Ngan tingali patarosan: "Naha Gusti parantos ninggalkeun urang?" Ieu nunjukkeun yén aya
parobahan anu drastis dina masarakat urang.
Nu hartina dunya keur krisis.
Jeung krisis ieu kacida parahna nepi ka sanajan urang Kristen anu geus teguh imanna, ogé jalma-jalma
séjén anu sieun ka Gusti, ayeuna mimiti ragu ka Gusti.
Janten, dina jawaban anu kuring pasihkeun di dieu dinten ieu, kuring utamina nuju ka
jalma-jalma anu saéstuna percaya tur ngandelkeun ka Gusti.
Sanajan kitu, réspon awal abdi ngeunaan topik ieu ditujukeun ka sadayana, utamina ka jalma-jalma anu saeutik atawa malah teu boga
iman ka Gusti sarta teu hayang nyaho nanaon ngeunaan Anjeunna.
Kusabab maranéhna ogé geus sababaraha taun ieu beuki sering nyebut-nyebut ngaran Gusti.
Utamana ti saprak 11 Séptémber 2001. Éta téh 9/11 anu kasohor.
Naha anjeun émut nalika putri Billy Graham ditaroskeun dina televisi ngeunaan serangan
teroris ka World Trade Centre di New York?
Manéhna ditaros, "Kumaha Gusti tiasa ngantepkeun kajadian sapertos kitu?"
Anne Graham teras masihan jawaban di handap ieu. Kuring bakal nyutatna di dieu.
Manéhna nyarios, "Abdi yakin yén Gusti ogé sedih ku kajadian-kajadian ieu sapertos urang, tapi salila
mangtaun-taun urang geus nyuhunkeun ka-Na supaya ninggalkeun sakola-sakola urang, pamaréntahan urang, jeung kahirupan urang."
Sareng sabab Gusti téh saurang "gentleman," abdi yakin yén Anjeunna parantos mundur sacara meneng.
Kumaha urang tiasa ngarepkeun Gusti maparin berkah jeung ngajaga urang lamun urang nyuhunkeun ka-Anjeunna supaya
ninggalkeun urang sorangan? Tungtung kutipan Anne Graham.
Sareng sajaba ti pernyataan ieu, anu sacara jelas nunjukkeun naon anu salah dina masarakat urang, aya ogé pangamatan séjén anu
pantes dicatet, anu ogé rék kuanggunakeun minangka bubuka pikeun nyarioskeun pamadegan sorangan
ngeunaan patarosan 'naha Gusti parantos ninggalkeun urang':
Anjeun ningali, ngaleungitkeun Gusti tina sakabéh sakola jeung sistem nagara urang geus jelas meunang momentum – jeung ieu geus
lumangsung ti saprak jalma-jalma saperti Madalyn Murray O'Hair maksa yén maranéhna teu hayang deui doa di sakola, contona.
Sareng urang saukur satuju. Madalyn Murray dibunuh teu lila sanggeusna, ku jalan kitu.
Teras aya nu nyarankeun yén leuwih hadé upami henteu maca Alkitab deui di sakola.
Alkitab, nu nyebutkeun: Anjeun moal maéhan, anjeun moal nyolong, jeung anjeun kudu nyaah ka tatangga
anjeun siga ka diri sorangan! Jeung urang... satuju.
Teras Dr. Benjamin Spock ngumumkeun yén urang kedah nyingkahan hukuman fisik nalika barudak urang teu nurut ka urang,
sabab éta tiasa ngabogaan pangaruh négatip kana kapribadian leutik maranéhna sarta ngaruksak harga diri maranéhna.
Urang nyangka, nya, saurang ahli pasti nyaho naon anu diomongkeunana, tuluy urang
nyebut, "Nya, naon deui anu bisa dipigawé?"
Sanajan kitu, putra Dr. Spock bunuh diri teu lila sanggeusna.
Nanging, kami ogé satuju yén pernyataan anu disebatkeun tadi kedah dilarapkeun henteu ngan ukur ka sakola, tapi ogé ka kolot.
Ku kituna, boh guru boh kolot teu meunang ngahubung jeung barudak anu teu nurut ku cara naon waé.
Teras aya nu nyarios, "Hayu urang ngantepkeun putri-putri urang ngalakukeun aborsi – sanajan tanpa
dipikanyaho ku kolotna." Teras urang ngawaler, "Naha henteu?"
Teras sababaraha anggota dewan sakola anu pinter satuju deui:
Dina hiji mangsa, budak lalaki urang bakal ngalakukeunana ogé.
Jadi hayu urang pasihkeun kondom ka maranéhna lamun maranéhna hayang, jeung kolot teu kudu dibéjaan heula.
Supaya maranéhna bisa ngaluarkeun setrés jeung senang-senang sakahayangna.
Sareng naon anu urang lakukeun? Urang satuju deui.
Teras sababaraha pejabat kapilih pangluhurna urang ngumumkeun:
Henteu penting kumaha rupa kahirupan pribadi urang salaku politikus.
Nu pangpentingna mah urang ngalakukeun pagawean urang kalayan saé.
Sareng urang nyarios, nya naon pentingna, mikir yén naon waé anu dipigawé ku saha waé, kaasup présidén, dina waktos luangna mah
teu aya patalina salami maranéhna ngalaksanakeun tugasna kalayan sampurna sareng ékonomi jalanna lancar. Naha anjeun ngartos?
Teras aya batur nu mikir pikeun nyitak majalah anu eusina gambar awéwé bugil sarta
nyebutna "pangagum alam kana kaéndahan awak awéwé".
Sareng kami nyarios, "Nya, naon anu anjeun tiasa lakukeun?"
Teras aya batur nu nyokot rasa kagum alami ieu ka tingkat salajengna sarta nerbitkeun poto-poto awéwé jeung barudak nu
taranjang di internét, sangkan ayeuna saha waé bisa ningali éta.
Sareng kami diwartosan yén ieu téh kabébasan nyarita, sareng kami satuju deui.
Teras aya batur ti industri hiburan nu nyarankeun:
Hayu urang ngaluncurkeun acara TV jeung pilem anu ngandung kekerasan, homoseksualitas, jeung kabébasan
séksual, sarta ngarékam musik anu ngadorong perkosaan, narkoba, bunuh diri, jeung Satanisme.
Sareng kami yakin éta ngan hiburan wungkul jeung teu boga pangaruh négatif anu serius sabab éta mah teu dianggap serius ogé, sarta
kami satuju kana éta sadayana. Nya, naon deui nu bisa dipigawé?
Ayeuna, ayeuna urang nanya ka diri sorangan kunaon barudak urang ujug-ujug teu boga nurani, kunaon maranéhna teu bisa deui
ngabédakeun antara kahadéan jeung kajahatan, jeung kunaon maranéhna teu ngarasa ragu pikeun maéhan babaturan sakelasna,
komo deui guru-guru, kolotna, atawa malah dirina sorangan.
Tapi sigana urang tiasa ngajelaskeun fakta ieu lamun urang mikir sacara serius salila cukup lami jeung nanya ka
diri sorangan naha ieu aya patalina jeung 'urang meunang naon anu urang tanem'. Naha anjeun ngartos?
Ayeuna urang baris nalungtik léngkah demi léngkah kana hiji topik anu bakal ngahontal jero anu
urang terang bisa nyababkeun masalah pikeun anjeun.
Sanajan kitu, urang kudu ngalakukeun éta sabab éta raket patalina jeung masalah ieu.
Dina sagala hal, ka saha waé anu naros dina jaman urang, "Naha Gusti ngantepkeun ieu kajadian?", abdi bakal
ngawalon heula, "Naha urang ngantepkeun sadayana ieu kajadian?"
Lamun aya nanaon, panghadéna mah urang anu geus ninggalkeun Gusti, lain Gusti anu ninggalkeun urang!
Sareng ayeuna abdi nyarios ka sadaya umat Kristiani, tapi ogé ka jalma-jalma anu sieun ka Gusti.
Abdi nyuhunkeun ka anjeun supados kabuka hate kana jembar ieu anu ayeuna abdi sampaikan di dieu, sangkan henteu ngan
urang salaku umat Kristiani, tapi sadaya jalma anu kapangaruhan ku hal anu sami tiasa nguntungkeun tina ieu.
Salian ti éta, urang ogé geus nampa sakabéh kamajuan nu matak sedih ieu kalayan perlawanan anu kacida saeutikna,
aya masalah anu leuwih penting jeung darurat nu maksa urang nanya: "Naha Gusti geus ninggalkeun urang?"
Urang naroskeun ieu pikeun hiji alesan wungkul: sabab salila leuwih ti 2000 taun urang diajarkeun yén jalma nu teu
boga hukum jeung jahat pasti bakal muncul di dunya ieu, tapi urang nu taat bakal nampi pitulung ti luhur engké.
Sareng pitulung ti luhur ieu parantos dijangjikeun henteu ngan ka urang Kristen, tapi ka sakumna nu iman tina sagala agama,
komo ogé ka nu nuturkeun ideologi filosofis jeung esoterik.
