سازمان ملل متحد، سازمان جهانی بهداشت، اتحادیه اروپا و مجمع جهانی اقتصاد در حال حاضر چه چیزی را به‌عنوان بزرگ‌ترین تهدید می‌بینند؟
صحیح: در اطلاعات گمراه‌کننده.
باید فوراً با این موضوع مقابله شود. در اواسط نوامبر ۲۰۲۳، سنای فرانسه پیش‌نویس قانونی علیه اطلاعات نادرست را بررسی کرد.
بنابراین، افرادی که از صنعت داروسازی انتقاد می‌کنند، با جریمه‌های سنگین و احکام زندان مواجه می‌شوند.
هر کسی که جرأت کند روایت‌های پزشکی دولت را نقد کند، ممکن است با این قانون در تضاد قرار گیرد.
گروه پارلمانی CDU/CSU در بوندستاگ آلمان در اواسط دسامبر ۲۰۲۳ همین موضع را اتخاذ کرد.
او لایحه‌ای با عنوان «برای مذاکرات شفاف در مورد توافق‌نامه همه‌گیری سازمان جهانی بهداشت –
علیه اطلاعات نادرست و نظریه‌های توطئه» ارائه کرد.
در نشست سالانه مجمع جهانی اقتصاد در داووس در اواسط ژانویه ۲۰۲۴، مبارزه با اطلاعات نادرست نیز در بالاترین اولویت قرار گرفت.
چرا؟
از زمان اعلام همه‌گیری ویروس کرونا،
اعتماد عمومی به سیاست، رسانه‌ها و مقامات بهداشتی به طور قابل توجهی کاهش یافته است.
بسیاری از مردم از عوارض جانبی واکسن رنج می‌برند.
همچنین در میان افراد جوان مرگ‌ومیر اضافی قابل‌توجهی وجود دارد.
با این حال، تبلیغات برای واکسیناسیون کووید-۱۹ همچنان ادامه دارد، انگار که هیچ اتفاقی نیفتاده است.
مرکز فدرال آموزش بهداشت، برای مثال، همچنان ادعا می‌کند که واکسیناسیون کووید-۱۹ مؤثر و ایمن است.
اگرچه صداهای بی‌شماری از قربانیان واکسن، پزشکان، آمارشناسان، توسعه‌دهندگان واکسن،
آسیب‌شناسان و غیره مدت‌هاست که خلاف آن را ثابت کرده‌اند.
چه تمسخی برای همه قربانیانی که با جراحات شدید پشت سر گذاشته شده‌اند.
سرکوب دقیقاً همین صداهای مخالف هدف مبارزه با آنچه «اطلاعات نادرست» خوانده می‌شود است.
فریادها برای اقدام قانونی صرفاً علیه جرایم مرتبط با ویروس کرونا هر لحظه بلندتر می‌شود.
در زیر می‌توانید مدیر مراسم تشییع جنازه، مارلیس اسپوهلر، از جنوب آلمان را ببینید.
خانم اسپوهلر از تجربیات خود از زمان آغاز همه‌گیری ویروس کرونا گزارش می‌دهد. او شهادت می‌دهد:
از سال ۲۰۲۱ همه‌چیز تغییر کرده است.
و نتیجه‌گیری می‌کند: «سیاستمداران ما نمی‌توانند از این مسئولیت شانه خالی کنند.»
نه، من فکر می‌کنم آن‌ها باید همین حالا به دادگاه احضار شوند.
به نظر من کاری که آنها انجام می‌دهند قتل عام است!
مصاحبهٔ اندکی مختصرشدهٔ سورن شومان با ماریس اسپوهلر، مسئول تدفین، را اینجا تماشا کنید.
در زمان افزایش سانسور، این اطلاعات را منتشر کنید و به اخبار بدون سانسور کمک کنید تا راه خود را باز کنند!
به مصاحبه امروز خوش آمدید. نام من سورن شومان است و امروز با مارلیس اسپوهلر مصاحبه می‌کنم.
و بله، ما در مورد آنچه او در طول سه یا چهار سال گذشته تجربه کرده صحبت می‌کنیم.
مارلیس مدیر مراسم تشییع جنازه است.
یا بله، در یک مؤسسهٔ تدفین
و این واقعاً هیجان‌انگیز است، چون شما می‌توانید ببینید، مثلاً در خط مقدم، چند نفر می‌میرند و شاید از چه چیزی.
برای من بسیار، بسیار هیجان‌انگیز است که دیدگاه او، تجربیات او و ماجراهایش را اینجا با شما به اشتراک بگذارم.
و بله، مارلیس، آیا مایلید چیز دیگری درباره خودتان و کارتان بگویید؟
و همچنین، چگونه با این مسائل مواجه شدید؟
بله، درست است: بله، من مارلیس شپلهِر هستم، درست است، ۴۲ ساله.
من و همسرم در سال ۲۰۰۷ یک کسب‌وکار نجاری بوم‌شناختی همراه با خدمات تشییع جنازه تأسیس کردیم.
و این‌گونه بود که من درگیر شدم.
شوهرم استاد نجاری است و من استاد کفن‌دوزی هستم.
دقیقاً. و بله، و از آن زمان تاکنون کسب‌وکار کوچک خانوادگی‌مان را اداره می‌کنیم.
از سال ۲۰۰۷، یعنی حدود ۱۶ سال.
دقیقاً، بله.
پس شما قبلاً تجربهٔ نسبتاً زیادی دارید.
می‌توانی با میزان کاری که باید انجام دهی بفهمی بیرون چه خبر است.
بله، حتماً.
و خب، ماجرا برای شما از کجا شروع شد؟
اولین تجربیات یا برخوردهای شما با این همه‌گیری برنامه‌ریزی‌شده، چنان‌که ممکن است برخی آن را بنامند، چه بود؟
اولین تجربیات شما با آن چه بود؟
بله، ما هم مثل همه از طریق اخبار از کل ماجرا باخبر شدیم.
توجه داشته باشید که در ابتدا برای متوفی هیچ چیز نداریم.
در واقع، تعداد کمتری در سال ۲۰۲۰ جان باختند نسبت به سال قبل یا سال‌های پیش از آن.
پس سالی نسبتاً ناامیدکننده بود.
بله، اگرچه رسماً در پایان سال ۲۰۱۹ بود، اما در واقع قبلاً آغاز شده بود.
پس آنها گفتند: «هی، حالا واقعاً بد شده!»
دقیقاً.
و شما گفتید که در سال ۲۰۲۰، به اصطلاح، کارتان کمی کمتر بود.
دقیقاً، بله.
ما داشتیم، خب، تعداد مرگ‌ومیر هر سال متفاوت است.
و ما اینجا در این روستا هستیم که حدود ۸۰۰۰ تا ۹۰۰۰ نفر جمعیت دارد.
و می‌گویند که – حداقل قبل از سال ۲۰۱۹ چنین بود – یک درصد جمعیت هر سال می‌میرد.
این به شما تقریباً نرخ مرگ‌ومیر را می‌دهد.
و ماجرا همین بود.
و ما این مکان را با یک خاکنشین دیگر که از ما قدیمی‌تر است، شریک می‌شویم.
و در سال ۲۰۱۹، فکر می‌کنم ما ۴۵ یا ۴۶ مراسم تشییع جنازه داشتیم.
برای یک شرکت کوچک تدفین مثل ما، این خیلی زیاد است.
و سال بعد، در سال ۲۰۲۰، ما فقط ۳۵ داشتیم.
خب، این واقعاً چیز زیادی نیست.
و سالی آرام بود.
پس شما توانستید به بسیاری از امور شخصی‌تان نیز رسیدگی کنید.
دقیقاً. و بله، این اصلاً با آنچه در تلویزیون می‌گویند مطابقت نداشت.
