Apa sing saiki dianggep ancaman paling gedhe déning PBB, WHO, EU, lan WEF?
Bener: Ing disinformasi.
Iki kudu ditangani kanthi cepet. Ing pertengahan November 2023, Senat Prancis mriksa
rancangan undang-undang nglawan disinformasi.
Mula saka iku, wong-wong sing kritis marang industri farmasi ngadhepi denda abot lan hukuman penjara.
Sapa waé sing wani ngkritik narasi medis pamaréntah bisa bentrok karo undang-undang iki.
Kelompok parlemen CDU/CSU ing Bundestag Jerman njupuk sikap sing padha ing pertengahan Desember 2023.
Dheweke ngajokake usulan sing judhule: "Kanggo negosiasi sing transparan babagan persetujuan pandemi
WHO – Nglawan misinformasi lan teori konspirasi".
Ing rapat taunan WEF ing Davos ing pertengahan Januari 2024, perjuangan nglawan
disinformasi uga diwenehi prioritas paling dhuwur.
Napa?
Wiwit diumumaké pandemi coronavirus,
Kapercayan umum marang politik, media, lan panguwasa kesehatan wis mudhun kanthi signifikan.
Akeh wong nandhang efek samping vaksin.
Ana uga angka pati sing kakehan banget ing kalangan wong enom.
Sanajan mangkono, iklan vaksinasi COVID-19 isih terus lumaku kaya ora ana apa-apa sing kelakon.
Contone, Pusat Federal kanggo Pendidikan Kesehatan isih ngaku manawa vaksinasi COVID-19 efektif lan aman.
Sanajan swara tanpa cacah saka korban vaksin, dhokter, ahli statistik, pangembang vaksin, patolog,
lan sapiturute wis suwe mbuktekake kosok baline.
Pancen guyonan tenan kanggo kabèh korban sing ditinggal kanthi tatu abot.
Penindasan persis swara-swara sing béda pendapat iki minangka tujuan saka perjuangan nglawan sing diarani "disinformasi".
Seruan supaya tumindak hukum dijupuk mung marang kejahatan sing ana gandheng cenenge karo coronavirus saya banter.
Ing ngisor iki sampeyan bisa ndeleng direktur panguburan Marlies Spuhler saka kidul Jerman.
Bu Spuhler nyritakaké pengalamané wiwit pandemi coronavirus diwiwiti. Dhèwèké nyeksèkaké:
Kabeh wis owah wiwit taun 2021.
lan nyimpulake: "Para politisi kita ora bisa ngindhari tanggung jawab iki."
Ora, aku mikir wong-wong mau kudu digawa menyang pangadilan saiki.
Miturut panemuku, apa sing padha ditindakake iku pembunuhan massal!
Delengen wawancara sing rada disingkat dening Sören Schumann karo tukang kubur Marlies Spuhler ing kene.
Sebarake informasi iki nalika sensor saya tambah lan bantu warta tanpa sensor bisa tembus!
Sugeng rawuh ing wawancara dina iki. Jenengku Sören Schumann lan dina iki aku bakal wawancara Marlies Spuhler.
Lan ya, kita lagi ngomong babagan apa sing wis dialami dheweke sajrone telung utawa papat taun kepungkur.
Marlies iku direktur panguburan.
utawa ya, ing omah duka
Lan kuwi pancen nyenengake, amarga kowe bisa ndeleng, umpama, ing garis ngarep, pinten wong sing mati lan mbok menawa saka apa.
Aku rumangsa banget, banget nyenengake bisa nuduhake perspektifé, pengalamané, lan petualangané karo kowe ing kéné.
Lan ya, Marlies, apa sampeyan kepengin ngomong apa-apa maneh babagan awakmu lan pakaryanmu?
Lan uga, kowe diadhepi masalah-masalah iki kepiye?
Ya, bener: Ya, aku Marlies Spuhler, bener, umurku 42 taun.
Bojo lan aku ngedegake usaha pertukangan kayu ekologis karo layanan panguburan ing taun 2007.
Lan kuwi carane aku melu.
Bojo aku iku tukang kayu ahli lan aku iku tukang kubur ahli.
Pancen. Lan ya, lan saiki kita wis ngelola usaha kulawarga cilik kita wiwit semana.
Wiwit taun 2007, dadi watara 16 taun.
Persis, ya.
Dadi kowe wis nduwé pengalaman sing cukup akèh.
Sampeyan bisa weruh apa sing kedadeyan ing njaba saka sepira akèh sing kudu sampeyan lakoni.
Ya, mesthi.
Lan mula, kepiye kabeh mau diwiwiti kanggo sampeyan?
Apa pengalaman utawa patemon pisananmu karo pandemi sing direncanakake iki, kaya sing mesthine diarani?
Apa pengalamanmu sing pisanan karo iku?
Ya, kita ngerti kabèh iki saka warta, kaya wong liya kabèh.
Elinga yèn ing wiwitan kita ora nduwé apa-apa kanggo almarhum.
Nyatane, wong sing mati ing taun 2020 luwih sithik tinimbang taun sadurunge utawa taun-taun sadurunge kuwi.
Dadi iku luwih taun sing suram.
Ya, sanajan sacara resmi iku ana ing pungkasan taun 2019, nanging wis diwiwiti.
Dadi padha kandha, "Hei, saiki pancen parah tenan!"
Tepat.
Lan sampeyan kandha yen ing taun 2020 sampeyan duwe gawean rada sithik, yen diomongake.
Persis, ya.
Kita duwe, ya, jumlah pati kuwi béda-béda saben taun.
Lan kita ana ing kene ing desa sing duwé watara 8.000 nganti 9.000 jiwa.
Lan padha kandha yèn – paling ora kuwi kahanané sadurungé taun 2019 – siji persen saka populasi seda saben taun.
Iku menehi sampeyan kira-kira tingkat kematian.
Lan pancen kahanané mung kaya ngono,
lan kita bareng-bareng nggunakake panggonan iki karo tukang kubur liyane sing wis ana luwih suwe tinimbang kita.
Lan ing taun 2019, aku kira kita wis nganakake 45 utawa 46 panguburan.
Iku akèh banget kanggo tukang kubur cilik kaya kita.
Lan ing taun sabanjure, ing taun 2020, kita mung duwe 35.
Ya, kuwi pancen ora akèh.
Lan iku taun sing sepi.
Dadi kowe uga bisa ngurus akèh urusan pribadhi.
Pancen. Lan ya, kuwi ora cocog karo sing diomongake ing televisi.
Aku tansah mikir: Ya, ing endi padha?
Kabeh ana ing endi?
Lan ing sawijining wektu, ing rumah sakit mesthi ditulis 'wafat nganggo C'.
Pancen. Kuwi mesthi kacathet ing sertifikat pati.
Lan ing sawijining wektu, kita nyadari yèn iki mung kelakon ing rumah sakit.
