უბრალოდ შეხედეთ კითხვას: "გვტოვებს ღმერთი?" ეს იმაზე მიუთითებს, რომ ჩვენს საზოგადოებაში რაღაც მკვეთრად შეიცვალა.
რაც იმას ნიშნავს, რომ მსოფლიო კრიზისშია.
და ეს კრიზისი იმდენად მძიმეა, რომ გამაგრებული ქრისტიანებიც კი, ისევე როგორც სხვა
ღვთისმოსავი ადამიანები, ახლა ღმერთში ეჭვიანობას იწყებენ.
და ამგვარად, დღეს აქ გაცემული პასუხებით, მე უპირველესად მივმართავ მათ, ვინც გულწრფელად სწამს და ენდობა ღმერთს.
თუმცა, ჩემი თავდაპირველი პასუხები ამ თემაზე მიმართულია ყველასადმი, განსაკუთრებით კი მათადმი, ვინც ღმერთს მცირედ ან
სულაც არაფრად მიიჩნევს და არ სურს, რაიმე გაიგოს მის შესახებ.
რადგან ისინიც უკვე რამდენიმე წელია, რაც სულ უფრო და უფრო ხშირად მოიხმობენ ღვთის სახელს.
განსაკუთრებით 2001 წლის 11 სექტემბრის შემდეგ. ანუ, სამარცხვინო 11 სექტემბრის შემდეგ.
გახსოვთ, როდესაც ბილი გრემის ქალიშვილს ტელევიზიით ჰკითხეს ნიუ-იორკში მსოფლიო სავაჭრო
ცენტრზე ტერორისტული თავდასხმების შესახებ?
მას ჰკითხეს: "როგორ შეეძლო ღმერთს ასეთი რამ მომხდარიყო?"
შემდეგ ანა გრემმა შემდეგი პასუხი გასცა. მე მას აქ მოვიყვან.
მან თქვა: "დარწმუნებული ვარ, რომ ღმერთსაც ჩვენსავით სევდიანობს ამ მოვლენების გამო, მაგრამ წლების განმავლობაში
ჩვენ ვეუბნებოდით მას, რომ დაეტოვებინა ჩვენი სკოლები, ჩვენი მთავრობები და ჩვენი ცხოვრება".
და რადგან ღმერთი "ჯენტლმენია", მჯერა, რომ ის ჩუმად გადმოიხია.
როგორ შეიძლება ველოდოთ, რომ ღმერთი დაგვლოცავს და დაგვიცავს, როდესაც ჩვენ მას ვთხოვთ,
თავი დაგვანებოს? ციტატის დასასრული, ენ გრემი.
და ამ განცხადების გარდა, რომელიც ნათლად აჩვენებს, რა სჭირს ჩვენს საზოგადოებას, გაკეთდა სხვა აღსანიშნავი
დაკვირვებებიც, რომლებითაც მე ასევე მსურს დავიწყო ჩემი შენიშვნები კითხვაზე: "გვტოვებს თუ არა ღმერთი".
ხედავთ, ღმერთის მოშორება ჩვენი ყველა სკოლიდან და სახელმწიფო სისტემებიდან აშკარად აიღო ტემპი – და ეს ასეა მას
შემდეგ, რაც, მაგალითად, მადლინ მიურეი ო'ჰეირის მსგავსი ადამიანები ამტკიცებდნენ, რომ მათ სკოლებში ლოცვები აღარ სურდათ.
და ჩვენ უბრალოდ დავთანხმდით. სხვათა შორის, მალევე მას შემდეგ მედალინ მიურეი მოკლეს.
და შემდეგ ვიღაცამ წამოაყენა მოსაზრება, რომ სჯობდა, სკოლებში ბიბლია აღარ წაეკითხათ.
ბიბლია, რომელიც ამბობს: არ მოკლავ, არ მოიპარავ და მოყვასი შენი, ვითარცა თავი შენი, გიყვარდეს! და ჩვენ... დავთანხმდით.
შემდეგ დოქტორმა ბენჯამინ სპოკმა განაცხადა, რომ თავი უნდა შევიკავოთ სხეულებრივი დასჯისგან, როდესაც ჩვენი
შვილები არ გვისმენენ, რადგან ამან შეიძლება უარყოფითად იმოქმედოს მათ პატარა პიროვნებაზე და დააზიანოს თვითშეფასება.
ჩვენ ვიფიქრეთ, რომ ექსპერტმა თავისი საქმე იცის და თქვა: "აბა, რა ვქნათ?"
თუმცა, დოქტორ სპოკის ვაჟმა მალევე თავი მოიკლა.
თუმცა, ჩვენ ასევე შევთანხმდით, რომ ზემოხსენებული განცხადება უნდა ვრცელდებოდეს არა მხოლოდ სკოლებზე, არამედ მშობლებზეც.
ამიტომ, არც მასწავლებლებს და არც მშობლებს არ უნდა ჰქონდეთ უფლება, რაიმე სახით შეეხონ უსმენობას.
და შემდეგ ვიღაცამ თქვა: "მოდით, ჩვენს ქალიშვილებს აბორტის გაკეთების უფლება მივცეთ – მშობლებისთვის
შეტყობინების გარეშეც კი". ჩვენ კი ვთქვით: "რატომაც არა?"
შემდეგ სკოლის საბჭოს რამდენიმე ჭკვიანმა წევრმა კვლავ დათანხმდა:
ერთ მომენტში, ჩვენი ბიჭები მაინც გააკეთებენ ამას.
მაშ, მივცეთ მათ კონდომები, თუ სურთ, და ამის შესახებ მშობლებისთვის წინასწარ შეტყობინება არ არის საჭირო.
და ამგვარად, მათ შეუძლიათ დაიცალონ და გაერთონ, როგორც თავად სურთ.
და რა ვქენით? ისევ შევთანხმდით.
და შემდეგ ჩვენმა ზოგიერთმა უმაღლესმა არჩეულმა თანამდებობის პირმა განაცხადა:
მნიშვნელობა არ აქვს, როგორი პირადი ცხოვრებით ვცხოვრობთ, როგორც პოლიტიკოსები.
მთავარია, რომ ჩვენს საქმეს კარგად ვაკეთებთ.
და ჩვენ ვამბობდით, რომ რას უჭირს, ვფიქრობდით, რომ სანამ ადამიანი, პრეზიდენტის ჩათვლით, თავის თავისუფალ დროს რასაც
აკეთებს, არარელევანტურია, მთავარია, თავისი საქმე უნაკლოდ აკეთოს და ეკონომიკა ფუნქციონირებდეს. ხვდებით?
და შემდეგ ვიღაცას მოუვიდა აზრი, დაბეჭდილიყო ჟურნალები შიშველი ქალების სურათებით და ამას "ქალის
სხეულის სილამაზისადმი ბუნებრივი აღფრთოვანება" დაერქმია.
და ჩვენ ვთქვით: "აბა, რა ვქნათ?"
შემდეგ ვიღაცამ ეს ბუნებრივი აღფრთოვანება ერთი ნაბიჯით წინ წასწია და ინტერნეტში შიშველი ქალებისა და ბავშვების
სურათები გამოაქვეყნა, რათა დღეს ნებისმიერმა მათ ნახვა შეძლოს.
და გვითხრეს, რომ ეს სიტყვის თავისუფლება იყო, და ჩვენ ისევ დავთანხმდით.
შემდეგ გასართობი ინდუსტრიის წარმომადგენელმა შემოგვთავაზა:
მოდით, შევქმნათ ტელეშოუები და ფილმები, რომლებიც შეიცავს ძალადობას, ჰომოსექსუალობასა და სექსუალურ
თავისუფლებას, და ჩავწეროთ მუსიკა, რომელიც მოუწოდებს გაუპატიურების, ნარკოტიკების, თვითმკვლელობისა და სატანიზმისკენ.
და ჩვენ გვჯეროდა, რომ ეს მხოლოდ გართობა იყო და სერიოზულ ნეგატიურ გავლენას არ მოახდენდა, რადგან მას ისედაც სერიოზულად
არ აღიქვამდნენ, და ჩვენ ამ ყველაფერზე დავთანხმდით. რა ვქნათ?
და ახლა, ახლა საკუთარ თავს ვეკითხებით, რატომ არ აქვთ ჩვენს შვილებს მოულოდნელად სინდისი, რატომ ვეღარ არჩევენ კარგს ცუდისგან
და რატომ არ აქვთ არანაირი წინააღმდეგობა თანაკლასელების, თუნდაც მასწავლებლების,
მშობლების ან თუნდაც საკუთარი თავის მოკვლის მიმართ.
მაგრამ, ალბათ, ამ ფაქტის ახსნა შეგვიძლია, თუ მასზე საკმარისად დიდხანს სერიოზულად ვიფიქრებთ და საკუთარ თავს
ვკითხავთ, ხომ არ არის ეს მჭიდროდ დაკავშირებული გამოთქმასთან "რასაც დათესავ, იმას მოიმკი". ხვდებით?
ახლა ჩვენ ნაბიჯ-ნაბიჯ ჩავუღრმავდებით თემას, რომელიც იმდენად ღრმა იქნება, რომ, როგორც ვიცით, შესაძლოა, პრობლემები შეგიქმნათ.
თუმცა, ჩვენ ეს უნდა გავაკეთოთ, რადგან ის მჭიდროდ უკავშირდება ამ საკითხს.
ყოველ შემთხვევაში, ვინც ჩვენს დროში იკითხავს: "რატომ უშვებს ღმერთი ამას?", პირველ რიგში
ვუპასუხებდი: "რატომ ვუშვებთ ჩვენ ამ ყველაფერს?"
სინამდვილეში, საუკეთესო შემთხვევაში, ჩვენ მივატოვეთ ღმერთი და არა ღმერთმა ჩვენ.
და ახლა ვსაუბრობ ყველა ქრისტიანთან, მაგრამ ასევე სხვა ღვთისმოსავ ადამიანებთან.
გთხოვთ, გულმოწყალედ მოეკიდოთ იმ სივრცეს, რომელსაც ახლა აქ ვგულისხმობ, რათა სარგებელი მიიღოს არა მხოლოდ ჩვენ, ქრისტიანებმა,
არამედ ყველა ადამიანმა, ვისაც იგივე პრობლემა აწუხებს.
გარდა იმისა, რომ ჩვენც ზედმეტად მცირე წინააღმდეგობით მივიღეთ ყველა ეს დამთრგუნველი მოვლენა, კიდევ უფრო მნიშვნელოვანი და გადაუდებელი
საკითხი გვაიძულებს დავსვათ კითხვა: "ნუთუ ღმერთმა მიგვატოვა?"