من همیشه فکر می‌کردم: بله، آن‌ها کجا هستند؟
همه‌شان کجا هستند؟
و در مقطعی، در بیمارستان‌ها همیشه نوشته می‌شد «متوفی با C».
دقیقاً. این همیشه در گواهی فوت ذکر می‌شد.
و در مقطعی متوجه شدیم که این فقط در بیمارستان‌ها صدق می‌کند.
ما اصلاً در مورد مجموعه‌های خانگی چنین چیزی نداشتیم.
و بعد یک خاکنشین دیگر هم در منطقه ما هست که او هم سر کار است.
و از آن زمان با هم تلفنی صحبت می‌کنیم، یا در ابتدا تقریباً هر روز صحبت می‌کردیم، بله، و فقط این کنجکاوی‌ها
را که توجه ما را جلب کرده بود، با هم مبادله می‌کردیم.
اولاً، موضوع گواهی‌های فوت در بیمارستان.
ما فکر می‌کنیم که این هم یک اولویت بود. فقط کمی پول بیشتر بود، بله.
اگر قرار باشد همین باشد، به اصطلاح.
دقیقاً، بله، نه برای ما، بلکه برای بیمارستان.
دقیقاً، و بله، فقط در خانه نبود.
آنجا مردم به شکلی کاملاً عادی مردند.
و این‌ها اولین چیزهایی بودند که توجه ما را جلب کردند و باعث سوءظن ما شدند.
و شما این کار را به تنهایی انجام ندادید، بلکه با مشورت همکاران انجام دادید.
دقیقاً. و آن‌ها مشاهدات مشابهی انجام داده بودند.
آنها هم این را مشاهده کردند، بله. دقیقاً.
باشه.
و بنابراین، سال ۲۰۱۹، فقط برای اینکه در چارچوب قرارش دهیم، یک سال عادی بود، سال ۲۰۲۰ نیز تقریباً هیچ اتفاق مهمی نیفتاد، هرچند که
ظاهراً یک بحران بهداشتی بسیار جدی از قبل به خوبی پیشرفت کرده بود.
و بعد فصل بعدی احتمالاً در سال ۲۰۲۱ شروع شد، درست است؟
آن موقع بود که ما واقعاً متوجه آن شدیم.
این در واقع در اواخر سال ۲۰۲۰ آغاز شد.
من در طول سال‌ها در «Fakten Frieden Freiheit» (حقایق صلح آزادی) اشتباه کرده‌ام،
گاهی اوقات گیج شدن آسان است.
بله، دقیقاً، آنها واکسیناسیون را در اواخر سال ۲۰۲۰ آغاز کردند.
و تنها سه، چهار، پنج روز تا پایان سال باقی مانده بود.
یادم نمی‌آید چند بار به خانه‌های سالمندان سر زدیم.
پس فقط در خانه‌های سالمندان، اصلاً در خانه نه.
اما لزوماً فکر نمی‌کردیم که ممکن است تزریق باشد.
دقیقاً. و بله، همین‌طور بود.
و در ژانویه و فوریه، واقعاً شدید بود.
من یک کارآموز دیگر داشتم که در واقع پزشک مراقبت تسکینی بود، اما او می‌خواست مسیرش را تغییر دهد چون
در بیمارستانش با برخی اتفاقات عجیب مواجه شده بود.
و من گفتم: «اما هنوز نمی‌دانم چند نفر خواهند مرد. هیچ‌وقت نمی‌توان از قبل پیش‌بینی کرد.»
و بعد واقعاً به من برخورد. خیلی خوشحال بودم که او آنجا بود. چون او از قبل بزرگ‌تر بود و گواهینامه رانندگی داشت. اول با
من به ادارات دولتی می‌رفت. و بعد خودش شروع به رانندگی کرد.
او دوره کارآموزی‌اش را تمدید کرده است تا بتواند به من کمک کند.
او گفت تا وقتی که همهٔ آن‌ها را پردازش نکنیم، کارآموزی‌اش را ترک نخواهد کرد، چون تعدادشان خیلی زیاد بود.
و واقعاً در ابتدای سال، در آن هفته، هشت یا نه نفر جان باختند.
واقعاً شدید بود.
آن واقعاً غیرعادی بود.
ما قبلاً چنین چیزی نداشته‌ایم.
ما قبلاً در هفته چهار یا پنج داشتیم، اما نه هشت یا نه.
واقعاً درست بود؛ باید مطمئن می‌شدی که چیزی را فراموش نکنی و همه‌چیز را دقیقاً مستندسازی کنی.
به اصطلاح، به‌سختی می‌توانستی همگام شوی.
دقیقاً، بله. واقعاً هیجان‌انگیز بود.
و سپس، بهار فقط ساکت بود.
جایی که معمولاً بیشتر مردم می‌میرند، فقط ساکت بود.
دیگر هیچ اتفاقی نمی‌افتاد، بله.
الان بهار ۲۰۲۱ است، درست است؟
دقیقاً.
ناگهان همه‌چیز ساکت شد.
واقعاً واقعاً خیلی کم بود.
یک، دو، خیلی کم
فکر می‌کنم سه هفته پیاپی هیچ‌چیز نداشتیم.
و این واقعاً غیرعادی است.
و ما فقط فکر می‌کنیم کسانی که بیماری‌های زمینه‌ای داشتند، سالمندان و کسانی که معمولاً در آن
دوره می‌مردند، فقط زودتر از دنیا رفتند، بله.
از طریق تزریق
و بله، وقتی درمان برای افرادی که از قبل شرایطی داشتند آغاز شد، دوباره متوجه آن شدیم.
چون بعدش همهٔ مرگ‌های غیرمعمول رخ داد.
فقط در تخت خواب مرده افتاده بودم، بله.
پس ایست قلبی.
بله، فقط چیزهای واقعاً عجیب.
ما همچنین فوت‌هایی داشتیم.
من آن را نسبتاً ترسناک یافتم.
واقعاً از هر منافذشان خون می‌آمد، بله.
این کار خوبی نبود.
ما در شانزده سال گذشته حتی یک بار هم آن را نداشته‌ایم.
پس فقط اتفاقات غیرعادی که رخ داد و قبلاً وجود نداشت.
کار یک شرکت خدمات ترحیم در واقع از چه زمانی آغاز می‌شود؟
خب، یک مرگ گزارش شده است. سپس احتمالاً چند موضوع دیگر وجود دارد که باید روشن شوند.
و شما چه زمانی وارد عمل می‌شوید؟
خب، بستگی دارد که فرد کجا می‌میرد.
در بیمارستان، پزشک گواهی فوت صادر می‌کند.
و اگر در خانه بمیری، باید دکتر را به خانه‌ات احضار کنی.
برخی از پزشکان عمومی شماره تلفن خود را می‌دهند و بعد مردم می‌آیند.
یا در ساعات پایانی کار مطب پزشک، با سرویس آمبولانس تماس می‌گیرید. و آن‌ها در نهایت پزشکی را می‌فرستند.
مشروط بر اینکه سرویس تماس اضطراری در دسترس باشد.
نمی‌دانم آیا راه‌حل جدیدی وجود خواهد داشت یا نه، چون خدمات آماده‌به‌کار ما در حال کاهش است.
باشه.
بله، خیلی خوشایند نیست.
بله.
دقیقاً. و بله، وقتی دکتر آنجا بود
و اگر در گواهی فوت ذکر نشده باشد: «علت مرگ نامشخص»، آنگاه ما مجاز به ورود هستیم.
باشه. و این تقریباً چه زمانی است، تا بینندگان ایده‌ای داشته باشند؟
ما این موضوع را با خویشاوندان در میان می‌گذاریم.
متوفی می‌تواند تا ۳۶ ساعت در خانه بماند.
آه، باشه.
چون بسیاری از خانواده‌ها نیز از آن برای خداحافظی استفاده می‌کنند.
بعد از آن، تغییرات به هر حال رخ خواهند داد.