Ngan pikeun urang Kristen, Yesus anu bakal datang deui, anu sakuduna balik ti sawarga bareng sakabéh malaikat-Na pikeun
ngabébaskeun urang di dieu tina kakawasaan dunya Antikristus.
Jadi urang mah lain hiji-hijina, sakumaha kuring geus nyarios. Sarua ogé jeung umat Islam.
Kacuali yén harepan maranéhna lain ngan Yesus wungkul, tapi Mahdi.
Manéhna ogé kudu turun ti sawarga pikeun ngabereskeun kekacoan di dieu pikeun urang.
Pikeun para esoteris, éta mah mahluk luar angkasa anu ngirim sinyal ka urang supaya urang asup kana pesawat
angkasa maranéhna jeung nyalametkeun urang tina jam panghéséna ieu kalayan sagala rupa hal.
Salila sababaraha dasawarsa ka tukang, di lolobana dunya, urang Amérika anu disangka bakal "ngabom" perdamaian démokratis
ka rahayat anu ditindas sacara diktator. Naha anjeun ngartos?
Para Amérika ogé sok sumping ngapung ti langit, kalayan sakabéh pasukan jet tempur jeung sagala parabot militérna.
Nalika Yesus henteu sumping sakumaha anu diarepkeun, abad sanggeus abad, harepan anu salah
arah ti umat Kristen tungtungna nyebar ka Israél.
Tiba-tiba, nurutkeun Roma 11, Israil bakal naék deui jeung jadi kakuatan dunya.
Éta sababna organisasi misionaris sapertos Mitternachtsruf (Panggero Tengah Wengi) geus ngumumkeun
kasalametan dina unggal misil anyar jeung pesawat tempur anyar ti Israél salila puluhan taun.
Nepika ayeuna, umat Kristen tacan sadar yén, contona, Nagara Israél anu diadegkeun taun
1948 téh mangrupa produk murni Freemasonry.
Aya loba nu kudu diomongkeun ngeunaan ieu. Urang ngajelaskeunana di Kla.TV.
Sanajan kitu, kapamingpinan Masonik sacara terbuka ngaku Satanisme. Anjeun terang éta.
Sareng abdi tiasa teras-terasan.
Hayu urang ka kaum kénca. Kaum kénca keur ngantosan pamulihan kakuatan beureumna palu jeung sabit.
Maranéhna ogé nempatkeun harepan ka politikus anyar anu mingpin.
Sacara umum, sanajan kitu, urang salawasna ningali gambar anu sarua di sakuliah dunya:
Kaseueuran jalma ngagolér teu aya daya di taneuh, kitu cenah, sarta ngarasa teu boga kakawasaan
nanaon pikeun nyanghareupan ancaman anu beuki ngaronjat.
Enya, ngan pitulung ti luar, pitulung ti luhur, anu bisa nyalametkeun maranéhna.
Sareng harepan anu katingalina wijaksana ieu, anu dina prakna jeung dina momen panghéséna
sok kabuktian sial, terus-terusan remuk. Naha?
Kusabab, sakumaha dipiharep, teu aya bantosan ti luhur, ngan aya deui bom, misil, ancaman,
serangan kilat, jeung bencana lingkungan jeung cuaca.
Beuki loba gempa bumi, chemtrails, pandemi anu direncanakeun jeung sajabana. Bisa didaptarkeun sapanjang poé.
Sareng nalika sagalana jadi salah, abdi nyarios, éta mah salawasna hal anu sami, henteu paduli jinis jalma,
jinis agama, atawa jinis idéologi atawa pulitik. Naon éta?
Urang sadayana geus salah napsirkeun jeung salah ngagambarkeun buku palajaran jeung téks agama urang!
Salaku jalma biasa, urang geus salah ngartos jeung salah napsirkeun aturan pulitik, contona.
Urang sadayana geus ngalakukeun kasalahan anu sarua. Naon éta?
Urang sabenerna teu ngarti kana komitmen anu urang menta ka diri sorangan! Naha anjeun ngartos?
Salaku rahayat anu basajan jeung demokratis, urang saukur geus ngalimpahkeun sagala tanggung jawab anu kuduna urang tanggung
salaku rahayat ka wakil-wakil urang – partéy pulitik urang.
Tinimbang sadar yén démokrasi merlukeun unggal warga na pikeun aub raket kana masalah anu dihadapi ku rahayat – sarta ku
kituna kudu boga pangaweruh anu jembar – urang tetep pasif.
Tinimbang sangsara ngaliwatan nyeri kalahiran unggal masalah anu muncul pikeun ngahasilkeun
solusi anu nyata, urang ngarasakeun sagala rupa pésta.
Salaku urang Kristen, komo nepi ka milu pésta ibadah. Punten ulah kaganggu nalika abdi nyarios kieu.
Tapi urang tacan ngungkulan ampir sagala hal. Naha anjeun ngartos?
Batur malah asup kana bisnis bir, ngeusian urang ku sagala rupa narkoba jeung produk
farmasi. Kitu carana jalma-jalma ngalakukeunana.
Tinimbang nyokot tanggung jawab pikeun méréskeun masalah jeung nalungtik isu-isu anu aya, urang ogé nalungtik sagala
rupa majalah jeung program televisi. Naha anjeun ngartos?
Nanging, ngan jalma-jalma anu nyusul kamajuan di dunya ieu anu sabenerna bisa nyarita jeung milih sacara demokratis.
Urang teu meunang ngalihkeun tanggung jawab pribadi ka saha waé wakil atawa pamimpin anu kapilih. Éta nu dimaksud ku kuring.
Anjeun ngan bisa milih wakil anu leres lamun anjeun apal ka maranéhna jero-jero!
Nanging, sakabéh pangaweruh sapertos kitu sacara tegas teu kungsi kahontal ku urang. Kaseueuran urang Kristen, sahenteuna.
Ku kituna urang beuki jauh ngajauhan tina masalah sabenerna di dunya ieu, gagal ngalaksanakeun misi urang salaku cahaya jeung
uyah di bumi, sakumaha ceuk batur, sarta ngantep sagala rupa karakter mucunghul anu ayeuna malah
ngapalsukeun hasil pamilihan urang sakahayangna.
Urang jalma-jalma taat sagala rupa, tapi ayeuna abdi ogé ngalebetkeun para esoteris jeung ideologis, urang teu kungsi
bener-bener ngartos yén guru-guru urang henteu datang sangkan urang ngagungkeun maranéhna
salila ratusan taun. Teu aya nu hayang éta.
Sareng meureun malah silih hantem sirah, ngabahas saha di antara urang anu gaduh atanapi kungsi
gaduh guru anu paling handap asna sareng pangalusna.
Kuring nyarios: "Saha waé guru anu muncul atanapi nembongan di dieu di handap, sadayana ngan boga hiji tujuan tunggal, nya
éta pikeun ngajadikeun urang, jalma biasa pisan, jadi guru ogé!"
Naha anjeun ngartos? Teu paduli genre naon.
Ieu anu dipikahayang ku Yesus, ieu anu dipikahayang ku Muhammad, ieu anu dipikahayang ku Lao-Tse, ieu anu
dipikahayang ku Buddha, sebut waé saha waé anu anjeun hayang!
Malahan guru karate jeung guru kung fu ogé. Sadayana hayang ngajadikeun anjeun jadi ahli.
Lamun aya guru datang, manéhna hayang anjeun jadi guru.
Tapi urang sadayana geus ngajadikeun maranéhna ngan saukur obyék ibadah. Naha anjeun ngartos? Dijadikeun handap, lain diangkat.
Urang Kristen maké salib, Yesus dina ranté di sabudeureun beuheung urang, sedengkeun urang Yahudi mawa pangwanoh hukumna
dina pita di sabudeureun sabukna atawa dina kotak di dahina.
Boh dina Kristen, Yudaisme, atawa agama séjén.
Di mana-mana urang manggihan relik, gambar, arca, naha éta Yesus, Buddha, atawa pangadeg
agama séjén. Naon sabenerna nu keur urang lakukeun?
Urang ngahormat kana barang-barang suci, émutan suci, komo ogé témbok suci, batu-batu
suci, tempat-tempat anu urang lakukeun ziarah.
Salib suci, cai suci, urang ngan bisa ngadaptarkeunana.
Segala rupa jimat mujur – jeung naha anjeun ningali sakabéh kultus agama ieu nyatakeun nasib atawa kasusah anu sarua?
Urang ménta pitulung ka para tuan urang, urang ménta pitulung ti luhur, ti sawarga, malah ti
arca-arca nu urang ukir atawa urang tuang sorangan.
Dina sagala hal, urang sok néangan bantosan ti luar – jeung anu pamungkas – jeung éta masalahna – anu
pamungkas, urang néangan bantosan ti jero diri urang sorangan!
Éta inti tina masalahna. Naha anjeun ngartos?
