וואָס זעען די פֿאַראייניקטע נאַציעס, די וועלט־געזונטהייט־אָרגאַניזאַציע, די אייראָפּעיִשע פאראייניקונג
און דער וועלט־עקאָנאָמישער פֿאָרום דערווייַל ווי די גרעסטע סכנה?
ריכטיק: אין דיסאינפֿאָרמאַציע.
דאָס מוז מען דרינגענדיק באַקעמפן. אין מיטן נאָוועמבער 2023 האָט דער פֿראַנצויזישער סענאַט
באַטראַכט אַ געזעץ־פּראָיעקט קעגן דיסאינפֿאָרמאַציע.
דעריבער שטייען מענטשן וואָס קריטיקירן די פֿאַרמאַסעווטישע אינדוסטריע פֿאַר שווערע געלטשטראפֿן און טורמע־שטראפֿן.
ווער עס וואַגט קריטיקירן די מעדיצינישע דערציילונגען פֿון דער רעגירונג, קען קומען אין קאָנפליקט מיט דעם געזעץ.
די פּאַרלאַמענטאַרישע גרופּע פֿון דער CDU/CSU אינעם דײַטשן בונדעסטאַג האָט אין מיטן
דעצעמבער 2023 פֿאַרנומען די זעלבע שטעלונג.
זי האָט אַרײַנגעגעבן אַ מאָציע מיטן טיטל: "פֿאַר דורכזיכטיקע פֿאַרהאַנדלונגען וועגן דעם פּאַנדעמיע־אָפּמאַך
פֿון דער וועלט־געזונט־אָרגאַניזאַציע – קעגן מיסינפֿאָרמאַציע און קאָנספּיראַציע־טעאָריעס".
בײַ דער יערלעכער פֿאַרזאַמלונג פֿונעם WEF אין דאַוואָס אין מיטן יאַנואַר 2024, האָט מען אויך געגעבן דעם
קאַמף קעגן דיסאינפֿאָרמאַציע דעם העכסטן פּריאָריטעט.
פֿאַר וואָס?
זינט דער דערקלערונג פֿון דער קאָראָנאַווירוס־פּאַנדעמיע, די
דער ציבור'ס צוטרוי צו פּאָליטיק, מעדיע און געזונטהייט־אויטאריטעטן איז דראַמאַטיש געפאלן.
פֿיל מענטשן ליידן פֿון די נעבענווירקונגען פֿון וואַקסינען.
עס איז אויך אַ באַטײַטנדיקער איבערשאַס אין שטאַרבקייט בײַ יונגערע מענטשן.
פֿונדעסטוועגן, גייט די רעקלאַמע פֿאַר דער קאָוויד-19 וואַקסינאַציע אָן ווי גאָרנישט וואָלט געשען.
דער פֿעדעראַלער צענטער פֿאַר געזונט־דערציִונג, למשל, טענהט נאָך אַלץ אַז די קאָוויד-19 וואַקצינאַציע איז עפֿעקטיוו און זיכער.
כאָטש אומצאָליקע שטימען פֿון וואַקצין־קרבנות, דאָקטוירים, סטאַטיסטיקער, וואַקצין־אַנטוויקלער, פּאַטאָלאָגן
און אַזוי ווײַטער האָבן שוין לאַנג באַוויזן דאָס קעגן.
וואָס פֿאַר אַ לעכערונג פֿאַר אַלע קרבנות וואָס בלײַבן מיט ערנסטע פֿאַרוווּנדונגען.
די אונטערדרוק פּונקט פֿון די דיסידענטישע שטימען איז דער ציל פֿון דער קעמף קעגן די אָנגערופענע "דיסאינפֿאָרמאַציע".
די רופֿן אַליין צו נעמען לעגאַלע שריט קעגן פֿאַרברעכנס פֿאַרבונדן מיטן קאָראָנאַווירוס ווערן אַלץ העכער.
אונטן קענט איר זען די פֿונעראַל־דירעקטאָרין מאַרליס שפּוהלער פֿון דרום־דײַטשלאַנד.
פֿרוי ספֿולער באַריכטעט וועגן אירע איבערלעבונגען זינט די קאָראָנאַווירוס־פּאַנדעמיע האָט זיך אָנגעהויבן. זי עדות:
אַלץ האָט זיך געביטן זינט 2021.
און שליסט: "אונדזערע פּאָליטיקער קענען נישט אויסמײַדן די אחריות."
ניין, איך מיין אַז זיי זאָלן איצט געבראַכט ווערן פארן געריכט.
וואָס זיי טוען איז, לויט מײַן מיינונג, מאַסן־מאָרד!
זעט דאָ דעם ביסל פֿאַרקירצטן אינטערוויו פֿון סאָרען שומאַן מיט דער קברן־באַדינערין מאַרליס שפּוהלער.
פֿאַרשפּרייט די דאָזיקע אינפֿאָרמאַציע אין צײַטן פֿון וואַקסנדיקער צענזור און העלפֿט אומצענזורירטע נײַעס דורכצוברעכן!
ברוכים הבאים צו הײַנטיקן אינטערוויו. מײַן נאָמען איז סאָרן שומאַן, און הײַנט פֿיר איך אַן אינטערוויו מיט מאַרליס שפּוהלער.
און יאָ, מיר רעדן וועגן וואָס זי האָט איבערגעלעבט אין די לעצטע דריי אָדער פֿיר יאָר.
מאַרליס איז אַ לוויה־דירעקטאָרין.
אָדער יאָ, אין אַ לוויה־הויז
און דאָס איז גאַנץ שפּאַנענדיק, ווײַל מען קען זען, לאָמיר זאָגן, אויף דער פראָנט־ליניע,
ווי פילע מענטשן שטאַרבן און אפֿשר פֿון וואָס.
איך געפֿין עס זייער, זייער שפּאַנענדיק צו טיילן מיט אײַך דאָ איר פּערספּעקטיוו, אירע דערפֿאַרונגען און אירע אַווענטורן.
און יאָ, מאַרליס, ווילסטו זאָגן עפּעס אַנדערש וועגן זיך און דײַן אַרבעט?
און אויך, ווי זענען איר געשטעלט געוואָרן מיט די ענינים?
יאָ, דאָס איז ריכטיק: יאָ, איך בין מאַרליס שפּוהלער, דאָס איז ריכטיק, איך בין 42 יאָר אַלט.
מײַן מאַן און איך האָבן אין 2007 געגרינדעט אַ עקאָלאָגישע סטאָליער־פֿירמע מיט לוויה־דינסטן.
און אַזוי בין איך אַרײַנגעמישט געוואָרן.
מײַן מאַן איז אַ מייסטער־שניצער און איך בין אַ מייסטער־קברן.
פּונקט. און יאָ, און זינט דעמאָלט פירן מיר אונדזער קליין משפּחה־געשעפֿט.
זינט 2007, אַזוי בערך 16 יאָר.
פּונקט, יאָ.
אַזוי, דו האָסט שוין גאַנץ אַ סך דערפֿאַרונג.
דו קענסט זען וואָס פּאַסירט דרויסן לויט וויפֿל דו האָסט צו טאָן.
יאָ, אַבסאָלוט.
און אַזוי, ווי האָט אַלץ פֿאַר אײַך אָנגעהויבן?
וואָס זענען געווען אייערע ערשטע דערפֿאַרונגען אָדער באַגעגענישן מיט דער געפּלאַנטער פּאַנדעמיע, ווי מען מוז זי רופֿן?
וואָס זענען געווען דײַנע ערשטע דערפֿאַרונגען דערמיט?
יאָ, מיר האָבן זיך דערוווּסט וועגן דעם גאַנצן ענין פֿון די נײַעס, פּונקט ווי אַלע אַנדערע.
באַמערקט אַז מיר האָבן גאָרנישט פֿאַר די פֿאַרשטאָרבענע אין אָנהייב.
למעשה, זענען ווייניקער מענטשן געשטאָרבן אין 2020 ווי אין יאָר פֿריִער אָדער די יאָרן פֿאַר דעם.
אַזוי איז עס געווען מער אַ טרויעריק יאָר.
יאָ, כאָטש אָפֿיציעל איז עס געווען בײַם סוף פֿון 2019, האָט עס זיך שוין אָנגעהויבן.
זיי האָבן געזאָגט: "היי, איצט איז עס טאַקע שלעכט!"
פּונקט.
און דו האָסט געזאָגט אַז אין 2020 האָסטו, אַזוי צו זאָגן, אַ ביסל ווייניקער צו טאָן געהאַט.
פּונקט, יאָ.
מיר האָבן געהאַט, נו, עס פֿאַרשידט זיך יעדן יאָר, די צאָל טויטן.
און מיר זענען דאָ אין דעם דאָרף מיט בערך 8,000 ביז 9,000 איינוואוינער.
און זיי זאָגן אַז – לכל־הפּחות איז דאָס געווען דער פֿאַל פֿאַר 2019 – איין פּראָצענט פֿון דער באַפֿעלקערונג שטאַרבט יעדן יאָר.
דאָס גיט אײַך בערך די שטאַרבנס־ראַטע.
און עס איז פשוט געווען אַז,
און מיר טיילן דעם אָרט מיט אַן אַנדערן קברן, וואָס איז שוין דאָ לענגער פֿון אונדז.
און אין 2019, מיין איך, האָבן מיר געהאַט 45 אָדער 46 לוויהס.
דאָס איז אַ סך פֿאַר אַ קליינעם קברן ווי מיר.
און אין דעם קומענדיקן יאָר, אין 2020, האָבן מיר געהאַט בלויז 35.
נו, דאָס איז טאַקע נישט פֿיל.
און עס איז געווען אַ שטיל יאָר.
אַזוי האָסטו אויך געקענט זאָרגן פֿאַר אַ סך פּערזענלעכע ענינים.
גאַנץ ריכטיק. און יאָ, עס האָט פשוט נישט געפּאַסט מיט וואָס זיי זאָגן אויף טעלעוויזיע.
איך האָב שטענדיק געמיינט: יאָ, וווּ זענען זיי?
וווּ זענען זיי אַלע?
