Ayon sa iba't ibang ulat, sa parehong malayang midya at mass media, apat na opisyal ng German Air Force ang naharang ng
Russia habang nag-uusap sa telepono noong 19 Pebrero 2024.
Kasama sa iba pang mga bagay, nakatuon ang talakayan sa pagsuplay ng Alemanya ng hanggang 100 Taurus
na mga misil na pangmatagalang saklaw sa Ukraine.
Ang mga misil na ito ay may saklaw na 500 kilometro, na magpapahintulot sa mga pag-atake sa
himpapawid ng Ukraine nang malalim sa teritoryo ng Russia.
Isinusulat ng Swiss na eksperto sa militar na si Ralph Bosshard sa bkostrat.ch na
maaari ring itanghal ang ganitong mga pag-uusap.
Sa kasalukuyang kaso, isinusulat ng freelance na mamamahayag na si Peter Haisenko sa anderweltonline.com na kinumpirma ng
German Ministry of Defence ang pagiging tunay ng recording.
Thomas Röper, operator ng anti-spiegel.ru, ay nagsusulat din na kinumpirma ng mga midyang Aleman sa kanilang
mga ulat ang pagiging tunay ng nakuhang pag-uusap sa telepono na inilathala sa Russia.
Gayunpaman, ang buong kuwento ay nagtatanong kung bakit ipinagpalitan ng hukbong Aleman ang ganitong
sensitibong impormasyon sa isang pag-uusap sa telepono na tila hindi protektado laban sa pagdinig.
Isinulat ng Aleman na abogado na si Peter Schindler ang isang posisyong papel tungkol sa paksang ito noong ika-4 ng Marso 2024.
Sa kanyang opinyon, ang pagtagas ng Taurus ay hindi isang "aksidenteng pang-industriya" kundi isang "estratehikong
pagtagas" na idinisenyo upang a. subukan kung magkakaroon ng negatibong reaksyon ang populasyong Aleman dito, at b.
kasabay nito ay ihanda ang isipan ng populasyon para sa diumano'y "hindi maiiwasan" – bukas na digmaan laban sa Russia.
Sinasadya bang tinatanggap ng pamahalaang Aleman na lalo pang magpapalala ito ng tunggalian sa pagitan ng Russia at Ukraine?
Sa isang kusang-loob na panayam sa Kla.TV noong nakaraang taon, itinuro ng Alemanong mamamahayag na si Kayvan Soufi-Siavash –
na dating kilala bilang Ken Jebsen, tagapagtatag ng KenFM – ang pinagmulan ng tunggalian sa pagitan ng Russia at Ukraine.
Binalaan niya nang madalian na huwag pang lalo pang palalain ang tunggalian.
Nagpatuloy siya sa pagtalakay tungkol sa kanyang reorientasyon at maikling inilahad ang
nilalaman ng kanyang paglilibot na lektura.
Nais niyang tulungan ang mga tao na makita ang propaganda ng takot na binobomba sa kanila araw-araw sa pamamagitan ng mass media.
Noong 25 Marso 2024, ibinigay ni Kayvan Soufi-Siavash ang kanyang lektura na "Kinakain ng
takot ang kalayaan" sa Biberist, Switzerland.
Ang kaganapan ay inorganisa ng Asosasyon ng mga Maliliit at Katamtamang Negosyong Malaya ng Switzerland.
Sa Switzerland, ang mga SME ay tinutukoy bilang maliliit at katamtamang-laking mga negosyo.
Para sa karagdagang mga petsa ng lektura, mangyaring bisitahin ang website na nakalista sa ibaba:
Manood ng bahagi ng biglaang panayam ng Kla.TV kay Kayvan Soufi-Siavash
Kamusta, Kayvan, salamat sa paglaan ng oras upang makipag-usap sa amin dito sa Kla.TV.
Ngayon, gusto lang naming itanong sa iyo; magsasagawa kami ng biglaang panayam dito sa iyo.
