რა მიიჩნევენ ამჟამად უდიდეს საფრთხედ გაერო, ჯანმოს, ევროკავშირი და მსოფლიო ეკონომიკური ფორუმი?
სწორი: დეზინფორმაციაში.
ამას გადაუდებლად უნდა შეებრძოლონ. 2023 წლის ნოემბრის შუა რიცხვებში საფრანგეთის სენატმა
განიხილა კანონპროექტი დეზინფორმაციის წინააღმდეგ.
შესაბამისად, პირებს, რომლებიც ფარმაცევტულ ინდუსტრიას კრიტიკულად აფასებენ, მაღალი ჯარიმები და პატიმრობა ემუქრებათ.
ნებისმიერი, ვინც გაბედავს მთავრობის სამედიცინო ნარატივების გაკრიტიკებას, შესაძლოა ამ კანონთან შეასკას.
2023 წლის დეკემბრის შუა პერიოდში გერმანიის ბუნდესტაგში CDU/CSU-ის საპარლამენტო ჯგუფმა იგივე პოზიცია დაიკავა.
მან წარადგინა წინადადება სათაურით: "ჯანმოს პანდემიის შეთანხმების შესახებ გამჭვირვალე მოლაპარაკებებისთვის –
დეზინფორმაციისა და შეთქმულების თეორიების წინააღმდეგ".
2024 წლის იანვრის შუა რიცხვებში, დავოსში, მსოფლიო ეკონომიკური ფორუმის ყოველწლიურ შეხვედრაზე
დეზინფორმაციასთან ბრძოლას ასევე უმაღლესი პრიორიტეტი მიენიჭა.
რატომ?
კორონავირუსის პანდემიის გამოცხადების შემდეგ,
საზოგადოების ნდობა პოლიტიკის, მედიისა და ჯანდაცვის ხელისუფლების მიმართ მნიშვნელოვნად შემცირდა.
ბევრი ადამიანი იტანჯება ვაქცინის გვერდითი ეფექტებისგან.
ახალგაზრდებში ასევე აღინიშნება სიკვდილიანობის მნიშვნელოვანი ჭარბი მაჩვენებელი.
მიუხედავად ამისა, COVID-19-ის ვაქცინაციის რეკლამა ისე გრძელდება, თითქოს არაფერი მომხდარა.
მაგალითად, ფედერალური ჯანდაცვის საგანმანათლებლო ცენტრი კვლავაც ამტკიცებს, რომ COVID-19-ის ვაქცინაცია ეფექტური და უსაფრთხოა.
მიუხედავად იმისა, რომ ვაქცინის მსხვერპლთა, ექიმების, სტატისტიკოსების, ვაქცინის შემქმნელების, პათოლოგების და
ა.შ. უთვალავი ხმა დიდი ხნის წინ დაამტკიცა საპირისპირო.
რა დაცინვაა ყველა იმ მსხვერპლისთვის, რომლებიც მძიმე დაზიანებებით დარჩნენ.
სწორედ ამ განსხვავებული აზრის მქონე ხმების ჩახშობაა სავარაუდო "დეზინფორმაციის" წინააღმდეგ ბრძოლის მიზანი.
სულ უფრო ხმამაღალი ხდება მოწოდებები, რომ კორონავირუსთან დაკავშირებული დანაშაულებისთვის
მხოლოდ სამართლებრივი ზომები იქნას მიღებული.
ქვემოთ ნახავთ სამგლოვიარო ბიუროს დირექტორს, მარლის შპიულერს, სამხრეთ გერმანიიდან.
ქალბატონი შპულერი საუბრობს თავის გამოცდილებაზე, რაც კორონავირუსის პანდემიის დაწყების შემდეგ აქვს. ის აცხადებს:
2021 წლის შემდეგ ყველაფერი შეიცვალა.
და ასკვნის: "ჩვენს პოლიტიკოსებს არ შეუძლიათ ამ პასუხისმგებლობაზე თავის არიდება".
არა, ვფიქრობ, ისინი ახლავე უნდა წარდგნენ სასამართლოს წინაშე.
ის, რასაც ისინი აკეთებენ, ჩემი აზრით, მასობრივი მკვლელობაა!
იხილეთ სორენ შუმანის ოდნავ შემოკლებული ინტერვიუ დამკრძალავ მარლის სპიულერთან აქ.
გაავრცელეთ ეს ინფორმაცია მზარდი ცენზურის პერიოდში და დაეხმარეთ უკაცენზურო ამბებს გავრცელებაში!
კეთილი იყოს თქვენი მობრძანება დღევანდელ ინტერვიუზე. მე ვარ ზორენ შუმანი და დღეს ინტერვიუს ავიღებ მარლისე შპიულერთან.
და დიახ, ჩვენ ვსაუბრობთ იმაზე, რაც მან ბოლო სამი-ოთხი წლის განმავლობაში გადაიტანა.
მარლისი დამკრძალავი ბიუროს დირექტორია.
ან კი, დაკრძალვის სახლში
და ეს საკმაოდ ამაღელვებელია, რადგან, ასე ვთქვათ, წინა ხაზზე ხედავ, რამდენი ადამიანი იღუპება და, შესაძლოა, რის გამო.
ჩემთვის ძალიან, ძალიან ამაღელვებელია, რომ აქ თქვენთან ერთად ვიზიარებ მის ხედვას, გამოცდილებასა და თავგადასავლებს.
და დიახ, მარლის, გსურთ კიდევ რამე თქვათ თქვენს თავზე და თქვენს ნამუშევარზე?
და ასევე, როგორ შეგხვდათ ეს საკითხები?
დიახ, ასეა: დიახ, მე მარლის შპიულერი ვარ, დიახ, 42 წლის.
მე და ჩემმა მეუღლემ 2007 წელს დავაარსეთ ეკოლოგიური სადურგლო ბიზნესი, რომელიც დაკრძალვის მომსახურებას სთავაზობს.
და ასე ჩავერთე.
ჩემი ქმარი ოსტატი მჭედლია, მე კი — ოსტატი დამკრძალავი.
ზუსტად. და დიახ, მას შემდეგ ჩვენ ჩვენს პატარა საოჯახო ბიზნესს ვმართავთ.
2007 წლიდან, ასე რომ, დაახლოებით 16 წელია.
ზუსტად, დიახ.
ასე რომ, თქვენ უკვე საკმაო გამოცდილება გაქვთ.
იმის მიხედვით, თუ რაოდენ ბევრი საქმე გაქვს, ხვდები, რა ხდება გარეთ.
დიახ, რა თქმა უნდა.
და ასე, როგორ დაიწყო ყველაფერი თქვენთვის?
რა იყო თქვენი პირველი გამოცდილებები ან შეხვედრები ამ დაგეგმილ პანდემიასთან, როგორც მას უნდა ეწოდოს?
როგორი იყო მასთან დაკავშირებით შენი პირველი გამოცდილება?
დიახ, მთელი ამ ამბის შესახებ, ისევე როგორც ყველამ, ჩვენც საინფორმაციო გამოშვებებიდან შევიტყვეთ.
გაითვალისწინეთ, რომ დასაწყისში გარდაცვლილისთვის სულაც არაფერი გვაქვს.
სინამდვილეში, 2020 წელს უფრო ნაკლები ადამიანი გარდაიცვალა, ვიდრე წინა წელს ან მასზე ადრეულ წლებში.
ასე რომ, უფრო პირქუში წელი იყო.
დიახ, თუმცა ოფიციალურად ეს 2019 წლის ბოლოს იყო, ის უკვე დაწყებული იყო.
მაშინ თქვეს: "ეი, ახლა კი მართლა ცუდადაა!"
ზუსტად.
და თქვენ თქვით, რომ 2020 წელს, ასე ვთქვათ, ცოტა ნაკლები საქმე გქონდათ.
ზუსტად, დიახ.
ჩვენ გვქონდა, bueno, გარდაცვალებათა რაოდენობა ყოველწლიურად ცვალებადია.
და ჩვენ აქ ვართ სოფელში, რომელიც დაახლოებით 8000-9000 მცხოვრებს ითვლის.
და ამბობენ, რომ – ყოველ შემთხვევაში, 2019 წლამდე ასე იყო – ყოველწლიურად მოსახლეობის ერთი პროცენტი იღუპება.
ეს დაახლოებით მოგცემთ სიკვდილიანობის მაჩვენებელს.
და უბრალოდ ასე იყო,
და ჩვენ ამ ადგილს ვიზიარებთ სხვა დამკრძალავთან, რომელიც ჩვენზე დიდი ხანია აქ არის.
და 2019 წელს, მგონი, 45 თუ 46 დაკრძალვა გვქონდა.
ჩვენნაირი პატარა დამკრძალავისთვის ეს ბევრია.
შემდეგ წელს კი, 2020-ში, მხოლოდ 35 გვყავდა.
ისე, ეს ნამდვილად არ არის ბევრი.
და მშვიდი წელი იყო.
ასე რომ, თქვენ ასევე შეგეძლოთ ბევრი პირადი საკითხის მოგვარება.
ზუსტად. და დიახ, ეს უბრალოდ არ ემთხვეოდა იმას, რასაც ტელევიზორში ამბობდნენ.
