Сённяшні справаздачны выпуск «Шёнінг» будзе прысвечаны ў асноўным тром актуальным тэмам.
Адзін — гэта планаванне вайны агрэсіі афіцэрамі нямецкай Бундэсверы.
Другія — Інга Герхартц і Эмі Гатман.
А трэцяе — гэта спроба перашкодзіць Хайку Шонінгу выступіць на мірнай дэманстрацыі ў Берліне 10 сакавіка 2024 года.
Была перахоплена размова, якую ўспрымалі або пра якую паведамлялі ў СМІ як «скандал з праслухоўваннем "Таўрус"».
Пра што гэта было?
Сапраўды, і гэта павінна быць загаловак, гэта планаванне вайны агрэсіі.
І войны агрэсіі забаронены.
19 лютага 2024 года генералы нямецкай Бундэсверы правялі планаванне вайны агрэсіі.
А менавіта — кіраўнік Нямецкіх ВПС, генерал-лейтэнант Інга Герхартц.
Такім чынам, генерал Герхарц, генерал Графе і яшчэ двое іншых спецыяльна спланавалі бамбардзіроўку замежнага моста.
І, на жаль, з-за сваіх памераў мост падобны на аэрадром.
Гэта значыць, што мне можа спатрэбіцца для гэтага 10 ці 20 ракет. І гэта падрыхтоўка да вайны агрэсіі.
І ў адпаведнасці з Артыкулам 26, Пунктам 1 Асноўнага закона – у мяне тут ёсць копія, дробным друкам –
Дзеянні, якія могуць парушыць мірнае суіснаванне народаў, у прыватнасці падрыхтоўка да вайны-агрэсіі, супярэчаць Канстытуцыі.
Іх трэба пакараць.
Артыкул 26, пад назвай «Падтрыманне міру», ясна сцвярджае, што вайна агрэсіі не павінна планавацца і павінна карацца.
А тое, што генерал Герхартц зрабіў разам з трыма іншымі высокапастаўленымі афіцэрамі Бундэсверу, — гэта
бамбардзіраваў замежны мост нямецкімі ракетамі «Таўрус».
Насамрэч не мае значэння, якія гэта ракеты і як яны называюцца.
Важна спланаваць наступальную атаку на мост.
Гэта было б як калі б іншая замежная краіна захацела бамбардзіраваць мосты праз Эльбу каля Гамбурга ці
Дрэздэна, або мосты праз Рэйн каля Кёльна ці Дзюсельдорфа.
І канкрэтнае планаванне, бо гэтая сустрэча па планаванні доўжылася каля 40 хвілін, што таксама
пацверджана, гэта не абвяргаецца, гэта сапраўды так адбылося.
І я ў гэтым пераканаўся. Я не толькі доктар, у мяне таксама афіцэрскае званне, і я
таксама афіцэр запасу нямецкіх узброеных сіл.
Гэта азначае, што з тэхнічнага пункту гледжання я магу праверыць толькі ўсё цалкам.
І ў гэтым сэнс. І гэта павінна карацца па законе.
І гэта таксама тое, што мы казалі пасля таго, як гэта з'явілася 1 сакавіка: цяпер мы хутка арганізуем дэманстрацыю, і я аб'яўлю,
што падаю ў адстаўку генералаў, асабліва генерала Герхартца.
Таму што гэта злачынства.
Так, безумоўна. Як афіцэр Бундэсверу, ці былі б вы наогул запрошаны на такое сустрэчу? Дык што ж магло стаяць за гэтым?
І хто такі гэты Герхартц, каб хаця б абмяркоўваць такі план?
Так, генерал Герхартц, ці, дакладней, генерал-лейтэнант Інга Герхартц, для сваёй пасады ўсё яшчэ адносна малады афіцэр.
Ён кіраўнік Нямецкіх ваенна-паветраных сіл. Існуюць Сухапутныя войскі, Ваенна-марскі флот,
Ваенна-паветраныя сілы і падпарадкаваныя падраздзяленні.
Гэта робіць яго адным з самых высокапастаўленых генералаў у Германіі.
І ён спланаваў гэта разам з іншымі генераламі.
І паколькі Германія з'яўляецца членам НАТА, а ЗША, вядома ж, з'яўляюцца вядучай сілай не
толькі ў НАТА, мы павінны даволі ясна спытаць сябе:
Ці можа нямецкі генерал сапраўды спланаваць знішчэнне вялікага моста за мяжой без загаду або падтрымкі ЗША?