و آن‌ها لزوماً نمی‌خواهند تابوت باز را هم ببینند.
قابل درک است. مشکلی نیست.
در خانه حال و هوای متفاوتی است.
با این حال، به ما گفته شده بود که فوراً بیاییم.
چه ساعت سه صبح باشد یا هر زمان دیگری، در دسترس است.
اما به ندرت کمتر.
در واقع بیشتر مردم تا صبح صبر می‌کنند و بعد تماس می‌گیرند.
بله، اما این یعنی شما هم متوجه تفاوت‌های واضح شده‌اید. در وضعیتی که جسد را پیدا کردید.
بله، ما تا حالا چند بار این را تجربه کرده‌ایم که واقعاً کاملاً غیرعادی بود.
با تمام آن خون
از اواخر سال ۲۰۲۰ یا اوایل سال ۲۰۲۱، به اصطلاح.
آن در سال ۲۰۲۱ بود.
همین امر در سال ۲۰۲۲ نیز صدق خواهد کرد.
این چیزی است که ما طی دو سال گذشته، یا بهتر است بگویم سه سال گذشته، کم و بیش تجربه کرده‌ایم. بله.
و آنچه ما هنوز می‌بینیم این است که گاهی به خانه‌های سوگواری سر می‌زنیم،
من قبلاً با سایر برگزارکنندگان مراسم ترحیم که با همین مشکل مواجه هستند، مشورت کرده‌ام.
ما گاهی به خانه‌های سوگواری می‌رویم، جایی که احساس می‌کنیم
گویی متوفی دیگر هیچ سفتی پس از مرگ ندارد یا اینکه این سفتی خیلی سریع از بین می‌رود، ناپدید می‌شود و تجزیه بلافاصله آغاز می‌شود.
فقط باید در بازدیدها مراقب باشید.
البته، دیگر نمی‌توان این را به همان مدت قبلی تضمین کرد.
معمولاً سفتی پس از مرگ چقدر طول می‌کشد؟
در واقع، چهل و هشت ساعت.
آنها معمولاً در دمای ۵ درجه نگهداری می‌شوند، متوفیان.
پس قطعاً دو روز است.
و حالا به‌طور قابل‌توجهی کوتاه‌تر است. این یعنی
ممکن است این موضوع به تزریق‌های درمانی ژنی که استفاده شده بود نیز مربوط باشد که، به نوعی، ممکن است باعث ایجاد تغییر شده باشد.
خب، ما همچنین با گروهی از پزشکان و سایر افراد در تماس هستیم.
و همچنین برخی هستند که زیاد با میکروسکوپ میدان تاریک کار می‌کنند.
من واقعاً می‌توانم این را به همه توصیه کنم.
اگر یک طبیب طب طبیعی یا هر کسی را می‌شناسید که با میکروسکوپ میدان تاریک کار می‌کند، از او بخواهید این کار را انجام دهد.
این خیلی جالب است.
ما هم آن را انجام دادیم.
و ما از اینکه خون‌مان تا این حد مملو از فلزات سنگین بود، شوکه شدیم.
و حالا تمام مدت در حال سم‌زدایی بوده‌ایم، ویتامین‌ها را مرتباً مصرف کرده‌ایم و غیره.
و ما واقعاً خیلی بهتر از قبل هستیم.
دقیقاً. و بله، آن‌ها قطعاً قبلاً آزمایش‌های مختلفی را با خون خودشان، با دسته‌های مختلف و غیره انجام داده‌اند.
و آنها همچنین متوجه تخریب فوق‌العاده سریع خون شدند.
و این، البته، با مشاهده‌ای که ما انجام دادیم هم‌زمان است.
پس آن‌ها آن را طوری توضیح می‌دهند که ممکن است دقیقاً همین‌طور باشد.
بله.
فکر می‌کنم جالب باشد که شما حدود شانزده سال است که در این حرفه کار می‌کنید.
و سپس، به اصطلاح، یک یا دو همه‌گیری در کشور شیوع یافت. آنفولانزای خوکی، آنفولانزای پرندگان و غیره.
جایی که سناریوهای مشابه اجرا می‌شدند. وقتی بالاخره حدود سه یا چهار سال پیش شروع شد، چه واکنشی نشان دادید؟
در آن زمان چه احساسی داشتید؟ یا آیا از قبل حدس‌هایی دربارهٔ اینکه ممکن است چه باشد، داشتید؟
خب، از همان ابتدا برایم عجیب به نظر می‌رسید. فقط نحوهٔ ارائه‌اش در تلویزیون به تنهایی.
ما هم در اخبار درباره‌اش شنیدیم. و همیشه وقت شام ما بود.
پس ما در واقع همیشه هنگام غذا خوردن اخبار را تماشا می‌کردیم.
شاید بهترین ایده نباشد.
نه.
ما مدت‌ها پیش دیگر این کار را انجام نمی‌دادیم.
بله، و ما واقعاً در ابتدا احساس ناراحتی داشتیم، چون نمی‌دانستیم چه انتظاری داشته باشیم.
اما این احساس به‌سرعت فروکش کرد، صرفاً به خاطر تجربیاتی که در حرفه‌مان داشتیم.
ما دیدیم که بیمارستان‌ها ظاهراً فقط می‌خواستند پول دربیاورند، چون تنها آنجا بودند. و به طرز عجیبی، هیچ‌کس در خانه نمی‌مرد.
و در مورد همه‌گیری‌های قبل از آن، یا منطقهٔ ما هرگز درگیر نشده بود.
بله، خب، آنجا هم هیچ‌چیزی نبود.
فکر می‌کنم آن آزمایش‌ها ناموفق بودند، نمی‌دانم.
حالا آن‌ها نتوانسته‌اند آن را به سرانجام برسانند. نمی‌دانم.
بله، برای ما قطعاً همه چیز فقط وقتی شروع شد که تزریق آغاز شد.
پس قبل از آن، همه‌چیز آرام و عادی بود.
گاهی بیشتر بود، گاهی کمتر.
بله.
همچنین بسیار جالب است که شما قبلاً دو بار گفته‌اید در ابتدا متوجه هیچ چیز نشدید و ظاهراً فقط به کسانی که در
بیمارستان فوت کرده‌اند این مهر تعلق گرفته است. گمان می‌رود منافع مالی نیز پشت این موضوع باشد.
به اصطلاح، این اولین بار نخواهد بود.
ما از خانواده‌ها شنیده‌ایم، نمی‌خواهم نامی ببرم، اما در واقع به آنها توسط بخش‌ها و پزشکان پیشنهاد پول
شد، به شرطی که اجازه دهند کووید در سوابق ثبت شود.
من واقعاً این را شوکه‌کننده می‌دانم.
فکر می‌کنم این در اینجا قبلاً یک جرم کیفری محسوب می‌شود.
در واقع باید به کجا مراجعه کرد؟
یعنی بله، این یک دست‌کاری است، پیشنهاد پول به مردم.
می‌توانستم تصور کنم که بسیاری از مردم آن را پذیرفته بودند، اگر به هر حال پس‌اندازی نداشتید، شاید.
واقعاً فکر می‌کنم شرم‌آور است که هیچ‌کس چیزی نگفت و هیچ‌کس علیه آن اقدامی نکرد.
بله، این، بگذارید بگوییم، چارچوب‌بندی اغلب به هر شکلی که مناسب باشد تفسیر می‌شود.
پس، یا جایی که منافع یا مزایایی برای انجام‌دهنده آن وجود دارد.
برای مثال، اگر کسی اکنون چنین تزریق درمان ژنی را دریافت کرده و ممکن است در نتیجه دچار آسیب‌هایی شده باشد، به
رسمیت شناختن آن بسیار دشوار است، زیرا البته هیچ‌کس واقعاً علاقه‌ای به پذیرش مسئولیت آن ندارد.
