Дар аввали солҳои ҳафтодум, ҳангоми шогирд буданам, як бор дидам, ки ҳамаи мутахассисони гаражи калони мо – ва онҳо
воқеан касбӣ буданд – як моторро чандин бор аз ҳам ҷудо карданд, вале он ҳанӯз ҳам кор намекард.
Дар авҷи саргардонии онҳо як шогирди ҷавон давида омад ва бо каме хастагӣ аз болои сарҳои мутахассисони
хаста гуфт: «Оё дар зарфи сӯзишвории он чизе ҳаст?»
Ва мебинед, ҳарчанд он савол шармовар ва дардовар буд, он ҳамоно рост ба нуқтаи асосӣ зад.
Ин ҳодиса то имрӯз маро азият медиҳад – чаро?
Зеро он ба рамзи баъзе мушкилоти ҷаҳонии ҳалнашаванда табдил ёфтааст ва сабаби онҳо бевосита ба дил мезанад.
Мушкилот, ки дар он замон ҳалнашаванда менамуд, дақиқ дар ҳамон ҷое реша дошт, ки кас камтар интизор мешуд.
Медонед, аввалин коре, ки ҳар механики мошин, новобаста аз он ки то чӣ андоза нотаҷриба бошад, бояд анҷом диҳад, пеш аз он
ки ба корҳои амиқтар даст занад ё ҳатто муҳаррикҳоро пурра аз ҳам ҷудо кунад, санҷидани таъминоти сӯзишворӣ аст.
Ба ҳар сабабе, ҳамаи мутахассисони гаражи пешқадами мо дар он замон гумон мекарданд, ки ин воридшавӣ кафолат дода шудааст:
мантиқан, ин шаҳодатномаи нодуруст маънои онро дошт, ки ҳамаи имкониятҳои дигар
метавонанд ҳамчун манбаи нокомии кор баррасӣ шаванд.
Ва мебинед, вақте ки мо ба мушкилоте, ки ҷаҳони моро рӯбарӯ ҳастанд, менигарем, ҳамин тавр аст.
Ҳатто машҳуртарин роҳбарон ва мутахассисон, новобаста аз соҳаи фаъолияти худ, такрор ба такрор гумон мекунанд,
ки мушкилоти бузурги ҷаҳонии мо ҳеҷ гоҳ наметавонанд натиҷаи як фитнаи ҷаҳонии ҳадафмандона бошанд.
Онҳо дар ин ташхис хеле сахтгир ва маҳкам шудаанд, зеро ин масъала аллакай аз дер боз ҳал шудааст.
Каме пеш аз Ҷанги Якуми Ҷаҳонӣ, вақте ки тамоми ҷаҳони мо, гӯё, бо шиддат лағжида истода буд, ҳама
гуна мутахассисон ба таҳқиқи ин халал шурӯъ карданд.
Азбаски ҳамзамон нақшаҳои мушаххаси фитна ошкор шуда буданд, «мақомоти судӣ» аввал баррасӣ карданд, ки оё
ларзиши тамоми муҳаррики ҷаҳон воқеан натиҷаи фитна аст.
Барои кӯтоҳ кардани ҳикоя: азбаски беҳтарин мутахассисон ин масъаларо сохтакорӣ дониста рад карда буданд,
навиштаҷоти ошкоршудаи табаддулоти пинҳонӣ ба адабиёти мамнӯъ эълон шуданд – ва ҳамин поёни ин масъала буд.
Ба таври маҷозӣ, ин шаҳодатнома гуфт: «Ин наметавонад сабаби лағжидани муҳаррики ҷаҳон бошад,
зеро таъминоти сӯзишворӣ аллакай санҷида шудааст.»
Ва каме баъдтар ҳама чиз дақиқ ҳамон тавре, ки дар ин навиштаҷоти табаддулот пешбинӣ шуда буд, оғоз ёфт.
Оғоз аз Ҷанги Якуми Ҷаҳонӣ, Ҷанги Дуюми Ҷаҳонӣ, Буҳрони Бузурги Иқтисодӣ ва ғайра.
То имрӯз бепоён ҷузъиётҳо дақиқан ҳамон тавре, ки дар ин нақшаҳои табаддулот, ки беш аз 120 сол пеш
тартиб дода шуда буданд, омадаанд, ошкор мешаванд.
Аммо дар бораи он гап задан манъ аст. Чаро?
Зеро мутахассисони баландтарин ҳама чизро бехатар эълон карда буданд.
Ва кӣ ҳатто дар ҳамон ҷо барои ҷустуҷӯи калиди гумшуда кӯшиш мекард, агар аллакай як
бор он ҷо ҷустуҷӯ карда ва онро наёфта бошад?
Пас ту ҳамеша бо ҳар винти дигар бозӣ мекунӣ, тамоми муҳаррикро борҳо ва борҳо ҷудо мекунӣ, пеш аз он ки ҳатто як бор
ба нуқтаи аввал баргардӣ — винти аввал дар ин фитна. Мефаҳмӣ?
Вале чӣ мешавад, агар шогирде, ки пайдо шуд – аз нигоҳи муҳаррики ҷаҳони баста, шояд
равшангари озоди аматорӣ – дар ниҳоят дуруст бошад?
Чӣ мешуд, агар воқеан ҳам фитнагарон ба гурӯҳ ворид шуда бошанд?
Чӣ мешуд, агар аз аввали кор худи онҳо мақоми тафтишотӣ мебуданд, ки ҳуҷҷатҳои ошкоршудаи
табаддулотро баррасӣ карда, иҷозаи бехатарӣ дода бошанд?
Ин дақиқан ҳамон дараҷаи мураккабии ҳамдастҳои касбӣ дар сохтани табаддулот аст: онҳо ҳама чизро бодиққат баррасӣ карда, онро
чунон мукаммал ташкил кардаанд, ки троллҳояшон ва ҳамдастҳои пинҳонии воридшудаашон аз аввалин амал ҳимоя мешаванд.
Ин моро ба маркази аслии мушкилот мерасонад.
Агар шумо ҳамаи буҳронҳои воқеан бузурги ҷаҳонро имрӯз дар як қатор гузошта, ҷузъи муштаракеро, ки дар ҳар минтақа ба мушкилоти
монанди лавина овардааст, ҷустуҷӯ кунед, онро ба осонӣ хоҳед ёфт.
Ин гуна муқоисаҳои байниҳамдигарӣ беинкор нишон медиҳанд, ки муҳимтарин мушкилоте, ки мо дар ин ҷо
рӯбарӯ ҳастем, аз ҷониби ҳамон доираҳои табаддуломез сарчашма мегиранд ва ба вуҷуд омадаанд.
Ва не, ин на ягон сарвари давлат аст ва на ягон аз сиёсатмадороне, ки мо мешиносем.
Онҳо ҳамеша, бе истисно, танҳо қуक्лаҳои хурд дар ин бозии даҳшатноканд.
Агар мо, масалан, танҳо контурҳои умумии ҷангҳо дар Украина ва Шарқи Наздик-ро баррасӣ кунем, зуд маълум мешавад, ки
солҳо омодагии махфӣ ва хеле гаронбаҳо, вале ҳадафмандона барои ин ҷангҳо аллакай пешакӣ анҷом дода шуда буданд.
