Паводле розных паведамленняў, як у СМІ, так і ў сацыяльных сетках, 19 лютага 2024 года Расія
перахапіла размову па тэлефоне чатырох афіцэраў Люфтваффе.
Сярод іншага, у цэнтры абмеркавання было пастаўка Германіяй Украіне да 100 ракет вялікай далёкасці Taurus.
Гэтыя ракеты маюць далёкасць 500 кіламетраў, што дазволіла б Украіне наносіць паветраныя ўдары глыбока на тэрыторыі Расіі.
Швейцарскі ваенны эксперт Ральф Бошард піша на bkostrat.ch, што такія перамовы таксама могуць быць інсцэніраваны.
У дадзеным выпадку фрыланс-журналіст Пітэр Хайзенка піша на anderweltonline.com, што Міністэрства
абароны Германіі пацвердзіла аўтэнтычнасць запісу.
Томас Рёпер, кіраўнік сайта anti-spiegel.ru, таксама піша, што нямецкія СМІ ў сваіх паведамленнях пацвердзілі аўтэнтычнасць
перахопленай тэлефоннай размовы, апублікаванай у Расіі.
Аднак уся гісторыя выклікае пытанне, чаму нямецкае ваеннае кіраўніцтва абменьвалася такой канфідэнцыйнай
інфармацыяй падчас тэлефоннай размовы, якая, відавочна, не была абаронена ад праслухоўвання.
Нямецкі адвакат Пітэр Шындлер напісаў пазіцыйны дакумент па гэтай тэме 4 сакавіка 2024 года.
На яго думку, уцечка інфармацыі пра «Таўрус» была не «прамысловай аварыяй», а «стратэгічнай уцечкай», закліканай а. праверыць, ці
адрэагуе нямецкае насельніцтва на яе негатыўна, і б. адначасова псіхалагічна падрыхтаваць насельніцтва да
меркавана «непазбежнага» – адкрытая вайна з Расіяй.
Ці ўсведамляе нямецкі ўрад, што гэта яшчэ больш абвастрыць канфлікт паміж Расіяй і Украінай?
У спантанным інтэрв'ю для Kla.TV у мінулым годзе нямецкі журналіст Кайван Суфі-Сіаваш – раней вядомы як Кен Джэбсен, заснавальнік
KenFM – адзначыў кантэкст расійска-ўкраінскага канфлікту.
Ён тэрмінова папярэдзіў не далей раскачваць канфлікт.
Ён працягнуў гаварыць пра сваю рэарыентацыю і коратка прадставіў змест свайго лекцыйнага тура.
Ён хацеў дапамагчы людзям прагледзець прапаганду страху, якая штодня абстрэльвае іх праз масавыя СМІ.
25 сакавіка 2024 года Кайван Суфі-Сіаваш выступіў са сваёй лекцыяй «Страх пажырае свабоду» ў Біберісце, Швейцарыя.
Мерапрыемства было арганізавана Швейцарскай асацыяцыяй незалежных малога і сярэдняга бізнесу.
У Швейцарыі малое і сярэдняе прадпрыемніцтва вызначаецца як малое і сярэдняе прадпрыемства.
Каб даведацца пра далейшыя даты чытанняў, калі ласка, наведайце вэб-сайт, указаны ніжэй:
Паглядзіце частку спантаннага інтэрв'ю Kla.TV з Кайванам Суфі-Сіявашам
Вітаю, Кайван, дзякуй, што знайшлі час паразмаўляць з намі тут, на Kla.TV.
Ну, мы проста хацелі вас спытаць, мы праводзім з вамі тут спантаннае інтэрв'ю.
Што вы думаеце, напрыклад, пра расійска-ўкраінскі канфлікт?
Якая ваша ацэнка?
Ну, нам было б цікава даведацца.
Ну, тое, што развіваецца паміж Украінай і Расіяй або Еўропай, — гэта не новы канфлікт, а хутчэй тое, што ўжо адбываецца некаторы
час. Халфард Макіндэр пісаў пра гэта ў сваёй тэорыі «Сэрца зямлі», калі немцы наладзілі гандаль на еўрапейскім кантыненце з
дапамогай Багдадскай чыгункі, а Брытанская імперыя ўсвядоміла гэта сваёй марской моцай. так, узнікае канкурэнцыя, і
Халфард Макіндэр пісаў пра гэта ўжо ў 1903 ці 1904 годзе:
Мы павінны пераканацца, што дзве ўлады ніколі не аб'яднаюць сілы.