און אין אַ געוויסן מאָמענט איז עס פשוט אַזוי געווען אַז אין שפּיטאָלן האָט מען שטענדיק געשריבן "געשטאָרבן מיט C".
פּונקט. דאָס איז שטענדיק געשטאַנען אויף דעם טויט־צערטיפיקאַט.
און אין אַ געוויסן מאָמענט האָבן מיר דערקענט אַז דאָס איז נאָר דער פאַל אין שפּיטאָלן.
מיר האָבן דאָס בכלל נישט געהאַט מיט די הויז־זאַמלונגען.
און דאַן איז דאָ נאָך אַ באַגראָבער דאָ אין אונדזער געגנט וואָס איז אויך אויפֿמערקזאַם.
און זינט דעמאָלט זײַנען מיר אויף טעלעפֿאָן, אָדער אין אָנהייב זײַנען מיר כּמעט יעדן טאָג אויף טעלעפֿאָן, יאָ,
און מיר האָבן פשוט אויסגעטוישט די נײַגעריקייטן וואָס האָבן אונדזער אויפמערקזאַמקייט געצויגן.
ערשטנס, די זאַך פֿון טויט־שײַנען אין שפּיטאָל.
מיר מיינען אַז דאָס איז אויך געווען אַ פּריאָריטעט. עס איז פשוט געווען אַ ביסל מער געלט, יאָ.
אויב דאָס איז וואָס עס זאָגט, אַזוי צו זאָגן.
פּונקט, יאָ, נישט פֿאַר אונדז, נאָר פֿאַרן שפּיטאָל.
גאַנץ ריכטיק, און יאָ, עס איז פשוט נישט געווען אין דער היים.
מענטשן זענען דאָרט געשטאָרבן אויף אַ גאָר נאָרמאַלן אופֿן.
און דאָס זענען געווען די ערשטע זאַכן וואָס האָבן אונדזער אויפמערקזאַמקייט געצויגן און אונדז חשדן געמאכט.
און דו האָסט דאָס נישט אַליין געטאָן, נאָר אין באַראַטונג מיט קאָלעגעס.
פּונקט. און זיי האָבן געמאכט ענלעכע באַמערקונגען.
זיי האָבן דאָס אויך באַמערקט, יאָ. פּונקט.
אָקעי.
און אַזוי, 2019, נאָר כּדי עס צו שטעלן אין קאָנטעקסט, איז געווען אַ נאָרמאַל יאָר, 2020 האָט אויך געהאַט זייער
ווייניק צו טאָן, כאָטש אַ זייער ערנסטער געזונט־קריזיס איז לכאורה שוין געווען גאַנץ פֿאָרגעשריטן.
און דאַן האָט זיך דאָס נעקסטע קאַפּיטל מסתּמא אָנגעהויבן אין 2021, צי ניט?
דאָס איז ווען מיר האָבן עס טאַקע באַמערקט.
דאָס האָט זיך למעשׂה אָנגעהויבן צום סוף פֿון 2020.
איך האָב געמאַכט אַ טעות בײַ "Fakten Frieden Freiheit" (פֿאַקטן, שלום, פֿרײַהייט) במשך די יאָרן,
עס איז גרינג זיך מאָל צו פֿאַרווירערן.
יאָ, פּונקט אַזוי, זיי האָבן אָנגעהויבן וואַקצינירן צום סוף פֿון 2020.
און עס זענען נאָר געבליבן דרײַ, פֿיר, פֿינף טעג ביז דאָס יאָר איז געווען פֿאַרבײַ.
איך געדענק נישט וויפֿל מאָל מיר האָבן באַזוכט די עלטערן־היימער.
אַזוי נאָר אין עלטערן־היימער, בכלל נישט אין דער היים.
אָבער מיר האָבן נישט נייטיק געמיינט אַז דאָס קען זײַן די שפּריץ.
פּונקט. און יאָ, אַזוי איז עס געווען.
און אין יאַנואַר און פֿעברואַר איז עס געווען ממש אינטענסיוו.
איך האָב געהאַט נאָך אַ אינטערן וואָס טאַקע איז געווען אַ דאָקטער פֿאַר פּאַליאַטיווע זאָרג, אָבער זי האָט געוואָלט טוישן ריכטונג,
ווײַל זי האָט אין איר שפּיטאָל עטלעכע מאָדנע זאַכן דערלעבט.
און איך האָב געזאָגט, "אָבער איך ווייס נאָך נישט וויפֿל טויטן מיר וועלן האָבן. מען קען קיינמאָל נישט פאָרויסזאָגן."
און דאַן האָט עס מיר טאַקע געטראָפֿן. און איך בין געווען אַזוי צופרידן אַז זי איז דאָרט געווען. ווײַל זי איז שוין עלטער געווען
און האָט געהאַט אַ פֿאָרן־ליצענץ. אין אָנהייב איז זי מיט מיר געגאַנגען צו די
אויטאריטעטן. און דאַן האָט זי אָנגעהויבן אַליין פֿאָרן.
זי האָט פֿאַרלענגערט איר פּראַקטיקום, כּדי זי קען מיר העלפֿן.
זי האָט געזאָגט אַז זי וועט נישט פֿאַרלאָזן איר סטאַזש ביז מיר האָבן זיי אַלע דורכגעאַרבעט, ווײַל עס זענען געווען אַזוי פֿיל.
און טאַקע זענען געווען אַכט אָדער נײַן טויטן אין אָנהייב פֿון יאָר, יענע וואָך.
דאָס איז געווען ממש אינטענסיוו.
דאָס איז געווען טאַקע אומגעוויינטלעך.
מיר האָבן דאָס קיינמאָל נישט געהאַט.
מיר האָבן שוין געהאַט פֿיר אָדער פֿינף אַ וואָך, אָבער נישט אַכט אָדער נײַן.
דאָס איז טאַקע אמת געווען, דו האָסט טאַקע געמוזט זאָרגן אַז דו פֿאַרגעסט גאָרנישט און האָסט אַלץ פּינקטלעך דאָקומענטירט.
דו האָסט קוים געקענט מיטהאַלטן, אַזוי צו זאָגן.
גענוי, יאָ. דאָס איז געווען טאַקע אויפֿרעגנדיק.
און דאַן איז דער פֿרילינג געווען פשוט שטיל.
וווּ רובֿ מענטשן געוויינטלעך שטאַרבן, איז עס פשוט געווען שטיל.
עס איז שוין גאָרנישט מער פארגעקומען, יאָ.
עס איז איצט פֿרילינג 2021, צי ניט?
פּונקט.
פּלוצלינג איז אַלץ געווען שטיל.
עס איז געווען זייער, זייער ווייניק בכלל.
איינס, צוויי, אַזוי ווייניק.
איך מיין אַז מיר האָבן געהאַט דריי וואָכן אין אַ ריי, וווּ מיר האָבן גאָרנישט געהאַט.
און דאָס איז דאַן טאַקע אומגעוויינטלעך.
און מיר טראַכטן פשוט אַז די מיט פֿריִערדיקע געזונט־צושטאַנדן, די עלטערע, די וואָס נאָרמאַלערווייז וואָלטן
געשטאָרבן אין יענער צײַט, זיי האָבן פשוט פריער געשטאָרבן, יאָ.
דורך די אינזשעקציע
און יאָ, ווען די באַהאַנדלונג האָט אָנגעהויבן פֿאַר די מיט פֿריִערדיקע געזונט־צושטאַנדן, האָבן מיר דאָס ווידער באַמערקט.
ווײַל דאַן האָבן מיר באַקומען אַלע אומכאַראַקטעריסטישע טויטן.
נאָר ליגן טויט אין בעט, יאָ.
האַרצשטאַנד דעמאָלט.
יאָ, נאָר ממש מאָדנע זאַכן.
מיר האָבן אויך געהאַט טויטן.
איך האָב דאָס געפֿונען גאַנץ גרויזאַם.
זיי האָבן טאַקע געבלוטיקט פֿון יעדן פּאָר, יאָ.
דאָס איז נישט געווען פֿײַן.
מיר האָבן דאָס נישט געהאַט אַמאָל אין 16 יאָר.
אַזוי נאָר אומגעוויינטלעכע זאַכן וואָס זענען געשען און וואָס זענען נישט געווען דאָרט פֿריִער.
ווען הייבט זיך טאַקע אָן די אַרבעט פֿון אַ קברן?
אַזוי, אַ טויט איז געמאלדן געוואָרן. דאַן זענען מסתּמא נאָך עטלעכע זאַכן וואָס דאַרפֿן ווערן קלאָרגעשטעלט.
און ווען קומט איר אין שפּיל?
נו, עס הענגט אָן וווּ דער מענטש שטאַרבט.
אין שפּיטאָל גיט דער דאָקטער אַרויס דעם טויט־צערטיפֿיקאַט.
און אויב דו שטאַרבסט אין דער היים, מוזסטו רופן דעם דאָקטער צו דײַן הויז.
עטלעכע גענעראַל־פּראַקטיקער געבן זייערע טעלעפֿאָן־נומערן, און דאַן קומען זיי.
אָדער, אין די לעצטע שעה פֿון די דאָקטער־אָפֿיסן, רופֿט איר דעם אויפֿרופֿ־דינסט. און זיי וועלן עפעס מאָל אַ דאָקטער שיקן.
בתנאי אַז דער אויפֿרוף־דינסט איז בנימצא.
איך ווייס נישט צי עס וועט זיין אַ נײַע לייזונג. ווײַל אונדזער אויפֿרוף־דינסט ווערט צוריקגעשניטן.
אָקעי.
יאָ, עס איז נישט זייער שיין.
יאָ.
פּונקט. און יאָ, ווען דער דאָקטער איז דאָרט געווען
און אויב דער טויט־צערטיפֿיקאַט שטייט נישט: "טויט־גורם אומבאַקאַנט", דעמאָלט מעג מען קומען.
אָקעי. און דאָס איז בערך ווען, אַז די צוקוקער האָבן אַ געדאַנק?
מיר וועלן דאָס מיט די קרובֿים באַשפּרעכן.
