Ang ulat ni Schöning ngayong araw ay magtutuon pangunahin sa tatlong kasalukuyang paksa.
Isa ay ang pagpaplano ng isang digmaang agresyon ng mga opisyal ng Bundeswehr ng Alemanya.
Ang pangalawa ay sina Ingo Gerhartz at Amy Gutmann.
At ang ikatlo ay ang pagtatangka na pigilan si Heiko Schöning na magsalita sa demonstrasyon para sa
kapayapaan sa Berlin noong ika-10 ng Marso 2024.
Isang pag-uusap ang na-intercept, na tinuring o iniulat sa media bilang "iskandalo sa wiretapping ng Taurus".
Tungkol saan iyon?
Sa katunayan, at ito ang dapat maging pamagat, ito ang pagpaplano ng isang digmaang agresyon.
At ipinagbabawal ang mga digmaang agresibo.
Noong ika-19 ng Pebrero 2024, ginanap ng mga heneral ng Bundeswehr ng Alemanya ang isang
pagpupulong para sa pagpaplano ng isang digmaang agresyon.
Ito ang pinuno ng Hukbong Himpapawid ng Alemanya, si Teniente Heneral Ingo Gerhartz.
Kaya sina Heneral Gerhartz at Heneral Gräfe at dalawa pang iba ang partikular na nagplano
ng pagbobomba sa isang tulay sa ibang bansa.
At sa kasamaang-palad, dahil sa laki nito, ang tulay ay parang paliparan.
Ibig sabihin, maaaring kailanganin ko ng sampu o dalawampung misil para doon. At iyon ang
paghahanda para sa isang digmaang agresibo.
At ayon sa Artikulo 26, Talata 1 ng Batas Pangunahing Batas – may kopya ako rito, maliit ang letra –
Ang mga kilos na malamang na makagambala sa mapayapang pakikipamuhay ng mga bansa, lalo na ang paghahanda
para sa isang digmaang agresibo, ay labag sa konstitusyon.
Dapat silang parusahan.
Kaya malinaw na nakasaad sa Artikulo 26, Peacekeeping, na hindi dapat planuhin ang digmaang agresyon at ito ay dapat parusahan.
At ang ginawa ni Heneral Gerhartz kasama ang tatlo pang mataas na ranggong opisyal ng Bundeswehr ay pinasabog ang isang
tulay sa ibang bansa gamit ang mga misil na Taurus ng Alemanya.
Hindi talaga mahalaga kung anong uri ng mga rocket ang mga ito o kung ano ang mga pangalan nila.
Ang mahalagang bagay ay magplano ng isang opensibong pag-atake sa isang tulay.
Parang ibang bansang dayuhan na gustong bombahin ang mga tulay sa Ilog Elbe malapit sa Hamburg o Dresden, o ang
mga tulay sa Ilog Rhine malapit sa Cologne o Düsseldorf.
At ang konkretong pagpaplano, dahil ang pulong na ito para sa pagpaplano ay tumagal ng humigit-kumulang 40 minuto, na
nakumpirma na rin at hindi pinabulaanan, iyon nga ang nangyari.
At kumbinsido na ako rito. Hindi lang ako doktor; may komisyon din ako bilang opisyal, at isa
rin akong opisyal sa German Armed Forces Reserve.
Ibig sabihin nito, mula sa teknikal na pananaw, maaari ko lamang beripikahin ang kabuuan.
At iyan ang punto. At dapat itong parusahan ng batas.
At iyon din ang sinabi namin nang lumabas ito noong ika-1 ng Marso: Ngayon ay mabilis kaming mag-oorganisa ng
isang demonstrasyon at iaanunsyo ko na irereport ko ang mga heneral, lalo na si Heneral Gerhartz.
Dahil iyon ay isang krimen.
Oo, tiyak. Bilang isang opisyal ng Bundeswehr, maiimbitahan ka ba sa ganoong pagpupulong? Ano kaya ang maaaring nasa likod nito?