Ano ang palagay mo tungkol sa alitan ng Russia at Ukraine, halimbawa?
Ano ang iyong pagtataya?
Bueno, interesado kaming malaman.
Ang nangyayari sa pagitan ng Ukraine at Russia o ng Europa ay hindi isang bagong tunggalian, kundi isang bagay na matagal nang
nagaganap. Sinulat ito ni Halford Mackinder sa kanyang Teorya ng Heartland nang itinatag ng mga Aleman ang kalakalan sa platong
Eurasian gamit ang Baghdad Railway, at napagtanto ito ng Imperyong Britaniko sa pamamagitan ng kanilang
kapangyarihang pandagat. okay, umuusbong ang kompetisyon, at isinulat na ito ni Halford Mackinder noong 1903 o 1904 pa:
Dapat nating tiyakin na hindi kailanman magsanib-puwersa ang dalawang kapangyarihan.
Siyempre, nabasa rin ng mga awtoridad na Amerikano ang aklat na ito kalaunan.
Nabasa rin ito ni Brzezinski – ang Amerika bilang nag-iisang kapangyarihan sa mundo.
At sinabi rin ni George Friedman noong 2015 na dapat nating tiyakin na may maipasok na puwang doon.
Ngunit wala kaming interes na bumuo sila ng alyansa, dahil iyon ay isang karaniwang
pamilihang pang-ekonomiya, hindi ang aming pamilihan.
Bukod pa rito, kapag nag-aaway ang dalawang tao, ang ikatlo ay nagagalak – tayo 'yan, hatiin at manungkulan, iyan ang Roma.
Ganito kumilos ang bawat imperyo, at mula pa sa simula ay malinaw na, gaya ng kanyang malinaw na sinabi, na kung susubukin nating
pasukin nang husto ang Rusya sa pamamagitan ng paglalagay ng ating mga misil sa Ukraine na limang daang
kilometro lamang ang layo mula sa Moscow, kailangan nilang tumugon, at halos isang patibong na iyon.
At saka maaari natin silang ituro at sabihin, na... Aba, kung ano ang nakalimutan ng mga Amerikano,
o medyo mabagal nilang ginawa, pagkatapos ng 1998.
Ngayon ay may mga bansang BRICS.
At hindi mo na maaaring ihiwalay ang Russia, dahil mayroon na silang napakalakas na mga kaalyado
na wala ring interes sa isang imperyong Amerikano.
Oo, kaya mayroon tayong Tsina, mayroon tayong Rusya, mayroon tayong India, mayroon tayong
Timog Aprika, at mas maraming bansa ang sumasali.
Samantala, kahit ang mga dating kasosyo ay lumalayo na sa Estados Unidos. Nakikipagpulong ang Saudi Arabia sa Iran sa Beijing, na
hindi naman talaga ang gusto natin, at, sabihin nating, maaaring kailanganin natin sa lalong
madaling panahon ang ating langis sa labas ng dolyar.
Ibig sabihin, umalis na ang tren sa istasyon, pero hindi pa namamalayan ng imperyo ito at ngayon ay sinusubukan nitong pilitin
ang Kanluran na yakapin ito at maglunsad ng isa na namang proxy war sa Europa, para muli tayong bayaran sa kalokohan na ito.
At iyan ang dahilan kung bakit palagi itong parehong magic trick, ngunit umalis na ang tren sa istasyon sa diwa na hindi mo
na maaaring sadyain ang mga bansang BRICS, kabilang ang Brazil.
Nais kong ituro na noong umiiral pa ang NATO – umiiral pa rin naman ang NATO, siyempre, lumawak na ito – ngunit noong
umiiral pa ang Warsaw Pact, palagi nang sinasabi ng mga tao, "Warsaw Pact na ba sila ngayon o NATO na ba sila?"
At nagkunwari silang lahat ay naroon.
Sa katunayan, 120 na bansa ay hindi kailanman kabilang sa alinman sa dalawa.