ყოველთვის ვფიქრობდი: დიახ, სად არიან ისინი?
სად არიან ყველა?
და ერთ მომენტში, უბრალოდ ასე იყო, რომ საავადმყოფოებში ყოველთვის ეწერა "გარდაცვლილი C-თი".
ზუსტად. ეს ყოველთვის ეწერა გარდაცვალების მოწმობაში.
და ერთ მომენტში გავაცნობიერეთ, რომ ეს მხოლოდ საავადმყოფოებში ხდება.
სახლის კოლექციების შემთხვევაში ეს საერთოდ არ გვქონია.
და კიდევ არის ჩვენს რაიონში ერთი მეიარაღე, რომელიც ასევე საქმის მცოდნეა.
და მას შემდეგ ტელეფონით ვსაუბრობთ, ან თავიდან თითქმის ყოველდღე ვსაუბრობდით, ჰო, და უბრალოდ ვუზიარებდით ერთმანეთს
ამ ცნობისმოყვარეობებს, რომლებიც ჩვენს ყურადღებას იპყრობდა.
პირველ რიგში, საავადმყოფოებში გარდაცვალების მოწმობების საკითხი.
ჩვენ ვფიქრობთ, რომ ესეც პრიორიტეტი იყო. უბრალოდ ცოტა მეტი ფული იყო, კი.
თუ ასეა ნათქვამი, ასე ვთქვათ.
ზუსტად, დიახ, არა ჩვენთვის, არამედ საავადმყოფოსთვის.
ზუსტად, და კი, უბრალოდ სახლში არ იყო.
იქ ადამიანები სრულიად ჩვეულებრივად იღუპებოდნენ.
და სწორედ ეს იყო პირველი რამ, რამაც ჩვენი ყურადღება მიიპყრო და დაგვაეჭვა.
და თქვენ ეს მარტო არ გააკეთეთ, არამედ კოლეგებთან იდეებიც გაცვალეთ.
ზუსტად. და მათაც მსგავსი დაკვირვებები ჰქონდათ.
მათაც შეამჩნიეს ეს, დიახ. ზუსტად.
კარგი.
და ასე, 2019 წელი, კონტექსტისთვის რომ ვთქვათ, ჩვეულებრივი წელი იყო, 2020-საც ბევრი არაფერი ჰქონდა გასაკეთებელი,
მიუხედავად იმისა, რომ, სავარაუდოდ, უკვე საკმაოდ გაღრმავებული იყო ძალიან სერიოზული ჯანდაცვის კრიზისი.
და შემდეგი თავი, ალბათ, 2021 წელს დაიწყო, არა?
სწორედ მაშინ შევამჩნიეთ ეს ნამდვილად.
ეს სინამდვილეში 2020 წლის ბოლოს დაიწყო.
"ფაქტების, მშვიდობის, თავისუფლების" დროს საკუთარ თავს შევპირდი, რომ წლების განმავლობაში,
ზოგჯერ ადვილია დაბნევა.
დიახ, ზუსტად, მათ ვაქცინაცია 2020 წლის ბოლოს დაიწყეს.
და წელი რომ დასრულებულიყო, მხოლოდ სამი, ოთხი, ხუთი დღე რჩებოდა.
არ მახსოვს, რამდენჯერ მოვინახულეთ მოხუცთა თავშესაფრები.
ანუ მხოლოდ მოხუცთა სახლებში, სახლში კი სულაც არა.
მაგრამ ჩვენ აუცილებლად არ ვფიქრობდით, რომ ეს ინექცია შეიძლებოდა ყოფილიყო.
ზუსტად. და დიახ, ასე იყო.
იანვარსა და თებერვალში კი მართლაც დაძაბული იყო.
კიდევ ერთი სტაჟიორი მყავდა, რომელიც სინამდვილეში პალიატიური მზრუნველობის ექიმი იყო, მაგრამ კარიერის შეცვლა მოისურვა,
რადგან თავის საავადმყოფოში რამდენიმე უცნაური რამ გადახდა.
და მე ვთქვი: "მაგრამ ჯერ არ ვიცი, რამდენი გარდაცვალება გვექნება. წინასწარ ვერასდროს იცი".
და მაშინ ყველაფერი ნათლად გამიაზრდა. და ძალიან გამიხარდა, რომ ის იქ იყო. რადგან ის უკვე უფროსი იყო და მართვის მოწმობაც
ჰქონდა. თავდაპირველად, სამართლებრივ ორგანოებთან ერთად დადიოდა. შემდეგ კი მან თავად დაიწყო მანქანის მართვა.
მან სტაჟირების ვადა გაახანგრძლივა, რათა დამეხმაროს.
მან თქვა, რომ სტაჟირებას არ დატოვებს, სანამ ყველას დამუშავებას არ დავასრულებთ, რადგან ძალიან ბევრი იყო.
და მართლაც იყო რვა თუ ცხრა გარდაცვალება წლის დასაწყისში, იმ კვირას.
ეს მართლაც დაძაბული იყო.
ეს მართლაც უჩვეულო იყო.
ასეთი არასდროს გვქონია.
კვირაში ოთხი ან ხუთი უკვე გვქონდა, მაგრამ არა რვა ან ცხრა.
ეს მართლაც ასე იყო, ნამდვილად უნდა დარწმუნებულიყავი, რომ არაფერი დაგვიწყებოდა და ყველაფერი ზუსტად დაგეფიქსირებინა.
რთული იყო ფეხი აჰყოლოდი, ასე ვთქვათ.
ზუსტად, დიახ. ეს მართლაც ამაღელვებელი იყო.
და შემდეგ, გაზაფხული უბრალოდ ჩუმი იყო.
იქ, სადაც ადამიანების უმეტესობა ჩვეულებრივ კვდება, უბრალოდ სიჩუმე იყო.
უკვე აღარაფერი ხდებოდა, ჰო.
ახლა 2021 წლის გაზაფხულია, არა?
ზუსტად.
უცებ ყველაფერი დაწყნარდა.
სულაც ძალიან, ძალიან ცოტა იყო.
ერთი, ორი, ასეთი ცოტა.
მგონი, ზედიზედ სამი კვირა არაფერი გვქონდა.
მაშინ ეს მართლაც უჩვეულოა.
და ჩვენ უბრალოდ ვფიქრობთ, რომ ისინი, ვისაც წინასწარ არსებული დაავადებები ჰქონდათ, ხანდაზმულები, ისინი,
ვინც ჩვეულებრივ ამ პერიოდში მოკვდებოდნენ, ისინი უბრალოდ უფრო ადრე გარდაიცვალნენ, დიახ.
ინექციის მეშვეობით
და დიახ, როდესაც მკურნალობა დაიწყო მათთვის, ვისაც წინასწარ არსებული დაავადებები ჰქონდა, ჩვენ ეს კვლავ შევამჩნიეთ.
რადგან შემდეგ ყველა არახასიათობრივი სიკვდილი მოხდა.
უბრალოდ მკვდარი წევს საწოლში, ჰო.
მაშინ გულის გაჩერება.
დიახ, უბრალოდ ძალიან უცნაური რაღაცები.
ჩვენც გვყავდა გარდაცვლილები.
ეს საკმაოდ შემზარავი იყო.
დიახ, მართლა სისხლი სდიოდათ ყოველი ფორიდან.
ეს არ იყო კარგი.
ეს 16 წლის განმავლობაში ერთხელაც არ გვქონია.
უბრალოდ უცნაური რამეები მოხდა, რაც მანამდე არ იყო.
როდის იწყება სინამდვილეში დამკრძალავი ბიუროს მუშაობა?
მაშასადამე, გარდაცვალების შესახებ დაფიქსირდა შეტყობინება. შემდეგ, ალბათ, არის სხვა საკითხებიც, რომლებიც გასარკვევია.
და თქვენ როდის ერთვებით საქმეში?
ისე, ეს დამოკიდებულია იმაზე, თუ სად გარდაიცვლება ადამიანი.
საავადმყოფოში ექიმი გასცემს გარდაცვალების მოწმობას.
და თუ სახლში გარდაიცვლებით, ექიმი სახლში უნდა გამოიძახოთ.
ზოგიერთი ოჯახის ექიმი თავის ტელეფონის ნომერს გასცემს და მერე ისინი მოდიან.
ან, ექიმების კაბინეტების სამუშაო საათების დასრულებისას, თქვენ ურეკავთ გამოძახებით სამსახურს.
და ისინი რაღაც მომენტში გამოგიგზავნიან ექიმს.
იმ პირობით, რომ მორიგე სამსახურის მომსახურება ხელმისაწვდომია.
არ ვიცი, ახალი გადაწყვეტა იქნება თუ არა. რადგან ჩვენი მორიგე სერვისი შემცირდება.
კარგი.
დიახ, ეს არც ისე სასიამოვნოა.
დიახ.
ზუსტად. და დიახ, როდესაც ექიმი იქ იყო
და თუ გარდაცვალების მოწმობაში არ არის მითითებული: "გარდაცვალების მიზეზი უცნობია", მაშინ ჩვენ შეგვიძლია მოსვლა.
კარგი. და ეს დაახლოებით როდის ხდება, რომ მაყურებელს წარმოდგენა ჰქონდეს?
ამას ნათესავებთან განვიხილავთ.