ჩვენ ამას მხოლოდ ერთი მიზეზის გამო ვკითხულობთ: იმიტომ, რომ 2000 წელზე მეტია გვასწავლიან, რომ ამქვეყნად უზნეო და
ბოროტი ადამიანები უნდა გამოჩნდნენ, მაგრამ ჩვენ, ღვთისმოსავნი, დროულად ზემოდან მივიღებთ დახმარებას.
და ეს ზეციური დახმარება აღთქმულია არა მხოლოდ ჩვენ, ქრისტიანებს, არამედ ყველა მორწმუნეს ყველა რელიგიიდან,
ფილოსოფიური და ესოთერული იდეოლოგიების მიმდევრებსაც კი.
მხოლოდ ჩვენ, ქრისტიანებისთვის, იესო ბრუნდება, რომელიც, სავარაუდოდ, ზეციდან თავის ყველა ანგელოზთან ერთად უნდა დაბრუნდეს, რათა
აქ, ქვემოთ, ანტიქრისტეს მსოფლიო ძალაუფლებისგან გაგვათავისუფლოს.
როგორც ვთქვი, ჩვენ არ ვართ ერთადერთები. მუსლიმების შემთხვევაშიც იგივეა.
თუმცა მათი იმედი მხოლოდ იესოში კი არ არის, არამედ მახდიშიც.
ისიც უნდა ჩამოვიდეს ციდან, რომ აქაური არეულობა ჩვენთვის დაალაგოს.
ესოთერიკოსებისთვის კი ეს უცხოპლანეტელები არიან, რომლებიც თავიანთ ხომალდებში გვიყვანენ და ამ
ყველაზე რთული საათისგან ყოველგვარი ხრიკებით გვაშორებენ.
ბოლო ათწლეულების განმავლობაში მსოფლიოს უმეტესი ნაწილისთვის ამერიკელები უნდა "ებომბათ" დემოკრატიული
მშვიდობა დიქტატორულად ჩაგრული ხალხებისთვის. ხვდებით?
ამერიკელებიც ყოველთვის ცაშიდან შემოდიოდნენ, გამანადგურებლების მთელი არმიებითა და მთელი თავიანთი სამხედრო ტექნიკით.
როდესაც იესო მოსალოდნელი სახით არ მოსულა საუკუნეების განმავლობაში, ქრისტიანების მცდარმა იმედმა საბოლოოდ ისრაელზეც გადაინაცვლა.
მოულოდნელად, რომაელთა მიმართ წერილის მე-11 თავის თანახმად, ისრაელი კვლავ აღდგებოდა და მსოფლიო ძალად იქცეოდა.
სწორედ ამიტომ, მისიონერული ორგანიზაციები, როგორიცაა "Mitternachtsruf" (შუაღამის მოწოდება), ათწლეულების
განმავლობაში ყოველი ახალი ისრაელური რაკეტისა და გამანადგურებელი თვითმფრინავის სახით ხსნის შესახებ ქადაგებენ.
დღემდე ქრისტიანებს არ გაუაზრებიათ, რომ, მაგალითად, 1948 წელს დაარსებული ისრაელის სახელმწიფო მასონობის წმინდა პროდუქტია.
ამაზე ბევრი რამის თქმა შეიძლება. ჩვენ ამას ვხსნით Kla.TV-ზე.
თუმცა მასონური ხელმძღვანელობა ღიად აღიარებს სატანიზმს. თქვენ ეს იცით.
და შემიძლია, ასე გაუთავებლად გავაგრძელო.
მოდით, გადავცეთ მემარცხენეებს. მემარცხენეები მოელიან თავიანთი წითელი ძალაუფლების, ჩაქუჩისა და ცელით, აღდგენას.
ისინი ასევე იმედებს ახალ პოლიტიკოსებზე ამყარებენ, რომლებიც სათავეში არიან.
საერთო ჯამში, თუმცა, ჩვენ ყოველთვის ერთსა და იმავე სურათს ვხედავთ მთელ მსოფლიოში:
ადამიანთა უდიდესი უმრავლესობა, ასე ვთქვათ, სრულიად უმწეოდ წევს მიწაზე და მუდმივად მზარდი საფრთხის წინაშე სრულიად უძლურია.
დიახ, მხოლოდ გარე დახმარებას, ზემოდან მოსულ დახმარებას, შეუძლია მათი გადარჩენა.
და ეს, ერთი შეხედვით, ბრძნული იმედი, რომელიც პრაქტიკაში, ყველაზე რთულ მომენტებში, ყოველთვის
უიღბლოდ აღმოჩნდება, კვლავ და კვლავ იმსხვრევა. რატომ?
რადგან, როგორც მოსალოდნელი იყო, ზემოდან დახმარება არ მოდის, მხოლოდ მეტი ბომბი, მეტი რაკეტი, მეტი მუქარა,
ელვისებური დარტყმები, ეკოლოგიური და მეტეოროლოგიური კატასტროფები.
სულ უფრო და უფრო მეტი მიწისძვრა, ქემთრეილები, დაგეგმილი პანდემიები და ასე შემდეგ. მათი ჩამოთვლა მთელი დღე შეიძლება.
და როდესაც საქმეები ცუდად მიდის, მე ვამბობ, რომ ეს ყოველთვის ერთი და იგივეა ნებისმიერი ტიპის ადამიანთან, ნებისმიერი
რელიგიის, იდეოლოგიის ან პოლიტიკის შემთხვევაში. რა არის ეს?
ჩვენ ყველამ არასწორად გავიგეთ და არასწორად წარმოვაჩინეთ ჩვენი სახელმძღვანელოები და რელიგიური ტექსტები!
როგორც რიგითმა ადამიანებმა, ჩვენ, მაგალითად, არასწორად გავიგეთ და არასწორად განმარტეთ პოლიტიკის წესები.
ჩვენ ყველამ ერთი და იგივე შეცდომა დავუშვით. რა იყო ეს?
ჩვენ ნამდვილად არ გვესმოდა ის ვალდებულება, რომელსაც საკუთარ თავს ვუყენებდით! ხვდებით?
როგორც მარტივ, დემოკრატიულ ხალხს, ჩვენ უბრალოდ გადავანდეთ ყველა ის პასუხისმგებლობა, რომელიც, როგორც ხალხს, ჩვენ
გვეკისრება, ჩვენს წარმომადგენლებს – ჩვენს პოლიტიკურ პარტიებს.
იმის ნაცვლად, რომ გაგვეცნობიერებინა, დემოკრატიას თითოეული მოქალაქისგან მოითხოვს, აქტიურად ჩაერთოს ხალხის
წინაშე მდგარ პრობლემებში და, შესაბამისად, კარგად იყოს ინფორმირებული, ჩვენ პასიურობა შევარჩიეთ.
იმის ნაცვლად, რომ ყოველი პრობლემის მტკივნეულ შობადობას გაგვეძლო, რათა რეალური გადაწყვეტები
გაგვეჩინა, ჩვენ ყოველგვარ წვეულებებზე ვერთობოდით.
როგორც ქრისტიანებს, წვეულებებზე სიარულიც კი. გთხოვთ, არ ნაწყენდეთ, როდესაც ამას ვამბობ.
მაგრამ ჩვენ პრაქტიკულად არაფერი გაგვიკეთებია. ხვდები?
ზოგიერთები ლუდის ბიზნესშიც კი ჩაებნენ, ყველანაირი ნარკოტიკითა და ფარმაცევტული პროდუქტით გვატენიანდნენ. ასე იქცეოდნენ ადამიანები.
პრობლემების გადაჭრისა და არსებული საკითხების შესწავლის პასუხისმგებლობის აღების ნაცვლად, ჩვენ ასევე ვსწავლობდით
ყოველგვარ სატელევიზიო ჟურნალებსა და გადაცემებს. ხვდებით?
თუმცა, მხოლოდ მათ, ვინც ამ სამყაროში მიმდინარე მოვლენებს არ ჩამორჩება, შეუძლიათ, ნამდვილად
გამოთქვან თავიანთი აზრი და დემოკრატიულად მისცენ ხმა.
არასდროს უნდა გადააწყო საკუთარი პერსონალური პასუხისმგებლობა არჩეულ წარმომადგენლებსა თუ ლიდერებს. სწორედ ამას ვგულისხმობ.
თქვენ მხოლოდ მაშინ შეგიძლიათ არჩიოთ სათანადო წარმომადგენლები, თუ მათ ბოლომდე იცნობთ!
თუმცა, მთელი ასეთი ცოდნა კატეგორიულად დაგვემალა. ყოველ შემთხვევაში, უმეტესობას ჩვენგან, ქრისტიანების.
და ამგვარად, ჩვენ სულ უფრო და უფრო დავშორდით ამქვეყნიურ რეალურ პრობლემებს, ვერ ვასრულებთ ჩვენს მისიას, როგორც ქვეყნის ნათლისა და
მარილისას, თუ შეიძლება ასე ითქვას, და საშუალება ვაძლევთ ყველანაირ პერსონაჟს, რომ გამოჩნდნენ, რომლებიც ახლა უკვე
თავიანთი ნება-სურვილისამებრ აყალბებენ ჩვენი არჩევნების შედეგებს.
ჩვენ, ყოველგვარი მორწმუნეები, მაგრამ ახლა ეგზოთერიკოსებსა და იდეოლოგებსაც ვგულისხმობ, ვერასდროს გავაცნობიერეთ, რომ
ჩვენი მასწავლებლები არ მოსულან იმისთვის, რომ ჩვენ შემდეგ საუკუნეების განმავლობაში გვექებინა ისინი. ამას არავინ სურდა.
და შესაძლოა, ერთმანეთს თავებიც კი დავუმტვრიოთ, იმის გარკვევაში, თუ ჩვენგან ვის ჰყავდა ან
ჰყავს ყველაზე მოკრძალებული და საუკეთესო ბატონი.
მე ვამბობ: "რომელიც არ უნდა ყოფილიყო ბატონი, ვინც კი აქ გამოჩენილა, თითოეულ მათგანს ერთადერთი მიზანი
ჰქონდა — ჩვენ, უბრალო ხალხი, ასევე ბატონებად ექცია!"
გესმის? არ აქვს მნიშვნელობა, რა ჟანრია.
ეს არის ის, რაც იესოს სურდა, ეს არის ის, რაც მუჰამედს სურდა, ეს არის ის, რაც ლაო-ძეს სურდა, ეს
არის ის, რაც ბუდას სურდა, დაასახელე, ვინც გინდა!
კარატეს მასწავლებელიც, კუნგ-ფუს მასწავლებელიც. ყველა გინდათ ოსტატი გაგხადოთ.
როცა ოსტატი მოდის, მას სურს, რომ ოსტატი გახდე.
მაგრამ ჩვენ ყველამ ისინი მხოლოდ თაყვანისცემის ობიექტებამდე დავიყვანეთ. ხვდები? დავიყვანეთ, და არა აღვამაღლეთ.
