kundi pati na rin ang pag-uugali ng mga sangkot sa
paglilitis ay nagbubunsod ng seryosong mga katanungan.
Walang imbestigasyon ang isinagawa tungkol sa kung kanino ginawa ni Teichtmeister ang mga komento sa
mga file, o kung siya ay bahagi ng isang network.
Ayon sa mga tagamasid ng paglilitis, walang mahahalagang tanong na itinatanong sa akusado at walang
pagtatanong sa mga saksi ng prosekusyon o ng hukom.
May takot ba na mabubunyag pa ang iba pang mga kilalang tao?
Hindi kailanman siniyasat kung talagang kumilos siya ayon sa kanyang mararahas na pantasya.
Ito ay sa kabila ng malinaw na ebidensya, tulad ng listahan ng pamimili na natagpuan sa kanyang pag-iingat para sa
pagbili ng mga bestidang pambabae at mga sadomasochistang bagay.
Ibinahagi ni Hukom Stefan Apostol ang pagsisisi sa panlipunang pag-iwas kay Teichtmeister at itinuring ang
mga demonstrasyon laban sa kanya bilang batayan para magbigay ng mga nagpapabawas na kalagayan.
Ang medyo pasibong tagausig na si Julia Kalmar ay hindi ibinunyag ang mahahalagang detalye
hanggang sa pagtatapos ng pagdinig ng ebidensya.
Sa kabila ng sertipikadong mataas na panganib ni Teichtmeister, nagpasya siyang hindi na iapela ang hatol.
Ang inimbitahang dalubhasang saksi, si Prof. Dr. Peter Hofmann, ay matindi ring nagsalita pabor sa
nasasakdal at binaliwala ang panganib na dulot niya.
Nakakuha na si Hofmann ng pansin sa mga nakaraang paglilitis sa pang-aabuso dahil sa paggawa ng mga kakaibang
ulat ng eksperto na pabor sa mga nasasakdal at pagbaba ng seryosong antas ng mga krimen.
Minsan niyang sinabi: "Kalahati ng mga batang apektado ay kayang makayanan nang maayos ang mga pag-atake ng mga pedopilya."
Isinasama nila ito sa kanilang talambuhay at hindi sila nagkakaroon ng post-traumatic stress disorder.
Nagkataon ba na siya ang napili bilang dalubhasang saksi para sa paglilitis na ito?
Pansamantalang konklusyon:
Ang hatol at ang kakaibang pag-uugali ng dalubhasang saksi, ng hukom, at ng piskal ay nagbubunsod ng mga tanong.
Pinagamitan ba si Teichtmeister ng banayad na pagtrato upang hindi niya ilantad ang iba pang kasabwat?
Nakaligtas ba siya sa pagkakakulong dahil sa kanyang mga koneksyon sa Freemasons?
Alinsunod sa motto na ginamit ng pahayagang Der Standard upang ilarawan ang mga Freemason: "Magkakapit ang mga kapatid"?
4. Ang Olanda at Belhika: Ang kaso ng Zandvoort
Ang "Zandvoort child pornography ring" ay pinangalanan sa Dutch seaside resort na Zandvoort, kung saan nagpapatakbo
ng isang video shop ang dalawa sa mga pangunahing salarin.
Ang pinakamalulupit na krimen ay isinagawa ng grupong ito ng mga nang-aabuso sa bata.
Nang lumabas ang kaso noong 1998, daan-daang pelikula ang nakumpiska na nagpapakita ng
mga batang ginagahasa, pati na ang mga sanggol.
Ginanap sa yate ng isa sa mga salarin ang mga sex party na dinaluhan ng mga miyembro ng elite, kung saan kinunan ang
tinatawag na snuff videos na nagpapakita ng mga batang inaabuso at tinortyur hanggang sa mamatay sa harap ng kamera.
Isa sa mga batang namatay dahil dito ay si Manuel Schadwald, 13 taong gulang, na dinukot mula sa Berlin at pinilit na magbenta
ng kanyang katawan sa isang bordel ng mga bata sa Rotterdam.
Ang Belgian na grupong tumutulong sa mga karapatang sibil na "Werkgroep Morkhoven" at ang tagapagtatag at
direktor nito na si Marcel Vervloesem ay gumanap ng mahalagang papel sa pagbubunyag ng kaso.