გარდაცვლილი შეიძლება დარჩეს სახლში 36 საათამდე.
აჰ, კარგი.
რადგან ბევრი ოჯახი მას დამშვიდობებისთვისაც იყენებს.
ამის შემდეგ, ცვლილებები მაინც მოხდება.
და მათაც არ სურთ აუცილებლად ღია კუბოს დანახვა.
ეს გასაგებია. ეს არა უშავს.
სახლში სხვა ატმოსფეროა.
თუმცა, ჩვენ უკვე გვითხრეს, რომ მაშინვე უნდა მოვსულიყავით.
დილის სამი საათი იქნება თუ სხვა დრო, ის ასევე ხელმისაწვდომია.
მაგრამ გაცილებით ნაკლებად ხშირად.
სინამდვილეში, ადამიანების უმეტესობა დილამდე ელოდება, სანამ დარეკავს.
დიახ, მაგრამ ეს ნიშნავს, რომ თქვენ ასევე შეამჩნიეთ მკაფიო განსხვავებები იმ მდგომარეობაში, რომელშიც გარდაცვლილი იპოვეთ.
დიახ, ეს უკვე რამდენჯერმე გამოვცადეთ და ეს იყო სრულიად უჩვეულო.
იმდენი სისხლით
2020 წლის ბოლოდან ან 2021 წლის დასაწყისიდან, ასე ვთქვათ.
ეს 2021 წელს იყო.
იგივე ვრცელდება 2022 წელს.
ეს არის ის, რაც ჩვენ, მეტ-ნაკლებად, ბოლო ორი წლის განმავლობაში, ან, უფრო სწორად, უკვე სამი წლის განმავლობაში გამოვცადეთ. დიახ.
და ის, რასაც ჩვენ ჯერ კიდევ ვხვდებით, არის ის, რომ ზოგჯერ, როდესაც სამოქალაქო გლოვის სახლებს ვსტუმრობთ,
მე უკვე ვითათბირე სხვა დამკრძალავებთან, რომლებიც იმავეს განიცდიან.
ჩვენ ზოგჯერ ვსტუმრობთ სამგლოვიარო სახლებს, სადაც ვგრძნობთ
თითქოს გარდაცვლილს სრულიად აღარ აღენიშნება სიკვდილისშემდგომი დაჭიმულობა, ან ის ძალიან
სწრაფად ქრება და დეკომპოზიცია დაუყოვნებლივ იწყება.
უბრალოდ ყურადღებით უნდა იყო დათვალიერებებისას.
რა თქმა უნდა, ამის გარანტია ისეთი ხანგრძლივი აღარ არის, როგორიც ადრე იყო.
რეგულარულად, რამდენ ხანს გრძელდება სიკვდილის შემდგომი გაშეშება?
ფაქტობრივად, ორმოცდარვა საათი.
ისინი, როგორც წესი, 5 გრადუსზე ინახებიან, გარდაცვლილები.
მაშინ ეს ნამდვილად ორი დღეა.
და ახლა ის მნიშვნელოვნად მოკლეა. ეს ნიშნავს
ეს ასევე შეიძლება იმ გენური თერაპიის ინექციების გამო იყოს, რომლებიც გამოყენებულ იქნა და
რომლებმაც, ასე ვთქვათ, შესაძლოა ცვლილება გამოიწვიეს.
ჩვენ ასევე ვართ კონტაქტზე ექიმებისა და სხვა ადამიანების ჯგუფთან.
და ასევე არიან ისეთებიც, ვინც ბევრს მუშაობს ბნელი ველის მიკროსკოპით.
მე ამას ნამდვილად ყველას ვურჩევ.
თუ იცნობთ ნატუროპატს ან ვინმეს, ვინც ბნელი ველის მიკროსკოპიით მუშაობს, სთხოვეთ, რომ ეს გააკეთოს.
ეს ძალიან საინტერესოა.
ჩვენც ასე მოვიქეცით.
და შოკირებულები ვიყავით, როდესაც აღმოვაჩინეთ, თუ რაოდენ სავსე იყო ჩვენი სისხლი მძიმე მეტალებით.
და ახლა მთელი ამ ხნის განმავლობაში დეტოქსს ვაკეთებდით, რეგულარულად ვიღებდით ვიტამინებს და ასე შემდეგ.
და ჩვენ ნამდვილად ბევრად უკეთესად ვართ, ვიდრე ადრე.
ზუსტად. და დიახ, მათ ნამდვილად უკვე ჩაატარეს სხვადასხვა ტესტები, საკუთარი სისხლით, სხვადასხვა პარტიით და ასე შემდეგ.
მათ ასევე შეამჩნიეს სისხლის უკიდურესად სწრაფი დაშლა.
და ეს, რა თქმა უნდა, ემთხვევა ჩვენ მიერ გაკეთებულ დაკვირვებას.
ისინი ამას ისე ხსნიან, რომ შესაძლოა, უბრალოდ ასეა.
დიახ.
ვფიქრობ, ასევე საინტერესოა, რომ ამ პროფესიაში დაახლოებით 16 წელია მუშაობთ.
და შემდეგ, ასე ვთქვათ, ერთი-ორი პანდემია გავრცელდა ქვეყანაში. ღორის გრიპი, ფრინველის გრიპი და ასე შემდეგ.
სადაც მსგავსი სცენარები ვითარდებოდა. როგორ მოახდინეთ რეაქცია, როდესაც ეს საბოლოოდ დაიწყო, დაახლოებით სამი-ოთხი წლის წინ?
როგორი გრძნობები გქონდათ იმ დროს? თუ უკვე გქონდათ გარკვეული ინტუიცია, თუ რისი ბუნების შეიძლებოდა ყოფილიყო ის?
თავიდანვე უცნაურად მომეჩვენა. მხოლოდ იმის გამო, თუ როგორ გადმოსცეს ეს ტელევიზიით.
ჩვენ ამის შესახებ სიახლეებშიც მოვისმინეთ. და ეს ყოველთვის ჩვენი ვახშმის დრო იყო.
ასე რომ, ჩვენ სინამდვილეში ყოველთვის ვუყურებდით ამბებს ჭამის დროს.
ალბათ, საუკეთესო იდეა არ არის.
არა.
ჩვენ ამას დიდი ხნის წინ შევწყვიტეთ.
დიახ, და მართლაც, თავიდან უსიამოვნო შეგრძნება გვქონდა, რადგან არ ვიცოდით, რას უნდა ველოდეთ.
მაგრამ ის მალევე ჩაცხრა, უბრალოდ ჩვენი პროფესიული გამოცდილების წყალობით.
ჩვენ ვნახეთ, რომ საავადმყოფოებს, როგორც ჩანს, მხოლოდ ფულის შოვნა სურდათ, რადგან სხვა გზა არ
ჰქონდათ. და უცნაურია, მაგრამ სახლში არავინ გარდაცვლილა.
ხოლო წინა პანდემიების დროს, ჩვენს რაიონს, როგორც ჩანს, არასდროს შეხებია.
დიახ, კარგი, იქაც არაფერი იყო.
მგონი, ის ექსპერიმენტები წარუმატებელი აღმოჩნდა, არ ვიცი.
უბრალოდ, ამის გატანა ვერ შეძლეს. არ ვიცი.
დიახ, ჩვენთვის ეს ნამდვილად მხოლოდ ინექციის დაწყებისთანავე დაიწყო.
მაშინ ყველაფერი მშვიდი, ნორმალური იყო.
ზოგჯერ მეტი იყო, ზოგჯერ ნაკლები.
დიახ.
ძალიან საინტერესოა ისიც, რომ თქვენ უკვე ორჯერ აღნიშნეთ, რომ თავდაპირველად არაფერი შეგიმჩნევიათ და რომ, ასე ვთქვათ,
ეს შტამპი მხოლოდ საავადმყოფოში გარდაცვლილებს დაადეს. არსებობს ვარაუდი, რომ ამის უკან ფინანსური ინტერესებიც დგას.
ეს, ასე ვთქვათ, პირველი შემთხვევა არ იქნებოდა.
ჩვენ ოჯახებისგან მოვისმინეთ და არ მინდა სახელების დასახელება, მაგრამ მათ რეალურად შესთავაზეს ფული პალატის
ექიმებმა, თუ ჩანაწერებში კოვიდ-19-ის მითითების ნებას დართავდნენ.
უბრალოდ, ეს ჩემთვის ნამდვილად შოკისმომგვრელია.
ვფიქრობ, ეს აქ უკვე სისხლის სამართლის დანაშაულია.
სინამდვილეში, საით უნდა წავიდეს ადამიანი?
ეს, დიახ, მანიპულაციაა, როდესაც ადამიანებს ფულს სთავაზობენ.
წარმომიდგენია, ბევრი დათანხმდებოდა, თუ, ასეც რომ არ იყოს, სულ არ გაქვს რაიმე დანაზოგი, ალბათ.
ნამდვილად ვფიქრობ, რომ სკანდალურია, რომ არავინ არაფერი თქვა და არავის არაფერი გააკეთა ამის წინააღმდეგ.
დიახ, ეს, ასე ვთქვათ, ჩარჩო ხშირად ისე ინტერპრეტირდება, როგორც მოსახერხებელია,
ასე, ან იქ, სადაც ამის გამკეთებლისთვის არსებობს გარკვეული ინტერესები ან გარკვეული უპირატესობები.