ჩვენ, ქრისტიანები, კისერზე ჯვრებსა და ჯაჭვებში ჩაკრულ იესოს ვატარებთ, ებრაელები კი თავიანთ რჯულისმდებელს
ქამრებზე ლენტებით ან შუბლზე ყუთის სახით დაატარებენ.
ქრისტიანობაში, იუდაიზმში თუ სხვა რელიგიებში.
ყველგან ვპოულობთ რელიქვიებს, ხატებს, ქანდაკებებს, იქნება ეს იესოს, ბუდას თუ სხვა
რელიგიური დამფუძნებლების. სინამდვილეში რას ვაკეთებთ?
ჩვენ პატივს ვცემთ წმინდა ნივთებს, წმინდა მოგონებებს, წმინდა კედლებს, წმინდა ქვებს, ადგილებს, სადაც სალოცავად მივდივართ.
წმინდა ჯვრები, კურთხეული წყალი, მხოლოდ ჩამოთვლა შეიძლება.
ყოველგვარი გამართლების ნიშნები – და ხედავთ, როგორ ქადაგებენ ყველა ეს რელიგიური კულტი ერთსა და იმავე ბედსა თუ სირთულეს?
ჩვენ დახმარებას ვეძებთ ჩვენი ბატონებისგან, ვეძებთ დახმარებას ზემოდან, ციდან, თუნდაც იმ
კერპებისგან, რომლებიც თავად გამოვკვეთეთ ან ჩამოვასხით.
ყოველ შემთხვევაში, ჩვენ ყოველთვის დახმარებას გარეთ ვეძებთ – და ბოლოს და ბოლოს – და სწორედ ეს არის
პრობლემა – ბოლოს და ბოლოს, დახმარებას საკუთარ თავში ვეძებთ!
საქმის არსი ეს არის. ხვდები?
ჩვენთვის, ქრისტიანებისთვის, ეს განსაკუთრებით უცნაურია, იმის გათვალისწინებით, რომ იესომ უკვე უთხრა
სამარიტელ ქალს ჭასთან – და მე ციტირებ იოანეს 4:14-ს:
ვინც წყალს დალევს, რომელსაც მე ვაძლევ, ის კვლავ აღარ დაწყდება წყურვილი, არამედ წყალი, რომელსაც მე ვაძლევ, მასში — მასში —
იქცევა უსასრულო შადრევნად, რომელიც მარადიულ სიცოცხლეს იძლევა.
ხედავთ, იესო ამტკიცებდა, რომ ის, რასაც ის გვაძლევს, ჩვენში წყაროდ უნდა იქცეს.
ჩვენ თვითონ ვხდებით ნაკადი. დახმარება ჩვენივე შიგნიდან მოდის. ის ჩვენში მან დაამკვიდრა. ხედავ ამას?
ახლა განვიხილავთ ამ თემას მთელ იმ ნაწყვეტში, რომელსაც აქ წარმოგიდგენთ.
მაგრამ მე მინდა, რომ ნელა წავიდეთ, რათა საბოლოოდ შევძლოთ გავიგოთ ქრისტეს მეორედ მოსვლა – ქრისტეს
მეორედ მოსვლა ჩვენში. მოდით, ნაბიჯ-ნაბიჯ წავიდეთ.
ხედავთ, ყველა რელიგიური დამფუძნებელი და იდეოლოგიური მოძღვარი, იესო ქრისტეს ჩათვლით, ყოველთვის ასე აცხადებდა ჭეშმარიტ
დახმარებას, რომ, მიუხედავად იმისა, რომ ის სინამდვილეში ღმერთისგან ან ზეცისგან მოდის, მას სურს,
ფორმა შეიძინოს ჩვენში, ჩვენი მეშვეობით და ჩვენ მიერ.
ამით დასრულებულია მოკლე მიმოხილვა.
და სწორედ ეს გზავნილია, რომელიც პირდაპირი მნიშვნელობით ხელიდან გაგვეპარა.
და რადგან ჩვენი ყველა ბატონი ან მოკლეს, ან სხვაგვარად დაიღუპნენ, ველით, რომ ისინი თავიანთ ძველ
სახეობაში დაბრუნდებიან. ყველა ერთად, მათი ბატონები.
მაგრამ ყველა მათგანი ჩვენი მეშვეობით დაბრუნებას ცდილობდა. დღეს ამას საკმარისად ვერ ხაზს ვერ გავუსვამ.
და ამასთანავე, ახლა მე ბიბლიიდან წარმოვაჩენ ამ ფუნდამენტურ იდეას, ანუ ამ ფუნდამენტურ საზრუნავსა თუ მთავარ განზრახვას.
და ყველა სხვა სახის ადამიანმაც ისევე უნდა მოიქცეს, როგორც მე.
გამოიყვანეთ ის, რასაც ახლა ვამბობ, ბიბლიიდან, თქვენი საკუთარი სახელმძღვანელოებიდან ან რელიგიური
წიგნებიდან, თქვენივე ტრადიციებიდან და დოქტრინებიდან.
უბრალოდ, ნუ განაგრძობთ იმავე შეცდომის დაშვებას, რომელსაც საუკუნეების განმავლობაში ყველა ვუშვებთ.
ჩვენი, ქრისტიანების, მოლოდინი, რომ იესო ზეციდან ჩამოვა, უამრავი ანგელოზის თანხლებით, რათა აქ, დედამიწაზე, განგვსაჯოს, ისეთივე
მცდარია, როგორც, მაგალითად, მუსლიმების მოლოდინი, რომლებიც ფართო შარვალს იცვამენ, რადგან
მიიჩნევენ, რომ მუჰამედი კაცის სახით დაბრუნდება.
კიდევ ერთხელ ვიტყვი: "თუ რომელიმე ბატონი დაბრუნდება, ის არ მოისურვებს ხელახლა დაბადებას რომელიმე
საძრომიალოში ან შარვალშიც კი". ესენი, უმეტესწილად, სიმბოლოებია.
კაცის შობის ეს სიმბოლო, ისევე როგორც მასზე ადრეული უბიწო შობა, უბრალოდ მიუთითებს ზებუნებრივზე და
ღვთაებრივზე, ჩვენში მიმდინარე ღვთაებრივ მოვლენებზე.
უნდა გავხდეთ, ასე ვთქვათ, მასკულინურები, რაც იმას ნიშნავს, რომ თავად უნდა გადავიქცეთ ბატონის ხატად.
მაგრამ საბოლოო ჯამში, ჩვენს ბატონებსაც სურთ, რომ ყველა ქალში დაბრუნდნენ, ჩვენი შვილების მეშვეობითაც კი, ხვდებით, და შიგნიდან!
და სწორედ ამას ასწავლიდა იესო ქრისტე კაცობრიობას.
ჯვარცმამდე ცოტა ხნით ადრე, მან თავის 12 მოწაფეს, თავის მთავარ მოწაფეებს, უთხრა შემდეგი: იოანე 16:16:
უთხრა მათ: "კიდევ ცოტა ხანს დავრჩები თქვენთან, შემდეგ კი აღარ მიხილავთ. მაგრამ ჩემი წასვლიდან მალევე კვლავ მიხილავთ".
იესომ ნათლად იწინასწარმეტყველა თავისი სიკვდილი.
სხვათა შორის, საუკუნეებით ადრე, ფსალმუნებიც, ისევე როგორც ძველი წინასწარმეტყველები, დეტალურად იწინასწარმეტყველებდნენ, თუ როგორ
მოვიდოდა იესო, როგორ ემსახურებოდა და როგორ დაიკრავდნენ ჯვარზე.
მაგალითად, ფსალმუნში 22, ესაიას 53-ში და მრავალ სხვა ადგილას.
მაგრამ მასში ასევე ნათქვამია, თუ როგორ მოკვდება და როგორ აღდგება ის.
ასევე, როგორ დაბრუნდება ზეცაში, საიდანაც მოვიდა.
თუმცა, აქ ამ ყველაფრის ახსნა ზედმეტი იქნებოდა.
მთავარი კი ისაა, რომ იესო არაერთხელ ამბობდა ზუსტად საპირისპიროს იმისა, რაც ქრისტიანობამ
შემდგომ 2000 წლის განმავლობაში დაამკვიდრა.
იესომ, მაგალითად, ნათლად და ცალსახად თქვა, წავიკითხოთ ერთად: იოანე 16:7:
თქვენთვის სასარგებლოა, რომ მე წავიდე, რადგან, თუ არ წავედი, სულიწმინდა არ მოვა თქვენთან;
ხოლო თუ წავედი, მე მას გამოვგზავნი თქვენთან.
ისე, ეს სასარგებლოა, ამბობს ის.
ერთი მხრივ, იესომ თავის შესახებ თქვა: მე მალე დავბრუნდები, როგორც გამოცხადების 3:11-შია ნათქვამი!
თუმცა, რაც შეეხება მის მეფობას ზოგადად, მან სხვადასხვა იგავში თქვა, რომ დიდი დრო იქნებოდა, სანამ აქ, ჩვენ
შორის, თავის მეფობას დაამყარებდა – ან უკვე დამყარებული აქვს.
და სწორედ ეს მოხდა.
ნახე, მისი აღდგომიდან 50 დღის შემდეგ იყო პენტეკოსტის დღესასწაული, როდესაც იესო დაბრუნდა. ხვდები ამას?
იესო დაბრუნდა. "ახლავე მოვალ".
იოანე 14:18: "არ დაგტოვებთ ობლად", — თქვა იესომ, — "მოვალ თქვენთან".
როდესაც დღეს ვსვამთ კითხვას: გვტოვებს ღმერთი? არა, ის ყოველთვის ჩვენთან იყო.
მე მოვალ თქვენთან – პენტეკოსტზე ის მოვიდა.
იოანეს 14:23-ში ნათქვამია: "მე და მამა ჩემთან მოვალთ და თქვენთან დავემკვიდრებით".
შენში! შენში! ეს პენტეკოსტეს დღეს მოხდა. შენში.
იესომ ერთხელ თქვა: მამა მოგივლენთ თავის სულს!
სხვა დროს თქვა: მოგივლენთ სულიწმინდას!
უბრალოდ, შენიშვნის სახით: მე და მამა ერთი და იგივე ვართ, ის სხვაგან ამბობს, რომელიც პირდაპირი თარგმანით უნდა ითარგმნოს.
იესო არის ღმერთი, იესო არის იეჰოვა ძველ აღთქმაში და ის არის იესო.
და კვლავ და კვლავ ამბობს: მე მოვალ თქვენთან!
და ამგვარად გადმოისხა სულიწმინდა პენტეკოსტეს დღეს!
ხედავთ, ის იესო იყო; სულიწმინდაც იესოა.