Гэтую кнігу, вядома, пазней прачыталі амерыканскія ўлады.
Бжэзінскі таксама прачытаў гэта – Амерыка як адзіная сусветная дзяржава.
І Джордж Фрыдман таксама сказаў у 2015 годзе, што мы павінны паклапаціцца, каб туды ўбіць клін.
Але мы не зацікаўлены ў тым, каб яны стварылі саюз, таму што гэта агульны эканамічны рынак, а не наш.
Да таго ж, калі двое сварацца, трэці радуецца – гэта мы, раздзяляй і ўладар, гэта Рым.
Так паводзіць сябе кожная імперыя, і таму было зразумела з самага пачатку, як ён таксама даволі выразна заявіў, што калі мы так
моцна справакуем Расію, размясціўшы на Украіне нашы ракеты так, што яны будуць знаходзіцца ўсяго за 500 кіламетраў ад Масквы,
то яна будзе вымушана адрэагаваць, і гэта практычна пастка.
А потым мы можам паказаць на іх і сказаць, што... Ну, што амерыканцы забыліся ці
зрабілі гэта занадта позна пасля 1998 года.
Цяпер існуюць краіны БРІКС.
І Расію больш нельга проста так аддзяліць, бо цяпер у яе ёсць вельмі магутныя саюзнікі, якія
таксама не зацікаўлены ў амерыканскай імперыі.
Так, у нас ёсць Кітай, Расія, Індыя, Паўднёвая Афрыка, і далучаецца ўсё больш краін.
Тым часам нават былыя партнёры адварочваюцца ад ЗША. Саудаўская Аравія сустракаецца з Іранам у Пекіне, што насамрэч
не тое, чаго мы хацелі б, і, скажам так, неўзабаве нам можа спатрэбіцца нафта ў разліку не ў доларах.
Гэта значыць, што цягнік ужо сышоў са станцыі, але імперыя гэтага яшчэ не ўсвядоміла і цяпер спрабуе, прымушаючы
Захад да абдымкаў і вядучы яшчэ адну праксі-вайну ў Еўропе, прымусіць нас заплаціць за гэтую дрэнь, зноў.
І таму гэта заўсёды той самы магічны трук, але цягнік ужо сышоў са станцыі ў тым сэнсе, што вы больш не можаце гнуць лінію
сілай у адносінах да гэтых краін БРІКС, у тым ліку Бразіліі.
Я хацеў бы адзначыць, што калі яшчэ існаваў Варшаўскі дагавор — ён, вядома, існае і цяпер, проста пашырыўся — людзі
заўсёды казалі: яны цяпер Варшаўскі дагавор ці яны цяпер НАТА?
І рабілі выгляд, што ўсе яны там былі.
Насамрэч, 120 краін ніколі не былі ні ў адной, ні ў другой.
Такім чынам, мы насамрэч у меншасці, калі паглядзець на краіны, што не ўваходзяць у блокі — у глабальным
маштабе — менавіта гэтыя краіны зусім не зацікаўленыя.
І гэта, па сутнасці, большасць з іх.
Менавіта так, і я лічу, што амерыканцы, як і кожная імперыя, у рэшце рэшт павінны зразумець, што зорка імперыі заходзіць і што
мы ўжо даўно жывём у шматвектарным свеце, але кожная імперыя не здольная гэта ўбачыць, і цяпер нам застаецца толькі
назіраць за гэтым ашаламляльным гігантам, які, трэба сказаць, не толькі дурны, але і мае шмат добрых бакоў.
Справа не толькі ва ўрадзе; у Амерыцы ёсць шмат рэчаў, якія крутыя і цудоўныя, таму шкада, што яна проста
так абвальваецца, не зацягваючы ўсё астатняе з сабой.
Мы і ў гэтым дасягнем поспеху.
А калі мы прайграем, мы ўсе загінем у ядзерным галокасце.
Вось што адбываецца.
І вось што мы робім зараз: калі немцы ўзброяцца, так, на 100 мільярдаў, і купяць бамбардзіроўшчыкі F-35, якія потым у нейкі
момант змогуць выпусціць ядзерныя ракеты па Маскве, тады будуць бамбаваць нямецкія аб'екты, такія як
Рамштайн, ці, не ведаю, Штутгарт, і тады мільёны немцаў накіруюцца, напрыклад, у Швейцарыю.
