Coba deleng pitakon iki: "Apa Gusti wis ninggalake kita?" Iki nuduhake yen ana owah-owahan sing drastis ing masyarakat kita.
Sing ateges donya lagi krisis.
Lan krisis iki parah banget nganti malah wong Kristen sing wis teguh imané, uga wong-wong sing
wedi marang Gusti, saiki wiwit ragu marang Gusti.
Mula, ing wangsulan sing tak wenehake ing kene dina iki, aku utamane marang wong-wong sing
tenanan pracaya lan percaya marang Gusti Allah.
Nanging, tanggapan awalku babagan topik iki ditujokake marang kabeh wong, utamane marang wong-wong sing
sithik utawa malah ora ngajeni Gusti Allah lan ora kepengin ngerti apa-apa bab Panjenengané.
Amarga padha uga wis bola-bali nyebut jeneng Gusti Allah luwih kerep sajrone pirang-pirang taun iki.
Utamané wiwit 11 September 2001. Ya iku 9/11 sing misuwur ala.
Apa sampeyan kelingan nalika putri Billy Graham ditakoni ing televisi babagan serangan
teroris ing World Trade Centre ing New York?
Dheweke ditakoni, "Kepiye Gusti Allah bisa ngidini kedadeyan kaya ngono?"
Anne Graham banjur maringi wangsulan ing ngisor iki. Aku bakal nyitir ing kene.
Dheweke kandha, "Aku yakin Gusti uga sedhih amarga kedadeyan iki kaya kita, nanging suwene pirang-pirang taun kita
wis ngandhani Panjenengané supaya lunga saka sekolah-sekolah kita, pamaréntahan kita, lan urip kita."
Lan amarga Gusti iku "tuan," aku pracaya yèn Panjenengané wis meneng-meneng mundur.
Kepiye kita bisa ngarep-arep Gusti mberkahi lan nglindhungi kita nalika kita nyuwun marang Panjenengané supaya
ninggalake kita piyambakan? Pungkasan kutipan Anne Graham.
Lan saliyane saka pratelan iki, sing cetha nuduhake apa sing salah ing masyarakat kita, ana uga pangamatan wigati liyane sing
wis digawe, sing uga pengin dakgunakake minangka pambuka kanggo komentar pribadiku
babagan pitakon 'apa Gusti wis ninggalake kita':
Sampeyan weruh, mbusaké Gusti saka kabèh sekolah lan sistem nagara wis cetha saya mekar – lan kahanan iki wis
ana wiwit wong-wong kaya Madalyn Murray O'Hair nuntut supaya ora ana maneh pandonga ing sekolah, umpama.
Lan kita mung sarujuk. Madalyn Murray dipatèni ora suwe sawisé kuwi, ngomong-omong.
Banjur ana wong sing nyaranake manawa luwih becik ora maca Kitab Suci maneh ing sekolah-sekolah.
Kitab Suci, sing kandha: Aja maéhan, aja nyolong, lan tresnaa marang tangganmu kaya marang awakmu dhéwé! Lan kita... sarujuk.
Banjur Dr Benjamin Spock ngumumaké yèn kita kudu nyingkiri paukuman fisik nalika anak-anak kita ora nurut
marang kita, amarga kuwi bisa nduwèni pangaruh negatif marang pribadine sing cilik lan ngrusak ajining dhiri.
Kita mikir, ya, ahli mesthi ngerti apa sing diomongake, banjur kandha, "Ya wis, apa sing bisa ditindakake?"
Nanging, anaké Dr. Spock sawisé sawatara wektu banjur bunuh diri.
Nanging, kita uga sarujuk manawa pernyataan ing ndhuwur kudu ditrapake ora mung kanggo sekolah nanging uga kanggo wong tuwa.
Mula saka iku, guru lan wong tuwa ora kena 'nyentuh' bocah sing ora nurut kanthi cara apa wae.
Lan banjur ana wong kandha, "Ayo padha ngidini putri-putri kita nindakake aborsi – sanajan tanpa ngerti
wong tuwane." Lan kita mangsuli, "Ya, kenapa ora?"
Banjur sawetara anggota dewan sekolah sing pinter maneh sarujuk maneh:
Ing sawijining wektu, bocah-bocah lanang kita bakal nindakake kuwi.
Dadi ayo padha diwenehi kondom yen padha kepengin, lan wong tuwa ora perlu dikandhani dhisik.
Lan supaya padha bisa ngeculake uap lan seneng-seneng miturut kersane.
Lan apa sing kita lakoni? Kita sarujuk maneh.
Lan banjur sawetara pejabat terpilih paling dhuwur saka kita ngumumake:
Ora penting urip pribadi kaya apa sing kita jalani minangka politisi.
Sing paling penting yaiku kita nindakake tugas kita kanthi becik.
Lan kita kandha, ya, apa bedane, mikir yen apa wae sing ditindakake sapa wae, kalebu presiden, ing wektu luang
ora ana gandhengane anggere dheweke nindakake tugase kanthi sampurna lan ekonomi isih mlaku. Apa kowe weruh?
Banjur ana wong sing duwe gagasan kanggo nyetak majalah nganggo gambar wanita telanjang lan
nyebuté "pangagum alam marang kaendahan awak wadon".
Lan kita kandha, "Ya, kowe bisa apa?"
Banjur ana wong sing njupuk kagum alamiah iki luwih adoh lan nerbitake gambar-gambar wanita lan bocah-bocah
telanjang ing internet, supaya saiki sapa wae bisa ndeleng.
Lan kita diandhani manawa iki kabebasan ngomong, lan kita sarujuk maneh.
Banjur ana wong saka industri hiburan sing nyaranake:
Ayo ngluncurake acara TV lan film sing ngemot kekerasan, homoseksualitas, lan kabebasan seksual, lan ngrekam musik sing
nyengkuyung perkosaan, obat-obatan, bunuh diri, lan Satanisme.
Lan kita pracaya yèn kuwi mung hiburan lan ora nduwé pangaruh negatif sing serius amarga ora dijupuk kanthi
serius, lan kita sarujuk kabèh. Ya, apa sing bisa ditindakake?
Lan saiki, saiki kita takon marang awake dhewe kenapa anak-anak kita dumadakan ora duwe nurani, kenapa dheweke ora bisa mbedakake
sing becik karo sing ala, lan kenapa dheweke ora kroso salah nalika mateni kanca sakelas,
malah gurune, wong tuwane, utawa malah awake dhewe.
Nanging kita bisa nerangake fakta iki yen kita mikir tenanan suwene lan takon marang awake dhewe apa iki ana gandhengane
karo 'APA YANG DIOLAH, ITU YANG DIRAIH'. Apa kowe ngerti?
Saiki kita bakal nyilem langkah demi langkah menyang topik sing bakal tekan jero sing
kita ngerti bisa nyebabake sampeyan masalah.
Nanging, kita kudu nindakake kuwi amarga iku raket gegayutane karo masalah iki.
Ing kahanan apa wae, marang sapa wae sing takon ing jaman kita, "Ngapa Gusti ngidini iki kelakon?", aku bakal
mangsuli dhisik, "Ngapa kita ngidini kabeh iki kelakon?"
Yen ana apa-apa, paling ora kita sing wis ninggalake Gusti, dudu Gusti sing ninggalake kita!
Lan saiki aku ngomong marang kabèh wong Kristen, nanging uga marang wong-wong sing wedi marang Gusti Allah.
Aku nyuwun supaya kowe mbukak manah marang ambané sing saiki tak sampaikan ing kéné, supaya ora mung kita minangka
wong Kristen, nanging uga kabèh wong sing kena pengaruh saka bab sing padha bisa entuk manfaat saka iku.
Saliyane saka kasunyatan manawa kita uga wis nampa kabeh pangembangan sing nyedhihaké iki kanthi perlawanan sing
kurang banget, ana masalah sing luwih penting lan mendesak sing meksa kita takon: "Apa Gusti wis ninggalake kita?"
Kita njaluk iki mung amarga siji sebab lan siji-sijine: amarga luwih saka 2000 taun kita wis diajari manawa wong sing ora
nduwé hukum lan ala kudu muncul ing donya iki, nanging kita wong sing taat bakal nampa pitulungan saka ndhuwur mengko.
Lan pitulungan saka ndhuwur iki wis dijanjekake ora mung marang kita wong Kristen, nanging uga marang kabèh
wong pracaya saka kabèh agama, malah marang sing nduwèni ideologi filsafat lan esoterik.
