NBEk, OMEk, EBk eta WEFek gaur egun mehatxu handiena gisa zer ikusten dute?
Zuzena: Desinformazioan.
Hau premiaz borrokatu behar da. 2023ko azaroaren erdialdean, Frantziako Senatuak
desinformazioaren aurkako lege-proiektu bat aztertu zuen.
Hori dela eta, farmazia-industriaren kritikak egiten dituzten pertsonak isun astunak eta espetxe-zigorrak jasaten dituzte.
Gobernuaren mediku-narrazioak kritikatzen ausartzen den edonork lege honekin talka egin dezake.
Alemaniako Bundestageko CDU/CSU parlamentu-taldeak 2023ko abenduaren erdialdean lerro bera hartu zuen.
Hark honako izenburuko mozioa aurkeztu zuen: "Munduko Osasun Erakundearen pandemiari buruzko akordioaren negoziazio
gardenak – Desinformazioaren eta konspirazio-teorien aurka".
2024ko urtarrilaren erdialdean, Davosen egindako WEFeko urteko bileran, desinformazioaren
aurkako borrokari ere lehentasun gorena eman zitzaion.
Zergatik?
Koronabirusaren pandemiaren deklaraziotik,
Politikan, hedabideetan eta osasun agintaritzetan herritarren konfiantza nabarmen jaitsi da.
Jende askok txertoen albo-ondorioak jasaten ditu.
Gazteen artean ere heriotza-tasa nabarmen handiagoa dago.
Hala ere, COVID-19aren aurkako txertaketarako publizitatea ezer gertatu ez balitz bezala jarraitzen du.
Adibidez, Osasun Hezkuntzarako Zentro Federalak oraindik ere dio COVID-19aren txertaketa eraginkorra eta segurua dela.
Nahiz eta txerto-biktimen, medikuen, estatistikarien, txertoen garatzaileen, patologoen eta
abarretako ahots ugari aspalditik kontrakoa frogatu duten.
Zein iraintza larri zauriekin atzean geratu diren biktima guztientzat.
Zehatz-mehatz hauek diren ahots disidenteen zapalketa da ustezko "desinformazioaren" aurkako borrokaren helburua.
Koronabirusarekin lotutako delituen aurkako ekintza judizialak bakarrik eskatzen dituzten deiak gero eta ozenagoak dira.
Behean ikus dezakezu Hego Alemaniako hileta-zuzendari Marlies Spuhler.
Spuhler andreak koronabirusaren pandemiaren hasieratik izandako bere esperientziak kontatzen ditu. Testigantza ematen du:
2021az geroztik dena aldatu da.
eta ondorioztatzen du: "Gure politikariek ezin dute erantzukizun hau saihestu."
Ez, uste dut orain epaitegira eraman beharko lituzketela.
Nire ustez, egiten ari direna sarraski masiboa da!
Ikusi hemen Sören Schumann-ek hileta-zuzendari Marlies Spuhler-ekin egindako, pixka bat laburbatutako elkarrizketa.
Zabaldu informazio hau zentsura gero eta handiagoaren garaian eta lagundu zentsurarik gabeko albisteek aurrera egin dezaten!
Ongi etorri gaurko elkarrizketara. Nire izena Sören Schumann da eta gaur Marlies Spuhler elkarrizketatuko dut.
Eta bai, azken hiru edo lau urteotan berak bizitakoaz ari gara.
Marlies hiltegi-zuzendaria da.
edo bai, hiltegi batean
Eta hori nahiko zirraragarria da, izan ere, aurreko lerroan zenbat pertsona hiltzen ari diren eta agian
zerengatik hiltzen ari diren ikusteko aukera duzulako.
Hemen zurekin bere ikuspegia, bere esperientziak eta bere abenturak partekatzea oso-oso zirraragarria iruditzen zait.
Eta bai, Marlies, zure buruari eta zure lanari buruz beste zerbait esan nahi al duzu?
Eta gainera, nola egin zinen aurre arazo horiei?
Bai, hala da: Bai, ni Marlies Spuhler naiz, hala da, 42 urte ditut.
Nire senarra eta biok 2007an hileta-zerbitzuak eskaintzen dituen ingurumenarekiko
errespetuzko ebanisteria-enpresa bat sortu genuen.
Eta horrela inplikatu nintzen.
Nire senarra egur-lanen maisua da eta ni hiltegi-arduradun nagusia naiz.
Zehatz-mehatz. Eta bai, eta ordutik gure familia-enpresa txikia kudeatzen ari gara.
2007tik, beraz, 16 urte inguru.
Zehazki, bai.
Beraz, jada nahiko esperientzia duzu.
Kanpoan zer gertatzen den ikus dezakezu egin behar duzunaren arabera.
Bai, noski.
Eta, beraz, nola hasi ziren gauzak zuretzat?
Nola izan ziren zure lehen esperientziak edo topoak pandemi planifikatu honekin, hala deitu nahi bagenio?
Zein izan ziren zure lehen esperientziak horrekin?
Bai, albisteetatik jakin genuen dena, beste guztiek bezala.
Kontuan izan hasieran hildakoarentzat ezer ere ez dugula.
Egiazki, 2020an gutxiago pertsona hil ziren aurreko urtean edo haren aurreko urteetan baino.
Beraz, urte ilunagoa izan zen.
Bai, nahiz eta ofizialki 2019ko amaieran izan, jada hasi zen.
Beraz, esan zuten: "Ei, orain benetan txarra da!"
Zehazki.
Eta esan zenuen 2020an, esateko moduan, zertxobait gutxiago zeukala egiteko.
Zehazki, bai.
Bada, hildakoen kopurua urtero aldatzen da.
Eta hemen gaude herrian, 8.000 eta 9.000 biztanle inguru dituen herrian.
Eta diote – gutxienez 2019a baino lehen hala zen – biztanleriaren ehuneko batek urtean hiltzen dela.
Horrek hurbil-hurbil heriotza-tasa ematen dizu.
Eta, besterik gabe, hala zen,
eta guk tokia beste hiltegi-arduradun batekin partekatzen dugu, guk baino luzeago daramana.
Eta 2019an, uste dut 45 edo 46 hileta izan genituela.
Gure bezalako hiltegi txiki baterako asko da hori.
Eta hurrengo urtean, 2020an, 35 besterik ez genuen.
Ba, hori benetan ez da asko.
Eta urte lasaia izan zen.
Beraz, hainbat gairi pertsonal ere arreta eskaini ahal izango zenuke.
Zehatz-mehatz. Eta bai, telebistan esaten dutenarekin batere ez zetorren.