Мо дар Kla.TV дар ин бора филмҳои ҳуҷҷатии муфассал омода кардаем.
Ба ибораи дигар, ин низоъҳо аз ҷониби ҷамъиятҳои махфӣ аланга гирифта буданд.
Ва бо ин ишора мо бояд ба худдорӣ аз майли таҳқиқи ҷузъиёти ин ҷо – яъне чӣ гуна, чаро ва барои чӣ – муқовимат кунем.
Ҳоло танҳо ҳамин савол ё изҳорот муҳим аст:
Он чизе, ки нишон медиҳад, ки ин ислоҳоти курс ва ҳамлаҳои ҳадафмандонаи беруна, гӯё, аз ҷониби дасти
ноаён анҷом дода шудаанд ва ҳанӯз ҳам идома доранд.
Албатта, ман даъво намекунам, ки танҳо бартараф кардани сабабҳои асосие, ки дар боло зикр шуданд, муҳаррики ҷаҳони моро боз комилан
беайб кор мекунад ва дигар ҳеҷ винти сахт нашуда нахоҳад монд.
Аммо ман бовар дорам, ки танҳо пас аз ин табобати канали реша муҳаррики ҷаҳон дубора ба кор меояд ва ҷанги абадан
бенатиҷа бар аломатҳо метавонад хотима ёбад. Ин иддаои ман аст.
Чуноне ки мо дар бисёр филмҳои ҳуҷҷатии Kla.TV исбот кардем, воқеан шабакаи ҷаҳонии ложаҳои масониву сатанистӣ вуҷуд дорад,
ки ҳамаи буҳронҳои кунуниро аз паси парда ба вуҷуд овардаанд.
Мо инро исбот кардем.
Аз буҳронҳои молиявӣ то пандемияҳо, ҷангҷӯӣ ва маҳдудиятҳои таълимӣ ва ғайра.
Хати муштараки ин фитнаи ҷаҳонӣ дар ҳама ҷо равшан аст.
Дар он ҷо як нақшаи пурра ва анҷомёфта барои эҷоди нооромӣ, ки онҳо онро «идоракунии нооромӣ» меноманд, вуҷуд дорад, ки ба
таҳқир ва фақирсозии тамоми халқҳо, инчунин коҳиш, нобудсозӣ ва ғайримиллӣ кардани халқҳо ва ғайра дар ҳама рангҳо дахл дорад.
Ва агар ҳоло шумо ҳайрон мешавед, ки онҳо чӣ гуна метавонистанд чунин даҳшатнокиҳоро ба даст оранд, ин хеле содда
аст: онҳо ҳамеша баръакси он чи ваъда медиҳанд ва дар бораи он бо ҳаяҷон ҳарф мезананд, амал мекунанд.
Дар муқоиса бо ин, ҳатто мухолифатҳои маъмулан даҳшатангези президентҳои Амрико низ ночиз менамоянд.
Kla.TV шояд ин ҳақиқатро беҳтарин ва возеҳтарин бо истифода аз намунаи хеле замонавии «Агендаи масонӣ
2030» бо 17 ҳадафи ҷолиб – ҷолиб, ҳа! – нишон додааст.
Барои ҳар касе, ки мехоҳад харобкории устувори пинҳонро шинохта ва дарк кунад, ин барнома бидуни шак бояд тамошо карда шавад.
Ин нишон медиҳад, ки чӣ гуна тавассути Форуми ҷаҳонии иқтисодӣ (WEF) он, гӯё, ба дасти ноаён бар сари ҷаҳон
табдил меёбад ва дар ҳар як соҳаи ҳаёти мо дахолат мекунад.
Ин дасти ноаён, ки даҳсолаҳост тамоми ҷаҳонро такон медиҳад, ҳоло 17 нақшаи худро барои тағйироти
ҷаҳонӣ бо қувваи бераҳмона ба сӯи ҳадафаш тела медиҳад.
Тартиб аз хаосе, ки онҳо худашон эҷод кардаанд, шиори воқеии онҳост.
Чуноне ки ахиран касе ба ҷои худ қайд кард, муносибат байни давлатҳо ба муносибати мураббоҳои сурх ва сиёҳ монанд аст.
Як тахмини нодуруст, ба ҳар ҳол, ин аст, ки мо, инсонҳо, бинобар манфиатҳои гуногуни худ, бояд ҳамеша бо ҳамдигар
мубориза барем, ҳамон тавре ки мурабҳо сиёҳ ва сурх ба таври табиӣ ҳамдигарро ҳамла ва ҷанг мекунанд.
Аммо ин дуруст нест, зеро як таҷриба нишон дод.
Мурабҳои сурх ва сиёҳро бо ният дидан, ки чӣ гуна рафтор хоҳанд кард, дар як банкаи мӯҳршуда бо ҳам ҷой доданд.
Аҷиб он буд, ки онҳо якдигарро қабул карданд ва якдигарро танҳо гузоштанд.
Аммо масъала дар он аст:
Сипас касе ин шишаро гирифта, онро ларзонд – аз берун, ҳа.
Аз он лаҳза ба баъд мориҳои сурх худро аз тарафи мориҳои сиёҳ ҳамлашуда эҳсос карданд, ва мориҳои сиёҳ
худро аз тарафи мориҳои сурх ҳамлашуда эҳсос карданд.
Онҳо душмани ноаёнро намебинданд.
Пас онҳо дар ҳимояи нобино ба ҳамдигар ҳамла карданд, якдигарро газида ва мекуштанд.
Ва мебинед: ҳамин тавр аст, вақте ки сухан дар бораи мубориза байни чап ва рост, ё байни
пролетариат ва синфи миёна ва ғайра меравад.
Ҳеҷ гоҳ фаромӯш накунед, ки мо исбот кардаем, ки Маркс, Ленин, Тротский, Сталин ва ғайра
ҳама фиристодагони масонҳои баландпоя буданд.
Онҳо ҳама масониҳо буданд, ки дар хидмати Ротшильдҳо вазифадор буданд рақибони ягонаи
таҳдидкунандаи худро, яъне синфи миёна, заъиф кунанд.
Ва таваҷҷӯҳ кунед, ки ҳамин бозӣ байни русҳо ва украиниҳо, палестиниҳо ва исроилиҳо ва баръакс бозӣ мешавад.
Барои асрҳо ҳамзистии осоишта байни он миллатҳои бародари зикршуда возеҳан имконпазир буд – мо дидаем, ки ин рӯй додааст.
Онҳо аз табиат метавонистанд мисли мураббоҳои сиёҳ ва сурх дар сулҳ бо ҳам зиндагӣ кунанд.
То даме ки ин даст омад ва ҳама чизро такон дод.
Ин маънои онро дорад, ки мо, инсонҳо, набояд бо ҳамдигар ҷанг кунем, новобаста аз он ки то чӣ андоза бо ҳам фарқ дорем.
Ба ҳар ҳол, мо ҳама ба таври табиӣ узвҳои як бадани ягонаем.
Мо танҳо якдигарро такмил медиҳем, ҳамин, ҳатто агар маҷбур шавем дар як шиша, яъне дар дохили марзҳои миллӣ зиндагӣ кунем.