یا ممکن است پزشک نیز در این صورت خود را مسئول آن بداند.
از طرف دیگر، اگر بتوانم به اصطلاح، افراد را پس از مرگشان با برچسب ویروس کرونا مهر و نشان کنم و از این کار پول دربیاورم، طبیعتاً
برخی افراد مشتاق خواهند بود که از این موضوع سوءاستفاده کنند.
و آنچه که اکنون کاملاً روشن شده این است که در ابتدا، با وجود اینکه یک بحران بهداشتی عظیم بود، افراد کمتری جان باختند.
حداقل دیگر نه.
و سپس با آن درمان بزرگ که تبلیغ می‌شد و از طریق یک فرایند تصویب بسیار ویژه به پیش برده شد، در حالی که به اصطلاح
همه زنگ‌های خطر از قبل به صدا درآمده بودند، اما به هر حال انجام شد و شمار قربانیان افزایش یافت.
این تناقض‌آمیز است، چون قرار است محافظت کند یا کمک کند.
ما در واقع یک پرونده داشتیم که در آن واقعاً نوشته بود: «متوفی در C».
و آن مرد ۱۴ روز پس از سومین واکسیناسیون بود، بنابراین باید برای بار سوم می‌رفت، به اصطلاح – و بله – او سپس درگذشت و بیش از ۸۰ سال
داشت. پس واقعاً بیمار بود، آزمایشش مثبت شد و سپس از آن فوت کرد.
و این تنها موردی بود که ما در آنجا با «یک C» داشتیم، بله، به عنوان دلیل.
آنها در واقع مجبور نیستند آن را بنویسند.
اگر آن‌ها گزینهٔ «عفونی» را تیک بزنند، همین کافی است.
اما اینجا چنین کاری انجام نمی‌شد.
در اینجا به نظر می‌رسد که اهمیت همواره بر بیان اینکه چیست، داده شده است.
بله. نمی‌دانم. بله.
خیلی هیجان‌انگیز.
پس شما دارید دربارهٔ پزشکانی صحبت می‌کنید که، به اصطلاح، به خانه‌های متوفیان می‌روند. بله، درست است.
بسیار خب.
اما آن مرد هم در بیمارستان بود، آن موقع.
او هنوز به دستگاه تنفسی و غیره وصل بود. او نتوانست زنده بماند.
بله.
و در عرصهٔ اجتماعی چه چیزی را متوجه شده‌اید؟
منظورم این است که شما احتمالاً با خانواده‌ها و افراد آسیب‌دیده در تماس هستید.
حتماً چند چیز آنجا یاد می‌گیری.
پس قبلاً این‌طور بود: ما فوت‌هایی داشتیم. آنها می‌خواستند از من مدرک ببینند.
و من مدرک واکسیناسیون دارم. ما آن را انجام دادیم.
ما در واقع در ابتدای سال ۲۰۲۰ ویروس کرونا داشتیم، فقط نمی‌دانستیم.
یک سال و نیم بعد، با آزمایش خونی که انجام داده بودیم، این موضوع برایمان تأیید شد.
و سپس این گواهی مصونیت را از طریق «مدرک عقل» به دست آورد.
در بسیاری از موارد، این نیز به رسمیت شناخته شد.
هنوز در حال آزمایش و غیره.
ما همیشه قبل از مراجعه به مشتریان این کار را به‌عنوان یک اقدام احتیاطی انجام می‌دادیم تا اگر
آن‌ها مایل بودند آن را ببینند، خاطرشان آسوده باشد.
ما یادداشت را داریم و بس.
دقیقاً. پس این یکی از موارد بود.
باید بگویم که در این کمپین متوجه شدیم این تفرقه که بر جامعه تأثیر می‌گذاشت و در میز مشتریان همیشگی یا میز
خانوادگی بروز می‌کرد، در خانواده‌های داغدار نیز منعکس شده بود.
سپس اتهاماتی مانند این مطرح شد: «... چون واکسینه نشده بود، مرد. تقصیر توست چون هیچ‌کدامتان واکسینه نشده‌اید.»
و سپس اعضای خانواده هم در مراسم تشییع شرکت نکردند.
و من واقعاً همهٔ این‌ها را بسیار تأسف‌بار یافتم.
چقدر ناگهانی این موضوع به نحوی همه چیز را همراهی می‌کرد.
تنها چیزی که اهمیت داشت این بود که آیا واکسینه شده بودی یا نه.
حالا دارم این‌قدر عجیب صحبت می‌کنم چون مردم اینجا سعی می‌کنند کمی از سانسور دور بزنند.
بله. اینکه تو هنوز می‌فهمی منظورم چیست.
دقیقاً. و فکر می‌کنم این واقعاً مایه‌ی تأسف است، چون هنوز می‌توانی آن را احساس کنی.
انسان‌ها انگار دیگر راهی برای کنار آمدن پیدا نمی‌کنند، بنابراین وقتی نوبت تقسیم ارث می‌رسد، ممکن است به جان هم بیفتند.
ما این را در چندین مورد مشاهده کرده‌ایم.
فقط حالا، آن قبلاً بود.
جایی که مردم تا حد امکان از مراسم تشییع جنازه محروم می‌شوند، طوری که حتی متوجه نمی‌شوند فلانی فوت کرده است.
اما اگر کسی مادر یا پدرش را از دست بدهد، باید بگویم.
خب، من به او زنگ نمی‌زنم، اما اگر او به من زنگ بزند و بپرسد، می‌گویم بله، البته.
نمی‌توانم بگویم: به من اجازه نمی‌دهند چیزی بگویم چون پرستار نمی‌خواهد یا چیزی شبیه آن.
من واقعاً فکر می‌کنم این بدترین چیز ممکن است.
پس شما هم این تغییرات را متوجه شدید؟ که در ابتدا، شاید حتی به‌شدت مورد انتقاد قرار گرفتید، یا
مردم می‌گفتند: هی، بله، این ویروس خیلی بد است.
و ما از این موضوع می‌ترسیدیم و اینکه شاید اوضاع کمی تغییر کرده باشد، و اینکه شاید همین تزریق هم باعث مرگ مردم می‌شد.
حالا داریم.
مردم در جلسه مشاوره سوگ‌زدگی مستقیماً با من صحبت نمی‌کنند، اما معمولاً وقتی تماس دوم یا سوم را برقرار می‌کنیم.
پس مشاوره سوگواری اساساً اولین مشاوره است؟
تماس اولیه، به نوعی، بله.
پس نه تماس اولیه، اما بله، دقیقاً همان اولین گفت‌وگویی است که دارید و در آن تا حد امکان همه چیز را مطرح می‌کنید.
شما همیشه باید در نظر بگیرید که بستگان اکنون در چه وضعیتی هستند.
آیا هنوز می‌توانی با آنها دربارهٔ همه‌چیز صحبت کنی؟
من همیشه یک دفترچهٔ کاغذی آنجا می‌گذارم که چند نکته رویش نوشته شده باشد، تا چیزی برای فکر کردن داشته باشند.
این‌ها ترتیبات، خدمات تشییع جنازه و امثال آن هستند.
دقیقاً. و بنابراین هنوز خطابم نمی‌شد.
اما اغلب پیش آمده که برای بار دوم یا سوم آنجا می‌روم و بعد می‌گویند: «اوه، خانم اسپوهلر.»
و بعد یا ویدیوهایم را می‌شناسند یا مصاحبه‌هایم را. سپس مستقیماً در این باره با من صحبت می‌کنند و می‌گویند فکر
می‌کنند خیلی عالی است که من جرات می‌کنم حقیقت را بگویم.
و بعد به من بگو که چه فکری می‌کنی.
من اغلب می‌شنوم که مردم می‌گویند: «اگر همسرم واکسینه نشده بود، هنوز زنده بود.»
یا: «از بار دوم، مامان حالش بدتر شده است.»