და როგორც შენ შედგები სულისგან, სულისგან და ხორცისგან, ასევე მამა, ძე და სულიწმინდა შეადგენენ ერთ პიროვნებას.
შენ ადამიანი ხარ, არა?
გონება, სული და ხორცი; მამა, ძე, სულიწმინდა — ეს ყველაფერი იესოა. მხოლოდ ის.
აჰა, და იქ მყოფმა მთელმა ხალხმა, რომელიც მასზე იყო კონცენტრირებული, მოულოდნელად მისი
გავლენით ათობით სხვადასხვა ენაზე ალაპარაკდა.
ეს იესოა, რომელიც დაბრუნდა.
მოციქულებმა იესოს მსგავსად დაიწყეს სნეულთა განკურნება, ეშმაკების განდევნა და მკვდრეთით აღდგენა!
ნიშნები და სასწაულები, უსასრულო ძალის საქმეები აღსრულებულა.
და უცებ ისინი მოდიოდნენ საძულველი გადასახადების ამკრეფებისგან, მეთევზეებისა და ფერმერებისგან, ყოველგვარი ხალხისგან!
ისინი ამოუცნობები იყვნენ. რატომ?
რადგან ღმერთი თავისი წმინდებითა და სულიწმინდით ზეციდან ჩამოვიდა, რადგან იესო კვლავ მოვიდა.
მაგრამ არა იმისთვის, რომ მათი ადგილი დაეკავებინათ და რომის ბატონობის წინააღმდეგ ებრძოლათ, როგორც ამას ყოველთვის აპირებდნენ.
მიუხედავად ამისა, იესო, ანუ ღმერთი, მოვიდა თავისი სულიწმინდის მეშვეობით ამ უბრალო ადამიანებთან, რათა მათში განხორციელებულიყო.
ისინი ახლა მისნაირები უნდა გახდნენ. მათ ეს თავიდანვე ძალიან კარგად გაიგეს.
იოანეს 14:12-ში იესო ამბობს: "ჭეშმარიტად, ჭეშმარიტად გეუბნებით თქვენ: ვინც ჩემზე ირწმუნებს, ისიც იმასვე გააკეთებს, რასაც მე
ვაკეთებ, და ამაზე დიდსაც გააკეთებს, რადგან მე მამასთან მივდივარ".
სწორედ ეს თქვა იესომ! მაგრამ ხედავთ, მალე ეს შინაგანი დინამიკა კვლავ დასტაბილურდა.
თავდაპირველად ეს ბროლის მსგავსად იყო ნათელი: იესო მათში დაბრუნდა.
მაგრამ შემდეგ ის სტაბილიზდება და იწყება დევნა.
მოციქულებმა ამ ტენდენციას ცეცხლოვანი წერილებით უპასუხეს.
პავლე დიდი მწუხარებით წერს გალატელთა 4:19-ში. წაიკითხეთ ჩემთან ერთად:
თქვენთვის, ჩემო ძვირფასო შვილებო, კვლავ ვიტანჯები ყველა იმ ტკივილითა და შიშით, რასაც დედა იტანს შვილის გაჩენისას
– ვიდრე ქრისტე თქვენს ცხოვრებაში ხორცშესხმული არ გახდება.
ხედავთ, რას გულისხმობენ მოციქულები? ქრისტე ჩვენში.
გალატელთა 2:20-ში ის ამას ხაზგასმით ამბობს, ყველაზე ლამაზი შესაძლო ფორმით:
უკვე მე კი არ ვცხოვრობ, არამედ ქრისტე ცხოვრობს ჩემში.
ფილ. 3:11-ში პავლემ იმდენსაც კი მიაღწია, რომ დაწერა: "... რათა როგორმე მივაღწიო მკვდრეთით აღდგომას".
რადგან აღმდგარი უფალი მასში ცხოვრობს, მაგრამ არა ისე, როგორც ადამიანი გულში ბიძია ჰანსს ატარებს, ხომ ხედავთ,
არამედ როგორც ცოცხალი ღმერთი, რომელიც ჩვენში დამკვიდრებულია და სურს, თავი სრულად გამოხატოს ჩვენი მეშვეობით.
ამიტომ, სააპოსტოლო წერილების მთელი ხაზგასმა იმ ფაქტზე იყო, რომ ღვთის გადმოსხმულ სულს, სახელად
ქრისტეს, მორწმუნეებში სრული ფორმა უნდა მიეღო.
ეფესელთა მიმართ წერილის მე-4 თავში პავლე მთელ თავს უთმობს ამ ახალ სხეულს, ქრისტეს ამ ორგანიზმს, რომელსაც ასევე
ქრისტეს სხეულს უწოდებენ, რომელიც ახლა სრულ სიმაღლემდე, სრულ სრულყოფილებამდე უნდა გაიზარდოს.
ის ამბობს: "სანამ ყველანი არ მივაღწევთ ქრისტეს სისრულეს, კაცის სრულ ასაკს..." (ეფეს. 4:12-13).
და ამგვარად, იესო ქრისტეს აღდგომისა და სულის გარდამოსვლის შემდგომ პირველ ათწლეულებში, პირველმა ქრისტიანებმა პირდაპირი
მნიშვნელობით მიეცათ ნება ამ საიდუმლოს – მათში გარდამოსულ ცოცხალ ღმერთს – რომ ზრდილიყო და ძლიერებოდა მათში.
ისინი სულ უფრო ძლიერები ხდებოდნენ, სულ უფრო სულიერად ძლიერები.
და 70 წელზე ნაკლების შემდეგ, ეს ინტელექტუალური ძალა და ძლიერება მათში იმდენად გაიზარდა, რომ მთელი რომის იმპერია
მას დანებდა – შეიძლება ითქვას, იძულებული გახდა, დანებებოდა.
რომაული მახვილები, თითქოსდა, ურმის ფარებად გადაქცნენ.
იესო ქრისტეს სულმა, რომელიც ყოველთვის მშვიდობის პრინცი იყო, უბრალოდ დაამარცხა რომის იმპერია, ეს იმპერია, რომელმაც მანამდე
დაამარცხა და შთანთქა ყველა ძველი ეგვიპტური, ძველი ბაბილონური, სპარსული და ასევე ძველი ბერძნული კულტურა. ასეთი
ძლიერი იყო მათში ღმერთი, ქრისტეს დაბრუნება მათში, ხვდებით?
მაგრამ შემდეგ რაღაც მოხდა, კერძოდ, წაქეზება და ცილისწამება, უმეტესად მათივე რიგებიდან.
ამან ქრისტიანთა მასობრივი დევნა გამოიწვია.
და, მიუხედავად იმისა, რომ არ მსურს აქ დეტალურად შევისწავლო ამის მიზეზები და საფუძვლები, ახლა ყურადღებას მხოლოდ ამ
საკითხთან დაკავშირებულ რეალურ მტკივნეულ წერტილზე გავამახვილებ.
ჯერჯერობით მეორე სცენამ ფორმა იღო, იმან, რომელიც დასაწყისში ვახსენე.
რადგან იესომ საკუთარ თავზე მხოლოდ ის არ უთქვამს, რომ დაბრუნდებოდა მალე, მალევე, სწრაფად.
მან ასევე სხვადასხვა იგსით ნათლად აღნიშნა, რომ მის წასვლასა და ზოგად, მსოფლიოსთვის ხილულ დაბრუნებას შორის დიდი ძვრები მოხდებოდა.
ის ამას აღწერს არა მხოლოდ ათი ქალწულის იგავში, რომლებიც დიდხანს ელოდნენ პატარძლის მეუღლეს, იმდენად
დიდხანს, რომ ყველა ჩაეძინა, რაც მათეს 25-შია წერილი.
მან ასევე მიანიშნა თავის თითქმის ხანგრძლივ არყოფნაზე იგავში მეფის შესახებ, რომელიც წავიდა.
ის წავიდა, როგორც თავად ამბობს, შორეულ ქვეყანაში, ანუ ამ ტიპოლოგიების მიხედვით, შორეულ ქვეყანაში — იგავის თანახმად — რათა
დაემყარებინა თავისი მეფობა და შემდეგ დაბრუნებულიყო და, ასე ვთქვათ, თავისი მეფობა საწყის წერტილში
დაემყარებინა. ეს შეიძლება წავიკითხოთ ლუკას 19:12-ში.
შემდეგ მოდის ცნობილი სცენა მათთვის მინდობილი ნიჭების შესახებ, სადაც ის თავის ხელქვეითებს ეუბნება:
მოქმედე ამისამებრ, იყავი აქტიური ჩემს დაბრუნებამდე; ასევე გვხვდება მარკოს 13:34-ში.
ამ იგავში ყველამ გაამრავლა თავისი ნიჭი, გარდა ერთისა, რომელიც პასიურობდა. და სწორედ ეს უნდა აღინიშნოს.
მის დაბრუნებულ ბატონს ამის შეფასებისას უჩვეულოდ მკაცრი იყო. რატომ?
რადგან ღმერთს ჩვენში გამრავლება აქვს განზრახული, როგორც ეს იგავი გვამცნობს, ჩვენივე ქმედებებით, ჩვენი მტკიცე
ცოდნით, რომ ღმერთი ახლა ჩვენში სრულიად დამკვიდრდა და ჩვენი მეშვეობით ყველაფრის განახლება სურს.
ის სურს გამრავლდეს, ჩვენში არსებული ნიჭები უნდა გამრავლდეს, ხვდებით, ჩვენში.
მარტივად რომ ვთქვათ, ეს ნიშნავს, რომ ღმერთს სჭირდება ჩვენ – შეიძლება ითქვას, ადამიანური ენით, ის ჩვენზეა დამოკიდებული. რატომ?
რადგან მან ჩვენში სრული აღდგენის გზა დაამკვიდრა.
ეს ის არ იყო, ვინც ჩვენ მიგვატოვა, არამედ ჩვენ მიგვატოვეთ ის. სწორედ ეს უნდა დავინახოთ აქედან.
ღმერთი გველოდება, ისევე, როგორც ჩვენ მას ამ მთელი დროის განმავლობაში ველოდებოდით.
როგორც წერია კოლოსელთა 2:10-ში და ასევე ეფესელთა 1-ში: "და თქვენ სრულხართ მასში", პირდაპირი თარგმანით.
"ის არის ყოველი ხელისუფლებისა და ძალაუფლების თავი".
ან კიდევ, იუდეველთა მიმართ ეპისტოლეში 10:14-ში, მწერალი ამბობს: "რადგან ერთი მსხვერპლით — რიცხვითი
ტერმინი — მან სამუდამოდ შეავსო სრულყოფილებით განწმენდილნი".