Аммо ҳамон лаҳзае, ки дасте, ки барои мо ноаён аст, ин «шишаҳои миллатҳо»-ро меҷунбонад, яъне онҳоро бо ният меҷунбонад, яъне
вақте ки ҷамъиятҳои махфии фиребомез ва созишгарона моро бо ният бар зидди ҳамдигар мегузоранд, он гоҳ ҳатто
арзишмандтарин фарқиятҳои мо ногаҳон ба мо ҳамчун рақибони хатарнок менамоянд – ҳамин тавр менамояд.
Ва гарчанде ки ин танҳо як фиреби шайтонӣ ва ҳассос аст, мо сипас ба ҳамла ва ҷанг бо
якдигар шурӯъ мекунем – агар лозим шавад, то марг.
Дар асл, ин риштаи муштарак аст, ки қариб ҳамаи мушкилоти то ҳол ҳалнашудаи ҷаҳонро мепайвандад.
Ин сабаби асосиест, ки чаро мо дар ин ҷо поён беохир баҳс мекунем ва дар ғазаби ноаён ба ҳамдигар меҷангем,
ҳатто то он дараҷа, ки дар ҷангҳои бепоёни хурду калон, ки барангехта шудаанд, иштирок мекунем.
Дар оянда мо бояд ҳатман дар ин бора якҷоя андеша кунем ва равшан фаҳмем, ки дақиқан кӣ ин дасти ноаёнро
таҷассум мекунад, ки ҳамеша шишаи ҷаҳони моро ларзонад.
Агар мо ин корро накунем, маҷбур мешавем як миллион китоб ва мақолаҳои дигар нависем:
Фоҷиаҳо аз тақдири инфиродӣ то тақдири тамоми халқҳо, ки бо тафсилоти зинда ва муфассал ҳамаи баҳсҳо ва
мураккабиҳоро, ки ҳангоми ҳамлаи сиёҳпӯстҳо ба сурхпӯстҳо ва баръакс ба вуҷуд меоянд, тасвир мекунанд.
Аммо он гоҳ ҳамааш танҳо табобати аломатҳост – ҳамин аст мушкилот.
Милионҳо аломатҳо ҳастанд, аммо танҳо як сабаби аслӣ вуҷуд дорад.
Ҳар лаҳза рӯи мизи ман тӯда-тӯда тавсифҳои чунин набардҳои паҳлӯӣ меоянд.
Ва дар он ҳамеша дуруст тасвир шудаанд: ҳар беадолатӣ, ҳар баҳс ва ҳамчунин ҳар қатл.
Ҳар як фарёд эҳтимолан сад дарсад асоснок аст.
Аммо бо ин роҳ танҳо нишонаҳоро табобат кардан, як мушкилот торафт ҷиддитар мешавад.
Шумо медонед, ки кадомаш аст?
Милионҳо ва ҳатто миллиардҳо одамон идома хоҳанд дод, ки ба ҳамдигар фарёд зананд, ва тақсимоти беист то он даме идома хоҳад
ёфт, ки мо нерӯҳоямонро муттаҳид накардаем, то ин дасти ноаёнро, ки пайваста ҷаҳони
моро меҷунбонад, маҷбур кунем, то таслим шавад.
Ба ибораи дигар, ҷомеаи байналмилалии фиребхӯрда метавонад ин гурӯҳи фитнагаронро аз ҳамаи дастакҳои қудрат
дар ҷаҳон танҳо дар сурате дур созад, ки аввал ин шаҳодатномаи бардурӯғро эътироф ва бекор кунад.
Зеро ҳамаи мушкилоти воқеан асосии ҷаҳонии мо дар асл шиддат меёбанд,
Шумо мефаҳмед?
Тоғут!
Мушкилоти ҷаҳонӣ танҳо аз ҳеҷ ҷо пайдо намешаванд.
Масалан, пандемияи Ковид дақиқан аз ҷониби ҳамин гуна шахс хеле пештар тарҳрезӣ шуда буд, ҳамон тавр
буҳронҳои молиявӣ, ҷангҳои гуногун ва офатҳои экологӣ низ.
Шумо метавонед онҳоро тамоми рӯз рӯйхат кунед.
Онҳо барои як қатор васеи инқилобҳо дар давраҳои қадим масъуланд, ки мо онҳоро дар як
қатор филмҳои ҳуҷҷатӣ беинкор исбот кардаем.
Дар ин ҷо метавон бисёр мушкилоти ҷаҳониро номбар кард ва такрор ба такрор хулоса кард: ин як дасти ноаён аст!
Ҳамеша ҳамон мастерони марионетка аз ҷамъиятҳои махфии фримасонӣ ҳастанд, ки ҷаҳони моро тавассути
хадамоти махфӣ ва троллҳои воридшудаашон такон медиҳанд.
Ва онҳо ин корро бо ҳадафи ҳадафмандона барангехтани халқҳо бар зидди якдигар, ҷудо кардани ҳар гуна ҳамкории
равшанфикрон ва бо ин роҳ ҷаҳонро номудириятпазир месозанд.
Ҳамин ки мо таъсири онҳоро намебинем ва онро якҷоя намешканем, ман бовар дорам, ки мо ҳеҷ гоҳ наметавонем ба қадри кофӣ
ба ҳамдигар хизмат кунем ва ҳамдигарро қабул кунем – ва ин гурӯҳ бешубҳа ҳеҷ гоҳ моро дар осоиштагӣ намегузорад.
Хабари хуб ин аст, ки бо вуҷуди ҳамаи фаъолиятҳои табаддуломез, дар ин масъала он қадар рӯшноӣ андохта шудааст, ки дар
байни ҷамъиятҳои махфӣ дар саросари ҷаҳон паника сар задааст.
Ин хабарҳои хуб аст.
Ва ҳамон тавре ки гурӯҳи дуздон, вақте худро иҳоташуда ва дастгиршуда эҳсос мекунанд, фирор мекунанд, ё ҳамон тавре ки
ниҳоди ҷиноии Штази каме пеш аз суқуташ ҳар қадар ҳуҷҷатҳояшро, ки метавонист, пора-пора кард, ҳоло қисми
назарраси режими ҷиноии зикршуда ҳуҷҷатҳояшро пора-пора мекунад, то ҷиноятҳояшро пинҳон созад.
Аммо ман мегӯям, ки шояд аллакай барои ин дер шуда бошад.
Ман ҳоло чандтои дигар аз ин шӯъбаҳои геноцидро – дар маҷмӯъ дувоздаҳто – зери назар дорам, то кӯшишҳои ваҳшатноки онҳоро
барои нобуд кардани далелҳои тарканда мушоҳида кунам ва аз ошкор шудани геноцидҳое, ки онҳо
содир кардаанд, ва дигар амалҳояшон пешгирӣ намоям.
Шумо бояд дарк кунед, ки ин ҷамъиятҳои махфӣ дар куҷо дар ҳама ҷо пинҳон шудаанд.
Аммо ман намегӯям, ки ҳаминҳо ҳамаашон ҳастанд.
Ин боз танҳо сарчашмаи як яхбачаи бузург аст.