דער נפֿטר קען בלײַבן אין דער היים ביז 36 שעה.
אַ, אָקעי.
ווײַל אַ סך משפּחות ניצן עס אויך צו זאָגן געזעגנט.
נאָך דעם וועלן די ענדערונגען בכל־אופן פּאַסירן.
און זיי ווילן אויך נישט נייטיק זען דעם עפֿענעם קאַפֿין.
דאָס איז פֿאַרשטענדלעך. דאָס איז אין אָרדענונג.
אין דער היים איז אַ אַנדערע אַטמאָספֿערע.
אָבער מען האָט אונדז שוין געזאָגט אַז מיר זאָלן גלייך קומען.
צי עס איז דרײַ אין דער מאָרגן אָדער קיין אַנדערע צײַט, איז עס אויך בנימצא.
אָבער גאַנץ ווייניקער אָפֿט.
רוב מענטשן וואַרטן טאַקע ביז מאָרגן איידער זיי רופן.
יאָ, אָבער דאָס מיינט אַז דו האָסט אויך באַמערקט קלאָרע חילוקים. אין דער צושטאַנד אין וועלכן דו האָסט געפֿונען דעם געשטאָרבענעם.
יאָ, מיר האָבן דאָס שוין אַ פּאָר מאָל דערלעבט, אַז דאָס איז געווען אַזוי גאָר אומגעוויינטלעך.
מיט דעם גאַנצן בלוט
פֿון סוף 2020 אָדער אָנהייב 2021, אַזוי צו זאָגן.
דאָס איז געווען אין 2021.
די זעלבע וועט געלטן אין (דעם יאָר) 2022.
דאָס איז וואָס מיר האָבן מער אָדער ווייניקער איבערגעלעבט די לעצטע צוויי יאָר, אָדער בעסער געזאָגט, שוין דרײַ יאָר. יאָ.
און וואָס מיר געפֿינען נאָך אַלץ איז, אַז אַ מאָל באַזוכן מיר די הײַזער פֿון טרויער,
איך האָב שוין זיך באַראַטן מיט אַנדערע אונטערנעמערס וואָס דערלעבן דאָס זעלבע.
מיר באַזוכן אַמאָל הײַזער פֿון טרויער, וווּ מיר פֿילן
ווי אויב די מתים האָבן בכלל נישט קיין שטיינערניש, אָדער זי פֿאַרשווינדט זייער גיך און די פֿאַרברענגונג הייבט זיך אָן גלײַך.
דו דאַרפֿסט נאָר זײַן פֿאָרזיכטיק מיט די באַקוקונגען.
פֿאַרשטייט זיך, דאָס קען מען שוין נישט מער גאַראַנטירן אַזוי לאַנג ווי עס איז געווען.
ווי לאַנג דויערט ריגאָר מאָרטיס געוויינטלעך?
פֿירציק און אַכט שעה, פֿאַקטיש.
זיי ווערן געוויינטלעך געהאַלטן בײַ 5 גראַד, די פֿאַרשטאָרבענע.
דאַן איז עס זיכער צוויי טעג.
און איצט איז עס פיל קורצער. דאָס מיינט
עס קען אויך זײַן צוליב די גענו־טעראַפּיע־אינזשעקציעס וואָס מען האָט גענוצט, וואָס מעגלעך
האָבן גורם געווען צו אַ ענדערונג, אַזוי צו זאָגן.
נו, מיר זענען אויך אין קאָנטאַקט מיט אַ גרופּע דאָקטוירים און אַנדערע מענטשן.
און עס זענען אויך עטלעכע וואָס אַרבעטן אַ סך מיטן פינצטער־פֿעלד־מיקראָסקאָפּ.
איך קען טאַקע דאָס רעקאָמענדירן צו אַלעמען.
אויב איר ווייסט אַ נאַטוראָפּאַט אָדער עמעצער וואָס אַרבעט מיט דאַרק־פֿילד־מיקראָסקאָפּיע, לאָזט זיי דאָס טאָן.
דאָס איז זייער אינטערעסאַנט.
מיר האָבן דאָס אויך געטאָן.
און מיר זענען געווען שאָקירט צו אַנטדעקן ווי פול מיט שווערע מעטאַלן אונדזער בלוט איז געווען.
און איצט האָבן מיר די גאַנצע צײַט דעטאָקסירט, רעגולער גענומען וויטאַמינען און אַזוי ווײַטער.
און מיר זענען טאַקע פיל בעסער ווי פריער.
פּונקט. און יאָ, זיי האָבן זיכער שוין דורכגעפֿירט פֿאַרשיידענע טעסטן מיט זייער אייגן בלוט,
מיט די פֿאַרשיידענע פּאַרטיעס און אַזוי ווייטער.
און זיי האָבן אויך באַמערקט אַ זייער שנעלע פֿאַרשלעכטונג פֿון דעם בלוט.
און דאָס, פֿאַרשטייט זיך, שטימט מיט דער באַמערקונג וואָס מיר האָבן געמאַכט.
אַזוי דערקלערן זיי עס אויף אַזאַ אופֿן, אַז עס קען גוט זײַן אַז דאָס איז פּשוט אַזוי.
יאָ.
וואָס איך מיין וואָלט אויך זײַן אינטערעסאַנט, איז אַז דו אַרבעט שוין בערך 16 יאָר אין דעם פאַך.
און דאַן זענען געווען איין אָדער צוויי פּאַנדעמיעס, אַזוי צו זאָגן, וואָס האָבן דורכגעשווימט דעם
לאַנד. חזיר־גריפּע, פויגל־גריפּע און אַזוי ווייטער.
וווּ ענלעכע סצענאַרן זענען דורכגעפֿירט געוואָרן. ווי האָסטו רעאַגירט ווען עס סוף־כּל־סוף
האָט אָנגעהויבן, דרײַ אָדער פֿיר יאָר צוריק?
וואָס פֿאַר געפילן האָסטו געהאַט אין יענער צײַט? אָדער האָסטו שוין געהאַט באַשטימטע אינטואַציעס וועגן וואָס דאָס קען זײַן?
נו, עס האָט מיר פֿון אָנהייב אָן אויסגעזען פרעמד. נאָר ווי עס איז געווען פאָרגעשטעלט אויף טעלעוויזיע.
מיר האָבן אויך געהערט וועגן דעם אין די נייעס. און עס איז שטענדיק געווען אונדזער דינער־צײַט.
אַזוי האָבן מיר טאַקע שטענדיק געזען די נייעס בשעת מיר האָבן געגעסן.
אפֿשר נישט די בעסטע געדאַנק.
ניין.
מיר האָבן שוין לאַנג אויפגעהערט דאָס צו טאָן.
יאָ, און מיר האָבן טאַקע געהאַט אַ אומבאַקוועמען געפיל אין אָנהייב, ווײַל מיר האָבן נישט געוווּסט וואָס צו דערוואַרטן.
אָבער עס האָט זיך שנעל אָפּגעשטעלט, פּשוט דורך די דערפֿאַרונגען וואָס מיר האָבן געהאַט אין אונדזער פאַך.
מיר האָבן געזען אַז די שפּיטאָלן האָבן מסתּמא נאָר געוואָלט געלט מאַכן, ווײַל דאָרט איז עס פּאַסירט. און אויף
אַ מאָדנע אופֿן האָט קיינער נישט געשטאָרבן אין דער היים.
און די פּאַנדעמיעס פֿריִער דערפֿון, איז אונדזער דיסטריקט קיינמאָל נישט באַטראָפֿן געוואָרן.
יאָ, נו, איז דאָרט אויך גאָרנישט געווען.
איך מיין אַז דאָס זענען געווען עקספּערימענטן וואָס זענען נישט געגאַנגען גוט, איך ווייס נישט.
יעצט האָבן זיי פשוט נישט געקענט עס דורכצוברענגען. איך ווייס נישט.
יאָ, פֿאַר אונדז האָט עס זיכער נאָר אָנגעהויבן ווען די שפּריץ האָט אָנגעהויבן.
אַזוי פֿריִער איז אַלץ געווען רויִק, נאָרמאַל.
עס איז געווען מאָל מער, מאָל ווייניקער.
יאָ.
עס איז אויך זייער אינטערעסאַנט אַז דו האָסט שוין צוויי מאָל געזאָגט אַז דו האָסט אין אָנהייב גאָרנישט באַמערקט, און אַז נאָר
די וואָס זענען געשטאָרבן אין שפּיטאָל האָבן, אַזוי צו זאָגן, דעם שטעמפּל באַקומען. עס ווערט געמיינט
אַז מעגליך זענען אויך פינאַנציעלע אינטערעסן דערפון.
עס וואָלט נישט געווען דער ערשטער מאָל, אַזוי צו זאָגן.
מיר האָבן געהערט פֿון משפּחות, איך וויל נישט דערמאָנען קיין נעמען, אָבער מע האָט זיי טאַקע אָנגעבאָטן געלט פֿון די
וואַרדס, פֿון די דאָקטוירים, אויב זיי וועלן דערלויבן אַז קאָוויד זאָל אַרײַנגעשריבן ווערן אין די רעקאָרדן.
איך געפֿין דאָס פשוט ממש שאָקירנדיק.
איך מיין אַז דאָס איז שוין אַ קרימינעלער עבירה דאָ.
וווּ וואָלט מען טאַקע מוזן פאָרזעצן?
דאָס איז, יאָ, אַ מאַניפּולאַציע, מען גיט מענטשן געלט.
איך קען זיך פאָרשטעלן אַז פילע מענטשן וואָלטן עס אָנגענומען, אויב דו האָסט בכלל נישט קיין שפּאָרן, אפֿשר.
איך גלייב טאַקע אַז עס איז גאָר אומגערעכט אַז קיינער האָט גאָרנישט געזאָגט און קיינער האָט נישט גענומען קיין שריט קעגן דעם.
יאָ, דאָס, לאָמיר זאָגן, דאָס ראַמירן ווערט אָפֿט אינטערפּרעטירט אויף וועלכן אופֿן עס פּאַסט,
אַזוי, אָדער וווּ עס זענען באַשטימטע אינטערעסן אָדער באַשטימטע אַדוואַנטאַזשן פֿאַר דעם מענטש וואָס טוט עס.