ამ იგავებით იესო სხვა არაფერზე საუბრობდა, თუ არა ჩვენში, ჩვენივე შინაგანში მისი გახდომის პროცესზე;
კერძოდ, მისი სიკვდილის პერიოდიდან, სულიწმინდაში პენტეკოსთზე მისი დაბრუნებით, მისი მოწაფეების სრულყოფილ ორგანულ ფორმირებამდე –
მის ახალ სხეულზე, შეიძლება ითქვას, მისი ახალი სხეულის მეშვეობით.
ანუ, სანამ მისი მორწმუნეები ღვთის ბუნებას საკუთარ თავში იმდენად არ განავრცობენ, რომ ღვთის მეფობა
მათში და მათ მიერ მთელ მსოფლიოში რეალობად არ იქცეს.
იესომ ნათლად იწინასწარმეტყველა, რომ ეს მომწიფების პროცესები ზეციდან მოვიდოდა.
და ადამიანის თვალისთვის უხილავი. ხვდები?
ამ იგავში იესო შორეულ ქვეყანაში წავიდა, რაც ნიშნავს, რომ ის ზეცად აღმაღლდა და მოქმედებს ჩვენში არსებული
ზეციური რეალობიდან, რომელიც ადამიანის თვალისთვის უხილავია.
"ამიტომ, ღვთის სასუფეველი ისე არ მოდის, რომ თვალით შეიმჩნეოდეს", — ნათლად განაცხადა იესომ.
მაგალითად, ლუკას 17:20-ში, როდესაც ფარისევლებმა ჰკითხეს მას: "ოდეს დადგება ღვთის სასუფეველი?",
მან უპასუხა: "ოდეს?" ან "როგორ?" — ისინიც იკითხეს.
ათი ქალწულიდან, რომლებიც პატარძლის მეუღლეს ელოდნენ, ხუთმა მისი მოსვლა ვერ შენიშნა, გესმის?
და ეს პროცესი უკვე საუკუნეებია გრძელდება. სწორედ ამიტომ ბევრი კითხულობს: "ღმერთმა მიგვატოვა?"
თუმცა, ქრისტიანთა უმრავლესობამ აქამდე მხოლოდ რელიგია, სხვადასხვა წმინდა ნივთი,
დოქტრინები, სიმბოლოები და ყოველგვარი წესდება დააწესა.
თუმცა, მცირე რაოდენობის ქრისტიანებს ყოველთვის ესმოდათ ქრისტეს დაბრუნების ჭეშმარიტი მნიშვნელობა, ანუ ქრისტე ჩვენში.
ქრისტეს სურს, რომ ყველაში დაბრუნდეს, როგორც ასევე წერია კოლოსელთა მიმართ ეპისტოლეში 1:27:
ღმერთს უნდოდა, ეცნობებინა ერებისთვის, ყურადღება მიაქციეთ, ერებისთვის, რა არის მისი საიდუმლოს დიდების სიმდიდრე მათში,
ერებში, ხვდებით, რომელიც არის ქრისტე თქვენში, დიდების იმედი.
ასე რომ, ჩვენ გვაქვს მისია, დავალება, ვასწავლოთ ერებს, რომ ღმერთი უკვე მათშივე ბინადრობს და
გავაღვიძოთ ეს იმედი, რომ დიდების ეს მოლოდინი მათში ამოხეთქს.
მაგრამ ქრისტეს დაბრუნება ორგანული პროცესია, რომელიც შიგნიდან იზრდება და რომელსაც სრული
ფორმისა და სიმწიფის მისაღწევად საუკუნეები დასჭირდა.
და ეს იმიტომ, რომ ჩვენ, როგორც მთლიანი ორგანიზმი, ღვთში უნდა გავზრდეთ.
ღმერთი ჩვენში, მოქმედი თავისი ღვთაებრივი სათნოებებით, ღვთის ნებით ჩვენში, მისი ნება
ჩვენში, ეს ნიშნავს, მისი სრულყოფილებებით ჩვენში.
სწორედ ამიტომ თქვა იესომ ნაზარეთში, მათეს 5:48-ში: "იყავით სრულყოფილნი, როგორც სრულყოფილია თქვენი ზეციური მამა!"
ეს არის სტანდარტი, რომელიც დაადგინა თავად ღმერთმა, სრულყოფილმა, ჩვენში მყოფმა.
იესო, მასწავლებელმა, უბრალოდ არ ისურვა, რომ ჩვენ სიკეთით მოქცეული ადამიანები გავხდეთ, ასე ვთქვათ!
სინამდვილეში, იესოს სურდა, რომ ჩვენ თვითონ გავმხდარიყავით სათნოება, რომ ჩვენ თვითონ გავმხდარიყავით სათნოება!
იყავი ღვთის სრულყოფილებები ჩვენში და არა უბრალოდ ირწმუნო მათში, გესმის? სრულყოფილი, როგორც სრულყოფილია მამა ზეცაში!
მაგრამ, რადგან ყველა ეს სრულყოფის პროცესი პირველ რიგში გონებაში, გულში, ფარულად მიმდინარეობს და მიმდინარეობდა,
ქრისტიანთა უმრავლესობამ, სამწუხაროდ, ეს კავშირი ვერ დაინახა.
წასვლამდე პირველმა მოციქულებმა გულმხურვალედ გვაფრთხილეს, რომ ცრუ მოძღვრები ცხვრის ტყავში გახვეული მგლებივით მოვლენ
სამწყსოს დასანგრეველად, როგორც ეს საქმეების 20:29-შია ნათქვამი.
ხედავთ, და სწორედ ეს მოხდა: მათ განზრახ გაავრცელეს ცრუ სწავლებები მთელ მსოფლიოში.
მაგალითად, ეს რა ერესები იყო? მაგალითად, გონდომით ჩაგვჩიჩქნეს, რომ იესო ცათაგან ინდივიდის სახით უნდა დაბრუნდეს.
და ამით მათ იესოს სიტყვები სრულიად დაამახინჯეს.
რადგან იესომ ნათლად ხაზგასმით აღნიშნა, რომ თავისი დაბრუნებისას, თავდაპირველი ტექსტი პირდაპირი მნიშვნელობით
ამბობს, რომ ის ყოველთვის იქნება თავის გამოჩენაში ან თავის თანდასწრებით, ის იქნება, ის არ მოვა, ის იქნება:
სინათლე, რომელიც ერთდროულად ყველა მხრიდან ანათებს.
ლუკას 17:24-ში წერია: "რადგან როგორც ელვა ელავს და ცას ანათებს ერთი ბოლოდან მეორე ბოლომდე, ასევე იქნება ძე კაცისა თავის დღეში".
თვითონვე გაუსვით ხაზი ამას. ეს ძალიან მნიშვნელოვანი სიტყვაა; ეს არის მისი ბუნება, როგორიც ის არის.
ეს ნიშნავს, რომ როდესაც ის ჩვენში სრულყოფილებას მიაღწევს, ის ერთდროულად ოთხივე მხრიდან გამოჩნდება.
ელვის მსგავსად, ყველაფერი აღმოსავლეთიდან დასავლეთისკენ ნათდება! ჩვენი, ყველას ერთად, მეშვეობით; შენი და ჩვენი მეშვეობით.
მაგრამ ცრუ მოძღვრებმა ამ არსებისგან შესანიშნავი სოლო დაბრუნების ღონისძიება მოიგონეს.
ეს ჩვენი პრობლემაა, და სწორედ ამიტომ ვყვირით: "ნუთუ ღმერთმა მიგვატოვა?"
არა, მან არ დაგვტოვა; ის ჩვენში ბინადრობს და ელოდება, სანამ მის გამოსვლას ნებას დართავენ.
ამ მწვალებლობის მეშვეობით, მათ ჩვენში ჩამოაყალიბეს დამოკიდებულება, რომ არასდროს მივიღოთ იესო მრავლობით
რიცხვში, რადგან იესომ თქვა, და აქ მათ მოჰყავთ მათეს 24:23-დან:
აი, იქ არის, — გეტყვიან. თუ ვინმე გეუბნებათ: "აი, ქრისტე აქ არის" ან "აი, იქ არის", — ნუ დაუჯერებთ. თუ გეუბნებიან: "აი,
უდაბნოშია", — ნუ გახვალთ. "აი, შიდა ოთახებშია", — ნუ დაუჯერებთ.
როგორც ელვა მოდის აღმოსავლეთიდან და ანათებს დასავლეთამდე, ასევე იქნება ძე კაცისასისი მოსვლა.
ხედავთ, იესომ თქვა ზუსტად საპირისპირო ისა, რასაც ეს მრუდე მქადაგებლები შემდგომ
საუკუნეების განმავლობაში გვიტენიანდნენ თავში.
მან ხაზგასმით აღნიშნა, რომ ისე, როგორც ინდივიდი, ის აღარასდროს დაბრუნდება, სწორედ ამას
ამბობს ის ამ ტექსტში – მაგალითად, პაპის მსგავსად.
სწორედ ამას ამბობს ის ამ ტექსტში. პაპასავით, ხომ იცი?
მიუხედავად ამისა, ქრისტიანობა ყოველ პაპს, როგორც ქრისტეს ვიკარიუსს, მიჰყოლია.
მანჰატმა დაიყვირა: ქრისტე საკურთხეველშია, ხვდებით, და უკვე მთელი მსოფლიო ყლაპავს ამ პატარა, მრგვალ პურის ნამცხვრებს იქ,
გარეთ, უდაბნოს ეკლესიაში, სადაც სული არ მოედინება – ხვდებით...
მაგრამ თესალონიკელთა მეორე წერილის პირველ თავში, ჩვენი მოციქული წარმართთა მიმართ, პავლე, ნათლად გვასწავლის, რომ ქრისტე დაბრუნდება,
რათა თავის წმინდებთან ერთად განდიდდეს და დიდებას მიიღებს!
ამიტომ, არა მხოლოდ ჩვენ უნდა ვადიდოთ იგი, არამედ ხალხმაც უნდა ადიდოს ღმერთი, რადგან ჩვენში ხედავენ ღმერთს, დაბრუნებულს ჩვენში!
ადრე იესომ გვასწავლა ლოცვა:
შენი სამეფო მოვიდეს, შენი სამეფო მოვიდეს, როგორც ზეცაში, ასევე ქვეყანაზე! ქვეყანაზე! ხვდებით?
ხედავთ, ჩვენ ღმერთი კი არ მიგვიტოვებია, არამედ ჩვენ მიგვიტოვებია იგი, აი, რას ნიშნავს!
სანამ იესო და მთელი ზეცა მოუთმენლად ელოდნენ ზეციდან მიწაზე ჩამოსვლას, რათა აქ, ჩვენში და ჩვენი მეშვეობით
ყველაფერი აღედგინათ, მთელი ქრისტიანობა 2000 წლის განმავლობაში ცდილობდა ზეცაში მოხვედრას!
ხედავ წინააღმდეგობას? ცა უნდა ჩამოვიდეს, ჩვენ კი — ავიდეთ.