At sino nga ba talaga itong si Gerhartz, na maaari man lang niyang talakayin ang ganitong plano?
Oo, Heneral Gerhartz, o mas tiyak na sinabi, si Teniente Heneral Ingo Gerhartz, ay medyo bata pa para sa kanyang posisyon.
Siya ang pinuno ng Hukbong Himpapawid ng Alemanya. May Hukbong Katihan, Hukbong Pandagat,
Hukbong Himpapawid, at mga nakasubordinadong yunit.
Dahil dito, isa siya sa mga pinakamataas na ranggong heneral sa Alemanya.
At pinlano niya ito kasama ang iba pang mga heneral.
At dahil ang Alemanya ay kasapi ng NATO at ang Estados Unidos naman ay, siyempre, ang nangungunang kapangyarihan hindi lamang
sa NATO, kailangan nating tanungin ang ating sarili nang malinaw:
Talaga bang kayang planuhin ng isang Aleman na heneral ang pagwasak ng isang malaking tulay sa ibang
bansa nang walang utos o suporta mula sa Estados Unidos?
Hindi naman talaga.
At saka, siyempre, tinanong ko sa sarili ko: Sino kaya ang nasa likod nito?
Sino ang taong talagang namumuno sa pinuno ng Hukbong Himpapawid?
Sino ang taong namamahala sa buong bagay sa Estados Unidos?
Oo, sa aking pananaw, ito na naman ang klasikong pattern.
Siya ang Embahador ng Estados Unidos sa Alemanya at ang kanyang pangalan ay Amy Gutmann.
Amy Gutmann – ngunit isinulat bilang Gutmann.
At ang taong ito, oo, mayroon siyang ilang tala sa rekord, na tumutugma pa nga sa
aking forensic, i.e. kriminal na pananaliksik.
Dahil ang babaeng ito ay hindi lamang embahador ng Estados Unidos, kundi siya rin ang
tagapangulo ng Komisyong Pang-Pangulo sa Bioetika.
Ibig sabihin nito ay tumulong siya sa pagpapasya kung pinapayagan ang mga biyolohikal na sandata sa loob ng balangkas na ito.
Ito si Amy Gutmann.
Matagal na siyang nasa Alemanya at nakipagkita na siya kay Heneral Ingo Gerhartz sa ilang pagkakataon.
Maaari rin naming ipakita doon ang mga larawan nito.
At malinaw na mayroon silang medyo malapit na ugnayan sa trabaho.
At totoo ngang ang posisyong hawak ni Amy Gutmann dito sa Alemanya ay hindi lamang isang diplomatikong posisyon, kundi, gaya
ng mahusay na naidokumento sa paglipas ng mga dekada, ay isang posisyon ding may kinalaman sa mga aktibidad ng intelihensiya.
At ang mga embahador ng Estados Unidos ay may kontrol pa nga sa ilang bahagi ng CIA sa bansa, ibig sabihin,
ang lihim na serbisyo, ang Central Intelligence Agency.
At saka, sabihin nating ang sibilyan, hindi gaanong kilalang sangay ng CIA, ang USAID.
Sa katunayan, para ito sa tulong sa pag-unlad, gaya ng sinasabi. Ngunit ito ay simpleng takip lamang para sa CIA.
At ganoon na ang kaso mula pa noong Digmaang Vietnam, sa pinakahuli.
Mayroon ding mga organigrama, kaya malalaman mo na narito ang embahador, at sa ilalim niya sa
organigrama ay ang CIA, USAID, at iba pang mga ahensya.
Ibig sabihin nito, ang mga embahador sa isang bansa ay parang mga pinuno rin.
At nagkita nang ilang beses sina Ingo Gerhartz at Amy Gutmann at mahigpit silang nagkordinasyon.
Maaari naming patunayan iyon.
At ang mas nakakabala pa sa akin ay talagang aktibo si Amy Gutmann sa paggamit at paghahanda ng mga biyolohikal na sandata.