למשל, אויב עמעצער האָט איצט באַקומען אַזאַ גענטעראַפּיע־אינזשעקציע און האָט אפֿשר געליטן געוויסן שאָדן
דערפֿון, איז זייער שווער צו באַקומען אַז דאָס ווערט אָנערקענט, ווײַל, כמובן, קיינער איז טאַקע
נישט אינטערעסירט צו זײַן פאַראַנטוואָרטלעך דערפֿאַר.
אָדער דער דאָקטער קען דאַן אויך פילן זיך פאַראַנטוואָרטלעך דערפֿאַר.
פֿון דער אַנדערער זײַט, אויב איך קען, אַזוי צו זאָגן, שטעמפּלען מענטשן מיטן קאָראָנאַווירוס־עטיקעט נאָך זייער
טויט און דערפֿון געלט פֿאַרדינען, וועלן פֿאַרשטייט זיך טייל מענטשן זײַן גרייט דאָס אויסצונוצן.
און וואָס איז שוין זייער קלאָר געוואָרן, איז אַז אין אָנהייב, כאָטש עס איז געווען אַ ריזיקער
געזונטהייט־קריזיס, זענען ווייניקער מענטשן געשטאָרבן.
מינדסטנס ניט מער.
און דאַן, מיט דעם גרויסן רעמעדיע וואָס מען האָט געפּראָמאָטירט און דורכגעפֿירט אין אַ זייער ספּעציעלן אַפּרווואַל־פּראָצעס, וווּ
אַלע אַלאַרם־גלאָקן האָבן שוין געקלונגען, אַזוי צו זאָגן, אָבער וואָס מען האָט עס טראָץ
אַלץ דורכגעפֿירט, איז דער טויט־צאָל דאַן געשטיגן.
עס איז פּאַראַדאָקסיש, ווײַל עס זאָל באַשיצן אָדער העלפֿן.
מיר האָבן טאַקע געהאַט אַ פאַל, וווּ עס האָט טאַקע געשטאַנען: "געשטאָרבן בײַ C".
און דער מענטש איז 14 טעג נאָך דער דריטער וואַקסינאַציע, אַזוי ער מוז, אַזוי צו זאָגן, צוריקגיין אַ דריטע מאָל – און יאָ, ער איז
דאַן געשטאָרבן און איז שוין געווען איבער 80. אַזוי, ער איז טאַקע קראַנק געווען, האָט
פּאָזיטיוו געטעסטעט און דאַן דערפון געשטאָרבן.
און דאָס איז געווען דער איינציקער וואָס מיר האָבן דאָרטן געהאַט מיט אַן "C", יאָ, ווי די סיבה.
זיי דאַרפֿן עס טאַקע נישט אַרײַנשרײַבן.
דאָס איז גענוג אויב זיי צייכן די קעסטל פֿאַר אָנשטעקיק.
אָבער דאָס האָט מען דאָ פשוט נישט געטאָן.
דאָ זעט אויס אַז מען האָט שטענדיק געגעבן וויכטיקייט צו דערקלערן וואָס עס איז.
יאָ. איך ווייס נישט. יאָ.
זייער אויפֿרעגנדיק.
אַזוי דו רעדסט וועגן די דאָקטוירים וואָס, אַזוי צו זאָגן, גייען צו די היימען פֿון די געשטאָרבענע. יאָ, דאָס איז ריכטיק.
אַלױט
אָבער דער מאַן איז דאַן אויך געווען אין שפּיטאָל.
ער איז נאָך אויף אַ ווענטילאַטאָר און אַזוי ווייטער. ער האָט פשוט נישט איבערגעלעבט.
יאָ.
און וואָס האָסטו באַמערקט אין דער געזעלשאַפֿטלעכער ספֿערע?
איך מיין, דו ביסט מסתּמא אין קאָנטאַקט מיט די משפּחות, מיט די וואָס זענען באַטראָפֿן.
דו וועסט זיכער דאָרט אַ פּאָר זאַכן אויפנעמען.
אַזוי פריער איז עס געווען אַזוי: מיר האָבן געהאַט טויטן. זיי האָבן געוואָלט זען אַ בײַװײַז פֿון מיר.
און איך האָב טאַקע אַ בײַווייַז פֿון אימוניטעט. מיר האָבן דאָס געטאָן.
מיר האָבן טאַקע געהאַט קאָראָנאַווירוס אין אָנהייב פֿון 2020, מיר האָבן עס נאָר נישט געוווּסט.
אַ יאָר און אַ האַלב שפּעטער האָבן מיר עס באַשטעטיקט דורך דעם בלוט־טעסט וואָס מיר האָבן געטאָן.
און דערנאָך האָט מען באַקומען דעם דאָזיקן אימון־סערטיפֿיקאַט דורך דער "בײַווײַז פֿון שׂכל" .
אין פילע פאַלן איז דאָס אויך אנערקענט געוואָרן.
נאָך טעסטירן און אַזוי ווײַטער.
מיר האָבן דאָס שטענדיק געטאָן ווי אַ פֿאָרזיכט איידער מיר האָבן באַזוכט קונים, כּדי זיי זאָלן זיך
באַרויִקט פֿילן אויב זיי וואָלטן געוואָלט דאָס זען.
מיר האָבן די נאָטע, און דאָס איז אַלץ.
פּונקט. אַזוי איז דאָס געווען איין זאַך.
איך מוז זאָגן, מיט דער קאַמפּאַניע האָבן מיר באַמערקט אַז די צעטיילונג וואָס באַטרעפֿט די געזעלשאַפֿט, וואָס זיך אויסגעשפּילט
האָט בײַם טיש פֿון די רעגולערס אָדער בײַם משפּחה־טיש, האָט זיך אויך אָפּגעשפּיגלט אין די טרויעריקע משפּחות.
דאַן זענען געווען באַשולדיקונגען ווי: "… ווײַל ער איז נישט געוועקסלט געוואָרן, איז ער געשטאָרבן. עס איז
אײַער שולד, ווײַל קיינער פֿון אײַך איז נישט געוועקסלט."
און דאַן האָבן די משפּחה־מיטגלידער אויך נישט בײַגעוווינט די לוויה.
און איך האָב טאַקע געפֿונען אַז דאָס אַלץ איז זייער אומגליקליך.
ווי פּלוצלינג האָט זיך די טעמע אויסגעזען צו באַגלייטן אַלץ אויף אַ מין אופֿן.
די איינציקע זאַך וואָס האָט געציילט איז געווען צי דו ביסט געוועקסינירט אָדער נישט.
איך רעד איצט אַזוי מאָדנע, ווײַל די מענטשן דאָ פּרוּוון אַ ביסל אַרומצוגיין די צענזור.
יאָ. אַז דו נאָך פֿאַרשטייסט וואָס איך מײן.
גאַנץ ריכטיק. און איך מיין אַז דאָס איז אַ אמתער שאָד, ווײַל מען קען עס נאָך פֿילן.
מענטשן קענען עפּעס ניט מער געפֿינען קיין וועג צו זיך פֿאַרשטיין, אַזוי אַז ווען עס קומט צו צעטיילן
די ירושה, קענען זיי זיך געפֿינען בײַ די האַלדזן.
מיר האָבן דאָס באַמערקט בײַ עטלעכע געלעגנהייטן.
נור איצט, דאָס איז שוין געווען פריער.
וווּ מענטשן ווערן אויסגעשלאָסן פֿון לוויהס ווען נאָר מעגלעך, אַזוי אַז זיי זאָלן אַפֿילו
נישט דערגיין אַז אַזוי־און־אַזוי איז געשטאָרבן.
אָבער אויב עמעצער פאַרלירט זײַן מוטער אָדער זײַן פֿאָטער, דאַן מוז איך זאָגן.
נו, איך וועל אים נישט רופן, אָבער אויב ער רופט מיך און פרעגט, וועל איך זאָגן יאָ, זיכער.
איך קען נישט זאָגן: איך טאָר נישט זאָגן גאָרנישט, ווײַל מײַן שוועסטער וויל נישט אַז איך זאָל, אָדער עפּעס אַזוי.
איך טאַקע מיינ אַז דאָס איז די ערגסטע זאַך וואָס קיינמאָל איז געווען.
האָסטו אויך באַמערקט די ענדערונגען? אַז אין אָנהייב, אפֿשר, האָסטו אפילו שטאַרק קריטיק באַקומען, אָדער אַז
מענטשן האָבן געזאָגט: היי, יאָ, דער ווירוס איז אַזוי שלעכט.
און מיר האָבן מורא געהאַט פֿון דעם, און אַז אפֿשר זענען די זאַכן אַ ביסל געביטן, און אַז אפֿשר איז דאָס אויך
געווען צוליב דער ינזשעקציע, אַז מענטשן זענען געשטאָרבן.
מיר האָבן דאָס איצט.
מענטשן רעדן נישט גלײַך צו מיר בשעת דער טרויער־באַראַטונג־זיצונג, נאָר געוויינטלעך ווען מיר
האָבן אונדזער צווייטן אָדער דריטן קאָנטאַקט.
אַזוי איז די טרויער־באַראַטונג למעשה די ערשטע באַראַטונג?
דער ערשטער קאָנטאַקט, אַזוי צו זאָגן, יאָ.
נישט דער ערשטער קאָנטאַקט, אָבער יאָ, פּונקט דער ערשטער שמועס וואָס איר האָט, וווּ
איר דיסקוטירט אַלץ, אַזוי ווייט ווי איר קענט.
דו מוזט שטענדיק באַטראַכטן אין וואָסער מצב די קרובים איצט זענען.
קענסטו שוין מיט זיי וועגן אַלץ רעדן?
איך לאָז שטענדיק דאָרט אַ בלאָק פּאַפּיר מיט אַ פּאָר זאַכן אויף אים געשריבן, אַזוי אַז זיי האָבן עפּעס צו טראַכטן.
דאָס זענען אָרדענונגען, לוויה־דינסטן און אַזעלכע זאַכן.