Pinadalhan ang grupo ng mga video na nagpapakita ng mga lalaking nakikipagtalik sa mga bata.
Ipinasa nila ang impormasyong ito sa pulisya. Gayunpaman, hindi tumugon ang pulisya ng Belhika sa loob ng limang taon.
Noong 1997, inanunsyo ng Ministro ng Katarungan na walang sindikatong pedopilya, at kalaunan ay lumabas na ang
lalaki sa video ay may kaugnayan sa mga pulitikong Belhiko.
Dahil sa kawalan ng aksyon ng pulisya, nagsagawa si Vervloesem ng sarili niyang imbestigasyon at nagawa niyang makipag-ugnayan
sa isa sa mga salarin at makuha ang kanyang tiwala.
Gayunpaman, pinaslang ang salarin makalipas lamang ang ilang sandali.
Gayunpaman, nagawa ni Vervloesem na makuha ang libu-libong mga file na naglalaman ng pornograpiko at, sa
ilang kaso, sadistikong nilalaman sa isang pagpasok nang walang pahintulot sa kanyang tahanan.
Pagkatapos ay ipinasa niya ang mga ito sa pamamahayag at sa tanggapan ng piskal ng publiko.
Gayunpaman, ang pitong CD-ROM na naglalaman ng ebidensya, na ipinadala ng Werkgroep Morkhoven sa Punong
Piskal ng Hukuman sa Antwerp, ay nawala nang walang bakas.
Nakakuha rin si Vervloesem ng mahigit 3,000 dokumento na naglalaman ng mga address ng kostumer at mga invoice, na
nagpapatunay na ang sindikato ng pornograpiyang pambata ay nagpapatakbo sa buong mundo,
kabilang ang Alemanya, Estados Unidos, at Israel.
Gayunpaman, ginawa siyang target ng sistema ng hustisya mismo ng mga imbestigasyon ni Vervloesem.
Sinasabing nanlupig siya sa bata – at hinatulan siyang makulong ng ilang taon.
Matapos magpalipas ng dalawang taon sa mga bilangguan sa Belhika, siya ay pinalaya noong
2010 sa ilalim ng mga sumusunod na kondisyon:
1) Ipinagbawal sa kanya na makipag-ugnayan sa pamamahayag at na ipagpatuloy ang paghawak ng mga kaso ng pedopilya.
2) Hindi siya pinayagang lumahok sa mga aktibidad na inorganisa ng mga organisasyong lumalaban sa pang-aabuso sa bata, at hindi
rin siya pinayagang makipag-ugnayan sa kanyang mga kaibigan mula sa Werkgroep Morkhoven, na tapat na bumibisita sa
kanya sa bilangguan tuwing linggo habang siya ay nakakulong.
Hindi ba kamangha-mangha na ang hudikatura, sa lahat ng mga institusyon, ang magpataw ng ganitong mga kondisyon?
May ginawang pagtatangka ba dito na patahimikin ang isang hindi kanais-nais na tagapagbunyag ng impormasyon?
At – may koneksyon ba ang hudikatura sa mga salarin nang sinubukan nitong pigilan ang paglutas ng mga kasong ito?
Ngunit nagsumikap din nang husto ang media na sirain ang reputasyon ni Vervloesem at
ilarawan siya bilang isang nanghahalay ng bata.
5. Pransya: Iniulat nina Janett Seemann at Stan Maillaud, mga aktibista, ang pagkakasangkot ng hudikatura ng Pransya
sa mga kaso ng organisadong pang-aabuso sa bata at pagpatay.
Ang Aleman na aktibistang si Janett Seemann ay nagkampanya na sa Alemanya laban sa pagkawala ng
maraming bata sa mga network ng mga pedopilya.
Para sa layuning ito, gumawa siya ng dalawang mensahe sa video, bukod sa iba pang mga bagay: isa para sa noo'y Papa Benedict
XVI at isa pa para sa dating Chancellor na si Angela Merkel.
Mamaya ay nakipagsanib-puwersa siya kay Stan Maillaud, isang Pranses na aktibista at dating gendarme.
Bilang isang koponan, partikular nilang siniyasat ang mga kaso ng organisadong pang-aabuso sa mga
bata na kinasasangkutan ng hudikatura ng Pransya.