Pikeun urang Kristen, ieu téh kacida anéhna, sabab Yesus geus nyarios ka awéwé Samaria
di sumur – sareng abdi nyutat Yohanes 4:14:
Saha waé anu nginum cai anu kuring pasihkeun ka anjeunna moal kungsi haus deui, tapi cai anu kuring pasihkeun ka
anjeunna bakal janten dina dirina — dina dirina — hiji mata cai anu teu aya tungtungna anu masihan kahirupan langgeng.
Anjeun ningali, Yesus negeskeun yén naon anu dipasihkeun ka urang kedah janten sumber di jero urang.
Urang sorangan jadi aliran kaluar. Bantuan asalna ti jero diri urang. Nu ditempatkeun dina
diri urang ku anjeunna. Naha anjeun ningali éta?
Ayeuna urang bakal ngabahas topik ieu dina sakabéh wungkul téks anu keur kuring ajukeun ka anjeun di dieu.
Tapi abdi hoyong ngalakukeun ieu lalaunan sangkan urang tiasa ahirna ngartos balikna Kristus – balikna Kristus
di jero diri urang. Hayu urang maju léngkah demi léngkah.
Tingali, sakabéh pangadeg agama jeung pangawasa idéologis, dimimitian ti Yesus Kristus, salawasna ngumumkeun pitulung sajati
ku cara kieu: sanajan sabenerna asalna ti Gusti atawa ti sawarga, éta hayang ngabentuk dina
diri urang, ngaliwatan urang, jeung ku urang.
Éta nu ngarengsekeun ringkesan nepi ka ayeuna.
Sareng éta téh persis pesen ieu anu sacara harfiah geus ngalir ti panang urang.
Sareng sabab sakabéh tuan urang boh dibunuh atawa maot ku cara séjén, urang ngarepkeun maranéhna balik deui dina
wangun baheula. Kabéhna babarengan, tuan-tuan maranéhna.
Tapi maranéhna sadayana hayang balik deui ngaliwatan urang. Kuring teu bisa nekenkeun ieu teuing ayeuna.
Sareng salajengna, ayeuna abdi bade nunjukkeun ieu ideu dasar, nya éta perhatian dasar atawa niat utama,
tina Kitab Suci. Sareng sagala rupa jalma séjén kedah ngalakukeun hal anu sami sareng abdi.
Tarik naon anu ayeuna ku abdi diomongkeun tina Alkitab, tina buku-buku anjeun sorangan atawa buku-buku
agama, tina tradisi jeung doktrin anjeun sorangan.
Ulah terus-terusan ngalakukeun kasalahan anu sarua anu geus urang sadayana lakukeun salila ratusan taun.
Harapan urang umat Kristen yén Yesus bakal turun ti sawarga, dibarengan ku rébuan malaikat, pikeun ngadili urang di dieu
handap, téh sarua salahna jeung harapan umat Muslim, contona, anu maké calana lega sabab maranéhna
yakin yén Muhammad bakal balik deui jadi manusa.
Kuring bakal nyarios deui: "Lamun aya guru agung nu balik deui, manéhna moal hayang lahir deui di palungan jerami
atawa komo dina calana." Ieu mah simbol-simbol, lolobana.
Simbol kalahiran hiji manusa ieu, kawas kalahiran perawan saméméhna, saukur nunjukkeun kana hal-hal gaib jeung ilahi,
kana kajadian-kajadian ilahi anu lumangsung di jero diri urang.
Urang kedah janten maskulin, kitu cenah, nu hartosna tumuwuh kana gambar Sang Guru sorangan.
Tapi pamustunganana, tuan-tuan urang ogé hayang balik deui ka sakabéh awéwé, komo ngaliwatan
barudak urang, anjeun ngartos, sarta ti jero!
Sareng ieu téh persis naon anu diajarkeun ku Yesus Kristus ka umat manusa.
Sateuacan manéhna disalib, manéhna nyarios kieu ka 12 rasulna, rasul-rasul utamana: Yohanes 16:16:
Manéhna nyarios ka maranéhna, "Kuring bakal aya jeung anjeun ngan sakeudeung deui; engké anjeun moal ningali kuring deui. Tapi teu
lila sanggeus kuring angkat, anjeun bakal ningali kuring deui."
Yesus sacara jelas ngaramal pupusna.
Kajadianana, ratusan taun ka tukang, Mazmur, siga nabi-nabi baheula, ogé geus ngaramal sacara jéntré
kumaha Yesus bakal datang, kumaha Anjeunna bakal ngaladénan, jeung kumaha Anjeunna bakal disalib.
Contona, dina Mazmur 22 jeung Yesaya 53 jeung loba deui petikan séjén.
Tapi ogé nyebutkeun kumaha Anjeunna bakal maot jeung kumaha Anjeunna bakal hirup deui.
Ogé kumaha Anjeunna bakal balik deui ka sawarga, ti mana Anjeunna asalna.
Nanging, ngajelaskeun sadayana ieu di dieu mah bakal kaleuleuwihi.
Nu sabenerna, kumaha ogé, nyaéta yén Yesus terus-terusan nyarios sabalikna pisan tina
naon anu ku Kristen dijadikeun salila 2000 taun.
Yesus, contona, nyarios sacara jelas jeung teu samar, baca bareng sareng abdi: Yohanes 16:7:
Hal ieu jadi kauntungan pikeun anjeun mun abdi angkat, sabab lamun abdi henteu angkat, Roh Suci moal sumping ka anjeun;
tapi lamun abdi angkat, abdi bakal ngirim anjeunna ka anjeun.
Nya, éta mangpaat, cenah.
Di hiji sisi, Yesus nyarios ngeunaan dirina sorangan: Kuring bakal gancang balik deui, sapertos dina Wahyu 3:11!
Nanging, ngeunaan karajaanana dina harti global, anjeunna nyarios dina rupa-rupa parabel yén bakal nyandak waktos anu
lami saméméh anjeunna tiasa ngadegkeun karajaanana di dieu di antara urang – atanapi parantos ngalakukeunana.
Sareng éta téh persis naon anu kajadian.
Tingali, 50 poé sanggeus Anjeunna dihirupkeun deui, éta téh Pesta Pentakosta, nalika Yesus uih deui. Naha anjeun ngartos éta?
Yesus geus balik. "Kuring bakal langsung sumping."
Yohanes 14:18: "Abdi moal ninggalkeun anjeun jadi yatim," saur Yesus. "Abdi bakal datang ka anjeun."
Lamun urang nanya ayeuna: Naha Gusti geus ninggalkeun urang? Henteu, Anjeunna salawasna aya di dinya.
Abdi sumping ka anjeun – dina Pentakosta Anjeunna sumping.
Dina Yohanes 14:23, Anjeunna nyarios, "Abdi sareng Rama abdi bakal sumping ka anjeun sareng nyieun imah di anjeun."
Dina anjeun! Dina anjeun! Éta kajadian dina Pentakosta. Dina anjeun.
Yesus kungsi nyarios: Bapa bakal ngirimkeun Roh-Na ka anjeun!
Dina waktos séjén anjeunna nyarios: Abdi bakal ngirimkeun Roh Suci ka anjeun!
Ngan minangka catetan samping: abdi sareng Rama téh hiji sareng sami, cenah di tempat
séjén, pikeun ditarjamahkeun sacara harfiah.
Yesus téh Allah, Yesus téh Yahweh dina Perjanjian Lama, sarta Anjeunna téh Yesus.
Sareng deui-deui Anjeunna nyarios: Abdi bakal sumping ka anjeun!
Janten Roh Suci dicurkeun dina Poé Pentakosta!
Anjeun ningali, éta téh Yesus; Roh Suci ogé Yesus.
Sareng sakumaha anjeun diwangun ku sumanget, jiwa, sareng awak, kitu ogé Rama, Putra, sareng Roh Suci téh hiji pribadi.
Anjeun téh jalma, nya?
Pikiran, jiwa jeung awak; Rama, Putra, Roh Suci téh sadayana Yesus. Ngan Anjeunna.
Tingali, sareng sakabéh jalma di dinya anu museur ka Anjeunna ujug-ujug mimiti nyarita dina
puluhan basa anu béda-béda dina pangaruh-Na.
Éta téh Yesus anu parantos uih deui.
Para rasul mimiti, siga Yesus, nyageurkeun nu gering, ngusir setan, jeung ngahirupkeun nu maot!
Tanda-tanda jeung kaajaiban, kalakuan kawasa anu teu aya tungtungna geus kajadian.
Sareng ujug-ujug maranéhna sumping ti para panarima pajeg anu dipiceun, para nelayan jeung patani, sagala rupa jalma!
Maranéhna teu bisa dikenali. Naha?
Kusabab Gusti geus turun ti sawarga dina para suci-Na, dina Roh Suci-Na, kusabab Yesus geus datang deui.
Tapi lain pikeun nyokot tempat maranéhna jeung merangan pamaréntahan Romawi, sakumaha anu salawasna maranéhna niatkeun.