Няўжо не.
І тады, вядома, я спытаў сябе: ну, хто ж мог быць за гэтым?
Хто насамрэч кіруе начальнікам Ваенна-паветраных сіл?
Хто ў ЗША адказвае за ўсё?
Так, з майго пункту гледжання, гэта зноў класічны ўзор.
Яна з'яўляецца паслом ЗША ў Германіі, і яе завуць Эмі Гатман.
Эмі Гутман – але пішацца як Гутман.
І гэты чалавек, так, у яго ў біяграфіі даволі шмат момантаў, што нават супадае з маімі
судова-медыцынскімі, г.зн. крымінальнымі, даследаваннямі.
Таму што гэтая жанчына — не толькі пасол ЗША, але яна таксама была старшынёй Прэзідэнцкай камісіі па біяэтыцы.
Гэта азначае, што яна дапамагала вырашаць пытанне аб дапушчальнасці біялагічнай зброі ў рамках гэтай структуры.
Гэта Эмі Гатман.
Яна ўжо некаторы час знаходзіцца ў Германіі і некалькі разоў сустракалася з генералам Інга Герхартцам.
Мы таксама можам паказаць там фотаздымкі.
І паміж імі, відавочна, даволі блізкія працоўныя адносіны.
І сапраўды, гэтая пасада, якую Эмі Гатман займае тут, у Германіі, — гэта не толькі дыпламатычная пасада, але, як гэта
добра задакументавана на працягу дзесяцігоддзяў, таксама пасада, якая прадугледжвае разведвальную дзейнасць.
І амбасадары ЗША нават маюць пад сваім кантролем часткі ЦРУ ў краіне, гэта значыць, сакрэтную
службу, Цэнтральнае разведвальнае ўпраўленне.
І таксама, скажам так, грамадзянскі, не такім ужо і вядомым адгалінаваннем ЦРУ, USAID.
Насамрэч гэта дапамога на развіццё, так бы мовіць. Але гэта проста прыкрыццё для ЦРУ.
І так было як мінімум з часоў В'етнамскай вайны.
Ёсць таксама арганізацыйныя схемы, так што вы ведаеце, што вось амбасадар, а ніжэй за ёй на
арганізацыйнай схеме знаходзяцца ЦРУ, USAID і іншыя ведамствы.
Гэта азначае, што паслы ў краіне таксама нешта накшталт лідараў.
Інга Герхартц і Эмі Гутман сустракаліся некалькі разоў і цесна каардынаваліся.
Мы можам гэта даказаць.
А што мяне яшчэ больш трывожыць, дык гэта тое, што Эмі Гатман насамрэч вельмі актыўна займаецца
выкарыстаннем і падрыхтоўкай біялагічнай зброі.
І гэта, насамрэч, даказана некалькімі артыкуламі, нават навуковымі.
Вядома, гэта не гучыць добра, асабліва цяпер, калі пагроза набліжаецца да Германіі, паколькі яна ўсё больш уцягваецца.
І таму Германія можа гэта рэалізаваць, бо ЗША не хочуць брудзіць свае рукі напрамую. Ці магчыма такое?
Так, ЗША — проста праз возера.
А тут, у Еўропе, гэта, так бы мовіць, канфлікт паміж Германіяй і Расіяй, якога, вядома, ніхто ў нямецкім насельніцтве не хоча.
І пытанне ў тым, як такое рыхтуецца? Як такое можа здарыцца?
І амаль дакладна дзесяць гадоў таму мы былі сведкамі гэтага, і цяпер мы бачым, як гэта зноў адбываецца з 2014
года, калі нехта вельмі падобны да Эмі Гатман дзейнічае ў Германіі супраць Украіны, ва Украіне.
Гэта быў напад Майдана.
Так, гэта быў майданны пераварот, г.зн. змена рэжыму, гвалтоўнае звяржэнне абранага ўрада ва Украіне.
І ў нас насамрэч усе гэтыя праблемы з'явіліся толькі з 2014 года.
І гэтай асобай з'яўляецца Вікторыя Нуланд.
Так, дзесяць гадоў таму адбылася падобная падзея, якая прывяла да гэтага буйнога канфлікту паміж Украінай
і Расіяй, які працягваецца дагэтуль і досыць актыўны.