Мавриди 1:
Ба иттилои нашрияи The Epoch Times ва як шоҳиди бевосита, ҳукумати Чин ба нест кардани ҳамаи маълумотҳои марбут ба COVID-19
дар тамоми кишвар дар низоми тандурустии худ фармон додааст.
Зебо нест?
Ин бо ҳадафи нобуд кардани ҳамаи далелҳои гунаҳкор пешбинӣ шудааст: масалан, далеле, ки пандемия натиҷаи биоинженерӣ буд.
Аммо ҳамаи маълумот дар бораи тамоми раванди назорати хуруҷ ва сабтҳои эмгузаронӣ низ ҳазф хоҳанд шуд.
Ба гуфтаи ин мансабдори баландпояи ҳукуматӣ, ки ошкорсоз шудааст, фармон дода шудааст, ки
ҳамаи маълумотро бе ягон нишона нест кунанд.
Матбуоти асосӣ аз дер боз дар бораи амалҳои шабеҳ дар Чин огоҳ аст ва дар мавридҳои гуногун дар бораи онҳо
гузориш додааст, аммо қатъиян аз он ки дар ин бора шӯру ғавғо барпо кунад, худдорӣ мекунад.
Дар ҳар сурат, ин мувофиқ нест.
Аммо ин дафъа, ба гуфтаи шоҳидони айнӣ аз хатти пеш, ин фармон ба тамоми кишвар дахл дорад, аз ҷумла ба ваксинаи
COVID-19 ва ҳар чизеро, ки ҳукумат дар доираи чораҳои назорати COVID-19 нороҳат мешуморад.
Ҳеҷ сана набояд сарфи назар шавад, на дар коғаз ва на дар компютерҳо.
Сабтҳои маъмурияти ваксина, инчунин сабтҳои санҷишҳои кислотаи нуклеинӣ ва ҳамаи дигар чизҳои нохуш, ки дар тӯли
тамоми раванди назорати беморӣ рух додаанд, ҳазф хоҳанд шуд.
Ин ҳадафи Ҳизби коммунисти Чин аст: боби COVID-ро аз таърихи Чин пок кардан.
Ва бо ин амал онҳо мехоҳанд, ки наслҳои оянда дар бораи он чизе, ки онҳо онро нокомиҳои
бузурги ҳукумат мешуморанд, маълумот нагиранд.
Мисоли дуюм, пинҳонкунии дуюм:
То ки мо дар фаъолияти хадамоти махфии Чин, ки дур аст, ғарқ нашавем, биёед, масалан, нигарист кунем, ки
кумитаи мустақили тафтишоти коронавирус дар Бранденбурги наздик ахиран чӣ чизро ошкор кардааст.
Зеро дар он ҷо низ ҳазорҳо сабтҳои эмгузаронӣ – кӯҳҳои пурраи парвандаҳо – бе ягон осор
нопадид шудаанд ва мақомот ҳоло баҳона меоранд.
Вақте ки Кумитаи тафтишотии пурсид, ки ҳамаи ин кӯҳҳои парвандаҳо ба куҷо нопадид шудаанд, сардори Ассотсиатсияи
духтурони суғуртаи тиббии ҳатмӣ, ки масъул буд, ҷавоб дод: «Ман намедонам, ҳуҷҷатҳо ба куҷо рафтаанд. Мо намедонем.»
Ва он чизе, ки, албатта, барои тамошобинони мо аҳамияти махсус дорад, ин аст, ки ин файлҳои гумшуда аҳамияти бузург доранд,
махсусан барои онҳое, ки аз зарари ваксина ранҷу азоб кашидаанд.
Ва мебинӣ, ки он чӣ гуна кор мекунад?
Дар давраи пандемияи коронавирус миллионҳо барои барномаҳо сарф шуданд, ва ҳоло ногаҳон таҳқиқот бояд
ба хотири кӯҳҳои коғазҳои пайгиринопазир ноком шавад?
Албатта, ин манияи назорати рақамӣ танҳо барои назорат кардани шаҳрвандон хизмат кардааст, аммо ҳеҷ гоҳ ҷинояткоронро, ки дар
пасманзари ноаён амал мекунанд, назорат накардааст – ва, албатта, барои ташкили низоми муносиби ҳуҷҷатгузорӣ низ хизмат накардааст!
Сеюмин парвандаи пинҳонсозӣ:
Пӯшонидани таъсироти паҳлӯии ваксина бо истифода аз он чи «Ковиди дарозмуддат» ном дорад, ҳоло низ бояд хотима ёбад.
Зеро ҳоло ба таври қатъӣ исбот шудааст, ки Ковиди дарозмуддат умуман вуҷуд надорад.
Ҳамин ки эълон шуд, ки ин кӯшиши халос шудан аз «Лонг Ковид» ҳоло бодиққат таҳқиқ хоҳад шуд, фишори сиёсӣ
барои воксинҳои иловагии зидди коронавирус дар аввали соли 2023 ногаҳон то андозае сабук шуд.
Аммо ҳоло таваҷҷӯҳи кишварҳо табиатан бештар ва бештар ба таъсироти ношубҳаи эмкунӣ равона мешавад.
Дар ин лаҳза фаромӯш накунед, ки чаро мо дар ин ҷо дар бораи ҳамаи ин сӯҳбат мекунем:
Дар саросари ҷаҳон як фитнаи ҷаҳонӣ вуҷуд дорад.
Ва ҳамаи онҳое, ки дар ин фитна даст доранд, ҳарчӣ тавонанд, якдигарро пинҳон мекунанд.
Китоби Муқаддас ин саҳнаро 2000 сол пеш хеле возеҳ тасвир кардааст.
Дар Китоби Ваҳй, боби 6, оятҳои 15–17, ӯ ҳукмрониён ва бузургони рӯи замин, сарварон, олигархҳо ва ҳамаи қудраторон ва вассалҳои
онҳоро маҷбур мекунад, ки ба ғорҳо ва сангпораҳои кӯҳҳо гурезанд.
Ва он ҷо онҳо ба кӯҳҳо ва сангҳо фарёд мезананд:
Бар мо фуру афта ва моро аз рӯ ва ғазаби он касе, ки бар арши ҳукм менишинад, пинҳон кун...
Чаро онҳо бояд ба кӯҳҳо фарёд зананд?
Аз шарҳҳои қаблии ман шумо медонед, ки дар Китоби Муқаддас кӯҳҳо, сангҳо ва ғорҳо чӣ маъно доранд:
Онҳо рамзҳои соҳаҳои қудрат бо ҷойҳои пинҳонӣ ва ҳавзҳои андозанд.
Аъзои ҷамъияти махфӣ аллакай дар марҳилаҳои ибтидоии ин ҳолати паникае, ки дар он ҷо тавсиф шудааст, қарор доранд.
Онҳо кӯшиш мекунанд, ки якдигарро пушиш диҳанд, аммо онҳо рӯз ба рӯз камтар муваффақ мешаванд.
Чаро? Зеро нури ҳақиқат, мисли цунамии беамон дар додгоҳ, бо садои раъд бар онҳо меафтад.
Ҳеҷ рӯз намегузарад, ки ин мавҷи равшанфикрӣ бо афзудани рӯз ба рӯз фикркунандагони озоди шуҷоътар пурратар нашавад.