Mung kanggo kita wong Kristen, Gusti Yesus sing bakal bali, sing kudune bali saka swarga karo kabeh malaikate
kanggo mbebasake kita ing kene saka kuwasa donya Antikristus.
Dadi kita ora mung siji-sijine, kaya sing wis tak kandhakake. Kahanané padha karo wong Muslim.
Kajaba yèn pangarep-arepé ora mung marang Yesus, nanging marang Mahdi.
Dheweke uga kudune mudhun saka swarga kanggo ngresiki kekacoan ing kene kanggo kita.
Kanggo para esoteris, makhluk luar angkasa sing nyinarke kita mlebu kapal antariksa lan nggawa kita adoh
saka jam sing paling angel iki kanthi macem-macem cara.
Kanggo akèh wong ing donya sajrone pirang-pirang dasawarsa kepungkur, wong Amerika sing dianggep kudu
"mbom" perdamaian demokratis marang wong-wong sing ditindhes déning rezim diktator. Apa kowe ngerti?
Wong Amerika uga tansah teka mabur saka langit, karo pasukan pesawat tempur lan kabèh piranti militèr.
Nalika Yesus ora rawuh miturut pangajab, abad sawisé abad, pangarep-arep sing salah saka
para Kristen pungkasane nyebar menyang Israel.
Dumadakan, miturut Roma 11, Israel bakal tangi maneh lan dadi kakuwatan donya.
Mulane organisasi misionaris kaya Mitternachtsruf (Panggilan Tengah Wengi) wis pirang-pirang dekade ngumumake kaslametan
ing saben misil anyar lan pesawat tempur anyar saka Israel.
Nganti saiki, wong Kristen durung nyadari yèn, umpamané, Nagara Israel sing diadegaké
taun 1948 iku produk murni saka Freemasonry.
Ana akèh sing kudu diomongake bab iki. Kita nerangake ing Kla.TV.
Nanging, pimpinan Masonik kanthi terang-terangan ngakoni Satanisme. Sampeyan ngerti kuwi.
Lan aku bisa terus-terusan.
Ayo menyang wong-wong kiwa. Wong-wong kiwa padha ngenteni pamulihan kekuwatan abangé palu lan arit.
Padha uga nyandhak pangarep-arep marang politisi anyar sing mimpin.
Nanging sakabehe, kita tansah weruh gambar sing padha ing saindenging donya:
Mayoritas wong padha nggleleng ing lemah kaya ora bisa apa-apa, lan rumangsa ora duwe
daya ngadhepi ancaman sing terus saya tambah.
Ya, mung pitulungan saka njaba, pitulungan saka ndhuwur, sing bisa nylametake dheweke.
Lan pangarep-arep sing katon wicaksana iki, sing ing praktik lan ing wektu paling angel mesthi
mbuktekake nasibe apes, bola-bali pecah. Napa?
Amarga, kaya sing diarep-arep, ora ana pitulungan sing teka saka ndhuwur, mung ana bom luwih akèh, misil luwih akèh, ancaman
luwih akèh, serangan kilat, lan bencana lingkungan lan cuaca.
Lembur-lembur luwih akèh, chemtrails, pandemi sing dirancang lan sapituruté. Bisa didhaptar sedina muput.
Lan nalika kahanan dadi salah, aku kandha, mesthi wae padha wae karo saben jinis wong, karo saben
agama, karo saben ideologi utawa politik. Apa kuwi?
Kita kabeh wis salah nerjemahake lan salah nyedhiyakake buku pelajaran lan kitab agama kita!
Minangka wong biasa, kita wis salah paham lan salah nerjemahake aturan politik, umpama.
Kita kabeh padha nggawe kesalahan sing padha. Sing endi?
Kita ora tenan-tenan ngerti komitmen sing kita tuntut saka awake dhewe! Apa kowe ngerti?
Minangka wong sing prasaja lan demokratis, kita mung wis nyerahake kabeh tanggung jawab sing kudune kita sandhang
minangka rakyat marang wakil-wakil kita – partai politik kita.
Tinimbang nyadari yèn demokrasi mbutuhake saben warga supaya melu raket karo masalah sing diadhepi wong akèh – lan
kanthi mangkono dadi wong sing wruh kabar – kita tetep pasif.
Tinimbang nandhang sangsara liwat kontraksi lair saka saben masalah sing muncul kanggo nglairake
solusi sejati, kita seneng-seneng ing macem-macem pesta.
Minangka wong Kristen, malah menyang pesta ibadah. Mangga aja krasa tersinggung nalika aku ngomong iki.
Nanging kita durung ngatasi meh apa-apa. Apa kowe ngerti?
Liyané malah mlebu bisnis bir, ngisi awak kita karo macem-macem obat lan produk farmasi. Mangkono carané wong-wong nindakake.
Tinimbang njupuk tanggung jawab kanggo ngrampungake masalah lan sinau bab-bab sing lagi ana, kita uga sinau macem-macem
majalah televisi lan program televisi. Sampeyan ngerti?
Nanging mung wong-wong sing bisa nyusul perkembangan ing donya iki sing pancen bisa nduwé swara lan milih kanthi demokratis.
Aja nganti ngalihake tanggung jawab pribadhi marang wakil utawa pamimpin sing dipilih. Kuwi sing tak maksud.
Sampeyan mung bisa milih wakil sing bener yen sampeyan wis kenal dheweke sakabehe!
Nanging, kabèh kawruh kaya ngono pancèn ora tau tekan kita. Paling ora akèh saka kita wong Kristen.
Mula saka iku kita saya adoh lan saya adoh saka masalah sejati ing donya iki, gagal nepaki misi kita minangka pepadhang lan
uyahing bumi, bisa diomongake, lan ngidini macem-macem wong muncul sing saiki malah palsuake asil pamilihan kita sak karepe.
Kita wong-wong sing taat saka macem-macem golongan, nanging saiki aku uga kalebu para esoteris lan ideolog, kita ora tau tenan
mangerteni yèn para guru kita ora teka supaya kita banjur ngagungaké wong-wong mau nganti
atusan taun. Ora ana siji waé sing kepéngin kuwi.
Lan bisa uga malah padha nggebuk sirah siji lan sijine, padha mbantah sapa ing antarané kita sing nduwé utawa
tau nduwé guru sing paling andhap asor lan paling apik.
Aku kandha: "Sapa waé guru sing muncul utawa katon ing ngisor iki, sabené padha nduwé tujuan siji
waé, yaiku supaya kita, wong biasa, uga dadi guru!"
Apa kowe ngerti? Ora preduli genre apa.
Iki sing dikarepake Yesus, iki sing dikarepake Muhammad, iki sing dikarepake Lao-Tse, iki sing
dikarepake Buddha, sebut sapa wae sing kowe karepake!
Malah guru karate, guru kung fu. Kabeh wong kepengin nggawe kowe dadi master.
Nalika sawijining guru teka, dhèwèké péngin kowé dadi guru.
Nanging kita kabeh wis ngurangi kuwi dadi mung obyek sembah. Apa kowe ngerti? Ngurangi, dudu ngunggahake.
Kita wong Kristen nganggo salib, Yesus ing rantai ing gulu kita, wong Yahudi nggawa pangripta hukumé
nganggo pita ing sabuké utawa minangka kothak ing bathuké.
Apa ing Kristen, Yudaisme, utawa agama liya.
Ing endi-endi kita nemokake relik, gambar, patung, apa iku Yesus, Buddha, utawa pangadeg agama liyane. Saktenane kita lagi apa?
Kita ngajeni barang-barang suci, kenangan suci, malah tembok suci, watu suci, lan panggonan sing kita lakoni ziarah.
Salib suci, banyu suci, mung bisa didaftarake.
Segala jinis jimat mujur – lan apa kowe weruh carane kabèh kultus agama iki padha ngumumaké nasib utawa kasangsaran sing padha?
Kita njaluk pitulungan marang para tuan kita, kita njaluk pitulungan saka ndhuwur, saka swarga, malah
saka arca-arca sing wis kita ukir utawa tuang dhéwé.
Ing kahanan apa waé, kita mesthi ngupaya pitulungan saka njaba – lan sing paling pungkasan – lan kuwi masalahé – sing
paling pungkasan, kita ngupaya pitulungan saka jero awake dhéwé!
Iku intine. Apa kowe ngerti?