მაგალითად, თუ ვინმემ უკვე მიიღო ასეთი გენური თერაპიის ინექცია და შედეგად გარკვეული ზიანი მიიღო, ძალიან რთულია
ამის აღიარება, რადგან, რა თქმა უნდა, არავის აქვს რეალური ინტერესი, ამაზე პასუხისმგებლობა აიღოს.
ან ექიმიც შეიძლება ამაზე პასუხისმგებლად იგრძნოს თავი.
მეორე მხრივ, თუ ადამიანების გარდაცვალების შემდეგ, ასე ვთქვათ, მათ კორონავირუსის იარლიყს მივამაგრებ და ამით ფულს ვიშოვი,
მაშინ, ბუნებრივია, ზოგიერთს ამის ბოროტად გამოყენება მოუნდება.
და ის, რაც უკვე ძალიან ნათელია, არის ის, რომ თავდაპირველად, მიუხედავად იმისა, რომ ეს უზარმაზარი
ჯანდაცვის კრიზისი იყო, ნაკლები ადამიანი იღუპებოდა.
ყოველ შემთხვევაში, აღარ.
და შემდეგ, ამ დიდი საშუალებით, რომელსაც აქებდნენ და რომელიც ძალიან განსაკუთრებული დამტკიცების პროცესით გაატარეს,
სადაც, ასე ვთქვათ, უკვე ყველა საგანგაშო სიგნალი ჩართული იყო, მაგრამ მაინც გაატარეს, გარდაცვლილთა რიცხვი გაიზარდა.
ეს პარადოქსულია, რადგან ის დაცვას ან დახმარებას უნდა ახდენდეს.
სინამდვილეში გვქონდა შემთხვევა, სადაც პირდაპირ ეწერა: "გარდაიცვალა C-ში".
და კაცს მესამე ვაქცინაციიდან 14 დღე გავიდა, ასე რომ, მან, ასე ვთქვათ, მესამედ უნდა გაიკეთოს – და დიახ, – შემდეგ ის გარდაიცვალა,
თანაც უკვე 80 წელს გადაცილებული იყო. ასე რომ, ის მართლაც მძიმედ იყო, ტესტი პოზიტიური ჰქონდა და შემდეგ ამისგან გარდაიცვალა.
და ეს იყო ერთადერთი, რომელსაც მიზეზად "ან C" ჰქონდა, დიახ.
ისინი სინამდვილეში არც კი უნდა წერდნენ ამას.
ეს საკმარისია, თუ ისინი გადამდებია ველს მონიშნავენ.
მაგრამ აქ ასეთ რამეს უბრალოდ არ აკეთებდნენ.
აქ, როგორც ჩანს, მნიშვნელობა ენიჭებოდა იმას, რომ ყოველთვის ითქვას, თუ რა არის.
დიახ. არ ვიცი. დიახ.
ძალიან ამაღელვებელია.
ანუ, თქვენ საუბრობთ ექიმებზე, რომლებიც, ასე ვთქვათ, გარდაცვლილთა სახლებში მიდიან. დიახ, სწორია.
კარგია.
მაგრამ ის კაციც საავადმყოფოში იყო, მაშინ.
ის ჯერ კიდევ სუნთქვის აპარატზე იყო და ასე შემდეგ. უბრალოდ ვერ გადაიტანა.
დიახ.
და რა შეამჩნიეთ სოციალურ სფეროში?
ანუ, თქვენ ალბათ კონტაქტში ხართ ოჯახებთან, დაზარალებულებთან.
იქ აუცილებლად რამეებს წაიღებ.
ადრე ასე იყო: ჩვენ გვქონდა გარდაცვალებები. მათ ჩემგანაც უნდოდათ მტკიცებულების ნახვა.
და მე მართლაც მაქვს იმუნიტეტის დამადასტურებელი საბუთი. ჩვენ ეს გავაკეთეთ.
სინამდვილეში, 2020 წლის დასაწყისში კორონავირუსი უკვე გვქონდა, უბრალოდ არ ვიცოდით.
წელიწად-ნახევრის შემდეგ, ეს სისხლის ანალიზმა დაადასტურა.
და შემდეგ მიიღო ეს იმუნიტეტის სერტიფიკატი "გონიერების მტკიცებულების" მეშვეობით.
ბევრ შემთხვევაში, ეს ასევე აღიარებოდა.
ჯერ კიდევ ვტესტავ და ასე შემდეგ.
ჩვენ ამას ყოველთვის სიფრთხილის ნიშნად ვაკეთებდით მომხმარებლებთან ვიზიტამდე, რათა მათ თავი
დაცულად ეგრძნოთ, თუ ამის ნახვა მოესურვებოდათ.
შენიშვნა მივიღეთ და ამით ყველაფერია.
ზუსტად. ეს ერთი რამ იყო.
უნდა ვთქვა, რომ ამ კამპანიის ფარგლებში ჩვენ შევამჩნიეთ, რომ ეს დაყოფა, რომელიც საზოგადოებაში არსებობდა და რეგულარების მაგიდასთან
თუ ოჯახურ სუფრაზე ვლინდებოდა, ასევე აისახა დამწუხრებულ ოჯახებშიც.
შემდეგ კი ისეთი ბრალდებებიც გაისმა: "... რადგან აცრილი არ იყო, ამიტომ მოკვდა. თქვენი
ბრალია, რადგან არცერთი თქვენგანი არ არის აცრილი".
და შემდეგ ოჯახის წევრებიც არ დაესწრნენ დაკრძალვას.
და მე, სინამდვილეში, ეს ყველაფერი ძალიან სამწუხაროდ მივიჩნიე.
რა უცებ ეს თემა თითქოს ყველაფერს დაერთო.
მთავარი მხოლოდ ის იყო, აცრილი იყავი თუ არა.
ასე უცნაურად ვსაუბრობ ახლა, რადგან აქაური ხალხი ცენზურის გვერდის ავლას ცდილობს.
დიახ. რომ მაინც გესმის, რას ვგულისხმობ.
ზუსტად. და ვფიქრობ, ეს ნამდვილი სირცხვილია, რადგან ამას მაინც იგრძნობ.
ხალხი ერთმანეთთან საერთო ენას ვეღარ პოულობს, ამიტომ, როცა საქმე მემკვიდრეობის გაყოფას ეხება, ერთმანეთს ყელში ეჭიდებიან.
ეს რამდენჯერმე შევნიშნეთ.
მხოლოდ ახლა, ის უკვე ადრე იყო.
სადაც ადამიანებს, სადაც კი შესაძლებელია, დაკრძალვებზე არ უშვებენ, რათა ვერც კი გაიგონ, რომ ვინმე გარდაიცვალა.
მაგრამ თუ ვინმე ახლა დაკარგავს დედას ან მამას, მაშინ უნდა ვთქვა.
მე მას არ დავურეკავ, მაგრამ თუ თავად დამირეკავს და მკითხავს, რა თქმა უნდა, დავთანხმდები.
არ შემიძლია ვთქვა: არ მაქვს უფლება რაიმე ვთქვა, რადგან ჩემს დას არ სურს, ან რაღაც ამდაგვარი.
სინამდვილეში, ვფიქრობ, რომ ეს ყველაზე უარესია.
თქვენც შეამჩნიეთ ეს ცვლილებები? რომ თავდაპირველად, შესაძლოა, მკაცრად გაგაკრიტიკეს კიდეც, ან რომ
ხალხი ამბობდა: ჰეი, ჰო, ეს ვირუსი ძალიან ცუდია.
და ჩვენ ამის გვეშინოდა, და რომ, შესაძლოა, რაღაცები ცოტათი შეცვლილიყო, რომ, შესაძლოა, ხალხი სწორედ იმ ინექციის გამოც მოკვდა.
ახლა უკვე გვაქვს.
გლოვის კონსულტაციის სესიის დროს ადამიანები პირდაპირ არ მესაუბრებიან, მაგრამ, როგორც
წესი, ეს ხდება ჩვენს მეორე ან მესამე შეხვედრაზე.
ასე რომ, გაჭირვების კონსულტაცია, არსებითად, პირველი კონსულტაციაა?
პირველადი კონტაქტი, ასე ვთქვათ, დიახ.
ანუ არა პირველივე კონტაქტი, არამედ დიახ, სწორედ ის პირველი საუბარი, სადაც ყველაფერზე საუბრობთ, რამდენადაც შესაძლებელია.
ყოველთვის უნდა გაითვალისწინო, რა მდგომარეობაში არიან ახლა ნათესავები.
უკვე შეგიძლია მათ ყველაფერზე ესაუბრო?
იქ ყოველთვის ვტოვებ ბლოკნოტს რამდენიმე ჩანაწერით, რომ რამეზე დაფიქრდნენ.
ეს არის დაკრძალვის ორგანიზება, სამგლოვიარო მომსახურება და მსგავსი საკითხები.
ზუსტად. და ამიტომ, ჯერ არ მომმართავდნენ.
მაგრამ ხშირად ისე მომხდარა, რომ იქ მეორედ ან მესამედ მივდივარ და მერე ამბობენ: "ო, ქალბატონო სპიულერ".