At ito ay napatunayan na ng ilang mga artikulo, pati na ng mga siyentipikong artikulo.
Hindi iyon maganda pakinggan, siyempre, lalo na ngayon na papalapit na ang banta sa
Alemanya habang mas nakikilahok ang Alemanya.
At maaaring isakatuparan ito ng Alemanya dahil ayaw ng Estados Unidos na direktang
madumihan ang mga kamay nito. Posible kaya iyon?
Oo, ang USA ay nasa kabila lang ng lawa.
At dito sa Europa, ito ay, gaya ng sinasabi, ang tunggalian sa pagitan ng Alemanya at Rusya, na siyempre
ay hindi ninanais ng sinuman sa populasyong Aleman.
At ang tanong ay, paano inihahanda ang ganitong bagay? Paano nangyayari ang ganitong bagay?
At halos eksaktong sampung taon na ang nakalipas, nasaksihan natin ito, at ngayon makikita natin itong muli mula pa noong
2014, kung saan isang taong halos kapareho ni Amy Gutmann ang kumikilos sa Alemanya laban sa Ukraine, sa loob mismo ng Ukraine.
Iyon ang pag-atake sa Maidan.
Tama, iyon ang kudeta sa Maidan, ibig sabihin pagbabago ng rehimen, ang marahas na
pagpapatalsik sa lehitimong pamahalaang hinirang sa Ukraine.
At talagang simula pa lang noong 2014 namin naranasan ang lahat ng mga problemang ito.
At ang taong iyon ay si Victoria Nuland.
Kaya, noong nakaraan, sampung taon na ang nakalipas, nagkaroon ng katulad na pangyayari na naging sanhi ng
malaking tunggalian sa pagitan ng Ukraine at Russia, na nagpapatuloy mula noon at naging napaka-aktibo.
At maaaring nangyari iyon muli o maaaring mangyari muli.
Oo, sa katulad na paraan, kailangan mo lamang sabihin.
At ano ang kalagayan ni Nuland?
Oo, mayroon ding pagkakatulad doon:
Isang pag-uusap ni Victoria Nuland ang na-intercept din doon mga sampung taon na ang nakalipas.
Ang tanong ay kung sino ang nais ng Estados Unidos at ng mga kaalyado nitong NATO na maging susunod na pinuno ng pamahalaan.
Sa Ukraine? Sa Ukraine.
Sino ang gusto ng US sa Ukraine. Heiko Schöning:] Tama, eksakto. Iyon nga ang pinag-uusapan.
At gusto ng mga bansa ng EU si Klitschko, ang boksingero. At sinabi ni Victoria Nuland: Puta ang EU.
Kaya kalimutan mo na ang EU. Sobrang magaspang, sobrang hindi magiliw.
May badyet na humigit-kumulang limang bilyong dolyar ng Estados Unidos si Victoria Nuland para sa kudeta na ito.
Kaya't ito ay talagang kaso ng korapsyon sa politika. Oo, nagkaroon din ng maraming karahasan sa Maidan.
At nakita na natin ang mga kakila-kilabot na larawan at ang paglala na idinulot nito sa mga karatig-bansa ng Ukraine.
Oo, at kung noon pa lang ay may ganoong saloobin na ang mga tao, na "Puta ang EU," ngayon ay maaari na lamang nating
katakutan ang pinakamalala, na baka iwanin ang EU o ang Europa.
O na tinatanggap na maaaring sumiklab din ang digmaan sa panig ng Europa.
Oo, tama iyon.
Kaya, malinaw na tinatanggap ang digmaan. Balikan natin ang mga partikular na detalye.
Oo, isang heneral ng Bundeswehr ng Alemanya, si Gerhartz, ay talagang detalyadong pinlano ang pagbobomba sa tulay ng Crimea.
At hindi talaga mahalaga kung saan matatagpuan ang tulay na ito, ito ay isang dayuhang tulay.
Ang Pederal na Republika ng Alemanya ay hindi nakikipagdigma sa anumang bansa, at ayaw din ng mga mamamayan ng digmaan.