Inilarawan ni Stan Maillaud ang mga legal na pagdinig at hakbang na kanyang sinaliksik
bilang hindi lamang labag sa batas, kundi kriminal.
Ayon kay Maillaud, ang mga hatol na ito ay hindi ginawa sa ngalan ng bayan, kundi sa ngalan
ng isang kriminal na makapangyarihang kulto.
Siya at si Janett Seemann ay nagsiyasat ng ilang kaso sa Pransya kung saan ang mga miyembro ng hudikatura,
gaya ng mga pulis, abogado, hukom, at piskal, ay nakipagtulungan sa mga piniling psychiatrist.
Palaging lumilitaw ang parehong pattern:
Sa sandaling naiulat ang sekswal na pang-aabuso ng mga ina sa kanilang mga anak, agad na kumilos ang sistemang hudisyal.
Gayunpaman, hindi ito ginawa – gaya ng maaaring inaasahan – upang protektahan ang mga batang
inaabuso at dalhin ang mga salarin sa hustisya.
Hindi, sa kabaligtaran: ang mga ina at ang kanilang mga batang inabuso ay sumailalim sa terorismo ng pulis at ng hudikatura.
Ang mga nagpoprotektang kamag-anak ay sumailalim sa iligal na paglilitis, ikinulong, at dinala sa mga ospital pangkaisipan.
Sa maraming kaso, hindi nakagawa ng anumang bagay ang mga ina upang protektahan ang kanilang mga anak mula sa mga rapist.
Sa ilang mga kaso, binawi pa nga ang kanilang mga karapatan sa kustodiya.
Sa loob ng maraming taon, napilitan silang makita nang walang magawa ang kanilang mga anak na
nasa pangangalaga ng kanilang mga manliligalig.
Sa mga panayam na isinagawa ni Stan Maillaud sa mga apektadong ina, partikular nilang binanggit ang mga indibidwal
na sangkot at inilarawan ang mga iligal na kilos ng mga opisyal ng hudikatura na kasangkot sa mga kaso.
Ayon sa mga pahayag ng mga saksi, ang mga ito ay lubhang malulubhang krimen din, tulad ng pagkuha ng video ng
pagpatay sa mga bata upang makagawa ng mga snuff video.
Iniulat din ng mga saksi ang mas malalaking pagtitipon kung saan ang mga bata ay inabuso o ginahasa ng maraming tao.
Mayroon ding mga pahayag ng mga saksi na nagsasabing may nangyaring pang-aabuso sa bata na ginawa ng
isang dating pangulo ng Pransya at ng ilang ministro.
Ang pangako nina Maillaud at Seemann ay nagbunsod na sila bilang dalawang aktibista ay
naging target din ng hudikatura at pulisya.
Hinabol sila ng pulisya, pansamantalang dinakip batay sa mga hindi makatarungang paratang, at
sumailalim sa hindi makataong pamamaraan ng pagsisiyasat.
Sila ay dineklara sa media at sa huli ay tumakas pa nga sa Venezuela.
Doon, natunton si Stan Maillaud ng Interpol at na-ekstradisyon sa Pransya, kung saan
kinailangan niyang maglingkod ng sentensiya sa bilangguan.
Kasama sa iba pang mga bagay, inakusahan siyang nangidnap ng bata.
Ang katotohanan ay tinulungan ni Stan Maillaud ang isang ina na nawalan ng kustodiya sa kanyang anak na
maihatid ang bata sa kaligtasan, dahil inaabuso ng sariling ama ang bata, bukod sa iba pang mga bagay.
Ayon sa mga pahayag ng mga saksi, ang tagausig na responsable sa pagkakakulong ni Maillaud ay isa sa mga salarin ng pang-aabuso.
Pansamantalang konklusyon:
Ipinapakita rin ng mga imbestigasyon nina Seemann at Maillaud na pinoprotektahan ng mga responsable sa sistema ng
hustisya ang mga salarin at aktibong inaatake ang mga biktima, ang kanilang mga kamag-anak, at ang mga aktibista mismo.
6. Belhika: Ang kaso ni Marc Dutroux at ang papel ng hudikatura ng Belhika
Ang kaso ni Marc Dutroux ay marahil ang pinaka-kilalang kaso ng pagdukot sa bata, pang-aabuso sa bata,
pagpapahirap, insesto, at pagpatay sa sanggol sa Europa.