Sanajan kitu, Yesus, nyaéta Allah, sumping ngaliwatan Roh Suci-Na, ngaliwatan jalma-jalma basajan
ieu, pikeun ngabentuk diri dina diri maranéhna.
Ayeuna maranéhna kudu jadi siga MANEHNA. Maranéhna ngartos éta pisan ti mimiti.
Di Yohanes 14:12, Yesus nyarios: "Saéstuna, saéstuna, abdi nyarios ka anjeun, saha waé anu percaya ka abdi bakal ogé
ngalakukeun pagawean anu abdi lakukeun; sarta pagawean anu leuwih agung tibatan ieu bakal
anjeunna lakukeun, sabab abdi angkat ka Rama."
Éta téh persis naon anu diucapkeun ku Yesus! Tapi anjeun ningali, teu lila deui dinamika batin ieu mimiti datar deui.
Dina awalna, éta écés pisan: Yesus geus balik di jero maranéhna.
Tapi tuluy éta mimiti datar, sarta panganiayaan dimimitian.
Para rasul ngalawan kabiasaan ieu ku surat-surat anu ngabara.
Paulus nyerat kalayan sangsara anu jero dina Galatia 4:19. Baca babarengan sareng abdi:
Pikeun kapentingan anjeun, anak-anak abdi anu dipikacinta, abdi sakali deui ngalaman sakabéh nyeri jeung sieun
anu dirasakeun ku indung nalika ngalahirkeun anakna – nepi ka Kristus kabentuk dina kahirupan anjeun.
Naha anjeun ningali naon anu dihaja ku para rasul? Kristus di jero urang.
Dina Galatia 2:20, anjeunna nyariosna kalayan tegas, dina cara anu paling éndah anu mungkin:
Henteu deui abdi anu hirup, tapi Kristus anu hirup dina abdi.
Dina Filipi 3:11, Paulus nepi ka nyerat: "... supaya ku cara naon waé abdi tiasa ngahontal kabangkitan tina nu maot."
Kusabab Gusti nu geus bangkit cicing di jero manéhna, tapi lain siga urang mawa Pakdana Hans dina hate urang, anjeun
ningali, tapi salaku Allah nu hirup nu cicing di jero urang, nu hayang nyatakeun dirina sacara pinuh ngaliwatan urang.
Sakabéh nekenan surat-surat apostolik téh nyaéta yén Roh Allah anu dicurkeun, nu disebut Kristus,
kudu nyicingan sacara pinuh di jero para nu percaya.
Dina Efesus 4, Paulus ngahaturkeun hiji bab lengkep pikeun awak anyar ieu, organisme Kristus ieu, anu ogé
disebut awak Kristus, anu ayeuna kudu tumuwuh nepi ka jangkungna pinuh, nepi ka kasampurnaan lalaki.
Manéhna nyarios: "Nepika urang sadayana ngahontal kasatuan iman jeung pangaweruh ngeunaan Putra
Allah, nepi ka manusa anu dewasa..." (Efesus 4:12-13)
Janten, dina dasawarsa munggaran sanggeus kabangkitan Yesus Kristus jeung curahan Roh Suci, umat Kristen munggaran sacara
harfiah ngantep misteri ieu – Allah nu hirup nu dicurkeun di jero maranéhna – tumuwuh jeung ngagedéan di jero maranéhna.
Aranjeunna beuki kuat, beuki kuat sacara spiritual.
Sareng kirang ti 70 taun ti harita, kakuatan intelektual jeung kakuatan éta geus tumuwuh pisan nepi ka sakabéh
Kakaisaran Romawi nyerah ka éta – kudu nyerah, bisa disebutkeun.
Pedang Romawi téh, sakumaha kitu, dibentuk deui jadi bajak.
Sumanget Yesus Kristus, anu salawasna janten pangeran karapihan, sacara basajan ngéléhkeun Kakaisaran Romawi, kakaisaran anu
saméméhna geus ngéléhkeun jeung nyerep sakabéh budaya Mesir Kuna, Babilonia Kuna, Persia, ogé budaya Yunani
Kuna. Kitu gedéna kakuatan Gusti dina maranéhna, balikna Kristus dina maranéhna, ngartos?
Tapi tuluy aya kajadian, nyaéta hasutan jeung fitnah, utamana ti jero barisan maranéhna sorangan.
Ieu nyababkeun panganiayaan masif ka umat Kristiani.
Sareng, tanpa hoyong nalungtik sabab jeung alesanana sacara jéntré di dieu, ayeuna abdi bakal museurkeun
wungkul kana inti masalah anu sabenerna jadi pasualan di dieu.
Pikeun ayeuna adegan kadua mimiti kabentuk, anu kuring parantos sebat di awal.
Kusabab Yesus henteu ngan saukur nyarios ngeunaan dirina sorangan yén manéhna bakal gancang balik, geuwat, gancang pisan.
Anjeunna ogé ngajelaskeun dina rupa-rupa parabel yén bakal aya guncangan gedé sanggeus anjeunna angkat jeung
saméméh balikna sacara umum anu katingali di sakuliah dunya.
Anjeunna ngajelaskeun ieu henteu ngan ukur dina parabel sapuluh gadis, anu ngantosan panganten lalaki lila pisan, nepi
ka maranéhna sadayana bobo, anu bisa dibaca dina Mateus 25.
Manéhna ogé ngarujuk kana ketiadaanana anu ampir lila dina parabel hiji raja anu geus indit.
Manéhna indit ka nagara anu jauh, saur anjeunna, nya éta kana tipologi-tipologi ieu, ka nagara anu jauh – nurutkeun parabel –
pikeun ngadegkeun karajaanana, teras balik deui pikeun ngadegkeun karajaanana, sakumaha
disebutkeun, di titik awal. Ieu bisa dibaca dina Lukas 19:12.
Teras sumping adegan kasohor ngeunaan bakat anu dipasrahkeun ka maranéhna, dimana Anjeunna nyarios ka para bawahan-Na:
Laksanakeun éta, tetep aktip nepi ka kuring balik, ogé kapanggih dina Markus 13:34.
Dina parabel ieu, sadayana geus ngaronjatkeun bakatna iwal hiji anu tetep pasif. Jeung éta nu kudu ditunjukkeun.
Majikanna anu geus balik téh kacida galakna dina meunteun ieu. Naha kitu?
Sabab Gusti niat ngalipatgandakeun di jero urang, sakumaha parabel ieu nyaritakeun, ngaliwatan lampah urang sorangan,
ngaliwatan pangaweruh urang anu teguh yén Gusti ayeuna cicing di jero urang kalayan sagala kasampurnaan-Na
sarta hoyong ngawangun deui sagalana ngaliwatan urang.
Manéhna hayang ngagandakeun, bakat di jero urang kudu ngagandakeun, anjeun ngartos, di jero urang.
Dina basa basajan, ieu hartina yén Gusti peryogi ka urang – Anjeunna gumantung ka urang,
bisa disebutkeun dina istilah manusa. Naha?
Kusabab Anjeunna parantos ngiket jalan pikeun pamulihan lengkep dina urang.
Henteu Anjeunna anu ninggalkeun urang, tapi urang anu ninggalkeun Anjeunna. Éta anu kudu urang tingali tina ieu.
Gusti nuju ngantosan urang, sakumaha urang parantos ngantosan Anjeunna salami ieu.
Sakumaha anu ditulis dina Kolose 2:10 jeung ogé dina Efesus 1: "Jeung anjeun sampurna dina Anjeunna," sacara
harfiah. "Anjeunna téh sirah sagala kawenangan jeung kakuatan."
Atawa deui, dina Ibrani 10:14, panulisna nyarios: "Kusabab ku hiji kurban—istilah angka—manéhna parantos
ngajadikeun jalma-jalma anu disucikeun sampurna salawasna."
Kalayan parabel-parabel ieu, Yesus henteu nyarioskeun nanaon iwal ti prosés-Na janten di jero urang, di jero diri urang;
nyaéta ti mangsa pupusna, balikna dina Pentakosta ku Roh Suci, nepi ka kabentukna sacara organik dina sakabéh murid-muridna –
dina awak anyarna, bisa disebutkeun, ngaliwatan awak anyarna.
Hartina, nepi ka para nu percaya ka-Na geus ngantep pribadi Allah tumuwuh pisan di jero diri maranéhna, nepi ka
karajaan Allah jadi kanyataan di sakuliah dunya dina diri maranéhna jeung ngaliwatan maranéhna.
Yesus sacara jelas ngaramal yén prosés-prosés ngembang ieu bakal sumping ti sawarga.
Sareng teu katingali ku panon manusa. Naha anjeun ngartos?
Dina parabel ieu, Yesus angkat ka hiji nagara anu jauh, nu hartina Anjeunna naék ka sawarga sarta digawé tina kanyataan
sawarga di jero diri urang, anu teu katingali ku panon manusa.