Kanggo kita wong Kristen, iki pancen aneh banget, amarga Yesus wis ngomong marang wong wadon
Samaria ing sumur – lan aku nyitir Yohanes 4:14:
Sapa waé sing ngombe banyu sing tak paringake, ora bakal ngelak maneh; nanging banyu sing tak paringake mau
bakal dadi ing jerone — ing jerone — mata air sing ora ana enteke sing maringi urip langgeng.
Sampeyan weruh, Gusti Yesus negesake manawa apa sing diwenehake marang kita kudu dadi sumber ing jero kita.
Kita dhéwé dadi aliran metu. Pitulungan teka saka jeroning awak kita. Sing dipasang ing
jeroning awak kita déning Panjenengané. Apa kowe weruh?
Saiki kita bakal mbahas topik iki ing sakabehe teks sing tak ajokake marang sampeyan ing kene.
Nanging aku kepengin nindakake iki alon-alon supaya kita pungkasane bisa mangerteni rawuhe Kristus – rawuhe
Kristus ing jeroning kita. Ayo maju langkah demi langkah.
Kowe weruh, kabèh pangadeg agama lan guru ideologi, wiwit saka Yesus Kristus, tansah ngumumaké pitulungan sejati kanthi cara
sing sanadyan sejatine asalé saka Gusti Allah utawa swarga, nanging kepéngin wujud ing kita, lumantar kita, lan déning kita.
Mangkono ringkesan nganti saiki rampung.
Lan pancen pesen iki sing sejatine wis lolos saka genggaman kita.
Lan amarga kabèh tuan kita wis dipatèni utawa seda kanthi cara liya, kita ngarep-arep supaya padha bali
ing wujud lawasé. Kabèh mau bebarengan, tuan-tuané.
Nanging kabèh padha kepéngin bali liwat kita. Aku ora bisa negesake iki cukup dina iki.
Lan salajengipun, saiki kula badhe nampilake gagasan dhasar menika, pancen, keprihatinan dhasar utawi
niyat utama menika, saking Kitab Suci. Lan saben wong liya kedah nindakake kados kula.
Tarik apa sing saiki tak kandhakake saka Kitab Suci, saka buku-buku pelajaranmu
utawa buku agama, saka tradhisi lan doktrinmu.
Aja terus-terusan nggawe kesalahan sing padha sing wis kita kabeh lakoni atusan taun.
Pangajab kita wong Kristen manawa Yesus bakal mudhun saka swarga, digandheng karo ewonan malaikat, kanggo ngadili kita ing donya
iki, padha salahé kaya pangajabé wong Muslim, umpamané, sing nganggo celana amba amarga padha
pracaya manawa Muhammad bakal bali dadi manungsa.
Aku bakal ngomong maneh: "Yen ana sang guru sing bali, dhèwèké ora péngin lair manèh ing kandhang
sapi utawa malah ing celana." Iki umume mung simbol.
Lambang iki saka lairé manungsa, kaya lairé Sang Perawan sadurungé, mung nunjukaké marang sing gaib lan sing ilahi,
marang prastawa ilahi sing kelakon ing jeroning awak kita.
Kita kudu dadi maskulin, bisa diomong ngono, sing tegesé tuwuh dadi gambaré Sang Guru dhéwé.
Nanging ing pungkasané, para tuan kita uga kepéngin bali ing kabèh wanita, malah liwat
anak-anak kita, kowe ngerti, lan saka jeroné!
Lan iki pancen sing diwulangake Yesus Kristus marang manungsa.
Sakdurunge disalib, dhèwèké kandha marang 12 rasulé, rasul-rasul utama: Yohanes 16:16:
Dheweke kandha marang wong-wong mau, "Aku bakal ana karo kowe mung sawatara wektu maneh; banjur kowe ora bakal weruh aku maneh.
Nanging ora suwe sawisé aku lunga, kowe bakal weruh aku maneh."
Yesus kanthi cetha prédhiksi patié.
Kebetulan, atusan taun sadurunge, Mazmur, kaya para nabi kuna, uga wis prédhiksi kanthi rinci persis carane
Gusti Yesus bakal rawuh, carane Panjenengané bakal ngladeni, lan carane Panjenengané bakal disalib.
Contone, ing Mazmur 22 lan Yesaya 53 lan akèh teks liyane.
Nanging uga kandha kepiye Panjenengané bakal seda lan kepiye Panjenengané bakal tangi manèh.
Uga kepiye Panjenengané bakal bali menyang swarga, saka ngendi Panjenengané rawuh.
Nanging, nerangake kabeh iki ing kene bakal kakehan.
Nanging intine sejatine yaiku Yesus bola-bali ngendika persis kosok baline saka apa sing
sakbanjure digawé déning agama Kristen sajrone 2000 taun.
Yesus, contone, ngendika kanthi cetha lan tegas, waca bareng karo aku: Yohanes 16:7:
Kowe bakal entuk kauntungan yen aku lunga, amarga yen aku ora lunga, Roh Suci ora bakal teka marang kowe; nanging
yen aku lunga, aku bakal ngutus Panjenengané marang kowe.
Ya, iki migunani, ujare.
Ing sisih siji, Yesus ngendika bab dhèwèké: Aku bakal enggal bali, kaya ing Wahyu 3:11!
Nanging, babagan karajané ing skala donya, dhèwèké kandha ing pirang-pirang parabel yèn bakal suwe
sadurungé dhèwèké bisa netepaké karajané ing kéné ing antarané kita – utawa wis nindakaké kuwi.
Lan kuwi pancen sing kelakon.
Delengen, 50 dina sawisé tangi saka pati Panjenengané, iku Paskah Pentakosta nalika Yesus bali. Apa kowe ngerti kuwi?
Yesus wis bali. "Aku bakal teka saiki."
Yohanes 14:18: "Aku ora bakal ninggalake kowe kaya anak piatu," ujare Yesus. "Aku bakal teka marang kowe."
Nalika kita takon dina iki: Apa Gusti wis ninggalake kita? Ora, Panjenengané tansah ana ing kono.
Aku teka marang kowe – nalika Pentakosta Panjenengané rawuh.
Ing Yohanes 14:23, Panjenengané kandha, "Aku lan Rama bakal teka marang kowe lan manggon bebarengan karo kowe."
Ing kowe! Ing kowe! Kedadeyan ing Pentakosta. Ing kowe.
Yesus tau ngendika: Rama bakal ngutus Rohé marang kowe!
Wektu liyane dhèwèké kandha: Aku bakal ngutus Roh Suci marang kowe!
Mung minangka cathetan sisih: Aku lan Rama iku siji lan padha, Panjenengané kandha ing
panggonan liya, supaya diterjemahaké sacara harfiah.
Yesus iku Gusti Allah, Yesus iku Yahweh ing Prajanjian Lawas, lan Panjenengané iku Yesus.
Lan bola-bali Panjenengané ngendika: Aku bakal teka marang kowe!
Lan mula Roh Suci diucurake ing Pentakosta!
Kowe weruh, kuwi Gusti Yesus; Roh Suci uga Gusti Yesus.
Lan kaya kowe dumadi saka roh, nyawa, lan badan, mangkono Rama, Putra, lan Roh Suci dumadi saka siji pribadi.
Kowe iku manungsa, ta?
Pikiran, jiwa, lan badan; Rama, Putra, Roh Suci iku kabèh Gusti Yesus. Mung Panjenengané.
Delengen, lan kabèh wong ing kana sing padha fokus marang Panjenengané dumadakan padha wiwit ngomong ing puluhan
basa sing béda-béda ing sangisoré pangaribawa Panjenengané.
Iku Gusti Yesus sing wis bali.
Para rasul wiwit, kaya Yesus, marasaké wong lara, ngusir setan, lan mbangkitaké wong mati!
Tandha-tandha lan kaajaiban, pakaryan kakuwatan tanpa wates wis kelakon.
Lan dumadakan padha teka saka para panagih pajeg sing diremehake, para nelayan lan para petani, saka macem-macem wong!
Padha ora bisa dikenali. Napa?
Amarga Gusti Allah wis mudhun saka swarga ing para wali-Nya, ing Roh Suci-Nya, amarga Yesus wis teka maneh.
Nanging ora kanggo njupuk panggonané lan perang nglawan pamaréntahan Romawi, kaya sing wis dadi niyaté.
Nanging, Yesus, yaiku Gusti Allah, rawuh lumantar Roh Suci-Nya, lumantar wong-wong
prasaja iki, kanggo ngwujud ing sajroning awake.
Saiki padha kudu dadi kaya DHÉWÉ. Padha wis mangerténi kuwi kanthi cetha wiwit wiwitan.
