Vetëm shiko pyetjen: "A na ka braktisur Zoti?" Kjo sugjeron se diçka ka ndryshuar në mënyrë drastike në shoqërinë tonë.
Që do të thotë se bota është në krizë.
Dhe kjo krizë është kaq e rëndë saqë edhe të krishterët e fortë, si dhe njerëz të tjerë që
frikësohen nga Zoti, tani po fillojnë të dyshojnë në Zotin.
Dhe kështu, në përgjigjet që jap këtu sot, po i drejtohem kryesisht atyre që sinqerisht besojnë në Zot dhe i besojnë Atij.
Megjithatë, reagimet e mia fillestare mbi këtë temë janë të drejtuara për të gjithë, veçanërisht për
ata që kanë pak ose ndoshta aspak respekt për Zotin dhe nuk duan të dinë asgjë për Të.
Sepse edhe ata kanë thirrur emrin e Zotit gjithnjë e më shpesh për disa vjet tashmë.
Veçanërisht që nga 11 shtatori 2001. Domethënë, i famshmi 9/11.
A e mban mend kur vajzës së Billy Graham-it iu bë pyetje në televizion për sulmet terroriste
ndaj Qendrës Botërore të Tregtisë në Nju Jork?
Iu kërkua asaj: "Si mund të lejonte Zoti që të ndodhte diçka e tillë?"
Anne Graham më pas dha përgjigjen e mëposhtme. Do ta citoj këtu.
Ajo tha, "Jam e bindur se Zoti është po aq i pikëlluar nga këto ngjarje sa ne, por për vite me radhë i kemi thënë Atij
të largohet nga shkollat tona, qeveritë tona dhe jetët tona."
Dhe sepse Zoti është një "gentleman", besoj se Ai është tërhequr në heshtje.
Si mund të presim që Zoti të na bekojë dhe të na mbrojë kur i kërkojmë Atij të na lërë rehat? Fund i citimit – Anne Graham.
Dhe përveç kësaj deklarate, e cila tregon qartë çfarë nuk shkon me shoqërinë tonë, janë bërë edhe vëzhgime të tjera të
rëndësishme, me të cilat gjithashtu do të doja të paraprija komentet e mia mbi pyetjen 'nëse Zoti na ka braktisur':
E shihni, heqja e Zotit nga të gjitha shkollat dhe sistemet shtetërore tona ka fituar qartë hov – dhe kjo ka
qenë kështu që kur njerëz si Madalyn Murray O'Hair insistuan se nuk donin më lutje në shkolla, për shembull.
Dhe ne thjesht u pajtuam. Madalyn Murray u vra pak më vonë, përndryshe.
Dhe pastaj dikush sugjeroi se do të ishte më mirë të mos lexohej më Bibla në shkolla.
Bibla, e cila thotë: Mos vra, mos vjedh, dhe duaj të afërmin tënd si veten! Dhe ne... u pajtuam.
Pastaj Dr Benjamin Spock njoftoi se duhet të heqim dorë nga ndëshkimi trupor kur fëmijët tanë na mosrespektojnë,
sepse mund të ketë një ndikim negativ në personalitetet e tyre të vogla dhe të dëmtojë vetëvlerësimin e tyre.
Ne menduam, mirë, një ekspert duhet të dijë për çfarë po flet, dhe thamë, "Epo, çfarë mund të bësh?"
Megjithatë, djali i Dr. Spock u vetëvra pak më vonë.
Megjithatë, ne gjithashtu u pajtuam që deklarata e mësipërme të zbatohet jo vetëm për shkollat, por edhe për prindërit.
Prandaj, as mësuesit e as prindërit nuk duhet të lejohen të prekin fëmijët e padëgjueshëm në asnjë mënyrë.
Dhe pastaj dikush tha, "Le t'u lejojmë vajzave tona të bëjnë abort – madje edhe pa dijeninë e
prindërve të tyre." Dhe ne thamë, "E pse jo?"
Pastaj disa anëtarë të zgjuar të bordit shkollor ranë sërish dakord:
Në një moment, djemtë tanë do ta bëjnë gjithsesi.
Pra, le t'u japim kondoma nëse i duan, dhe prindërit nuk kanë nevojë të informohen më parë.
Dhe kështu ata mund të çlirohen dhe të argëtohen sipas dëshirës së tyre.
Dhe çfarë bëmë? U pajtuam përsëri.
Dhe pastaj disa nga zyrtarët tanë më të lartë të zgjedhur njoftuan:
Nuk ka rëndësi se çfarë lloj jete private zhvillojmë si politikanë.
Gjëja kryesore është që të bëjmë punën tonë mirë.
Dhe ne thamë, mirë, çfarë rëndësie ka, duke menduar se çfarëdo që bën kushdo, përfshirë presidentin, në kohën e tyre të lirë
është e parëndësishme, për sa kohë që ata bëjnë punën e tyre në mënyrë të përkryer dhe ekonomia funksionon. E sheh?
Dhe pastaj dikush pati idenë të botojë revista me fotografi të grave të zhveshura dhe t'i quante
"admirim natyral ndaj bukurisë së trupit femëror".
Dhe ne thamë, "Epo, çfarë mund të bësh?"
Pastaj dikush e çoi këtë admirim të natyrshëm një hap më tej dhe publikoi në internet fotografi të grave dhe
fëmijëve të zhveshur, në mënyrë që sot kushdo t'i shohë.
Dhe na thanë se kjo ishte liria e shprehjes, dhe ne u pajtuam përsëri.
Pastaj dikush nga industria e argëtimit sugjeroi:
Le të nisim emisione televizive dhe filma që përmbajnë dhunë, homoseksualitet dhe liri seksuale, dhe të regjistrojmë
muzikë që nxit përdhunimin, drogën, vetëvrasjen dhe satanizmin.
Dhe ne besonim se ishte vetëm argëtim dhe nuk kishte asnjë ndikim serioz negativ sepse gjithsesi nuk merrej seriozisht,
dhe ne u pajtuam me të gjitha. E pra, çfarë mund të bësh?
Dhe tani, tani pyesim veten pse fëmijët tanë papritmas nuk kanë ndërgjegje, pse nuk mund të dallojnë më të mirën nga e
keqja, dhe pse nuk kanë asnjë hezitim për të vrarë shokët e klasës, madje edhe mësuesit, prindërit, apo edhe veten e tyre.
Por ndoshta mund ta shpjegojmë këtë fakt nëse e mendojmë seriozisht për një kohë të gjatë dhe pyesim veten nëse mund të
ketë shumë lidhje me 'Korrim atë që mbjellim'. A e kupton?
Tani do të zhytemi hap pas hapi në një temë që do të arrijë një thellësi që dimë se mund t'ju shkaktojë probleme.
Megjithatë, ne duhet ta bëjmë këtë sepse është ngushtë i lidhur me këtë çështje.
Në çdo rast, për këdo që pyet në kohën tonë, "Pse Zoti lejon që kjo të ndodhë?", unë së pari do t'i
përgjigjesha, "Pse ne lejojmë që të ndodhë gjithë kjo?"
Nëse diçka, atëherë në më të mirën ne e kemi braktisur Zotin, e jo Zoti ne!
Dhe tani flas me të gjithë të krishterët, por edhe me njerëz të tjerë që frikësohen nga Zoti.
Ju kërkoj të jeni me zemër të hapur ndaj kësaj gjerësie që po trajtoj tani këtu, në mënyrë që jo vetëm ne si
të krishterë, por edhe të gjithë njerëzit që preken nga e njëjta gjë të përfitojnë prej saj.
Përveç faktit që edhe ne kemi pranuar të gjitha këto zhvillime dëshpëruese me shumë pak rezistencë, një
çështje edhe më e rëndësishme dhe urgjente na detyron të pyesim: "A na ka braktisur Zoti?"
Ne e kërkojmë këtë për një arsye dhe vetëm për një arsye: sepse për më shumë se 2000 vjet na është mësuar se njerëz pa ligj
dhe të ligë duhet të shfaqen në këtë botë, por ne, njerëzit e devotshëm, do të marrim ndihmë nga lart me kalimin e kohës.
Dhe kjo ndihmë nga lart është premtuar jo vetëm për ne të krishterët, por për të gjithë besimtarët e të gjitha feve,
madje edhe për ata me ideologji filozofike dhe ezoterike.