І гэта магло б здарыцца зноў, ці магло б здарыцца зноў.
Так, падобным чынам, проста трэба сказаць.
А якая сітуацыя з Нуланд?
Так, там таксама ёсць паралель:
Каля дзесяці гадоў таму там таксама было перахоплена размова Вікторыі Нуланд.
Пытанне было ў тым, каго ЗША і іх саюзнікі па НАТА хацелі б бачыць наступным кіраўніком урада.
Ва Украіне? Ва Украіне.
Каго ЗША хочуць бачыць ва Украіне. Хайка Шонінг:] Так, дакладна. Менавіта пра гэта і ішло гаворка.
А краіны ЕС хацелі Кліча, баксёра. І Вікторыя Нуланд сказала: «На хуй ЕС».
Так што забудзьцеся пра ЕС. Вельмі груба, вельмі варожа.
Вікторыя Нуланд мела ў сваім распараджэнні для гэтага перавароту бюджэт у памеры каля 5 мільярдаў долараў ЗША.
Такім чынам, насамрэч гэта выпадак палітычнай карупцыі. Так, на Майдане таксама было шмат гвалту.
І мы бачылі жахлівыя выявы і эскалацыю, да якой гэта прывяло ў адносінах з суседзямі Украіны.
Так, і калі б людзі тады ўжо мелі такі падыход, а менавіта «К чорту ЕС», то сёння нам застаецца баяцца
найгоршага, а менавіта таго, што ЕС ці Еўропу могуць пакінуць.
Або што прызнаецца, што вайна сапраўды можа развязацца і на еўрапейскім баку.
Так, гэта правільна.
Такім чынам, цалкам відавочна, што вайна прымаецца. Давайце вернемся да канкрэтыкі.
Так, генерал Бундэсверу Герхартц сапраўды падрабязна планаваў бамбардзіроўку Крымскага моста.
І насамрэч не мае значэння, дзе знаходзіцца гэты мост, гэта замежны мост.
Федэратыўная Рэспубліка Германія не знаходзіцца ў стане вайны ні з адной краінай, і насельніцтва таксама не хоча вайны.
І я павінен сказаць даволі выразна, таксама як афіцэр запасу ў нямецкіх узброеных сілах: гэта з'яўляецца
злачынствам; згодна з Артыкулам 26, Параграфам 1 Асноўнага закона, гэта караецца па законе.
Гэта таксама было ўключана ў Крымінальны кодэкс у раздзел 80 – падрыхтоўка вайны агрэсіі.
Яно было выключана. Яго выдалілі ў 2017 годзе, але яно было працягнута амаль у той жа форме, што і ў
раздзеле 13 Закона аб міжнародным крымінальным праве.
Але і яно крыху змянілася, на маю думку, стала трохі разбаўлена.
І тут трэба спытаць: як гэта можа быць?
Як можна так проста выключыць такі артыкул крымінальнага кодэкса, а потым змяніць яго
такім чынам, што ён выглядае як прававая лазейка?
Але, карацей кажучы, я магу толькі сказаць, што незалежна ад таго, якія юрыдычныя хітрасці там маглі быць
выкарыстаны, Артыкул 26 Асноўнага закона Германіі «Аб падтрыманні міру» у любым выпадку прымяняецца.
І там ясна гаворыцца, што нават падрыхтоўка да вайны-агрэсіі павінна быць прызнана злачынствам.
Добра, гэта азначае, што афіцэры нямецкай Бундэсверу фактычна здзейснілі злачынства і
таму павінны быць прыцягнутыя да адказнасці.
Менавіта так, у гэтым і заключаецца галоўны пункт. І вы павінны адразу гэта ўбачыць, без
амерыканскага прыкрыцця гэта амаль немагчыма.
Яго таксама можна ўбачыць на афіцыйных мерапрыемствах, на Федэральнай прэс-канферэнцыі, дзе Герхарц
сядзіць побач з Гутманам, яны сядзяць там разам.
Яны сустракаюцца часцей, дамаўляюцца і шмат чаго яшчэ.
І сапраўды сумнеўна, што такому сумнеўнаму персанажу далі такую высокую пасаду.
І акрамя таго, я проста павінен сказаць, што Эмі Гатман была не толькі кіраўніком Камісіі па біяэтыцы пры прэзідэнце ЗША, што
азначала, што яна мела прамыя паўнамоцтвы ў дачыненні да рашэнняў аб біялагічнай зброі, але яна таксама шмат гадоў была
рэктарам Пенсільванскага ўніверсітэта. Так, гэта штат у ЗША.