Lumitaw si Dutroux sa hukuman nang dalawang beses.
Noong 1989, hinatulan siya ng 13.5 na taong pagkakakulong dahil sa limang kaso ng pang-aabusong sekswal, ngunit hindi niya
kailangang maglingkod kahit isang katlo ng kanyang sentensya.
Ang paratang noong muling naaresto siya noong 1996 ay na dinukot niya ang anim na batang babae na nasa edad-bata at
kabataan, ginahasa sila, at ikinulong sila na parang mga hayop sa silong ng isa sa kanyang mga bahay.
Apat sa kanila ang namatay sa matinding paghihirap habang sila ay nasa pagkakakulong.
Ang pangunahing kontrobersiya sa kasong Dutroux ay nakasentro sa tanong kung siya ba ay isang baluktot na nag-iisang
salarin o kung siya rin ay tagapagtustos para sa isang mas malaking network ng makapangyarihang kalalakihan.
Anong ebidensya at patunay ang mayroon na kumikilos si Dutroux para sa isang network?
1. Ang kanyang sariling pahayag:
Noong 2002, sinabi ni Dutroux sa isang panayam sa bilangguan na talagang may isang network na may maraming kriminal na sangay.
Hindi lang para sa kanya nag-iisa ang mga babae roon, kundi pati na rin para sa iba.
2. Ang kanyang sitwasyong pinansyal:
Si Dutroux, isang walang trabaho na tumatanggap ng tulong-sosyal, ay nagmamay-ari ng limang bahay, regular na bumibili ng mga
bahagi, at may ilang bank account kung saan naideposito ang malalaking halaga ng
pera kasabay ng pagdukot sa mga batang babae.
Kung si Dutroux lamang ang nag-abuso sa mga bata, hindi siya kikita rito.
3. Mga pahayag ng saksi:
Iniulat din ni Survivor Regina Louf na hindi kumilos nang mag-isa si Marc Dutroux, kundi inorganisa ng kanyang kasamang nasasakdal,
ang negosyanteng taga-Brussels na si Michel Nihoul, ang mga sekswal na pagtitipon na
kinasasangkutan ng mga batang inayos ni Dutroux.
"Inutusan ni Michel Nihoul si Marc Dutroux na kumuha ng mga batang nasa pagitan ng labing-dalawa at labing-apat na taong gulang
para sa mga kaugnay na pagtitipong pedopilya," iniulat niya.
Sinabi rin mismo ni Dutroux na nasiyahan si Nihoul sa proteksyon mula sa pinakamataas na antas.
May mga kontak ang lalaki sa jet set ng Brussels , kabilang ang maraming kustomer ng mga kaugnay na sadomasochistang pagtitipon.
4. Mga imbestigasyon ni imbestigador na hukom Jean-Marc Connerotte:
Sinundan niya ang mga pahiwatig na tumuturo sa isang network.
Nagtayo siya ng isang numero ng telepono kung saan maaaring magbigay ang mga mamamayan nang hindi
nagpapakilala ng impormasyon tungkol sa kaso ni Dutroux.
Isang pagbuhos ng impormasyon ang bumagsak nang malakas sa mga imbestigador.
Kasama rito ang mga pahayag mula sa ilang kabataang babae na naglahad ng mga kamangha-manghang pag-angkin sa talaan:
Alam nila ang tungkol sa mga sex party noong unang bahagi ng dekada otsenta sa pinakamataas na
antas, kung saan tinortyur at pinatay ang mga bata.
Nakita rin doon sina Nihoul at Dutroux. Kahit si Haring Albert II ng Belgika ay pinangalanan
bilang bisita sa mga nakakatakot na "party" na iyon.
Pansamantalang konklusyon:
Magiging ganap na makatuwiran na subaybayan ang maraming pahiwatig na tumuturo sa isang network.
Gayunpaman, kung titignan ang mga kilos ng mga awtoridad panghukuman at pangseguridad, malinaw na ginawa ang lahat
upang hindi matuklasan ng imbestigasyon ang isang network, upang maipakita si Dutroux bilang nag-iisang salarin:
Maraming mga lead na ibinigay ng pulisya ang hindi sinundan, kabilang ang mga pahayag ng mga saksi at mga video tape
na nakumpiska mula sa bahay ni Dutroux ngunit hindi sinuri.