یا: «از بار سوم، با پدر قابل پیش‌بینی بود.»
خب، حالا دارم این را بیشتر و بیشتر می‌شنوم.
و به‌ویژه در مورد افراد میانسال، بگذارید بگوییم، که ارزیابی‌شان دشوار است؛ همه‌شان بین ۴۰ تا
۶۰ سال سن دارند. آن‌ها اکنون متوجه آن شده‌اند.
و آنها همچنین کاملاً صریح می‌گویند: «خب، ما – هرگز دوباره.»
و بعد می‌شنوی که چه تعداد خانواده‌ها وجود دارند که یا اصلاً کل خانواده واکسینه نشده‌اند.
پس این هم یک نکتهٔ دیگر است.
یا در واقع در هر خانواده‌ای کسی هست که واقعاً این کار را انجام داده و گفته است: «نمی‌توانید من را بگیرید!»
پس تعدادشان بیش از آن چیزی است که ممکن است فکر کنید.
حتی اگر به ما گفته شود که نرخ واکسیناسیون اینقدر بالا یا آنقدر بالاست، من باور نمی‌کنم.
خب، فکر می‌کنم تعداد ما بیشتر است.
ما فقط در ابتدا یکدیگر را نمی‌شناختیم.
ما هم حس می‌کردیم کاملاً تنها هستیم.
ما هم فکر کردیم، وای خدای من، آیا حالا اینجا فقط ما هستیم؟
ما همه در ابتدا سعی کردیم به شما هشدار دهیم.
ما در اوایل ژانویه و فوریه تجربهٔ این را داشته‌ایم.
و ما گفتیم: «هی بچه‌ها، اونجا نروید. خیلی از ما داریم می‌میریم.»
پس حتی با وجود آن و با وجود حقایق... – ما آن را دیده‌ایم.
همهٔ کسانی که از کرونا مرده بودند، کجا بودند؟
هیچ‌کدامشان آنجا نبودند.
دیگر نمی‌توانست با حقایق آنها را مطمئن سازد.
آنها در نهایت حتی برای تمام آن چرندیات هم درخواست تأیید کردند.
آنها خیلی خوشحال بودند
به‌عنوان درمان، به‌عنوان درمان معجزه‌آسا، در عمل.
و من فقط فکر می‌کنم حیف است که این همه آدم دیگر این را زیر سؤال نمی‌برند.
آگاهی از سلامت به کجا رفته است؟
ما یک کارگاه نجاری دوستدار محیط‌زیست داریم. بیشتر مشتریان ما یا دوستدار محیط‌زیست هستند یا وگان یا هر چیز دیگری.
آنها معمولاً سالم زندگی می‌کنند.
ما کابینت‌ها را با روغن طبیعی چرب می‌کنیم.
اما با این همه کثیفی، آنها به دکتر می‌دوند.
ما آن را درک نمی‌کنیم.
آنها از این حرف استقبال می‌کنند.
وقتی صحبت از غذا می‌شود، آنها مطمئن می‌شوند که تحت هیچ شرایطی با آفت‌کش‌ها سم‌پاشی نشده باشد.
آنها به خودشان اجازه می‌دهند تحت درمان ژنی قرار بگیرند...
هیچ ایده‌ای ندارم.
خب، این هم چیزی است که ما هم واقعاً هرگز نتوانسته‌ایم آن را درک کنیم.
آنچه در ذهن مردم رخ داده این است که آن‌ها به سادگی تفکر انتقادی را رها کرده‌اند و کورکورانه به
هر آنچه در حال حاضر اتفاق می‌افتد اعتماد می‌کنند.
آیا همه‌شان حس درونی‌شان را از دست داده‌اند؟
این‌طور نیست که ما کاری انجام دهیم که این‌قدر همه‌گیر باشد.
واقعاً؟ اگر یک مرد گورکن به تو هشدار می‌دهد، باید آن را جدی بگیری.
من هرگز نفهمیدم چرا مردم هنوز...
واکنش‌ها چگونه بودند؟
پس وقتی گفتی «هی، آن‌ها این و آن را می‌گویند، اما ما دقیقاً برعکسش را تجربه کرده‌ایم»،
مردم وقتی این را شنیدند چه واکنشی نشان دادند؟
بله، آنها به آن گوش دادند، و وقتی دفعه بعد دوباره آنها را دیدید، آنها تازه واکسینه شده بودند.
پس دیگر اتفاق افتاده است. با اینکه تو تا حدودی قبلاً به او هشدار داده بودی.
و شما گفتید که اکنون تا حدی مردم متوجه شده‌اند که شاید انتخابی که انجام داده‌اند درست نبوده
است. آن‌ها در حال برقراری برخی ارتباطات هستند.
آیا شاید توسعه‌ای از این هم وجود داشته باشد: در ابتدا اصلاً نبود...
و حالا می‌گویید که شاید مردم در آنجا ارتباطات خاصی برقرار می‌کنند، شاید حتی چندین بار.
آیا این نیز یک تحول مشخص در طول زمان بود؟
بله، قطعاً. قطعاً.
در ابتدا، آنها این را ندیدند.
ما قبلاً هم مرگ‌هایی داشته‌ایم. همچنین پزشکان شجاعی هم وجود دارند.
سپس مرگ را ناشی از شخص ثالث (واکسیناسیون) ثبت می‌کنند. و بعد نیز کالبدشکافی توسط پلیس انجام می‌شود.
اگر آنجا نوشته شده باشد، آیا کالبدشکافی انجام خواهد شد؟
بله، در آن صورت مصادره خواهد شد. این یک مرگ غیرطبیعی است.
اگر نوشته مرگ با تزریق، پس
بله، غیرطبیعی است. دقیقاً.
و سپس کالبدشکافی انجام می‌شود، اما توسط اداره تحقیقات جنایی پلیس.
و در این مورد خاص، خویشاوندان قرار ملاقات خود را برای دریافت دُز یادآور با دکتر در روز جمعه داشتند.
دقیقاً. و کالبدشکافی روز چهارشنبه انجام شد.
و سپس آنها فقط منتظر نتیجه ماندند.
و تنها چیزی که مشخص شد ایست قلبی بود.
ارتباط مورد بررسی قرار نگرفته است.
بله، آن‌ها جمعه آنجا بودند (برای واکسیناسیون) و دُز بعدی‌شان را دریافت کردند. همین‌طور بود.
بله، و در ابتدا بیشتر این‌طور بود؛ آن‌ها البته به کل ماجرا اعتماد داشتند.
و اگر خلافش را می‌گفتی، پس «اوه، بس کن»
و شاید یکی دو گفت‌وگو را در میان دایرهٔ دوستان خود شنیده باشید.
من اغلب شنیده‌ام که مردم می‌گویند: «من به دولت اعتماد دارم؛ دولت توسط مردم انتخاب شده است.» بله، و
آن‌ها باور ندارند که دولت قصد داشته به مردم آسیب برساند.
چه می‌خواهی؟ تو چیزی جز این نمی‌آوری. بله،
و ما نمی‌توانیم با پزشکانی که موافق آن هستند و از کل ماجرا حمایت می‌کنند، مخالفت کنیم.
ما هیچ شانسی نداریم. به‌عنوان یک بیمار، به پزشکتان اعتماد می‌کنید.
بله، و ظاهراً آن‌ها هنوز به نوعی از ما بالاترند.
آیا رویدادهای خاصی بود که اوضاع در جهت مخالف پیش رفت؟ یا این یک روند تدریجی بود از «بله، من به آن اعتماد دارم و او
قطعاً از ویروس مرده است» تا «بله، این درمان ژنی می‌توانست… احتمالاً همین باعث آن شده است»، درست است؟
همان‌طور که گفتم، ما واقعاً همه‌چیز را که توسط GEZ پرداخت می‌شود تماشا می‌کنیم، دیگر هیچ چیز دیگری را تماشا نمی‌کنیم.