Vetëm për ne të krishterët, është Jezusi që do të kthehet, i cili pritet të kthehet nga qielli me të gjithë engjëjt e tij
për të na çliruar këtu poshtë nga fuqia botërore e Antikrishtit.
Pra, ne nuk jemi të vetmit, siç thashë. Është e njëjta gjë me myslimanët.
Përveçse shpresa e tyre nuk është vetëm Jezusi, por Mahdi.
Ai gjithashtu duhet të zbresë nga qielli për të pastruar rrëmujën këtu poshtë për ne.
Për ezoteristët, janë jashtëtokësorët ata që na dërgojnë me rreze në anijet e tyre hapësinore dhe na çojnë larg
nga kjo orë më e vështirë me të gjitha llojet e gjërave.
Për pjesën më të madhe të botës në dekadat e fundit, ishin amerikanët ata që duhej të "bombonin" paqen
demokratike te popujt e shtypur me diktaturë. A e kupton?
Amerikanët gjithashtu vinin gjithmonë duke fluturuar nga qielli, me ushtri të tëra avionësh
luftarakë dhe gjithë pajisjet e tyre ushtarake.
Kur Jezusi nuk erdhi në mënyrën e pritur, shekull pas shekull, shpresa e gabuar e të krishterëve më në fund u përhap në Izrael.
Papritmas, sipas Romakëve 11, Izraeli duhej të ngrihej përsëri dhe të bëhej një fuqi botërore.
Prandaj organizatat misionare si Mitternachtsruf (Thirrja e Mesnatës) kanë shpallur shpëtimin në çdo
raketë dhe avion luftarak të ri izraelit për dekada.
Edhe sot e kësaj dite, të krishterët nuk e kanë kuptuar se, për shembull, Shteti i Izraelit, i themeluar në
vitin 1948, është një produkt i pastër i masonerisë.
Ka shumë për të thënë rreth kësaj. Ne e shpjegojmë në Kla.TV.
Megjithatë, udhëheqja masonike deklaron hapur satanizmin. E di ti.
Dhe mund të vazhdoj pa pushim.
Le të shkojmë te të majtët. Të majtët po presin rivendosjen e fuqisë së tyre të kuqe me çekan dhe drapë.
Ata gjithashtu po vendosin shpresat e tyre te politikanë të rinj në krye.
Megjithatë, në përgjithësi, ne gjithmonë shohim të njëjtën pamje në mbarë botën:
Shumica dërrmuese e njerëzve qëndrojnë krejtësisht të pafuqishëm në tokë, si të thuash, dhe e gjejnë veten krejtësisht
të pafuqishëm përballë kërcënimit gjithnjë në rritje.
Po, vetëm ndihma nga jashtë, ndihma nga lart, mund t'i shpëtojë ata.
Dhe kjo shpresë që duket e mençur, e cila në praktikë dhe në momentet më të vështira gjithmonë
rezulton fatkeqe, thyhet përsëri e përsëri. Pse?
Sepse, siç pritej, asnjë ndihmë nuk po vjen nga lart, vetëm më shumë bomba, më shumë raketa, më shumë
kërcënime, goditje rrufeje, katastrofa mjedisore dhe moti i keq.
Më shumë e më shumë tërmete, chemtrails, pandemia të planifikuara e kështu me radhë. Mund t'i listosh gjithë ditën.
Dhe kur gjërat shkojnë keq, them se është gjithmonë e njëjta gjë me çdo lloj personi, me çdo lloj
feje, me çdo lloj ideologjie apo politike. Çfarë është?
Ne të gjithë i kemi keqinterpretuar dhe keqpërfaqësuar librat tanë të shkollës dhe tekstet tona fetare!
Si njerëz të zakonshëm, ne kemi keqkuptuar dhe keqinterpretuar rregullat e politikës, për shembull.
Ne të gjithë bëmë të njëjtin gabim. Cilin?
Ne nuk e kuptuam vërtet angazhimin që kërkonim nga vetja jonë! A e kupton?
Si një popull i thjeshtë dhe demokratik, ne thjesht kemi deleguar të gjitha përgjegjësitë që ne si popull duhet
t'i mbajmë te përfaqësuesit tanë – partitë tona politike.
Në vend që të kuptojmë se një demokraci kërkon që secili prej qytetarëve të saj të angazhohet ngushtë me
çështjet me të cilat përballen njerëzit – dhe rrjedhimisht të jetë mirë i informuar – ne kemi mbetur pasivë.
Në vend që të vuajmë nga dhimbjet e lindjes së çdo problemi që lindte për të sjellë
zgjidhje të vërteta, ne kënaqeshim në çdo lloj feste.
Si të krishterë, madje edhe në festat e adhurimit. Ju lutem mos u ofendoni kur them këtë.
Por ne nuk kemi trajtuar praktikisht asgjë. A e kupton?
Të tjerët madje hynë në biznesin e birrës, duke na mbushur plot me të gjitha llojet e drogave dhe
produkteve farmaceutike. Kështu e bënin njerëzit.
Në vend që të merrnim përgjegjësinë për zgjidhjen e problemeve dhe për studimin e çështjeve në fjalë, ne gjithashtu studionim të
gjitha llojet e revistave dhe programeve televizive. A e kupton?
Megjithatë, vetëm ata që mbajnë ritmin me zhvillimet në këtë botë mund të kenë vërtet një
fjalë dhe të votojnë në mënyrë demokratike.
Nuk duhet kurrë të transferosh përgjegjësitë personale tek ndonjë përfaqësues i zgjedhur apo
udhëheqës. Kjo është ajo që dua të them me këtë.
Ju mund të zgjidhni përfaqësuesit e duhur vetëm nëse i njihni ata hollësisht!
Megjithatë, e gjithë kjo njohuri na ka shpëtuar kategorikisht. Të paktën shumica prej nesh, të krishterë.
Dhe kështu jemi larguar gjithnjë e më shumë nga problemet e vërteta në këtë botë, duke dështuar të përmbushim misionin tonë
si drita dhe kripa e tokës, siç mund të thuhet, dhe duke lejuar që të shfaqen të gjitha llojet e personazheve që tani
madje falsifikojnë rezultatet tona zgjedhore sipas dëshirës.
Ne, njerëzit e devotshëm të të gjitha llojeve, por tani po përfshij edhe ezoteristët dhe ideologët, nuk e
kuptuam kurrë vërtet se zotat tanë nuk erdhën që t'i lavdëronim për shekuj me radhë. Askush nuk e donte këtë.
Dhe ndoshta madje t'i përplasnim kokat me njëri-tjetrin, duke u grindur se cili prej nesh ka
pasur apo ka mjeshtrin më të përulur dhe më të mirë.
Unë them: "Cili do qoftë zotëri që u ngrit apo u shfaq këtu poshtë, secili prej tyre kishte si qëllim të vetëm që edhe
ne, njerëzit më të zakonshëm, të bëheshim zotërinj gjithashtu!"
A e kupton? Pa marrë parasysh zhanrin.
Kjo është ajo që donte Jezusi, kjo është ajo që donte Muhamedi, kjo është ajo që donte Lao-Tse,
kjo është ajo që donte Buda, përmend kë të duash!
Edhe mësuesi i karatesë, edhe mësuesi i kung fu-së. Të gjithë duan të të bëjnë një mjeshtër.
Kur vjen një mjeshtër, ai dëshiron që ti të bëhesh mjeshtër.
Por ne të gjithë i kemi reduktuar ata në thjesht objekte adhurimi. A e kupton? I kemi reduktuar, jo i kemi ngritur.
Ne të krishterët mbajmë kryqe, Jezusin në zinxhirë rreth qafave tona, hebrenjtë mbajnë ligjvënësin
e tyre në shirita në breza ose si kuti në ballë.
Qoftë në krishterim, judaizëm apo fe të tjera.
Kudo gjejmë relike, imazhe, statuja, qofshin të Jezusit, Budës apo themeluesve të tjerë fetarë. Çfarë po bëjmë në të vërtetë?
Ne nderojmë objekte të shenjta, kujtime të shenjta, madje edhe mure të shenjta, gurë të
shenjtë, vende të cilave u bëjmë pelegrinazhe.
Kryqet e shenjta, uji i shenjtë, mund t'i përmendësh vetëm.
Amuletë fatlume të çdo lloji – dhe a e sheh se si të gjitha këto kultet fetare shpallin të njëjtin fat apo vështirësi?