Гэта прыводзіць да перамяшчэнняў бежанцаў у межах Еўропы.
Ніхто не можа мець у гэтым ніякай зацікаўленасці, акрамя ваенна-прамысловага комплексу, які вырас
настолькі вялікім, што для выжывання яму проста патрэбна вайна, і які пагражае любой дэмакратыі.
І гэта тое, што ўжо сказаў амерыканскі прэзідэнт Эйзенхаўэр.
Такім чынам, па сутнасці, мы заўсёды гэта бачылі, але вам нельга гэтага казаць, таму што яны — добрыя хлопцы.
І добрыя хлопцы хочуць адмяніць міжнароднае права ў гэты момант.
Гм? Чаму?
І замяніць яго на светавы парадак, заснаваны на каштоўнасцях.
Чаму? Таму што, калі нацыі аб'ядноўваюцца, яны таксама могуць прымушаць выконваць міжнароднае права.
І дагэтуль гэта было проста крывадушнасцю.
Так, і з гэтай заслонай — усё цяпер абрываецца.
Мы неяк пайшлі за няправільнымі добрымі хлопцамі.
У Германіі мы, па сутнасці, толькі змянілі кіраўніцтва.
Вы разумееце?
І калі я кажу: «Слухай, вазьмі на сябе адказнасць за тое, кім, як ты верыш, ты ёсць».
А калі вы дэмакратычны, то не можаце быць за вайну.
У нас ужо было такое пры Вілі Брандце і Эгане Баэры, калі мы проста казалі: «Паслухайце, ідзіце і пагаварыце
з тымі, каго вы не разумееце, бо вы можаце шмат чаго змяніць у палітыцы, але не ў геаграфіі».
І вайна — не варыянт; гвалт — не рашэнне.
Вы ж не кажаце гэтага свайму дзіцяці, калі яно прыходзіць дадому параненым.
Ці быў у таго чалавека кішэнны наж?
Тады ты сёння ноччу атрымаеш зброю. – Мы таксама гэтага не зробім.
Чаму гэта датычыцца міжнароднай палітыкі?
Гэта таксама не спрацуе.
А калі гэта нашы абраныя прадстаўнікі, то яны прадстаўляюць нешта зусім іншае.
Але не мір і не нашы жыцці.
Тады наша задача сказаць: «Прабачце...» Мы павінны іх перапыніць, мы павінны адмовіць ім, бо нам гэта не патрэбна.
І ты павінен надаць сабе паўнамоцтвы.
Так, мне таксама цікава, што калі б двое сяброў пасварыліся, вы б не далі аднаму з іх больш зброі.
Адзін умяшаўся б, другі пасярэднічаў бы.
І вы б не далі аднаму чалавеку больш зброі, каб ён мог забіць другога.
Гэта не мае ніякага сэнсу.
Я ў ім пазяхаю, але і не так ужо і слабы.
Паглядзім, чым гэта скончыцца.
Вось як гэта, ведаеш, мы сядзім на караблі, а на ім жа двое людзей пагражаюць яго патапіць.
Паглядзім, чым гэта скончыцца.
Не хвалюйся, я туды спушчуся.
Або я выбраў іншую метафару.
Ніхто з нас не сеў бы ў швейцарскі аўтобус і не паехаў бы па швейцарскіх горных перавалах,
каб потым выявіць, што кіроўца цалкам п'яны.
І думаеш, што ён, спадзяюся, справіцца з наступным паваротам.
Бо ў нейкі момант нехта кажа: «Гэта небяспечна», хапае яго за руку і кажа: «Мне б выйсці».
Бо ён ведае... гэта бескарысна.
… Ці нехта іншы павінен узяць стырно.
Так, бо я туды на машыне паеду.
Але мы бачым, што маем справу з вар'ятамі, і думаем, што, спадзяюся, усё гэта дрэнна не скончыцца.
Ці, спадзяюся, яны пагодзяцца, у любым выпадку.
Так, гэтая пасіўнасць — не дрэнная рэч.
Я туды іду, каб павітацца з тваім здаровым сэнсам.
З аўтобусным вадзіцелем трэба пагаварыць.
Проста зрабі гэта, хоць ты і не аўтобусны вадзіцель.
А ты думаеш, я не эксперт. Што гэта такое?