גאַנץ. און אַזוי וואָלט מען נאָך נישט גערעדט צו מיר.
אָבער איך האָב אָפֿט געהאַט די סיטואַציע, ווען איך גיי דאָרט צום צווייטן אָדער דריטן
מאָל, און דאַן זאָגן זיי: "אָ, פֿרוי ספּולער."
און דאַן, צי זיי ווייסן וועגן מיינע ווידעאָס און מיינע אינטערוויועס. זיי רעדן דערנאָך גלײַך מיט מיר
דערוועגן און זאָגן אַז זיי מיינען אַז עס איז אַזוי גרויס אַז איך האָב דעם מוט צו זאָגן די אמת.
און דאַן זאָג מיר וואָס דו מיינסט.
איך הער אָפֿט מענטשן זאָגן: "אויב מײַן פֿרוי וואָלט נישט געווען געװאַקסינירט, וואָלט זי נאָך געווען לעבעדיק."
אָדער: "זינט דער צווייטער מאָל, מאַמי פילט זיך ערגער."
אָדער: "זינט דער דריטער מאָל איז עס געווען פאָרויסזאָגבאַר מיט טאַטע."
נו, איך הער עס איצט מער און מער אָפֿט.
און בעיקר מיט די מיטל־אַלטע, לאָמיר זאָגן, וואָס זענען שווער צו אָפּשאַצן, וועלן זיי אַלע
זײַן צווישן 40 און 60. זיי באַמערקן דאָס איצט.
און זיי זאָגן אויך גאַנץ קלאָר: "נו, מיר – קיינמאָל מער."
און דאַן הערט איר ווי פילע משפּחות עס זענען, וווּ אָדער די גאַנצע משפּחה בכלל נישט איז געוועקסלט.
אַזוי איז דאָס נאָך אַ זאַך.
אָדער טאַקע איז אין יעדער משפּחה עמעצער, וואָס האָט עס טאַקע דורכגעמאַכט און געזאָגט: "דו וועסט מיך נישט כאַפּן!"
אַזוי זענען דאָ מער ווי מען קען טראַכטן.
אפילו אויב מען זאָגט אונדז אַז די וואַקסינאַציע־ראַטע איז אַזוי הויך אָדער אַזוי הויך, גלייב איך עס נישט.
נו, איך מיין אַז מיר זענען מער.
מיר האָבן זיך נאָר נישט געקענט אין אָנהייב.
מיר האָבן זיך אויך גאַנץ אַליין געפֿילט.
מיר האָבן אויך געמיינט: אוי, גאָט אין הימל, צי זענען מיר איצט די איינציקע דאָ?
מיר האָבן אַלע פּרוּווירט אײַך צו וואָרענען אין אָנהייב.
מיר האָבן געהאַט דערפֿאַרונג פֿון דעם אין אָנהייב יאַנואַר און פֿעברואַר.
און מיר האָבן געזאָגט: "היי, חבֿרה, גייט נישט דאָרט. אַ סך פֿון אונדז שטאַרבן."
אַזוי, אפילו מיט דעם און מיט פאקטן... – מיר האָבן עס געזען.
וווּ זענען זיי אַלע, די וואָס זענען געשטאָרבן פֿון קאָראָנאַווירוס?
דאָרט זענען נישט געווען קיין.
עס איז שוין נישט מער געווען מעגלעך זיי מיט פאקטן צו באַרויִגן.
זיי האָבן טאַקע געפֿאָדערט אַז אַלע יענע מיסט זאָל ווערן באַשטעטיקט.
זיי זענען געווען אַזוי גליקלעך
ווי אַ רפֿואה, ווי אַ נס־רפֿואה, למעשׂה.
און איך מיין נאָר אַז עס איז אַ שאָד אַז אַזוי פילע מענטשן פֿרעגן דאָס שוין נישט.
וווּ איז די באַוווסטזײַן פֿון געזונט געגאַנגען?
מיר האָבן אַ עקאָ־פרייַנדלעכע האָלץ־ווערקשטאַט. די מערהייט פֿון אונדזערע קאַסטאַמערז זענען אָדער
עקאָ־פרייַנדלעך אָדער וועגאַן אָדער וואָס־אימער.
זיי לעבן בכלל געזונט.
מיר שמירן די קאַבינעטן מיט נאַטירלעכן אויל.
אָבער מיט אַלע יענע שמוץ לויפן זיי צום דאָקטער.
מיר פֿאַרשטייען עס נישט.
זיי וועלן דאָס אויפֿעסן.
ווען עס קומט צו עסן, זאָרגן זיי אַז עס איז אין קיין פאַל נישט באַהאַנדלט געוואָרן מיט פּעסטיצידן.
זיי דערלויבן זיך דורכצומאַכן גענע־טעראַפּיע...
איך האָב נישט קיין אַנונג.
נו, דאָס איז עפּעס וואָס מיר האָבן אויך קיינמאָל טאַקע נישט געקענט פֿאַרשטיין.
וואָס איז געשען אין די מוחות פֿון מענטשן איז אַז זיי האָבן פשוט אויפֿגעגעבן קריטיש טראַכטן
און גלייבן בלינדערהייט אַלץ וואָס פּאַסירט איצט.
צי האָבן זיי אַלע פאַרלוירן זייער אינסטינקט?
עס איז נישט אַז מיר טוען אַ אַרבעט וואָס איז אַזוי אומפֿאַרשפּרייט.
טאַקע? אויב אַ קברן דיר וואָרנט, זאָלסטו עס ערנסט נעמען.
איך האָב קיינמאָל נישט פֿאַרשטאַנען פֿאַרוואָס מענטשן נאָך...
ווי זענען די רעאַקציעס געווען?
ווען דו האָסט געזאָגט: "היי, זיי זאָגן דאָס און דאָס, אָבער מיר האָבן גענוי דעם אומקערט דערפֿאַרונג," ווי
האָבן די מענטשן רעאַגירט ווען דו האָסט זיי דאָס דערציילט?
יאָ, זיי האָבן עס געהערט, און ווען דו האָסט זיי ווידער געטראָפֿן דאָס קומענדיקע מאָל, זענען זיי שוין פשוט געווען געװאַקסינירט.
דאַן איז עס שוין געשען. כאָטש דו האָסט זי מער אָדער ווייניקער פריער געווארנט.
און דו האָסט געזאָגט אַז איצט איז שוין טיילווייז דער פאַל אַז מענטשן דערקענען אַז אפֿשר דער אויסקלײַב וואָס
זיי האָבן געמאכט איז נישט געווען דער ריכטיקער. אַז זיי מאַכן שוין געוויסע פֿאַרבינדונגען.
צי איז דאָרט אפֿשר אויך אַ אַנטוויקלונג פֿון: אין אָנהייב בכלל נישט...
און איצט זאָגסטו אַז מעגליך מאַכן מענטשן דאָרט געוויסע פֿאַרבינדונגען, אפֿשר אפילו מערערע מאָל.
צי איז דאָס אויך געווען אַ באַשטימטע אַנטוויקלונג איבער צײַט?
יאָ, אַבסאָלוט. אַבסאָלוט.
אין אָנהייב האָבן זיי דאָס נישט געזען.
מיר האָבן שוין געהאַט טויטן. עס זענען אויך מוטיקער דאָקטוירים.
זיי שרײַבן דאַן אַראָפּ טויט דורך דריטע פּאַרטיי (וואַקסינאַציע). און דאַן איז אויך אַ אָפּטאָפּסיע דורך די פּאָליציי.
אויב דאָרט שטייט אַזוי, צי וועט זײַן אַ אָטאָפּסיע?
יאָ, דאַן וועט עס ווערן קאָנפֿיסקירט. דאָס איז אַ אומנאַטירלעכער טויט.
אויב עס שטייט טויט דורך שפּריץ, דאַן
יאָ, עס איז אומנאַטירלעך. פּונקט.
און דאַן ווערט דורכגעפֿירט אַ אָפּטאָפּסיע, אָבער דורך דעם קרימינעלן אויספֿאָרשונג־אָפּטייל, די פּאָליציי.
און עס האָט זיך פשוט אַזוי געשען, אַז אין דעם באַזונדערן פאַל האָבן די קרובֿים געהאַט
זייער טערמין מיטן דאָקטער פֿרײַטיק פֿאַרן בוסטער.
גאַנץ ריכטיק. און די אָפּטאָפּסיע איז געווען מיטוואך.
און דאַן האָבן זיי פשוט געווארט אויף דעם רעזולטאַט.
און אַלץ וואָס איז אַרויסגעקומען איז געווען אַ האַרץ־אָפּשטעל.
די פֿאַרבינדונג איז נישט אויסגעפֿאָרשט געוואָרן.
יאָ, זיי זענען דאָרט געווען פרייטיק (פֿאַר די וואַקסינאַציע) און האָבן באַקומען זייער נעקסטן שאָס. אַזוי איז עס געווען.
יאָ, און אין אָנהייב איז עס געווען מער אַזוי, זיי האָבן זיך פֿאַרלאָזט אויף דער גאַנצער זאַך, כמובן.
און אויב דו האָסט געזאָגט דעם קעגן, איז עס גוט אַזוי.
און איר האָט אפֿשר געהערט איין אָדער צוויי שמועסן צווישן אייער קרײַז פֿון פֿרײַנד.
איך האָב אָפֿט געהערט מענטשן זאָגן: איך טרוסט דער רעגירונג; זי איז דורך די מענטשן געוואָלט געוואָרן. יאָ, און זיי גלייבן
נישט אַז די רעגירונג וואָלט טאָן עפּעס שלעכט צו די מענטשן.
וואָס ווילסטו? דו ברענגסט גאָרנישט אַנדערש. יאָ,
און מיר קענען נישט גיין קעגן די דאָקטוירים וואָס שטיצן דאָס און שטיצן די גאַנצע זאַך.
מיר האָבן נישט קיין שאַנס. ווי אַ פּאַציענט, דו פֿאַרלאָזט זיך אויף דײַן דאָקטער.