Ing Yohanes 14:12, Gusti Yesus ngendika: "Satemene, temene, Aku ngandika marang kowe, sapa wae sing pracaya marang Aku bakal
nindakake uga pakaryan-pakaryan sing wis Aku tindakake; lan bakal nindakake pakaryan-pakaryan sing luwih
ageng tinimbang iki, amarga Aku lunga menyang Rama."
Kuwi pancen persis sing diomongake Yesus! Nanging kowe weruh, ora suwe dinamika batin iki wiwit mantep maneh.
Ing wiwitan, iku cetha banget: Yesus wis bali ing wong-wong mau.
Nanging banjur wiwit datar, lan penganiayaan diwiwiti.
Para rasul nglawan kecenderungan iki kanthi layang-layang kang kobong.
Paulus nulis kanthi sangsara gedhe ing Galatia 4:19. Waca bareng karo aku:
Kanggo kowe kabeh, anak-anakku sing tak tresnani, aku nandhang maneh kabèh lara lan wedi sing dirasakaké ibu
nalika nglairaké anaké – nganti Kristus wujud ing uripmu.
Apa kowe weruh apa sing dikarepake para rasul? Kristus ana ing jeroning kita.
Ing Galatia 2:20, dhèwèké kandha kanthi teges—kanthi cara sing paling éndah sing bisa:
Dudu aku maneh sing urip, nanging Kristus sing urip ing aku.
Ing Filipi 3:11, Paulus malah nulis: "... supaya aku kanthi cara apa waé bisa nampa kabangkitan saka pati."
Amarga Gusti sing wis wungu urip ing dheweke, nanging ora kaya wong sing nggawa Pakdhe Hans ing atine, kowe weruh, nanging
minangka Gusti Allah sing urip manggon ing jeroning kita, sing kepengin ngetokake awake dhewe kanthi sampurna lumantar kita.
Mula saka iku, kabèh penekanan ing layang-layang apostolik ana ing kasunyatan yèn Rohé Gusti Allah sing wis
dicurhaké, sing diarani Kristus, kudu ngrembaka kanthi sampurna ing sajroning para pracaya.
Ing Efesus 4, Paulus nyawisake sak bab lengkap kanggo awak anyar iki, organisme Kristus iki, sing uga diarani
awak Kristus, sing saiki kudu tuwuh nganti tekan ukuran lengkap, nganti tekan kamatangan manungsa.
Dheweke kandha: "Nganti kita kabeh tekan kamulyaning Kristus, tekan yuswa diwasa sing sampurna..." (Efesus 4:12-13)
Mula, ing dasawarsa-dasawarsa kapisan sawisé wunguné Gusti Yesus Kristus lan panurunané Roh Suci, para wong Kristen wiwitan pancèn
ngidini misteri iki – Gusti Allah sing urip sing mili ing sajroning atiné – supaya
saya tuwuh lan ngrembaka ing sajroning atiné.
Padha saya kuwasa, saya kuwasa sacara rohani.
Lan kurang saka 70 taun sawisé, kekuwatan intelektual iki wis saya gedhé ing jeroné wong-wong mau nganti Kakaisaran Romawi
kabèh nyerah marang kekuwatan iki – kudu nyerah, bisa diarani.
Pedhang-pedhang Romawi, kaya-kaya, dibentuk maneh dadi bajak.
Rohé Yesus Kristus, sing tansah dadi pangeran tentrem, kanthi gampang ngalahaké Kakaisaran Romawi, kakaisaran sing sadurungé
wis ngalahaké lan nyerap kabèh kabudayan Mesir kuna, Babilonia kuna, Persia, lan uga Yunani kuna. Gusti Allah ing wong-wong mau
kuwat banget, rawuhé Kristus ing wong-wong mau, apa kowé ngerti?
Nanging banjur ana kedadeyan, yaiku hasutan lan fitnah, utamane saka wong-wong ing barisané dhéwé.
Iki nyebabake panganiayaan gedhé marang umat Kristen.
Lan, tanpa kepengin mriksa kanthi rinci sebab-sebab lan alesané ing kéné, saiki aku mung bakal
fokus marang inti masalah sing dadi sorotan ing kéné.
Saiki adegan kapindho wiwit mbentuk, sing wis tak sebut ing wiwitan.
Amarga Yesus ora mung ngendika bab dhéwé yèn dhèwèké bakal bali kanthi cepet, enggal, kanthi sigra.
Dheweke uga nerangake kanthi cetha liwat pirang-pirang parabel manawa bakal ana geger gedhe sawisé kepergiané
lan sadurungé bali umum sing katon ing saindenging donya.
Dheweke nerangake iki ora mung ing parabel sepuluh dara, sing padha ngenteni panganten lanang suwé banget
nganti padha turu kabeh, sing bisa diwaca ing Matius 25.
Dheweke uga nyebutake ketiadaané sing meh luwih suwé ing parabel raja sing wis lunga.
Dheweke lunga, ujare, menyang nagara adoh, yaiku jinis-jinis iki, menyang nagara adoh – miturut parabel – kanggo
netepake kratoné, banjur bali lan netepake kratoné, kaya-kaya, ing titik wiwitan. Iki bisa diwaca ing Lukas 19:12.
Banjur teka adegan misuwur babagan bakat sing dipasrahaké marang wong-wong mau, ing
ngendi Panjenengané kandha marang para bawahané:
Tindakna iku, tetep aktif nganti aku bali, uga kapanggih ing Markus 13:34.
Ing parabel iki, saben wong wis nambah bakaté, kajaba siji sing tetep pasif. Lan kuwi sing kudu digatekake.
Majikané sing wis bali wis banget kasar nalika ngadili iki. Napa mangkono?
Amarga Gusti Allah karsa ngembangaké ing sajroning kita, kaya sing dicritakaké ing parabel iki, lumantar tumindak kita dhéwé
lan lumantar pangertosan kita sing teguh yèn Gusti Allah saiki manggon ing sajroning kita kanthi kabèh
kasampurnané lan karsa mbangun manèh kabèh lumantar kita.
Dheweke kepengin ngembangbiakake, bakat ing jeroning kita kudu ngembangbiakake, kowe ngerti, ing jeroning kita.
Ing basa sing prasaja, iki ateges Gusti mbutuhake kita – Panjenengané gumantung marang kita,
bisa diomongaké nganggo istilah manungsa. Napa?
Amarga Panjenengané wis ngiket dalan pamulihan sakabehé ing kita.
Dudu Panjenengané sing ninggalaké kita, nanging kita sing ninggalaké Panjenengané. Kuwi sing kudu kita deleng saka iki.
Gusti Allah lagi ngenteni kita, kaya kita wis ngenteni Panjenengané sak suwéné iki.
Kaya sing katulis ing Kolose 2:10 lan uga ing Efesus 1: "Lan kowe sampurna ana ing Panjenengané," sacara harfiah.
"Panjenengané iku sirah saka kabèh panguwasa lan kakuwatan."
Utawa maneh, ing Ibrani 10:14, panulis kandha: "Amarga kanthi siji kurban—istilah angka—panjenengané wis
ndadekake wong-wong sing disucèkaké sampurna salawas-lawase."
Kanthi parabel-parabel iki, Gusti Yesus ora ngomong bab apa-apa kajaba proses
Panjenengané dadi ing sajroning kita, ing batin kita;
yaiku wiwit saka mangsa seda Panjenengané, rawuhé manèh ing Pentakosta kanthi Roh Suci, nganti pambentukan organik
Panjenengané ing sakabèhé para muridé – ing awak anyar Panjenengané, bisa diarani, lumantar awak anyar Panjenengané.
Yaiku nganti para wong pracaya marang Panjenengané ngidini pribadi Gusti Allah tuwuh banget ing sajroning atiné,
nganti karajané Gusti Allah dadi kasunyatan ing saindenging donya lumantar atiné lan lumantar wong-wong mau.
Yesus kanthi cetha prédhiksi yèn proses-proses mateng iki bakal teka saka swarga.
Lan ora katon dening mripat manungsa. Apa sampeyan ngerti?
Ing parabel iki, Yesus lunga menyang tanah sing adoh, kang tegese Panjenengané munggah menyang swarga lan makarya saka kasunyatan
swarga ing jeroning kita, sing ora katon déning mripat manungsa.
Mula, kratoné Gusti Allah ora teka kanthi cara sing bisa dideleng, ujare Yesus kanthi cetha.