Вядома, нас гэтаму вучылі. Для гэтага ёсць эксперты.
Дзе мы сёння. Хто нас сюды прывёў?
Эксперты
Вы ўжо шмат сказалі.
Вы згадалі серыю лекцый, якую вы пачынаеце цяпер.
Ці што мы можам чакаць ад вас у будучыні?
Ці ўбачым мы цябе зноў дзе-небудзь?
Я маю на ўвазе, што, я лічу, KenFM, таго сайта, больш не існуе.
Так.
Так што цяпер у вас новы вэб-сайт.
Мы чулі, што вы пакінулі Германію.
Так.
Што ў вас ёсць, я маю на ўвазе, вы сказалі, што ў вас зараз няма ніякіх планаў, але ці ўжо бачныя вам вашы наступныя крокі?
Ну, я пачаў працаваць на KenFM на радыё ў 2001 годзе.
Гэта была радыёпраграма на RBB.
Гэта было грамадскае вяшчаванне.
Гэта была музычная праграма «». Не. У выніку KenFM выцеснілі з RBB.
Потым яно выйшла ў сетку і зрабіла тое, з чым большасць людзей знаёмыя.
Такім чынам, вы стваралі палітычныя праграмы. Так.
Так. І інтэрв'ю ўзяты. Менавіта.
Інтэрв'ю і розныя фарматы: «The Creators», «TweetTV», «Position» і гэтак далей, вельмі майстэрска
выкананыя, шмат-шмат фарматаў, у тым ліку шмат падкастаў.
А потым і гэта падверглася атацы, таму я сказаў, што заканчваю з гэтым, і гэта стане apolut.net.
apolut.net — гэта партал, які захапіў значную частку кантэнту KenFM.
Таксама многія буйныя часткі рэдакцыйнай каманды і іншыя, а таксама шмат падкастаў і гэтак далей.
Але я там не займаюся рэдактарскай працай.
Я там нічога не пішу.
Калі я зраблю што-небудзь, яны могуць спаслацца на гэта.
Яны таксама спасылаюцца на іншыя рэчы.
Я даю толькі тэхнічныя парады.
А пакуль што я буду рабіць «Soufisticated» з канца траўня.
Я сказаў, што хачу вярнуцца, але не як Кен Ебсен, а пад сваім сапраўдным імем.
І я хачу, каб – як я ўжо казаў – ведалі, што я цікаўлюся іншымі рэчамі, што я цікаўлюся душой, што я займаюся вытанчанымі рэчамі.
І гэта вяртаецца, і існуе шмат фарматаў, але галоўнае — я знаходжу штодзённых герояў і
бяру з імі інтэрв'ю, бо хачу іх прадставіць.
І гэты soufisticated.net будзе даступны з канца траўня, а я цяпер таксама на гастролях з лекцыяй, пра якую
таксама паведамяць, калі будуць даступныя даты тура.
Гэта класічная акадэмічная лекцыя, у якой таксама выкарыстоўваюцца слайды, як і ў лекцыі Гансэра, але мы ўжо робім гэта ў
«Страх пажырае свабоду»; яна прысвечана прапагандысцкім тэхнікам.
Гэта пра тое, як людзі сацыяльна пазіцыянуюцца.
Якая яго сацыяльная ДНК?
Чаму ўсё гэта магчыма?
Як толькі вы зразумееце, чаму гэты прапагандысцкі трук спрацоўвае зноў і зноў, гэта як калі вы заходзіце ў краму і кажаце: «Такі-та
зараз увайдзе, ён хоча зрабіць фокус, ён кажа: вось галуб».
Паглядзі, што ён робіць, і тады ён ніколі больш не зможа зрабіць гэты трук.
І я хачу, каб людзі смяяліся, калі бачаць яшчэ адзін такі трук, каб засмяяліся і сказалі: «Я ведаю гэты».
І тады мы нарэшце зможам пачаць і спытаць у яе, як ён гэта зрабіў?
Таму што прапаганда — гэта аднабаковая інфармацыя, аднабаковая інфармацыя, бо вы адцягваеце людзей.
Але хітрасць простая, яна празрыстая.
Наш хатні зарок — нарэшце зацапіцца за справу і сказаць: «слухайце, гэта не так складана».
Кнігі напісаны, такі ўжо парадак рэчаў.