Ne kërkojmë ndihmë nga zotërit tanë, kërkojmë ndihmë nga lart, nga qielli, madje edhe nga
idhujt që i kemi gdhendur ose derdhur vetë.
Në çdo rast, ne gjithmonë kërkojmë ndihmë nga jashtë – dhe së fundi – dhe pikërisht kjo është
problemi – së fundi kërkojmë ndihmë nga vetja jonë!
Kjo është thelbi i çështjes. A e kupton?
Për ne të krishterët, kjo është veçanërisht e çuditshme, duke qenë se Jezusi tashmë i kishte thënë
gruas samaritane pranë pusit – dhe citoj Gjonin 4:14:
Kushdo që pi ujin që unë i jap, kurrë më nuk do të etë, por uji që unë i jap do të bëhet në të — në
të — një burim i pafund që jep jetë të përjetshme.
E sheh, Jezusi insistonte që ajo që na jep të bëhet një burim brenda nesh.
Ne vetë bëhemi rrjedha. Ndihma vjen nga brenda nesh. E vendosur brenda nesh prej tij. A e sheh?
Tani do të diskutojmë këtë temë në të gjithë pasazhin që po ju prezantoj këtu.
Por do të doja ta merrnim ngadalë, në mënyrë që të mund të kuptojmë më në fund kthimin e Krishtit – kthimin
e Krishtit brenda nesh. Le të vazhdojmë hap pas hapi.
Shihni, të gjithë themeluesit fetarë dhe mjeshtrit ideologjikë, duke filluar me Jezu Krishtin, gjithmonë kanë shpallur ndihmën e
vërtetë në një mënyrë që, megjithëse në të vërtetë vjen nga Zoti ose nga qielli, dëshiron
të marrë formë në ne, përmes nesh dhe nga ne.
Kjo përmbyll përmbledhjen deri tani.
Dhe pikërisht ky mesazh ka rrëshqitur fjalë për fjalë nga duart tona.
Dhe sepse të gjithë zotërit tanë u vranë ose vdiqën në ndonjë mënyrë tjetër, ne presim që ata të kthehen në
formën e tyre të vjetër. Të gjithë së bashku, zotërit e tyre.
Por të gjithë donin të ktheheshin përmes nesh. Nuk mund ta theksoj këtë mjaftueshëm sot.
Dhe më tej, tani do të demonstroj këtë ide themelore, në të vërtetë këtë shqetësim themelor ose këtë
qëllim kryesor, nga Bibla. Dhe çdo lloj tjetër personi duhet të bëjë të njëjtën gjë si unë.
Nxirr atë që po them tani nga Bibla, nga librat tuaj të tekstit ose librat fetarë, nga traditat dhe doktrinat tuaja.
Thjesht mos vazhdoni të bëni të njëjtin gabim që të gjithë kemi bërë për shekuj me radhë.
Prisja jonë si të krishterë që Jezusi do të zbresë nga qielli, i shoqëruar nga mijëra engjëj, për të na gjykuar këtu poshtë, është
po aq e gabuar sa prisja e myslimanëve, për shembull, që veshin këto pantallona të gjera
sepse besojnë se Muhamedi do të kthehet si njeri.
Do ta them përsëri: "Nëse ndonjë zotëri kthehet, ai nuk dëshiron të lindë përsëri në ndonjë grazhd apo
madje në pantallona." Këto janë kryesisht simbole.
Ky simbol i lindjes së një njeriu, ashtu si lindja e virgjër përpara tij, thjesht tregon mbinatyroren dhe të
hyjshmen, ngjarjet hyjnore që zhvillohen brenda nesh.
Duhet të bëhemi mashkullorë, për të thënë kështu, që do të thotë të rritemi në imazhin e Mjeshtrit vetë.
Por në fund të fundit, zotërit tanë gjithashtu duan të kthehen tek të gjitha gratë, madje edhe
përmes fëmijëve tanë, e kuptoni, dhe nga brenda!
Dhe pikërisht këtë mësoi Jezu Krishti njerëzimit.
Pak para kryqëzimit të tij, ai u tha të 12 apostujve të tij, apostujve kryesorë, sa vijon: Gjoni 16:16:
Ai u tha atyre: "Do të jem me ju vetëm edhe pak kohë; pastaj nuk do të më shihni më. Por
pak pasi të largohem, do të më shihni përsëri."
Jezusi parashikoi qartë vdekjen e tij.
Rastësisht, shekuj më parë, Psalmet, ashtu si profetët e lashtë, kishin parashikuar gjithashtu në detaje saktësisht se si do
të vinte Jezusi, si do të shërbente Ai dhe si do të kryqëzohej.
Për shembull, në Psalmin 22 dhe Isaia 53 dhe shumë pasazhe të tjera.
Por gjithashtu thotë se si Ai do të vdesë dhe si Ai do të ringjallet.
Gjithashtu se si Ai do të kthehet në qiell, nga ku erdhi.
Megjithatë, të shpjegoja të gjitha këto këtu do të ishte tepër.
Pika e vërtetë, megjithatë, është se Jezusi përsëritazi tha të kundërtën e asaj që krishterimi më pas e bëri për 2000 vjet.
Jezusi, për shembull, tha qartë dhe në mënyrë të pakundërshtueshme, lexoje me mua: Gjoni 16:7:
Është në dobi tënde që unë të largohem, sepse nëse nuk largohem, Fryma e Shenjtë nuk do të vijë
tek ju; por nëse largohem, do ta dërgoj atë tek ju.
Mirë, është e dobishme, thotë ai.
Nga njëra anë, Jezusi tha për veten e tij: Unë do të kthehem së shpejti, si në Zbulesa 3:11!
Megjithatë, sa i përket mbretërisë së tij në një kuptim global, ai tha në parabola të ndryshme se do të duhej
shumë kohë para se të mund të vendoste mbretërinë e tij këtu mes nesh – ose e ka bërë tashmë.
Dhe pikërisht kjo ndodhi.
Shiko, 50 ditë pas ringjalljes së Tij, ishte Festë e Pentekostit, kur Jezusi u kthye. E kupton këtë?
Jezu ka kthyer. "Do të jem aty menjëherë."
Gjoni 14:18: "Nuk do t'ju lë si bonjaku," tha Jezusi. "Po vij tek ju."
Kur sot pyesim: A na ka braktisur Zoti? Jo, Ai gjithmonë ka qenë aty.
Po vij tek ju – në Pentekost Ai erdhi.
Në Gjonin 14:23, Ai thotë: "Unë dhe Ati im do të vijmë tek ti dhe do të bëjmë banesën tonë me ty."
Në ty! Në ty! Ndodhi në Pentekost. Në ty.
Jezusi njëherë tha: Ati do t'ju dërgojë Frymën e Tij!
Një herë tjetër ai tha: Do t'ju dërgoj Frymën e Shenjtë!
Thjesht si një shënim anësor: Unë dhe Ati jemi një dhe i njëjti, Ai thotë diku tjetër, për t'u përkthyer fjalë për fjalë.
Jezu është Zot, Jezu është Jahve në Testamentin e Vjetër, dhe Ai është Jezu.
Dhe përsëri e përsëri Ai thotë: Po vij tek ju!
Dhe kështu Fryma e Shenjtë u derdh në Pentekostë!
E sheh, ai ishte Jezusi; Fryma e Shenjtë është gjithashtu Jezusi.
Dhe ashtu si ti përbëhesh nga shpirti, shpirti dhe trupi, ashtu edhe Ati, Biri dhe Fryma e Shenjtë përbëhen nga një person.
Ti je një person, apo jo?
Mendja, shpirti dhe trupi; Ati, Biri, Fryma e Shenjtë janë të gjitha Jezusi. Vetëm Ai.
Ja, dhe të gjithë njerëzit atje që ishin të përqendruar tek Ai papritmas filluan të flisnin në
dhjetëra gjuhë të ndryshme nën ndikimin e Tij.
Ky është Jezusi që ka kthyer.
Apostujt filluan, si Jezusi, të shërojnë të sëmurët, të dëbojnë demonët dhe të ngjallin të vdekurit!
Shënja dhe mrekulli, vepra fuqie pa fund janë bërë.
Dhe papritmas ata po vinin nga mbledhësit e taksave të përbuzur, peshkatarë dhe bujq, nga të gjitha llojet e njerëzve!