Ku kituna, karajaan Allah henteu datang ku cara anu bisa katingali, saur Yesus sacara jelas.
Contona, dina Lukas 17:20, nalika para Farisi nanya ka anjeunna, "Iraha karajaan Allah bakal datang?", anjeunna
ngajawab, "Iraha?" atawa "Kumaha?" maranéhna ogé nanya.
Ti sapuluh gadis nu keur nungguan panganten lalaki, lima di antarana teu nyadar sumpingna, ngartos?
Sareng prosés ieu sorangan parantos lumangsung salila ratusan taun. Ku kituna loba jalma nu
nanya: "Naha Gusti parantos ninggalkeun urang?"
Sanajan kitu, kalolobaan umat Kristiani nepi ka ayeuna ngan ukur ngatur agama, rupa-rupa
relik, doktrin, kredo, jeung sagala rupa statut.
Sanajan kitu, sabagian leutik urang Kristen salawasna ngartos harti sajati tina balikna
Kristus, nya éta Kristus anu aya di jero urang.
Kristus hoyong balik deui dina urang sadayana, sakumaha ogé anu ditulis dina Kolose 1:27:
Gusti hayang ngawartosan ka bangsa-bangsa, perhatikeun, ka bangsa-bangsa, naon kabeungharan kamulyaan misterina
di antara maranéhna, di bangsa-bangsa, anjeun ngartos, nyaéta Kristus di jero anjeun, pangharepan kamulyaan.
Janten urang gaduh misi, nyaéta tugas pikeun ngajar bangsa-bangsa yén Allah parantos cicing di jero maranéhna sarta
pikeun ngahudangkeun harepan ieu, sangkan pangarep-arep kamulyaan ieu tiasa ngabebarkeun di jero maranéhna.
Tapi balikna Kristus téh hiji prosés organik nu tumuwuh ti jero, nu kudu nyandak ratusan taun pikeun
ngahontal wangun jeung kamatanganana anu sampurna.
Sareng ieu téh kusabab urang kedah dewasa dina Gusti salaku hiji organisme lengkep.
Gusti di jero urang, mujarab ngaliwatan kabagjaan ilahi-Na, ngaliwatan kahayang Gusti di jero urang, kahoyong-Na di jero
urang, éta hartina ngaliwatan kasampurnaan-Na di jero urang.
Ku kituna Yesus nyarios di Nazaret dina Mateus 5:48: "Janten sampurna, ku kituna,
sapertos Rama anjeun anu di sawarga sampurna."
Éta téh standar anu parantos ditetepkeun ku Gusti sorangan, Gusti anu sampurna di jero urang.
Yesus, Sang Guru, henteu ngan saukur hoyong ngarobah urang jadi jalma anu polahna luhung, upami anjeun hoyong!
Sabalikna, Yesus hoyong urang janten kabajikan sorangan, janten kabajikan sorangan!
Janten kasampurnaan Gusti di jero urang, lain ngan saukur percaya ka éta, ngartos teu?
Sempurna sapertos Rama di sawarga anu sampurna!
Tapi sabab sakabéh prosés kamatangan ieu munggaran lumangsung jeung geus lumangsung dina pikiran, dina haté,
sacara rusiah, kalolobaan umat Kristiani teu nyadar hubungan ieu, hanjakalna kudu disebutkeun.
Sateuacan aranjeunna angkat, para rasul munggaran sacara tegas ngingetkeun urang yén guru-guru palsu bakal datang
siga serigala dina baju domba pikeun ngancurkeun kawanan, sakumaha anu bisa dibaca dina Karya Rasul 20:29.
Anjeun ningali, sareng éta persis anu kajadian: maranéhna sacara sengaja nyebarkeun ajaran bohong ka sakuliah dunya.
Naon heresies ieu, contona? Contona, maranéhna nancebkeun ka urang yén Yesus kudu balik ti sawarga salaku hiji individu.
Sareng ku ngalakukeun éta, maranéhna sacara sagemblengna ngalieurkeun kecap-kecap Yesus.
Kanggo Yesus sacara jelas nekenkeun kumaha, nalika Anjeunna uih deui, téks aslina sacara harfiah nyatakeun yén Anjeunna
bakal salawasna aya dina wujudna atawa dina ayana, Anjeunna bakal aya, Anjeunna moal datang, Anjeunna bakal aya:
Sapertos cahaya nu sumebar ti sagala sisi sakaligus.
Lukas 17:24 nyebutkeun kieu: "Kawas halilintar nu ngagurilap sarta ngahurungkeun langit ti hiji tungtung ka tungtung
nu séjén, kitu ogé Putra Manusa bakal aya dina jaman-Na."
Garisan handap kecap éta pikeun anjeun sorangan. Éta kecap anu kacida pentingna; éta mangrupa kaayaan-Na, sakumaha Anjeunna.
Ieu hartosna yén nalika Anjeunna parantos ngahontal kamekaran di jero urang, Anjeunna bakal muncul sakaligus ti opat arah.
Sapertos kilat, éta ngahurungkeun sagalana ti wétan nepi ka kulon! Ngaliwatan urang
sadayana babarengan, ngaliwatan anjeun, urang.
Tapi para guru palsu geus nyusun hiji acara balikan solo anu megah tina ayana mahluk ieu.
Éta téh masalah urang, ku kituna urang ngagero, "Naha Gusti parantos ninggalkeun urang?"
Henteu, Anjeunna henteu ninggalkeun urang; Anjeunna cicing di jero urang sareng ngantosan dugi ka diidinan kaluar.
Ngaliwatan bidah ieu, maranéhna geus ngondisikeun urang supaya ulah nampi Yesus dina wangun plural naon waé, sabab
Yesus nyarios, sareng di dieu maranéhna ngutip Mateus 24:23:
"Di dinya anjeunna," ceuk maranéhna, "Lamun aya nu nyarita ka anjeun, 'Tingali, Kristus aya di dieu,' atawa 'Di dinya
anjeunna,' ulah percaya. Lamun maranéhna nyarita ka anjeun, 'Tingali, anjeunna aya di gurun,' ulah kaluar.
'Tingali, anjeunna aya di kamar jero,' ulah percaya."
Sakumaha kilat mucunghul ti wétan tur nyorot nepi ka kulon, kitu ogé bakal datangna, atawa ayana, Putra Manusa.
Tingali, Yesus nyarios sabalikna pisan tina naon anu engkéna disimpangkeun ku jalma-jalma anu
ngabohongkeun éta kana pikiran urang salila abad-abad.
Anjeunna negeskeun yén Anjeunna moal balik deui salaku hiji individu, sakumaha anu
disebatkeun dina téks ieu – sapertos Paus, contona.
Éta nu ceuk manéhna dina téks ieu. Kawas Paus, nya?
Sanajan kitu, agama Kristen geus nuturkeun unggal Paus salaku Vikaris Kristus.
Manhat ngagero: Kristus aya di tabernakel, anjeun ngartos, jeung geus sakuliah dunya keur ngadahar wafer
leutik buleud ieu di garéja di gurun di luar, dimana euweuh sumanget ngalir – anjeun ngartos ...
Tapi dina 2 Tesalonika 1, rasul urang ka bangsa-bangsa, Paulus, sacara jelas ngajarkeun yén Kristus bakal balik
pikeun dipikaresep jeung dimulyakeun di antara para suci-Na!
Janten sanés urang wungkul anu kedah ngamulyakeun-Na, tapi jalma-jalma ogé kedah ngamulyakeun Gusti sabab maranéhna ningali
Gusti dina diri urang, Nu parantos uih deui, dina diri urang!
Sateuacanna, Yesus ngajar urang pikeun ngadoa:
Karajaan-Mu sumping, Karajaan-Mu sumping, Karajaan-Mu sumping, di bumi sakumaha di sawarga! Di bumi! Naha anjeun ngartos?
Tingali, sanés Gusti anu ninggalkeun urang, tapi urang anu ninggalkeun-Na, éta hartina!
Sedengkeun Yesus jeung sakumna sawarga geus nungguan, nungguan turun ti luhur ka bumi pikeun mulangkeun sagalana di dieu
dina diri urang jeung ngaliwatan urang, sakumna umat Kristen geus usaha salila 2000 taun pikeun nepi ka sawarga!
Naha anjeun ningali kontradiksi? Langit hayang turun, urang hayang naék.
Sumuhun, panganiayaan jeung rupa-rupa guru palsu sacara harfiah ngabengkokkeun pikiran umat Kristiani. Éta waé.
Aranjeunna geus nyerah kana harepan ka dirina sorangan jeung geus masrahkeun kapercayaanana ka Bapa maranéhna di Sawarga.
Tinimbang ngarepkeun kakuatan jeung sumanget anu leuwih ti Gusti dina mangsa butuh, Kristen geus nyungkur nyanghareupan taneuh.
Naha urang umat Kristiani geus ngagero kawas barudak leutik ka Bapa urang di sawarga jeung geus
ngarep-ngarep kana rapture panyalamet ka sawarga?