Ang iba pang ebidensya ay ninakaw o basta na lang nawala.
Ang simula ng paglilitis ay labis na naantala.
Inabot ng buong 7.5 taon bago nailitis sina Dutroux at tatlo pang kasabwat.
Sa panahong ito, gayunpaman, hindi bababa sa 27 na saksi ang namatay sa mga misteryosong pangyayari.
Karamihan sa kanila ay nais magpatotoo tungkol sa mga koneksyon na sumusuporta sa hinala na hindi nag-iisa si Marc Dutroux,
kundi may isang network ng mga kasabwat sa kanyang paligid.
Ang mga pangyayaring nagdulot sa pagkamatay ng 27 na saksi na ito ay hindi sapat na
naimbestigahan o hindi man lang naimbestigahan.
Si Regina Louf, ang nakaligtas, ay nasaksihan ang humigit-kumulang 60 pagpatay at nagawang pangalanan ang 35 sa mga biktima.
Naituro rin niya nang tiyak ang mga salarin, ang mga krimen, at ang mga pinangyarihan ng krimen.
Matapos ang isang pagsusuring sikolohikal, nagpatotoo ang mga eksperto na siya ay sumailalim sa
matinding pang-aabusong sekswal noong kanyang pagkabata.
Gayunpaman, hindi sinundan ang kanilang mga pista, at inilarawan ng tanggapan ng piskal ng Belhika ang kanilang
mga pahayag bilang hindi kapanipaniwala, na sinabing purong bunga lamang ng kanilang imahinasyon.
Pagkatapos ay isinara ng tagausig ang file na naglalaman ng kanilang mga pahayag ng mga saksi.
Inalis sa kaso si Investigating Magistrate Jean-Marc Connerotte, na nagsisiyasat ng mga pahiwatig na tumuturo sa isang network.
May kinikilingan siya dahil nakilahok siya sa isang kawanggawang kaganapan para sa dalawang batang babaeng pinaslang.
Ang malabong pagbibigay-katwiran na ito ay nagdulot ng bagyong protesta sa hanay ng populasyong Belhiko.
Gayunpaman, nanatiling hindi humanga ang sistemang hudisyal.
Ang imbestigador na mahistrado na pumalit kay Connerotte, si Jacques Langlois, ay isa sa mga
pangunahing tauhan na pinigilan ang teorya ng network.
Pinahinto niya ang lahat ng imbestigasyon sa mga posibleng utak sa likod.
Pagkalipas ng taon, lumitaw na hindi isinama ni Langlois ang mga pahayag ng mahigit 600 (!) saksi sa pagdinig.
Lahat ng pahayag ng mga saksi tungkol sa isang network ay pinananatiling lihim.
Ang mga imbestigador na sangkot sa kaso ay inilipat noong tagsibol ng 1997.
Isinara noong 1998 ang mga file na naglalaman ng lahat ng mapatutunayang ebidensya, mga pangalan, at mga pinaghihinalaan.
Pagkatapos, iniulat nina Ministro ng Katarungan Marc Verwilghen at Piskal ng Estado Michel Bourlet na paulit-ulit silang
nanawagan ng mga bagong imbestigasyon – ngunit walang tagumpay, dahil hinadlangan ni Langlois ang mga imbestigasyon.
Kasama si Langlois, may malaking papel din si Ministro ng Katarungan Melchior Wathelet.
Si Wathelet, na ayon sa mga pahayag ng mga biktima ay siya mismo ang isa sa mga nag-oorganisa at lumalahok sa mga party ng sekswal
na pang-aabuso sa mga bata, ay nakakagulat na pinatawan ng pardon si Dutroux sa kanyang unang sentensiya sa bilangguan
nang hindi pa lumilipas ang isang katlo ng itinakdang panahon.
Kaya naman, bahagyang siya ang may pananagutan sa katotohanang nagawa ni Dutroux na dukutin, gahasin, at
patayin ang ilang batang babae matapos siyang makalaya.
Gayunpaman, ang mapaminsalang desisyon na patawan ng pardon si Dutroux ay walang
negatibong epekto sa karera ni Wathelet – sa halip:
Naging hukom siya sa European Court of Justice mula 1995 hanggang 2003 at Punong Piskal ng Europa mula 2012 hanggang 2018.