და შემდეგ, ან იცნობენ ჩემს ვიდეოებს, ჩემს ინტერვიუებს. ისინი ამაზე პირდაპირ მესაუბრებიან და ამბობენ, რომ
ფიქრობენ, ეს შესანიშნავია, რადგან ვბედავ სიმართლის თქმას.
და შემდეგ მითხარი, რას ფიქრობ.
ხშირად მესმის, რომ ამბობენ: "ჩემი ცოლი აცრილი რომ არ ყოფილიყო, ის ახლა ცოცხალი იქნებოდა".
ან: "მეორე შემთხვევიდან დედას უარესად უჭირს".
ან: "მესამე ჯერზე მამასთან ეს მოსალოდნელი იყო".
ისე, ახლა ამას სულ უფრო და უფრო ხშირად ვისმენ.
და განსაკუთრებით საშუალო ასაკის ადამიანების შემთხვევაში, ვთქვათ, რომელთა შეფასებაც რთულია, ისინი
ყველა 40-დან 60 წლამდე იქნებიან. მათ ეს ახლა შეამჩნიეს.
და ისინი ასევე საკმაოდ ნათლად ამბობენ: "აბა, ჩვენ – აღარასდროს".
და მერე გესმის, რამდენი ოჯახია, სადაც ან მთელი ოჯახი საერთოდ არ არის (ვაქცინირებული).
ჰოდა, ესეც მეორე საკითხია.
ან სინამდვილეში ყველა ოჯახში არის ვინმე, ვინც ამას მართლა გაექცა და თქვა: "არ დაგიჭერთ!"
ასე რომ, უფრო მეტია, ვიდრე შეიძლება იფიქროთ.
თუნდაც გვეტყვიან, რომ ვაქცინაციის მაჩვენებელი ასეთი მაღალია, არ მჯერა.
ისე, მგონი, ჩვენ უფრო მეტი ვართ.
თავიდან უბრალოდ არ ვიცნობდით ერთმანეთს.
ჩვენც საკმაოდ მარტოსულად ვგრძნობდით თავს.
ჩვენც ვიფიქრეთ, ღმერთო ჩემო, ახლა აქ მხოლოდ ჩვენღა დავრჩით?
ჩვენ ყველამ თავიდანვე ვცადეთ გაგაფრთხილოთ.
ჩვენ ამის გამოცდილება გვქონდა იანვრის დასაწყისსა და თებერვალში.
და ჩვენ ვთქვით: "ეი, ბიჭებო, იქ არ წახვიდეთ. ბევრ ჩვენგანს ვკვდებით".
ასე რომ, ამ ყველაფერთან და ფაქტებთან ერთად... – ჩვენ ეს ვნახეთ.
სად იყვნენ ყველა, ვინც კორონავირუსით გარდაიცვალა?
იქ არაფერი იყო.
ფაქტებით მათთვის დამაჯერებლის შეთავაზება აღარ შეიძლებოდა.
საბოლოოდ, მათ მთელი იმ სისაძაგლისთვის თანხმობის მიცემაც კი მოითხოვეს.
ისინი ძალიან კმაყოფილები იყვნენ.
როგორც სამკურნალო საშუალება, როგორც სასწაულებრივი წამალი, ფაქტობრივად.
და უბრალოდ ვფიქრობ, სამწუხაროა, რომ ამაზე ამდენი ადამიანი აღარ იკითხავს.
სად გაქრა ჯანმრთელობის ცნობიერება?
ჩვენ გვაქვს ეკომეგობრული სადურგლო სახელოსნო. ჩვენი კლიენტების უმეტესობა ან ეკომეგობრულია, ან ვეგანი, ან რაიმე მსგავსი.
ისინი, როგორც წესი, ჯანმრთელად ცხოვრობენ.
კარადებს ვზეთავთ ბუნებრივი ზეთით.
მაგრამ ამდენი ჭუჭყის მიუხედავად, ისინი ექიმთან გარბიან.
ჩვენ არ გვესმის.
ისინი ამას ხარბად შეჭამენ.
რაც შეეხება საკვებს, ისინი ზრუნავენ, რომ ის არავითარ შემთხვევაში არ იყოს გენეტიკურად მოდიფიცირებული.
ისინი საკუთარ თავს გენურ თერაპიას უტარებენ...
წარმოდგენა არ მაქვს.
ისე, ეს ისაა, რაც ჩვენც არასდროს გვქონია ნამდვილად გაგებული.
ხალხის გონებაში ის მოხდა, რომ მათ უბრალოდ უარყვეს კრიტიკული აზროვნება და ბრმად ენდობიან ყველაფერს, რაც ახლა ხდება.
ყველამ დაკარგა ალღო?
ისე არ არის, თითქოს ჩვენ ისეთი ყოვლისმომცველი სამუშაო ვასრულებდეთ.
მართლა? თუ დამკრძალავი გაფრთხილებს, სერიოზულად უნდა მოეკიდო.
არასდროს მესმოდა, რატომ ადამიანები ჯერ კიდევ...
როგორი იყო რეაქციები?
მაშ, როდესაც თქვი: "ისინი ამასა და იმას ამბობენ, მაგრამ ჩვენ ზუსტად საპირისპირო გამოგვიცდია",
როგორ მოახდინეს რეაქცია ადამიანებმა, როცა ეს უთხარი?
დიახ, მათ მოუსმინეს და როცა შემდეგ ჯერზე შეხვდით, ისინი უკვე აცრილები იყვნენ.
მაშინ ეს უკვე მოხდა. მიუხედავად იმისა, რომ შენ მას მეტ-ნაკლებად წინასწარ გააფრთხილე.
და თქვენ თქვით, რომ ახლა უკვე ნაწილობრივ ასეა, რომ ადამიანები აცნობიერებენ, რომ, შესაძლოა, მათ მიერ გაკეთებული არჩევანი
არასწორი იყო. რომ ისინი უკვე ამყარებენ გარკვეულ კავშირებს.
იქნებ განვითარება ასევე იყო ასეთი: თავდაპირველად სულაც არა...
და ახლა ამბობთ, რომ შესაძლოა, ადამიანები იქ გარკვეულ კავშირებს ამყარებენ, შესაძლოა, რამდენჯერმეც კი.
ესეც დროთა განმავლობაში გარკვეული განვითარება იყო?
დიახ, აბსოლუტურად. აბსოლუტურად.
თავდაპირველად ისინი ამას ვერ ხედავდნენ.
ჩვენ უკვე გვქონდა გარდაცვალებები. ასევე არიან მამაცი ექიმები.
შემდეგ ისინი სიკვდილს მესამე პირის (ვაქცინაციის) მიერ გამოწვეულად აღრიცხავენ. შემდეგ პოლიციაც ატარებს გაკვეთას.
ასე იყო? თუ იქ ასე წერია, ჩატარდა თუ არა გაკვეთა?
დიახ, მაშინ ის კონფისკებული იქნება. ეს არაბუნებრივი სიკვდილია.
თუ წერია, რომ სიკვდილი ინექციით, მაშინ
დიახ, ეს არაბუნებრივია. ზუსტად.
და შემდეგ ტარდება გაკვეთა, მაგრამ სისხლის სამართლის გამოძიების დეპარტამენტის, პოლიციის მიერ.
და შემთხვევით, ამ კონკრეტულ შემთხვევაში, ჩვენს ნათესავებს პარასკევს ექიმთან ბუსტერის აცრისთვის ჩაწერა ჰქონდათ.
ზუსტად. და ექსპერტიზა ოთხშაბათს ჩატარდა.
და შემდეგ ისინი უბრალოდ შედეგს ელოდნენ.
და აღმოჩნდა, რომ გულის გაჩერება იყო.
კავშირი არ არის გამოკვლეული.
დიახ, ისინი პარასკევს (ვაქცინაციისთვის) იქ იყვნენ და შემდეგი დოზა გაიკეთეს. უბრალოდ ასე იყო.
დიახ, და თავიდან უფრო ასე იყო, რა თქმა უნდა, მთლიანად ენდობოდნენ.
და თუ საპირისპიროს იტყოდი, მაშინ "რა ვუყოთ".
და ალბათ გსმენიათ ერთი-ორი საუბარი თქვენს მეგობრებს შორის.
ხშირად მსმენია, რომ ადამიანები ამბობენ: "მთავრობას ვენდობი, ის ხალხის მიერ იქნა არჩეული". დიახ, და არ
სჯერათ, რომ მთავრობა ხალხს რაიმე საზიანოს გაუკეთებს.
რა გინდა? სხვა არაფერს მოიტან. დიახ,
და ჩვენ არ შეგვიძლია წავიდეთ იმ ექიმების წინააღმდეგ, რომლებიც ამის მომხრე არიან და მთლიანად ამას უჭერენ მხარს.
ჩვენ შანსი არ გვაქვს. როგორც პაციენტი, ენდობით თქვენს ექიმს.
დიახ, და როგორც ჩანს, ისინი მაინც რაღაცნაირად ჩვენზე მაღლა დგანან.