Kita ora nduwé kuwi babar pisan karo koleksi omah.
Lan banjur ana tukang kubur liyane ing wilayah kita sing uga tangkas.
Lan wiwit kuwi kita wis padha ngobrol liwat telpon, utawa ing wiwitan kita ngobrol meh saben dina, ya, lan kita
mung padha tukar rasa penasaran sing narik kawigaten kita.
Kaping pisan, babagan sertifikat pati ing rumah sakit.
Kita mikir kuwi uga dadi prioritas. Mung ana dhuwit sithik maneh, ya.
Yen kuwi sing ditulis, bisa diomongake.
Bener, ya, dudu kanggo kita, nanging kanggo rumah sakit.
Bener, lan ya, mung ora ana ing omah.
Wong-wong mati ing kana kanthi cara sing pancen lumrah.
Lan kuwi barang-barang pisanan sing narik kawigaten kita lan nggawe kita curiga.
Lan sampeyan ora nindakake kuwi piyambakan, nanging kanthi rembugan karo kanca-kanca.
Tepat. Lan padha wis nggawe pengamatan sing padha.
Wong-wong kuwi uga nyumurupi kuwi, ya. Persis.
Oke.
Dadi, taun 2019, mung kanggo mènèhi konteks, taun 2019 iku taun sing lumrah, taun 2020 uga ora pati rame, sanajan
krisis kesehatan sing serius banget konon wis maju adoh.
Lan banjur bab sabanjure mbok menawa diwiwiti ing taun 2021, ta?
Wektu kuwi kita pancen nyadari.
Iki sejatine diwiwiti ing pungkasan taun 2020.
Aku wis nggawe kesalahan ing "Fakten Frieden Freiheit" (Fakta Tentang Perdamaian lan Kabebasan) sajrone pirang-pirang taun,
Kadhangkala gampang bingung.
Ya, persis, padha miwiti vaksinasi ing pungkasan taun 2020.
Lan mung ana telu, papat, lima dina maneh sadurunge taun iku rampung.
Aku ora éling kaping pira kita wis ngunjungi panti wreda.
Dadi mung ing panti jompo, ora ing omah babar pisan.
Nanging kita ora mesthi mikir yèn iku bisa disebabaké suntikan.
Pancen. Lan ya, kaya ngono kuwi.
Lan ing Januari lan Februari, pancen intens banget.
Aku nduwé intern liyané sing saktenané dhokter perawatan paliatif, nanging dhèwèké kepéngin ganti karir
amarga wis ngalami sawetara prakara aneh ing rumah sakité.
Lan banjur aku kandha, "Nanging aku durung ngerti pinten pati sing bakal ana. Ora ana sing bisa ngerti sadurunge."
Lan banjur aku pancen kroso tenan. Aku seneng banget dheweke ana ing kono. Amarga dheweke wis luwih tuwa lan
nduwé SIM. Wiwitané, dheweke melu aku menyang panguwasa. Banjur dheweke wiwit nyopir dhéwé.
Dheweke wis nambah suwene magangé supaya bisa mbantu aku.
Dheweke kandha yèn dhèwèké ora bakal ninggalaké magangé nganti kita wis ngrampungaké kabèh, merga akèh banget.
Lan pancen ana wolu utawa sanga wong sing tilar donya ing wiwitan taun, ing minggu kuwi.
Iku pancen intens banget.
Iku pancen ora lumrah.
Kita durung tau ngalami kuwi sadurunge.
Kita wis nduwé papat utawa lima saben minggu, nanging ora wolung utawa sanga.
Kuwi pancen bener, kowe pancen kudu mesthekake ora lali apa-apa lan ndokumentasikake kabeh kanthi tepat.
Sampeyan meh ora bisa nyusul, yen diomongake.
Bener, ya. Kuwi pancen nyenengake banget.
Lan banjur, mangsa semi mung meneng.
Ning panggonan sing biasane akèh wong mati, kabeh mung sepi.
Ora ana apa-apa maneh, ya.
Saiki wis mangsa semi 2021, ta?
Tepat.
Dadak kabeh meneng.
Ana sithik banget-banget.
Siji, loro, sithik banget.
Aku kira kita wis telung minggu berturut-turut ora ana apa-apa.
Lan kuwi pancen ora lumrah banget.
Lan kita mung mikir yèn wong-wong sing wis nduwé kondisi sadurungé, wong tuwa, lan wong-wong sing biasané bakal
mati sajrone periode kuwi, padha mung séda luwih awal, ya.
Liwat suntikan.
Lan ya, nalika perawatan diwiwiti kanggo wong-wong sing wis nduwé kondisi sadurungé, kita manèh nyadari kuwi.
Amarga banjur kita ngalami kabeh pati sing ora lumrah.
Mung ngglethak mati ing amben, ya.
Mandheg jantung banjur.
Ya, mung barang-barang sing pancen aneh.
Kita uga ana sing mati.
Aku krasa kuwi rada medeni.
Padha tenan getihen saka saben pori-pori, ya.
Iku ora apik.
Kita durung tau ngalami kuwi sak pisan wae sajrone 16 taun.
Mung prakara-prakara aneh sing kedadeyan lan durung ana sadurunge.
Nalika apa sejatine pakaryané tukang kubur diwiwiti?
Dadi, wis ana laporan yèn ana wong sing tilar donya. Banjur, mbok menawa ana sawetara bab liya sing kudu dijlentrehake.
Lan kapan kowe melu main?
Ya, gumantung ing endi wong iku seda.
Ing rumah sakit, dhokter maringi surat keterangan seda.
Lan yen kowe mati ing omah, kowe kudu nelpon dhokter menyang omahmu.
Sawetara dokter umum menehi nomer telponé, banjur padha teka.
Utawa, nalika jam pungkasan kantor dokter wis ditutup, sampeyan nelpon layanan jaga. Lan
dheweke bakal ngirim dokter ing sawijining wektu.
Asal layanan siaga kasedhiya.
Aku ora ngerti apa bakal ana solusi anyar. Amarga layanan on-call kita lagi dikurangi.
Oke.
Ya, iki ora apik tenan.
Inggih.
Persis. Lan ya, nalika dhokter ana ing kana
lan yen ing akta seda ora nyatakake: "Penyebab seda ora dingerteni", mula kita diijini teka.
Oke. Lan kira-kira kapan kuwi, supaya pamirsa duwe gambaran?
Kita bakal ngrembug iki karo sedulur.
Wong sing wis seda bisa tetep ana ing omah nganti 36 jam.
Ah, oke.
Amarga akèh kulawarga uga nggunakake iku kanggo pamitan.
Sawisé kuwi, owah-owahané bakal kelakon kok.
Lan padha ora mesthi kepengin ndeleng peti mati sing mbukak uga.
Iku bisa dingerteni. Ora apa-apa.