At kailangan kong sabihin nang malinaw, pati na rin bilang isang reserve officer sa German Armed Forces: ito ay
isang krimen; ayon sa Artikulo 26, Talata 1 ng Batas Pundamental, ito ay parurusahan ng batas.
Kasama rin ito sa Kodigo Penal sa ilalim ng Seksyon 80 – paghahanda ng digmaang agresyon.
Ito ay inalis. Tinanggal ito noong 2017, ngunit ipinagpatuloy sa halos kaparehong anyo sa
Seksyon 13 ng International Criminal Law Act.
Ngunit ito rin ay bahagyang binago, medyo pinalabnaw sa aking pananaw.
Dito rin, kailangang tanungin: Paano ito magiging posible?
Paano mo basta-basta aalisin ang isang artikulo ng batas kriminal nang ganoon at pagkatapos ay
babaguhin ito sa paraang mukhang butas sa batas?
Ngunit sa madaling sabi, masasabi ko lamang na anuman ang mga legal na taktika na maaaring ginamit doon, ang
Artikulo 26, Panatilihin ang Kapayapaan, ng Batas Pundamental ng Alemanya ay naaangkop sa anumang kaso.
At malinaw na nakasaad na kahit ang paghahanda ng isang digmaang agresibo ay dapat gawing krimen.
Okay, ibig sabihin nito ay nagkasala nga ang mga opisyal ng Bundeswehr ng Alemanya at dapat silang kasuhan.
Tama, iyan ang mahalagang punto. At kailangan mong makita ito agad; kung walang takip ng US, halos imposibleng magawa ito.
Makikita mo rin ito sa mga opisyal na kaganapan, sa Pambansang Press Conference, kung saan nakaupo si
Gerhartz sa tabi ni Gutmann; magkasama silang nakaupo doon.
Mas madalas silang magkita, gumagawa ng mga kaayusan, at marami pang iba.
At talagang kuwestiyonable na ang ganoong kahina-hinalang tauhan ay mabigyan ng ganoong mataas na posisyon.
At higit pa rito, kailangan kong sabihin na si Amy Gutmann ay hindi lamang pinuno ng Komisyon sa Bioetika ng Pangulo ng Estados
Unidos, na nangangahulugang mayroon siyang direktang awtoridad sa mga desisyon tungkol sa mga sandatang biyolohikal, kundi siya
rin ang naging pangulo ng Unibersidad ng Pennsylvania sa loob ng maraming taon. Oo, iyon ay isang estado sa Estados Unidos.
Ito ay isang medyo malaking unibersidad, ang Penn University sa Pennsylvania.
At inilarawan ko nang detalyado sa aklat na 'Attack on the Microbiome' kung paano kasalukuyang isinasagawa ang pananaliksik
sa mga biyolohikal na sandata sa Unibersidad ng Pennsylvania.
Ayaw naming magdetalye nang husto dito, dahil nakagawa na kami ng ulat ni Schöning tungkol sa paksang ito.
At sa Unibersidad ng Pennsylvania, may isang mananaliksik sa mga biyolohikal na sandata na nagngangalang Henry Daniel.
At ngayon, bumalik na naman tayo sa puntong iyon.
Ibig sabihin nito ay ang lahat ng mga hibla ay patungo sa magkakatulad na direksyon at muling nagsasama,
kaya kailangan nating bigyang-pansin ito nang partikular.
Bihira lang pansinin ito ng pangunahing midya sa Alemanya, o mas tama nga, hindi nila ito pinapansin.
Ang usaping Taurus na ito ay hindi tungkol sa paghahanda para sa isang digmaang agresibo, ibig sabihin hindi ito
tungkol sa anumang partikular na kontrobersyal, kundi pangunahin tungkol sa espiya ng Russia.
Siyempre, tinatakpan din nito ang katotohanan na maaaring ginabayan ang buong pangyayari
patungo rito sa tulong ng Estados Unidos at iba pa.