და იყო თუ არა გარკვეული მოვლენები, როდესაც ყველაფერი საპირისპირო მიმართულებით განვითარდა? თუ ეს იყო თანდათანობითი პროცესი, "დიახ,
მე ვენდობი ამას და ის ნამდვილად ვირუსით გარდაიცვალა"-დან "დიახ, ამ გენურ თერაპიას
შეეძლო... ალბათ, სწორედ ამან გამოიწვია ეს"-მდე, ასეა?
როგორც ვთქვი, ჩვენ ნამდვილად ყველაფერს ვუყურებთ, რასაც GEZ-ი იხდის, სხვა არაფერს აღარ ვუყურებთ.
ჩვენ მუდმივად ვერიდებით ამას, რადგან უბრალოდ არ გვინდა, რომ უაზრო სისულელეებით დატვირთონ.
მაგრამ ქუჩაში ხალხთან საუბრისას მიხვდებით, რა მოხდა. რადგან ისინი ამაზე მუდმივად საუბრობენ ან იმას იმეორებენ, რაც იქ მოისმინეს.
და ადამიანებიც დიალოგს აწარმოებენ.
და ახლა, თუ ვინმე იტყვის: "ჰეი, მას შემდეგ თავს საშინლად ვგრძნობ", მაშინ შემდეგი კაციც გაბედავს და იგივეს იტყვის.
და ესეც პროცესია.
ახლახან მიხვდი ამას.
სულ უფრო და უფრო მეტი ადამიანი ბედავს, რომ ღიად თქვას: "დიახ, მე ამით უკმაყოფილო ვარ".
დამატებით, ოჯახების გამოცდილება სიკვდილთან დაკავშირებით. ბევრი ოჯახი ერთზე მეტჯერ ზარალდება.
დიახ, მათ ბოლო ორი წლის განმავლობაში ოჯახის ხუთი წევრი დაკრძალეს.
თუ ახლაც არ ესმით, მაშინ აღარ ვიცი, რა ვთქვა.
მაგრამ ალბათ ჯერ კიდევ არიან ისეთები, ვინც ამბობს: "დიახ, კარგია".
არა, ისინი არა.
ქალბატონმა თქვა: "ნამდვილად, აღარასდროს". ასე რომ, ისიც მტკიცედ არის დარწმუნებული, რომ ეს მთელი ამბის შედეგია.
იმიტომ, რომ ეს უბრალოდ შეუძლებელია, დიახ.
და მისი ორი და-ძმა, რომელთაგან არცერთს 70 წელი არ ჰქონდა შევსებული, დიახ.
ერთი 60-ის არ არის, მეორე 70-ის არ არის, და ორივე მშობელი 80-იანი წლების დასაწყისშია. ასე რომ, სადღაც... დიახ,
განსაკუთრებით მაშინ, როცა საუბრობ სიცოცხლის ხანგრძლივობაზე, არ ვიცი, სავარაუდოდ, დიახ.
და უცებ ყველა კვდება. ეს ხომ სწორი არ უნდა იყოს, არა?
და ისინი ამას ახლა ხედავენ.
როგორც ვთქვი, ამას სულ უფრო და უფრო ხშირად ვისმენ.
ჩემი ცოლი რომ არ აცრილიყო, ის ახლაც ცოცხალი იქნებოდა, დიახ.
ან მესამე, მეოთხე, მეხუთე წლიდან, იმის მიხედვით, თუ რამდენი იყო, ყველაფერი დაქვეითდა, არა?
თუმცა, სინამდვილეში, უმეტესობა ამბობს: მესამის შემდეგ ყველაფერი გაუარესდა.
ვფიქრობ, თუ ახლა კიდევ უფრო ხშირად წახვალ, რა თქმა უნდა, ეს მხოლოდ ჩემი პირადი აზრია. რაც უფრო უარესად გრძნობ თავს.
მოდით, კიდევ ერთხელ ვისაუბროთ დროის ხაზსა და ციფრებზე.
მაშ ასე, მოკლედ რომ შევაჯამოთ.
2020 წელი ძალიან წყნარი იყო, უფრო წყნარი, ვიდრე ადრე.
ეს 2020 წლის ბოლოს დაიწყო. შეგიძლიათ დაინახოთ დროითი კავშირი ინექციების პროგრამებთან.
2021 წელს, ეს ნამდვილად ბევრად მეტი იყო...
საქმეებმა ნამდვილად აიღო. ბოდიში?
სწორედ 2021 წელს აიყვანა ყველაფერმა მაღალ სიმაღლეებზე.
2021 წელი მართლაც ამაღელვებელი წელი იყო.
და რა მოხდა შემდგომ წლებში? 2022, 2023?
ასე რომ, 2022 წელი მაინც დაძაბული იყო.
2022 წლამდე, ანუ 2021, 2022 წლებში, ჩვენ ყოველთვის ვამჩნევდით კორელაციას.
დიახ. ასე რომ, დაახლოებით ორი კვირის შემდეგ, პოსტი გამოქვეყნდა. ახლა კი 2023 წელია...
ასე რომ, ინექციის ჩატარებიდან ორი კვირის შემდეგ...
ზუსტად, დიახ, ზუსტად.
და ახლა 2023 წელია როგორც ჩანს, ისევ სტაბილიზდება.
სინამდვილეში, წელსაც ყველაზე მეტი გარდაცვალება გაზაფხულსა და შემოდგომაზე დაფიქსირდა.
თუმცა უნდა დავამატო, რომ ჩვენთვის საქმეები წელს, 28 სექტემბერს, როდესაც ბევრი ადამიანი დაიღუპა, ისევ მკვეთრად გააქტიურდა.
და 18 სექტემბერს ისევ დაიწყო, არა? ისევ დაიწყეს.
ეს, ასე ვთქვათ, ოფიციალური რეკომენდაციით დაიწყო...
ზუსტად, და ჩვენ ასევე ვიცით მეგობრებისგან, ანუ ნაცნობებისგან, რომლებიც ექიმებთან მუშაობენ, როგორც სამედიცინო ასისტენტები
ან რაღაც მსგავსი, და მათი ჩანაწერების წიგნები სავსე იყო. დიახ,
ხალხი ელოდა შესაძლებლობას, განეახლებინა თავისი ცოდნა.
და იქაც ყველაფერი ისევე იყო, როგორც ვთქვი, ზუსტად ისევ ათი დღე გავიდა, ისევე, როგორც ჩვენთვის დაიწყო.
და ახლა რაც თვალშისაცემია, ის არის, რომ უფროსი თაობა კვლავ უსწრებს.
მაშინ მივხვდი, რომ მთავარი აქცენტი სწორედ ამაზე იყო.
რადგან ახლა ბევრი გვყავს ოცდაათიანებში, სადაც ისინი ოცდაათიანებში დაიბადნენ, სადაც ახლა
ყველა... რაც ერთი შეხედვით უცნაური არ არის.
ხანდაზმულები კვდებიან, ასეთია ცხოვრება, განსაკუთრებით, როცა 90 წლის ხარ.
გთხოვთ, არასწორად არ გაიგოთ ეს.
მაგრამ, როგორც ვთქვი, ეს უბრალოდ თვალშისაცემია:
18. (სექტემბერი) იყო დასაწყისი.
28 (სექტემბერი) – სწორედ მაშინ დაიწყო ყველაფერი.
ახლა კი ყველაფერი წყნარდება.
და, როგორც თავში თქვით, გარდაცვლილის მდგომარეობიდან ალბათ მიხვდებით.
სამწუხაროდ, ეს აშკარად ჩანს.
მათგან იმდენს აქვს ეს ნაცრისფერი, ძალიან ნაცრისფერი, მოყვითალო სახე.
ასე რომ, ეს არაბუნებრივია.
არ არის ის, თუ როგორია გარდაცვლილი ადამიანი ჩვეულებრივ.
ხოლო დანარჩენებიც უბრალოდ წკარუნა ყვითლები არიან.
ასე რომ, უამრავი ყვითელი გვაქვს, ჰო.
ყვითელი, ეს ღვიძლისთვისაც ხომ არ არის კარგი?
ჩვენს ექიმთა ჯგუფში, რომლის ნაწილიც ვარ, ბევრმა უკვე აღნიშნა, რომ ეს შპროგლობულინის ცილა ღვიძლში გროვდება.
და ეს შემდეგ ქმნიდა ამ ყვითელ იერს.
მე მხოლოდ იმის გამეორება შემიძლია, რაც გავიგე.
უკვე ისევ არ ვარ ჩემს გონებაზე.
ეს ჩემი კომპეტენციის სფერო აღარ არის.
მაგრამ მე მაინც მაქვს დაკვირვება და დაშლა.
ეს აუტოლიზი ბევრად უფრო ადრე იწყება.
ჩვენ ბევრ ისეთ ადამიანს ვიყვანთ, ვინც სულ რაღაც ერთი დღის მკვდარია.
და მათ ხელს ვერ ახლებ, რადგან შეიძლება შემთხვევით კანი ააცალო ან რამე.
და ასე არ უნდა იყოს. არა მხოლოდ ერთი დღის შემდეგ.
და მათ ყველა არ უკეთებენ კორტიზონს, ქიმიოთერაპიას ან რაიმე მსგავსს. ეს იქნებოდა ერთ-ერთი მიზეზი.
არა, ისინი ჩვეულებრივ გარემოებებში გარდაიცვალნენ, მე მათ ჩვეულებრივ გარემოებებს დავარქმევ.