Beti pentsatu izan dut: Bai, non daude?
Non daude guztiak?
Eta noizbait, ospitaleetan beti 'C-rekin hil dena' esaten zen.
Zehatz-mehatz. Hori beti ageri izan da heriotza-ziurtagarian.
Eta noizbait konturatu ginen hau ospitaleetan bakarrik gertatzen dela.
Etxeko bildumekin hori batere ez genuen izan.
Eta gure eremuan beste hilkutxazain bat dago, eta hark ere oso adi dabil.
Eta ordutik telefonoz hitz egiten ari gara; hasieran ia egunero hitz egiten genuen, bai, eta arreta
erakarri ziguten jakin-min horiek trukatu genituen.
Lehenik eta behin, ospitalean heriotza-ziurtagirien gaia.
Uste dugu hori ere lehentasuna zela. Diru pixka bat gehiago besterik ez zegoen, bai.
Hori esaten badu, hala esateko moduan.
Zehazki, bai, ez guretzat, baizik eta ospitalearentzat.
Zehatz-mehatz, eta bai, etxean ez baitzegoen.
Han jendea modu erabat normalean hil zen.
Eta horiek izan ziren gure arreta erakarri zuten eta susmagarriak egin gintuzten lehen gauzak.
Eta hori ez zenuen bakarrik egin, baizik eta lankideekin ere ideiak trukatu zenituen.
Zehazki. Eta antzeko behaketak egin zituzten.
Hori ere behatu zuten, bai. Zehazki.
Ados.
Eta beraz, 2019a, testuinguruan jartzeko, urte normala izan zen; 2020an ere ez zen asko gertatu, nahiz eta
osasun-krisi oso larri bat jada aurreratuta zegoela uste zen.
Eta ondoren, hurrengo kapituluak ziurrenik 2021ean hasi zen, ezta?
Orduan ohartu ginen benetan.
Hau, egiaz, 2020aren amaieran hasi zen.
"Facts, Peace, Freedom"ean neure buruari promesa bat egin nion urteetan zehar,
Batzuetan nahastea erraza da.
Bai, zehazki, 2020ko amaieran hasi ziren txertatzen.
Eta urtearen amaiera arte soilik hiru, lau edo bost egun geratzen ziren.
Ez dut gogoratzen zenbat aldiz bisitatu genituen zahar-etxeak.
Beraz, bakarrik adinekoentzako egoitzetan, etxean batere ez.
Baina ez genuen derrigorrez pentsatu injekzioa izan zitekeenik.
Zehatz-mehatz. Eta bai, horrela zen.
Eta urtarrilean eta otsailean, benetan intentsua izan zen.
Beste praktikante bat izan nuen, benetan minbizi-zainketa medikua zen arren, ospitalean gauza bitxi
batzuk bizi izan zituen eta karrera aldatu nahi zuen.
Eta orduan esan nuen: "Baina oraindik ez dakit zenbat heriotza izango ditugun. Aurretik ezin da inoiz jakin."
Eta orduan benetan barneratu nuen. Eta hain pozik nengoen han zegoelako. Izan ere, jada nagusiagoa zen eta
gidabaimena zeukan. Lehenik nirekin joan zen gobernu bulegoetara. Eta gero bertara bakarrik gidatzen hasi zen.
Praktikaldia luzatu du niri laguntzeko.
Esan zuen ez zuela bere praktikaldia utziko denak amaitu arte, hainbeste baitziren.
Eta egiazki, urtearen hasieran, aste hartan, zortzi edo bederatzi heriotza egon ziren.
Hori benetan intentsua izan zen.
Hori benetan arraroa izan zen.
Inoiz ez dugu hori izan.
Astean lau edo bost genituen jada, baina ez zortzi edo bederatzi.
Hori benetan egia zen; benetan ziurtatu behar zenuen ezer ahaztu gabe eta dena zehazki dokumentatu.
Esateko moduan, ia ezin zenuen jarraitu.
Zehazki, bai. Hori benetan zirraragarria izan zen.
Eta ondoren, udaberria isilik besterik ez zen.
Jende gehienak normalean hiltzen den tokian, isiltasuna besterik ez zegoen.
Ez zen ezer gertatzen gehiago, bai.
Orain 2021eko udaberria da, ezta?
Zehazki.
Bat-batean, dena isilik geratu zen.
Benetan, benetan oso gutxi zegoen.
Bat, bi, hain gutxi.
Uste dut jarraian hiru aste izan genituela ezer ere gabe.
Eta hori benetan arraroa da, beraz.
Eta guk uste dugu aurreko gaixotasunak zituztenek, adinekoek eta normalean epe horretan hilko
liratekeenek, besterik gabe lehenago hil zirela, bai.
Injekzioaren bidez.
Eta bai, aurreko baldintzak zituztenentzat tratamendua hasi zenean, berriro ere hori nabaritu genuen.
Zeren orduan heriotza atipiko guztiak izan genituen.
Ohean hilda etzanda besterik ez, bai.
Orduan bihotz-geldialdia.
Bai, benetan gauza bitxiak besterik ez.
Guk ere heriotzak izan genituen.
Hori nahiko beldurgarria iruditu zitzaidan.
Benetan odola isurtzen zitzaien poro guztietatik, bai.
Hori ez zen atsegina.
16 urteotan behin ere ez dugu hori izan.
Beraz, gertatu ziren eta lehen bertan ez zeuden gauza bitxiak besterik ez.
Hilkutxazainaren lana noiz hasten da benetan?
Beraz, heriotza bat jakinarazi da. Ondoren, agian beste zenbait gauza argitu beharko dira.
Eta noiz sartzen zara jokoan?
Ba, pertsonaren heriotza non gertatzen denaren araberakoa da.
Ospitalean, medikuak heriotza-ziurtagiria ematen du.
Eta etxean hiltzen bazara, medikua zure etxera deitu behar duzu.
Mediku orokor batzuek beren telefono zenbakiak ematen dituzte, eta gero etortzen dira.
Edo, mediku-bulegoen itxiera-orduetan, txanda-zerbitzura deitzen duzu. Eta noizbait mediku bat bidaliko dute.
Deiaketarako zerbitzua eskuragarri badago.
Ez dakit soluzio berri bat egongo den. Gure deitu-zerbitzua murriztu ari delako.
Ados.
Bai, ez da oso atsegina.
Bai.
Zehazki. Eta bai, doktorea han zegoenean
eta heriotza-ziurtagiriak ez badu jasotzen "Heriotzaren kausa ezezaguna", orduan etortzea baimenduta gaude.
Ados. Eta hori noiz ingurukoa da, ikusleek ideia bat izan dezaten?