יאָ, און מסתּמא זענען זיי נאָך אַלץ עפּעס העכער פֿון אונדז.
און זענען געווען באַשטימטע געשעענישן, וווּ זאַכן האָבן זיך אַנטוויקלט אין דער אַנדערער ריכטונג? אָדער איז עס געווען אַ
שטיקל־שטיקל פּראָצעס פֿון "יאָ, איך גלייב דאָס, און ער איז זיכער געשטאָרבן פֿונעם ווירוס," ביז "יאָ, די גענע־טעראַפּיע
קען... דאָס איז מסתּמא וואָס האָט עס פֿאַראורזאַכט," ריכטיק?
ווי איך האָב געזאָגט, מיר קוקן טאַקע אַלץ וואָס ווערט באַצאָלט דורך די GEZ, מיר קוקן שוין גאָרנישט אַנדערש מער.
מיר פאַרמיידן דאָס שטענדיק, ווײַל מיר פשוט ווילן נישט ווערן באָמבאַרדירט מיט נאַרישקייטן.
אָבער דו קענסט זאָגן וואָס געשען איז, ווען דו רעדסט מיט מענטשן אויף דער גאַס. ווייל זיי רעדן שטענדיק
דערפֿון, אָדער ווידערקאָלן וואָס זיי דאָרט געהערט האָבן.
און מענטשן זענען אויך פאַרנומען אין דיאַלאָג.
און איצט, אויב עמעצער זאָגט: "היי, זינט דעמאָלט פיל איך זיך אַזוי שלעכט," וועט דער
ווייַטער מענטש זיך אויך דערמוטיקן דאָס צו זאָגן.
און דאָס איז אויך אַ פּראָצעס.
דו האָסט דאָס נאָר איצט פֿאַרשטאַנען.
מער און מער מענטשן האָבן דעם מוט זיך אַרויסצושטעלן און זאָגן: "יאָ, איך בין נישט צופרידן דערמיט."
און די דערפֿאַרונגען וואָס משפּחות האָבן מיט טויטן. פילע משפּחות ווערן מער ווי איין מאָל באַטראָפֿן.
יאָ, זיי האָבן אין די לעצטע צוויי יאָר פֿינף משפּחה־מיטגלידער באַגראָבן.
אויב זיי נאָך איצט נישט פֿאַרשטיין, ווייס איך נישט וואָס צו זאָגן.
אָבער מסתּמא זענען נאָך עטלעכע וואָס זאָגן, "יאָ, בסדר."
נישט יענע.
די פֿרוי האָט געזאָגט: "גאָר קיינמאָל מער נישט." אַזוי איז זי אויך שטאַרק איבערצײַגט אַז
דאָס איז דער רעזולטאַט פֿון דער גאַנצער זאַך.
ווייל עס פשוט קען נישט זײַן, יאָ.
און צוויי פֿון אירע געשוויסטער, ביידע נאָך נישט 70, יאָ.
איינער איז נישט 60, דער צווייטער איז נישט 70, און ביידע עלטערן זענען אין זייערע פרי 80ער. אַזוי עפּעס… יאָ,
ספּעציעל ווען מען רעדט וועגן דער לעבן־ערוואַרטונג פֿון, איך ווייס נישט, לויט זאָגן, יאָ.
און פּלוצלינג שטאַרבן אַלע. דאָס קען נישט זײַן אמת, צי?
און זיי קענען דאָס איצט זען.
ווי איך האָב געזאָגט, איך הער דאָס מער און מער אָפֿט.
אויב נישט פֿאַר מײַן פֿרוי (וואָס זי האָט זיך געלאָזט וואַקסינירן), וואָלט זי נאָך געלעבט, יאָ.
אָדער זינט דעם דריטן, פערטן, פֿינפֿטן, לויט וויפֿל, איז עס אַראָפּ געגאַנגען, נישט אַזוי?
כאָטש רובֿ זאָגן טאַקע: זינט דעם דריטן, זענען די זאַכן געגאַנגען אַראָפּ.
איך מיין, אויב דו גייסט איצט אפילו אָפֿטער, איז דאָס נאָר מײַן פּערזענלעכע מיינונג, כמובן. דו וועסט זיך ערגער פילן.
לאָמיר ווידער רעדן וועגן דער צײַטליניע און די ציפֿערן.
אַזוי, צו קורץ צוזאַמענפֿאַסן.
2020 איז געווען זייער שטיל, ווייניקער ווי פֿריִער.
עס האָט זיך אָנגעהויבן בײַם סוף פֿון 2020. מע קען זען אַ צײַטלעכע פֿאַרבינדונג צו די שפּריץ־פּראָגראַמען.
אין 2021, איז עס געווען באַשטימט פיל מער ווי...
דאָס איז געווען אַ גרויסער שפּאַס. אַנטשולדיקט?
דאָס איז ווען די זאַכן האָבן זיך טאַקע אָפּגעכאַפּט אין 2021.
2021 איז געווען אַ טאַקע שפּאַנענדיק יאָר.
און וואָס איז געשען אין די יאָרן וואָס זענען געקומען? 2022, 2023?
אַזוי, 2022 איז נאָך געווען אינטענסיוו.
ביז 2022, דאָס הייסט 2021 און 2022, האָבן מיר שטענדיק באַמערקט די קורעלאַציע.
יאָ. אַזוי, בערך צוויי וואָכן שפּעטער, איז דער פּאָסט אַרויסגעגאַנגען. און איצט איז 2023...
אַזוי, צוויי וואָכן נאָך אַ שפּריץ־אַפּוינטמענט...
פּונקט, יאָ, פּונקט.
און איצט איז 2023 עס זעט אויס ווי עס גלייכט זיך ווידער אויס.
מיר האָבן טאַקע ווידער דעם יאָר אין פרילינג און האַרבסט געהאַט די העכסטע צאָל טויטן.
כאָטש איך מוז צוגעבן אַז פֿאַר אונדז האָבן זאַכן טאַקע ווידער אָנגעהויבן לויפֿן דעם יאָר דעם
28סטן סעפּטעמבער, ווען פילע מענטשן זענען געשטאָרבן.
און דעם 18טן סעפּטעמבער האָט עס ווידער אָנגעהויבן, נישט אַזוי? זיי האָבן ווידער אָנגעהויבן.
עס האָט זיך אָנגעהויבן מיט אַ אָפיציעלער רעקאָמענדאַציע, אַזוי צו זאָגן, פֿון ...
פּונקט, און מיר ווייסן אויך פֿון פֿרײַנד, דאָס הייסט, פֿון באַקאַנטע וואָס אַרבעטן פֿאַר דאָקטוירים,
וואָס זענען מעדיצינישע אַסיסטענטן אָדער עפּעס, און זייערע טערמין־ביכער זענען געווען פֿול. יאָ,
מענטשן האָבן געווארט אויף דער געלעגנהייט זיך ווידער צו דערפרישן.
און דאָרט איז עס געווען פּונקט דער זעלבער, ווי איך האָב געזאָגט, עס איז געווען פּונקט צען טעג
ווידער, פּונקט ווי עס האָט פֿאַר אונדז אָנגעהויבן.
און וואָס איז איצט אויפֿפֿאַלנדיק, איז אַז דער עלטערער דור כאַפּט ווידער אויף.
דאַן פֿאַרשטיי איך אַז דאָס איז געווען דער הויפּט־פֿאָקוס.
ווייל מיר האָבן איצט אַ סך מענטשן אין זייערע דרייסיקער יאָרן, וווּ זיי זענען געבוירן געוואָרן אין די דרייסיקער יאָרן, וווּ
איצט אַלעמען... וואָס איז נישט אומגעוויינטלעך בײַם ערשטן בליק.
אַלטע מענטשן שטאַרבן, בפרט ווען זיי זענען נײַנציק.
ביטע פֿאַרשטייט דאָס נישט פֿאַלש.
אָבער עס איז נאָר אַז, ווי איך האָב געזאָגט, עס איז אויפֿפֿאַלנדיק:
18. (סעפּטעמבער) איז געווען דער אָנהייב.
28 (סעפּטעמבער) – דאָס איז ווען אַלץ האָט אָנגעהויבן.
און איצט ווערן די זאַכן רויִקער.
און איר קענט מסתּמא דערקענען דעם צושטאַנד פֿון דעם טויטן, ווי איר האָט געזאָגט בײַם אָנהייב.
ליידער, קען מען עס זען.
אַזוי פילע פֿון זיי האָבן אויך דעם גרוי, דעם זייער גרוי, געלביקן פּנים.
אַזוי איז עס אומנאַטירלעך.
נישט ווי אַ געשטאָרבענער מענטש נאָרמאַלערווייַז אויסזעט.
און די אַנדערע זענען אויך נאָר שרײַענדיק געל.
אַזוי האָבן מיר אַ סך, אַ סך געלע, יאָ.
געל, האָט דאָס אויך עפּעס צו טאָן מיט דער לעבער?
אין דער גרופּע פֿון דאָקטוירים, צו וועלכער מיר געהערן, האָבן שוין אַ סך געזאָגט, אַז דאָס
שפּיק־פּראָטעין האָט די נטיה זיך אָנצוזאַמלען אין דער לעבער.
און דאָס וואָלט דאַן שאַפֿן דעם געלן אויסזען.
איך קען נאָר איבערחזרן וואָס איך האָב געהערט.
איך בין שוין ווידער אַרויס פֿון דעם.
דאָס איז שוין נישט מער מײַן מומחיות.
אָבער איך האָב נאָך די באַאָבאַכטונג און דעם צוריקגאַנג.
די אויטאָליזע הייבט פיל פריער אָן.
מיר נעמען אויף אַ סך מענטשן וואָס זענען נאָר אַ טאָג טויט.
און דו קענסט זיי נישט אָנרירן, ווײַל דו קענסט זייער הויט אומגעריכט אַראָפּצויגן אָדער עפּעס.
און דאָס זאָל נישט זײַן דער פאַל. נישט נאָך נאָר איין טאָג.
און זיי קריגן נישט אַלע קורטיזאָן און כעמאָטעראַפּיע אָדער עפּעס אַזוי. דאָס וואָלט געווען איין סיבה פֿאַר וואָס.