Enya, leres, Paul nyarios ngeunaan urang anu diangkut. Tapi diangkut ka mana?
Baca éta dina Kitab Suci. Téks aslina nyaritakeun ka urang sacara jelas, tapi urang ogé
tiasa ningali éta sacara jelas dina basa Inggris:
Dibawa ka udara, kitu ceuk tulisan di dinya.
Éta sacara harfiah nyebutkeun di mana urang bakal maréntah babarengan jeung Kristus. Di mana ruang udara-na?
Tapi sabab urang tacan dewasa, teu boga daya, jeung teu boga kakuatan dina roh. (1 Tes. 4:17)
Tapi saméméhna, Paulus nyaksian dina sakabéh suratna yén urang geus diangkut babarengan
jeung Kristus ka tempat-tempat di sawarga.
Baca éta dina Efesus 2:6-8: Hayu urang baca babarengan.
"Gusti Allah ngahudangkeun urang babarengan jeung Kristus sarta ngadudukeun urang babarengan jeung
anjeunna di alam sawarga dina Kristus Yesus..." Naha?
supaya dina jaman nu bakal datang anjeunna tiasa nembongkeun kabeungharan rahmatna nu teu aya bandinganna
dina kahadean ka urang dina Kristus Yesus. Sabab ku rahmat anjeun parantos disalametkeun.
Teu nyebutkeun: ku rahmat. Rahmat, sangkan – dina kecap séjén – rahmat tiasa ngembang di jero urang nepi ka sakabéh kabeungharan
Allah katingali ngaliwatan urang, éta anu ditulis di dieu, sarta urang henteu asal ti
hawa, urang balik ti sawarga sareng Anjeunna.
Manéhna aya di jero urang. Sadayana ieu – sawarga di jero urang – geus kajadian.
Tapi ayeuna éta keur datang, nembus kana ruang udara, urang geus maca ngeunaan éta di dieu babarengan.
Sumuhun, sacara rohiah urang parantos hirup nyambung ka Gusti di sawarga salami ratusan taun; penting pikeun ngartos ieu.
Sakumaha Yesus ngadoa dina doa imam agung-Na dina Yohanes 17: Sakumaha Rama aya dina Anjeunna, saur-Na, kitu ogé
Rama kedah aya dina urang. Éta sabenerna anu jadi inti-na.
Tapi lain dina cara, abdi ulang deui, anu bisa waé anjeun gaduh bapa sepuh di jero haté anjeun, contona, atawa "Pakdana Hans".
Urang sadayana kedah mawa Gusti di jero diri urang salaku jalma anu nyata jeung hirup.
Dina kecap séjén: Gusti hoyong pinuh nembongkeun Dirina dina diri urang di dieu handap, pikeun ngalaksanakeun karya-Na
di dieu, nyaéta pamulihan sakabéh ciptaan, ngaliwatan urang.
Gusti keur ngantosan urang. Éta nu disebutkeun dina Roma 8.
Mangga pastikeun maca deui bab ieu. Éta nyatakeun sacara harfiah:
Sadayana ciptaan henteu ngantosan Yesus sorangan ti sawarga, tapi ngantosan wahyu jeung manifestasi putra-putra Allah!
Sumuhun, yén maranéhna bakal mulangkeun sakabéh ciptaan.
Sumuhun, leres pisan, sareng ayeuna kaayaanana beuki serius, jadi punten pasang sabuk pangaman anjeun, utamina anjeun nu Kristen:
Saéstuna, Gusti malah hoyong ngalaksanakeun sakabéh Pangadilan Ahir ngaliwatan urang,
ngaliwatan urang manusa anu satia kana kaadilan.
Ku kituna Yesus tiasa nyarios, di hiji sisi, "Abdi henteu ngadili saha waé," sakumaha anu kacatet dina Yohanes 8:15.
Janten Anjeunna, salaku hiji individu, henteu ngadili saha waé – sarta di sisi séjén, Anjeunna nyaksian dina Yohanes 5:22:
"Bapa henteu ngadili saha waé," sareng ayeuna sumping poin anu penting, "tapi parantos masrahkeun sakabéh pangadilan ka Putra."
Urang tiasa naros, siga Gretchen: "Jadi naon kabeneranana?"
Lamun Bapa ogé Yesus henteu ngadili minangka individu, saha Putra ieu anu ka Anjeunna dipasrahkeun sakabéh pangadilan?
Teu aya bagian, saur abdi, anu sigana geus leuwih leungit tina kasadaran umat Kristen tibatan ieu.
Tapi para rasul Yesus Kristus geus nginjilkeun sacara écés tur jelas dina kabangkitan Yesus saha
Putra ieu, ka Anjeunna dipasrahkeun sagala panghakiman.
Henteu Yesus ti Nazaret salaku hiji individu, tapi Kristus nu geus bangkit dina hiji kasatuan jeung
awak anyar-Na, nu salawasna urang omongkeun di dieu.
Anjeun tiasa maca sakabéhna kecap demi kecap dina Karya Rasul 13:30-33.
Tingali naon anu disebatkeun di dieu: "Tapi Allah ngahudangkeun Yesus tina nu maot," éta khotbah ngeunaan
kabangkitan, anjeun ngartos, "Tapi Allah ngahudangkeun Yesus tina nu maot, sakumaha anu ditulis dina Mazmur kadua:"
Anjeun téh putra abdi, ayeuna abdi parantos ngalahirkeun anjeun. Baca éta kalayan taliti, ngartosna saé?
Dinten ieu, dina poé kabangkitan Yesus Kristus sareng sanés dina kandungan Maria, Gusti ngalahirkeun Putra ieu,
anu dina Mazmur 2 ogé disebutkeun yén sakabéh pangadilan di dunya bakal dipasrahkeun ka anjeunna.
Hayu urang maca sababaraha kutipan deui tina mazmur kadua ieu. Naha?
Supaya urang tiasa mendakan deui jalan balik ka Gusti sareng kana panggero urang sorangan.
Kusabab sanés Gusti anu parantos ninggalkeun urang, tapi urang anu parantos ninggalkeun-Na. Abdi teu tiasa nekenkeun ieu teuing.
Lamun urang henteu balik deui ka panggero urang di dieu, urang bakal terus néangan Gusti tapi moal manggihan-Na.
Tingali naon anu diomongkeun ku Mazmur 2 ngeunaan Putra ieu:
\"Naha bangsa-bangsa ngamuk? Naha maranéhna nyusun rencana sia-sia?
Para pangawasa di dunya ieu ngalawan: maranéhna ngarancang ngalawan Gusti jeung pamingpin anu dipilih jeung diangkat ku-Na.
"Hayu urang bébaskeun diri," ceuk maranéhna, "hayu urang gugahkeun tina pamaréntahan maranéhna!"
Perhatikeun kecap jamak, lain karajaan-Na, tapi karajaan-Na; ieu dialamatkeun ka anjeun jeung ka Allah anu aya di jero anjeun.
Ayat 4: Tapi Gusti di sawarga ngan bisa seuri ka ieu; manéhna teu boga nanaon iwal tina ejekan ka maranéhna.
Ayeuna abdi bakal langsung ka ayat ka-7, anu nyarios: Abdi bakal ngumumkeun paréntah Gusti.
Ieu anu ayeuna diucapkeun ku nabi: "Manéhna nyarios ka kuring," atawa leuwih tepatna, Kristus nyarita ngaliwatan
anjeunna, ngaliwatan nabi, "Manéhna nyarios ka kuring:"
Anjeun téh putra abdi, dinten ieu abdi parantos ngalahirkeun anjeun.
Ayat 8: Menta ieu ka kuring, sarta kuring bakal masihan ka anjeun bangsa-bangsa minangka warisan
anjeun, jeung sakumna bumi minangka kapamilikan anjeun...
Terus sumping jangji-jangji kakuatan Gusti ka Putra ieu, nyaéta organisme Kristus, Nu Wungkul Hirup, Nu Balik Deui, nu balik
deui dina diri urang, sangkan manéhna sanggup ngalereskeun sakumna dunya dina kakuatan Gusti nu cicing di jero diri urang.
Tapi sakali deui guru-guru palsu geus datang jeung ngajar urang. Naon? Anjeun teu meunang ngadili!
Oh, sabaraha kali kuring geus ngadéngé frasa ieu, "Anjeun moal meunteun."
Tapi lamun anjeun maca éta kalayan taliti dina kontéksna, Yesus sabenerna nyarios sabalikna pisan di dieu – sareng éta
sababna Paulus, rasul ka bangsa-bangsa, ngajar ieu ka urang. Baca babarengan sareng abdi ti 1 Korinta 6:1-3:
"Naha aya di antara anjeun," saur ka umat Kristen, "anu boga pasualan jeung batur, wani mawa
ka pangadilan nu teu adil, lain ka para suci?"
Atawa anjeun henteu terang yén para suci bakal ngadili dunya?