Hau senideekin eztabaidatuko dugu.
Hildakoa etxean 36 orduz egon daiteke.
Ah, ondo.
Familia askok agur esateko ere erabiltzen dute.
Horren ondoren, aldaketak hala ere gertatuko dira.
Eta ezin dute derrigorrez hilkutxa irekia ikusi nahi izan.
Ulertzekoa da. Ondo dago.
Etxean giro desberdina dago.
Hala ere, guri ere esan ziguten berehala etorri behar genuela.
Goizeko hiruetan ala beste edozein unetan, eskuragarri dago.
Baina askoz gutxiago maiz.
Jende gehienek egiazki deitu aurretik goizera arte itxaroten dute.
Bai, baina horrek esan nahi du zuk ere argi nabarmentzen ziren desberdintasunak ohartu zinela. Hildakoa aurkitu zenuen egoeran.
Bai, orain arte zenbait aldiz esperimentatu dugu hori, hain guztiz arraroa zelako.
odola guztiekin
2020ko amaieratik edo 2021eko hasieratik, esateko moduan.
Hori 2021ean izan zen.
Gauza bera aplikatuko da 2022. urtean.
Hori da azken bi urteotan, edo hobeto esanda, azken hiru urteotan gutxi gorabehera bizi izan duguna. Bai.
Eta oraindik ere ohartzen gara batzuetan dolu-etxeak bisitatzen ditugula.
Jada kontsultatu naiz egoera bera bizi duten beste hilkutxazain batzuekin.
Batzuetan dolumin-etxeetara joaten gara, non sentitzen dugun
Hildakoek ez balituzte inoiz rigur mortisik izango edo azkar desagertuko balitz bezala, eta
deskonposizioa berehala hasiko balitz bezala.
Bisitekin kontuz ibili besterik ez duzu.
Jakina, hau ezin da gehiago lehen bezala denbora luzez bermatu.
Rigore mortisak normalean zenbat irauten du?
Egiazki, berrogeita zortzi ordu.
Normalean 5 gradutan gordetzen dituzte hildakoak.
Orduan, zalantzarik gabe, bi egun dira.
Eta orain askoz laburragoa da. Horrek esan nahi du
Era berean, erabili ziren gene-terapiako injekzioek ere izan dezakete horren arrazoia,
aldaketa bat eragin dezaketenak, esateko moduan.
Ba, guk ere mediku-talde batekin eta beste pertsona batzuekin harremanetan gaude.
Eta baita iluneko mikroskopioarekin asko lan egiten duten batzuk ere.
Egiazki, hori guztiei gomendatu dezaket.
Naturopata bat edo argi iluneko mikroskopioarekin lan egiten duen inor ezagutzen baduzu, eskatu iezaiezu hori egiteko.
Hori oso interesgarria da.
Guk ere hori egin genuen.
Eta harritu egin ginen gure odola metal astunez hain beteta zegoela jakitean.
Eta orain denbora guztian desintoxikatzen ari gara, bitaminak erregularki hartzen eta abar.
Eta benetan askoz hobeto gaude lehen baino.
Zehatz-mehatz. Eta bai, zalantzarik gabe, jada hainbat proba egin dituzte beren odolarekin, lote desberdinekin eta abar.
Eta odola oso azkar hondatzen ari zela ere ohartu ziren.
Eta hori, noski, gure behaketarekin bat dator.
Beraz, horrela azaltzen dute, eta litekeena da gauzak horrela izatea.
Bai.
Uste dut interesgarria litzatekeela ere, lanbide honetan 16 urte inguru daramatzazula lanean.
Eta, esateko moduan, herrialdea zeharkatu zuten pandemia bat edo bi izan ziren. Txerri-gripea, hegazti-gripea eta abar.
non antzeko egoerak aurkeztu ziren. Benetan hasi zenean, duela hiru edo lau urte inguru, nola erreakzionatu zenuen?
Une hartan zein sentimendu izan zenituen? Edo jada zenbait intuizio zenituen zer izan zitekeenari buruz?
Hasieratik bitxia iruditu zitzaidan. Telebistan bakarrik nola aurkeztu zuten ikustean.
Guk ere albisteetan entzun genuen. Eta beti gure afari-ordua zen.
Beraz, egiazki, beti albisteak ikusten genituen jaten genuen bitartean.
Agian ez da ideia onena.
Ez.
Duela denbora asko utzi genuen hori egiteari.
Bai, eta egia esan, hasieran deseroso sentitu ginen, zer espero genezakeen ez genekielako.
Baina azkar baretu zen, gure lanbidean izandako esperientzien bitartez soilik.
Ikusi genuen ospitaleek, dirudienez, dirua irabazi besterik ez zutela nahi, han bakarrik
baitzegoen. Eta bitxia bada ere, inork ez zuen etxean hil.
Eta horren aurreko pandemietan, gure barrutia inoiz ez zen kaltetu.
Bai, ba, han ere ez zegoen ezer.
Uste dut horiek huts egin zuten esperimentuak zirela, ez dakit.
Oraindik ezin izan dute aurrera eraman. Ez dakit.
Bai, gure kasuan, zalantzarik gabe, injekzioa hasi zenean bakarrik hasi zen.
Beraz, horren aurretik dena lasai eta normala zen.
Batzuetan gehiago, batzuetan gutxiago zen.
Bai.
Oso interesgarria da ere bi aldiz esan duzula hasieran ezer nabaritu ez zenuela eta, esateko moduan, soilik ospitaleko
heriotzei zigilu hau jarri zitzaiela. Hipotesi bat dago, eta zabaldua dago, atzean interes ekonomikoak ere badaudela.
Esateko moduan, ez litzateke lehen aldia izango.
Familietatik jakin dugu, ez dut izenik eman nahi, baina egiazki, zaintza-arduradunek eta medikuak dirua eskaini
zieten erregistroetan Covid jasotzea onartzen bazuten.
Benetan harrituta nago.
Uste dut hemen hori jada delitu bat dela.
Non jo behar litzateke benetan?
Hau da, bai, manipulazioa da, jendeari dirua eskaintzea.
Imajinatu nezake jende askok onartuko zuela, agian, bestela aurrezkirik ez baduzu behintzat.
Benetan uste dut eskandalu hutsa dela inork ezer esan ez izana eta inork ez izana horren aurka ekin.
Bai, hau, esan dezagun, markaketa hau askotan nahi den moduan interpretatzen da,
Beraz, edo hori egiten duen pertsonak interes edo abantaila jakin batzuk dituenean.
