Такім чынам, гэта былі не вірусы, і я хацеў бы скарыстацца гэтай магчымасцю, каб яшчэ раз падкрэсліць, што мы перажылі.
"Такім чынам, мы пастаянна падвяргаемся ўздзеянню мноства чужародных, новых вірусаў.
Мы можам гэта зрабіць. Не трэба хвалявацца.
Таму, калі вы палохаеце людзей ці папярэджваеце іх пра нейкую хваробу, вы павінны быць даволі
ўпэўненымі, што сапраўды ведаеце, што гэта за хвароба.
Часам гэта таксама атручэнне.
Уявіце, што вы папярэджваеце людзей пра нейкі вірус, а яны настолькі аслабленыя гліфасатам, што іх
мікрабіём знішчаны, што выклікае ў іх сімптомы атручвання і робіць іх неперанослівымі да пэўных рэчаў.
А потым вы кажаце: «О, але ж вірус».
Але людзей проста сістэматычна аслабілі нейкай атрутай. Такое таксама магло быць.
"Калі здароўю пагражае небяспека?
Як можна сказаць?
Ці знаходзіцца яна ў групе рызыкі, можна вызначыць толькі з дапамогай ПЛР-тэсту. Гэта сцвярджае СААЗ.
Вызначае, як распазнаць небяспекі і якія небяспекі прысутнічаюць.
У іх паўсюль свае людзі, і цяпер яны ўсё часцей усталёўваюць гэта паўсюль, і калі ёсць штосьці, што можна
ўбачыць, яны вызначаюць, што гэта, і тады гэта малпавая воспіца.
Гэтыя сцвярджэнні былі зроблены доктарам Вольфгангам Водаргам падчас яго лекцыі 23 лютага 2024 года ў Рыдэне, Швейцарыя.
Назва яго швейцарскай прэм'еры гучала так: «Пандэміі замест дэмакратыі – кіраванне праз страх?»
Доктар Водарг — спецыяліст па ўнутраных хваробах, пульмонолаг, спецыяліст па сацыяльнай медыцыне, доктар
гігіены і медыцыны навакольнага асяроддзя, а таксама даўні кіраўнік органа аховы здароўя.
У 1991 годзе ён атрымаў стыпендыю для вывучэння эпідэміялогіі ва Універсітэце Джонса Хопкінса ў ЗША.
З 1994 па 2009 год ён быў членам парламента ад Сацыял-дэмакратычнай партыі Германіі ў Бундэстагу.
З 2011 года працуе ўніверсітэцкім выкладчыкам, навукоўцам у галіне аховы здароўя і аўтарам. Яго кніга «Falsche
Pandemien» (Хлуслівыя пандэміі), апублікаваная ў 2021 годзе, стала нумарам 1 у спісе бестселераў SPIEGEL.
Ніжэй вы можаце паглядзець гадзінную кампіляцыю яго дзвюхгадзіннай лекцыі.
Водарг тлумачыць, чаму вірусы не вінаватыя ў меркаванай пандэміі каранавіруса, а хутчэй — у паўнамоцтвах
Сусветнай арганізацыі аховы здароўя даваць вызначэнні.
Гэта не былі вірусы Добра, а цяпер да наступнага.
Такім чынам, гэта былі не вірусы, і я хацеў бы скарыстацца гэтай магчымасцю, каб яшчэ раз расказаць вам пра тое, што мы перажылі.
Вірусы, калі вы гэта бачыце, шматлікія самалёты, што лятаюць па ўсім свеце за 24 гадзіны, — гэта прамежак часу.
На кожным самалёце каля 200 ці 300 чалавек, і ўсе яны поўныя вірусаў.
Гэта 10 мільёнаў пасажыраў кожны дзень, якія распаўсюджваюць свае вірусы па ўсім свеце, а мы іх замяняем.
Вы калі-небудзь праходзілі кантроль бяспекі ў аэрапорце і сядзелі ў самалёце побач з двума іншымі людзьмі?
– Маска зусім бескарысная.
Вірусы тут, і іх абменьваюцца.
Так было дзесяцігоддзямі, не толькі ў самалётах.
Гэта нармальна; новыя вірусы пастаянна з'яўляюцца, і яны пастаянна змяняюцца, асабліва РНК-вірусы, такія як
каранавірусы, якія змяняюцца вельмі хутка і бесперапынна.