ניין, זיי זענען געשטאָרבן אונטער נאָרמאַלע אומשטענדן, איך וועל זיי רופן נאָרמאַלע אומשטענדן.
און נאָך אַזוי זענען די זאַכן. דאָס קען טאַקע נישט זײַן דער פאַל. נישט מיט אַזאַ אָפֿטקייט.
ווי איך האָב געזאָגט, איז דאָס שטענדיק אַזוי געווען.
עמעצער וואָס האָט פריער דורכגעמאַכט כעמאָטעראַפּיע פֿאַר דרײַ חדשים אָדער לענגער און איז דערפֿון
געשטאָרבן, וועט אויך גלייך אָנהייבן צו זיך צעלייגן.
מיר דאַרפֿן נישט רעדן וועגן דעם. עס איז זייער שטרענג פֿאַרן גוף.
אָבער מענטשן שטאַרבן אָן כעמאָטעראַפּיע. אָדער אָן צו באַקומען הויך דאָזן קאָרטיזאָן אָדער עפּעס אַנדערש. אָדער
קיין מאָרפֿין. ווי זאָל איך וויסן וואָס דו באַקומסט דאָרט?
יאָ, און דאָס איז זייער באַמערקבאַר. און מיר זעען דאָס נאָך.
און די נאַרישע זאַך איז, אַז זיי האָבן די לוויה, וואָס איז נאַריש, איך ווייס נאָך נישט צי דאָס איז גוט אָדער שלעכט.
זיי האָבן פֿאַרלענגערט די באַגראַבונגס־צײַט צו צען טעג. פֿריִער איז עס געווען זיבן. זינט אָנהייב פֿון דער פּאַנדעמיע.
און דאָס איז, כמובן, אַ פּראָבלעם פֿאַר אונדז. באַזונדערס מיט קבורה. ווען די לוויה איז נאָר אַ וואָך שפּעטער.
און דאָס איז נאָך דעם וואָס דער גוף איז אויסגעלייגט. דו מוזט טאַקע קאָנטראָלירן צי דער קאַפֿין וועט פריער פֿאַרשלאָסן ווערן.
עס איז נאָר אַ אַנדערש מין קאָמוניקאַציע וואָס פּאַסירט איצט ווי פריער.
צוליב דעם אויסזען פֿון דעם פֿאַרשטאָרבענעם.
יאָ, פּונקט. איר קענט נישט דערוואַרטן אַז די קרובים וועלן דאָס מער אויסהאַלטן.
יאָ, דאָס מיינט אַז איר קאָמוניקירט אויך: "היי, אויב איר ווילט ווידער זען יענעם מענטש, מוזט איר דאָס טאָן ביז דעם צײַטפּונקט,
ווײַל אַנדערש איז עס ניט מער לאָגיש," אַזוי צו זאָגן.
פּונקט, יאָ.
עס זענען אויך ריחות און אַזוי ווייטער.
מיר קענען זיי אויף אַ גרויסן מאָס אָפּשטעלן, איך וואָלט געזאָגט, יאָ. אָבער אין אַ
געוויסן מאָמענט וועלן זיי זיך ווידער דערשייַנען.
דיצעמפּאָזיציע קען נישט אויפגעהאַלטן ווערן, אויסער דורך טאַנאַטאָפּראַקסי־באַהאַנדלונג.
אָבער קיינער טוט דאָס נישט.
דאָס ווערט נאָר געטאָן פֿאַר אינטערנאַציאָנאַלע אַריבערפֿירונגען. אָדער פֿאַר מיכאַיל דזשאַקסאָן אָדער עמעצער
אַנדערער וואָס ליגט אויסגעלייגט פֿאַר אַ לענגערע צײַט.
פּונקט. אַנדערש האָט עס נישט קיין זינען.
דו האָסט געזאָגט אַז אַ פּאָר חדשים צוריק, ווען די אָפיציעלע רעקאָמענדאַציעס זענען ווידער אַרויסגעגעבן געוואָרן,
אַזוי צו זאָגן, האָט עס ווידער אָנגעהויבן פֿון אָנהייב.
וווּ מיינסטו וועט די רייזע אונדז פֿירן?
אַזוי האָסטו אַמאָל געזאָגט אַז עטלעכע מענטשן האָבן זיך שוין אויפגעוועקט און פֿרעגן דאָס. אָבער דו זעסט נאָך
אַ קלאָרן מוסטער, נעמלעך אַז ווען מען רעקאָמענדירט זיך צו וואַקסינירן, די צאָל טויטן דערנאָך שטייגט.
וווּ מיינסטו אַז די רייזע גייט? אויף וואָס גרייטסטו זיך אויך אין דײַן אַרבעט?
נו, מיר האָבן נאָר געקויפֿט אַ ביסל צו האָבן אַ רעזערוו, נאָר צו זײַן אויף דער זיכערער זײַט, ווײַל
מע קען פשוט נישט פאָרויסזאָגן, וווּ דאָס אַלץ גייט.
איך האָף זיכער, אַז מענטשן וועלן סוף־כּל־סוף אויפהערן דאָרט אַלע מאָל צו לויפן.
דאָס וואָלט געווען איין מעגלעכקייט.
וואָס איך געפֿין אומגליקליך איז טאַקע אונדזער עלטערע געזעלשאַפֿט, וואָס קען זיך נישט פאַרטיידיקן.
בײַזונדער די מענטשן וואָס זענען אין עלטערן־היימער.
אויב דו האָסט נישט קינדער וואָס זענען אויפמערקזאַם, ביסטו גאָר אין דער רחמנות פֿון דער
גאַנצער זאַך. דו קענסט גאָרנישט טאָן דערפֿון.
און איך מיין אַז דאָס איז אַ שאָד. ווײַל איצט, ווען מען באַמערקט, לאָמיר זאָגן, אַז מענטשן פֿאָדערן אַז מען זאָל זיך באַציִען צו
דער פאַרגאַנגענהייט, אפילו אויב די אַנדערע זײַט טוט דאָס נישט.
אָדער ווען פּראָגראַמען, למשל MDR, האָבן לעצטן דינסטיק געהאַט אַ פּראָגראַם וועגן די זייַט־ווירקונגען פֿון וואַקסינאַציעס.
איך האָב געמיינט אַז דאָס איז געווען זייער מוטיק.
פֿאַרשטייט זיך, נישט אַלץ איז געזאָגט געוואָרן; דאָס וואָלט געווען צו פֿיל פֿאַר געוויינטלעכע בירגער.
אָבער עס איז שוין אַראָפּגענומען געוואָרן פֿון דער מעדיע־ביבליאָטעק.
אַז דו קענסט עס מער נישט קוקן. איך מיין נאָר אַז דאָס איז אַ שאָד.
וווּ הייבט זיך אָן בילדונג? פֿאַרוואָס, פֿאַר וואָס האָבן זיי מורא?
יאָ, זיי האָבן אַ טעות געמאכט.
אָבער זיי מוזן דערבייַ שטיין און נישט פּרוּוון זיך אַרויסצודרייען און ווי פֿריִער ווייטערגיין, נאָר
ווײַל זיי זענען איצט געשטאַקלט מיט וויפֿל קאַנס.
יאָ, גענוג ביליאָנען זענען שוין אויף אַנדערע זאַכן פֿאַרשווענדט געוואָרן.
נו, דאַן מאַכט עס נישט אויס אויב דאָס איז אויך דער פאַל מיט אים. וואָס איז דער ציל?
און יאָ, עס וואָלט געווען אומגלויבלעך וויכטיק זיך דערמיט אויסצוגלייכן.
איך האָב אַ אומגלויבלעכע סך טרויער־שאָדן.
אוי, ווי קען מען צוריקגעבן מענטשן דעם געזעגענונג וואָס זיי זענען ניט באַקומען?
אָדער די טרויער־באַראַטונג, וווּ זיי האָבן נישט געמעגט זײַן אָנוועזנד?
יאָ, אפילו זאָגן גוט־בײַ בײַם קרעמאַטאָריום אָדער באַגלייטן די קרעמאַציע? דאָס איז געווען אַלעס פֿאַרבאָטן.
אָדער דער בעסטער פֿרײַנד האָט אפילו נישט געמעגט בײַזײַן בײַם לוויה, ווײַל מען האָט אים אויסגעשלאָסן.
מיינט איר בכלל, אָדער פֿאַר מענטשן וואָס האָבן נישט געהאַט אַ באַשטימטן סטאַטוס?
יאָ, מען האָט געמוזט זײַן טייל פֿון דער נאָענטער משפּחה־קרײַז, כּדי צו קענען בײַזײַן
בײַם לוויה. און דאָס איז נישט געווען מעגלעך.
נאָר דעמאָלט, ווען דער טעסט־פֿאָדערונג און אַזוי ווייטער זענען אין קראַפֿט געטראָטן, האָבן 3 אָדער 2 G
זיך אָנגעווענדט אויפֿן בית־עולם, לויט דער סיטואַציע.
און יאָ, עס וואָלט געווען וויכטיק צו באַהאַנדלען דעם ענין.
מענטשן האָבן פשוט אַ זייער וויכטיקן טייל פֿון זיי גענומען.
און בפרט ווען דער בונד איז שטאַרק.
דאָס מיינט אַז דער אייניקל איז טאַקע נישט געלאָזט געוואָרן צו גיין צו דער באָבע־באָבעס לוויה.
אָבער עס קען גאַנץ גרינג זײַן, אַז דער אייניקל האָט די ערשטע דרײַ אָדער פֿיר יאָר פֿון זײַן
לעבן בלויז מיט זײַן אָבאָבאָרין פֿאַרבראַכט.
און דאַן איז דאָרט אַ שטאַרקער בונד.
און איך קען אים נישט זאָגן, ניין, דו קענסט נישט קומען.
יאָ, ווי זאָל דאָס קינד אי־מאָל ריכטיק איבערקומען דעם צער אָדער אַנטוויקלען אַ געזונטן טרויער־פּראָצעס?