Konklusyon: Malinaw na ginawa ng makapangyarihang puwersa sa loob ng hudikatura at mga awtoridad sa imbestigasyon ang lahat ng
kanilang makakaya upang matiyak na hindi tunay na nalutas ang kaso ng Dutroux, na nagpapahiwatig na sila mismo ay bahagi
ng mga network na ito o hindi bababa sa pinilit ng mga ito.
Ang pakikilahok ng hudikatura ay pinatutunayan ng testimonya ng nakaligtas na si Regina Louf.
Natukoy niya kalaunan ang mga kalahok sa mga pedopilya na sex party sa mga larawan sa pahayagan at sa telebisyon, kung saan
kinailangan niyang kusang maglingkod sa kanyang mga kustomer.
Ayon sa kanilang mga pahayag, kilala silang lahat bilang mga lubos na kagalang-galang na miyembro ng lipunan, kabilang
ang mga politiko, mga tagapamahala, mga industriyalista, at maging mga abogado at mga opisyal ng hudikatura.
Sa isa sa mga imbestigador na hukom na nagpatotoo sa telebisyon tungkol sa kasong Dutroux, nakilala pa niya ang isa sa
mga kasabwat sa ritwal na pagpatay sa isa sa kanyang mga sanggol na ipinanganak niya habang siya ay bihag.
Pagkatapos ng mapanagutang pahayag ni Regina Louf, idineklarang hindi siya may sapat na pag-iisip at tuluyang
ipinatigil ang mga kasong isinampa laban kay Michel Nihoul.
Ito ay ginawa ng mismong imbestigador na, ayon sa kanyang pahayag, ay isa sa mga pumatay sa kanyang sanggol.
7. Switzerland: Ang kaso ni Nathalie at ang pagkakasangkot ng mga opisyal ng hudikatura ng Switzerland sa
pang-aabuso sa bata, human trafficking, at satanicong sakripisyo
Ang kaso ni Nathalie ay naging paksa ng talakayan sa midyang Swiss sa loob ng ilang taon.
Halimbawa, iniulat ng Blick.ch noong 2020 ang sekswal at satanicong ritwal na pang-aabuso sa isang
8-taong gulang na batang babae ng kanyang sariling ama.
Iniulat din ng babae na ginawa siyang magagamit ng kanyang ama para sa iba pang mga salarin.
Nasaksihan din niya ang pang-aabuso at ang pinakamalupit na pagpapahirap sa ibang mga bata at matatanda.
Siya ay nasaksihan ang trafficking ng mga tao, mga organo, at adrenochrome at nasaksihan din ang mga satanicong sakripisyo.
Nangyari ito sa mga lugar ng ritwal at sa mga nakatagong sistemang lagusan sa ilalim ng
lupa, pati na rin sa iba pang mga lokasyon.
Ang mga paglalarawan ni Nathalie ay tumutugma sa napakaraming iba pang pahayag na tinalakay ng
Kla.TV sa mga dokumentaryong Blood Sects I at II.
Sa kaso ni Nathalie, may malinaw ding mga palatandaan ng sabwatan sa pagitan ng hudikatura at ng network ng mga salarin.
Tinukoy pa ni Nathalie ang ilang indibidwal mula sa sistemang hudisyal ng Switzerland bilang mga salarin.
Sa paunang paglilitis na kriminal laban sa kanyang ama, nakilala niya ang ilang salarin ng pang-aabuso, isang
nakatataas na hukom, dalawang tagausig, at ilang pulis na nagsagawa ng paghahalughog sa bahay ni Nathalie.
Sa pagdinig, paulit-ulit na sinabi ni Nathalie na kilala na niya ang mga indibidwal na ito.
Nakilahok sila sa mga seremonya ng pang-aabuso at pagpatay na dinala sila ng kanilang ama.
Halimbawa, isang dating pinuno ng proteksyon ng mga bata at matatanda (KES) sa rehiyon ng lokal na
serbisyong panlipunan ni Nathalie ang natukoy at pinangalanan bilang isang nang-aabuso at mamamatay-bata.
Iniulat ni Nathalie na nakita niyang dinala ng lider ng KES na ito ang mga sanggol sa mga
pagpupulong at nakilahok sa pagpatay sa mga sanggol.
Ang KESB, na nangangasiwa sa KES, ay nagtalaga kay Nathalie ng isang abogado para sa mga bata, na
siya ring nagtukoy kay Nathalie bilang salarin.