Suasana ing omah beda.
Nanging, kita uga wis diandhani supaya teka langsung.
Apa jam telu esuk utawa wektu liyane, uga kasedhiya.
Nanging luwih arang.
Kebanyakan wong sejatine ngenteni nganti esuk sadurunge nelpon.
Ya, nanging kuwi ateges kowe uga ngomong yen kowe weruh bedane sing cetha. Ing kahanan nalika kowe nemokake jenazah.
Ya, kita wis ngalami kuwi sawetara kaping saiki, amarga kuwi pancen ora lumrah tenan.
Kanthi kabèh getih kuwi.
Saka pungkasan taun 2020 utawa wiwitan taun 2021, mangkono.
Kuwi taun 2021.
Kahanan sing padha bakal ditrapake ing taun 2022.
Iku sing wis kita alami luwih kurang sajrone rong taun kepungkur, utawa luwih tepaté telung taun saiki. Ya.
Lan sing isih kita temokake yaiku kadhangkala nalika kita sowan ing omah duka,
Aku wis rembugan karo tukang kubur liyane sing padha ngalami kahanan sing padha.
Kadhangkala kita sowan menyang omah duka, ing kono kita rumangsa
kaya-kaya wong sing wis mati kuwi ora nduwé rigor mortis maneh utawa rigor mortisé ilang kanthi
cepet banget lan proses dekomposisi langsung diwiwiti.
Kowe mung kudu ati-ati karo tata letak awak.
Mesthi wae, iki ora bisa maneh dijamin suwene kaya biyen.
Rata-rata, rigor mortis biasane suwé pira?
Sejatine, wolung puluh wolu jam.
Biasane disimpen ing 5 derajat, jenazah.
Mula mesthi rong dina.
Lan saiki luwih cekak. Iku ateges
Iki uga bisa amarga suntikan terapi gen sing digunakake, sing bisa uga wis nyebabake owah-owahan, yen diomongake.
Ya, kita uga lagi kontak karo klompok dhokter lan wong-wong liya.
Lan ana uga sawetara wong sing kerep makarya nganggo mikroskop lapangan peteng.
Aku pancen bisa nyaranake kuwi marang kabeh wong.
Yen sampeyan ngerti naturopat utawa sapa waé sing makarya nganggo mikroskopi lapangan
peteng, ajak wong-wong mau supaya nindakake.
Iku menarik banget.
Kita uga nindakake kuwi.
Lan kita kaget nalika nemokake yèn getih kita kebak logam abot.
Lan saiki kita wis terus-terusan detoks, njupuk vitamin kanthi rutin lan sapiturute.
Lan kita pancen luwih becik tinimbang sadurunge.
Pancen. Lan ya, mesthi wae padha wis nindakake macem-macem tes nganggo getihé dhéwé, karo macem-macem angkatan lan sapituruté.
Lan padha uga nyumurupi pembusukan getih sing banget cepet.
Lan kuwi, mesthi wae, cocog karo pengamatan sing wis kita lakoni.
Dadi padha nerangake kaya ngono, bisa uga pancen kaya ngono.
Inggih.
Sing tak kira uga bakal menarik yaiku kowe wis makarya ing profesi iki watara 16 taun saiki.
Lan banjur ana siji utawa loro pandemi, yen diomongake, sing nyerbu saindenging negara. Flu babi, flu manuk lan sakteruse.
ing ngendi skenario sing padha wis kelakon. Kepiye reaksi sampeyan nalika pungkasane
diwiwiti, watara telu utawa papat taun kepungkur?
Kowe rumangsa apa nalika semana? Utawa apa kowe wis duwe firasat tartamtu babagan apa sing bisa waé kuwi?
Ya, wiwitane aku krasa aneh. Mung saka cara panyajiane ing televisi waé.
Kita uga krungu babagan iku ing warta. Lan mesthi wektu nedha bengi kita.
Dadi sejatine kita mesthi nonton warta nalika mangan.
Mbok menawa dudu gagasan sing paling apik.
Ora.
Kita wis suwe ora nindakake kuwi.
Ya, lan pancen kita krasa ora nyaman ing wiwitan, amarga kita ora ngerti apa sing bakal kelakon.
Nanging kuwi cepet sirna, mung amarga pengalaman sing wis kita alami ing profesi kita.
Kita weruh yen rumah sakit kuwi katon mung kepengin entuk dhuwit, amarga mung kuwi sing ana.
Lan anehé, ora ana siji waé sing mati ing omah.
Lan pandemi-pandemi sadurunge kuwi, distrik kita ora tau kena pengaruh.
Ya, ya, ing kono uga ora ana apa-apa.
Aku kira kuwi eksperimen sing gagal, aku ora ngerti.
Saiki padha durung bisa nglaksanani. Aku ora ngerti.
Ya, kanggo kita pancen mung diwiwiti nalika suntikan diwiwiti.
Dadi sadurunge kuwi, kabeh tentrem lan lumrah.
Kadhangkala luwih, kadhangkala kurang.
Inggih.
Uga nyenengake banget amarga kowe wis kaping pindho ngomong yèn ing wiwitan kowe ora nyadari apa-apa lan mung pati ing rumah
sakit sing diwènèhi cap iki, bisa diomong kaya ngono. Kanthi anggapan, anggapan kuwi ana,
yèn ana uga kapentingan finansial ing mburi iki.
Iku ora bakal dadi pisanan, yen diomongake.
Kita wis krungu saka kulawarga, aku ora pengin nyebut jeneng, nanging dheweke saktenane ditawari dhuwit dening petugas
lan dokter, yen dheweke ngidini Covid dicathet ing cathetan.
Aku mung krasa kuwi pancen ngagetake.
Aku kira kuwi wis dadi tindak pidana ing kene.
Sakjane kudu menyang ngendi?
Ya, kuwi pancen manipulasi, nawakake dhuwit marang wong-wong.
Aku bisa mbayangake yen akèh wong mesthi bakal nampa, yen kowe pancèn ora nduwé tabungan.
Aku pancen mikir iki keterlaluan banget amarga ora ana siji wae sing ngomong apa-apa, ora ana siji wae sing tumindak nglawan iki.
Ya, iki, ayo diarani framing, asring diinterpretasiake miturut cara sing cocog.
Dadi, utawa ing ngendi ana kapentingan tartamtu utawa kauntungan tartamtu kanggo wong sing nindakake.
Contone, yen ana wong sing saiki wis nampa suntikan terapi gen kaya ngono lan bisa uga wis ngalami karusakan
tartamtu amarga kuwi, angel banget kanggo ngakoni iki amarga mesthi wae ora ana sing kepengin tanggung jawab.
Utawa dhokter banjur uga bisa kroso tanggung jawab kanggo iku.