Kaya kami nga ang minorya; kung titignan mo ang mga bansang hindi nakahanay – sa
pandaigdigang pananaw – sila ang talagang walang interes.
At iyon nga ang karamihan sa kanila.
Eksakto, at naniniwala ako na ang mga Amerikano, tulad ng bawat imperyo, ay kailangang sa huli'y mapagtanto na ang bituin ay
lumulubog at matagal na tayong nabubuhay sa isang multipolar na mundo, ngunit hindi ito matanggap ng bawat imperyo, at ngayon ay
kailangan na lang nating panoorin ang nakakabiglang higante na ito, na hindi lamang tanga, kundi,
dapat sabihin, ay may maraming magagandang katangian.
Hindi lang ang gobyerno; marami ring bagay mula sa Amerika na astig at kahanga-hanga, kaya nakakalungkot na ganoon na lang
itong gumuho nang hindi nito nahila ang iba pang bagay kasama.
Magtatagumpay din tayo rito.
At kung tayo'y mabibigo, tayo'y lahat mamamatay sa isang nuklear na holokausto.
Iyan ang nangyayari.
At ang ginagawa namin sa ngayon ay, kung magpapasarmas ang mga Aleman, oo, gamit ang 100 bilyon at bibili ng mga F-35 bomber na
sa kalaunan ay makakapagpaputok ng mga nuklear na misil patungong Moscow, pagkatapos ay bobombahin ang mga lokasyon sa Alemanya
tulad ng Ramstein, o kung ano pa man (hindi ko alam) … Stuttgart, at pagkatapos ay lilisan ang
milyun-milyong Aleman, halimbawa patungong Switzerland.
Ito ay nagdudulot ng paggalaw ng mga refugee sa loob ng Europa.
Walang sinuman ang maaaring magkaroon ng interes dito, ngunit ang isang kompleks ng militar at industriya na lumago
nang napakalaki at nangangailangan ng digmaan upang mabuhay ay nagbabanta sa anumang demokrasya.
At iyon ay isang bagay na sinabi na ng isang pangulo ng Amerika, si Eisenhower.
Kaya sa madaling sabi, iyon ang palagi nating nakikita, pero hindi mo pwedeng sabihin dahil sila ang mga mabubuting tao.
At gusto ng mga mabubuting tao na ipawalang-bisa ang batas internasyonal sa kasalukuyan.
Ha? Bakit?
At palitan ito ng isang kaayusang pandaigdig na nakabatay sa halaga.
Bakit? Dahil kapag nagsanib-puwersa ang mga bansa, maaari rin nilang ipatupad ang pandaigdigang batas.
At hanggang ngayon, hypocritical lang talaga iyon.
Oo, at ang belong ito, bumababa na ngayon.
Sa hindi maipaliwanag na paraan, sinundan namin ang maling mabubuting tao.
Sa Alemanya, sa esensya ay pinalitan lang namin ang pamunuan.
Naiintindihan mo ba?
At kapag sinabi kong makinig, akuin mo ang pananagutan para sa kung ano ang pinaniniwalaan mong ikaw.
At kung ikaw ay demokratiko, hindi ka maaaring pabor sa digmaan.
Nagawa na natin iyon noong panahon ni Willy Brandt at Egon Bahr, kung saan sinabi lang namin, makinig, lumapit at kausapin
ang mga hindi ninyo nauunawaan, dahil maaari mong baguhin ang maraming bagay sa pulitika, ngunit hindi ang heograpiya.
At ang digmaan ay hindi isang pagpipilian; ang karahasan ay hindi solusyon.
Hindi mo rin sinasabi iyan sa anak mo kapag umuwi siyang nasaktan.
May dalang kutsilyong pambulsa ba ang kabilang tao?
Pagkatapos makakakuha ka ng baril ngayong gabi. – Hindi rin namin gagawin iyon.
Bakit ito naaangkop sa pandaigdigang pulitika?
Hindi rin gagana iyon.