დიახ, დევნამ და სხვადასხვა ცრუ მოძღვარმა სიტყვასიტყვით დაამახინჯეს ქრისტიანების გონება. აი, ეს იყო.
მათ საკუთარ თავში იმედი დაკარგეს და თავიანთ ზეციერ მამას მიენდვნენ.
საჭიროების ჟამს ღვთისგან კიდევ უფრო მეტი ძალისა და სულის სიმტკიცის მოლოდინის ნაცვლად, ქრისტიანობამ პირქვე დაემხო.
განა ჩვენ, ქრისტიანებს, პატარა ბავშვებივით აღვუძრავით ხმა ჩვენი ზეციერი მამისკენ და ვისურვებდით ხსნის მომტან ზეცად აყვანას?
დიახ, ასეა, პავლემ ისაუბრა ჩვენს აღტაცებაზე. მაგრამ აღტაცება სად?
წაიკითხეთ წმინდა წერილში. ორიგინალი ტექსტი ამას ნათლად გვიმტკიცებს, მაგრამ ჩვენ ასევე
შეგვიძლია ნათლად დავინახოთ ინგლისურ ენაზეც:
ჰაერში გადატანილი, სწორედ ასე წერია იქ.
იქ პირდაპირ წერია, რომ ჩვენ ქრისტესთან ერთად ვიმეფობთ. საჰაერო სივრცე სად არის?
მაგრამ, რადგანაც სულით დაუმწიფებელი, უმწეო და უძლური ვიყავით. (1 თეს. 4:17)
მაგრამ ამის წინ პავლე თავის ყველა წერილში მოწმობდა, რომ ჩვენ უკვე ქრისტესთან ერთად გადაგვასახლეს ზეციურ ადგილებში.
წაიკითხეთ ეფესელთა მიმართ ეპისტოლეს 2:6-8-ში: წავიკითხოთ ერთად.
"ღმერთმა ქრისტესთან ერთად აღგვადგინა და მასთან ერთად დაგვასვა ზეციურ სფეროებში, ქრისტე იესოში..." რატომ?
რათა მომავალ საუკუნეებში ეჩვენებინა თავისი მადლის შეუდარებელი სიმდიდრე ჩვენდამი სიკეთით, რომელიც
არის ქრისტე იესოში, რადგან მადლით ხართ გადარჩენილნი.
იქ არ წერია: მადლით. მადლი, რათა — სხვა სიტყვებით რომ ვთქვათ — მადლი გაიზარდოს ჩვენში, სანამ ღვთის მთელი სიმდიდრე ჩვენი
მეშვეობით გამოჩნდება; სწორედ ეს წერია აქ, და ჩვენ ჰაერიდან კი არ მოვდივართ, არამედ ზეციდან ვბრუნდებით მასთან ერთად.
ის ჩვენშია. ყოველივე ეს – სამოთხე ჩვენში – მოხდა.
მაგრამ ახლა ის მოდის, საჰაერო სივრცეში იჭრება, ჩვენ ამას აქ ერთად ვკითხულობთ.
დიახ, სულით ჩვენ საუკუნეებია, რაც ზეციურ ღმერთთან კავშირში ვცხოვრობთ; მნიშვნელოვანია ამის გააზრება.
როგორც იესომ ილოცა თავის უზენაეს მღვდლურ ლოცვაში იოანეს 17-ში: როგორც მამა მასში იყო, ამბობს იგი, ასევე
მამა ჩვენშიც უნდა იყოს. სწორედ ეს არის მთელი არსი.
მაგრამ არა ისე, ვიმეორებ, რომ გულში, მაგალითად, ძველი მამა გყავდეთ, ან "ბიძია ჰანსი".
ყველამ უნდა ვატაროთ ღმერთი ჩვენში, როგორც ნამდვილი, ცოცხალი ადამიანი.
სხვა სიტყვებით: ღმერთს სურს, სრულად გამოვლინდეს ჩვენში, აქ, ქვემოთ, რათა შეასრულოს თავისი საქმე აქ,
კერძოდ, მთელი ქმნილების აღდგენა ჩვენი მეშვეობით.
ღმერთი გველოდება. ასეა ნათქვამი რომაელთა მიმართ ეპისტოლეში, მე-8 თავში.
გთხოვთ, აუცილებლად წაიკითხეთ ეს თავი ხელახლა. მასში პირდაპირ ნათქვამია:
მთელი ქმნილება არ ელის ზეციდან მარტო იესოს, არამედ ელის ღვთის ძეთა გამოცხადებასა და გამოვლენას!
დიახ, რომ მათ მთელი ქმნილება აღადგინონ.
დიახ, მართლაც, და ახლა ყველაფერი ძალიან სერიოზულად ხდება, ასე რომ, გთხოვთ, შეიკარით
უსაფრთხოების ღვედები, განსაკუთრებით თქვენ, ქრისტიანებო:
მართლაც, ღმერთს სურს, რომ მთელი საყოველთაო სამსჯავრო ჩვენი, სამართლიანობის ერთგული ადამიანების, მეშვეობით აღასრულოს.
სწორედ ამიტომ შეეძლო იესოს ეთქვა, ერთი მხრივ: "მე არავის განვსჯი", როგორც აღწერილია იოანეს 8:15-ში.
ამგვარად, ის, როგორც პიროვნება, არავის განკითხავს – და, მეორე მხრივ, მან იოანეს 5:22-ში დაამოწმა:
"მამა არავის განიკითხავს", და ახლა მოდის უმნიშვნელოვანესი მომენტი, "არამედ ყოველივე მსჯავრი ძეს მიანდო".
შეგვეძლო გვეკითხა, გრეტენის მსგავსად: "მაშ, რა არის სიმართლე?"
თუ არც მამა და არც იესო არ შლიან სამსჯავროს ცალ-ცალკე, ვინ არის ეს ძე, ვისაც მთელი სამსჯავრო გადაეცა?
არც ერთი ნაწყვეტი, ვამბობ, ალბათ არ გამქრალა ქრისტიანული ცნობიერებიდან ისე, როგორც ეს.
თუმცა იესო ქრისტეს მოციქულებს უკვე ცხადად და ნათლად ქადაგეს იესოს აღდგომისას, თუ ვინ არის ეს ძე, ვისაც მიეცა ყოველი სამსჯავრო.
აქ საუბარია არა ნაზარეთელ იესოზე, როგორც პიროვნებაზე, არამედ აღმდგარ ქრისტეზე, თავის ახალ სხეულთან ერთობაში.
ამას სიტყვა-სიტყვით წაიკითხავთ საქმეების 13:30-33-ში.
ნახეთ, რა წერია აქ: "მაგრამ ღმერთმა მკვდრეთით აღადგინა იესო", ეს აღდგომის ქადაგებაა, ხვდებით, "მაგრამ ღმერთმა
მკვდრეთით აღადგინა იესო, როგორც წერია მეორე ფსალმუნში:
შენ ჩემი ძე ხარ, დღეს შენ გამიჩინე. ყურადღებით წაიკითხე, კარგად გაიგე?
დღეს, იესო ქრისტეს აღდგომის დღეს და არა მარიამის საშოში, ღმერთმა შვა ეს ძე, რომლის შესახებაც მეორე
ფსალმუნიც ამბობს, რომ მას მიეცემა მთელი მსჯავრი ქვეყნიერებისა.
მოდით, ამ მეორე ფსალმუნიდან კიდევ რამდენიმე ამონარიდი წავიკითხოთ. რატომ?
რათა ვიპოვოთ გზა უკან ღმერთთან და ჩვენს ჭეშმარიტ მოწოდებასთან.
რადგან ჩვენ კი არ მიგვიტოვებია ღმერთი, არამედ მან მიგვიტოვა. ამას ვერასდროს საკმარისად ხაზს ვერ გავუსვამ.
თუ აქ ჩვენს მოწოდებას არ დავუბრუნდებით, განვაგრძობთ ღმერთის ძებნას და ვერ ვიპოვით მას.
ნახეთ, რას ამბობს მეორე ფსალმუნი ამ ძის შესახებ:
\"რატომ ბრაზდებიან ერები? რატომ იგებენ ზრახვებს, რომლებიც არაფრად იქცევა?
ამქვეყნიური ძალაუფლების მქონენი ამბოხდებიან: ისინი შეთქმულებას აწყობენ ღმერთისა და იმ
მმართველის წინააღმდეგ, რომელიც მან აირჩია და დაადგინა.
"მოდით, თავი დავიხსნათ", — ამბობენ ისინი, — "მოდით, მოვიშოროთ მათი ბატონობა!"
ყურადღება მიაქციეთ მრავლობით რიცხვს: არა მისი, არამედ მისი, ქალის ბატონობა; ეს მიმართულია თქვენ და თქვენში მყოფ ღმერთისადმი.
მუხლი 4: მაგრამ ღმერთი ზეცაში მხოლოდ იცინის ამაზე; მას მათ მიმართ მხოლოდ ზიზღი აქვს.
ახლა გადავალ მე-7 მუხლზე, რომელიც ამბობს: მე ვაცხადებ უფლის ბრძანებას.
აი, რას ამბობს ახლა წინასწარმეტყველი: "მითხრა მე", ან, უფრო სწორად, ქრისტე საუბრობს მის
მეშვეობით, წინასწარმეტყველის მეშვეობით, "მითხრა მე:
შენ ჩემი ძე ხარ, დღეს გაგაჩინე შენ.
მუხლი 8: მთხოვე ეს და მე დაგაჭერ შენ სამკვიდროდ წარმართთა თესლებს და მემკვიდრეობად მთელ ქვეყნიერებას...
და შემდეგ მოდის ღვთის ძალის აღთქმები ამ ძეზე, ანუ ქრისტეს ორგანიზმზე, აღმდგენზე, დაბრუნებულზე, რომელიც
ჩვენში ბრუნდება, რათა მას შეძლოს მთელი სამყაროს გამოსწორება ჩვენში მყოფი ღვთის ძალის მეშვეობით.
მაგრამ კვლავ მოვიდნენ ცრუ მოძღვრები და გვასწავლიდნენ. რას? ნუ განაჩენთ!
ოჰ, რამდენჯერ გამიგია ეს ფრაზა: "არ განსაჯო".
მაგრამ თუ მას კონტექსტის მიხედვით ყურადღებით წაიკითხავთ, იესომ აქ სინამდვილეში სრულიად საპირისპირო თქვა – და
სწორედ ამიტომ გვასწავლა ეს პავლემ, ხალხთა მოციქულმა. წაიკითხეთ ჩემთან ერთად 1 კორინთელთა 6:1-3:
"განა თქვენგან რომელიმე, — ამბობს ქრისტიანებისადმი, — ვისაც სხვისთან დავა აქვს, ბედავს და
უსამართლოების წინაშე მიაქვს და არა — წმინდანების წინაშე?"