Saliyane, yen aku bisa masang label coronavirus marang wong sawisé padha seda, konon, lan entuk dhuwit saka kuwi, mesthi
ana wong-wong sing kepengin njupuk kauntungan saka kahanan iki.
Lan sing wis cetha banget yaiku ing wiwitan, sanajan iku krisis kesehatan sing gedhe, wong sing mati luwih sithik.
Paling ora saiki ora maneh.
Lan banjur karo obat gedhe sing dipromosikake, sing dipaksakake liwat proses persetujuan khusus banget, ing ngendi
kabeh bel peringatan wis muni, bisa diomongake, nanging tetep dilakoni, mula jumlah korban jiwa banjur mundhak.
Iku paradoks, amarga kuduné nglindhungi utawa mbantu.
Sejatine kita nduwé kasus sing pancèn nulis: "wafat ing C".
Lan wong iku wis 14 dina sawisé vaksinasi katelu, mula dhèwèké kudu lunga kaping telu, bisa diomong ngono – lan ya, – banjur
dhèwèké seda lan umuré wis luwih saka 80 taun. Dadi, dhèwèké pancèn lara, asilé tes positif lan banjur seda amarga kuwi.
Lan kuwi siji-sijine sing kita duwé ing kana karo "an C", ya, minangka alesané.
Padha ora perlu tenan nulis iku.
Iku wis cukup yen padha milih kothak kanggo infèksi.
Nanging ing kene kuwi ora tau ditindakake.
Ing kéné, katoné wigati tansah nyatakaké apa iku.
Ya. Aku ora ngerti. Ya.
Sangat nyenengake.
Dadi kowe ngomong bab dhokter-dhokter sing menyang omahé wong sing wis seda, bisa diomong ngono. Ya, bener.
Oke.
Nanging wong kuwi uga ana ing rumah sakit, wektu kuwi.
Dheweke isih nganggo ventilator lan sapiturute. Dheweke ora slamet.
Inggih.
Lan apa sing wis sampeyan weruhi ing ranah sosial?
Maksudku, kowe mesthine lagi kontak karo kulawarga-kulawarga, karo wong-wong sing kena pengaruh.
Kowe mesthi bakal entuk sawetara barang ing kana.
Dadi sadurunge, kahanané kaya ngéné: ana wong sing mati. Wong-wong mau péngin ndeleng bukti saka aku.
Lan aku pancen duwe bukti imunisasi. Kita wis nindakake kuwi.
Sejatine kita wis kena coronavirus ing wiwitan taun 2020, mung kita durung ngerti.
Setahun setengah sawisé, kita wis konfirmasi liwat tes getih sing wis kita lakoni.
lan banjur entuk sertifikat imunitas iki liwat "Evidence of Reason" .
Ing akèh kasus, iki uga diakoni.
Isih nyoba lan sapiturute.
Kita tansah nindakake kuwi minangka langkah ngati-ati sadurunge sowan marang para pelanggan,
supaya padha krasa tentrem yen padha kepengin ndeleng.
Kita wis entuk cathetan, lan kuwi waé.
Pancen. Dadi kuwi siji bab.
Aku kudu ngomong, karo kampanye iki, kita weruh yen pamisahan iki sing mengaruhi masyarakat, sing kadadeyan ing
meja para pelanggan utawa ing meja kulawarga, uga kacermin ing kulawarga sing lagi duka.
Banjur ana tuduhan kaya: "... amarga dhèwèké ora divaksin, dhèwèké mati. Iki kesalahmu amarga kowe kabèh ora divaksin."
Lan banjur anggota kulawarga uga ora rawuh ing panguburan.
Lan aku pancen nemokake kabeh kuwi banget nyedhihaké.
Kepiye dumadakan topik iki koyo ngancani kabeh kanthi cara apa wae.
Sing mung penting yaiku apa kowe wis divaksin utawa ora.
Aku saiki ngomong rada aneh amarga wong-wong kene nyoba ngliwati sensor sethithik.
Ya. Sampeyan isih ngerti apa sing tak maksud.
Pancen. Lan aku mikir kuwi pancen sayangé, amarga kowe isih bisa ngrasakaké.
Wong-wong saiki kok kayane ora bisa maneh golek cara supaya rukun, mula nalika mbagi
warisan, bisa wae padha rebutan nganti adu mulut.
Kita wis nyumurupi iki kaping pirang-pirang.
Mung saiki, kuwi wis sadurunge.
Ing ngendi wong-wong diilangi saka upacara panguburan saben bisa, supaya padha ora ngerti yèn siji-sijiné wis seda.
Nanging yen ana wong sing kelangan ibune utawa bapake, mula aku kudu ngomong.
Ya, aku ora bakal nelpon dheweke, nanging yen dheweke nelpon aku lan takon, aku bakal mangsuli ya, mesthi.
Aku ora bisa ngomong: Aku ora diijini ngomong apa-apa amarga adhiku ora kepengin aku ngomong utawa semacam kuwi.
Aku sejatine mikir kuwi iku sing paling awon sing tau ana.
Dadi kowe uga nyadari owah-owahan iki? Ing wiwitan, mbok menawa kowe malah dikritik abot, utawa
wong-wong kandha: Hei, ya, virus iki pancen parah.
Lan kita padha wedi bab kuwi, lan mbok menawa kahanané wis rada owah, lan mbok menawa
uga amarga suntikan kuwi wong-wong padha mati.
Saiki kita wis duwe kuwi.
Wong-wong ora langsung ngajak aku ngomong nalika sesi konseling duka, nanging biasane
nalika kita duwe kontak kapindho utawa katelu.
Dadi konsultasi duka cita iku sejatine konsultasi pisanan?
Kontak awal, yen diomongake, ya.
Dadi dudu kontak pisanan, nanging ya, persis, obrolan pisanan sing kowe duwé, ing ngendi kowe mbahas kabèh sak isa.
Kowe tansah kudu nimbang kahanan apa sing saiki dialami déning sedulur.
Apa kowe wis bisa ngomong karo dheweke bab kabeh?
Aku tansah ninggalake selembar kertas ing kana sing wis ana sawetara perkara ditulis,
supaya padha duwe apa sing kudu dipikirake.
Iki persiapan, layanan panguburan lan sapiturute.
Pancen. Mula aku durung diajak ngomong.
Nanging aku kerep ngalami kahanan nalika aku menyang kana kaping pindho utawa kaping telu, banjur padha kandha, "Oh, Bu Spuhler."
Lan banjur padha ngerti video-videoku, wawancara-wawancaraku. Banjur padha langsung ngomong karo aku bab kuwi lan kandha yèn
padha mikir aku iki hebat banget amarga wani ngomong kabeneran.
Lan banjur kandhaa marang aku apa sing kok pikirake.
Aku kerep krungu wong ngomong, "Yen bojoku durung divaksin, mesthine isih urip."
Utawa: "Wiwit kaping pindho, Mummy krasa tambah parah."