Adibidez, norbaitek orain halako gene-terapiako injekzio bat jaso badu eta horren ondorioz kalte jakin batzuk
jasan ditzake, oso zaila da hori aitortzea, izan ere, inork ez duelako benetan ardura hartu nahi.
Edo medikuak orduan ere horregatik arduradun sentitu daiteke.
Bestalde, pertsona hil ondoren, esateko moduan, koronabirusaren etiketa jarri eta horretatik dirua irabazi ahal
badut, naturalki batzuek horretaz baliatu nahi izango dute.
Eta dagoeneko oso argi dago hasieran, osasun-krisi handia izan arren, jende gutxiago hil zela.
Gutxienez, ez gehiago.
Eta ondoren, oso zabaldu zuten erremedio handia, prozesu berezi batean onartu zutena, non jada alarma guztiak
jotzen ari ziren, baina hala ere aurrera eraman zuten, eta orduan hildakoen kopurua igo egin zen.
Paradoxikoa da, babestu edo laguntzeko pentsatuta dagoelako.
Benetan kasu bat izan genuen, non benetan zioen: "C-n hil zena".
Eta gizona hirugarren txertaketatik 14 egunera dagoenez, esan genezake hirugarren aldiz joan behar duela – eta bai, – ondoren
hil egin zen eta jada 80 urte baino gehiago zituen. Beraz, benetan gaixorik zegoen,
positibo eman zuen eta ondoren horregatik hil zen.
Eta hori izan zen bertan 'an C' zela arrazoia genuen bakarra, bai.
Ez dute benetan idatzi beharrik.
Nahikoa da kutsakorra izateko laukia markatzen badute.
Baina hemen hori ez zen egiten.
Hemen, dirudienez, garrantzia eman zioten beti zer den adierazteari.
Bai. Ez dakit. Bai.
Oso zirraragarria.
Beraz, hildakoen etxeetara joaten diren medikuez ari zara, esateko moduan. Bai, hala da.
Ados.
Baina gizona ere ospitalean zegoen, orduan.
Oraindik arnasgailu batean eta abarretan zegoen. Ez zuen lortu.
Bai.
Eta zer nabaritu duzu gizarte esparruan?
Esan nahi dudana da, ziurrenik familiekin eta eraginduekin harremanetan zaudela.
Han gauza batzuk ikasiko dituzu.
Beraz, lehenago honela zen: heriotzak izan genituen. Nire aldetik froga ikusi nahi zuten.
Eta immunitate-froga daukat. Hori egin genuen.
Egiazki, 2020aren hasieran koronabirusa izan genuen, baina ez genekien.
Urte eta erdi geroago, egin genuen odol-proban baieztatu genuen.
eta ondoren, "Arrazoiaren Froga" bidez immunitate ziurtagiri hau lortu zuten.
Kasuen askotan, hori ere onartu zen.
Oraindik probak egiten eta abar.
Bezeroak bisitatu aurretik beti egiten genuen hori, hala nahi izanez gero ikusi eta lasai sentitzeko.
Oharra jaso dugu, eta horixe da.
Zehatz-mehatz. Beraz, hori zen gauza bat.
Esan behar dut kanpaina honekin ohartu ginela gizartea eragiten zuen banaketa honek, ohikoen mahaietan nahiz familiaren
mahaietan agertzen zena, dolu-familietan ere islatuta zegoela.
Ondoren, halako akusazioak izan ziren: "... txertatu gabe zegoenez, hil egin zen. Zuen
errua da, zeren eta inork ez duzuelako txertatu."
Eta ondoren, familiako kideek ere ez zuten hiletetara joan.
Eta egia esan, hori guztia oso tamalgarria iruditu zitzaidan.
Nola bat-batean gai honek nolabait dena laguntzen zuela zirudien.
Garrantzitsuena bakarrik zen txertatuta zinen ala ez.
Orain hain bitxia naiz hitz egiten ari naizelako, hemen jendeak zentsura pixka bat saihesten saiatuko litzatekeelako.
Bai. Oraindik ulertzen duzu zer esan nahi dudan.
Zehatz-mehatz. Eta uste dut hori benetako damua dela, oraindik ere sentitu baitaitekeelako.
Jendeak nolabait ezin du jada elkarrekin ondo moldatzeko biderik aurkitu, eta ondorioz, ondarea
banatzeko orduan elkarri lepoan erortzeko arriskua dute.
Hau hainbat aldiz ohartu gara.
Orain bakarrik, hori jada aurretik zen.
Ahal den neurrian jendea hiletetatik baztertzen den tokia, non eta ez duten jakiten halako pertsona hil egin denik.
Baina norbaitek bere ama edo aita galtzen badu, orduan esan behar dut.
Ba, nik ez diot deituko, baina hark deituko banau eta galdetzen badu, bai, noski, esango diot.
Ezin dut esan: ezer esateko baimenik ez dut, erizainak nahi ez duelako edo antzeko zerbait.
Benetan uste dut hori inoizko gauzarik txarrena dela.
Beraz, zuk ere aldaketa hauek nabaritu dituzu? Hasieran, agian, gogor kritikatu zintuztela, edo jendeak
esaten zuela: "Ei, bai, birus hau hain txarra da."
Eta horretaz beldurtu ginen, eta agian gauzak pixka bat aldatu zirela, eta agian jendea injekzioagatik hil zela ere.
Orain hori dugu.
Dolurako aholkularitza saioan zehar jendeak ez nau zuzenean hitz egiten, baina normalean bigarren edo hirugarren harremanetan.
Beraz, dolu-aholkularitza funtsean lehen kontsulta al da?
Lehenengo harremana, esateko moduan, bai.
Beraz, ez da lehenengo harremana, baina bai, zehazki, lehen elkarrizketa duzuna, non ahal duzun guztia eztabaidatzen duzun.
Betidanik kontuan hartu behar duzu senideek orain zein egoeratan dauden.
Haiekin oraindik denari buruz hitz egin dezakezu?
Beti uzten dut han paper-bloke bat, bertan zenbait gauza idatzita, pentsatzeko zerbait izan dezaten.
Hauek antolakuntzak, hileta-zerbitzuak eta antzekoak dira.
Zehatz-mehatz. Eta, beraz, oraindik ez nindukete hitz egin.
Baina askotan gertatu zait bertara bigarren edo hirugarren aldiz joaten naizenean, eta orduan esaten dute: "Ai, Spuhler andre."
Eta gero, nire bideoak edo nire elkarrizketak ezagutzen dituzte. Ondoren, zuzenean hitz egiten didate horri buruz
eta diote oso handia dela egia esateko ausardia izatea.