Ин воқеан як чизи хеле хуб аст.
Ва ҳоло як парвандаи чоруми пинҳонсозӣ:
Ва ҳатто он чизе, ки «Офиси ҳифзи Конститутсия» ном дорад, дигар наметавонад дӯстони пинҳонии ҷамъияти махфии худро аз ин
мавҷи парвандаҳои судӣ ҳимоят кунад, пинҳон созад ё наҷот диҳад.
Шумо эҳтимолан мушоҳида кардаед, ки Süddeutsche Zeitung, нашрияи марказии коалицияи сурх-сабз, дар як мақолаи пулакӣ аз ҷониби
Ронен Штайнеке эътироф кард ва бе баҳс ошкор намуд, ки Дафтари ҳифзи Конститутсия худаш
маълумоти бардурӯғ ва ҳадафмандона паҳн мекунад.
Бале, ҳатто он ки ӯ ба нажодпарастии ҷиноятӣ ташвиқ мекунад.
Чӣ гуна? Ӯ ин корро тавассути садҳо V-одамони рақамии худ, яъне эътимоддорон ё тамосҳояш анҷом медиҳад.
Ҳамин тавр, дар ҳоле ки сиёсатмадорони ҳукуматӣ, ки аз дасти ноаён ларзидаанд, барои мубориза бо «нафрат дар интернет» чораҳои
ҳарчи сахттарро талаб мекунанд, Дафтари ҳифзи Конститутсия дар асл худи маводи экстремистии ростгаро ва ҷиноятиро паҳн мекунад.
Оё ин девонагӣ нест?
Ва инҳо, ба навбати худ, ҳамчун далел барои ин беназмисозон дар бораи таҳдиди ҷиддии аз тарафи рост хизмат мекунанд.
Ин як давраи маъмулиест, ки аз ҷониби ҷамъиятҳои махфӣ ғизо мегирад, мебинӣ?
Маҳз ҳамин тавр кор мекунад. Ҳамчунин бо номи «тақсим кун ва ҳукмронӣ кун» маъруф аст.
Ҳамаи ин эътирозҳо алайҳи ифротгароёни рост дар услуби ГДР 3.0 танҳо барои пинҳон кардани барпо шудани диктатураи экосоциалистии
онҳо ва инчунин ивазшавии аҳолӣ хизмат мекунанд – ҳамин чизест, ки ин элитаҳои пинҳонӣ барои он талош доранд, азизони ман.
Дар ин лаҳза ман як дархости хеле калон ба ҳамаи омӯзгорони мустақил дорам:
Лутфан иҷозат диҳед, ки мо пеш аз нашри ҳар изҳорот аслияти онро санҷем.
Биёед ҳикояҳои ҷолибро бе таҳқиқоти ҷиддӣ ва амиқи манбаъҳо қабул накунем.
Воситаҳои ахбори умуми асосӣ, ки ба пардохти маҷбурии андозҳо маҷбуранд, бо шавқу ҳавас силоҳи дезинформацияро ба кор мебаранд,
мувофиқи фармонҳое, ки дар нишасти охирини WEF содир шудаанд.
Садҳо, агар на ҳазорҳо, вассалони онҳо ҳоло пинҳонӣ кор мекунанд, то ба мо, андешамандони озод, маълумоти бардурӯғ ва
ҳадафмандона паҳн кунанд, ки мақсад дорад моро осебпазир гардонад ва эҳтимолан моро ба ҷавобгарӣ кашад.
Танҳо дар чанд ҳафтаи охир ба ман воқеан маълумоти бардурӯғи даҳшатовар додаанд.
Агар ман дар нутқҳоям танҳо яке аз инҳоро дохил карда мебудам, шумо метавонед мутмаин бошед, ки нутқҳо нобуд мешуданд. Мефаҳмед?
Ва ҳамин дақиқ он чизест, ки онҳо ният доранд анҷом диҳанд; ин нақшаи муқарраршуда аст.
Аммо, чунон ки гуфтам, агар мо бо ҳамдигар бо ҳушёрӣ кор кунем, рӯз ба рӯз бештар ва бештари
ин фаъолиятҳои созмонҳои махфӣ ошкор хоҳанд шуд.
Рӯз то рӯз равшантар мешавад, ки воситаи нақлиёти ҷаҳонии мо, ба ибораи дигар, ба таври оддӣ
сӯзишвориаш тамом мешавад, то бо ҳамин ташбеҳ бимонем...
Ва ниҳоят, ҳеҷ мутахассис, ҳарчанд хеле ситоишшуда ё сарфароз, наметавонад ин воқеияти табаддулоти ҷаҳониро рад кунад.
Онҳо метавонанд ҳар қадар хоҳанд «назарияи табаддулот» ва ғайраро такрор кунанд...
Дар як лаҳза барои ҳама равшан мешавад.
Мисоли панҷуми пинҳонсозӣ:
Ҳоло биёед ба Институти Роберт Кох, ё кӯтоҳшудаи он RKI, назар андозем, ки он низ яке
аз вассалони ин тағйирдиҳандагони ҷаҳон аст.
Нашркунандагони маҷаллаи мустақили таҳқиқотии Multipolar бо муваффақият даъво карданд, то
протоколҳои дастаи идоракунии буҳрони RKI нашр шаванд.
Ин хуб нест?
Ва ҳоло онҳоро оммавӣ карда, барои ҳамаи мо дастрас месозанд.
Ва ин аст: RKI ба таври оддӣ беш аз 200 ҳуҷҷатро, аз ҷумла ҳуҷҷатҳои хеле дарозро, аз нашр боздоштааст.
Аммо алайҳи ин хомӯшсозӣ аллакай чораҳои ҳуқуқӣ андешида шудаанд.
Оё шумо метавонед мавҷи цунамии маърифатро бубинед, ки меояд ва ҳама чизро аз нав танзим мекунад?
Маҷаллаи «Мультиполяр» аллакай аз ҳамаи рӯзноманигорони манфиатдор, аз ҳамаи шумо дар онҷо,
даъват кардааст, ки ба таҳқиқот ҳамроҳ шавед.
Ҳоло зарур аст, ки ин 200 ҳуҷҷати таҳриршударо бо 1 059 саҳифаи асосноккунӣ ба таври муфассал таҳлил карда,
ҳар кӯшиши пинҳон кардани фиреби ҷаҳониро ошкор намоем.
Ҳоло ин кори мост. ВАО-и асосӣ ин корро намекунанд.
Ҳамчунин, протоколҳои RKI, ки дар боло зикр шудаанд, барои зеркашӣ аз Multipolar ва ин
барнома дастрасанд – аз ҷумла шарҳҳо оид ба таҳрирот.
Мебинед, ҳатто ин ҷинояткорон дигар наметавонанд ба ғорҳо ва паноҳгоҳҳои кӯҳӣ, яъне таҳти
ҳимояи элитаҳои ҳокимият, гурехта пинҳон шаванд.