І гэта гэтак жа відавочна, як калі б цяпер з'явілася сабака, а ў мяне была каўбаса, ён бы спыніўся.
Вы ведаеце адзін аднаго? Не. Сабакі рэагуюць на каўбасу.
Так? Так.
Ці датычыцца гэта таксама і пудзеляў з Афганістана? Так.
Аўчаркі на поўдні Швейцарыі.
Думаю, што так.
Ты тут разбіраешся? Не. Я ведаю, як ходзяць сабакі.
Сабака проста гэтага не ведае. Разумееш?
І яны ведаюць, як мы ходзім.
Таму што яны гадамі даследуюць нас з дапамогай сацыяльных навук і проста прымяняюць гэтыя веды.
І цяпер ты мне павінен тлумачэнне і кажаш: «Ці магу я пра гэта даведацца таксама?» Так.
Гэта як урокі ваджэння.
Навучыся даследаваць сябе.
І тады вы кажаце: «О, значыць, гэта працуе толькі таму, што я проста адмаўляюся гэта вывучыць» —
менавіта так, — «і цяпер вы абавязаны гэта вывучыць».
І як толькі вы пачняце гэта рабіць, вы дасягнеце сваёй мэты хутчэй, чым думаеце. Нам
патрэбна іншая сістэма адукацыі, нам патрэбны грошы.
Але вы можаце пачаць адразу.
Справа ў тым, каб самастойна ініцыяваць змену погляду, і гэта вельмі проста.
Я проста хачу гэта паказаць.
Тады кожны можа гэта зрабіць. Менавіта так.
Проста трэба ўвайсці ў рытм.
Табе патрэбна пасляабедзенная гадзіна, ты чытаеш тры кнігі, ты кажаш, што насамрэч гэта даволі проста.
Чаму я гэтага ніколі не заўважаў? Таму што гэта добра зроблена. Гэта добра зроблена.
Так.
Ну, ведаеш фільм «Шосты пачуццё»?
Так.
Менавіта. Толькі ў самым канцы разумееш, чорт вазьмі, што той мужык, Брус Уіліс, мёртвы.
Вы заўважыце гэта ў самым канцы.
Таму што ў фільме яны проста навучыліся чакаць да канца...
Гэта бліскуча зроблена, і менавіта гэты момант я вам абяцаў падчас лекцыі. Божачкі, як добра зроблена.
Так, добра зроблена, але тады гэта ўжо не працуе.
Нельга другі раз паглядзець «Шосты сэнс» і быць здзіўленым.
Так, менавіта так.
Для мяне ўсё менавіта ў гэтым. Растварэнне з здзіўленнем. Развальванне расчаравання. Растварэнне падману.
Так, вельмі дзякуй за інтэрв'ю.
Гэта было вельмі спантанна, і мы жадаем вам усяго найлепшага ў вашых будучых праектах.
Мы таксама лічым, што тое, што вы робіце, выдатна, і як вы рухаецеся наперад ва ўсім руху па павышэнні дасведчанасці
і гэтак далей, і я таксама лічу тое, што вы сказалі пра сталасць, што людзям сапраўды варта пачынаць з сябе.
Новы свет пачынаецца дома, насамрэч пачынаецца са мной.
Я думаю, што гэта важны пасыл.
Менавіта. І таму віншаванні kla.tv.
Я думаю, кожны альтэрнатыўны медыум, хто вам даў дазвол на гэта?
Я проста зраблю гэта зараз.
Гэта ўзбагачэнне.
Я лічу, што для ўсіх нас самая важная пасыла ўсім гэтым — проста ў тым, што рашэнні дэцэнтралізаваныя.
Дэцэнтралізаваныя медыя, дэцэнтралізаваныя грошы, усё дэцэнтралізавана.
Паўсюль шмат добрых ідэй, таму іх немагчыма сапсаваць.
Нам не трэба замяняць адну піраміду іншай.
Мы павінны браць прыклад з прыроды, дзе зусім няма пірамід.
Менавіта так.
Няма. Гэта клеткі, шмат асобных клетак.
Што мы можам з гэтага вывучыць?
Сетка, як арганізм.
Думaj, думай наперад, а потым дзейнічай.
Так.
Усё проста і зразумела, але трэба проста кінуцца ў бой, інакш нічога не атрымаецца.
Вельмі добра. Добра. Дзякуй.
Дзякуй і табе. Вялікі дзякуй. Поспехаў.