Eta gero, esan iezadazu zer iruditzen zaizun.
Maiz entzuten dut jendeak esaten: "Nire emaztea txertatu ez balitz, oraindik bizirik egongo litzateke."
Edo: "Bigarren alditik hona, amak gaizkiago sentitzen du."
Edo: "Hirugarren alditik aurrera, Aitarekin aurreikusgarria zen."
Ba, orain gero eta maizago entzuten ari naiz.
Eta, batez ere, erdi-adinekoekin, esango bagenu, ebaluatzea zaila denekin, denak 40 eta 60 urte
bitartekoak izango dira. Orain ohartzen ari dira.
Eta, gainera, oso argi diote: "Ba, guk – inoiz berriro ez."
Eta gero entzuten duzu zenbat familia dauden, non edo familia osoa batere ez dagoen txertatuta.
Beraz, beste gauza bat da.
Edo, egiaz, familia bakoitzean badago norbait benetan horretatik igaro dena eta «Ez nauzu harrapatuko!» esan duena.
Beraz, pentsa daitekeen baino gehiago daude.
Nahiz eta esaten diguten txertaketa-tasa hain altua edo hain baxua dela, ez dut sinesten.
Ba, uste dut gehiago garela.
Hasieran besterik gabe ez ginen elkar ezagutzen.
Guk ere nahiko bakarrik sentitu ginen.
Guk ere pentsatu genuen: ai ene, orain hemen bakarrik gabiltza?
Denok saiatu ginen hasieran abisatzen.
Urtarrilaren hasieran eta otsailean honen esperientzia izan dugu.
Eta guk esan genuen: "Ei lagunok, ez joan hara. Gure asko hiltzen ari dira."
Beraz, hori eta datuekin ere... – ikusi dugu.
Non zeuden guztiak, koronabirusaz hil zirenak?
Han ez zegoen inor.
Ezinezkoa zen jada egitateekin lasaitzea.
Azkenik, zikinkeria guztiontzat ere onespena eskatu zuten.
Hain pozik zeuden.
erleku gisa, mirari-sendabide gisa, egiazki
Eta pentsatzen dut benetan damutzekoa dela hainbeste jendeek jada hau zalantzan ez jartzea.
Non joan da osasunaren kontzientzia?
Ekologiko-lagunarteko ebanisteria-tailer bat dugu. Gure bezero gehienak
ekologiko-lagunartekoak edo veganak edo bestelakoak dira.
Orokorrean osasuntsu bizi dira.
Gure armairuak olio naturalarekin olioztatzen ditugu.
Baina zikinkeria guztiekin, medikuarengana ari dira korrika.
Ez dugu ulertzen.
Hori plateretik kenduko dute.
Janariari dagokionez, edozein egoeratan ere genetikoki eraldatuta ez egon dela ziurtatzen dute.
Gene-terapia jasotzea onartzen ari dira...
Ez dakit.
Ba, hori ere inoiz benetan ulertzerik izan ez dugun zerbait da.
Jendeen buruan gertatu dena da kritiko pentsamendua utzi eta orain gertatzen ari den
guztian itsu-itsuan konfiantza jartzen ari direla.
Denek galdu al dute beren barruko sentsazioa?
Ez da, hain zuzen ere, gure lana hain zabaldua denik.
Benetan? Hilkutzaile batek ohartarazten bazaitu, serio hartu beharko zenuke.
Ez dut inoiz ulertu zergatik jendeak oraindik...
Nolakoak izan ziren erreakzioak?
Beraz, zuk "Ei, haiek honakoa eta hura diote, baina guk zehazki kontrakoa bizi izan dugu" esan zenuenean,
nola erreakzionatu zuten jendeak hori esaten zenuenean?
Bai, entzun egin zioten, eta hurrengoan berriro elkartu zinenean, jada txertatuta zeuden.
Orduan, jada gertatu da. Nahiz eta zuk nolabaiteko moduan aurretik ohartarazi izan bazenu ere.
Eta esan zenuen orain jada zati batean gertatzen ari dela jendeak konturatzen ari dela agian hartu zuten hautua ez
zela egokia. Eta dagoeneko zenbait lotura egiten ari direla.
Agian garapen bat ere egon al zen: hasieran, batere ez...
Eta orain esaten duzu agian jendeak han zenbait lotura egiten ari dela, agian behin baino gehiagotan ere.
Hori ere denboran zehar garapen jakin bat izan al zen?
Bai, noski. Noski.
Lehenik, hori ez zuten ikusi.
Jada heriotzak izan ditugu. Ausartak diren medikuak ere badaude.
Ondoren, heriotza hirugarren pertsonen eraginez (txertaketa) idazten dute. Eta, gainera, poliziak autopsia bat egiten du.
Hala bada, bertan hala esaten badu, autopsia egingo al da?
Bai, orduan konfiskatu egingo da. Hori heriotza artifiziala da.
Injekzioz heriotza esaten badu, orduan
Bai, naturala ez da. Zehazki.
Eta ondoren autopsia bat egiten da, baina delitu-ikerketa sailak, poliziak.
Eta kasu honetan, gertatu zen senideek ostiralean medikuarekin hitzordua zutela dosi gogortzeko.
Zehatz-mehatz. Eta autopsia asteazkenean izan zen.
Eta gero, emaitza besterik ez zuten itxaron.
Eta ateratako guztia bihotz-geldialdia izan zen.
Konexioa ez da ikertu.
Bai, ostiralean han egon ziren (txertaketarako) eta hurrengo txertoa jaso zuten. Horrelaxe izan zen.
Bai, eta hasieran gehiago horrela zen, noski dena sinetsi zuten.
Eta alderantziz esango bazenu, ba, hala ere.
Eta agian zure lagun-zirkuluaren artean elkarrizketa bat edo bi entzun dituzu.
Askotan entzun dut jendeak esaten: Gobernuan konfiantza dut; herritarrek hautatu baitzuten. Bai, eta ez
dute uste gobernuak herritarrei kalte egin nahi zienik.
Zer nahi duzu? Ez duzu beste ezer ekartzen. Bai,
Eta ezin gara haren alde dauden eta guztia babesten duten medikuen aurka joan.
Ez dugu aukerarik. Gaixo gisa, zure medikuari konfiantza ematen diozu.
Bai, eta dirudienez oraindik nolabait guri baino gorago daude.
Eta egon al ziren zenbait gertakari non gauzak beste norabide batean garatu ziren? Edo prozesu graduala izan zen, "Bai, horretan
konfiantza dut eta zalantzarik gabe birusaz hil zen"tik "Bai, gene-terapia honek… seguruenik horregatik eragin zuen"era, ezta?