Contone, ing Lukas 17:20, nalika wong Farisi padha takon marang Panjenengané, "Kapan kratoné Gusti Allah bakal teka?",
Panjenengané mangsuli, "Kapan?" utawa "Kepiye?" uga padha takon.
Saka sepuluh dara sing ngenteni panganten lanang, lima ora nyadari rawuhe, apa kowe ngerti?
Lan proses iki pancen wis lumaku atusan taun. Mula saka iku akèh wong padha takon: "Apa Gusti wis ninggalaké kita?"
Nanging mayoritas wong Kristen nganti saiki mung ngatur agama, macem-macem relik, doktrin, kredo, lan kabèh jinis paugeran.
Nanging, sawetara cilik wong Kristen tansah mangerteni makna sejati saka rawuhe Kristus, yaiku Kristus ing sajroning kita.
Kristus kepéngin bali ing kita kabèh, kaya sing uga katulis ing Kolose 1:27:
Gusti Allah kepéngin ngandharaké marang bangsa-bangsa—perhatikna, marang bangsa-bangsa—kawruh kamulyané misteri
Panjenengané ing antarané bangsa-bangsa, kowe mangertèni, yaiku Kristus ing sajroning kowe, pangarep-arep kamulyan.
Mula kita nduwé misi, tugase mulang bangsa-bangsa yèn Gusti Allah wis manggon ing jerone lan mbangunaké pangarep-arep
iki, supaya pangarep-arep kamulyan mau bakal sumebar ing jerone.
Nanging rawuhe Kristus iku sawijining proses organik sing tuwuh saka jero, sing kudu nganti atusan taun
supaya tekan wangun lan kamatangané sing sampurna.
Lan iki amarga kita kudu mateng ing Gusti minangka organisme sakabehe.
Gusti ing jeroning kita, mujarab lumantar kabecikan ilahine, lumantar kersaning Gusti ing jeroning kita,
kersaning Gusti ing jeroning kita, kuwi tegese lumantar kasampurnaning Gusti ing jeroning kita.
Mulané Gusti Yesus ngendika ing Nazaret ing Matius 5:48: "Mulané kowe padha sampurna, kaya Rama kowe ing swarga sing sampurna!"
Iku standar sing wis ditemtokake déning Gusti Allah piyambak, sing sampurna ing jeroning kita.
Yesus, Sang Guru, ora mung kepengin ngowahi kita dadi wong-wong sing tumindak luhur, yen kowe kersa!
Nanging, Gusti Yesus kepéngin kita dhéwé dadi kabecikan, dadi kabecikan dhéwé!
Dadi kasampurnan Gusti ing sajroning kita, aja mung pracaya marang kasampurnan mau, apa kowe
paham? Sempurna kaya Rama ing swarga sing sampurna!
Nanging amarga kabèh proses pangrembakan iki sepisanan kelakon lan wis kelakon ing pikiran, ing ati, kanthi
rahasia, mayoritas ageng umat Kristen wis kélangan sambungan iki, sayangé kudu diomongaké.
Sadurunge padha mangkat, para rasul pisanan kanthi sungguh-sungguh ngelingake kita manawa guru palsu bakal teka
kaya srigala nganggo sandhangan wedhus kanggo ngrusak kandhang wedhus, kaya sing bisa diwaca ing Kisah Para Rasul 20:29.
Kowe weruh, lan kuwi pancen sing kelakon: padha kanthi sengaja nyebarake ajaran palsu ing saindenging jagad.
Apa haeresie-haeresie iki, contone? Contone, padha nancepake ing pikiran kita manawa
Yesus kudu bali saka swarga minangka individu.
Lan kanthi nindakake kuwi, padha mbelokake tembung-tembungé Yesus sakabehé.
Amarga Yesus kanthi cetha negesake manawa nalika Panjenengané bali, teks asli kanthi harfiah nyatakake yèn Panjenengané
bakal tansah ana ing panjangané utawa ing rawuhé, Panjenengané bakal ana, Panjenengané ora bakal teka, Panjenengané bakal ana:
Kaya cahya sing sumunar saka kabeh sisih sakaligus.
Lukas 17:24 maca kaya mangkéné: "Amarga kaya kilat sing nyamber lan madhangi langit saka ujung siji nganti ujung liyané,
mangkono uga Putrané Manungsa bakal ana ing dina-dinané."
Garis bawahi kuwi kanggo awakmu dhéwé. Kuwi tembung sing banget penting; iku kahanan Panjenengané, kaya Panjenengané iku.
Iki ateges yèn Panjenengané wis nggayuh kamatangan ing jeroning kita, Panjenengané bakal muncul sakaligus saka papat arah.
Kaya kilat, padhangake kabeh saka wetan nganti kulon! Lumantar kita kabeh bebarengan, lumantar kowe, kita.
Nanging para guru palsu wis nyusun acara bali solo sing megah saka makhluk iki.
Iku masalah kita, mulane kita njerit, "Apa Gusti wis ninggalake kita?"
Ora, Panjenengané durung ninggalaké kita; Panjenengané manggon ing jeroning kita lan ngenteni nganti diijini metu.
Liwat bidah iki, padha wis ngajari kita supaya ora tau nampa Yesus ing wangun jamak apa wae, amarga
Yesus kandha, lan ing kene padha nyebutake Matius 24:23:
"Ana ing kana," ujare, "yen ana wong sing kandha marang kowe, 'Delengen, Kristus ana ing kene,' utawa 'Ana ing kana,' aja
pracaya. Yen padha kandha marang kowe, 'Delengen, Panjenengané ana ing ara-ara gersang,' aja metu.
'Delengen, Panjenengané ana ing kamar njero,' aja pracaya."
Kaya kilat sing metu saka wetan lan sumunar nganti tekan kulon, mangkono bakal rawuhe utawa anane Putraning Manungsa.
Sampeyan weruh, Gusti Yesus ngendika persis kosok baline saka apa sing banjur dilebokake ing
pikiran kita dening para penyimpang sajrone abad-abad.
Dheweke negesake manawa Dheweke ora bakal bali maneh dadi individu, kuwi sing
Dheweke kandha ing teks iki – kaya Paus, umpama.
Kuwi sing diomongake ing teks iki. Kaya Paus, ngerti ora?
Sanadyan mangkono, agama Kristen wis manut marang saben Paus minangka Vikaris Kristus.
Manhat muni: Kristus ana ing tabernakel, kowe ngerti, lan wis sak donya padha nguntal roti kecil bundar iki
ing gréja ing ara-ara gersang ing njaba, ing kana ora ana roh sing mili – kowe ngerti ...
Nanging ing 2 Tesalonika 1, rasul kita marang bangsa-bangsa, Paulus, kanthi cetha mulang yèn Kristus bakal bali
supaya dipuji lan dimulyakaké ing para wong suci Panjenengané!
Dadi ora mung kita waé sing kudu ngluhuraké Panjenengané, nanging manungsa kudu ngluhuraké Gusti Allah amarga padha weruh Gusti
Allah ana ing kita, Panjenengané sing wis bali, ana ing kita!
Sadurunge, Yesus mulang kita supaya ndedonga:
Kratonmu rawuh, kratonmu rawuh, kaya ing swarga mangkono uga ing bumi! Ing bumi! Sampeyan ngerti?
Sampeyan weruh, dudu Gusti Allah sing wis ninggalake kita, nanging kita sing wis ninggalake Panjenengané, kuwi tegese!
Nalika Yesus lan kabèh swarga wis padha ngenteni, ngenteni mudhun saka dhuwur menyang bumi kanggo mbalèkaké kabèh ing
kéné ing sajroning kita lan lumantar kita, kabèh umat Kristen wis ngupaya suwéné 2000 taun kanggo tekan swarga!
Apa kowe weruh kontradiksi? Langit kepengin mudhun, kita kepengin munggah.
Ya, panganiayaan lan macem-macem guru palsu pancen ngowahi pikirané wong Kristen. Mung kuwi.
Padha wis nyerah pangarep-arep marang awake dhewe lan wis nyandhak kapitadosan marang Bapa ing swarga.
Tinimbang ngarep-arep luwih akeh kekuwatan lan semangat saka Gusti Allah nalika ana ing wektu
butuh, Kristen malah nyungkur pasuryané ing lemah.
Apa kita wong Kristen wis nangis-nangis kaya bocah cilik marang Bapa kita ing swarga lan kepengin banget
diangkat menyang swarga kanthi kabungahan nylametake?