და მაინც, ასეთია რეალობა. ეს სინამდვილეში ასე არ უნდა იყოს. არა ასეთი სიხშირით.
როგორც ვთქვი, ეს ყოველთვის ასე ხდებოდა.
ადამიანი, რომელმაც მანამდე სამი თვის ან მეტი ხნის განმავლობაში გაიარა ქიმიოთერაპია და შედეგად
გარდაიცვალა, ასევე დაუყოვნებლივ დაიწყებს გახრწნას.
ამაზე საუბარი არ გვჭირდება. ეს სხეულისთვის უკიდურესად დამღლელია.
მაგრამ ხალხი ქიმიოთერაპიის გარეშეც კვდება. ან კორტიზონის მაღალი დოზებისა თუ სხვა რამის მიუღებლად. ან
მორფინის გარეშე. მე საიდან უნდა ვიცოდე, რას იღებენ იქ?
დიახ, და ეს ძალიან შესამჩნევია. და ჩვენ ამას დღესაც ვხედავთ.
და სულელური ისაა, რომ დაკრძალვას აწყობენ, რაც სულელურია, ჯერ არ ვიცი, ეს კარგია თუ ცუდი.
მათ დაკრძალვის პერიოდი ათ დღემდე გაზარდეს. მანამდე შვიდი დღე იყო. პანდემიის დაწყებიდან.
და ეს, რა თქმა უნდა, ჩვენთვის პრობლემაა. განსაკუთრებით დაკრძალვებისას. როდესაც დაკრძალვა მხოლოდ ერთი კვირის შემდეგაა.
და ეს მაშინ, როცა სხეული კუბოშია ჩასვენებული. ნამდვილად უნდა გადაამოწმოთ, კუბოს ადრე დახურავენ თუ არა.
უბრალოდ, ახლა სხვაგვარი კომუნიკაცია მიმდინარეობს, ვიდრე ადრე.
გარდაცვლილის გარეგნობის გამო.
დიახ, ზუსტად. ვეღარ მოელით, რომ ნათესავები ამას კიდევ შეეგუებიან.
დიახ, ეს ნიშნავს, რომ თქვენ ასევე გადმოსცემთ ინფორმაციას: "ჰეი, თუ მათ კვლავ ხილვას ისურვებ, ეს ამ დრომდე უნდა
გააკეთო, რადგან სხვა შემთხვევაში ეს აზრს დაკარგავს", ასე ვთქვათ.
ზუსტად, დიახ.
ასევე არის სუნები და ა.შ.
ჩვენ შეგვიძლია მათი მასშტაბურად შეჩერება, ვიტყოდი, დიახ. მაგრამ რაღაც მომენტში ისინი მაინც გამოჩნდებიან.
დეკომპოზიციის შეჩერება მხოლოდ თანატოპრაქსის მკურნალობითაა შესაძლებელი.
მაგრამ ამას არავინ აკეთებს.
ეს მხოლოდ საერთაშორისო გადარიცხვებისთვის კეთდება. ან მაიკლ ჯექსონისთვის, ან სხვა ვინმესთვის,
რომელიც უფრო ხანგრძლივი დროის განმავლობაშია დაწოლილი.
ზუსტად. წინააღმდეგ შემთხვევაში, აზრი არ აქვს.
თქვენ თქვით, რომ რამდენიმე თვის წინ, როდესაც, ასე ვთქვათ, ოფიციალური რეკომენდაციები კვლავ გაიცა, ყველაფერი თავიდან დაიწყო.
თქვენი აზრით, საით მიემართება ეს მოგზაურობა?
მაშ, თქვენ ერთხელ თქვით, რომ ზოგიერთმა ადამიანმა უკვე გააცნობიერა ეს და ეჭვქვეშ აყენებს. მაგრამ თქვენ მაინც ამჩნევთ მკაფიო
კანონზომიერებას, კერძოდ, რომ როდესაც ვაქცინაციის რეკომენდაციას იძლევიან, შემდგომში გარდაცვალების შემთხვევების რიცხვი იზრდება.
თქვენი აზრით, საით მიემართება ეს მოგზაურობა? რისთვის ემზადებით თქვენს სამსახურშიც?
ჩვენ უბრალოდ ცოტა რამ ვიყიდეთ მარაგისთვის, ყოველი შემთხვევისთვის, რადგან წინასწარ ვერაფრით
იწინასწარმეტყველებ, საითკენ მიექანება ეს ყველაფერი.
რა თქმა უნდა, იმედი მაქვს, რომ ადამიანები საბოლოოდ შეწყვეტენ იქ მუდმივად სირბილს.
ეს იქნებოდა ერთი შესაძლებლობა.
მე, სამწუხაროდ, მიმაჩნია, რომ ჩვენი საზოგადოების უხუცეს ნაწილს, რომელიც საკუთარი თავის
დაცვას ვერ ახერხებს, სწორედ ეს უბედურება სჭირს.
განსაკუთრებით ის ადამიანები, რომლებიც მოხუცთა თავშესაფრებში იმყოფებიან.
თუ არ გყავთ ყურადღებიანი შვილები, მაშინ მთლიანად ამ ყველაფრის მარწუხებში ხართ. ამას ვერაფერს უშველით.
და ვფიქრობ, ეს სამწუხაროა. რადგან ახლა, როდესაც ამას ამჩნევთ, ვთქვათ, რომ ხალხი მოითხოვს წარსულის საკითხის
განხილვას, მაშინაც კი, თუ მეორე მხარე ამას არ აკეთებს.
ან როდესაც, მაგალითად, პროგრამამ MDR-მა გასულ სამშაბათს ვაქცინაციის გვერდითი ეფექტების შესახებ
გადაცემა გააკეთა. ვფიქრობ, ეს ძალიან გაბედული იყო.
რა თქმა უნდა, ყველაფერი არ ითქვა; ეს რიგითი მოქალაქეებისთვის ზედმეტი იქნებოდა.
მაგრამ ის უკვე წაშლილია მედია ბიბლიოთეკიდან.
რომ ვეღარ უყურებ. უბრალოდ ვფიქრობ, რომ ეს სამწუხაროა.
სად იწყება განათლება? რა, რის ეშინიათ?
დიახ, მათ შეცდომა დაუშვეს.
მაგრამ მათ ეს უნდა შეასრულონ და არ უნდა სცადონ თავის დაძვრენა და ისე გაგრძელება, როგორც აქამდე, მხოლოდ
იმიტომ, რომ ახლა უამრავი ქილის მარაგში არიან ჩარჩენილები.
დიახ, სხვა რამეებზე ისედაც საკმარისი მილიარდები დაიხარჯა.
მაშინ მის შემთხვევაშიც არ აქვს მნიშვნელობა. რა აზრი აქვს?
და დიახ, ამასთან შეგუება უაღრესად მნიშვნელოვანი იქნებოდა.
მე უზარმაზარი ტკივილი მაქვს გულზე.
ოჰ, როგორ დაუბრუნოს ადამიანმა ხალხს ის გამოსამშვიდობებელი, რომელიც მათ უარყვეს?
ან სამგლოვიარო კონსულტაცია, სადაც დასწრების უფლება არ ჰქონდათ?
დიახ, დამშვიდობებაც კი კრემატორიუმში ან კრემაციაზე დასწრება? ეს ყველაფერი აკრძალული იყო.
ან საუკეთესო მეგობარს დაკრძალვაზე დასწრების უფლებაც კი არ მისცეს, რადგან ის გარიცხული იყო.
თქვენ ზოგადად გულისხმობთ თუ მათ, ვისაც კონკრეტული სტატუსი არ ჰქონდა?
დიახ, დაკრძალვას მხოლოდ ოჯახის ახლო წრეში მყოფი ადამიანები ესწრებოდნენ. და ეს შეუძლებელი იყო.
მხოლოდ მას შემდეგ, რაც სატესტო მოთხოვნა და ა.შ. ძალაში შევიდა, სასაფლაოზე, სიტუაციის მიხედვით, 3 ან 2 G მოქმედებდა.
და დიახ, მნიშვნელოვანი იქნებოდა ამ საკითხის მოგვარება.
ადამიანებს უბრალოდ ძალიან მნიშვნელოვანი ნაწილი წაართვეს.
და განსაკუთრებით მაშინ, როცა კავშირი ძლიერია.
ეს ნიშნავს, რომ შვილთაშვილს სინამდვილეში არ მისცეს უფლება, თავისი დიდი ბებიის დაკრძალვაზე წასულიყო.
მაგრამ ისევე სავსებით შესაძლებელია, რომ დიდ-ბებიამ ბავშვის ცხოვრების პირველი სამი-ოთხი წელი მხოლოდ თავისთან გაატარა.
და შემდეგ იქ ძლიერი კავშირია.
და მე მას ვერ ვეტყვი, რომ ვერ მოვა.
დიახ, როგორ უნდა შეძლოს ბავშვმა ამ მწუხარებისგან სწორად გათავისუფლება ან ჯანსაღი გლოვის პროცესის განვითარება?
ანუ, ცხადია, ერთ დღეს მაინც წააწყდები სევდას.
ჩვენ გამოცდილნი ვართ დამშვიდობებაში. ჩვენ ყოველდღე ვემშვიდობებით.