თუ არ იცით, რომ წმინდანები განასჯიან ქვეყნიერებას?
ის აქ 2000 წელია, ხომ ხედავ.
განა არ იცით, რომ წმინდანები განასჯიან ქვეყნიერებას?
"და როდესაც სამყარო თქვენი მეშვეობით განისჯება", აი, აქ ცხადი ხდება, ვინ არიან
წმინდანები, ეს არც პაპი და არც სხვა არავინაა, ხვდებით?
ხალხი არის, თქვენ ხართ, "თუ ქვეყნიერება თქვენით განისჯება, განა თქვენ არ ღირთ, რომ უმცირესნი განსაჯოთ?"
განა არ იცი, რომ ახლა საქმე უფრო რთულდება: "განა არ იცი, რომ ანგელოზებს განვსჯით, მაშ, მით უმეტეს, ყოველდღიურ საქმეებს?"
სხვათა შორის, იგივე წერია ბიბლიის პირველი და ბოლო გამოცხადების ბოლოს:
დაბადების 1:26-ში ღმერთი მართლებზე ზოგადად ამბობს: "და იბატონებენ".
და როდესაც იხილავ საუბარს, რომელიც ღმერთს კაენთან ჰქონდა:
მან თქვა, რომ თუ სწორად მოიქცევი, ის შენში აღმოიფხვება და აიმაღლდები; თუ არა, მაშინ
სინამდვილეს დაემორჩილე, ორიგინალური ტექსტის თანახმად.
ეს ნიშნავს ეშმაკზე ბატონობას. გამოცხადების 20:5-ში ღმერთი ამბობს: "და მეფობდნენ".
ხედავთ: მათ უნდა იბატონონ – პირველი გამოცხადება – და ისინი იბატონებენ – ბოლო გამოცხადება წმინდა წერილში.
გამოცხადება 18:20 უფრო დახვეწილად გადმოსცემს, თუ როგორ ხორციელდება ეს სასამართლო ძალა
ყველა მკვლელი მსოფლიო მბრძანებლის წინააღმდეგ:
გამოცხადება 18:20, ახლა ყურადღებით მოისმინეთ, რადგან ახლა საქმის არსს შევეხებით:
იხარეთ მათზე, ცანი, და თქვენ, რჩეულნო, და თქვენ, წარგზავნილნო, და თქვენ, წინასწარმეტყველნო!
რადგან ღმერთმა თქვენი განაჩენი აღასრულა მათზე.
კონტექსტის მიხედვით, ის ზუსტად ჩვენს დროს, ამ ბაბილონურ არეულობას, ბაბილონის დაცემას, ამ არეულობის ეპოქას აღნიშნავს.
და მასში არ წერია, როგორც ჩვენს ბიბლიებში არასწორად არის ნათარგმნი: ღმერთმა განგსჯათ.
ეს მომდინარეობს მცდარი დოქტრინიდან, რომ ღმერთმა ყველაფერი ჩვენთვის უნდა გააკეთოს.
არა, იქ წერია: ღმერთმა მათზე თქვენი განაჩენი აღასრულა.
ის, რაც ჩვენი მეშვეობით ხდება, სხვა სიტყვებით რომ ვთქვათ, ღვთის მიერ სრულდება.
ის ყოველთვის ასე იქცეოდა, ძველ აღთქმაშიც კი.
ისრაელის ყოველი გამარჯვება, ხედავთ, ღმერთმა თავისი დიდებული საქმეები ისრაელის მეშვეობით, ისრაელის
შუაგულში შეასრულა და დღესაც არაფერია განსხვავებული.
ასე რომ, ბიბლიის პირველივე გვერდიდან, ღმერთმა ნათლად განაცხადა, რომ მან ადამიანი დაადგინა, რათა
ებრძოლა უძველეს გველს, რომელიც არის ეშმაკი და სატანა:
მტრობა ქალის თესლს, მთელ კაცობრიობასა და ეშმაკს შორის.
"ის დაგეშენებს თავს..." — ამბობს დაბადების 3:15.
მაგრამ სტოიკი, ასე ვთქვათ, და ეპიკურელი ცრუ მოძღვრები არა მხოლოდ ჩვენთვის დაამახინჯეს ეს ღვთაებრივი განზრახვა.
მათ ასევე ისე შეცვალეს პეტრეს მეორე ეპისტოლეს ინტერპრეტაცია, რომ უკვე 2000 წელია ჩვენ ვაცხადებთ, თითქოს ეს
სამყარო უიმედოდ დაეკარგა ანტიქრისტეს და ცეცხლში უნდა დაიწვას.
დიახ, მე ვამბობ, რომ პასიური თვითკმაყოფილებით ჩვენ ამქვეყნიას, ეშმაკის მიერ დაქვემდებარებულს, ბოლოს ცეცხლში დაწვას დავთმეთ,
და ეს სწორედ იმ დროის სტოიკებისა და ეპიკურელების აზროვნებაა.
ისინი ასწავლიდნენ, რომ სამყარო უნდა დაიწვას, სწორედ იქიდან მოდის ეს.
მაგრამ სინამდვილეში ასეთი არაფერია დაწერილი ბიბლიის ორიგინალურ ტექსტებში.
თუნდაც თქვენს ბიბლიაში ასე წერია, ორიგინალი ტექსტი სხვას ამბობს. ის ზუსტად საპირისპიროს ამბობს.
მე ყველაფერი ახსნილი მაქვს ახალ "ინტერლინეარულ სრულ ანალიზში I-VO", სადაც ყოველი სიტყვა
მთლიანი კონტექსტითაა თქვენთვის დამტკიცებული.
გთხოვთ, შეისწავლოთ ჩემი ბიბლიის ახალი თარგმანი ბერძნულიდან და ასევე ჩემი საერთაშორისო საბჭო მეორე მოსვლის
შესახებ, "ქრისტეს მეორე მოსვლა", რომელიც 2009 წელს ჩავატარე.
მაგრამ ახლა ამ ახალი თარგმანის ნიმუშს წარმოგიდგენთ იუდას 14-15-დან.
აჰა, აქ აღწერილია ჩვენი მთელი მსახურება, რომელსაც შევასრულებთ, როდესაც იესო, ანუ ღმერთი ჩვენი მეშვეობით, მიაღწევს
თავის სრულ ზრდას და ამ სამყაროს თავის სამსჯავროზე მოიყვანს.
რადგან თავად ღმერთი აღასრულებს ამ განკითხვას ჩვენში, ხედავთ, და ჩვენ არ ვებრძვით კაცობრიული იარაღით, არამედ
მხოლოდ შემოქმედებითი სიტყვით, ღვთის სულის შემოქმედებითი ძალით.
ახლა კი იუდას წერილის 14-16-ე მუხლების ამ ახლად ნათარგმნ ტექსტს:
მაგრამ ეს ასევე წინასწარმეტყველებულ იქნა ადამის შემდეგ მეშვიდემ, ენუქმა, როდესაც აღწერა:
აჰა, აწ! უფალი მოვიდა თავისი წმინდა ათასეულებით, რათა მოახდინოს სრული განცალკევება ყოველივესა და ყველაფერში, და რათა ყოველი სული
გამოძიებების მტკიცებულებებით დაამშვიდოს; ის გამოიკვლევს მათ ყოველ უღმერთო და ურწმუნო საქმეს, რომლითაც მათ ბოროტად დაარღვიეს ღვთის
წინაშე კანონი; ასევე, ყოველ დაუნდობლად მკაცრ სიტყვას, რომელიც ცოდვილმა და უღმერთო ბოროტმა ადამიანებმა ზემოდან უთხრეს მას.
ესენი არიან საზიზღარი მექალათმენეები, ბედის მწუწუნები, საკუთარი მძვინარე ვნებების მიერ წარმართულნი; მეტიც,
მათი პირი საკუთარი სარგებლისთვის ზედმეტად პომპეზური, ემპათიური, სოციალურად ნიღბული ქებას ღვრის!
ხედავთ, ღმერთმა არ მიგვიტოვებია, ჩვენ მივტოვეთ იგი!
მაგრამ ახლა არის დრო, როდესაც მასკენ ვიბრუნებთ თავს და ბოლოს და ბოლოს მივცემთ ღმერთს
საშუალებას, იმოქმედოს ჩვენი მეშვეობით. ხედავ ამას?
OCG-ში ათწლეულების განმავლობაში ამის მოხდენას ვუშვებდით.
ჩვენ გადავიქეცით ორგანიზმად, რომელიც უკვე თავად ამზადებს ამ მოდურ კერძს.
რადგან წერია, რომ იესო, თავის დაბრუნებისას, ჩვენი ხელით ძალადობრივებს დასჯის — თავისი ბაგის კვერთნით, და
თავისი ტუჩების სუნთქვით დაამარცხებს უღვთოს, ასეა წერია.
მაგრამ უბრალოდ შეხედე: ჩვენ მისი სუნთქვა ვართ, შენ, მე, ეს ჩვენ ვართ განმანათლებლობის ხანაში.
და ამგვარად, Kla.TV-ის, AZK-ის, მაგრამ ასევე OCG-ის მსახურება წინასწარვე იშვა, ლუციფერული, ამბიციური მსოფლიო
მბრძანებლების, მათი არსის გამხელის გზით – ზუსტად ისე, როგორც იქაა დაწერილი, სიტყვასიტყვით.
და ჩვენ ამას მხოლოდ მას შემდეგ არ ვაკეთებთ, რაც ეს წავიკითხეთ, ხომ იცი.
რადგან მხოლოდ ღვთის ჩვენში მოქმედებით შევძელით ყველა ამ რელევანტური კავშირის გაგება თავდაპირველ
ტექსტებში და ვისწავლეთ მათი აღმოჩენა, ხვდებით?
და როგორც სამართლიანობის გამღვიძებული მებრძოლები, ჩვენ კვლავ უფლებას ვაძლევთ ღმერთს, რომ ჩვენში იდინოს. მთელი საქმეც ეს არის.
ღმერთს ასევე სურს, რომ გამოჩნდეს თქვენში, თქვენს მთელში, თავის სრული სრულყოფილებით, თავისი სრულყოფილებებითა და
სულ უფრო აღმდგენი სულიერი ძალით, რათა თქვენში და თქვენი მეშვეობით აღადგინოს ეს დანგრეული სამყარო.
კაცობრიობაში ეს აღდგენის პროცესი ყველგან მწიფდება მას შემდეგ, რაც ჩვენ ის გამოვაცხადეთ, ვიცხოვრეთ და ვიქეცით.
ამიტომ ღვთის ეს ეფექტიანობა ჩვენი მეშვეობით სამყაროსთვის შეუმჩნეველი არ დარჩენილა.