Ya, bener, Paulus wis ngomong bab kita bakal ditarik munggah. Nanging ditarik munggah menyang endi?
Waca ing Kitab Suci. Teks asli nerangake kanthi cetha, nanging kita uga bisa ndeleng kanthi cetha ing basa Inggris:
Dibawa menyang udara, kuwi sing ditulis ing kono.
Iku pancèn kandha persis ing endi kita bakal mrentah bebarengan karo Kristus. Ing endi ruang udara?
Nanging amarga kita durung dewasa, tanpa daya, lan ringkih ing roh. (1 Tes. 4:17)
Nanging sadurunge kuwi, Paulus wis nyekseni ing kabèh surat-suraté yèn kita wis diangkut bebarengan
karo Kristus menyang panggonan-panggonan ing swarga.
Waca ing Efesus 2:6-8: Ayo maca bebarengan.
"Gusti Allah wis nguripaké kita bebarengan karo Kristus lan wis mapanaké kita bebarengan karo
Panjenengané ing alam swarga ing Kristus Yesus..." Napa?
supaya ing jaman-jaman sing bakal teka Panjenengané bisa nampilaké kamulyan sing ora ana tandhingané saka
sih-rahmate lumantar kabecikané marang kita ing Kristus Yesus. Amarga lumantar sih-rahmate kowe wis kaslametaké.
Iki ora kandha: kanthi sih. Sih, supaya – kanthi tembung liya – sih bisa ngrembaka ing sajroning kita nganti kabèh kamulyané
Gusti katon lumantar kita, kuwi sing kacathet ing kéné, lan kita ora teka saka angkasa, kita
bali saka swarga bebarengan karo Panjenengané.
Dheweke ana ing jeroning kita. Kabeh iki – swarga ing jeroning kita – wis kelakon.
Nanging saiki wis teka, nembus mlebu ruang udara, kita maca iki bebarengan kene.
Ya, ing roh kita wis urip nyambung karo Gusti Allah ing swarga pirang-pirang abad; penting kanggo mangerteni iki.
Kaya nalika Yesus ndedonga ing pandonga imam agungé ing Yohanes 17: Kaya Bapaké ana ing Panjenengané, pangandikane,
mangkono uga Bapaké kudu ana ing kita. Mangkono pancèn intiné.
Nanging ora kaya ngono, aku mbaleni, kowe bisa waé nduwé bapak tuwa ing atimu, contoné, utawa "Pakdhe Hans".
Kita kabeh kudu nggawa Gusti ing jero ati kita kaya wong sing nyata lan urip.
Kanthi tembung liya: Gusti Allah kepengin ngetokake Dèwèké kanthi sampurna ing kita, ing kéné ing ngandhap,
supaya bisa ngrampungaké pakaryané ing kéné, yaiku pamulihan kabèh ciptaan lumantar kita.
Gusti Allah lagi ngenteni kita. Kuwi sing kacathet ing Roma 8.
Mangga priksa manawa sampeyan maca maneh bab iki. Ing kéné kasebut persis kaya mangkéné:
Kabèh ciptaan ora ngenteni Yesus piyambak saka swarga, nanging ngenteni wahyu, panyingkapan para putraning Gusti Allah!
Ya, supaya padha mulihake kabeh ciptaan.
Ya, pancen, lan saiki kahanané saya serius, mula mangga pasang sabuk pengaman, utamané kowe wong Kristen:
Satemene, Gusti malah kepengin nglakoni sakabehe Pengadilan Pungkasan lumantar kita,
lumantar kita manungsa sing setya marang kaadilan.
Mulané Gusti Yesus bisa ngendika, ing sisih siji, "Aku ora ngadili sapa-sapa," kaya sing kacathet ing Yohanes 8:15.
Mula Panjenengané, minangka sawijining individu, ora ngadili sapa waé – lan ing sisih liya,
Panjenengané wis maringi kasaksian ing Yohanes 5:22:
"Bapa ora ngadili sapa-sapa," lan saiki teka poin sing paling penting, "nanging wis nyerahake kabèh pangadilan marang Putrané."
Kita bisa takon, kaya Gretchen: "Dadi apa sejatine?"
Yen Rama lan Gusti Yesus ora padha ngadili minangka individu, sapa putra iki sing marang
dheweke kabèh paugeran paukuman wis diserahake?
Ora ana teks sing, miturutku, bisa uga luwih ilang saka kesadaran umat Kristen tinimbang teks iki.
Nanging para rasul Yesus Kristus wis nginjilake kanthi cetha lan cetha nalika kebangkitan Yesus, sapa
Putra iki, marang sapa kabèh pangadilan wis diparingi.
Dudu Yesus saka Nazaret minangka individu, nanging Kristus sing wis wungun ing persatuan karo awak
anyar Panjenengané sing tansah kita omongaké ing kéné.
Sampeyan bisa maca kabeh tembung demi tembung ing Kisah Para Rasul 13:30-33.
Delengen apa sing kacarita ing kene: "Nanging Gusti Allah nguripake Yesus saka pati," iku khotbah bab tangi saka
pati, kowe ngerti, "Nanging Gusti Allah nguripake Yesus saka pati, kaya sing kacathet ing Mazmur kapindho:"
Kowe putraku, dina iki aku wis nglairaké kowe. Waca kanthi teliti, wis paham tenan?
Dina iki, ing dina kebangkitané Yesus Kristus lan ora ing kandhutané Maria, Gusti Allah nglairaké Putrané
iki, sing uga kacathet ing Mazmur 2 yèn kabèh pangadilan ing donya bakal diparingaké marang Panjenengané.
Ayo padha maca sawetara kutipan maneh saka mazmur kapindho iki. Napa?
Supaya kita bisa nemokake dalan bali menyang Gusti Allah lan menyang panggilan kita dhewe.
Amarga dudu Gusti Allah sing wis ninggalake kita, nanging kita sing wis ninggalake
Panjenengané. Aku ora bisa negesake iki cukup.
Yen kita ora bali marang panggilan kita ing kene, kita bakal terus nggoleki Gusti Allah lan ora bakal nemokake Panjenengané.
Delengen apa sing diomongake Mazmur 2 babagan Putra iki:
\"Ngapa bangsa-bangsa padha nesu? Ngapa padha ngrancang rencana sing ora bakal ana gunané?
Para kuwasa ing donya iki mbrontak: padha ngadani konspirasi nglawan Gusti Allah lan panguwasa
sing wis dipilih lan diangkat déning Panjenengané.
"Ayo padha mbebasake awake dhewe," ujare, "ayo padha ngusir pamarentahané!"
Perhatikna bentuk jamak, dudu 'dominioné dhèwèké', nanging 'dominioné Panjenengané', iki
dialamatké marang kowé lan Gusti ing jeronmu.
Ayat 4: Nanging Gusti Allah ing swarga mung bisa ngguyu marang iki; Panjenengané ora
nduwé apa-apa kajaba ngremehake wong-wong mau.
Saiki aku bakal langsung menyang ayat kapitu, sing kandha: Aku bakal ngumumake paugeran Gusti.
Iki sing saiki diomongake dening nabi: "Dheweke kandha marang aku," utawa luwih tepaté, Kristus ngomong
liwat dhèwèké, liwat nabi, "Dheweke kandha marang aku:"
Kowe putraku, dina iki aku wis nglairaké kowe.
Ayat 8: Njalia iki marang aku, lan aku bakal maringi kowe bangsa-bangsa minangka
warisanmu, lan sakabehing bumi minangka duwekmu...
Lan banjur teka janji-janji bab kuwasa Gusti Allah tumrap Sang Putra iki, yaiku organisme Kristus, sing Wungu, sing Mbalèk, sing
bali ing sajroning kita, supaya Panjenengané bisa ndandani donya kabèh kanthi kuwasa Gusti Allah sing manggon ing sajroning kita.
Nanging sepisan maneh, para guru palsu wis teka lan mulang kita. Apa? Aja ngadili!
Oh, kaping pira aku wis krungu ukara iki, "Aja ngadili."
Nanging yen sampeyan maca kanthi tliti ing konteksé, Gusti Yesus saktenané ngendika sing kebalikané – lan mulané
Paulus, rasul kanggo bangsa-bangsa, mulangaké iki marang kita. Maca bareng karo aku saka 1 Korinta 6:1-3:
"Apa ana ing antaramu," pangandikane marang para Kristen, "sing nduwé pasulayan karo wong liya, wani nggawa pasulayan
mau marang wong sing ora adil, lan ora marang para wali?"