ما به‌طور مداوم از این کار اجتناب می‌کنیم چون اصلاً نمی‌خواهیم بمباران مزخرفات شویم.
اما وقتی با مردم توی خیابان صحبت می‌کنی، می‌تونی بفهمی چه اتفاقی افتاده. چون همیشه درباره‌اش صحبت
می‌کنند یا آنچه را آنجا شنیده‌اند منعکس می‌کنند.
و مردم نیز در گفتگو درگیر هستند.
و حالا، اگر کسی بگوید: «هی، از آن موقع احساس خیلی بدی دارم»، نفر بعدی هم جرات می‌کند همین را بگوید.
و این نیز یک فرایند است.
تو همین الان تازه متوجه شدی.
هر روز افراد بیشتری جرأت می‌کنند جلو بیایند و بگویند: «بله، من از این موضوع ناراضی‌ام.»
علاوه بر این، تجربیاتی که خانواده‌ها با مرگ‌ها دارند. بسیاری از خانواده‌ها بیش از یک بار تحت تأثیر قرار می‌گیرند.
بله، آنها در دو سال گذشته پنج نفر از اعضای خانواده‌شان را دفن کرده‌اند.
اگر آنها هنوز هم الان نمی‌فهمند، نمی‌دانم چه بگویم.
اما احتمالاً هنوز هم کسانی هستند که خواهند گفت: «بله، باشه.»
نه آن‌ها.
آن خانم گفت: «قطعاً دیگر هرگز.» بنابراین او نیز کاملاً قانع است که این نتیجهٔ کل ماجراست.
چون به سادگی امکان‌پذیر نیست، بله.
و دو تن از خواهر و برادرهایش، که هر دو هنوز ۷۰ ساله نشده بودند، بله.
یکی هنوز شصت‌ساله نیست، دیگری هنوز هفتادساله نیست و هر دو والد در اوایل هشتادسالگی هستند. پس جایی… بله، به‌ویژه وقتی
دربارهٔ امید به زندگی صحبت می‌کنی، نمی‌دانم، ظاهراً، بله.
و ناگهان همه می‌میرند. این نمی‌تواند درست باشد، مگر نه؟
و آنها اکنون می‌توانند این را ببینند.
همان‌طور که گفتم، این را هرچه بیشتر و بیشتر می‌شنوم.
اگر همسرم واکسن نزده بود، هنوز زنده بود، بله.
یا از سوم، چهارم، پنجم به بعد، بسته به اینکه چند تا باشد، اوضاع خراب شد، مگه نه؟
اگرچه اکثر افراد در واقع می‌گویند: از سومین به بعد اوضاع رو به وخامت رفته است.
فکر می‌کنم اگر حالا حتی بیشتر بروی، البته این فقط نظر شخصی من است. هرچه بدتر احساس می‌کنی.
بیایید دوباره دربارهٔ جدول زمانی و اعداد صحبت کنیم.
پس، به‌طور خلاصه.
سال ۲۰۲۰ بسیار آرام بود، آرام‌تر از قبل.
این در اواخر سال ۲۰۲۰ آغاز شد. شما می‌توانید یک ارتباط زمانی با برنامه‌های تزریق را مشاهده کنید.
در سال ۲۰۲۱، قطعاً به طور قابل توجهی بیشتر بود...
چه هیجان بزرگی بود. ببخشید؟
اون موقع بود که اوضاع در سال ۲۰۲۱ واقعاً اوج گرفت.
۲۰۲۱ سالی واقعاً هیجان‌انگیز بود.
و در سال‌های بعد چه اتفاقی افتاد؟ ۲۰۲۲، ۲۰۲۳؟
پس سال ۲۰۲۲ هنوز هم پرفشار بود.
تا سال ۲۰۲۲، یعنی سال‌های ۲۰۲۱ و ۲۰۲۲، همیشه این همبستگی را مشاهده می‌کردیم.
بله. پس حدود دو هفته بعد، پست منتشر شد. و حالا سال ۲۰۲۳ است...
خب، دو هفته پس از قرار تزریق...
دقیقاً، بله، دقیقاً.
و حالا سال ۲۰۲۳ است به نظر می‌رسد دوباره در حال تثبیت است.
در واقع امسال هم دوباره بیشترین تعداد مرگ‌ومیر را در بهار و پاییز داشتیم.
اگرچه باید اضافه کنم که برای ما اوضاع واقعاً دوباره اوج گرفت امسال در ۲۸ سپتامبر، وقتی که بسیاری از مردم جان باختند.
و در ۱۸ سپتامبر دوباره شروع شد، مگر نه؟ آنها دوباره شروع کردند.
این ماجرا با یک توصیه‌ی رسمی، به اصطلاح، از ... آغاز شد.
دقیقاً، و ما همچنین از طریق دوستان، یعنی آشنایانی که برای پزشکان کار می‌کنند، مثل دستیارهای پزشکی یا
چیزهای شبیه آن، می‌دانیم که دفتر وقت‌دهی‌شان پر بود. بله،
مردم منتظر فرصتی برای به‌روزرسانی دانش خود بوده‌اند.
و آنجا هم دقیقاً همان بود؛ همان‌طور که گفتم، دوباره دقیقاً ده روز طول کشید، درست مثل وقتی که برای ما شروع شده بود.
و آنچه اکنون قابل توجه است این است که نسل قدیمی‌تر دوباره دارد به نسل جوان‌تر می‌رسد.
سپس متوجه شدم که آن تمرکز اصلی بود.
چون حالا افراد زیادی داریم که در دههٔ سی زندگی‌شان هستند، جایی که در دههٔ سی متولد شده‌اند،
جایی که حالا همه… که در نگاه اول غیرعادی نیست.
مردم پیر می‌میرند، این طبیعت زندگی است، به‌ویژه وقتی ۹۰ ساله باشی.
لطفاً این را اشتباه برداشت نکنید.
اما همان‌طور که گفتم، این موضوع به‌وضوح مشهود است:
۱۸. (سپتامبر) آغاز بود.
۲۸ (سپتامبر) – آن زمان بود که همه‌چیز شروع شد.
و حالا اوضاع آرام می‌شود.
و احتمالاً می‌توانید از وضعیت جسد، همان‌طور که در ابتدا گفتید، متوجه شوید.
متأسفانه، می‌توانید آن را ببینید.
خیلی از آن‌ها چهره‌ای خاکستری، خیلی خاکستری و زردگون دارند.
پس غیرطبیعی است.
شکل فردی که فوت کرده معمولاً این‌گونه نیست.
و بقیه هم فقط زرد جیغی هستند.
پس ما خیلی خیلی زرد داریم، بله.
زرد، آیا این هم به کبد ربط دارد؟
در میان گروهی از پزشکان که ما عضوی از آن هستیم، بسیاری قبلاً گفته‌اند که این پروتئین Spike تمایل دارد در کبد تجمع یابد.
و این باعث ایجاد این ظاهر زرد می‌شود.
من فقط می‌توانم آنچه را شنیده‌ام تکرار کنم.
من دوباره از حال رفتم.
این دیگر حوزه تخصصی من نیست.
اما من هنوز مشاهده و واپاشی را دارم.
این اتولیز خیلی زودتر آغاز می‌شود.
ما بسیاری از افرادی را که تنها یک روز است مرده‌اند، سوار می‌کنیم.
و نمی‌توانی به آن‌ها دست بزنی چون ممکن است ناخواسته پوستشان را بکنی یا چیز دیگری.
و این نباید این‌طور باشد. نه بعد از تنها یک روز.
و همه‌شان کورتیزون و شیمی‌درمانی یا چیزهایی شبیه آن دریافت نمی‌کنند. این یکی از دلایلش است.
نه، آن‌ها تحت شرایط عادی مردند، من آن را شرایط عادی می‌نامم.