ჩვენ ათწლეულების განმავლობაში საერთაშორისო დონეზე დევნილები ვართ.
ეს ისევეა, როგორც ძველ რომში. მეორდება, ხომ ხედავ?
ამას მოჰყვა უმსხვილესი მეინსტრიმული მედიასაშუალებების მხრიდან ასობით უკიდურესად სერიოზული თავდასხმა.
მაგრამ ჩვენ უბრალოდ სულ უფრო და უფრო მაღლა ვცოცავდით.
რატომ? იმიტომ, რომ ვიცით, რომ ეს ჩვენი პროგრამაა.
ჩვენ არ ველოდებით, რომ იესო ზეციდან ჩამოვა და რამეს გააკეთებს ჩვენთვის, არამედ ველით, რომ რაც უფრო დიდია ჩვენი
სისუსტე, მით უფრო მეტად გამოვლინდება ღვთის ძალა ჩვენში.
ეს ძველი გამონათქვამია, როგორც მთელი ბიბლია გვასწავლის.
მაგრამ ღმერთმა უბრალოდ გაგვეცინა ჩვენ წინააღმდეგ მიმართულ ყველა ამ თავდასხმაზე – როგორც წერია ფსალმუნის მეორეში.
და დღეს, ყველაზე დიდი პრესაგენტებებიც კი, ისევე როგორც მსოფლიო ეკონომიკური ფორუმი (WEF) და ყველაზე გავლენიანი მასმედიის
საშუალებები, ძრწიან ყველა გაღვიძებული თავისუფალი მოაზროვნის წინაშე, რომლებიც თავიანთი დაღუპვისკენ მიემართებიან.
რატომ? იმიტომ, რომ ამ საფუძვლიანი გამოძიებით მათ დაკარგეს სანდოობა.
და ამ ყველაფერში ღმერთის მეშვეობით, რადგან ღმერთმა, ჩვენი, ქრისტეს მეშვეობით ჩვენი, მეშვეობით, ამ ბოროტმოქმედებებს ძირეულად
ამხილა და სრულად განაგრძობს მათ გამხელას. ეს არის გეგმა.
ამჟამად ის ამხელს მაღალჩინოსანი სატანური მასონობის ლოჟის წევრებს და მათ სააშკარაოზე გამოჰყავს. ჩვენ ამაზე ამჟამად ვმუშაობთ.
ის არ შეჩერდება, სანამ მსოფლიოში დიდი ცვლილება არ მოხდება.
ეს უნდა ვირწმუნოთ და გვესმოდეს, ამიტომ ამ დღეებში ამაზე კარგად უნდა დავფიქრდეთ.
აჰა, რომის იმპერია, რომელიც რენესანსის დროიდან თითქოსდა სიკვდილიდან აღდგა, ახლა ღვთის ნათელში
ვლინდება, იქ ქვემოთ მყოფ ცრუ ისრაელთან ერთად.
ამ ქვეყანას უდიდესი განკითხვები მოელის, დაიჯერეთ.
მაგრამ ჩვენ, ვიტყოდი, ყველა წმინდანი და გაერთიანებული მართალი, ვინც ამ მიწაზე ვცხოვრობთ, განწესებულნი ვართ, რათა ღმერთმა ჩვენში
სრულად განხორციელდეს, სანამ მთელი სამყარო გულისა განიცვლის.
ეს ჩვენი საქმეა. მთელი ქმნილება ჩვენს მოლოდინშია.
ღვთის ხსნის გეგმის თანახმად, დედამიწაზე მყოფ ყველა მართალს აღთქმული აქვს უზენაესობა მინიმუმ 1000 წლის
განმავლობაში, რომლის დროსაც ისინი მთელ ქმნილებას აღადგენენ.
შეჯამებაში, მხოლოდ იმის თქმა შემიძლია, რომ პიროვნული პასუხისმგებლობაა საჭირო.
ეს პროცესები მხოლოდ მაშინ შესრულდება, თუ დავუბრუნდებით ჩვენს პასუხისმგებლობას, ჩვენს მოწოდებასა და ჩვენს ზეციურ მდგომარეობას.
OCG-ის სახით, ჩვენ ამ კუთხით ათწლეულების განმავლობაში გზას ვუძღვებით.
დღეს, თბილად გეპატიჟებით ყველას, შემოგვიერთდეთ ამ მოგზაურობაში.
მე არ ვგულისხმობ, რომ ყველანი უნდა შემოუერთდეთ ჩვენს ორგანიზაციას, მაგრამ გთხოვთ, იარეთ ჩვენთან ერთად
ერთი გზით! ჩვენ კი გვსურს, რომ თქვენთან ერთად ვიმუშაოთ.
და მინდა შემოგთავაზოთ პირველი, შესაძლოა, უშუალო შესაძლებლობა, რომ დაიწყოთ, რადგან ყოველ დილით, დილის 6:00-დან 6:15-მდე, ანუ ამ
მეოთხედ საათის განმავლობაში, მთელი მსოფლიოს მასშტაბით ათასობით ჩვენგანი ერთდროულად წარმოვთქვამთ
შემოქმედებით ფრაზებს, ანუ მანტრებს, როგორც ჩვენ ვუწოდებთ.
ამ სიტყვაზე ნუ გაბრაზდებით. რადგან ამ დროში ერთად ვლოცულობთ ერთი და იმავე მოკლე, შემოქმედებითი ლოცვებით.
ნება მომეცით, მოგცეთ ასეთი კრეატიული ლოცვის მაგალითი:
"ყოველი ჭეშმარიტება ერთიანდება, მატყუარეთა ყოველი სიცრუე იმსხვრევა!"
ერთ დღეს, პირველი ხუთი წუთის განმავლობაში, ჩვენ ყველანი ერთად ვლოცულობთ ერთსა და იმავეს, თითოეული თავის ადგილას.
\"ყოველი სიმართლე ერთიანდება, მატყუარების ყოველი სიცრუე იმსხვრევა!\"
ეს კრეატიული სიტყვაა! ღვთის მახვილი!
ან სხვა მანტრა, რომლითაც შეიძლება სხვა დღეს ვილოცოთ:
"უფლებამოსილების ბოროტად გამოყენება ახლა გამომჟღავნდება, თაღლითები კი ამხელებიან."
ხედავ, ეს შემოქმედებითი ბრძანებაა!
და რადგან ჩვენ ასე ვბრძანებთ, შემდეგ კი საქმეს ვუბრუნდებით და საგამოძიებო მუშაობას ვაწარმოებთ, სწორედ ასეც ხდება!
"უფლებამოსილების ბოროტად გამოყენება, ეს ახლა გამჟღავნდება", იქნება ეს მსოფლიო ეკონომიკურ ფორუმზე, გაეროში თუ ნასაში,
თავად აირჩიეთ, ეს ახლა გამჟღავნდება. "...მეტყველები ფარდებიან".
"ძალა სისუსტეშია," კიდევ ერთი მანტრა, "...გამოვსვლა ჩვენი მეშვეობით მოდის!"
ძალა სისუსტიდან მოდის, გარღვევა ჩვენი მეშვეობით მოდის.
ან კიდევ ერთი, მოდი ყველანი ერთად ვილოცოთ:
"ზეცი, მოდი და დაანაწევრე, როგორც უფალმა გვამცნო ჩვენი მეშვეობით, წაიყვანე ეშმაკი შენთან ერთად, შეკარი ის ღვთის სიტყვისამებრ!"
ხედავთ, საბოლოო ჯამში ყველაფერი სწორედ ამას დადის.
ჩვენი ამოცანაა, ჩამოვაყალიბოთ ჯაჭვი, რათა შევკრათ სატანური ძალები მთელ მსოფლიოში, ქრისტეს მეშვეობით.
როგორც ელვა აღმოსავლეთიდან დასავლეთისკენ, ერთიანად ვამბობთ ერთსა და იმავე ლოცვას, ერთსა და იმავე ბრძანებებს ერთად.
ეშმაკი ჯაჭვებით მოდის, ის უნდა ჩააგდონ საპყრობელში, 1000 წლით დაატყვევონ, რათა ვეღარ ცდუნებდეს ხალხებს.
ქვემოთ, თვის ყოველი დღის პროგრამის ტექსტში, თქვენ იპოვით შესაბამის შემოქმედებით სიტყვას, რომელსაც
ჩვენ ყველა ერთდროულად ვამბობთ დილის 6:00-დან 6:05-მდე.
და მე უბრალოდ ვიტყვი: შეიგრძენით ეს ძალა, როგორ სინერგიულად იზრდება პირველ ხუთ წუთში – ეს უბრალოდ უზარმაზარია!
თუ შემდეგ გადაწყვეტთ, რომ წახვიდეთ, ჩვენ სიამოვნებით მოგცემთ კოდს ჩვენი მთლიანი "ძალოვანი
ლოცვების ბროშურის" ჩამოსატვირთად, როგორც მე ვეძახი.
იქ ასევე იპოვით იმას, რასაც მე სამგანზომილებიან სააპოსტოლო ტექსტებს ვუწოდებ — ლოცვებსა და განკურნების
გამოცხადებებს, რომლებსაც ჩვენ ერთად "გამოვამატერიალიზებთ" მეორე და მესამე ხუთ წუთში.
მასში თქვენ მსოფლიოში პირველს აღმოაჩენთ, ამის დაპირებას გაძლევთ.
მაგრამ ერთი რამ მინდა ვთქვა: მთელი ახალი სამყარო სახლიდან იწყება.
ჩვენ არ ვასწავლით თქვენსა თუ სხვებს იმას, რასაც თავად არ ვასრულებთ.
ყველაფერი პირადად ჩვენით, უმცირესი რამეებით იწყება; სწორედ ესაა მნიშვნელოვანი.
მთელი გადაორიენტება საკუთარ გულში უნდა დაიწყოს და შემდეგ საზოგადოებრივ განზომილებას
მიაღწიოს, რასაც პავლე სრულ ღვთაებრივ სიდიადეს უწოდებს.
და ყველაფერს, რასაც ვაკეთებთ, ვაკეთებთ ყოველგვარი ეგოისტური ან პირადი ინტერესების გარეშე.
ეს ნიშნავს, რომ ყველაფერს, რასაც ვაკეთებთ, უსასყიდლოდ ვაკეთებთ; ამას ნებაყოფლობით ვაკეთებთ. რადგან ახალი სამყარო ასევე უმონეტოა.
გმადლობთ ყურადღებისთვის და ყველას თბილ სალამს გითვლით შვეიცარიიდან!
ყველას გკოცნით, მოუთმენლად ველი ჩვენს ერთობლივ აღმასვლას, რადგან ჩვენ ერთად ვართ ეს ახალი სამყარო!
მე ივო საზეკი ვარ, რომელიც 47 წელია ღვთის წინაშე დგას.