Utawa apa kowe ora ngerti yèn para wali bakal ngadili donya?
Iki wis ana ing kene wiwit 2000 taun kepungkur, kowe weruh.
Apa kowe ora ngerti yèn para wali bakal ngadili donya?
Lan nalika donya diadili lumantar kowe, ing kéné dadi cetha sapa para wali, dudu Paus utawa sapa waé, apa kowe ngerti?
Iki wong-wong, iki kowe, "yen donya diadili liwat kowe, apa kowe ora pantes ngadili bab-bab sing paling cilik?"
Apa kowe ora ngerti yèn saiki dadi rada luwih landhep: "Apa kowe ora ngerti yèn kita bakal ngadili
malaikat, mula luwih-luwih bab-bab saben dinane?"
Kebetulan, perkara sing padha ditulis ing pungkasan wahyu kapisan lan wahyu pungkasan ing Kitab Suci:
Ing Kitab Kejadian 1:26, Gusti Allah ngendika babagan wong-wong sing bener sacara umum: "lan padha bakal mrentah."
Lan nalika kowe weruh pagunemané Gusti karo Kain:
Dheweke kandha yèn kowe tumindak bener, kuwi bakal munggah ing jeroning atimu lan kowe bakal diangkat;
yèn ora, banjur nguwasani dosa, miturut teks asli.
Iku ateges mrentahake setan. Ing Wahyu 20:5, Gusti Allah kandha, "lan padha bakal mrentah."
Kowe weruh: padha bakal mrentah – wahyu kapisan – lan bakal mrentah – wahyu pungkasan ing Kitab Suci.
Wahyu 18:20 nyatakake kanthi luwih rinci persis kepiye cara panguwasa pengadilan iki
dilakokaké marang kabèh panguwasa donya sing matèni:
Wahyu 18:20, saiki perhatikna kanthi tliti, amarga saiki kita wis tekan inti masalah:
Mangga padha bungah-bungah amarga wong-wong mau, he langit, lan kowe sing wis
disucèkaké, lan kowe sing dikirim, lan kowe para nabi!
Amarga Gusti Allah wis ngetrapake paukumanmu marang wong-wong mau.
Ing konteksé, iki persis nyritakaké jaman kita, kebingungan Babilonia iki, nalika Babilonia tiba, jaman kebingungan iki.
Lan ora kandha, kaya sing salah diterjemahake ing Kitab Suci kita: Gusti Allah wis ngetokake paukuman marang kowe.
Iki asalé saka ajaran sing salah sing ngomong yèn Gusti Allah kudu nindakake kabèh kanggo kita.
Ora, iku kandha: Gusti Allah wis ngetrapake paukumanmu marang wong-wong mau.
Sing lumantar ing kita, kanthi tembung liya, iku kasampurnakaké déning Gusti Allah.
Dheweke tansah nindakake kaya ngono, malah ing Prajanjian Lawas.
Saben kamenangan Israel, kowe weruh, Gusti wis nindakake karya agung lumantar Israel, ana ing
tengah-tengah Israel, lan saiki uga ora beda.
Mula wiwit kaca pisanan ing Kitab Suci, Gusti Allah wis cetha nyatakake manawa Panjenengané wis netepaké
manungsa kanggo ngadhepi ula kuna, yaiku setan lan Iblis:
Musuhan antarané wiji wadon, manungsa sakabèhé, lan setan.
"Dheweke bakal ngremuk sirahmu..." kandha Kejadian 3:15.
Nanging para guru palsu sing stoik, ayo diomong, lan epikurean ora mung wis nyimpangake tujuan ilahi iki kanggo kita.
Padha uga wis ngapusi tafsiran Surat Kapindho Petrus nganti saiki kita wis ngumumaké suwéné 2000 taun yèn donya iki wis kapitunan
tanpa pangarep-arep marang Antikristus lan kudu kobong ing geni.
Ya, aku kandha manawa ing ketaatan pasif kita wis ngidini donya iki, sing diperbudhakake dening setan, kobong
ing geni ing pungkasan, lan kuwi persis pola pikiré para Stoik lan Epikur saka jaman kuwi.
Padha mulang yèn donya kudu kobong, saka kono asalé.
Nanging ora ana bab kaya ngono sing saktenane ditulis ing teks-teks Kitab Suci asli.
Sanajan kowe maca kaya ngono ing Alkitabmu, teks asline kandha liya. Kandha persis kosok baline.
Aku wis nerangake kabeh ing Analisis Interlinear Lengkap I-VO anyar, ing ngendi saben tembung
dibuktikake marang kowe kanthi kabeh konteks.
Mangga sinau terjemahan Alkitab anyar saka basa Yunani lan uga sinau Dewan Kedatangan Kapindho Internasionalku,
"Kedatangan Kapindho Kristus," sing tak gelar ing taun 2009.
Nanging saiki aku bakal menehi conto terjemahan anyar iki saka Yudas 14 lan 15.
Delengen, ing kéné diterangaké kabèh pelayanan kita sing bakal kita lakoni nalika Yesus, ya iku Gusti Allah
lumantar kita, wis nggayuh kamulyan sing sampurna lan bakal nggawa donya iki menyang paukamané.
Amarga Gusti Allah piyambak sing nglakoni paukuman iki ing kita, kowe weruh, lan kita ora perang nganggo senjata
manungsa, nanging mung nganggo Sabda sing nyipta, nganggo kakuwatan nyipta saka Rohé Gusti Allah.
Saiki marang teks anyar sing diterjemahake saka Yudas 14-16:
Nanging iki uga wis diramalake dening sing kapitu sawisé Adam, Henokh, nalika dhèwèké njlèntrèhaké:
Delengen, iki! Gusti Allah wis rawuh kanthi ewonan malaikat suci, kanggo nglaksanani pamisahan sing sampurna ing saben wong lan ing
saben bab, lan kanggo mbantah saben jiwa nganggo bukti saka panaliten; Kabeh pakaryané ing babagan ketidaktaatan marang Gusti
Allah, kang kanthi ala wis padha nglanggar marang Gusti Allah, bakal ditliti; uga kabèh tembung kasar sing tanpa welas asih
sing diucapaké déning para pelanggar dosa, wong-wong sing ala lan ora taat marang Gusti Allah saka ndhuwur, bakal ditliti.
Iki wong-wong sing ngganggu banget, sing ngeluh marang takdir, digerakké déning napsu sing kobong; malah, cangkemé
padha ngucapaké pujian sing kebacut sombong, kebak empati, lan nganggo topéng sosial kanggo kapentingané dhéwé!
Sampeyan weruh, Gusti Allah ora ninggalake kita, kita sing wis ninggalake Panjenengané!
Nanging saiki wektu nalika kita bali marang Panjenengané lan pungkasane ngidini Gusti
Allah makarya lumantar kita. Apa kowe weruh kuwi?
Ing OCG, kita wis ngidini iki kelakon suwéné puluhan taun.
Kita wis tuwuh dadi organisme sing wis nglakoni panganan tren iki dhéwé.
Amarga wis katulis yèn Yésus, nalika Panjenengané bali, bakal nggebuk wong-wong kasar lumantar kita – nganggo tongkat
tutuké, lan nganggo ambegané saka lambéné Panjenengané bakal ngalahaké wong-wong sing ora netepi hukum, mangkono wis katulis.
Nanging delengen: kita iku ambegané, kowe, aku, kuwi kita ing Pencerahan.
Lan mula layanan Kla.TV, saka AZK, nanging uga layanan OCG wis kawangun luwih dhisik kanthi mbukak para calon
panguwasa donya Luciferian nganti tekan inti – kaya sing kacathet ing kana, persis kaya ngono.
Lan kita ora mung nindakake iki wiwit maca kuwi, kowe ngerti.
Mung liwat pakaryan aktifé Gusti Allah lumantar kita, kita bisa mangertèni kabèh sambungan sing relevan ing
teks asli lan sinau carané nemokaké mau, apa kowé paham?
Lan minangka pejuang sing wis tangi kanggo kaadilan, kita ngidini Gusti ngalir maneh liwat kita. Mangkono intine.
Gusti uga kepéngin ngetokaké ing kowé, ing kabèh kowé, ing kasampurnané kabèh, ing kasampurnané-kasampurnané,
lan ing kuwasa rohani sing saya marasaké, kanggo mbangun manèh donya sing rusak iki lumantar kowé.