ეს არ უნდა დაგავიწყდეთ.
მაგრამ ეს დამშვიდობება სულ სხვა რამაა.
უბრალოდ ვფიქრობ, რომ ეს სამწუხაროა.
და ვფიქრობ, სამწუხაროა, რომ ადამიანები კვლავაც მალავენ სიმართლეს.
და რაღაც ნამდვილად ხდება.
2021 წლიდან ყველაფერი სხვანაირად არის. ასეთია ცხოვრება.
ყველაფერი განსხვავებულია. და რა არის განსხვავებული? მხოლოდ ერთი რამ არის განსხვავებულად შემოტანილი.
ასე რომ, განტოლების ამოხსნა, ასე ვთქვათ, არც ისე რთული ყოფილა.
არა, ზუსტად.
ეს სრულიად ნორმალური, მარტივი გამოთვლაა. და თუ ვერ ხვდები, რა გითხრა, არ ვიცი. ანუ, ნელა, მაგრამ მაინც...
და მე უბრალოდ ვფიქრობ, რომ ჩვენს პოლიტიკოსებს არ შეუძლიათ ამ პასუხისმგებლობის თავიდან არიდება.
და ესეც არ შველის, გადადგომით თუ სხვა რამით.
არა, ვფიქრობ, ისინი სასამართლოს წინაშე უნდა წარდგნენ. ჩემი აზრით, ის, რასაც აკეთებენ, მასობრივი მკვლელობაა!
ახლა ნამდვილად უნდა თქვა ეს სიტყვა ხმამაღლა.
ეს მკაცრი სიტყვა, სერიოზული ბრალდება ჟღერს.
მაგრამ თუ მას ნამდვილად დეტალურად დააკვირდებით, მაშინ ნამდვილად უნდა დაფიქრდეთ.
დიახ, მგონი ასეა, როგორც ვთქვი, მაგრამ ეს გამართლება არ არის. თუმცა ბევრი ადამიანისთვის ამან უბრალოდ დააჩქარა
სიკვდილი. ისინი, ალბათ, ისედაც უახლოეს მომავალში მოკვდებოდნენ.
განსაკუთრებით ხანდაზმულებში.
მათ ხშირად ბევრი ავადმყოფობა აქვთ.
და ამან მხოლოდ გააუარესა.
ეს არ არის გამართლება მათთვის, ვინც ადრევე წასვლა მოუწია.
მაგრამ მე მგონია, რომ ბევრი სხვა ადამიანი ცოცხალი იქნებოდა, ამ სისულელეებისთვის რომ არ წამოეგნენ. ჰო, მართლა.
და მე უბრალოდ არ მგონია, რომ ეს სწორია.
და მათ ამისთვის უბრალოდ თავის მართლება მოუწევდათ.
ასე რომ, ჩვენ კარლსრუეში სისხლის სამართლის საჩივარიც შევიტანეთ. ჩვენ ამაში ჩართულები ვიყავით.
და მე ნამდვილად შემიძლია ყველასთვის რეკომენდაციის გაწევა.
უბრალოდ პატარა რეკლამა გვერდზე.
ZAAVV-ზე (Z-A-A-V-V) შეგიძლიათ ჩამოტვირთოთ ბარათი. შეგიძლიათ შეავსოთ. შეგიძლიათ გამოაქვეყნოთ BGH-ზე.
ამიტომ, ყველას მხოლოდ ერთს ვეტყვი: რამე მოიმოქმედეთ! და ვფიქრობ, ისინი სისხლის სამართლის პასუხისგებაში უნდა მიეცნენ.
და განსაკუთრებით ბატონი ლაუტერბახი, რომელიც ამდენ სისულელეს ლაპარაკობს, დიახ, როგორც
ჯანდაცვის მინისტრი, გულწრფელად რომ ვთქვათ.
ეს ჯანმრთელობას არაფერში სჭირდება. ჩემთვის ეს ავადმყოფობის მინისტრია.
დიახ, არ იცი, იცინო თუ იტირო. ალბათ იტირებ, უფრო სავარაუდოა.
დიახ, ანუ, მე პირადად არასდროს მივმართავდი პოლიტიკოსებს. ამ მხრივ, ყოველთვის თავს ვიკავებდი.
მაგრამ კი, როდესაც ხედავ, რა ხდება აქ. კი, მოდი, გულახდილები ვიყოთ. მაშინ რაღაც უნდა გააკეთო.
და ხალხმა ყველაფერს უბრალოდ არ უნდა დაუჯეროს. ეს სწორი ვერ იქნება! მე ეს ვერასდროს ვხვდები.
სად გაქრა ბრძოლის სული?
ალბათ, პირადად თქვენთვის. როგორი იყო ბოლო სამი წელი?
პირადად შენთვის რა ისწავლე? კიდევ როდის გაგიელვა რამემ? ან რა მომენტი გქონდა, როცა
თქვი: "ჰეი, ეს ახლა კიდევ ერთხელ ნათლად გამიგო"?
ჰოდა, ახლა ჩემთვისაც ასეა და, ზოგადად, ჩვენს ოჯახშიც. ჩვენ ვისწავლეთ, რომ ყველაფერს კრიტიკულად შევხედოთ.
ასევე არ უნდა დავეყრდნოთ ცალკეული ადამიანების განცხადებებს. და ყოველთვის ჯერ თავად უნდა დავრწმუნდეთ. ასე რომ,
ზოგადად, მხოლოდ იმას ვენდობი, რასაც საკუთარი თვალით ვხედავ. ტელევიზორშიც კი არა და მსგავს რამეებში.
დღეს ჩვენ ვიცით, რომ ყველაფრის გაყალბებაა შესაძლებელი.
დიახ, ასე რომ, ცოტა დაფიქრდი, თავად ჩაატარე მცირე კვლევა. რა შეიძლება იმალებოდეს ამ ყველაფრის მიღმა?
რაც შეეხება დადებით მხარეებს: ჩვენ არასდროს გვქონია პრობლემები ლოქდაუნთან ან სხვა რამესთან დაკავშირებით.
ჩვენ ყოველთვის ყველაფერს პოზიტიურად ვუყურებდით. ეს, სინამდვილეში, საკმაოდ სასიამოვნო იყო.
ქუჩებში არაფერი ხდებოდა. მაღაზიაში შესვლისას ადამიანებს დისტანციის დაცვა უწევდათ. თუ ექიმთან ვიზიტზე
გქონდათ ჩაწერილი, უნდა დაგერეკათ და მაშინვე შედიოდით.
არ მოგიწია ლოდინი. ასე რომ, მთელი სიტუაციის დადებით მხარეებზე უნდა გაამახლო ყურადღება.
და რაც აღარაფერი მინდა გამოვტოვო, ეს არის ყველა ადამიანი, რომელიც ბოლო სამი წლის განმავლობაში გავიცანი.
ვფიქრობ, სასწაულებრივი წამლის გამოჩენამდეც კი, უკვე ნათელი იყო, რომ C (კორონავირუსი) უბრალოდ ადამიანების ნამდვილ ხასიათს ამხელდა.
და შემდეგაც დაინახე, რეალურად რამდენი ადამიანი შეცდომით შეაფასე.
რამდენი ადამიანი ქმნის გარეგნულ იმიჯს, რომელიც სინამდვილეში არ ასახავს, თუ ვინ არის ის შინაგანად.
და ბოლო სამი წლის განმავლობაში, დიახ, რეორიენტაციის გამო, ახლა ის ადამიანები, რომლებსაც შეხვდი, და ასეთია
რეალობა. ახლა ბევრად, ბევრად უკეთ ვარ, ვიდრე თავიდან ვიყავი.
აბსოლუტურად. და ჩვენ აღარ გვეშინია. ჩვენ სრულიად დავაღწიეთ თავი ამ შიშს.
ასე რომ, ჩვენ აღარაფერს მივცემთ უფლებას, გზას გადაგვაცდენინოს.
თუ ვინმე პირდაპირ არ დაესხმებოდა ოჯახს თავს ან რამე. ზუსტად.
უბრალოდ იმ ადამიანებით, რომლებსაც ახლა ვიცნობ, ძალიან ვამაყობ
გსურთ, დასრულებამდე ხალხს კიდევ რამე უთხრათ?
კარგი, მე უბრალოდ მინდა ყველას ამისკენ მოვუწოდო.
ყოველთვის ნუ ენდობით ყველაფერს, რასაც გაიგებთ. თავად დარწმუნდით.
არ დაგავიწყდეს, იყო თვითკრიტიკული. დიახ, ზოგადად კრიტიკული ყველაფრის მიმართ.
და უბრალოდ მოძებნე შენი თანასწორნი.
და თუ ძლიერები ვიქნებით და ერთიანები, არაფერი მოგვემართება.
მე ამაში მტკიცედ მჯერა.
კარგი, კარგი დასკვნითი სიტყვები და გმადლობ შენი ძალისხმევისთვის, ძვირფასო მარლის.
იმედი მაქვს, რომ ბევრ ადამიანამდე მივაღწევთ.
იქ ბევრი საინტერესო რამ იყო.
მეც ბევრი რამ ვისწავლე აქედან. და გმადლობთ თქვენი სიმამაცისა და თავდადებისთვის.