Utawa: "Wiwit kaping telu, wis bisa ditebak karo Bapak."
Ya, saiki aku krungu iki saya kerep.
Lan utamane karo wong-wong sing wis yuswa tengah, umpama, sing angel dinilai, kabèh umuré antara 40 lan 60. Saiki padha nyadari.
Lan padha uga kandha kanthi cetha: "Ya, kita – ora bakal maneh."
Lan banjur kowe krungu pinten kulawarga sing ana ing ngendi sakabehe kulawarga kuwi ora divaksin babar pisan.
Dadi kuwi bab liyane.
Utawa sejatine ana wong ing saben kulawarga sing pancen wis nglakoni kuwi, sing wis kandha, "Kowe ora bakal nyekel aku!"
Dadi ana luwih saka sing dikira.
Sanajan kita diomongake yèn tingkat vaksinasi iki dhuwur banget utawa kuwi dhuwur banget, aku ora pracaya.
Ya, aku kira ana luwih akèh saka kita.
Kita mung durung padha kenal ing wiwitan.
Kita uga krasa cukup piyambakan.
Kita uga mikir, astaga, apa mung kita sing saiki ana ing kene?
Kita kabeh wis nyoba ngelingake kowe wiwitane.
Kita wis ngalami iki ing awal Januari lan Februari.
Lan kita kandha, "Hei kanca-kanca, aja menyang kana. Akeh saka kita sing lagi mati."
Dadi sanajan nganggo kuwi lan karo fakta-fakta... – kita wis weruh.
Ing endi kabèh wong sing mati amarga coronavirus?
Ora ana siji-sijia ing kana.
Ora mungkin maneh kanggo ngyakinke wong-wong mau nganggo fakta.
Pungkasané malah padha nuntut supaya kabèh rereged kuwi disetujoni.
Padha bungah banget
minangka obat, minangka obat mujarab, saktenane
Lan aku mung mikir iki sayangé amarga akèh wong saiki ora manèh padha pitakon bab iki.
Kesadaran babagan kesehatan wis lunga menyang ngendi?
Kita duwe bengkel kayu sing ramah lingkungan. Umume pelanggan kita padha ramah lingkungan utawa vegan utawa apa wae.
Padha biasane urip kanthi sehat.
Kita ngolesi lemari nganggo minyak alami.
Nanging amarga kabeh rereged kuwi, padha mlayu menyang dhokter.
Kita ora ngerti.
Wong-wong kuwi bakal seneng banget.
Yen babagan panganan, padha mesthekake manawa panganan kuwi ora tau dirawat nganggo pestisida ing kahanan apa wae.
Padha ngidini awaké dhéwé ngalami terapi gen...
Ora ngerti.
Ya, kuwi uga bab sing pancen ora tau bisa kita pahami.
Sing wis kelakon ing pikirané wong-wong yaiku padha wis ninggalaké pamikiran kritis lan padha
percaya buta marang kabèh sing saiki kedadeyan.
Apa padha wis padha kelangan firasat?
Ora kaya kita nindakake pakaryan sing nyebar ing endi-endi.
Tenan? Yen tukang kubur ngelingake kowe, kowe kudu nganggep serius.
Aku ora tau ngerti kenapa wong isih...
Kepiye reaksi-reaksiné?
Dadi nalika kowe ngomong, "Hei, wong-wong padha ngomong iki lan kuwi, nanging kita wis ngalami persis kosok
baline," kepiye reaksi wong-wong nalika kowe ngandhani kuwi?
Ya, padha ngrungokake, lan nalika sampeyan ketemu maneh karo wong-wong mau ing wektu sabanjure, padha lagi divaksinasi.
Dadi wis kelakon. Senajan kowe luwih kurang wis ngelingake dhèwèké sadurungé.
Lan sampeyan kandha yèn saiki wis sawatara wong sing nyadari yèn mbok menawa pilihan sing wis digawe kuwi
ora bener. Yèn padha wis nggawe sawetara sambungan.
Apa mbok menawa uga ana pangembangan saka: Ing wiwitan, ora ana babar pisan...
Lan saiki kowe ngomong manawa mbok menawa wong-wong padha nggawe sambungan tartamtu ing kana, mbok menawa malah bola-bali.
Apa kuwi uga sawijining pangembangan tartamtu saka wektu ke wektu?
Ya, mesthi. Mesthi.
Wiwitané, padha ora weruh kuwi.
Kita wis ana pati. Uga ana dhokter-dhokter sing wani.
Banjur padha nulis yèn pati mau disebabaké pihak katelu (vaksinasi). Lan banjur uga ana otopsi déning polisi.
Apa kuwi kedadéyané, yèn ing kono ditulis kaya ngono, apa bakal ana otopsi?
Ya, banjur bakal disita. Iku pati sing ora alamiah.
Yen ditulis pati amarga suntikan, banjur
Ya, iki ora alamiah. Tepat.
Lan banjur dianakake otopsi, nanging déning departemen penyelidikan kriminal, yaiku polisi.
Lan kebeneran, ing kasus iki, sedulur padha nduwé janjian karo dhokter ing dina Jumat kanggo suntikan booster.
Bener. Lan otopsi kuwi ana ing dina Rebo.
Lan banjur padha mung ngenteni asilé.
Lan kabèh sing metu mung henti jantung.
Sambungané durung ditliti.
Ya, padha ana ing kana dina Jumat (kanggo vaksinasi) lan entuk suntikan sabanjure. Mangkono wae.
Ya, lan ing wiwitan kuwi luwih kaya ngono, mesthi wae padha percaya kabeh.
Lan yen kowe ngomong kosok baline, ya wis.
Lan kowe bisa uga wis krungu siji utawa loro obrolan ing antarané kanca-kancamu.
Aku kerep krungu wong-wong kandha: Aku percaya marang pamaréntah; pamaréntah iku dipilih déning rakyat. Ya, lan padha ora pracaya
yèn pamaréntah bakal nindakake apa-apa sing ala marang rakyat.
Apa sing kowe karepake? Kowe ora nggawa apa-apa maneh. Ya,
Lan kita ora bisa nglawan para dhokter sing ndhukung iki, sing nyokong kabèh.
Kita ora duwe kasempatan. Minangka pasien, kowe percaya marang dhoktermu.
Ya, lan katoné padha isih ana ing ndhuwur kita.
Apa ana kedadeyan tartamtu sing pangrembakané mlaku ing arah sing kosok baline? Utawa apa iki proses alon-alon saka, "Ya, aku
percaya kuwi lan dhèwèké pancèn mati amarga virus," nganti, "Ya, terapi gen iki bisa… mbok menawa kuwi sing nyebabaké," ta?
Kaya sing wis tak kandhakake, kita pancen nonton kabeh sing dibayar dening GEZ, kita ora nonton apa-apa maneh.