Гэта адносна вялікі ўніверсітэт, Універсітэт Пенна ў Пенсільваніі.
І я падрабязна апісаў у кнізе «Напад на мікрабіём», як у цяперашні час у Пенсільванскім універсітэце
праводзяцца даследаванні ў галіне біялагічнай зброі.
Мы не хочам тут паглыбляцца ў падрабязнасці, бо мы ўжо падрыхтавалі справаздачу Шёнінга па гэтай тэме.
А ў Пенсільванскім універсітэце ёсць даследчык біялагічнай зброі па імені Генры Дэніэл.
І вось мы зноў вярнуліся да той самай кропкі.
Гэта таксама азначае, што ўсе валокны накіраваны ў адным кірунку і зноў збіраюцца разам,
таму нам трэба надаць гэтаму асаблівую ўвагу.
Мейнстрымныя СМІ ў Германіі надаюць гэтаму мала ўвагі, а хутчэй нават ніякай.
Гэтая справа «Таўруса» не звязана з падрыхтоўкай да вайны агрэсіі, г.зн. не пра такія выбуховыя
пытанні, а галоўным чынам пра шпіянаж з боку Расіі.
Вядома, гэта таксама зацямняе той факт, што ўся справа, хутчэй за ўсё, была накіравана ў гэтым кірунку пры падтрымцы ЗША і іншых.
І такім чынам, гэта таксама служыць для дэзінфармацыі насельніцтва.
І выбуховы характар гэтай праблемы яшчэ не атрымаў сапраўднага адгуку ў нямецкай грамадскасці, у
тым сэнсе, што яна яшчэ не стала шырока вядомай.
І ў гэтым была галоўная мэта: хутка склікаць дэманстрацыю, каб сказаць: «Увага, мы на парозе вайны, калі мы так працягнем».
Генералаў нямецкіх узброеных сіл неабходна зняць з гэтых пастоў, каб прадухіліць горшае.
І таму гэтая мірная дэманстрацыя была запланавана на 10 сакавіка ў Берліне.
Аднак Хайка Шёнінг быў узяты пад варту за пяць хвілін да пачатку мерапрыемства.
Як так атрымалася, ці што магло быць перашкодай?
Так, я, вядома, мушу мяркуваць, што мой мабільны тэлефон і мае зносіны праслухоўваюцца.
У гэтым дачыненні было зразумела, што я буду першым выступаць на дэманстрацыі; як першы прамоўца,
я б таксама сказаў, што войны агрэсіі забаронены.
Гэта былі генерал Герхартц і іншыя генералы. Я падам у паліцыю крымінальную скаргу супраць Інга Герхартца і іншых генералаў.
І вам даводзіцца ўвесь час да гэтага вяртацца, бо ўсё астатняе — гэта адцягненне ўвагі.
Мы сапраўды маем тут справу з гульнёй, з агнём, з вайной агрэсіі.
Так, нават планаванне такой атакі караецца не менш чым дзесяццю гадамі пазбаўлення волі. А вядзенне
агрэсіўнай вайны караецца пажыццёвым зняволеннем, так.
І мы павінны выйсці на вуліцы, мы павінны гэта сказаць.
І гэта было ў нядзелю ў Берліне, 10 сакавіка, а 14-й гадзіне. Менавіта тады ўсё павінна было пачацца.
Я ўжо быў там апоўдні 17-га чэрвеня на вуліцы.
Гэта прыкладна 100 метраў ад Бранденбургскай брамы, перад Савецкім ваенным мемарыялам.
Я ветліва размаўляў з паліцэйскім і паказаў яму свой пасведчанне асобы.
Я сказаў, хто я. Я тут першы прамоўца, і дзе мы можам размясціць інфармацыйныя матэрыялы? Усё было добра, усё ў парадку, так.
Пачатак быў запланаваны на 14:00, таму прыкладна праз дзве гадзіны.
І мы гэта адчулі: прыкладна за пяць-дзесяць хвілін да гэтага раптам прыехала паліцыя і
спытала ў мяне, ну, гэта быў проста пытанне.
– Вы хацелі б прыйсці, каб пазнаць кагосьці? Хоць яны і ведалі дакладна, хто я.