Esan nuen bezala, GEZek ordaintzen duen guztia benetan ikusten dugu, eta beste ezer ez dugu gehiago ikusten.
Hori etengabe saihesten dugu, zentzugabekeriaz bonbardatu nahi ez dugulako.
Baina kalean jendearekin hitz egiten duzunean, zer gertatu zen jakin dezakezu. Izan ere, beti horretaz
hitz egiten dute edo han entzundakoa islatzen dute.
Eta pertsonak ere elkarrizketan ari dira.
Eta orain, norbaitek esaten badu: "Ei, ordutik oso gaizki sentitzen naiz", hurrengoak ausartuko da gauza bera esatera.
Eta hori ere prozesu bat da.
Orain konturatu zara.
Gero eta jende gehiagok ausartzen da agertu eta esatera: "Bai, horrekin ez nago pozik."
Gainera, familiek heriotzekin izaten dituzten esperientziak. Familia askok behin baino gehiagotan kaltetuta geratzen dira.
Bai, azken bi urteotan beren familiako bost kide lurperatu dituzte.
Oraindik ere ez badute ulertzen, ez dakit zer esan.
Baina ziurrenik oraindik badaude batzuk esaten dutenak: "Bai, ondo".
Ez horiek.
Emakumeak esan zuen: "Ziur aski inoiz berriro ez." Beraz, hark ere irmo sinesten du hau dela gauza guztien emaitza.
Ezin delako, bai.
Eta bere anai-arrebaetako bi, biak oraindik 70 urte bete gabe zeudenak, bai.
Bat 60 urte baino gutxiago, bestea 70 baino gutxiago, eta bi gurasoak 80ko hamarkadaren hasieran. Beraz,
nonbait... Bai, batez ere bizitza-itxaropenari buruz hitz egiten duzunean, ez dakit, ustez, bai.
Eta bat-batean denak hiltzen dira. Hori ezin da egia izan, ezta?
Eta orain hori ikus dezakete.
Esan nuen bezala, gero eta maizago entzuten dut hori.
Nire emazteari esker ez balitz, oraindik bizirik egongo litzateke, bai.
Hirugarrenetik aurrera, laugarrenetik, bosgarrenetik, zenbat eta gehiago, orduan eta okerrera egin zuen, ezta?
Nahiz eta gehienek egiazki dioten: hirugarrenetik aurrera gauzak okertzen joan direla.
Uste dut orain are maizago joaten bazara, hori nire iritzi pertsonala besterik ez dela,
noski. Zenbat eta okerrago sentitzen zaren.
Berriro hitz egin dezagun denbora-lerroari eta zenbakiei buruz.
Beraz, laburbilduz.
2020 oso lasai izan zen, aurretik baino lasaiago.
2020ko amaieran hasi zen. Txertaketa-programen arteko denborazko lotura ikus daiteke.
2021ean, zalantzarik gabe, askoz gehiago izan zen...
Gauzak benetan abiarazi ziren. Barkatu?
2021ean gauzak benetan abiarazi zirenean.
2021 benetan zirraragarria izan zen urtea.
Eta ondorengo urteetan zer gertatu zen? 2022an, 2023an?
Beraz, 2022a oraindik ere intentsua izan zen.
2022ra arte, hau da, 2021 eta 2022an, beti nabaritu genuen korrelazioa.
Bai. Beraz, bi aste inguru geroago, mezua bidali zen. Eta orain 2023 da...
Beraz, injekzio-ordutegi batetik bi aste igaro ondoren...
Zehazki, bai, zehazki.
Eta orain 2023 da berriro egonkortzen ari dela dirudi.
Egiazki, aurten ere udaberrian eta udazkenean izan genituen heriotza-kopuru handienak.
Hala ere, esan behar dut guretzat gauzak benetan berriro martxan jarri zirela aurten, irailaren 28an, jende asko hil zen egunean.
Eta irailaren 18an berriro hasi zen, ezta? Haiek berriro hasi ziren.
Ofizial gomendio batekin hasi zen, esateko moduan, ...
Zehazki, eta lagunengandik ere badakigu, hau da, medikuentzat lan egiten duten ezagunen artean, mediku-laguntzaileak edo antzekoak
direnak, eta haien hitzordu-liburuak beteta zeudela. Bai,
Jendea bere ezagutzak berritzeko aukera itxaroten egon da.
Eta han, berdin-berdin zegoen; esan nuen bezala, berriro zehazki hamar egun ziren, guretzat hasi zen moduan.
Eta orain nabarmentzen dena da adinekoek berriro ere atzetik heltzen ari direla.
Orduan konturatzen naiz hori izan zela ardatza nagusia.
Orain 30 urte inguru dituzten asko ditugulako, 30eko hamarkadan jaio zirenak, eta orain denek... Lehen begiratuan ez da arraroa.
Zaharrak hiltzen dira, batez ere 90 urte dituztenean.
Mesedez, ez ulertu hau gaizki.
Baina, esan bezala, nabarmena besterik ez da:
18. (Iraila) hasiera izan zen.
28 (irailaren) – orduan hasi zen dena.
Eta orain gauzak lasaitzen ari dira.
Eta, hasieran esan zenuen bezala, ziurrenik hildakoaren egoeraren arabera jakin dezakezu.
Zoritxarrez, ikus dezakezu.
Haien asko aurpegi gris, oso gris, horixka dute.
Beraz, naturala ez dena.
Hildako pertsona batek normalean duen itxura ez da hau.
Eta besteak ere, oraindik orain, karraskari horia besterik ez dira.
Beraz, asko eta asko horixka ditugu, bai.
Horia, horrek gibelarekin ere zerikusirik al du?
Gure medikuen taldeko askok jada esan dute spika proteina hori gibelean pilatzeko joera duela.
Eta horrek orduan itxura horia sortuko luke.
Entzun dudana bakarrik errepika dezaket.
Berriro ere kontzientzia galdu dut.
Hori ez da gehiago nire espezialitate-eremua.
Baina oraindik behatzea eta desintegrazioa ditut.
Autolisia hau askoz lehenago hasten da.
Egun bakarrean hildako jende asko jasotzen dugu.
Eta ezin dituzu ukitu, azala ustekabean kendu edo zerbait egin diezaiokezulako.
Eta hori ez litzateke egokia. Ez egun bakarreko ondoren.
Eta ez dituzte denek kortisona eta kimioterapia edo antzeko ezer jasotzen. Hori izango litzateke arrazoietako bat.
Ez, ohiko egoeretan hil ziren, egoera horiek ohikoak direla deituko ditut.