Hindi pa kailanman nakausap ng abogadong ito si Nathalie o ang kanyang ina.
Wala siyang personal na pakikipag-ugnayan kay Nathalie, ngunit mas madalas niyang nakakasalamuha ang abogado ng
kanyang ama, na inaakusahan ni Nathalie ng pang-aabuso.
Nangonsulta siya sa kanya kung paano pinakamahusay na siraan si Nathalie sa pamamagitan ng mga opinyon ng mga eksperto.
Tila sinisikap niyang maalis ang karapatan ng ina ni Nathalie sa kustodiya.
Ang kilos na ito ay legal na tinatawag na pagtataksil sa kliyente.
Naipabatid sa KESB ang mga pangyayaring ito.
May nakasulat na ebidensya ang pangkat ng mga patnugot tungkol dito.
Ang nakatatandang hukom na responsable sa kaso ay nakaapekto sa abogado ng ina ni Nathalie.
Dapat niyang hikayatin siyang bawiin ang reklamo laban sa ama ni Nathalie.
Pagkatapos ay nagsampa ng mosyon ang abogado ng ina ni Nathalie upang maalis sa kaso ang nakatataas
na hukom na ito, ngunit hindi pa ito inaprubahan.
Hindi lamang naglaan ang KESB kay Nathalie ng isang abogado na, ayon kay Nathalie, ay isa sa mga salarin.
Iniutos din niya na sumailalim ang batang babae sa paggamot sa isang nakatatandang psychiatrist,
na siya ring tumukoy kay Nathalie bilang salarin.
Hindi na ito maaaring tawaging pagkakataon.
Iniulat ni Nathalie na nagbigay sa kanya ng mga kuryenteng pagkabigla ang psychiatrist habang isinasagawa ang mga panayam.
Naging napakasakit iyon para sa kanya. Mag-isa si Nathalie sa mga panayam.
Hindi pinayagang naroroon ang kanyang ina habang siya ay tinatanong.
Paulit-ulit na binabanggit ni Nathalie na ang mga awtoridad at mga indibidwal na sangkot sa pagsisiyasat
ng kanyang kaso ay kabilang sa bilog ng mga salarin.
Sa nagpapatuloy na pagdinig, paulit-ulit na naging malinaw na ang mga nabanggit na indibidwal ay tiyak na
hindi interesado sa isang patas na imbestigasyon, kundi sa pagtatakip sa kaso ni Nathalie.
Lubhang nakakahiya at nakakabagabag na hindi ang ama, na inakusahan ng pang-aabuso, kundi ang ina ni
Nathalie, na may ganap na malinis na rekord, ang inilagay sa mahigpit na kustodiya nang isang araw.
Doon, siya ay pinigil nang 24 na oras sa isang malamig na selda na may mabahong kubeta sa labas, nakasuot lamang ng manipis na
damit, at pinalaya lamang matapos ang ilang oras ng interogasyon.
Ang aksyong ito ng awtoridad sa pag-uusig ay maaari lamang ilarawan bilang taktika ng "gera ng pagod" na idinisenyo
upang pahinain at hadlangan ang loob ng ina ni Nathalie.
Si Balz Bruder, isang kritikal na mamamahayag para sa pahayagang Solothurner Zeitung, ay nagkaroon ng lakas ng loob na tuklasin
ang lahat ng mga ugnayang ito sa pagitan ng KESB, ng tanggapan ng piskal ng estado, at ng mga doktor sa
sikyatriya ng bata at kabataan, at gawing pampubliko ang mga ito sa kanyang mga artikulo.
Ang punong mamamahayag ng Solothurner Zeitung, na sumulat tungkol sa kaso ni Nathalie, ay natagpuang patay na nalubog sa dugo
matapos mailathala ang kanyang mga kritikal na ulat sa pahayagan.
Hindi kailanman inihayag ang eksaktong mga pangyayari sa paligid ng misteryosong pagkamatay ng
dedikadong mamamahayag na 53 taong gulang pa lamang.
Ito ay nagpapaalala sa kaso ng Dutroux, kung saan 27 na saksi na nais magpatotoo tungkol sa mga
koneksiyong ito ay misteryosong pinaslang din.