Kita tansah ngindhari iki amarga kita pancen ora pengin kebanjiran omong kosong.
Nanging kowe bisa ngerti apa sing kelakon nalika kowe ngobrol karo wong-wong ing dalan. Amarga padha tansah ngomongake
bab kuwi, utawa nggambarake apa sing wis padha krungu ing kana.
Lan wong-wong uga padha melu dialog.
Lan saiki, yen ana wong sing kandha, "Hei, aku krasa ora enak tenan wiwit semana," banjur
wong sabanjure bakal wani ngomong kaya ngono uga.
Lan kuwi uga sawijining proses.
Kowe bubar nyadari kuwi saiki.
Luwih akèh wong saiki wani metu lan ngomong, "Ya, aku ora seneng karo kuwi."
Luwih maneh pengalaman sing dialami kulawarga babagan pati. Akeh kulawarga kena pengaruh luwih saka sapisan.
Ya, dheweke wis ngubur lima anggota kulawargane sajrone rong taun kepungkur.
Yen padha isih ora ngerti saiki, aku ora ngerti kudu ngomong apa.
Nanging mbok menawa isih ana sing kandha, "Ya, oke."
Ora kuwi.
Wadoné kandha, "Mesthi ora bakal manèh." Dadi dhèwèké uga yakin tenan yèn iki asil saka kabèh iki.
Amarga pancen ora bisa, ya.
Lan loro saka seduluré, loro-loroné durung yuswa 70 taun, ya.
Siji durung yuswa 60, sijine durung yuswa 70, lan loro-lorone wong tuwa umuré awal 80-an. Dadi ing endi
waé... Ya, utamané nalika kowe ngomongaké bab pangarep-arep urip, aku ora ngerti, konon, ya.
Lan dumadakan kabeh wong mati. Iku ora mungkin bener, ta?
Lan saiki padha bisa weruh.
Kaya sing wis tak kandhakake, aku krungu kuwi saya kerep.
Yen bojoku ora divaksin, mesthine dheweke isih urip, ya.
Utawa wiwit sing katelu, kaping papat, kaping lima, gumantung sepira akèh, kahanané malah mudhun, ta?
Sanajan umume sejatine padha kandha: wiwit sing katelu, kahanané saya mudhun.
Aku mikir yen kowe saiki malah luwih kerep menyang kana, kuwi mung pendapat pribadiku, mesthi wae. Luwih parah kowe krasa.
Ayo padha rembug maneh babagan garis wektu lan angka-angka.
Dadi, kanggo nyimpulake kanthi ringkes.
Taun 2020 sepi banget, luwih sepi tinimbang sadurunge.
Iki diwiwiti ing pungkasan taun 2020. Sampeyan bisa ndeleng ana sambungan wektu karo program vaksinasi.
Ing taun 2021, mesthi luwih saka...
Kuwi pancen nyenengake tenan. Nuwun sewu?
Wektu kuwi kabeh pancen ngrembaka tenan ing taun 2021.
2021 iku taun sing pancen nyenengake.
Lan apa sing kelakon ing taun-taun sabanjure? 2022, 2023?
Dadi taun 2022 isih padhet.
Nganti taun 2022, yaiku taun 2021 lan 2022, kita tansah weruh korelasine.
Ya. Dadi watara rong minggu sawisé, kiriman kuwi dikirim. Lan saiki wis taun 2023...
Dadi, rong minggu sawisé janjian suntikan...
Bener, ya, bener.
Lan saiki wis taun 2023 kayane wis mantep maneh.
Sejatine, taun iki kita maneh nduwéni jumlah pati paling dhuwur ing mangsa semi lan gugur.
Sanajan aku kudu nambahake manawa kanggo kita, kahanan pancen munggah maneh taun iki
tanggal 28 September, nalika akèh wong tilar donya.
Lan tanggal 18 September, iku diwiwiti maneh, ta? Padha diwiwiti maneh.
Iki diwiwiti karo rekomendasi resmi, bisa diomong, saka ...
Bener, lan kita uga ngerti saka kanca-kanca, yaiku saka kenalan sing makarya kanggo dhokter, sing dadi
asisten medis utawa semacamé, lan buku janjiné wis kebak. Ya,
Wong-wong wis ngenteni kesempatan kanggo nganyari kawruh.
Lan kahanané isih padha, kaya sing tak kandhakake, pas sepuluh dina maneh, persis kaya nalika diwiwiti kanggo kita.
Lan sing nggumunake saiki yaiku generasi tuwa maneh nyusul.
Banjur aku nyadari yèn kuwi dadi fokus utama.
Amarga saiki kita nduwé akèh wong sing umuré wis 30-an, sing lair ing taun 30-an, lan saiki
kabèh... Sing sejatiné ora aneh yèn dipandeng sepintas.
Wong tuwa mati, kuwi pancen wis lumrah, utamane yen umure wis 90 taun.
Mangga aja salah paham iki.
Nanging kuwi mung, kaya sing tak kandhakake, katon banget:
18. (September) iku wiwitané.
28 (September) – iku nalika kabeh diwiwiti.
Lan saiki kahanané wis dadi tentrem.
Lan sampeyan mesthi bisa nyumurupi saka kahanan mayit, kaya sing sampeyan kandhakake ing wiwitan.
Sayange, kowe bisa ndeleng.
Akeh banget saka wong-wong mau sing nduwé rai abu-abu, abu-abu banget, lan pucet kuning.
Dadi ora alamiah.
Ora kaya wong sing wis seda biasane katon.
Lan sing liyane, padha mung kuning kenceng uga.
Dadi kita nduwé akèh banget sing kuning, ya.
Kuning, apa kuwi uga ana gandhèngané karo ati?
Ing klompok dhokter sing dadi bagéan saka kita, akèh sing wis kandha yèn protein lonjakan iki cenderung nglumpuk ing ati.
Lan kuwi banjur bakal nggawe tampilan kuning iki.
Aku mung bisa mbaleni apa sing wis tak krungu.
Aku wis ora ngerti maneh.
Iku ora dadi wewengkon keahlianku maneh.
Nanging aku isih nduwé pengamatan lan peluruhan.
Autolisis iki diwiwiti luwih awal.
Kita njupuk akèh wong sing mung wis seda sedina.
Lan kowe ora bisa nyentuh wong-wong mau amarga kowe bisa ora sengaja narik kulité utawa apa waé.
Lan kuwi ora kudune kaya ngono. Ora mung sawise sedina.
Lan ora kabeh padha nampa kortison lan kemoterapi utawa apa wae kaya ngono. Kuwi salah siji alesané.
Ora, padha mati ing kahanan normal, aku bakal nyebut iku kahanan normal.
Nanging pancen kaya ngono kahanané. Iku sejatine ora bisa kaya ngono. Ora asring kaya ngono.
Kaya sing tak kandhakake, kuwi mesthi wis kaya ngono.