І тое, што вам кажуць пра шматлікія варыяцыі, — гэта недарэчнасць.
Гэта гісторыя, якую нехта неяк выбраў.
Гэта нешта выбранае.
Прырода нашмат дзічэйшая, таму што вірусы не распаўсюдзіліся, маўляў, яны распаўсюдзіліся толькі з Уханя.
Але і тут іх было некалькі.
У Швейцарыі ёсць шмат месцаў, дзе былі знойдзены вірусы, імаверна, нават розныя.
І яны прыйшлі з усіх бакоў і пастаянна распаўсюджваюцца з усіх бакоў, змяняючыся і адаптуючыся.
І іх імунную сістэму мы ўсе пазнаём.
І ў нас ёсць неверагодныя магчымасці для навучання, напрыклад, праз турызм і глабалізаваную эканоміку,
якія дазваляюць людзям падарожнічаць па ўсім свеце.
Гэта ўсе тыя людзі, якія туды штодня лятаюць.
Яны даведваюцца пра вірусы, не ведаюць адкуль, з нейкага вострава ва Усходняй Азіі.
Вярніцеся, яны былі на рыбным рынку.
А потым у В'етнаме яны ўбачылі жукоў, якіх там ядуць.
І гусеніцы, і ўсё такое. І было шмат людзей, і было цесна.
І, кажуць, гэта быў цудоўны свята.
Нічога не было.
Такім чынам, мы пастаянна падвяргаемся ўздзеянню мноства невядомых, новых вірусаў.
Мы можам гэта зрабіць. Не трэба хвалявацца.
Шалёная індустрыя
Калі паглядзець на даныя пра тое, дзе людзі хварэлі ў мінулым, як, напрыклад, паказаў Пітэр Дошы,
які даў кароткі агляд сваіх графікаў у Der Spiegel.
Ён разгледзеў смерці ад грыпу ў ЗША з 1930 па 2004 год.
І, як вы бачыце, пасля Сусветнай вайны адбыўся велізарны спад.
Тады засталося вельмі мала. Цяпер амаль ніхто не памірае.
Дарэчы, старыя паміраюць. Так і павінна быць, ці не так?
Так, яны паміраюць, і часам у іх таксама бывае грып.
Так, і часам, раптам, пасля вайны, у 1960-я, так бы мовіць, што гэта былі за вірусы?
Спачатку вы пачалі іх шукаць, а потым ужо ведалі пяць ці шэсць з тых 200, якіх ведаеце цяпер. І толькі
тых, для якіх у вас былі тэсты, можна было праверыць.
І тады можна было выявіць грып.
Гэта было так, бо яму надавалася асаблівая ўвага.
Хтосьці таксама казаў, што, магчыма, можна будзе стварыць вакцыну.
А потым вы проста праверылі, і аказалася, што ў краінах паўсюль былі сэнсарныя станцыі па грыпе.
Колькі там было выяўлена выпадкаў інфекцыі грыпу і гэтак далей.
А потым казалі: «Грып А ці Б». Потым зноў з'явіліся HN1, H5 і ўсе падвіды.
І таму вам трэба кожны год рабіць новыя прышчэпкі, таму што яны змяняюцца.
А потым вам зноў трэба будзе вакцынавацца.
Гэта вар'яцкая індустрыя, таму што, о, вось мы зноў з варыянтамі, ім патрэбная новая
вакцына супраць «Амікрона», і мы ўжо яе рыхтуем.
А потым... А потым той факт, што два ці тры вызначаюцца адначасова, калі вы шукаеце толькі адзін, і тэст
станоўчы, напрыклад, толькі на грып ці толькі на каранавірус, а вы нават не глядзелі на астатнія.
Але факт у тым, што ў большасці выпадкаў, прыкладна ў 40% інфекцый, ёсць два вірусы, якія могуць вас захварэць.
Часам, калі ў цябе два вірусы, ты не захворваеш, але толькі калі ў цябе адзін.
Часам два вірусы ўзмацняюць адно аднаго.
Гэта залежыць ад таго, якія вірусы з'явяцца і калі.
Гэта значыць, што тут усё вельмі-вельмі складана.