At sa ganitong paraan, nagsisilbi rin itong panlilinlang sa populasyon.
At ang mabulalas na kalikasan ng isyung ito ay hindi pa talaga tumatagos sa pangkalahatang publiko sa
Alemanya, sa diwa na hindi pa ito malawakang nalalaman.
At iyon ang pangunahing punto: agad na magtawag ng demonstrasyon upang sabihin: Pansin, nasa bingit na
tayo ng digmaan kung magpapatuloy tayo nang ganito.
Dapat alisin sa mga posisyong ito ang mga heneral ng Sandatahang Lakas ng Alemanya upang maiwasan ang mas malalang pangyayari.
At iyon ang dahilan kung bakit itinakda ang demonstrasyong ito para sa kapayapaan sa ika-10 ng Marso sa Berlin.
Gayunpaman, dinala si Heiko Schöning sa kustodiya ng pulis limang minuto bago magsimula ang kaganapan.
Paano ito nangyari, o ano ang maaaring naging hadlang?
Oo, siyempre dapat kong ipagpalagay na tinatap ang aking cellphone at ang aking mga komunikasyon.
Sa ganitong konteksto, malinaw na ako ang magiging unang tagapagsalita sa demonstrasyon; bilang unang tagapagsalita,
sasabihin ko rin na ipinagbabawal ang mga digmaang agresibo.
Ito ay sina Heneral Gerhartz at iba pang mga heneral. Maghahain ako ng kriminal na reklamo sa pulisya
laban kay Ingo Gerhartz at sa iba pang mga heneral.
At kailangan mong patuloy na bumalik doon, dahil ang lahat ng iba pa ay sagabal.
Talagang nakikipag-usap tayo rito sa isang laro, sa apoy, sa isang digmaang agresibo.
Oo, kahit ang pagpaplano ng ganitong pag-atake ay parusahan ng hindi bababa sa sampung taong pagkakakulong.
At ang pagsasagawa ng digmaang agresibo ay parusahan ng habambuhay na pagkakakulong, oo.
At kailangan nating lumabas sa mga lansangan, kailangan nating sabihin iyon.
At iyon ay noong Linggo sa Berlin, ika-10 ng Marso, alas-dos ng hapon, nang nakatakdang magsimula.
Nandoon na ako nang alas-dose ng tanghali sa 17 June Street.
Mga 100 metro iyon mula sa Brandenburg Gate, sa harap ng Soviet War Memorial.
Nakipag-usap ako sa pulis doon nang magiliw at ipinakita ko ang aking ID.
Sinabi ko kung sino ako. Ako ang unang tagapagsalita rito, at saan natin maaaring ilagay ang mga materyales na
pang-impormasyon? Ayos lang iyon, walang problema, oo.
Nakaiskedyul itong magsimula sa alas-dos ng hapon, kaya mga dalawang oras ang nakalipas.
At naranasan namin ito: mga limang hanggang sampung minuto bago, biglang dumating ang pulis at
tinanong ako, talagang tanong lang naman iyon.
– Gusto mo bang sumama para kilalanin ang isang tao? Kahit na alam nila nang eksakto kung sino ako.
At sinabi ko: Hindi, ayaw ko. Wala akong oras para diyan sa ngayon. Gusto kong magsalita dito, kaya ang sagot ay hindi.
At nang hindi nila sinabing nais nilang muli patunayan ang pagkakakilanlan ng taong
gusto ng aking datos at ng aking address.
Naibigay ko na iyon sa kanila nang maaga, o mas tama, alam na nila iyon.
Talagang hindi ito naaangkop. Nilayon itong guluhin ang mga bagay. Hindi ko dapat ibigay ang talumpating ito.
Hinila ako nang higit sa tatlong oras, at medyo magaspang pa nga.
At napakalayo rin papuntang Hohenschönhausen, 15 kilometro mula sa sentro ng lungsod ng Berlin, oo, talagang
napakalayo, kaya siguro nakarating lang ako nang gabi na.