Дар робита ба асоси ҳамаи чораҳои маҳдудсозӣ ва қарорҳои судӣ, ин ошкоркунӣ аллакай
аввалин порчаи калони иттилоотро ба рӯшноӣ овард:
Баръакс бо он чи то ҳол иддао мешуд, ҳамаи ин чораҳои дардноки маҳдудият ва қарорҳои додгоҳӣ на аз арзёбии коршиносонаи муассиса
сарчашма мегиранд, балки аз дастурҳои сиёсии як ҷониби беруна.
Ва онҳо чӣ кор карданд? Албатта, боз номи ӯро дар протокол сиёҳ карданд.
Мебинӣ? Дар паси ин ном, дақиқ дар паси ҳамин ном, дасти ноаён пинҳон аст, ки ҳамаи миллатҳоро
меҷунбонад, ё ҳадди ақал як ангушти он – ин аст, ин аст!
Бори дигар: сахттар кардани арзёбии хатар аз «миёна то баланд», ки RKI дар марти соли 2020 эълон кард, яъне ҳамаи асосҳо барои
чораҳои маҳдудсозӣ ва қарорҳои баъдии судӣ, бар асоси фиреби қаллобонаи мардум буданд ва ин амал аз
ҷониби як бозигари сиёсии берунаи ноаён оғоз шуда буд.
Ин танҳо ҳамин ном нест, ки аҳолии ҷаҳони вайроншуда ҳоло мехоҳанд бидонанд.
Ҳоло ӯ мехоҳад бубинад, ки ҳамаи оқибатҳои зарурӣ аз ин фалокат, аз ин скандал бардошта шаванд.
Ва чӣ гуна баргардони пурраи маблағ бо фоиз ва фоизи мураккаб барои ҳамаи зарардидагон оғоз карда мешавад.
Мо набояд аз талаб кардани ин даст кашем.
Аммо ҳоло биёед ба чанд пӯшиши дигари ҷиноятҳои бузурги зидди башарият назар андозем, ки то ҳол таҳти
ҳимояи элитаҳои қудратӣ-сатанико-масонӣ қарор доранд.
Чуноне ки борҳо ва борҳо зикр шудааст, яке аз ғафстарин дарозҳои ин октопуси махфии ҷамъият, ки тамоми ҷаҳонро дар чанголи худ
гирифтааст, ширкатҳои бузурги дорусозӣ бо вассалҳояш мебошад.
Вақти ошкорсозӣ барои FDA, Маъмурияти ғизо ва доруҳои ИМА низ расидааст.
Ин аз он сабаб аст, ки он бемуваффақона аз додгоҳ хоста буд, то ҳамаи ҳуҷҷатҳои Ковид-Файзерро барои 75 сол махфӣ нигоҳ дорад.
Чаро чунин кор мекунед, агар воқеан чизе хеле даҳшатнок барои пинҳон кардан надошта бошед?
Мебинед, пас аз 75 сол эҳтимолан ҳамаи онҳое, ки асосан барои ин ҷиноят алайҳи башарият масъул буданд,
ва интиқодгарони ҳозирашон низ аз дунё гузаштаанд.
Ҳоло, ки ин кӯшиши пинҳонсозӣ бо муваффақият аз ҷониби додгоҳҳо пешгирӣ шуд, 329 000 саҳифа
маълумот аз таҳқиқоти ваксинаи Pfizer ошкор шуданд.
Инҳо зарари ваксинаро ҳуҷҷатгузорӣ карданд.
Ва аллакай дар аввалин мавҷи нашр 37 саҳифаи аввал, ки пур аз фалокатҳо буданд, нашр шуда буданд.
Онҳо аллакай фаҳмиши равшанеро дар бораи тамоми ин масъала ва ҳама он чизҳое, ки ҳанӯз пинҳон мондаанд, пешкаш мекунанд.
Ва, чунон ки шумо медонед, додраси ноҳияи Техас Марк Питтман, ки ҳамчун ҳамдаст амал мекард, сипас ба ширкати Pfizer
иҷозат дод, ки ин кӯҳҳои ҳуҷҷатҳоро дар қисмҳои хурд бардорад:
Қисмати ибтидоӣ ҳамагӣ 12 000 саҳифа буд, сипас ҳар моҳ боз як қисмати 55 000 саҳифа нашр мешавад, то ниҳоят
ҳамаи 329 000 саҳифаи ҳуҷҷатҳои махфии Pfizer нашр шаванд.
Мо аллакай дар ин бора гузориш додаем.
Ҳафтумин скандали пинҳонсозӣ:
Тавре ки дар филми VAXXED нишон дода мешавад, CDC маълумот дошт, ки возеҳан ваксинаи MMR-ро бо аутизм мепайваст.
Аммо ҳуҷҷатҳои таҳқиқотӣ дар соли 2002 нобуд карда шуданд ва бо маълумоте иваз шуданд,
ки дигар ҳеҷ гуна робитаро исбот намекунад.
Ҳамаи ин ҷиноятҳо чистанд ва кӣ онҳоро ҷазо медиҳад?
Пас, инҳоянд ҷиноятҳои CDC дар мухтасар:
Хилоф аз нақшаи таҳлил (таҳқиқоти гузаронидашуда)
Нодида гирифтани маълумоти муҳим
Нобудсозии ҳуҷҷатҳо
Монеъгарӣ дар адолати судӣ
Гӯмроҳ кардани Конгресс
Зарари ҷиддӣ ба кӯдакони бедифоъ
Ҳаштумин скандали пинҳонсозӣ:
Ҳоло ба далелҳои пинҳоншуда ё хомӯшшуда дар бораи фурӯпошии ахири Кредит Суисс.
Чунон ки ман такрор ба такрор таъкид мекунам, тамоми низоми бонкӣ, ба ибораи дигар, дар қалби фримасонрии ҷаҳонӣ қарор дорад.
Дар охирҳо кумитаи парламентӣ, боз ҳам мисли ҳамдаст, ҳар гуна тафтишоти парвандаҳои марбут ба фоҷеаи CREDIT
SUISSE-ро барои 50 соли оянда махфӣ эълон кард ва бо ин бори дигар аз ҳар гуна тафтишот ҷилавгирӣ намуд.
Аммо воқеият ин аст, ки КРЕДИТ СУИСС тавассути бешумор тахминҳои ноком бо шартҳои баланди хатар аҳолии Швейтсарияро бо
қарзи эҳтимолии 14 360 миллиард франки швейтсарӣ бор кардааст.
Ва ин ҳама бо беҷазоӣ.
Фақат тасаввур кунед, агар ман, ҳамчун як шахси алоҳида, як бор ба казино рафта, дар он ҷо 100 000 фунт стерлинг бурд карда,
пинҳонӣ ин маблағҳоро ба кисаи худ гузошта, ва бори дигар 100 000 фунтро дар қимор сарф карда, ин
қарзҳои қиморро дар эъломияи андоз ҳисоб мекардам.
Ман фавран ҷазо мегирифтам.
Аммо дар асл ҳамин тавр дар КРЕДИТ СУИСС сурат гирифт.
Ва лутфан фаҳмед, ки ин дар забони оддӣ чӣ маъно дорад:
Арзиши пулии ҳамаи молҳо ва хизматрасониҳое, ки мо швейцариягиҳо дар давоми як сол дар дохил ва берун аз
марзҳои худ истеҳсол карда метавонем, тақрибан 800 миллиард франки Швейтсарияро ташкил медиҳад.