Éta geus aya di dieu ti 2000 taun ka tukang, ningali.
Naha anjeun henteu terang yén para suci bakal ngadili dunya?
Sareng nalika dunya dihakimi ngaliwatan anjeun, di dieu jadi jelas saha para wali, sanés Paus atanapi batur séjén, ngartos?
Éta téh jalma-jalma, éta téh anjeun, "mun dunya dihakimi ngaliwatan anjeun, naha anjeun henteu
pantes pikeun ngahakimi hal-hal anu paling leutik?"
Naha anjeun henteu terang yén ayeuna mah beuki curam: "Naha anjeun henteu terang yén urang bakal
ngadili malaikat, jadi kumaha deui jeung hal-hal sapopoe?"
Kajadianana, hal anu sarua ditulis di tungtung wahyu kahiji jeung wahyu panungtung dina Kitab Suci:
Dina Kejadian 1:26, Gusti nyarios ngeunaan jalma-jalma nu bener sacara umum: "sareng maranéhna bakal maréntah."
Sareng nalika anjeun ningali paguneman anu Gusti boga jeung Kain:
Manéhna nyarios yén lamun anjeun ngalakukeun anu bener, éta bakal naék dina diri anjeun, anjeun bakal diangkat;
lamun henteu, mangka kuasai dosa, nurutkeun téks aslina.
Hartina ngawasa setan. Dina Wahyu 20:5, Gusti nyarios, "sareng maranéhna bakal ngawasa."
Anjeun ningali: maranéhna bakal maréntah – wahyu kahiji – sarta maranéhna bakal maréntah – wahyu panungtung dina Kitab Suci.
Wahyu 18:20 nganyatakeun ku cara anu leuwih rinci persis kumaha kakuatan yudisial ieu
dilaksanakeun ngalawan sakabéh pangawasa dunya anu pembunuh:
Wahyu 18:20, ayeuna perhatikeun pisan, sabab ayeuna urang geus nepi ka inti masalahna:
Bungahlah ka maranéhna, hai langit, jeung ka anjeun nu dipilih, jeung ka anjeun nu diutus, jeung ka anjeun nu nabi!
Sabab Allah parantos ngalaksanakeun hukuman anjeun ka maranéhna.
Dina kontéksna, éta sacara tepat nyaritakeun jaman urang ayeuna, kabingungan Babilonia ieu,
nalika Babilonia ragrag, jaman kabingungan ieu.
Sareng éta henteu nyarios, sakumaha anu salah ditarjamahkeun dina Alkitab urang: Allah parantos ngalaksanakeun hukuman ka anjeun.
Ieu asalna tina ajaran anu salah yén Gusti kudu ngalakukeun sagalana pikeun urang.
Henteu, cenah: Gusti parantos ngalaksanakeun hukuman anjeun ka maranéhna.
Anu ngaliwatan urang, ku kecap séjén, dilakukeun ku Gusti.
Manéhna salawasna kitu, komo dina Perjanjian Lama.
Unggal kameunangan Israil, anjeun ningali, Gusti parantos ngalakukeun karya-karya agung-Na ngaliwatan Israil,
di tengah-tengah Israil, sareng ayeuna ogé henteu béda.
Jadi ti kaca munggaran dina Kitab Suci, Gusti geus écés nyatakeun yén Anjeunna geus nunjuk manusa
pikeun ngungkulan ular kuna, nyaéta Iblis jeung Setan:
Musuhan antara keturunan awéwé, umat manusa sacara gembleng, jeung setan.
"Manéhna bakal ngancurkeun sirah anjeun..." saur Kejadian 3:15.
Tapi guru-guru palsu anu stoik, hayu urang sebut, jeung epikurean henteu ngan saukur
ngabengkokkeun tujuan ilahi ieu pikeun urang.
Aranjeunna ogé geus ngamanipulasi harti Surat Kadua Petrus ku cara kitu, nepi ka urang ayeuna geus 2000
taun ngumumkeun yén dunya ieu geus leungit pisan ka Antikristus jeung kudu dibakar ku seuneu.
Sumuhun, abdi nyarios yén dina katepi pasif urang parantos ngantepkeun dunya ieu, anu dijajah ku setan,
kabakar ku seuneu di ahir, sarta éta téh persis pola pikir para Stoik jeung Epikur di jaman harita.
Maranéhna ngajar yén dunya kudu kabakar, ti dinya asalna.
Tapi euweuh nanaon saperti kitu anu sabenerna ditulis dina téks Alkitab asli.
Sanajan anjeun maca éta kitu dina Alkitab anjeun, téks aslina nyebutkeun hal anu béda. Éta nyebutkeun sabalikna pisan.
Kuring parantos ngajelaskeun sagalana dina Analisis Lengkap Interlinear I-VO anyar, dimana unggal
kecap dibuktikeun ka anjeun kalayan sakabéh kontéksna.
Mangga pelajari tarjamahan Alkitab anyar abdi tina basa Yunani sarta ogé pelajari Déwan Internasional Kedatangan Kadua
abdi, "Kedatangan Kadua Kristus," anu abdi ngayakeun taun 2009.
Tapi ayeuna abdi bade masihan anjeun conto tina tarjamahan anyar ieu, tina Yudas 14 jeung 15.
Tingali, di dieu dijelaskeun sakabéh palayanan urang, anu bakal urang laksanakeun nalika Yesus, nyaéta Allah
ngaliwatan urang, parantos ngahontal kamurnianana anu sampurna sarta bakal mawa dunya ieu kana pangadilan-Na.
Kusabab Gusti sorangan nu ngalaksanakeun pangadilan ieu di jero urang, anjeun ningali, sarta urang henteu
tarung ku pakarang manusa, tapi ngan ku Kecap nu nyipta, ku kakuatan nyipta ti Roh Gusti.
Ayeuna ka téks anyar anu kakara ditarjamahkeun tina Yudas 14-16:
Tapi ieu ogé geus diramalkeun ku anu katujuh sanggeus Adam, Henokh, nalika anjeunna ngajelaskeun:
Tingali, di dieu! Gusti parantos sumping kalayan myriads suci-Na, pikeun nyababkeun pamisahan lengkep dina sagala hal, sarta pikeun
ngabantah unggal jiwa kalayan bukti tina panalungtikan; Sadaya pagawean maranéhna anu teu taat ka Gusti, anu ku maranéhna
dipigawé kalayan jahat ngalawan Gusti, bakal ditilik ku-Na; ogé sakabéh ucapan kasar anu teu aya welas asih anu diucapkeun
ku para palaku dosa, jalma-jalma jahat anu teu taat ka Gusti, maranéhna ngomong ka-Na ti luhur, bakal ditilik ku-Na.
Maranéhna téh tukang nyieun masalah anu ngajijikkeun, nu ngeluh ngeunaan takdir, digerakkeun ku napsu maranéhna anu ngabara;
leuwih ti éta, sungut maranéhna ngababawa omongan anu kacida sombongna, muji-muji kaleuleuwihi,
jeung maké topéng sosial pikeun kapentingan sorangan!
Tingali, Gusti henteu ninggalkeun urang, tapi urang anu ninggalkeun-Na!
Tapi ayeuna waktuna urang balik deui ka Anjeunna jeung tungtungna ngantep Gusti digawé ngaliwatan urang. Naha anjeun ningali éta?
Di OCG, kami geus ngantepkeun ieu kajadian salila puluhan taun.
Urang geus mekar jadi hiji organisme nu geus ngalaksanakeun hidangan modéren ieu sorangan.
Kusabab geus katulis yén Yesus, dina balik-Na, bakal ngéléhkeun nu jahat ngaliwatan urang – ku tongkat
cékélan-Na, sarta ku napas biwir-Na bakal ngadisiplin nu teu nurut hukum, kitu geus katulis.
Tapi tingali wé: urang téh napasna, anjeun ogé, abdi ogé, éta urang dina jaman Pencerahan.
Sareng kitu, palayanan Kla.TV, AZK, ogé palayanan OCG geus aya ti heula, ku ngungkabkeun para calon pangawasa dunya Luciferian
nepi ka inti pisan – sakumaha anu ditulis di dinya, persis kitu.
Jeung urang mah henteu ngan ukur ngalakukeun ieu ti saprak urang maca éta, nya.
Kusabab ngan ngaliwatan karya aktif Gusti anu lumangsung dina diri urang, urang parantos ngartos sakabéh sambungan relevan
dina téks aslina sarta diajar manggihanana, ngartos henteu?
Sareng salaku pejuang anu geus hudang pikeun kaadilan, urang ngantep Gusti ngalir deui
ngaliwatan urang. Éta anu sabenerna jadi inti sagalana.
Gusti ogé hoyong némbongan dina anjeun, dina sakabéh diri anjeun, dina sagala kasampurnaan-Na, sarta pikeun
mulangkeun dunya anu ruksak ieu dina jeung ngaliwatan anjeun kalayan kakuatan spiritual anu beuki ngabalikeun.