Eta hala ere, gauzak horrela dira. Benetan ezin da horrela izan. Ez hain maiz.
Esan nuen bezala, hori beti gertatu da.
Lehenago hiru hilabete edo gehiagoko kimio-terapia jasan eta horren ondorioz hil den
norbaitek ere berehala usteltzen hasiko da.
Ez dugu horri buruz hitz egin behar. Gorputzarentzat oso nekagarria da.
Baina jendea hil egiten da kimioterapiarik gabe. Edo kortisona dosi handirik edo beste ezer jaso gabe. Edo
morfinarik gabe. Nola jakin behar dut han zer jasotzen duzun?
Bai, eta hori oso nabarmena da. Eta oraindik ere hori ikusten dugu.
Eta tontakeria da hileta egiten dutela, eta hori tontoa da; oraindik ez dakit ona den ala txarra.
Hileroko epea hamar egunera luzatu dute. Lehen zazpi egunekoa zen. Pandemia hasi zenetik.
Eta hori, noski, guretzat arazo bat da. Batez ere lurperatzeekin. Hileta astebete besterik ez geroago denean.
Eta hori gorputza bertan jarrita dagoenean da. Benetan egiaztatu behar duzu kutxa lehenago itxiko den ala ez.
Orain gertatzen ari den komunikazio mota bestelako bat besterik ez da, lehenago zegoenarekin alderatuta.
Hildakoaren itxuragatik.
Bai, zehazki. Senideek hori gehiago jasatea ezin duzu espero.
Bai, horrek esan nahi du zuk ere komunikatzen duzula: "Ei, berriro ikusi nahi badituzu, epe honetarako egin
behar duzu, bestela ez baita zentzuzkoa", esateko moduan.
Zehazki, bai.
Usainak eta abar ere badaude.
Eskala handian gelditu ditzakegu, esango nuke, bai. Baina noizbait berriro agertuko dira, hala ere.
Deskonposizioa ezin da gelditu, thanatopraxia tratamenduaz izan ezik.
Baina inork ez du hori egiten.
Hori bakarrik egiten da nazioarteko transferentzietarako. Edo Michael Jackson edo beste
norbaitentzat, denbora luzeagoan erakusgai dagoenean.
Zehatz-mehatz. Bestela, ez du zentzurik.
Duela hilabete batzuk, gomendio ofizialak berriro argitaratu zirenean, esateko moduan, dena berriro hasi zela esan zenuen.
Zer uste duzu, bidaia honek non eramango gaituen?
Beraz, behin esan zenuen jende batzuek jada esnatu eta hori zalantzan jartzen ari direla. Baina oraindik ere eredu
argi bat nabaritzen duzu: txertoa hartzeko gomendioak egiten direnean, ondoren heriotza-kopurua handitzen dela.
Zein uste duzu bidaia honek nondik doan? Zure lanbidean ere zertarako prestatzen ari zara?
Beno, apur bat erosi dugu gordetzeko, seguru egoteko, izan ere ezin baituzu aurreikusi nondik doan hau guztia.
Jakina, espero dut jendeak azkenean han beti korrika egiteari utziko diola.
Hori aukera bat litzateke.
Benetan tamalgarria iruditzen zait gure adineko gizartea, bere burua defendatu ezin duena.
Bereziki egoitza-zaintzako etxeetan dauden pertsonak.
Ez badituzu adi dauden seme-alabarik, guztiz gauza horren mende egongo zara. Horri buruz ezer egin ezin duzu.
Eta uste dut hori damutzekoa dela. Izan ere, orain, ohartzen zarenean, esaterako, jendeak eskatzen duela
iragana jorratzea, nahiz eta beste aldeak hala egin ez.
Edo, esaterako, MDR bezalako programek joan den asteartean txertoen albo-ondorioei buruzko saio
bat izan zuten. Hori oso ausarta iruditu zitzaidan.
Jakina, ez zen dena esan; herritar arruntei gehiegizkoa izango zitzaien.
Baina jada kendu dute hedabideen liburutegitik.
Orain ezin duzu gehiago ikusi. Uste dut hori penagarria dela.
Non hasten da sexu-hezkuntza? Zergatik, zer beldur dute?
Bai, akats bat egin zuten.
Baina horri eutsi egin behar diote, ez saiatu ihes egiten eta lehen bezala jarraitu,
orain zenbat lata dituzten itsatsita daudelako.
Bai, bestela ere, beste gauza batzuetan jada nahikoa milioika xahutu dira.
Ba, orduan berarengan ere hala bada, ez du axola. Zer zentzu du?
Eta bai, izugarri garrantzitsua litzateke horrekin ados jartzea.
Dolumin-kalte izugarria dut.
Ai, nola itzuli diezaioke norbaitek jendeari ukatu zioten agurra?
Edo dolu-aholkularitza, non bertan egotea ez zitzaien baimendu?
Bai, krematorioan agur esatea edo erraustea laguntzea ere? Hori guztia debekatuta zegoen.
Edo lagunik onenak ere ez zuen hiletetan parte hartzeko baimenik izan, baztertu egin baitzuten.
Oro har esan nahi duzu, ala egoera jakin bat ez zuten pertsonentzat?
Bai, hiletetan parte hartzeko familiako zirkulu estuaren kide izan behar zenuen. Eta hori ezinezkoa zen.
Orduan bakarrik, proba-betebeharra eta abar indarrean sartu zirenean, egoeraren arabera hilerrian 3 edo 2 G aplikatu ziren.
Eta bai, garrantzitsua litzateke arazo hau konpontzea.
Jendeari, besterik gabe, oso garrantzitsua zen zatia kendu diote.
Eta bereziki lotura sendoa denean.
Horrek esan nahi du bilobaren ilobeari ez ziotela benetan utzi bere biloba-amaren hiletara joaten.
Baina berdin-berdin liteke bilobaren semea bere bizitzako lehen hiru edo lau urteak bere birraitonarekin bakarrik igaro izana.
Eta gero han lotura sendo bat dago.
Eta ezin diot berari soilik esan: "Ez, ezin zara etorri."
Bai, nola lortuko du haurrak inoiz dolu hau behar bezala gainditzea edo dolu-prozesu osasuntsu bat garatzea?
Esan nahi dudana da noizbait dolua aurre egin beharko diozula.
Agur esateko esperientzia dugu. Egunero agur esaten dugu.
Hori ez da ahaztu behar.
Baina agur hau guztiz bestelako zerbait da.
Uste dut hori penagarria dela.
Eta uste dut damutzekoa dela jendeak oraindik egia ezkutatzen duela.