Ata ishin të panjohshëm. Pse?
Sepse Zoti ka zbritur nga qielli me të shenjtët e Tij, me Frymën e Tij të Shenjtë, sepse Jezusi ka ardhur përsëri.
Por jo për të marrë vendin e tyre dhe për të luftuar kundër sundimit romak, siç kishin synuar gjithmonë.
Megjithatë, Jezusi, domethënë Zoti, erdhi përmes Frymës së Tij të Shenjtë, përmes këtyre
njerëzve të thjeshtë, për t'u formësuar në ta.
Tani ata duhet të bëhen si AI. Ata e kuptuan shumë mirë që në fillim.
Në Gjonin 14:12, Jezusi thotë: "Me të vërtetë, me të vërtetë po ju them: Kushdo që beson në mua, do të bëjë
edhe veprat që unë bëj; dhe do të bëjë vepra edhe më të mëdha se këto, sepse unë po shkoj te Ati."
Kjo është pikërisht ajo që tha Jezusi! Por e shihni, së shpejti kjo dinamikë e brendshme filloi përsëri të stabilizohej.
Në fillim, ishte krejtësisht e qartë: Jezusi ishte kthyer brenda tyre.
Por pastaj fillon të stabilizohet, dhe fillon përndjekja.
Apostujt kundërshtuan këtë prirje me letra të zjarrta.
Pali shkruan me shqetësim të madh në Galatasve 4:19. Lexoje me mua:
Për hirin tuaj, fëmijët e mi të dashur, vuaj përsëri të gjitha dhimbjet dhe frikërat që një nënë përjeton kur lind
fëmijën e saj – derisa Krishti të marrë formë në jetët tuaja.
A e sheh se çfarë duan të thonë apostujt? Krishti në ne.
Në Galatasve 2:20, ai e thotë me forcë, në mënyrën më të bukur të mundshme:
Nuk jam më unë ai që jeton, por Krishti që jeton në mua.
Në Filipianëve 3:11, Pali shkoi aq larg sa të shkruante: "... që në ndonjë mënyrë të arrij ringjalljen nga të vdekurit."
Sepse Zoti i ringjallur jeton në të, por jo në të njëjtën mënyrë siç mban dikë xhaxha Hansin në zemër, e sheh,
por si Zoti i gjallë që banon brenda nesh dhe dëshiron të shprehet plotësisht përmes nesh.
E gjithë theksi i letrave apostolike ishte, pra, në faktin që Fryma e derdhur e Perëndisë, e quajtur
Krisht, duhej të merrte formë të plotë brenda besimtarëve.
Në Efesianët 4, Pali i kushton një kapitull të tërë këtij trupi të ri, këtij organizmi të Krishtit, i quajtur
gjithashtu trupi i Krishtit, i cili tani duhet të rritet në shtatin e plotë, në burrërinë e plotë.
Ai thotë: "Derisa të gjithë të arrijmë në plotësinë e Krishtit, në moshën e plotë të njeriut të rritur..." (Efesianëve 4:12-13).
Dhe kështu, në dekadat e para pas ringjalljes së Jezu Krishtit dhe derdhjes së Frymës, të krishterët e parë lejuarën
fjalë për fjalë që ky mister – Zoti i gjallë i derdhur brenda tyre – të rritej dhe të fryhej brenda tyre.
Ata u bënë gjithnjë e më të fuqishëm, gjithnjë e më të fuqishëm shpirtërisht.
Dhe më pak se 70 vjet më vonë, kjo forcë intelektuale dhe pushtet ishte rritur kaq shumë brenda tyre, sa i gjithë Perandoria
Romake iu dorëzua asaj – duhej të dorëzohej, mund të thuhet.
Shamat romake u riforjuan, si të thuash, në fletë arë.
Shpirti i Jezu Krishtit, i cili gjithmonë ka qenë një princ i paqes, thjesht mposhti Perandorinë Romake, këtë perandori që më
parë kishte mposhtur dhe përthithur të gjitha kulturat e lashta egjiptiane, babiloniane, persiane dhe gjithashtu ato greke. Kaq
i fuqishëm ishte Zoti në ta, kthimi i Krishtit në ta, e kupton?
Por pastaj ndodhi diçka, konkretisht nxitje dhe shpifje, kryesisht nga radhët e tyre. Kjo
çoi në një përndjekje masive të të krishterëve.
Dhe, pa dëshiruar të shqyrtoj në detaje shkaqet dhe arsyet për këtë këtu, tani do të përqendrohem vetëm në
pikën e vërtetë të dhimbshme që është në fjalë këtu.
Për tani skena e dytë filloi të merrte formë, ajo që kisha përmendur në fillim.
Sepse Jezusi nuk kishte thënë vetëm për veten e tij se do të kthehej shpejt, së shpejti, me shpejtësi.
Ai gjithashtu e bëri të qartë në parabola të ndryshme se do të ndodhnin trazira të mëdha pas largimit të Tij dhe përpara
kthimit të Tij të përgjithshëm, të dukshëm në mbarë botën.
Ai e përshkroi këtë jo vetëm në parabëlën e dhjetë virgjinave, të cilat pritën gjatë dhëndrin, aq gjatë sa të gjitha u mbytën
në gjumë, gjë që mund të lexohet në Ungjillin e Mateut 25.
Ai gjithashtu iu referua mungesës së tij thuajse më të gjatë në parabëlën e një mbreti që ishte larguar.
Ai u largua, thotë ai, në një vend të largët, domethënë këto tipologji, në një vend të largët – sipas parabëlës – për të
vendosur mbretërinë e tij, dhe pastaj për t'u kthyer dhe për të vendosur mbretërinë e tij, si të thuash,
në pikën e nisjes. Kjo mund të lexohet në Lukë 19:12.
Pastaj vjen skena e famshme me talentet që u janë besuar atyre, ku Ai u thotë të nënshtrembërve të Tij:
Vepro sipas tij, qëndro aktiv derisa të kthehem, gjendet gjithashtu në Marku 13:34.
Në këtë parabël, të gjithë kishin rritur talentet e tyre, përveç njërit që mbeti pasiv. Dhe pikërisht kjo duhet theksuar.
Zotëri i tij i kthyer ka qenë jashtëzakonisht i ashpër në gjykimin e kësaj. Pse është kështu?
Sepse Zoti synon të shumëzohet brenda nesh, siç na tregon kjo parabël, përmes veprimeve tona, përmes njohjes sonë të
palëkundur se Zoti tani banon brenda nesh me gjithë plotësinë e Tij dhe dëshiron të rindërtojë gjithçka përmes nesh.
Ai dëshiron të shumëzohet, talentet brenda nesh duhet të shumëzohen, e kupton, brenda nesh.
Në gjuhë të thjeshtë, kjo do të thotë se Zoti ka nevojë për ne – Ai është i varur nga ne, mund të thuhet në terma njerëzorë. Pse?
Sepse Ai ka lidhur rrugën e restaurimit të plotë brenda nesh.
Nuk ishte AI që na braktisi, por ne që e braktisëm ATË. Kjo është ajo që duhet të kuptojmë nga kjo.
Zoti po na pret, ashtu siç ne e kemi pritur Atë gjithë këtë kohë.
Siç është shkruar në Kolosianëve 2:10 dhe gjithashtu në Efesianëve 1: "Dhe ju jeni të plotë në Të," fjalë
për fjalë. "Ai është kreu i çdo autoriteti dhe fuqie."
Ose përsëri, në Hebrenj 10:14, shkrimtari thotë: "Sepse me një flijim—term numerik—ai i ka
bërë të shenjtëruarët të përkryer përgjithmonë."
Me këto parabola, Jezusi nuk fliste për asgjë tjetër veçse për procesin e Tij të bërit brenda nesh, në thellësi të nesh;
përkatësisht nga periudha e vdekjes së Tij, kthimi i Tij në Pentekost në Frymën e Shenjtë, deri te formimi i Tij
organik në tërësinë e dishepujve të Tij – mbi trupin e Tij të ri, mund të thuhet, përmes trupit të Tij të ri.
Kjo do të thotë, derisa besimtarët e Tij të kenë lejuar personin e Perëndisë të rritet kaq shumë brenda
vetes, sa që mbretëria e Perëndisë të ketë bërë një realitet botëror në ta dhe përmes tyre.