Prosés pamulihan ieu geus ngembang di mana-mana di kalangan umat manusa saprak urang
ngamimitian ngumumkeunana, ngalamanana, jeung jadi éta.
Kanggo efektivitas Gusti ngaliwatan urang ieu, dunya henteu luput ningali.
Urang geus dianiaya sacara internasional salila puluhan taun ayeuna.
Éta sarua jeung jaman Romawi kuna. Éta keur ngulang deui, ningali?
Ieu nyababkeun ratusan serangan anu kacida seriusna ti lembaga média arus utama panggedéna.
Tapi urang mah terus waé naék beuki luhur.
Naha? Sabab urang terang yén ieu téh program urang.
Urang henteu ngantosan Yesus turun ti sawarga pikeun ngalakukeun hiji hal pikeun urang, tapi urang ngarepkeun yén beuki gedé
kalemahan urang, beuki kakuatan Gusti bakal ngaliwatan urang.
Éta téh omongan baheula, sakumaha anu parantos diajarkeun ku sakabéh Alkitab.
Tapi Gusti ngan saukur seuri ka sakabéh serangan ieu ka urang – sakumaha anu ditulis dina Mazmur 2.
Jeung ayeuna, sanajan agénsi pers panggedéna, ogé Forum Ékonomi Dunia (WEF) jeung média massa pangkuatna, keur
ngageter di hareupeun sakabéh pamikir bébas anu geus hudang, sarta keur ngarah ka binasana.
Naha? Kusabab maranéhna geus kaleungitan kredibilitasna ngaliwatan panalungtikan anu tuntas ieu.
Sareng ngaliwatan Gusti dina sakabéh jalma ieu, sabab Gusti, ngaliwatan urang, ngaliwatan Kristus ngaliwatan urang,
parantos ngungkab kalakuan salah ieu nepi ka jero pisan sarta bakal terus ngungkabna sacara lengkep. Éta téh rencanana.
Ayeuna manéhna keur ngungkab lingkaran dulur-dulur loji ti Freemasonry Satanis pangkat luhur sarta ngabawa
maranéhna kana cahaya. Urang ayeuna keur ngagarap éta.
Manéhna moal eureun nepi ka parobahan ageung di dunya geus kajadian.
Urang kudu percaya jeung ngarti kana ieu, jadi urang kudu ngantepkeun ieu nyerep dina pikiran urang dina poé-poé ieu.
Tingali, Kakaisaran Romawi, anu geus dihirupkeun deui tina paéh anu katingali saprak jaman Renaissance, ayeuna keur kabuka dina
cahaya Gusti, babarengan jeung Israil palsu di handap dinya.
Putusan-putusan ageung bakal sumping ka dunya ieu, percantenlah.
Tapi urang, abdi nyarios sadaya wali jeung jalma nu bener anu ngahiji, anu cicing di bumi ieu, ditakdirkeun pikeun
ngantep Gusti naék di jero diri urang kalayan kamulyaan sampurna nepi ka sakumna dunya bisa ngalaman parobahan haté.
Éta téh pagawéan urang. Sakabéh ciptaan keur ngantosan urang.
Numutkeun kana rencana kasalametan Gusti, sakabéh jalma nu bener di bumi dijangjikeun kakawasaan pangluhurna
sahenteuna salila 1.000 taun, dina mangsa éta maranéhna bakal mulangkeun sakabéh ciptaan.
Sacara ringkes, abdi ngan tiasa nyarios yén tanggung jawab pribadi diperyogikeun.
Prosés-prosés ieu ngan bisa réngsé lamun urang balik deui ka tanggung jawab urang,
panggero urang, jeung posisi urang di sawarga.
Salaku OCG, kami parantos mingpin dina hal ieu salami puluhan taun.
Dinten ieu, abdi ngondang ka anjeun sadayana kalayan haneut pikeun ngiring dina lalampahan ieu.
Abdi henteu maksud yén anjeun sadayana kedah ngagabung kana organisasi kami, tapi punten leumpang dina jalan anu sami
sareng kami! Sareng kami hoyong damel bareng sareng anjeun.
Sareng abdi hoyong nawiskeun ka anjeun kasempetan munggaran, meureun sacara langsung, pikeun ngamimitian, sabab unggal isuk
antara jam 6:00 sareng 6:15, nyaéta dina saparapat jam éta, rébuan urang di sakuliah dunya sacara
barengan ngucapkeun mantra-mantra kreatif, kitu cenah.
Ulah kaganggu ku kecap ieu. Sabab urang ngadoa babarengan dina mangsa-mangsa ieu kalayan doa
pondok anu sarua, nyaéta doa-doa anu kreatif.
Hayu abdi masihan conto doa anu kreatif sapertos kieu:
"Sadaya kabeneran ayeuna geus ngahiji, sagala tipu daya para panipu geus remuk!"
Dina hiji poé, salila lima menit munggaran di dinya, urang sadayana ngadoa hal anu
sarua babarengan, masing-masing di tempatna.
Sadaya kabeneran ayeuna geus ngahiji, sagala tipu daya para panipu geus remuk!
Éta kecap anu kreatif! Pedang Gusti!
Atawa mantra séjén anu bisa urang doakeun dina poé séjén:
"Panyalahgunaan kakawasaan ayeuna keur kabuka, para penipu keur kabuka."
Tingali, éta téh paréntah anu kreatif!
Sareng sabab urang maréntahkeunana teras balik deui ka pagawéan jeung ngalakukeun
panalungtikan, éta téh persis naon anu kajadian!
"Nyalahgunakeun kakawasaan, ayeuna keur kabuka," naha di WEF, PBB, atawa NASA, pilih waé,
ayeuna keur kabuka. "...Para panipu keur kabuka."
"Kakuatan asalna tina kalemahan," hiji deui mantra, "...Terobosan asalna tina urang!"
\"Kakuatan asalna tina kalemahan, terobosan asalna tina urang.\"
Atawa hiji deui, hayu urang sadayana ngadoa babarengan:
"Surga, datang jeung sobek-sobek éta, sakumaha Gusti parantos maréntahkeun ka urang ngaliwatan urang, bawa setan
babarengan jeung anjeun, ranté manéhna nurutkeun kecap Gusti!"
Anjeun ningali, éta nu ahirna jadi inti na.
Urang gaduh tugas pikeun ngabentuk ranté pikeun ngiket kakuatan setan di sakuliah dunya,
kalayan Kristus nu ngalir ngaliwatan urang.
Sapertos kilat ti wétan ka kulon, sakaligus urang ngucapkeun doa anu sarua, paréntah anu sarua babarengan.
Sétan datang kalayan ranté, manéhna kudu dilebetkeun ka penjara bawah tanah, dikurung salila 1.000 taun
supaya manéhna teu bisa deui ngagoda bangsa-bangsa.
Di handap, dina téks program pikeun unggal poé dina sasasih, anjeun bakal manggihan kecap kréatif anu saluyu anu urang sadayana
ngumumkeun sacara bareng antara jam 6:00 jeung 6:05 isuk-isuk.
Sareng abdi saukur nyarios: Rasakeun kakuatan ieu nalika éta ngaronjat sacara sinergis dina
lima menit munggaran – éta téh luar biasa pisan!
Lamun anjeun tuluy mutuskeun pikeun neruskeun, kami bakal bungah masihan anjeun kode pikeun ngundeur
sakabéh brosur doa kuat kami, sakumaha kuring nyauranana.
Di dinya anjeun ogé bakal manggihan naon anu kuring sebut téks apostolik tilu diménsi, nyaéta doa-doa jeung
proklamasi panyageur anu bakal urang "materialisasi" babarengan dina lima menit kadua jeung katilu.
Anjeun bakal manggihan hiji hal anu munggaran di dunya di jerona, abdi tiasa ngajamin éta ka anjeun.
Tapi hayu abdi nyarios yén sakumna dunya anyar dimimitian ti bumi.
Urang moal ngajar anjeun atawa batur nanaon anu urang sorangan henteu praktekkeun.
Sadayana dimimitian ti diri urang sorangan, dina hal-hal pang leutikna; éta nu penting.
Sadayana réorientasi kudu dimimitian ti jero haté sorangan teras ngahontal dimensi komunal, anu
ku Paulus disebut kamulyaan ilahi anu sampurna.
Sareng sagala nu urang lakukeun, urang lakukeun tanpa kapentingan egois atawa pikeun kapentingan diri sorangan.
Ieu hartosna yén sagala nu urang lakukeun mah urang lakukeun tanpa dibayar; urang lakukeun éta
sacara sukarela. Sabab dunya anyar ogé tanpa artos.
Hatur nuhun kana perhatian anjeun, sareng salam haneut ka anjeun sadayana ti Swiss!
Pelukan pikeun anjeun sadayana, abdi ngarepkeun pananjakan urang babarengan, sabab babarengan urang téh dunya anyar ieu!
Abdi Ivo Sasek, anu parantos nangtung di payuneun Gusti salami 47 taun.