І я сказаў: «Не, я не хачу. У мяне зараз няма на гэта часу. Я хачу гаварыць тут, таму адказ — не».
І без таго, каб яны сказалі, што ім трэба зноў праверыць асобу чалавека, які запытваў мае даныя і мой адрас.
Я ўжо даў ім гэта раней, ці, хутчэй, яны ўжо ведаюць гэта.
Гэта было абсалютна непрапарцыйна. Гэта было зроблена, каб усё парушыць. Я не павінен быў рабіць гэтую прамову.
Мяне цягнулі больш за тры гадзіны, і, папраўдзе, даволі груба.
І да таго ж так далёка, у Хоэншёнхаўзен, за 15 кіламетраў ад цэнтра Берліна, так, сапраўды
далёка, таму я мог прыехаць толькі ўжо пасля цямна.
На шчасце, нам удалося дамовіцца, каб я ўсё ж выступіў там з прамовай.
Вось чаму вы таксама можаце яго слухаць.
Увага! Падрыхтоўка да вайны агрэсіі забаронена!
Але гэта ўсяго толькі тактыка, каб паспрабаваць адцягнуць людзей.
Людзі гавораць пра такія падзеі, але не пра змест.
І я магу зноў сказаць: што б там ні здарылася, агрэсіўныя войны забаронены.
Я закладаю крымінальную справу супраць генерала Герхартца і іншых.
І я магу толькі заклікаць кожнага грамадзяніна асабіста звяртацца ў паліцэйскія ўчасткі.
І з гэтым відэа таксама даныя проста ёсць, што дазваляе сказаць: «Вось, гэта падазрэнне ў здзяйсненні злачынства, я
пра гэта паведамляю» — і проста спасылацца на канстытуцыю.
Ні больш, ні менш.
І важна, каб мы таксама паведамілі дзяржаўным служачым і афіцэрам, г.зн. паліцэйскім і дзяржаўным служачым, што гэта так.
І кожны грамадзянін вольны зрабіць гэта, калі тут відавочна адбылося планаванне вайны агрэсіі, пра што сведчыць
гэтая размова і пацвярджэнні, ужо прадстаўленыя ўрадам.
Мы не можам дазволіць, каб гэта адбылося.
Такім чынам, гэта таксама служыць меркай, каб паказаць, што:
Мы, як насельніцтва, гэта зразумелі.
Мы, насельніцтва, гэтага не падтрымліваем.
Мы, як насельніцтва, спрабуем абараніць сябе.
Пры гэтым таксама неабходна паведаміць паліцыю і, магчыма, палітыкаў і іншых, каб проста нешта распачаць і спыніць
магчымую вайну агрэсіі, у якой таксама ўдзельнічае Германія.
Так. Вось у чым проста важнасць, так.
І не для таго, каб крыміналізаваць пасланца і таго, хто гэта кажа, а каб сапраўды засяродзіцца на тым, што гэта такое, так.
І гэта з'яўляецца крымінальным злачынствам згодна з раздзелам 11 Закона аб ваеннай службе.
Я таксама павінен вельмі выразна заявіць пра гэта тут:
Згодна з раздзелам 11 Закона аб салдатах, загад не можа быць выкананы, калі гэта можа складаць крымінальнае правапарушэнне.
Таму, усім салдатам і чыноўнікам: Скажыце «не»! Не вайне агрэсіі!
Вы падвяргаеце сябе крымінальнай адказнасці — не кажучы ўжо пра маральныя наступствы і іншыя наступкі.
Як доктар, я магу толькі сказаць: пра што тут гаворка — пра ракеты, выбухі і падрыў моста, —
калі гэта зноў будзе каштаваць жыццяў людзей.
Калі ракеты класа «зямля-паветра», такія як «Таўрус», выбухаюць, тэмпературы дасягаюць тысяч градусаў Цэльсія.
Людзей спальваюць. Іх калечаць і чляняць.
Вось пра што гаворка, так.
Давайце яшчэ раз скажам гэта гэтым маладым хлопцам з Rheinmetall, якія нічога не разумеюць:
Калі мы гаворым пра ракетныя напады, мы гаворым пра спальванне і раздробление людзей, і гэта не жарты.
Вось чаму не!
Так, маці і бацькі, мы не адмовімся ад сваіх дзяцей. Скажыце «не» і заступіцеся за мір.