Jezusi parashikoi qartë se këto procese të pjekjes do të vinin nga qielli.
Dhe i padukshëm për syrin e njeriut. A e kupton?
Në këtë parabël, Jezusi shkoi në një vend të largët, që simbolizon ngjitjen e Tij në qiell dhe veprimin nga
realiteti qiellor brenda nesh, i padukshëm për syrin e njeriut.
"Prandaj, mbretëria e Zotit nuk vjen në mënyrë që të mund të vërehet," Jezusi e deklaroi qartë.
Për shembull, në Lukë 17:20, kur farisenjtë e pyetën: "Kur do të vijë mbretëria e Zotit?", ai u
përgjigj: "Kur?" ose "Si?" ata gjithashtu pyetën.
Nga dhjetë virgjëreshat që prisnin dhëndrin, pesë nuk e vunë re ardhjen e tij, e kupton?
Dhe ky proces vetë ka vazhduar për shekuj me radhë. Prandaj ka kaq shumë njerëz që pyesin: "A na ka braktisur Zoti?"
Megjithatë, shumica e të krishterëve deri tani kanë administruar vetëm fenë, relike të
ndryshme, doktrina, kredo dhe çdo lloj statutesh.
Megjithatë, një numër i vogël i të krishterëve gjithmonë e ka kuptuar kuptimin e vërtetë të
kthimit të Krishtit, domethënë Krishtin brenda nesh.
Krishti dëshiron të kthehet në secilin prej nesh, siç është shkruar edhe në Kolosianëve 1:27:
"Zoti dëshironte t'u bënte të njohura kombeve," kushtoni vëmendje, kombeve, "pasurinë e lavdisë së
misterit të tij ndër ta," në kombe, e kuptoni, "i cili është Krishti në ju, shpresa e lavdisë."
Pra, ne kemi misionin, detyrën, të mësojmë kombet se Zoti tashmë banon brenda tyre dhe të zgjojmë këtë
shpresë, që ky pritshmëri e lavdisë të shpërthejë brenda tyre.
Por kthimi i Krishtit është një proces organik që rritet nga brenda, dhe duhej të merrte
shekuj për të arritur formën dhe pjekurinë e plotë.
Dhe kjo është sepse duhet të pjekurimohemi në Zot si një organizëm i tërë.
Zoti brenda nesh, efektiv përmes virtyteve të Tij hyjnore, përmes vullnetit të Zotit brenda nesh, gatishmërisë
së Tij brenda nesh, kjo është ajo që do të thotë, përmes përsosmërive të Tij brenda nesh.
Prandaj Jezusi tha në Nazaret në Mateu 5:48: "Jini të përsosur, pra, ashtu siç është i përsosur Ati juaj qiellor!"
Kjo është standardi që Ai ka vendosur, vetë Zoti, i Përkryeri brenda nesh.
Jezusi, Mjeshtri, nuk dëshironte thjesht të na transformonte në individë që sillen me virtyt, nëse doni!
Përkundrazi, Jezusi dëshironte që ne të bëheshim vetë virtyt, të bëheshim vetë virtyt!
Bëhu përsosmëritë e Zotit brenda nesh, jo t'i besosh atyre, e kupton? Të përsosur ashtu siç është i përsosur Ati në qiell!
Por, meqë të gjitha këto procese pjekjeje së pari zhvillohen dhe janë zhvilluar në mendje, në zemër,
fshehurazi, shumica dërrmuese e të krishterëve e kanë humbur këtë lidhje, fatkeqësisht duhet të thuhet.
Para largimit të tyre, apostujt e parë na paralajmëruan me përkushtim se do të vinin mësues të rremë
si ujqër në lëkurë deleje për të shkatërruar tufën, siç mund të lexohet në Veprat 20:29.
E sheh, dhe pikërisht kështu ndodhi: ata me qëllim përhapën mësime të rreme në të gjithë botën.
Çfarë herezish ishin këto, për shembull? Për shembull, na ngulën në mendje se Jezusi duhet të kthehet nga qielli si një individ.
Dhe duke vepruar kështu, ata i shtrembëruan plotësisht fjalët e Jezusit.
Sepse Jezusi theksoi qartë se, në kthimin e Tij, teksti origjinal thotë fjalë për fjalë se Ai gjithmonë do të
jetë në pamjen e Tij ose në praninë e Tij, Ai do të jetë, Ai nuk do të vijë, Ai do të jetë:
Si dritë që shkëlqen nga të gjitha anët njëherësh.
Luka 17:24 thotë kështu: "Sepse ashtu si rrufeja shkëlqen dhe ndriçon qiellin nga një skaj në tjetrin,
ashtu do të jetë edhe Biri i Njeriut në ditën e tij."
Vini në dukje vetë këtë. Kjo është një fjalë shumë e rëndësishme; është gjendja e Tij, ashtu siç Ai është.
Kjo do të thotë se kur Ai të ketë arritur pjekurinë brenda nesh, Ai do të shfaqet njëkohësisht nga të katër anët.
Si rrufe, ndriçon gjithçka nga lindja në perëndim! Përmes të gjithëve tanë së bashku, përmes teje, ne.
Por mësuesit e rremë kanë trilluar një ngjarje madhështore të kthimit solo nga ky qenie.
Kjo është problemi ynë, prandaj ne thërrasim: "A na ka braktisur Zoti?"
Jo, Ai nuk na ka lënë; Ai banon brenda nesh dhe pret derisa t'i lejohet të dalë.
Përmes kësaj herezie, ata na kanë kushtëzuar që kurrë të mos e pranojmë Jezusin në asnjë formë shumësore,
sepse Jezusi tha, dhe këtu ata citojnë Mateu 24:23:
"Ja ku është," thonë ata, "nëse dikush ju thotë: 'Shikoni, këtu është Krishti,' ose 'Ja ku është,' mos e besoni. Nëse ju
thonë: 'Shikoni, ai është në shkretëtirë,' mos dilni. 'Shikoni, ai është në dhomat e brendshme,' mos e besoni."
Ashtu si rrufeja del nga lindja dhe ndriçon deri në perëndim, ashtu do të jetë ardhja, ose prania, e Birit të Njeriut.
E sheh, Jezusi tha të kundërtën e asaj që këta shtrembërues më pas na futën në kokë gjatë shekujve.
Ai theksoi se nuk do të kthehet më kurrë si individ, kjo është ajo që thotë ai në këtë tekst – ashtu si Papa, për shembull.
Kështu thotë ai në këtë tekst. Ashtu si Papa, e di?
Megjithatë, krishterimi ka ndjekur çdo Papë, si Vikar i Krishtit.
Manhat bërtiti: Krishti është në tabernakull, e kupton, dhe tashmë e gjithë bota po gëlltit këto hosta të
vogla e të rrumbullakëta në kishën në shkretëtirë jashtë, ku nuk rrjedh asnjë shpirt – e kupton ...
Por në 2 Tessalonicësve 1, apostulli ynë te kombet, Pali, mësoi qartë se Krishti do të kthehet për t'u
admiruar dhe për t'u lavdëruar në të shenjtët e Tij!
Pra, nuk jemi vetëm ne që duhet ta lavdërojmë Atë, por njerëzit duhet ta lavdërojnë Perëndinë sepse
e shohin Perëndinë në ne, Atë që ka kthyer, në ne!
Më parë, Jezusi na mësoi të lutemi:
U mbretëroftë mbretëria jote, u mbretëroftë mbretëria jote, si në qiell ashtu edhe në tokë! Në tokë! A e kupton?
E sheh, nuk është Zoti që na ka braktisur, por ne që e kemi braktisur Atë, kjo është ajo që do të thotë!
Ndërsa Jezusi dhe e gjithë qielli kanë pritur, duke pritur të zbresin nga lart në tokë për të rivendosur gjithçka
këtu poshtë në ne dhe përmes nesh, e gjithë krishterimi ka përpjekur për 2000 vjet për të arritur në qiell!
A e sheh kontradiktën? Qielli dëshiron të zbresë, ne duam të ngjitemë.
Po, persekutimi dhe mësues të ndryshëm të rremë me të vërtetë i shtrembëruan mendjet e të krishterëve. Kjo ishte.
Ata kanë humbur shpresën në vetvete dhe kanë vendosur besimin te Ati i tyre në qiell.