و با این حال اوضاع همین‌طور است. این واقعاً نمی‌تواند درست باشد. نه با این میزان تکرار.
همان‌طور که گفتم، همیشه همین‌طور بوده است.
شخصی که قبلاً شیمی‌درمانی را به مدت سه ماه یا بیشتر پشت سر گذاشته و در نتیجه فوت کرده نیز بلافاصله شروع به تجزیه می‌کند.
ما نیازی نداریم در مورد آن صحبت کنیم. این برای بدن فوق‌العاده طاقت‌فرساست.
اما مردم بدون شیمی‌درمانی می‌میرند. یا بدون دریافت دوزهای بالای کورتیزون یا هر چیز دیگری. یا هیچ
مرفینی. چطور باید بدانم آنجا چه چیزی دریافت می‌کنند؟
بله، و این خیلی قابل‌توجه است. و ما هنوز هم آن را می‌بینیم.
و احمقانه‌اش این است که مراسم تشییع جنازه برگزار می‌کنند، که احمقانه است، هنوز نمی‌دانم این خوب است یا بد.
آنها مدت زمان دفن را به ده روز افزایش داده‌اند. قبلاً هفت روز بود. از زمان شروع همه‌گیری.
و این البته برای ما مشکل‌ساز است. به‌ویژه در مورد دفن اجساد، وقتی مراسم تشییع تنها یک هفته بعد برگزار می‌شود.
و این در حالی است که جسد در تابوت قرار دارد. شما واقعاً باید بررسی کنید که آیا تابوت زودتر بسته خواهد شد یا خیر.
این فقط نوعی ارتباط متفاوت است که اکنون در مقایسه با قبل در جریان است.
به دلیل ظاهر متوفی.
بله، دقیقاً. دیگر نمی‌توانید از خویشاوندان انتظار داشته باشید که این را تحمل کنند.
بله، این یعنی شما همچنین پیام می‌دهید: «هی، اگر می‌خواهی دوباره آن شخص را ببینی، باید تا این زمان این کار
را بکنی، چون در غیر این صورت دیگر منطقی نیست»، به نوعی.
دقیقاً، بله.
همچنین بوها و غیره هم وجود دارد.
ما می‌توانیم آن‌ها را در مقیاس وسیع متوقف کنیم، من می‌گویم بله. اما در نهایت آن‌ها دوباره ظاهر خواهند شد.
تجزیه را نمی‌توان متوقف کرد، مگر با درمان تاناتوپراکسی.
اما هیچ‌کس این کار را انجام نمی‌دهد.
این کار فقط برای انتقال‌های بین‌المللی انجام می‌شود. یا برای مایکل جکسون یا هر کس دیگری که
برای مدت طولانی‌تری در معرض دید قرار گرفته باشد.
دقیقاً. در غیر این صورت، معنایی ندارد.
شما گفتید که چند ماه پیش، وقتی توصیه‌های رسمی دوباره صادر شدند، به اصطلاح، همه‌چیز از نو شروع شد.
فکر می‌کنی این سفر ما را به کجا خواهد برد؟
پس شما یک‌بار گفتید که بعضی‌ها از قبل بیدار شده‌اند و در این مورد سؤال می‌کنند. اما شما هنوز الگوی روشنی را مشاهده
می‌کنید، یعنی وقتی توصیه‌هایی برای واکسیناسیون می‌شود، تعداد مرگ‌ومیر بعد از آن افزایش می‌یابد.
فکر می‌کنی این سفر به کجا ختم می‌شود؟ در شغلت هم برای چه چیزی آماده می‌شوی؟
خب، ما فقط کمی خریدیم تا ذخیره داشته باشیم، فقط برای احتیاط، چون اصلاً نمی‌توان پیش‌بینی کرد که همه‌چیز به کجا خواهد رفت.
البته امیدوارم که مردم بالاخره دست از مدام آنجا دویدن بردارند.
این یکی از احتمالات خواهد بود.
آنچه برایم تأسف‌آور است، در واقع جامعهٔ مسن‌تر ماست که نمی‌تواند از خود دفاع کند.
به‌ویژه افرادی که در خانه‌های سالمندان هستند.
اگر فرزندانی نداشته باشید که باهوش و چابک باشند، کاملاً در دستان این ماجرا هستید. هیچ کاری از دستتان برنمی‌آید.
و من فکر می‌کنم این مایهٔ تأسف است. چون همین حالا، وقتی متوجه می‌شوی که مردم خواستار
پرداختن به گذشته هستند، حتی اگر طرف مقابل چنین نکند.
یا وقتی برنامه‌هایی مانند MDR، برای مثال، سه‌شنبه گذشته برنامه‌ای درباره عوارض جانبی
واکسیناسیون داشتند. من فکر کردم این خیلی شجاعانه بود.
البته همه چیز گفته نشد؛ چون برای شهروندان عادی بیش از حد بود.
اما قبلاً از کتابخانهٔ رسانه حذف شده است.
اینکه دیگر نمی‌توانی آن را تماشا کنی. من فقط فکر می‌کنم این مایهٔ تأسف است.
آموزش از کجا شروع می‌شود؟ خب، از چه چیزی می‌ترسند؟
بله، آنها اشتباه کردند.
اما آن‌ها باید به آن پایبند بمانند و سعی نکنند از آن فرار کنند و مثل قبل ادامه ندهند، فقط به
این دلیل که حالا با هر تعداد قوطی گیر افتاده‌اند.
بله، به هر حال میلیاردها دلار قبلاً هم روی چیزهای دیگر هدر رفته است.
خب، پس اگر برای او هم همین‌طور باشد، فرقی نمی‌کند. چه فایده‌ای دارد؟
و بله، کنار آمدن با آن فوق‌العاده مهم خواهد بود.
من آسیب غم فوق‌العاده‌ای دارم.
ای وای، چگونه می‌توان به مردم وداع بازگردانده‌شده‌ای را که از آن‌ها دریغ شده بود، بازگرداند؟
یا مشاوره سوگ، جایی که به آن‌ها اجازه حضور داده نمی‌شد؟
بله، حتی خداحافظی در کرماتوریوم یا همراهی با سوزاندن جسد؟ همه‌ی اینها ممنوع بود.
یا حتی بهترین دوست هم اجازه حضور در مراسم تشییع جنازه را نداشت، چون از آن محروم شده بود.
آیا منظورتان به‌طور کلی است یا برای افرادی که وضعیت خاصی نداشتند؟
بله، برای شرکت در مراسم تشییع جنازه باید از اعضای نزدیک خانواده می‌بودید. و این امکان‌پذیر نبود.
فقط وقتی الزامات آزمایش و غیره اجرایی شد، بسته به شرایط، در قبرستان ۳ یا ۲ جی اعمال می‌شد.
و بله، پرداختن به این مسئله مهم خواهد بود.
از مردم به سادگی بخش بسیار مهمی گرفته شده است.
و به‌ویژه وقتی که پیوند قوی باشد.
پس این یعنی که نوهٔ نوه در واقع اجازه نداشت در مراسم تشییع جنازهٔ مادربزرگش شرکت کند.
اما به همان آسانی ممکن است که نوهٔ نوهٔ بزرگ تنها سه یا چهار سال اول زندگی‌اش را فقط با مادربزرگ بزرگش سپری کرده باشد.
و سپس یک پیوند قوی وجود دارد.
و نمی‌توانم به او بگویم نه، تو نمی‌توانی بیایی.
بله، چطور قرار است کودک بتواند به‌درستی از این غم عبور کند یا یک فرایند سوگواری سالم را تجربه کند؟
منظورم این است که بالاخره در مقطعی با غم روبه‌رو خواهی شد.
ما در خداحافظی کردن باتجربه‌ایم. ما هر روز خداحافظی می‌کنیم.
نباید فراموش کرد.
اما این خداحافظی کاملاً چیز دیگری است.