At kung ito ang ating mga halal na kinatawan, kumakatawan sila sa ganap na ibang bagay.
Ngunit hindi kapayapaan at hindi rin ang aming mga buhay.
Pagkatapos, tungkulin nating sabihin, "Pasensya na … kailangan naming kayong putulin,
kailangan naming kayong tanggihan, ayaw namin niyan."
At kailangan mong bigyan ng kapangyarihan ang iyong sarili.
Oo, nakakatuwa rin sa akin na kung mag-aaway ang dalawang kaibigan, hindi mo
bibigyan ng mas maraming armas ang isa sa kanila.
Ang isa ay hihimasok, ang isa ay mamamagitan.
At hindi mo bibigyan ng mas maraming armas ang isang tao para mapatay niya ang isa pa.
Walang saysay iyon.
Nananikla ako rito, pero hindi rin naman ako masyadong nahihimatay.
Tingnan natin kung ano ang mangyayari.
Ganito talaga, alam mo, nakaupo kami sa barko at sa mismong barko ay may dalawang taong nagbabanta na palubugin ito.
Tingnan natin kung ano ang mangyayari.
Huwag mo nang alalahanin, pupunta na ako roon.
O pinili ko ang ibang metapora.
Walang sinuman sa atin ang sasakay sa isang Swiss na bus at magmamaneho sa mga kabundukan ng Switzerland
para lang matuklasan na lasing na lasing ang drayber.
At iniisip mo, sana makaliko siya sa susunod na kanto.
Dahil sa isang punto may nagsasabi, "Delikado ito," hinahawakan niya ang braso nito at sinasabi, "Gusto kong lumabas."
Dahil alam niya ... wala nang silbi
… O may iba pang kailangang humawak ng manibela.
Oo, dahil magmamaneho ako papunta roon.
Ngunit nakikita natin na nakikitungo tayo sa mga baliw at iniisip, sana'y hindi magtapos nang masama ito.
O sana'y sasang-ayon sila, kahit ano.
Oo, ang pagiging pasibo na ito ay hindi masamang bagay.
Pupunta ako roon para kumustahin ang iyong karaniwang katwiran.
Sa tsuper ng bus, kailangan nating mag-usap.
Gagawin mo lang, kahit hindi ka naman drayber ng bus.
At dito iniisip mo na hindi ako eksperto. Ano iyon?
Siyempre, itinuro iyon sa amin. May mga eksperto para diyan.
Kung nasaan tayo ngayon. Sino ang nagdala sa atin dito?
Mga eksperto.
Mga Eksperto
Marami ka nang nasabi.
Binanggit mo ang serye ng mga lektura na sinisimulan mo ngayon.
O ano ang maaari nating asahan mula sa iyo sa hinaharap?
Makikita ba kita ulit sa ibang lugar?
Ibig kong sabihin, sa tingin ko, wala nang KenFM, ang website na iyon.
Oo.
Kaya ngayon mayroon ka nang bagong website.
Nabalitaan namin na umalis ka na sa Alemanya.
Oo.
Ano ang meron ka, ibig kong sabihin, sinabi mong wala kang anumang plano ngayon, pero may nakikita ka
na ba kung ano ang magiging susunod mong mga hakbang?
Nagsimula ako sa KenFM sa radyo noong 2001.
Iyon ay isang programa sa radyo sa RBB.
Iyon ay pampublikong pagsasahimpapawid.
Iyon ay isang programa sa musika, . Hindi iyon. Sa huli, pinilit na umalis si KenFM sa RBB.
Pagkatapos ay na-online ito at ginawa ang karaniwang ginagawa ng karamihan.
Kaya gumawa ka ng mga programang pampulitika. Oo.
Sige. At natapos na ang mga panayam. Eksakto.
Mga panayam at iba't ibang anyo: ang mga tagalikha, TweetTV, Position, at iba pa, na napakahusay na
ginawa, napakaraming anyo, kabilang ang maraming podcast.