Në vend që të presë edhe më shumë forcë dhe frymë nga Zoti në kohë nevoje, krishterimi është hedhur me fytyrë për tokë.
A kemi ne, të krishterët, klithur si fëmijë të vegjël për Atin tonë në qiell dhe kemi
dëshiruar me mall një rrëmbeje shpëtimtare në qiell?
Po, është e vërtetë, Pali foli për ne që do të kapemi lart. Por ku do të kapemi lart?
Lexoje në Shkrimet e Shenjta. Teksti origjinal na tregon qartë, por ne gjithashtu mund ta shohim qartë në anglisht:
Transportuar në ajër, kështu thuhet atje.
Thuhet fjalë për fjalë se ku do të sundojmë së bashku me Krishtin. Ku është hapësira ajrore?
Por, meqë ishim të papjekur, të pafuqishëm dhe pa fuqi në shpirt. (1 Tess. 4:17)
Por përpara kësaj, Pali dëshmoi në të gjitha letrat e tij se ne tashmë jemi bartur me Krishtin në vendet qiellore.
Lexoje në Efesianëve 2:6-8: Le ta lexojmë së bashku.
"Zoti na ringjalli me Krishtin dhe na uli me të në mbretëritë qiellore në Krishtin Jezus..." Pse?
që në shekujt që do të vijnë të mund të shfaqë pasuritë e pashoqe të hirit të tij me mirësi ndaj nesh në
Krishtin Jezus. Sepse me anë të hirit jeni shpëtuar.
Nuk thuhet: me anë të hirit. Hiri, në mënyrë që – me fjalë të tjera – hiri të fryhet brenda nesh derisa tërë pasuria e Perëndisë
të bëhet e dukshme përmes nesh; kjo është ajo që është shkruar këtu, dhe ne nuk vijmë nga ajri, ne kthehemi nga qielli me Të.
Ai është në ne. Të gjitha këto – qielli brenda nesh – kanë ndodhur.
Por tani po vjen, duke depërtuar në hapësirën ajrore, kemi lexuar për të këtu së bashku.
Po, në shpirt kemi jetuar të lidhur me Zotin në qiell për shekuj; është e rëndësishme ta kuptojmë këtë.
Ashtu si Jezusi u lut në lutjen e tij të lartë priftërore në Gjon 17: Ashtu si Ati ishte në të, thotë ai, ashtu
edhe Ati duhet të jetë në ne. Pikërisht për këtë bëhet fjalë.
Por jo në atë mënyrë, përsëris, që të keni, për shembull, një baba të moshuar në zemrën tuaj, ose "Xhaxha Hans".
Ne të gjithë duhet ta mbajmë Zotin brenda vetes si një person të vërtetë e të gjallë.
Me fjalë të tjera: Zoti dëshiron të manifestohet plotësisht në ne, këtu poshtë, për të përmbushur veprën e Tij
këtu, domethënë rivendosjen e të gjithë krijimit, përmes nesh.
Zoti po na pret. Kështu thuhet në Romakët 8.
Ju lutem sigurohuni që ta lexoni këtë kapitull përsëri. Ajo thotë fjalë për fjalë:
E gjithë krijimi nuk po pret një Jezus të vetëm nga qielli, por po pret zbulesën, manifestimin e bijve të Zotit!
Po, që ata të rivendosin të gjithë krijimin.
Po, me të vërtetë, dhe tani po bëhet shumë serioze, prandaj ju lutem lidhni rripat e sigurimit, veçanërisht ju, të krishterë:
Me të vërtetë, Zoti madje dëshiron të kryejë të gjithë Gjyqin e Fundit përmes nesh, përmes nesh
njerëzve, të cilët janë të përkushtuar ndaj drejtësisë.
Prandaj Jezusi mundi të thoshte, nga njëra anë, "Unë nuk gjykoj askënd," siç regjistrohet në Gjon 8:15.
Pra Ai, si individ, nuk gjykon askënd – dhe nga ana tjetër, Ai dëshmoi në Gjonin 5:22:
"Ati nuk gjykon askënd," dhe tani vjen pika vendimtare, "por i ka dorëzuar tërë gjykimin Birit."
Ne mund të pyesnim, si Gretchen: "Pra, cili është e vërteta?"
Nëse as Ati e as Jezusi nuk gjykojnë si individë, kush është ky Bir, të cilit i është dhënë e gjithë gjykimi?
Asnjë pjesë, them unë, ndoshta nuk ka rrëshqitur më shumë nga vetëdija e krishterimit se kjo.
Megjithatë, apostujt e Jezu Krishtit tashmë kishin predikuar qartë dhe në mënyrë të dallueshme në ringjalljen e Jezusit
se cili është ky Bir, të cilit i është dhënë e gjithë gjykimi.
Nuk është Jezusi i Nazaretit si një individ, por Krishti i ringjallur në bashkim me trupin e
tij të ri, për të cilin flasim gjithë kohës këtu.
Mund ta lexoni të gjitha fjalë për fjalë në Veprat 13:30-33.
Shiko çfarë thotë këtu: "Por Zoti e ringjalli Jezusin nga të vdekurit," kjo është predikimi i ringjalljes, e
kupton, "Por Zoti e ringjalli Jezusin nga të vdekurit, siç është shkruar në Psalmin e dytë:"
Ti je djali im, SOT TË KAM LINDUR. Lexoje me kujdes, e ke kuptuar mirë?
Sot, në ditën e ringjalljes së Jezu Krishtit dhe jo në mitrën e Mariës, Zoti lindi këtë BIR, për të cilin Psalmi 2 gjithashtu
thotë se i gjithë gjykimi mbi botën do t'i jepet atij.
Le të lexojmë edhe disa fragmente të tjera nga ky psalmi i dytë. Pse?
Që të gjejmë rrugën tonë përsëri drejt Zotit dhe drejt thirrjes sonë më të brendshme.
Sepse nuk është Zoti që na ka braktisur, por ne që e kemi braktisur Atë. Nuk mund ta theksoj këtë mjaftueshëm.
Nëse nuk kthehemi te thirrja jonë këtu, do të vazhdojmë të kërkojmë Zotin dhe nuk do ta gjejmë Atë.
Shiko se çfarë thotë Psalmi 2 për këtë Bir:
\"Pse zemërohen kombet? Pse hartojnë plane që do të dështojnë?
Të fuqishmit e kësaj bote rebelohen: ata komplotojnë kundër Perëndisë dhe sundimtarit që Ai ka zgjedhur dhe ka emëruar.
"Ejani, të çlirohemi," thonë ata, "të heqim qafe sundimin e TYRE!"
Vini re shumësin, jo sundimin e tij, por sundimin e SAJ; i drejtohet juve dhe Perëndisë brenda jush.
Vargu 4: Por Zoti në qiell vetëm mund të qeshë me këtë; ai nuk ka gjë tjetër veç përbuzjes për ta.
Tani do të kaloj te vargu 7, i cili thotë: Do të shpall vendimin e Zotit.
Kjo është ajo që profeti tani thotë: "Ai më tha," ose më saktë, Krishti flet përmes tij, përmes profetit, "Ai më tha:
Ti je biri im, sot të kam lindur.
Vargu 8: Kërko këtë prej meje, dhe unë do të të jap kombet si trashëgimi, dhe tërë tokën si pronë tënde...
Dhe pastaj vijnë premtimet e fuqisë së Zotit mbi këtë Bir, që është organizmi i Krishtit, i Ringjalluri, i Kthyer,
duke u kthyer në ne, në mënyrë që ai të mund të vendosë gjithçka në rregull me fuqinë e Zotit që banon brenda nesh.
Por përsëri, mësues të rremë kanë ardhur dhe na kanë mësuar. Çfarë? Mos gjykoni!
Oh, sa herë e kam dëgjuar këtë shprehje: "Mos gjyko."
Por nëse e lexoni me kujdes në kontekst, Jezusi në fakt tha të kundërtën – dhe për këtë arsye Pali, apostulli i
kombeve, na mësoi këtë. Lexojeni me mua nga 1 Korintasve 6:1-3:
"A ka ndonjë prej jush," u thotë ai të krishterëve, "që ka një mosmarrëveshje me një tjetër, dhe guxon ta
çojë atë para të padrejtëve, e jo para të shenjtëve?"
A nuk e dini se të shenjtët do të gjykojnë botën?
Ka qenë këtu që prej 2000 vjetësh, e sheh.