Proses pamulihan iki wis ngrembaka ing endi-endi ing umat manungsa wiwit kita miwiti ngumumake, nglakoni, lan dadi iku.
Kanggo efektivitas iki saka Gusti lumantar kita ora luput saka perhatian donya.
Kita wis dianiaya sacara internasional suwéné puluhan taun.
Iki padha kaya ing Romawi kuna. Iki bola-bali maneh, kowe weruh?
Iki nyebabake atusan serangan sing banget serius saka media arus utama paling gedhe.
Nanging kita mung terus munggah luwih dhuwur lan luwih dhuwur.
Napa? Amarga kita ngerti manawa iki program kita.
Kita ora ngenteni Yesus mudhun saka swarga lan nindakake apa-apa kanggo kita, nanging kita ngarep-arep yèn saya gedhé
kelemahan kita, saya kuwasa Gusti Allah bakal ngluwihi kita.
Iku ukara lawas, kaya sing wis diwulangaké marang kita ing kabèh Kitab Suci.
Nanging Gusti mung ngguyu marang kabèh serangan marang kita – kaya sing katulis ing Mazmur 2.
Lan saiki, malah agensi pers paling gedhé, uga Forum Ekonomi Donya (WEF) lan media massa paling kuwasa,
padha gemeter ing ngarepé kabèh pamikir bébas sing wis tangi, lan padha ngarah marang karusakané.
Kenapa? Amarga dheweke wis kelangan kredibilitas liwat panyelidikan sing tuntas iki.
Lan lumantar Gusti Allah ing kabèh wong iki, amarga Gusti Allah, lumantar kita, lumantar Kristus lumantar kita,
wis mbukak kaluputan-kaluputan iki nganti jero pisan lan bakal terus mbukak sakabehe. Kuwi rencanane.
Saiki, dhèwèké lagi mbukak lingkaran sedulur loji saka Freemasonry Satanis pangkat dhuwur lan nggawa
mau marang padhang. Kita saiki lagi nggarap kuwi.
Dheweke ora bakal mandheg nganti owah-owahan gedhe ing donya wis kelakon.
Kita kudu pracaya lan mangerteni iki, mula kita kudu ngidini supaya iki mlebu ing pikiran kita ing dina-dina iki.
Delengen, Kakaisaran Romawi, sing wis diuripake maneh saka pati sing katon wiwit jaman Renaissance, saiki kabuka ing pepadhanging
Gusti Allah, bebarengan karo Israel palsu ing ngisore kana.
Putusan gedhe bakal teka ing donya iki, pracayaa.
Nanging kita, aku bakal ngomong, kabèh para wali lan wong sing bener sing padha manunggal, sing manggon lan ana ing bumi iki,
ditunjuk supaya Gusti munggah ing sajroning kita kanthi kamulyan sing sampurna nganti sak donya bisa ngalami owahing ati.
Iku tugase kita. Kabeh ciptaan lagi ngenteni kita.
Miturut rencana panyelamatané Gusti Allah, kabèh wong sing bener ing bumi dijanjèkaké panguwasa paling dhuwur paling ora sewu
taun, sajrone wektu kuwi padha bakal mulihaké kabèh ciptaan.
Sacara ringkes, aku mung bisa ngomong yèn tanggung jawab pribadi dibutuhaké.
Proses-proses iki mung bisa rampung yen kita bali marang tanggung jawab kita, panggilan kita, lan posisi kita ing swarga.
Minangka OCG, kita wis mimpin ing babagan iki suwéné puluhan taun.
Dina iki, aku kanthi anget ngajak kowe kabeh melu ing lelampahan iki.
Aku ora ateges kowe kabeh kudu melu organisasi kita, nanging monggo mlaku bareng ing dalan sing padha
karo kita! Lan kita kepengin kerja bareng karo kowe.
Lan aku kepengin menehi sampeyan kesempatan pisanan, mbok menawa langsung, kanggo miwiti, amarga saben esuk antara jam 6:00 lan
6:15, yaiku sajrone limolas menit iki, ewonan saka kita ing saindenging jagad padha ngucapake frasa
kreatif, utawa mantra kaya sing kita sebut, bebarengan.
Aja tersinggung karo tembung iki. Amarga kita padha ndonga bebarengan ing wektu-wektu iki nganggo
pandonga cekak sing padha, yaiku pandonga sing kreatif.
Ayo tak wenehi kowe conto pandonga sing kreatif kaya ngene:
"Kabèh kabeneran saiki wis nyawiji, kabèh tipuan para penipu wis remuk!"
Ing sawijining dina, sajrone limang menit pisanan ing kana, kita kabeh padha ndonga bab
sing padha bebarengan, saben ana ing panggonane.
Kabeh kabeneran saiki wis nyawiji, kabeh tipuan para penipu wis remuk!
Iku tembung sing kreatif! Pedhangé Gusti!
Utawa mantra liyane sing bisa kita ucapake ing dina liyane:
"Panyalahgunaan wewenang saiki wis kabuka, para penipu saiki wis ketahuan."
Sampeyan weruh, kuwi prentah sing kreatif!
Lan amarga kita paring dhawuh banjur bali kerja lan nindakake panaliten, kuwi pancen sing kelakon!
"Panyalahgunaan wewenang, saiki wis kabuka," apa ing WEF, PBB, utawa NASA, pilih wae, saiki
wis kabuka. "...Para penipu saiki wis kabuka."
"Kekuwatan asalé saka kelemahan," maneh sawijining mantra, "...Terobosan teka liwat kita!"
\"Kekuwatan asalé saka kelemahan, terobosan teka liwat kita.\"
Utawa siji maneh, ayo padha ndedonga bebarengan:
"Swarga, teka lan sobek-sobek, kaya sing wis diparingi Gusti lumantar kita, gawa
setan bareng kowe, belenggu manut sabda Gusti!"
Sampeyan weruh, kuwi sing pungkasane dadi intine.
Kita duwé tugas mbentuk ranté kanggo ngiket kuwasa setan ing saindenging jagad, kanthi Kristus lumantar kita.
Kaya kilat saka wetan menyang kulon, sakaligus, kita padha ngucapake pandonga sing
padha, prentah-prentah sing padha bebarengan.
Setan teka ing rantai, dhèwèké kudu dilebokaké ing penjara ngandhap lemah, dikurung sewu taun
supaya dhèwèké ora bisa manèh nggodha bangsa-bangsa.
Ing ngisor iki, ing teks program saben dina ing sasi iki, sampeyan bakal nemokake tembung kreatif sing cocog sing
kita kabèh ucapaké bebarengan antara jam 6:00 lan 6:05 esuk.
Lan aku mung ngomong: Rasakna kakuwatan iki nalika kanthi sinergis saya ngrembaka
sajrone limang menit pisanan – pancen luar biasa!
Yen sampeyan banjur mutusake nerusake, kita bakal seneng menehi sampeyan kode kanggo ngundhuh
kabèh brosur doa kuwat kita, kaya sing tak sebut.
Ing kono sampeyan uga bakal nemokake apa sing tak sebut minangka teks apostolik telung dimensi, yaiku pandonga lan
proklamasi penyembuhan sing bakal kita "materialisasi" bebarengan ing limang menit kapindho lan katelu.
Sampeyan bakal nemokake sing pisanan ing donya, aku bisa njamin kuwi.
Nanging ayo aku kandha yen donya anyar sakabehe diwiwiti saka omah.
Kita ora mulang kowe utawa wong liya apa wae sing ora kita lakoni dhéwé.
Kabeh diwiwiti saka awake dhewe, ing bab-bab sing paling cilik; kuwi sing penting.
Kabèh orientasi anyar kudu diwiwiti saka atiné dhéwé lan banjur nggayuh dimensi komunal, sing
déning Paulus diarani kamulyan ilahi sing sampurna.
Lan kabeh sing kita lakoni, kita lakoni tanpa kapentingan egois utawa kanggo kapentingan pribadi.
Iki ateges kabeh sing kita lakoni kita lakoni tanpa bayaran; kita lakoni kanthi sukarela. Amarga donya anyar uga tanpa dhuwit.
Matur nuwun sanget kanggo perhatian panjenengan, lan salam hangat kanggo panjenengan sedaya saka Swiss!
Pelukan kanggo kowe kabeh, aku ngarep-arep banget marang panjatan bebarengan kita, amarga bebarengan kita iki donya anyar!
Aku Ivo Sasek, sing wis ngadeg ing ngarepe Gusti Allah suwene 47 taun.