Ин қарзҳои қиморбозии CREDIT SUISSE-ро, ки ман онҳоро чунин меномам, 18 маротиба аз он чи мо швейтсарҳо
дар як сол метавонем ба даст орем, зиёдтар месозад.
Қарзи федералии расмии мо аллакай тақрибан 110 миллиард франки Швейтсарияро ташкил медиҳад.
Ин маънои онро дорад, ки қарзи қиморбозии CREDIT SUISSE 130 маротиба аз қарзи ҳукумати
федералии Швейтсария зиёдтар аст – бе ягон ҷазо.
Уоррен Баффет, яке аз муваффақтарин сармоягузорони ҷаҳон, ин қарзҳои қиморбозиро, ки бо номи деривативҳо
маъруфанд, «аслиҳаҳои молиявии нобудсозии оммавӣ» номид, ки метавонанд хатарҳои эҳтимолан ҳалокатовар дошта бошанд.
Ӯ комилан дуруст аст.
Дар ниҳоят, инҷо чанд пинҳонкунии дигар ҳастанд, ки баъзеашон қадимаанд ва онҳоро ҳамон ҷамъиятҳои
махфӣ ташкил кардаанд ва ҳанӯз ҳам ташкил мекунанд.
Мавриди нӯҳум:
Ҳукумати ИМА ҳуҷҷатҳои марбут ба қатли Ҷон Ф. Кеннедиро, ки саволҳои зиёдеро ба миён меоранд, зеро
ғайриимкон аст, ки ин кор кори як тирпаррони танҳо бошад, 58 сол зери қулф ва калид нигоҳ дошт.
Мисоли даҳум:
Таҷрибаҳои геоинженерӣ, ки иқлим ва обу ҳаворо тағйир медиҳанд, низ даҳсолаҳо пинҳон нигоҳ дошта мешуданд.
14 августи соли 1952 Қувваҳои ҳавоии Британия озмоишеро гузарониданд, ки дар он абрҳои боронро бар
сарзаминҳои аҳолинишин пошиданд ва боиси фалокати сел шуд, ки дар натиҷа 34 нафар ҷон бохтанд.
Файлҳо дар ин бора беш аз 30 сол пинҳон нигоҳ дошта мешуданд, то мардум дар бораи ин таҷрибаи низомии обу ҳаво огоҳ нашаванд.
Ин фалокати даҳшатноки сел дар тӯли он 30 сол ба аҳолӣ ҳамчун «Дасти Худо» муаррифӣ мешуд. Пас «Худо гунаҳгор буд»...
Мебинӣ, ки он чӣ гуна кор мекунад? Ё мебинӣ, ки чаро муҳаррики ҷаҳон кор намекунад, танҳо аз он сабаб, ки
ҳамон ҷамъиятҳои махфӣ ҳамеша дар хатти сӯзишворӣ меистанд, то ба тасвири аввал боз бимонем?
Ҳеҷ тааҷҷубовар нест, ки ин ҷинояткорони ҷиддӣ ҳар таҳқиқгари мустақилро, ҳамон лаҳзае ки онҳо оғоз
мекунанд ба ошкор кардани геноциди пинҳон, ҳамчун назарияпардози табаддулот маҳкум мекунанд.
: Ҳамаи иртиботҳои радиоӣ, маълумоти радарӣ ва сабтҳои парвоз, ки ба нопадидшавии ҳавопаймои Airline MH370 марбутанд,
аз соли 2014 то ҳол зери қулф ва калид нигоҳ дошта мешаванд.
Ҳатто операторони Inmarsat, системаи моҳвораие, ки аз ҷониби амрикоиҳо, бритониёиҳо ва исроилиҳо идора мешавад,
аз нашри ҳамаи маълумоти хоми тасвирҳои моҳвораӣ, ки ба парвози MH370 марбутанд, сарпечӣ мекунанд.
Нахуствазири собиқи Малайзия Маҳатир бин Моҳаммад баромада, ЦРУ-ро муттаҳам кард, ки дар бораи
нопадид шудани ҳавопаймо маълумоти муфассал доштааст.
Чаро ин тавр аст?
Зеро боз як машқи низомӣ, ки хеле пештар хуб тарҳрезӣ шуда буд, дар ҳамон вақт баргузор шуда буд.
Мундариҷаи онҳо чӣ буд?
Як ҳавопаймо ғайб мезанад ва бояд ҷустуҷӯ карда шавад.
Ин монандӣ дар ҳамлаҳои 11 сентябр, таркишҳои метрои Лондон дар соли 2005 ва ҳамлаҳо дар
марафони Бостон дар соли 2013 низ возеҳ буд.
Дар ҳамон рӯз ҳамеша тамринҳои нерӯҳои махсуси давлатӣ бо мундариҷаи дақиқан ҳамон
чизе, ки воқеан рӯй дод, баргузор мешуданд.
Ва ҳамаи ҳуҷҷатҳои таҳқиқотие, ки ба ин ва бисёр ҳамлаҳои террористии дигар марбутанд, ба таври қатъӣ дар зери
қулф ва калид нигоҳ дошта мешаванд ва ҳар гуна робита бо як тарҳи пинҳонӣ саркашона рад карда мешавад.
Аммо ин як табаддулот аст. Шумо метавонед онро дар намунаҳо бубинед.
Ҳоло мо ба дувоздаҳум ва охирин скандали пинҳонсозӣ меравем:
Ғайр аз шумораи бепоёни дигар скандалҳои байналмилалии пинҳонсозӣ, ман мехоҳам боз як бор радкунии систематикии
операторони телефони мобилӣ дар бораи зараре, ки ба миллиардҳо дарахт, растаниҳо ва одамон расидааст, зикр намоям.
Мисли қатлкунандае, ки бо нияти пинҳон кардани ҳамаи нишонаҳои ҷинояти худ ҳама гуна изи онро мепӯшонад, ин операторони телефони
мобилӣ дарахтони осебдидаеро, ки дар паҳлуи манораҳои радиоии онҳо ба скелетҳои сафед
табдил меёбанд, систематикӣ пинҳон мекунанд.
Аммо дар ҳамкорӣ бо шарикони асосии худ онҳо инчунин даҳҳо ҳазор тадқиқотеро, ки далелҳоро
пешниҳод мекунанд, цензура ва саркӯб мекунанд.
Ҳамаи далелҳое, ки робитаи сабабиву оқибатиро байни радиатсияи телефони мобилӣ ва, масалан, ҳамаи намудҳои саратон
исбот кардаанд – на кӯшиши исбот кардан, балки исботшуда.
Аммо онҳо инчунин ҳар гуна робитаи исботшударо бо афзоиши мунтазами ихтилоли тамаркуз, депрессия, бемориҳои хоб ва
дигар бемориҳое, ки одамоне, ки ба радиатсияи телефони мобилӣ ҳассосанд, аз сар мегузаронанд, пинҳон мекунанд.
Ман ҳоло ҳаминро кофӣ медонам бо ин дувоздаҳ намунаи пинҳонкории паникаангезон, ки худ низ ба ҳарос афтодаанд.