A nuk e dini se të shenjtët do të gjykojnë botën?
"Dhe kur bota të gjykohet përmes jush," kështu këtu bëhet e qartë kush janë të
shenjtët, nuk janë Papa apo askush tjetër, e kupton?
Janë njerëzit, je ti, "nëse bota gjykohet përmes teje, a nuk je i denjë të gjykosh gjërat më të vogla?"
A nuk e di që tani po bëhet pak më e pjerrët: "A nuk e di që ne do të gjykojmë engjëjt, e sa më shumë gjërat e përditshme?"
Rastësisht, e njëjta gjë është shkruar në fund të zbulesës së parë dhe të fundit në Bibël:
Në Zanafilla 1:26, Zoti thotë për njerëzit e drejtë në përgjithësi: "dhe ata do të sundojnë."
Dhe kur të shihni bisedën që Zoti pati me Kainin:
Ai tha se nëse vepron drejt, ajo do të ngrihet brenda teje, do të ngrihesh; nëse jo,
atëherë sundo mbi mëkatin, sipas tekstit origjinal.
Do të thotë të sundosh mbi djallin. Në Zbulesën 20:5, Zoti thotë: "dhe ata do të sundojnë."
Ti e sheh: ata duhet të mbretërojnë – zbulesa e parë – dhe ata do të mbretërojnë – zbulesa e fundit në Shkrime.
Zbulesa 18:20 shpreh në një mënyrë më të nuancuar saktësisht se si ushtrohet ky pushtet
gjyqësor kundër të gjithë sundimtarëve botërorë vrasës:
Zbulesa 18:20, tani kushtoni vëmendje të madhe, sepse tani po arrijmë në thelbin e çështjes:
Gëzohuni për ta, o qiej, dhe ju që jeni të veçuar, dhe ju që jeni të dërguar, dhe ju që jeni profetë!
Sepse Zoti ka zbatuar gjykimin Tënd mbi ta.
Në kontekst, flitet saktësisht për kohën tonë, për këtë konfuzion babilonas, ku Babilonia bie, për këtë epokë të konfuzionit.
Dhe nuk thotë, siç është përkthyer gabimisht në Biblat tona: Zoti ka zbatuar gjykimin mbi ju.
Kjo rrjedh nga doktrina e gabuar se Zoti duhet të bëjë gjithçka për ne.
Jo, thuhet: Zoti ka zbatuar gjykimin Tënd mbi ta.
Ajo që kalon përmes nesh, me fjalë të tjera, realizohet nga Zoti.
Ai gjithmonë e ka bërë kështu, madje edhe në Testamentin e Vjetër.
Çdo fitore e Izraelit, siç e sheh, Zoti ka bërë gjërat e Tij të mëdha përmes Izraelit, në
mes të Izraelit, dhe sot nuk është ndryshe.
Pra, që nga faqja e parë e Biblës, Zoti ka deklaruar qartë se Ai ka caktuar njeriun për t'u marrë me
gjarpërin e lashtë, i cili është djalli dhe Satani:
Armëmiqësia midis farës femërore, njerëzimit në tërësi, dhe djallit.
"Ai do të shtypë kokën tënde..." thotë Zanafilla 3:15.
Por mësuesit e rremë stoikë, le të themi, dhe epikurë nuk kanë vetëm shtrembëruar këtë qëllim hyjnor për ne.
Ata gjithashtu kanë manipuluar interpretimin e Letërsisë së Dytë të Pjetrit në atë mënyrë që tashmë prej 2000
vjetësh po shpallim se ky botë është i humbur pa shpresë për Antikrishtin dhe duhet të digjet me zjarr.
Po, them se në pasivitet dhe vetëkënaqësi kemi lejuar që kjo botë, e skllavëruar nga djalli, të digjet në
zjarr në fund, dhe pikërisht kjo është mendësia e stoikëve dhe epikurëve të asaj kohe.
Ata mësonin se bota duhet të digjet, prej aty vjen.
Por asgjë e tillë nuk është shkruar në tekstet biblike origjinale.
Edhe nëse e lexoni kështu në Biblën tuaj, teksti origjinal thotë diçka tjetër. Ai thotë të kundërtën e saktë.
Kam shpjeguar gjithçka në Analizën e Re Interlinare të Plotë I-VO, ku çdo fjalë ju provohet me të gjithë kontekstin.
Ju lutem studioni përkthimin tim të ri të Biblës nga greqishtja dhe gjithashtu studioni Këshillin tim Ndërkombëtar për Ardhjen
e Dytë, "Ardhja e Dytë e Krishtit", që e mbajta në vitin 2009.
Por tani do t'ju jap një shembull të këtij përkthimi të ri, nga Juda 14 dhe 15.
Ja, këtu përshkruhet e gjithë shërbesa jonë, të cilën do ta kryejmë kur Jezusi, domethënë Zoti përmes nesh, të ketë arritur
plotësinë e Tij dhe do ta sjellë këtë botë në gjykimin e Tij.
Sepse vetë Zoti e zbaton këtë gjykim në ne, e shihni, dhe ne nuk luftojmë me armë njerëzore, por vetëm me
Fjalën krijuese, me fuqinë krijuese nga Fryma e Zotit.
Tani te ky tekst i sapo përkthyer i Judës 14-16:
Por kjo u profetizua gjithashtu nga i shtati pas Adamit, Enohu, kur ai e përshkroi:
Ja, këtu! Zoti ka ardhur me myriadat e Tij të shenjta, për të sjellë një ndarje të plotë në të gjitha dhe gjithçka, dhe për të
kundërshtuar çdo shpirt me prova nga hetimet; Ai do të shqyrtojë të gjitha veprat e tyre të pabesia dhe të pa-fe, me të cilat ata
kanë shkelur me ligësi kundër Perëndisë; po ashtu edhe të gjitha fjalët e pashpirtshme dhe të ashpra që
mëkatarët shkelmës, të pabesët e ligë, kanë përfolur kundër Tij nga lart, Ai do t'i shqyrtojë.
Këta janë keqbërës të neveritshëm, ankuar për fatin, të shtyrë nga dëshirat e tyre të zjarrta; madje gojët e
tyre lëshojnë lavdërime tepër pompoze, me empati dhe të maskuara socialisht, për përfitimin e tyre!
E sheh, Zoti nuk na ka braktisur, ne e kemi braktisur Atë!
Por tani është koha kur kthehemi tek Ai dhe më në fund e lejojmë Perëndinë të veprojë përmes nesh. A e sheh këtë?
Në OCG, ne kemi lejuar që kjo të ndodhë për dekada.
Ne jemi rritur në një organizëm që tashmë e përgatit vetë këtë pjatë moderne.
Sepse është shkruar se Jezusi, në kthimin e Tij, do të godasë të dhunshmit përmes nesh – me shkopin e gojës së
Tij, dhe me frymën e buzëve të Tij do të mposhtë të pabindurit ndaj ligjit, kështu është shkruar.
Por vetëm shiko: ne jemi frymëmarrja e tij, ti je, unë jam, kjo jemi ne në Iluminizëm.
Dhe kështu shërbimi i Kla.TV, i AZK-së, por edhe shërbimi i OCG-së u krijua paraprakisht, duke ekspozuar
sundimtarët e mundshëm botërorë luciferianë, deri në thelbin e tyre – ashtu siç është shkruar atje, pikërisht kështu.
Dhe ne nuk e kemi bërë këtë vetëm që kur e lexuam atë, e di ti.
Sepse vetëm përmes veprës aktive të Zotit nëpërmjet nesh kemi arritur të kuptojmë të gjitha këto lidhje relevante në
tekstet origjinale dhe kemi mësuar t'i zbulojmë, e kupton?
Dhe si luftëtarë të zgjuar për drejtësi, ne i lejojmë Zotit të rrjedhë përsëri përmes nesh. Kjo është thelbi i gjithçkaje.
Zoti gjithashtu dëshiron të shfaqet në ju, në të gjithë ju, në tërë përsosmërinë e Tij, në përsosmëritë e Tij, dhe në
një fuqi shpirtërore gjithnjë e më rigjeneruese, për të rindërtuar këtë botë të thyer në ju dhe përmes jush.
Ky proces i restaurimit ka qenë duke u fermentuar kudo në njerëzimi qëkurse kemi
filluar ta shpallim, ta jetojmë dhe ta jemi.