At saka inatake rin iyon, kaya sinabi ko, tatapusin ko na ito, at ito ay magiging apolut.net.
Ang apolut.net ay isang portal na kumontrol sa malaking bahagi ng nilalaman ng KenFM.
Gayundin, maraming malalaking bahagi ng pangkat ng editoryal at iba pa, pati na rin maraming podcast at iba pa.
Ngunit hindi ako kasali sa gawaing editoryal doon.
Hindi ako nagsusulat ng anumang bagay doon.
Kung gagawin ko man ang anumang bagay, maaari nilang i-link ito.
Nag-uugnay din sila sa iba pang mga bagay.
Nagbibigay lang ako ng teknikal na payo.
At sa pansamantala, gagawin ko ang Soufisticated mula sa katapusan ng Mayo.
Sinabi kong gusto kong bumalik, ngunit hindi bilang si Ken Jebsen, kundi sa ilalim ng aking tunay na pangalan.
At gusto ko iyon – gaya ng sinabi ko na – interesado ako sa iba pang mga bagay, interesado ako sa
kaluluwa, gumagawa ako ng mga sopistikadong bagay.
At bumabalik iyon, at maraming format, pero ang pinakamahalaga ay nakikita ko ang mga bayani sa araw-araw
at iniinterbyu ko sila dahil gusto ko silang ipakilala.
At ang soufisticated.net ay magiging magagamit mula sa katapusan ng Mayo, at kasalukuyan akong nasa tour para sa isang lektura,
na iaanunsyo rin kapag naging available na ang mga petsa ng tour.
Ito ay isang klasikong akademikong lektura na gumagamit din ng mga slide, tulad ng isang Ganser lecture,
ngunit ginagawa na namin iyon sa "Fear Eats Freedom"; ito ay tungkol sa mga teknik ng propaganda.
Tungkol ito sa kung paano nakapuwesto ang mga tao sa lipunan.
Ano ang social DNA nito?
Bakit posible ang lahat ng ito?
Kapag naintindihan mo kung bakit palagi nang gumagana ang propagandang trik na ito, parang pumasok ka sa isang tindahan at
sasabihin mo, "Sandali na lang darating si Ginoong So-and-so; gusto niyang magpakitang
magic trick; sabi niya, 'heto ang kalapati.'"
Panoorin mo kung ano ang ginagawa niya, at hindi na niya muling magagawa ang ganoong gawa.
At gusto kong tumawa ang mga tao kapag nakakita sila ng isa pang ganoong patibong, para tumawa at sabihin, 'Kilala ko 'yan.'
At saka maaari na tayong magsimula at tanungin siya, paano niya ginawa iyon?
Dahil ang propaganda ay impormasyong isang panig, isang panig ang impormasyon dahil nililihis mo ang pansin ng mga tao.
Ngunit ang patibong ay simple, ito ay malinaw.
Ang takdang-aralin namin ay tuluyang magsimula na at sabihin, makinig, hindi naman ito ganoon kahirap.
Nakasulat na ang mga libro, ganoon lang talaga.
At kasinghalata lang ito na kung dumating ngayon ang isang aso at may dala akong sosiso, hihinto ito.
Kilala ba ninyo ang isa't isa? Hindi. Tumutugon ang mga aso sa mga sosiso.
Ganoon ba? Oo.
Ganoon din ba iyon sa mga poodle mula sa Afghanistan? Oo.
Mga aso ng tupa sa timog ng Switzerland.
Sa tingin ko ganoon.
Alam mo ba ang daan? Hindi. Alam ko kung paano naglalakad ang mga aso.
Hindi lang alam ng aso iyon. Naiintindihan mo ba?
At alam nila kung paano tayo naglalakad.
Dahil matagal na nila kaming pinag-aaralan sa pamamagitan ng kanilang mga agham panlipunan at
simpleng inilalapat lamang nila ang kaalamang iyon.
At ngayon may utang kang paliwanag sa akin at sasabihin mo, malalaman ko rin ba iyon? Oo.