فقط فکر می‌کنم این مایهٔ تأسف است.
و فکر می‌کنم شرم‌آور است که مردم هنوز حقیقت را پنهان می‌کنند.
و قطعاً چیزی در حال رخ دادن است.
از سال ۲۰۲۱ همه‌چیز متفاوت شده است. همین است دیگر.
همه چیز متفاوت است. و چه چیزی متفاوت است؟ تنها یک چیز متفاوت معرفی شده است.
پس حل این معادله، به اصطلاح، چندان دشوار نیست.
بله، دقیقاً.
این یک محاسبه کاملاً معمولی و ساده است. و اگر نتوانی آن را بفهمی، خب، نمی‌دانم. منظورم این است که کم‌کم اما مطمئن...
و من فقط فکر می‌کنم که سیاستمداران ما نمی‌توانند از این مسئولیت شانه خالی کنند.
و این هم با کناره‌گیری یا هر چیز دیگری کمکی نمی‌کند.
نه، من فکر می‌کنم آن‌ها باید به دادگاه کشیده شوند. به نظر من کاری که انجام می‌دهند قتل‌عام است!
واقعاً باید حالا این کلمه را با صدای بلند بگویید.
این واژه‌ای تند و اتهامی جدی به نظر می‌رسد.
اما اگر واقعاً با جزئیات به آن نگاه کنید، باید واقعاً درباره‌اش فکر کنید.
بله، فکر می‌کنم همین‌طور باشد، همان‌طور که گفتم، اما این هیچ بهانه‌ای نیست. اما برای بسیاری از مردم، این فقط مرگشان را
زودتر رقم زد. آن‌ها به هر حال احتمالاً در آینده نزدیک می‌مردند.
به‌ویژه در میان سالمندان.
آنها اغلب بیماری‌های زیادی دارند.
و این فقط اوضاع را بدتر کرد.
این قرار نیست بهانه‌ای باشد برای کسانی که مجبور شدند زودتر بروند.
اما فکر می‌کنم اگر آن‌ها خودشان را فریب نمی‌دادند و به آن چیزها تن نمی‌دادند، افراد زیادی هنوز زنده بودند. بله، واقعاً.
و من فقط فکر نمی‌کنم که این درست باشد.
و آنها صرفاً باید برای آن خود را توجیه کنند.
بنابراین ما نیز در کارلسروهه یک شکایت کیفری مطرح کردیم. ما در آن دخیل بودیم.
و من واقعاً می‌توانم آن را به همه توصیه کنم.
فقط یک تبلیغ کوچک در کنار.
در ZAAVV (Z-A-A-V-V) می‌توانید کارت را دانلود کنید. می‌توانید آن را پر کنید. می‌توانید آن را در BGH پست کنید.
پس تنها می‌توانم به همه بگویم: کاری در این‌باره انجام دهید! و فکر می‌کنم باید علیه آن‌ها دادرسی شود.
و به‌ویژه آقای لوترباخ، که کلی چرند می‌گوید، بله، به‌عنوان وزیر بهداشت، راستش.
این هیچ ربطی به سلامتی ندارد. برای من، این وزیر بیماری است.
بله، نمی‌دانی بخندی یا گریه کنی. احتمالاً گریه، بیشتر احتمال دارد.
بله، منظورم این است که من شخصاً هرگز سراغ سیاستمداران نرفته‌ام. در این زمینه همیشه خود را کنار کشیده‌ام.
اما بله، وقتی می‌بینی اینجا چه خبر است. بله، بیایید صادق باشیم. بعد باید کاری انجام دهید.
و مردم نباید همه چیز را صرفاً بپذیرند. این نمی‌تواند درست باشد! من هرگز این را درک نمی‌کنم.
تمام روحیهٔ مبارزه‌جویی به کجا رفت؟
شاید برای خودتان. این سه سال گذشته چگونه بوده است؟
شخصاً چه چیزی یاد گرفتی؟ کجا دوباره لحظهٔ روشن شدن ذهنت را تجربه کردی؟ یا چه چیزی را فهمیدی که
باعث شد بگویی: «هی، حالا برام کاملاً روشن شد»؟
خب، برای من الان همین‌طور است، یا به‌طور کلی در خانواده‌مان. ما یاد گرفته‌ایم که نسبت به همه‌چیز انتقادی باشیم.
و همچنین نباید به اظهارات افراد تکیه کنیم. و همیشه باید اول خودمان را قانع کنیم. بنابراین، به طور کلی، من
فقط به آنچه را که حضوری می‌بینم باور دارم. حتی اینجا در تلویزیون یا چیزهای شبیه آن هم نه.
امروز می‌دانیم که همه‌چیز را می‌توان جعل کرد.
بله، پس کمی خودتان فکر کنید و کمی تحقیق کنید. پشت همه این‌ها چه چیزی می‌تواند باشد؟
برای اشاره به برخی جنبه‌های مثبت: ما هرگز با قرنطینه یا هیچ چیز دیگری مشکلی نداشتیم. همیشه همه‌چیز را
از دید مثبت می‌دیدیم. در واقع کاملاً خوشایند بود.
در خیابان‌ها هیچ اتفاقی نمی‌افتاد. هنگام خرید مردم باید فاصلهٔ خود را حفظ می‌کردند. اگر قرار ملاقات با دکتر
داشتید، باید تماس می‌گرفتید و بلافاصله پذیرش می‌شدید.
لازم نبود منتظر بمانی. پس باید روی جنبه‌های مثبتی که از کل ماجرا حاصل شد تمرکز کنی.
و چیزی که دیگر نمی‌خواهم از دست بدهم، تمام افرادی هستند که در سه سال گذشته با آن‌ها آشنا شده‌ام.
خب، به نظرم حتی قبل از اینکه آن درمان معجزه‌آسا بیاید، از قبل هم روشن بود که C (کروناویروس) صرفاً شخصیت واقعی مردم را آشکار کرد.
و سپس دیدی که در واقع چه تعداد از مردم را اشتباه قضاوت کرده بودی.
چند نفر در واقع تصویری به دنیای بیرون ارائه می‌دهند که بازتاب‌دهندهٔ آنچه در درون هستند، نیست.
و در سه سال گذشته، بله، به خاطر تغییر جهت، حالا با افرادی که ملاقات کرده‌اید همین‌طور است
و بس. من حالا خیلی خیلی بهتر از اوایل هستم.
قطعاً. و دیگر نمی‌ترسیم. ما آن ترس را کاملاً رها کرده‌ایم.
پس دیگر اجازه نمی‌دهیم هیچ چیز ما را از مسیر منحرف کند.
مگر اینکه کسی مستقیماً به خانواده حمله کند یا چیزی. دقیقاً.
اما صرفاً به خاطر همین آدم‌هایی که حالا می‌شناسیم، واقعاً به آن‌ها افتخار می‌کنم.
قبل از اینکه تمام کنیم، دوست دارید چیزی دیگر به مردم بگویید؟
خب، من فقط می‌خواهم همه را تشویق کنم که این کار را انجام دهند.
همیشه به هر چیزی که می‌شنوید باور نکنید. خودتان ببینید.
فراموش نکن که خودانتقاد باش. بله، به‌طور کلی نسبت به همه‌چیز انتقادی باش.
و به‌سادگی هم‌سطح‌های خود را بیابید.
و اگر قوی باشیم و کنار هم بمانیم، هیچ اتفاقی برای ما نخواهد افتاد.
من قویاً به این باور دارم.
خوب، سخنان پایانی خوبی بود و از تلاش‌هایت سپاسگزارم، مارلیس عزیز.
امیدوارم بتوانیم به افراد زیادی برسیم.
در آنجا چیزهای هیجان‌انگیز زیادی وجود داشت.
من هم از این خیلی چیزها یاد گرفتم. و از شجاعت و تعهد شما سپاسگزارم.