Sa kabutihang-palad, nagawa naming ayusin na makapagbigay pa rin ako ng talumpati doon.
Kaya pwede mo rin itong pakinggan.
Pansin! Ipinagbabawal ang paghahanda para sa isang digmaang agresibo!
Ngunit taktika lang iyon para subukang ilihis ang atensyon.
Pinag-uusapan ng mga tao ang mga ganitong pangyayari, ngunit hindi ang nilalaman.
At masasabi ko muli: ano man ang nangyari doon, ipinagbabawal ang mga digmaang agresibo.
Isasampa ko ang kasong kriminal laban kay Heneral Gerhartz at sa iba pa.
At maaari ko lamang hilingin sa bawat mamamayan na personal na pumunta sa mga himpilan ng pulisya.
At sa video na ito rin, nandoon na ang datos, na nagpapahintulot sa isang tao na sabihin: Narito, ito ay pinaghihinalaang krimen,
iniuulat ko ito – at simpleng inaakda ang Batas Pundamental.
Hindi higit, hindi kulang.
At mahalaga ring ipaalam natin ito sa mga kawani ng pamahalaan at opisyal, gaya ng mga pulis at iba pang kawani ng pamahalaan.
At malaya ang bawat mamamayan na gawin ito kung malinaw na naganap dito ang pagpaplano ng isang digmaang
agresyon, na pinatutunayan ng pag-uusap na ito at ng mga kumpirmasyong naibigay na ng pamahalaan.
Hindi natin maaaring hayaang mangyari iyon.
Kaya nagsisilbi rin itong sukatan upang ipakita na:
Nauunawaan na namin, bilang populasyon, ito.
Kami, ang populasyon, ay hindi sumusuporta rito.
Kami, bilang populasyon, ay sinusubukang ipagtanggol ang aming sarili.
Sa paggawa nito, kinakailangan ding ipaalam sa pulisya at marahil sa mga politiko at iba pa upang magsimula at mapigilan ang
posibleng digmaang agresyon na kinasasangkutan din ng Alemanya.
Tama. Iyon lang ang mahalaga, oo.
At hindi para kriminalisin ang tagapagdala ng mensahe at ang nagsasabi nito, kundi para tutukan talaga kung ano ito, oo.
At iyon ay isang krimeng paglabag sa ilalim ng Seksyon 11 ng Military Service Act.
Kailangan ko ring ipahayag ito nang napakalinaw dito:
Ayon sa Seksyon 11 ng Soldiers Act, hindi maaaring isakatuparan ang isang utos kung maaari itong maging isang krimen.
Kaya, sa lahat ng mga sundalo at mga kawani ng pamahalaan: Sabihin ang hindi! Hindi sa digmaang agresyon!
Nilalagay mo ang iyong sarili sa panganib na kasuhan – hindi pa kasama ang mga moral na kahihinatnan at iba pang implikasyon.
Bilang isang doktor, masasabi ko lang, ano ba itong pinag-uusapan natin tungkol sa mga raketa at pagsabog at
pagpapasabog ng isang tulay, kung magdudulot na naman ito ng pagkawala ng buhay ng tao.
Kapag sumabog ang isang cruise missile tulad ng Taurus, umaabot ang temperatura sa libu-libong degree Celsius.
Sinusunog ang mga tao. Pinuputol-putol at pinaghiwa-hiwalay ang kanilang mga katawan.
Iyan ang pinag-uusapan natin, oo.
Sabihin na lang ulit natin ito sa mga kabataang Rheinmetall na walang alam:
Kapag pinag-uusapan natin ang pag-atake ng rocket, pinag-uusapan natin ang pagsunog at
pagkaputol-putol ng mga katawan ng tao, at hindi iyon biro.
Kaya hindi!
Kaya, mga nanay, mga tatay, hindi namin isusuko ang aming mga anak. Sabihin mong hindi at ipaglaban ang kapayapaan.