Wong sing sadurunge wis ngalami kemoterapi suwéné telung wulan utawa luwih lan banjur
seda amarga iku uga bakal langsung wiwit bosok.
Kita ora perlu ngomong bab kuwi. Iku banget ngenteki awak.
Nanging wong-wong mati tanpa kemoterapi. Utawa tanpa nampa dosis dhuwur kortison utawa apa wae. Utawa tanpa
morfin. Kepiye aku bisa ngerti apa sing ditampa ing kono?
Ya, lan kuwi banget katon. Lan kita isih weruh kuwi.
Lan sing bodho iku, padha nganakake upacara panguburan, sing bodho, aku durung ngerti apa kuwi apik utawa ala.
Wektu panguburan saiki wis ditambah dadi sepuluh dina. Sadurunge pitu dina. Wiwit pandemi diwiwiti.
Lan kuwi mesthi dadi masalah kanggo kita. Apamaneh babagan panguburan. Nalika upacara panguburan mung seminggu sawisé.
Lan kuwi nalika jenazah wis disusun. Kowe pancen kudu mriksa apa peti mati bakal ditutup luwih dhisik.
Iki mung jinis komunikasi sing beda sing saiki lagi kedadeyan tinimbang sadurunge.
Amarga penampilané almarhum.
Ya, persis. Sampeyan ora bisa ngarep-arep sedulur isih gelem nahan kuwi maneh.
Ya, kuwi tegese kowe uga nyampekake: "Hei, yen kowe pengin ketemu maneh karo wong kuwi, kowe kudu nindakake sadurunge
wektu iki, merga yen ora, ora bakal masuk akal," mangkono.
Pancen, ya.
Ana uga ambu lan sapiturute.
Kita bisa nyegah wong-wong mau ing skala gedhe, aku bakal ngomong, ya. Nanging ing
sawijining wektu, wong-wong mau bakal muncul maneh.
Pembusukan ora bisa dicegah, kajaba nganggo perawatan thanatopraxy.
Nanging ora ana siji-sijia sing nindakake kuwi.
Iku mung ditindakake kanggo transfer internasional. Utawa kanggo Michael Jackson utawa wong liya sing dibaringake luwih suwe.
Pancen. Yen ora, ora masuk akal.
Sampeyan ngomong yèn sawetara wulan kepungkur, nalika rekomendasi resmi manèh diterbitaké,
bisa diomongké kaya ngono, kabèh diwiwiti manèh.
Miturutmu, lelampahan iki bakal nggawa kita menyang ngendi?
Dadi kowe tau ngomong yen sawetara wong wis tangi lan padha pitakon bab iki. Nanging kowe isih weruh pola
sing cetha, yaiku nalika ana rekomendasi supaya divaksin, jumlah wong mati mundhak sawisé kuwi.
Miturutmu, lelampahan iki bakal menyang ngendi? Ing pakaryanmu uga, kowe lagi nyiapake apa?
Ya, kita mung tuku sethithik kanggo nyetok, mung supaya luwih aman, amarga pancen ora bisa
diprediksi bakal ngendi kabeh iki bakal pungkasané.
Mesthi aku ngarep-arep, mesthi wae, yen wong-wong pungkasane bakal mandheg mlayu menyang kana terus-terusan.
Iku bakal dadi siji kamungkinan.
Sing tak anggep sayangé yaiku masyarakat tuwa kita sing ora bisa mbela awaké dhéwé.
Utamané wong-wong sing manggon ing panti jompo.
Yen kowe ora duwe anak sing pinter lan cepet tanggap, kowe bakal sakabehe gumantung marang
kahanan kuwi. Ora ana sing bisa kowe lakoni.
Lan aku mikir kuwi sayangé. Amarga saiki, nalika kowe weruh, umpama wong-wong padha nuntut supaya masa
kepungkur dianggep, sanajan pihak liyané ora nindakake kuwi.
Utawa nalika program-program kaya MDR, umpama, dina Selasa kepungkur ana program babagan efek
samping vaksinasi. Aku mikir kuwi pancen wani banget.
Mesthi wae, ora kabeh wis diomongake; kuwi mesthi bakal kakehan kanggo warga biasa.
Nanging wis dibusak saka perpustakaan media.
Kowe ora bisa nonton maneh. Aku mung mikir kuwi sayangé.
Pendidikan diwiwiti saka ngendi? Napa, apa sing padha wedi?
Ya, padha nggawe kesalahan.
Nanging padha kudu tetep nampa lan ora nyoba nglepasake awake dhewe saka iku, banjur nerusake kaya
biyen, mung amarga saiki padha kepepet karo pira kaleng.
Ya, wis cukup milyaran wis kesia-siaake kanggo perkara liyane.
Ya wis, yen kahanané karo dhèwèké uga kaya ngono. Apa gunané?
Lan ya, bakal banget penting kanggo nrima kahanan iki.
Aku duwe karusakan sedhih sing luar biasa akeh.
Oh, kepiye carane wong isa mbalekake marang wong-wong pamitan sing ora tau diparingi?
Utawa konseling duka, ing ngendi padha ora diijini rawuh?
Ya, malah ngucap pamitan ing krematorium utawa ngancani kremasi? Kabeh iku dilarang.
Utawa kanca paling apik malah ora diijini rawuh ing panguburan amarga dhèwèké wis dikucilaké.
Apa sampeyan maksud sacara umum utawa kanggo wong-wong sing ora nduwé status tartamtu?
Ya, kowe kudu dadi bagéan saka lingkaran kulawarga cilik supaya bisa rawuh ing panguburan. Lan kuwi ora mungkin.
Mung nalika syarat tes lan sapiturute wis ditrapake, 3G utawa 2G sing ditrapake ing kuburan, gumantung kahanané.
Lan ya, bakal penting kanggo ngatasi masalah iki.
Wong-wong mung wis dicopot pérangan sing penting banget saka dheweke.
Lan utamane nalika ikatan kuwat.
Dadi tegesé yèn cucu buyut kuwi saktenané ora diijini menyang panguburan buyuté.
Nanging bisa uga gampang banget yen cicit iku nglampahi telung utawa papat taun pisanan uripe mung karo buyute.
Lan banjur ana ikatan sing kuwat ing kana.
Lan aku ora bisa ngomong marang dheweke, ora, kowe ora bisa teka.
Ya, kepiye carane bocah kuwi bisa bener-bener ngliwati sedhih iki utawa ngembangake proses duka sing sehat?
Maksudku, kowe mesthi bakal ngadhepi sedhih ing sawijining wektu.
Kita wis pengalaman ngucapake pamitan. Kita ngucapake pamitan saben dina.
Aja nganti lali bab kuwi.
Nanging pamitan iki pancen beda tenan.
Aku mung mikir kuwi sayangé.
Lan aku mikir iki isin manawa wong-wong isih nyimpen bebener.