Për këtë efektivitet të Zotit përmes nesh, bota nuk ka mbetur pa e vënë re.
Ne jemi përndjekur ndërkombëtarisht për dekada tashmë.
Është e njëjta gjë si në Romën e lashtë. Po përsëritet, e sheh?
Kjo rezultoi në qindra sulme jashtëzakonisht serioze nga mediat kryesore më të mëdha.
Por ne vetëm vazhduam të ngjiteshim më lart e më lart.
Pse? Sepse e dimë që ky është programi ynë.
Ne nuk presim që Jezusi të zbresë nga qielli dhe të bëjë diçka për ne, por presim që sa më e madhe të jetë dobësia
jonë, aq më shumë fuqia e Zotit do të depërtojë përmes nesh.
Kjo është fraza e vjetër, ashtu si na ka mësuar e gjithë Bibla.
Por Zoti vetëm qeshi me të gjitha këto sulme kundër nesh – ashtu siç është shkruar në Psalmin 2.
Dhe sot, edhe agjencitë më të mëdha të shtypit, si dhe Forumi Ekonomik Botëror (WEF) dhe mediat më të fuqishme
masive, dridhen para të gjithë mendimtarëve të lirë që janë zgjuar dhe po i afrohen shkatërrimit të tyre.
Pse? Sepse ata kanë humbur besueshmërinë e tyre përmes kësaj hetimi të hollësishëm.
Dhe përmes Zotit në të gjithë këta njerëz, sepse Zoti, përmes nesh, përmes Krishtit në ne, ka zbuluar këto
keqbërje në thelbin e tyre dhe do të vazhdojë t'i ekspozojë plotësisht. Ky është plani.
Në këtë moment, ai po ekspozon qarqet e vëllezërve të lozhës nga frimasoneria satanike me rang të lartë dhe
po i sjell ato në dritë. Aktualisht po punojmë në këtë.
Ai nuk do të ndalet derisa ndryshimi i madh në botë të ketë ndodhur.
Ne duhet ta besojmë dhe ta kuptojmë këtë, prandaj duhet ta lëmë të përthithet gjatë këtyre ditëve.
Ja, Perandoria Romake, e cila që nga Rilindja është ringjallur nga vdekja e dukshme, tani po zbulohet në
dritën e Zotit, së bashku me Izraelin e rremë atje poshtë.
Vendime të mëdha do të bien mbi këtë botë, besoje.
Por ne, do të thoja të gjithë shenjtorët dhe të drejtët e bashkuar, që jetojnë dhe janë në këtë tokë, jemi të caktuar
t'i lejojmë Perëndisë të ngjitet në ne me lavdi të përsosur, derisa e gjithë bota të mund të përjetojë një ndryshim zemre.
Kjo është puna jonë. E gjithë krijimi na pret.
Sipas planit të shpëtimit të Zotit, të gjithë njerëzit e drejtë në tokë u është premtuar mbizotërim për të paktën 1,000 vjet,
gjatë së cilës kohë ata do të rivendosin të gjithë krijimin.
Në përmbledhje, mund të them vetëm se kërkohet përgjegjësi personale.
Këto procese mund të përfundojnë vetëm nëse kthehemi te përgjegjësia jonë, thirrja jonë dhe pozita jonë qiellore.
Si OCG, ne kemi udhëhequr rrugën në këtë drejtim për dekada.
Sot ju ftoj ngrohtësisht të gjithë të na bashkoheni në këtë udhëtim.
Nuk dua të them që të gjithë ju duhet të bashkoheni me organizatën tonë, por ju lutem ecni së bashku me ne në
të njëjtën rrugë! Dhe ne duam të punojmë së bashku me ju.
Dhe do të doja t'ju ofroja një mundësi të parë, ndoshta të drejtpërdrejtë, për të filluar, sepse çdo mëngjes midis orës 6:00
dhe 6:15 të mëngjesit, pra gjatë kësaj çerek ore, mijëra prej nesh në mbarë botën recitojnë fraza
krijuese, ose mantra, siç i quajmë ne, në të njëjtën kohë.
Mos u ofendoni nga kjo fjalë. Sepse ne lutemi së bashku në këto kohë me të njëjtat lutje të shkurtra, ato krijuese.
Le të të jap një shembull të një lutjeje të tillë krijuese:
"Tani e vërteta e tërë është e bashkuar, e gjithë mashtrimi i mashtruesve është thyer!"
Një ditë, për pesë minutat e para atje, ne të gjithë lutemi për të njëjtën gjë së bashku, secili në vendin e vet.
Tani e vërteta e tërë është e bashkuar, mashtrimi i mashtruesve është thyer!
Kjo është një fjalë krijuese! Një shpatë e Zotit!
Ose një mantrë tjetër që mund ta recitojmë një ditë tjetër:
"Keqpërdorimi i pushtetit po del tani në shesh, mashtruesit po ekspozohen."
E sheh, kjo është një komandë krijuese!
Dhe sepse ne e urdhërojmë këtë dhe pastaj kthehemi në punë dhe kryejmë punën tonë hetimore, pikërisht kështu ndodh!
"Abuzimi me pushtetin, po del tani në shesh," qoftë në FMN, në OKB apo në NASA, zgjidhni vetë, po
del tani në shesh. "... Mashtruesit po ekspozohen."
"Forca vjen nga dobësia," edhe një tjetër mantra, "...Përparimi vjen përmes nesh!"
Forca vjen nga dobësia, përparimi vjen përmes nesh.
Ose edhe një tjetër, le të lutemi të gjithë së bashku:
"Qielli, ejani dhe copëtojeni, ashtu si Zoti na ka urdhëruar përmes nesh, merrni djallin me
vete, zinxhironi atë sipas fjalës së Zotit!"
E sheh, në fund të fundit tek kjo përmblidhet gjithçka.
Ne kemi detyrën të formojmë një zinxhir për të lidhur fuqitë djallëzore në mbarë botën, me Krishtin që vjen përmes nesh.
Si rrufe nga lindja në perëndim, të gjithë njëherësh, themi të njëjtën lutje, të njëjtat urdhra së bashku.
Djalli vjen i lidhur me pranga, ai duhet të vendoset në birucë dhe të mbyllet për 1,000 vjet,
në mënyrë që të mos mund t'i tundojë më kombet.
Më poshtë, në tekstin e programit për çdo ditë të muajit, do të gjeni fjalën përkatëse krijuese që të gjithë e
shpallim njëkohësisht midis orës 6:00 dhe 6:05 të mëngjesit.
Dhe thjesht them: Përjetoni këtë fuqi ndërsa ndërtohet në mënyrë sinergjike në këto pesë
minutat e para – është thjesht e jashtëzakonshme!
Nëse më pas vendosni të vazhdoni, me kënaqësi do t'ju japim kodin për të shkarkuar broshurën
tonë të plotë "Lutja e Fuqishme", siç e quaj unë.
Atje do të gjeni gjithashtu atë që unë i quaj tekstet apostolike tridimensionale, lutjet dhe shpalljet e shërimit që do t'i
"materializojmë" së bashku në pesë minutat e dyta dhe të treta.
Do të zbuloni një gjë të parën në botë aty, mund t'ju premtoj.
Por më lejoni të them se e gjithë bota e re fillon në shtëpi.
Ne nuk ju mësojmë juve apo të tjerëve asgjë që vetë nuk e praktikojmë.
Të gjitha fillojnë me ne personalisht, në gjërat më të vogla; kjo është ajo që ka rëndësi.
E gjithë riorientimi duhet të fillojë në zemrën e njeriut dhe më pas të marrë një dimension
komunitar, të cilin Pali e quan madhështi të plotë hyjnore.
Dhe gjithçka që bëjmë, e bëjmë pa asnjë interes egoist apo vetëpërfitues.
Kjo do të thotë që gjithçka që bëjmë, e bëjmë pa pagesë; e bëjmë në mënyrë vullnetare. Sepse bota e re gjithashtu është pa para.
Faleminderit për vëmendjen tuaj, dhe përshëndetje të ngrohta për të gjithë ju nga Zvicra!
Përqafime për të gjithë ju, mezi pres ngjitjen tonë të përbashkët, sepse së bashku ne jemi ky botë e re!
Unë jam Ivo Sasek, i cili ka qëndruar para Zotit për 47 vjet.