Parang mga aralin sa pagmamaneho.
Matutong tuklasin ang iyong sarili.
At saka sasabihin mo, "oh, kaya lang naman itong gumagana dahil ayaw ko lang talaga matuto nito" –
eksakto – at ngayon ay utang mo sa sarili mong matuto.
At kapag sinimulan mo na iyon, maaabot mo ang iyong layunin nang mas mabilis kaysa sa inaakala mo. Kailangan
natin ng ibang sistema ng edukasyon; kailangan natin ng pera.
Ngunit maaari kang magsimula kaagad.
Ito ay tungkol sa pagsisimula ng pagbabago ng pananaw sa iyong sarili, at napakasimple lang nito.
Gusto ko lang ipakita iyon.
Kung gayon, kahit sino ay maaaring gawin ito. Tama.
Kailangan mo lang masanay sa takbo ng mga bagay.
Kailangan mo lang ng isang hapon, magbabasa ka ng tatlong libro, sasabihin mo, talagang napakasimple lang naman.
Bakit hindi ko iyon napansin? Dahil mahusay itong ginawa. Mahusay itong ginawa.
Oo.
Parang alam mo ba ang pelikulang 'The Sixth Sense'?
Oo.
Eksakto. Sa mismong huli, napagtanto mo, naku, patay na pala ang lalaking iyon, si Bruce Willis.
Mapapansin mo ito sa mismong huli.
Dahil sa pelikula, natutunan na lang nilang maghintay hanggang sa katapusan...
Napakahusay ng pagkakagawa niyan, at iyan ang sandaling ipinapangako ko sa iyo sa
lektura. Naku, ang galing ng pagkakagawa niyan.
Oo, maayos itong nagawa, pero hindi na ito gumagana.
Hindi mo na mapapanood muli ang "The Sixth Sense" nang hindi ka nabibigla.
Tama, oo.
Iyon ang lahat para sa akin. Matunaw sa pagkabigla. Pagkadismaya. Matunaw ang panlilinlang.
Oo, maraming salamat sa panayam.
Napakaspontanyo niyan, at hinihiling namin ang lahat ng pinakamabuti para sa iyong mga susunod na proyekto.
Sa tingin namin ay mahusay din ang ginagawa mo, pati na ang iyong pag-usad sa buong kilusang kamalayan at iba pa, at sa
tingin ko rin na ang sinabi mo tungkol sa paghinog—na dapat talagang magsimula ang mga tao sa kanilang sarili.
Ang bagong mundo ay nagsisimula sa bahay, sa katunayan ay nagsisimula sa akin.
Sa tingin ko, mahalagang mensahe iyon.
Tama. At dahil dito, binabati ko ang kla.tv.
Sa tingin ko, bawat alternatibong midyum—sino ang nagbigay sa'yo ng pahintulot na gawin iyon?
Gagawin ko na lang ito ngayon.
Iyon ay isang pagpapayaman.
Naniniwala ako na para sa ating lahat, ang pinakamahalagang mensahe sa lahat ng ito ay ang mga solusyon ay desentralisado.
Desentralisadong media, desentralisadong pera, lahat ay desentralisado.
Maraming magagandang ideya sa lahat ng lugar, kaya hindi mo sila masisira.
Hindi natin kailangang palitan ang isang pyramid scheme ng isa pa.
Dapat nating kunin ang ating gabay mula sa kalikasan, kung saan walang mga pyramids.
Eksakto.
Wala. Mga selula lang sila, maraming indibidwal na selula.
Ano ang maaari nating matutunan mula rito?
Nakakonekta bilang isang organismo.
Mag-isip, mag-isip nang maaga, at pagkatapos ay kumilos.
Oo.
Simple at tuwiran lang ito, pero kailangan mong magmadali at sumali sa karera, kung hindi, hindi ito gagana.
Napakabuti. Mabuti. Salamat.
Salamat din. Maraming salamat. Mabuting kapalaran.