Upang maiwasan ang muling pangyayari nito sa kaso ni Natalie at sa iba pang mga kaso, at upang matiyak na hindi
matatakpan ang mga krimen, ang mga apektado at mga tagapag-ulat ay nagsagawa na ng mga hakbang pang-iingat.
Kung sakaling may mangyari sa kanila, nakagawa na sila ng maraming kopya ng lahat ng ebidensya at inimbak ang mga ito
sa mga ligtas na lokasyon sa buong mundo – hanggang sa harapin ng isang malinaw na patas na hudikatura ang mga krimeng ito.
Konklusyon: Ang mga halimbawang inilahad sa programang ito ay simula pa lamang ng mas malalim na suliranin.
Ayon sa mga pahayag ng mga saksi, tila walang hanggan ang pagdurusa ng mga biktima at
ang kalupitan ng kanilang mga tagapahirap.
Kapag nakatakas ang mga biktima sa mga bilog na ito at naiuulat nila ang mga krimeng ito, paulit-ulit nilang natatagpuan ang
kanilang sarili sa isang sitwasyon – na lubhang traumatiko para sa kanila – kung saan pinoprotektahan ng sistema
ng hustisya ang mga salarin at inaatake ang mga biktima.
Sa halos bawat isa sa mga kasong ito, may malinaw na mga palatandaan na ito ay isang malawakang, transnasyonal na network
na kinasasangkutan ang mga mataas na ranggo ng ating lipunan.
Katulad nito, isang karaniwang sinulid na makikita sa halos lahat ng mga kaso ay ang pagkuha ng video sa mga mahahalagang
opisyal at tagapagpasiya habang inaabuso ang mga bata.
Ginagawa silang mahina sa blackmail at sumusunod sa mga sirkulo na kumokontrol sa mga network na ito, na
nagbibigay-daan sa kanila na pilitin ang mga desisyon na pabor sa kanila sa pulitika at hudikatura.
Ipinapaliwanag din nito kung bakit agad na kinukumpiska ng mga espesyal na yunit ang mga
materyal na pornograpiyang pambata na natutuklasan.
Walang ebidensya ang inilalabas sa publiko, kundi nananatili itong nakasusi at nakakandado.
Maaaring ipalagay na ito ay isa sa mga dahilan ng legal na pagkabangkarote na inilarawan nang detalyado
ni Ivo Sasek sa kanyang talumpati sa ika-19 na AZK.
Dahil tila nasa mahigpit na pagkakapit ng network na ito ang malalaking bahagi ng pulitika at ng hudikatura, lalong mahalaga na
maibalik ang media bilang ika-apat na kapangyarihan, na hanggang ngayon ay malaking dinominado rin ng sistemang tiwaling ito.
Kaya hinihiling namin sa inyo: Ibahagi ang programang ito at maging bahagi ng network ng Kla.TV upang masalamin ang
liwanag sa mga iskandalong hudisyal na ito at mas mapagmatyag ang mga kriminal sa harap ng isang mapagmatyag na publiko.
Lahat ng nabanggit na kaso ay nagpapahiwatig na sa kalaunan ay wala tayong ibang mapipili kundi ang gumamit ng mga legal na
demokratikong proseso upang bigyan ng kapangyarihan ang mga walang kinikilingang awtoridad sa
hudikatura na harapin ang mga ganitong matitinding kaso.
Gayunpaman, hindi nilalayon ng dokumentasyong ito na magbigay ng impresyon na lahat ng mga pulis, hukom, at
mga opisyal ng hudikatura ay sangkot sa mga krimeng ito.
Marami sa inyo ang buong pusong ginagampanan ang inyong mahahalagang tungkulin at taos-pusong nakatuon sa katarungan.
Kaya't nais naming maghain ng panawagan sa inyo, na taos-pusong naglilingkod sa lipunan:
Huwag matakot na personal na imbestigahan ang mga kakila-kilabot na labis na ito sa loob ng inyong sariling
hanay, ilantad ang mga ito at harapin nang walang humpay.
Sa ganitong paraan lamang mapipigilan na higit pang mapahina at seryosong masira ang ating
konstitusyonal na estado at gayundin ang ating demokrasya.
Tinanggap mo ang trabahong ito upang matiyak ang katarungan!
Magkaisa kayo, magpakita ng tapang, lumahad sa publiko, at wakasan nang tuluyan ang pang-aabuso sa kapangyarihan!