Lan pancen ana sing kedadeyan.
Kabeh wis beda wiwit taun 2021. Mangkono kahanané.
Kabeh wis beda. Lan apa sing beda? Mung siji sing wis dikenalké sing beda.
Dadi ora pati angel ngerjakaké persamaan iki, bisa diomongké.
Ora, persis.
Iki perhitungan sing pancen normal lan prasaja. Lan yen kowe ora bisa ngerti, ya aku ora
ngerti. Maksude, alon-alon nanging mesthi...
Lan aku mung mikir yen para politikus kita ora bisa ngindhari tanggung jawab iki.
Lan kuwi uga ora mbantu, apa wae sing ditindakake.
Ora, aku mikir wong-wong kuwi kudune digawa menyang pangadilan. Miturutku, apa sing padha lakoni iku pembunuhan massal!
Saiki kowe pancen kudu ngucapake tembung iki kanthi banter.
Kuwi muni tembung sing abot, tuduhan sing serius.
Nanging yen kowe pancen ndeleng kanthi rinci, kowe pancen kudu mikir bab kuwi.
Ya, aku mikir ngono, kaya sing tak kandhakake, nanging kuwi dudu alesan. Nanging kanggo akèh wong, kuwi mung nyepetake
seda. Wong-wong kuwi mesthi bakal seda ing mangsa cedhak.
Utamane ing antarane wong tuwa.
Asring padha duwe akèh lara.
Lan kuwi malah nggawe luwih parah.
Iki ora dimaksudaké dadi alesan kanggo wong-wong sing kudu lunga luwih dhisik.
Nanging aku mikir akèh wong liya isih bakal urip yèn padha ora kecanthol karo barang-barang kuwi. Ya, tenan.
Lan aku mung ora mikir yen kuwi bener.
Lan padha mung kudu mbenerake awake dhewe kanggo kuwi.
Mula kita uga ngajokake laporan pidana ing Karlsruhe. Kita melu ing bab kuwi.
Lan aku pancen bisa nyaranake kuwi marang kabeh wong.
Mung sethithik iklan ing sisih.
Ing ZAAVV, Z-A-A-V-V, sampeyan bisa ngundhuh kertu. Sampeyan bisa ngisi. Sampeyan bisa ngirim ing BGH.
Dadi aku mung bisa ngomong marang kabeh wong, tindakna apa-apa bab iki! Lan aku mikir wong-wong kuwi kudu diproses hukum.
Lan utamane Pak Lauterbach, sing ngomong akèh omong kosong, ya, dadi menteri kesehatan, tenan.
Iki ora ana gandhengane karo kesehatan. Kanggo aku, iki menteri lara.
Ya, kowe ora ngerti apa kudu ngguyu utawa nangis. Mbok menawa nangis, luwih kamungkinan.
Ya, maksudku, aku ora tau langsung nyedhaki para politikus. Aku tansah nahan awak ing bab kuwi.
Nanging ya, nalika kowe weruh apa sing kedadeyan ing kene. Ya, ayo jujur. Banjur kowe kudu nindakake apa-apa.
Lan wong-wong ora kena mung nampa kabeh. Kuwi ora bener! Aku ora tau ngerti kuwi.
Ngendi kabèh semangat tempur wis lunga?
Mbok menawa kanggo sampeyan pribadi. Kepiye kahanané telung taun kepungkur?
Apa sing kowe sinau kanggo awakmu pribadi? Ing endi kowe ngalami momen pencerahan liyane? Utawa apa sing kowe sadhar nganti
kowe kandha, "Hei, saiki iki wis dadi cetha banget kanggo aku"?
Ya, kuwi kahanané aku saiki, utawa umume ing kulawarga kita. Kita wis sinau dadi kritis marang kabèh.
Lan uga aja ngandelake pratelan sing digawe wong liya. Lan tansah ngyakinke awak dhewe dhisik. Dadi, sacara umum aku
mung pracaya marang apa sing tak deleng langsung. Ora malah ing televisi utawa apa wae kaya ngono.
Saiki kita ngerti manawa kabeh bisa dipalsu.
Ya, mula pikirna dhewe sethithik, lakoni riset sethithik dhewe. Apa sing bisa ana ing mburi kabeh iki?
Kanggo nyebutake sawetara aspek positif: Kita ora tau ngalami masalah karo lockdown utawa apa wae. Kita tansah
ndeleng kabeh kanthi positif. Sejatine iku cukup nyenengake.
Ora ana apa-apa sing kedadeyan ing dalan. Nalika blanja, wong kudu njaga jarak. Yen sampeyan duwe janjian karo
dhokter, sampeyan kudu nelpon dhisik, banjur langsung mlebu.
Kowe ora perlu ngenteni. Mula kowe kudu fokus marang bab-bab positif sing metu saka kahanan iki.
Lan sing ora pengin tak tinggalake maneh yaiku kabeh wong sing wis tak temoni sajrone telung taun kepungkur.
Ya, aku kira sanajan sadurunge obat mujijat teka, wis cetha manawa C (koronavirus) mung mbukak watak sejati wong-wong.
Lan banjur kowe uga weruh pinten wong sing saktenane wis kowe salah nilai.
Pira wong sejatine nampilake citra marang donya njaba sing ora nggambarake sapa dheweke saktenane ing jerone.
Lan ing telung taun kepungkur, ya, amarga reorientasi, saiki wong-wong sing wis kowe temoni, lan pancen kaya
ngono. Saiki aku luwih apik banget tinimbang nalika wiwitan.
Mesthi. Lan kita ora wedi maneh. Kita wis bener-bener ngeculake rasa wedi kuwi.
Dadi kita ora ngidini apa-apa maneh ngganggu kita supaya ora nyimpang saka jalur.
Kajaba yen ana wong nyerang kulawarga langsung utawa semacamé. Bener.
Nanging mung wong-wong sing saiki kita kenal, aku pancen bangga marang dheweke
Apa sampeyan pengin ngomong apa-apa maneh marang wong-wong sadurunge kita rampung?
Ya, aku mung pengin nyengkuyung kabeh wong supaya nindakake kuwi.
Aja tansah pracaya kabeh sing kok krungu ing kana. Delengen dhewe.
Aja lali dadi kritis marang awakmu dhéwé. Ya, umume kritis marang kabèh.
Lan mung goleki kanca-kancamu.
Lan yen kita kuwat lan guyub rukun, ora ana apa-apa sing bakal kelakon marang kita.
Aku yakin tenan bab kuwi.
Oke, tembung pungkasan sing apik lan matur nuwun kanggo upayamu, Marlies sing kinurmatan.
Muga-muga kita bisa nggayuh akèh wong.
Ana akèh barang sing nyenengake ing kana.
Aku uga sinau akèh saka iki. Lan matur nuwun kanggo kawani lan dedikasi sampeyan.