איך מיין, דו וועסט זיכער אַמאָל זיך טרעפֿן מיט טרויער.
מיר האָבן דערפֿאַרונג אין זאָגן גוט־בײַ. מיר זאָגן גוט־בײַ יעדן טאָג.
מען זאָל דאָס נישט פֿאַרגעסן.
אָבער דער אָפּזאָג איז עפּעס גאָר אַנדערש.
איך מיין נאָר אַז דאָס איז אַ שאָד.
און איך מיין אַז עס איז אַ שאָד אַז מענטשן נאָך פֿאַרהאַלטן די אמת.
און עפּעס פּאַסירט זיכער.
זינט 2021 איז אַלץ אַנדערש. אַזוי איז עס.
אַלץ איז אַנדערש. און וואָס איז אַנדערש? נאָר איין זאַך איז אַנדערש אַרײַנגעפֿירט געוואָרן.
אַזוי איז עס נישט אַזוי שווער צו לייזן די גלייכונג, אַזוי צו זאָגן.
ניין, פּונקט.
עס איז אַ גאָר נאָרמאַלע, פּשוטע רעכענונג. און אויב דו קענסט עס נישט אויספֿינען, נו, איך
ווייס נישט. איך מײן, לאַנגזאַם אָבער זיכער…
און איך גלייב פשוט אַז אונדזערע פּאָליטיקער קענען נישט אויסמיידן די אחריות.
און דאָס העלפֿט אויך נישט, צי מען טרעט אַראָפּ אָדער עפּעס אַנדערש.
ניין, איך מיין אַז מען זאָל זיי ציען פאר די געריכטן. וואָס זיי טוען איז, לויט מײַן מיינונג, מאַסן־מאָרד!
דו מוזט איצט טאַקע דאָס וואָרט הויך אַרויסזאָגן.
דאָס קלינגט ווי אַ שטאַרק וואָרט, אַ ערנסטע באַשולדיקונג.
אָבער אויב דו קוקסט עס טאַקע אין דעטאַל, דאַן זאָלסטו טאַקע וועגן דעם טראַכטן.
יאָ, איך מיין אַזוי, ווי איך האָב געזאָגט, אָבער דאָס איז נישט קיין אויסרייד. אָבער פֿאַר פילע מענטשן האָט עס
פשוט פֿאַרשנעלט זייער טויט. זיי וואָלטן מסתּמא אין דער נאָענטער צוקונפֿט אַזוי אָדער אַזוי געשטאָרבן.
בײַזונדערס צווישן די עלטערע.
זיי האָבן אָפֿט אַ סך קראַנקייטן.
און דאָס האָט עס נאָר ערגער געמאכט.
דאָס איז נישט געמיינט צו זײַן אַ תירוץ פֿאַר די וואָס האָבן געמוזט פֿריִער גיין.
אָבער איך מיין אַז גענוג אַנדערע מענטשן וואָלטן נאָך לעבן געווען, אויב זיי זיך נישט
געלאָזט אָפּנאַרן פֿון יענע זאַכן. יאָ, טאַקע.
און איך גלייב פשוט נישט אַז דאָס איז ריכטיק.
און זיי וואָלטן פשוט געמוזט זיך פֿאַר דעם באַרעכטיקן.
אַזוי האָבן מיר אויך אַ קרימינעלע קלאָג אין קאַרלסרוהע אַרײַנגעגעבן. מיר זענען דערין באַטייליקט געווען.
און איך קען דאָס טאַקע רעקאָמענדירן צו אַלעמען.
נאָר אַ ביסל רעקלאַמע אויף דער זײַט.
בײַ ZAAVV, Z-A-A-V-V, קענט איר אַראָפּלאָדן די קאַרטל. איר קענט זי אויספֿילן. איר קענט זי אַרײַנלייגן אין דעם BGH.
איך קען נאָר זאָגן צו אַלעמען: טוט עפּעס דערפֿון! און איך מיין אַז מען זאָל זיי פּראָסעקוטירן.
און בעיקר הער לאַוטערבאַך, וואָס רעדט אַזוי פיל שמוץ, יאָ, ווי געזונטהייט־מיניסטער, אמת.
דאָס האָט גאָרנישט צו טאָן מיט געזונט. פֿאַר מיר איז דאָס אַ מיניסטער פֿון קראַנקייט.
יאָ, דו ווייסט נישט צי צו לאַכן אָדער צו וויינען. מסתּמא צו וויינען, מער מסתּמא.
יאָ, איך מיין, איך האָב קיינמאָל נישט פּערזענלעך זיך געווענדט צו פּאָליטיקער. איך האָב זיך שטענדיק צוריקגעהאַלטן.
אָבער יאָ, ווען דו זעסט וואָס דאָ פּאַסירט. יאָ, לאָמיר זײַן ערלעך. דאַן מוזטו עפּעס טאָן.
און מענטשן זאָלן נישט פשוט אַלץ אָננעמען. דאָס קען נישט זײַן ריכטיק! איך פֿאַרשטיי דאָס קיינמאָל.
וווּ איז אַלע דער קעמף־גײַסט געגאַנגען?
אפֿשר פֿאַר אײַך פּערזענלעך. ווי זענען די לעצטע דרײַ יאָר געווען?
וואָס האָסטו פּערזענלעך געלערנט? וווּ האָסטו נאָך אַ מאָל געהאַט אַ ליכט־בלאָב־מאָמענט? אָדער וואָס האָסטו פֿאַרשטאַנען, אַזוי
אַז דו האָסט געזאָגט: "היי, דאָס איז איצט ממש קלאָר פֿאַר מיר"?
נו, אַזוי איז עס איצט פֿאַר מיר, אָדער בכלל אין אונדזער משפּחה. מיר האָבן געלערנט צו זײַן קריטיש צו אַלץ.
און אויך זאָל מען זיך נישט פאַרלאָזן אויף אויסזאָגן פֿון יחידים. און שטענדיק זאָל מען זיך ערשט איבערצייגן. אַזוי,
אין אַלגעמיין גלייב איך נאָר וואָס איך זע לעבן. ניט אַמאָל דאָ אויף טעלעוויזיע אָדער עפּעס אַזוי.
מיר ווייסן הײַנט אַז אַלץ קען מען פאַלשן.
יאָ, טראַכט אַ ביסל אַליין, טאָן אַ ביסל פאָרשונג אַליין. וואָס קען זײַן הינטער אַלעס דאָס?
צו דערמאָנען עטלעכע פּאָזיטיווע אַספּעקטן: מיר האָבן קיינמאָל נישט געהאַט קיין פּראָבלעמען מיטן לאַקדאַון אָדער
עפּעס. מיר האָבן שטענדיק אַלץ געזען אין אַ פּאָזיטיוון ליכט. עס איז טאַקע געווען גאַנץ אָנגענעם.
אין די גאַסן איז גאָרנישט געשען. ווען מען האָט געקויפֿט, האָבן מענטשן געמוזט האַלטן אַ דיסטאַנץ. אויב מען האָט
געהאַט אַ טערמין בײַם דאָקטער, האָט מען געמוזט טעלעפֿאָנירן, און מען איז גלייך אַרײַנגעלאָזט געוואָרן.
דו האָסט נישט געדאַרפֿט וואַרטן. אַזוי מוזסטו זיך קאָנצענטרירן אויף די פּאָזיטיווע זאַכן וואָס
זענען אַרויסגעקומען פֿון דער גאַנצער סיטואַציע.
און וואָס איך וואָלט ניט מער געוואָלט פאַרפּאַסן, זענען אַלע מענטשן וואָס איך האָב באַגעגנט אין די לעצטע דריי יאָר.
נו, איך מיין אַז אפילו איידער די וואונדער־היילונג איז געקומען, איז שוין געווען קלאָר אַז C (קוראָנאַווירוס)
האָט פשוט אַנטדעקט די אמתע כאַראַקטערן פֿון מענטשן.
און דאַן האָסטו אויך געזען ווי פילע מענטשן האָסטו טאַקע פאַלש געמיינט.
ווי פילע מענטשן שטעלן למעשה פֿאַר דער אויסער־וועלט אַ בילד וואָס שפּיגלט נישט אָפּ ווער זיי טאַקע זענען אינעווייניק.
און אין די לעצטע דריי יאָר, יאָ, צוליב דער ריאָריענטירונג, איצט די מענטשן וואָס דו האָסט באַגעגנט, און אַזוי איז עס.
איך בין איצט פיל, פיל בעסער ווי איך בין געווען אין אָנהייב.
גאָר. און מיר האָבן ניט מער מורא. מיר האָבן גאָר אָפּגעלאָזט יענע מורא.
אַזוי לאָזן מיר זיך מער נישט אָפּפֿירן.
אויב עמעצער וואָלט גלייך אַטאַקירן די משפּחה אָדער עפּעס. פּונקט.
אָבער פשוט די מענטשן וואָס מיר איצט קענען, בין איך טאַקע שטאָלץ אויף זיי.
ווילט איר זאָגן עפּעס אַנדערש צו מענטשן איידער מיר ענדיקן?
נו, איך וואָלט נאָר געוואָלט דערמוטיקן אַלעמען דאָס צו טאָן.
גלייב נישט שטענדיק אַלץ וואָס מען הערט דאָרט. זעט אַליין.
פֿאַרגעס נישט צו זײַן זעלבסט־קריטיש. יאָ, בכלל זײַן קריטיש צו אַלץ.
און פשוט זוך אויס דײַנע גלײַכע.
און אויב מיר זײַנען שטאַרק און האַלטן זיך צוזאַמען, וועט אונדז גאָרנישט פּאַסירן.
איך גלייב דאָס שטאַרק.
אָקעי, שיינע שליס־ווערטער און אַ דאַנק פֿאַר דײַנע מיִשׂים, טײַערע מאַרליס.
איך האָף אַז מיר קענען דערגרייכן אַ סך מענטשן.
דאָרט זענען געווען אַ סך שפּאַנענדיקע זאַכן.
איך האָב אויך אַ סך געלערנט פֿון דעם. און אַ דאַנק פֿאַר אײַער מוט און אָפּגעגעבנקייט.