Eta zerbait zalantzarik gabe gertatzen ari da.
2021etik dena desberdina izan da. Horrela da.
Dena desberdina da. Eta zer da desberdina? Desberdina den gauza bakarra sartu da.
Beraz, ekuazioa konpontzea ez da hain zaila, esateko moduan.
Ez, zehazki.
Erabat normala eta erraza den kalkulu bat da. Eta ezin baduzu ulertu, ba, ez dakit. Hots, poliki-poliki baina ziur aski...
Eta uste dut gure politikariek ezin dutela erantzukizun hau saihestu.
Eta hori ere ez da lagungarria, kargua uzteak edo beste edozer egiteak.
Ez, uste dut epaitegien aurrean eraman beharko lituzketela. Nire ustez, egiten ari direna sarraski masiboa da!
Orain benetan ahoan esan behar duzu hitza.
Hori hitz gogorra dirudi, akusazio larri bat.
Baina benetan xehetasunez begiratzen badiozu, orduan benetan horri buruz pentsatu beharko zenuke.
Bai, uste dut hala dela, esan dudan bezala, baina hori ez da aitzakia. Hala ere, jende askorentzat, horrek
besterik gabe heriotza aurreratu zuen. Seguruenik, hurbileko etorkizunean hilko liratekeen.
Bereziki adinekoen artean.
Askotan gaixotasun asko izaten dituzte.
Eta horrek are okerrago bihurtu zuen.
Hau ez da lehenago alde egin behar izan zutenentzat aitzakia izan nahi.
Baina uste dut beste jende nahikoa bizirik egongo litzatekeela, gauza horietan engainatu ez balira. Bai, benetan.
Eta nik ez dut uste hori zuzena denik.
Eta horregatik beren burua justifikatu besterik ez lukete egin beharko.
Beraz, guk ere Karlesruhhen delitu-salaketa bat aurkeztu genuen. Horretan parte hartu genuen.
Eta hori benetan denei gomendatu dezaket.
Alboko apur bat publizitate besterik ez.
ZAAVV-en (Z-A-A-V-V) txartela deskarga dezakezu. Bete dezakezu. BGH-n bidal dezakezu.
Beraz, denoi bakarrik esan dezaket: egin zerbait horren inguruan! Eta uste dut haiek auziperatu beharko liratezela.
Eta, bereziki, Lauterbach jaunak, hainbeste txorakeria esaten duena, bai, osasun ministro gisa, egia esan.
Honek osasunarekin zerikusirik ez du. Niretzat, hau gaixotasunaren ministroa da.
Bai, ez dakizu barre egin ala negar egin. Seguruenik negar egingo duzu, litekeena da.
Bai, esan nahi dudana da inoiz ez dudala politikariei pertsonalki hurbildu. Beti atzera egin dut horretan.
Baina bai, hemen gertatzen ari dena ikusten duzunean. Bai, izan gaitezen zintzoak. Orduan zerbait egin behar duzu.
Eta jendeak ez luke dena onartu behar. Hori ezin da egokia izan! Ez dut hori inoiz ulertzen.
Non joan da borroka-espiritu guztia?
Agian zuretzat pertsonalki. Azken hiru urteak nolakoak izan dira?
Zer ikasi zenuen pertsonalki? Non izan zenuen beste argiztapen-une bat? Edo zer konturatu zinen, eta horrek
eragin zizun esatea: "Ei, orain hori oso argi geratu zait"?
Ba, hori da niretzat orain, edo, oro har, gure familian. Dena kritikatzen ikasi dugu.
Eta, gainera, ez fidatu pertsona batzuek egindako adierazpenetan. Eta beti lehenik geure burua konbentzitu behar dugu.
Beraz, oro har, zuzenean ikusten dudana bakarrik sinesten dut. Ezta telebistan edo antzeko ezerretan ere.
Gaur egun badakigu dena faltsutu daitekeela.
Bai, beraz, pentsatu pixka bat zeure kabuz eta egin ere ikerketa txiki bat. Zer egon daiteke honen guztia atzean?
Alderdi positibo batzuk aipatzearren: inoiz ez genuen inolako arazorik izan konfinamenduarekin edo bestelako
ezerrekin. Beti ikusi genuen dena ikuspegi positiboan. Egia esan, nahiko atsegina izan zen.
Kaleetan ez zen ezer gertatzen. Erosketak egiten zituztenean, jendeak distantzia mantendu behar zuen. Medikuarekin hitzordua
bazenuen, deitu behar zenuen, eta berehala sartzen zinen.
Ez zenuen itxaron behar izan. Beraz, egoera osoaren alderdi positiboetan zentratu behar duzu.
Eta hemendik aurrera berriro galdu nahi ez ditudanak azken hiru urteotan ezagutu ditudan pertsona guztiak dira.
Ba, uste dut mirari-sendabidea agertu baino lehen ere, jada argi zegoela C-k (koronabirusak)
jendearen benetako izaera besterik ez zuela agerian utzi.
Eta gero ikusi zenuen zenbat pertsona oker epaitu zenituen benetan.
Zenbat pertsonak, funtsean, kanpoko munduari irudi bat aurkezten diote, eta irudi horrek ez
du islatzen beren barneko benetako nortasuna.
Eta azken hiru urteotan, bai, birorientazioagatik, orain ezagutu dituzun pertsonak, eta horrela da.
Orain askoz, askoz hobeto nago hasieran nengoen baino.
Noski. Eta orain ez gaude beldurrik. Beldur hori guztiz utzi dugu.
Beraz, ez dugu ezerk gehiago bidegaldetu uzten.
Norbaitek zuzenean familia erasoko balu edo zerbait. Zehazki.
Baina orain ezagutzen ditugun pertsonak soilik, benetan harro nago haiekin
Amaitu aurretik jendeari beste zerbait esan nahi al diezu?
Ba, denei hori egitera animatu nahi nieke.
Ez sinetsi beti kanpoan entzuten duzun guztia. Zuek bertan ikusi.
Ez ahaztu norberari kritikoa izatea. Bai, oro har, denari kritikoa izan.
Eta besterik gabe bilatu zure parekoak.
Eta indartsu bagina eta elkarrekin eutsiko bagenu, ezer ez litzateke gertatuko guri.
Hori irmo sinesten dut.
Ados, amaierako hitz politak, eta eskerrik asko zure ahaleginetarako, maitea Marlies.
Espero dut jende asko iristea.
Han gauza zirraragarri asko zeuden.
Nik ere asko ikasi nuen honetatik. Eta eskerrik asko zure ausardiarengatik eta dedikazioarengatik.