Агар мо хоҳем, ки ин тарснокҳои воҳимаангезро якҷоя мағлуб кунем, муҳим аст, ки ҳамаи мо каме тобовартар шавем ва барои ҳозир аз
тамаркуз ба тақдири инфиродии худ, ки аз мубориза бо нишонаҳо бо тамоми фарёдҳояшон барои адолат сарчашма мегирад, худдорӣ кунем.
Ман дар тӯли даҳсолаҳо аз ҷониби ин гурӯҳи илтиҳобӣ воқеан шиканҷа шудаам, ҳам тавассути бадномсозӣ ва садҳо
ҳамлаҳои ВАО, ҳамчунин тавассути ташвиқоти беохири онҳо ба мардум алайҳи ман ва OCG – охирин бор ҳамагӣ чанд рӯз пеш.
Ту ҳикояи маро медонӣ.
Барои ҳамин ман AZK, S&G, Kla.TV ва ғайраро таъсис додам, то ба ҳамаи онҳое, ки ба таври шабеҳ
азият мекашанд, дар арсаи ҷамъиятӣ садо диҳам.
Аммо мебинед, ман солҳо пеш диққатамро ба тақдири шахсии худ бисёр равона карданро бас кардам.
Масалан, ман китоб наменависам, то худро сафед кунам, ва кӯшиш намекунам, ки ҳама чизро дар канори ҳикояи азобҳои
худ ҳал кунам. Ин танҳо табобати аломатҳост, новобаста аз он ки бо ман чӣ кардаанд ва ҳанӯз ҳам чӣ мекунанд.
Ман мехоҳам решаи мушкилотро ҳал кунам, на нишонаҳояшро.
Ҳамаи мо ба чунин беэҳсосӣ ниёз дорем, агар хоҳем ба мушкилоти воқеан калон, миллӣ ва васеъпаҳн сарфаҳм шавем.
Лутфан китоби маро «Худои тағйирот» бихонед ё суханронии маро аз 19-умин AZK гӯш кунед, агар хоҳед нерӯ
гиред ё бубинед, ки ин дар амал чӣ гуна кор мекунад.
Он чизе, ки ман бо ин сухан мехоҳам бигӯям ва аз ҳама хоҳиш мекунам, ки онро ба дил гиранд,
ин аст, ки мо бояд манзараи умумиро бубинем.
Аз ин рӯ, лутфан дигар ба мо ҳеҷ гуна тӯдаи ҳикояҳои инфиродии ғамангезро, ки ба мубориза бо нишонаҳо равона
шудаанд, нафиристед, новобаста аз он ки онҳо тақдири инфиродӣ, гурӯҳҳо ё тақдири тамоми халқҳоро дар бар мегиранд.
Муҳим аст, ки онҳоро дар контексти умумие, ки дар ин ҷо зикр шудааст, ҷойгир кунем, то риштаҳои умумӣ дида шаванд
ва ба ҷои ҳамеша табобати аломатҳо сабабро бартараф кунем.
Агар чунин чизе дошта бошед, пас онҳоро бо расидан ба решаи ҳикоя худ коркард кунед, чунон ки ман дар ин ҷо фаҳмонидам.
Мо бояд якҷоя ин фитнагаронро, ки пинҳонӣ шишаи ҷаҳонро меҷунбонанд, фош кунем.
Аз ин рӯ боз як бор такрор мекунам: ҳамаи мушкилоти воқеан бузурги ҷаҳоние, ки мо имрӯз бо онҳо рӯ ба рӯ ҳастем, аз як
ва ҳамон қувваҳои пинҳонии ҷомеаҳои махфӣ сарчашма мегиранд.
Kla.TV онҳоро дар филмҳои ҳуҷҷатии гуногун ошкор карда, номҳои онҳоро зикр кардааст.
Ва ҳамлаҳои онҳо сипас мунтазам ба фоҷеаҳои бепоёни инфиродӣ, боздоштҳо, беадолатӣ, мусодираи амвол, қатл ва
куштори ғайриқасданӣ меоранд. Аломатҳо, аломатҳо, аломатҳо...
Мешавад миллионҳо чизҳои дигарро номбар кард ва фоҷеаҳои ба вуҷудомадаро ҳангоми табобати нишонаҳо зикр кард.
Аммо агар ҳамаи миллатҳо намунаи маро пайравӣ карда, диққаташонро аз тақдири шахсӣ ва
беадолатиҳояшон бардоранд, пас мо воқеан имкони воқеӣ дорем.
Аммо ҳоло мо бояд ҳуқуқҳои хурди шахсии худро канор гузорем ва муттаҳид шавем, то қувваи заруриро барои
талаб кардани ҳуқуқҳои бузурги умумии худ ба даст орем.
Пас, ба таври хеле сода, мо метавонем ҳамчун як халқ қарорҳо қабул кунем, агар мо кофӣ бошем, то ки ин марионеткасозонро,
ин дастонеро, ки ҳамеша шишаро меҷунбонанд, ронд кунем.
Бале, ки мо ҳама якҷоя ба натиҷаи кори ин чанд ҳазор ё даҳ ҳазор ҳамдаст тамаркуз мекунем.
Зеро ин имконпазир аст.
Ва вақте ки ин хаосе, ки бо ният ба вуҷуд оварда шуда буд, ба поён мерасад, ҷаҳон бояд ба зудӣ ба макони хеле оромтар табдил
ёбад, зеро мураббоҳои сурх ва сиёҳ табиатан бо ҳам намеҷанганд.
Ман бовар дорам, ки инсоният ба таври табиӣ барои расидан ба камоли иҷтимоӣ тарҳрезӣ
шудааст, баръакси, масалан, олами ҳайвонот.
Ва ин шайтонҳое, ки дар шакли инсон ҳастанд ва ҳамаи ин мардумонро барангезанд, инро бидонед.
Аммо ман мегӯям, ки онҳо ҳоло пайдо шудаанд. Зеро худи онҳо ҳадафмандона ин нооромиро барангехта истодаанд, то баъд аз он
тартиботи нави ҷаҳониро аз миёни ин нооромӣ барқарор кунанд.
Ин дар ҳар як доллар даҳсолаҳо боз навишта шудааст.
Аммо онҳо мехоҳанд он нооромиеро, ки худашон бо диктатураи низомияшон ё бо яке аз дигар воситаҳои диктаторӣ
эҷод кардаанд, хотима бахшанд, то сипас моро ғулом кунанд.
Пас биёед пешакӣ онҳоро пешгирӣ кунем ва ҳамаи ин масъалаҳои паҳлӯиро, воқеан ин баҳсҳои бепоёни
нишонаҳое, ки аз ларзидани шиша ба вуҷуд меоянд, партоем.
Биёед ҳама якҷоя бар зидди ин тоғутсозон истодагарӣ кунем.
Пас мо метавонем худро аз тамоми он кӯшиши бузурге, ки ман дар аввал тавсиф кардам, наҷот диҳем.
Пас ҳама чиз хеле содда мешавад ва поёни буҳрони ба назар беохир, ки ҳоло идома дорад, дар назар хоҳад буд.
Ман Иво Сасек ҳастам, ки 47 сол боз дар назди Худо истодаам.