Вам насамрэч патрэбна дыферэнцыяльная дыягностыка і аналіз, які, якой бы дакладнай яна ні
была, нічога вам не кажа, асабліва ПЛР-тэст.
І калі вы хочаце ацаніць такую рызыку, добра паглядзець, ці захворвае больш людзей, чым звычайна.
Ці сапраўды магчыма з упэўненасцю дыягнаставаць хваробу? Каранавірус?
І як вы можаце выключыць магчымасць, што гэта не іншыя вірусы?
Як можна вызначыць, што сімптомы сапраўды выкліканы гэтай інфекцыяй, калі ёсць тэст, які можа надзейна выявіць каранавірус?
Таму, калі вы палохаеце людзей ці папярэджваеце іх пра пэўную хваробу, вы павінны быць абсалютна ўпэўненымі, што
сапраўды ведаеце, што гэта за хвароба. Часам гэта атручэнне.
Уявіце, што вы папярэджваеце людзей пра нейкі вірус, а яны настолькі аслабленыя гліфасатам, што іх
мікрабіём знішчаны, што выклікае сімптомы атручвання і робіць іх неперанослівымі да пэўных рэчаў.
А потым вы кажаце: «О, але ж вірус».
Пры гэтым людзі толькі сістэматычна аслабляліся нейкім ядам. Такое таксама магло быць.
Дыферэнцыяльны дыягназ неабходны не толькі для асобных пацыентаў, але і для эпідэміёлагаў.
Так, і тады можна было ўбачыць, ну, Інстытут Роберта Каха, яны заўсёды адсочваюць, колькі выпадкаў грыпу.
У іх ёсць 600 медыцынскіх устаноў, якія штотыдзень падаюць справаздачы.
Для мяне гэта вось такая колькасць. Ёсць пэўны стандарт, і потым можна параўноўваць яго дынаміку на працягу
многіх гадоў, каб убачыць, ці павялічваецца ён, ці змяншаецца.
І менавіта туды я паглядзеў першым; гэта практычна тое ж самае, што я зрабіў са сваёй жонкай Томсен.
Вось што Інстытут Роберта Каха робіць з 600 медыцынскімі ўстановамі па ўсёй Германіі.
І тады я паглядзеў і ўбачыў – тут можна ўбачыць гэтую лінію, гэта быў 2020 год – і раптам у сакавіку пачаўся лакдаўн, ніхто больш
не хварэў, пандэмія шалёна разгульвала, а ніхто не заражаўся.
І гэта мяне здзівіла.
Я ведаю, чаму колькасць знізілася, бо ніхто больш не хадзіў да ўрача.
Трэба было насіць маску і здаць тэст, а людзі казалі: «не, бо цяпер яны мне ўсё роўна верыць», таму мне
не патрэбна даведка, і я не павінен ісці да доктара.
А потым, калі ў іх быў грып, так яны яго і лячылі.
І гэта працягвалася на наступны год.
Вось вам і 2021-ы – нічога, абсалютна нічога, цэлы год.
Сезон грыпу нават не быў.
Так, я заўсёды думаў, што нешта такое, пандэмія, стане сапраўднай катастрофай, і бальніцы будуць перагружаныя. Але гэтага не
адбылося. У мяне пад рукой няма даных, але вы, напэўна, ведаеце, што ў гэты перыяд бальніцы скарацілі колькасць ложкаў.
ПЛР-тэст мае вырашальнае значэнне для пандэміі (Кітай)
І гэта з Кітая. Гэта і пераканала мяне, калі я праверыў у кітайскім Цэнтры па кантролі і прафілактыцы
захворванняў на пачатку сакавіка. Якія даныя там даступныя?
І гэта былі выпадкі, гэта былі станоўчыя ПЛР-тэсты.
Бачыце, спачатку было ўсяго па некалькі тысяч выпадкаў кожны дзень.
І раптам, 1 сакавіка, ён зляцеў, як было загадана.
Пандэмія ў Кітаі скончылася. Яны проста спынілі яе.
Падумай пра самалёты, падумай пра мноства людзей, паўсюль кішэліць людзьмі.
У іх былі нейкія вірусы. Яны проста за адну ноч спынілі пандэмію і такое іншае.
Яны проста больш яе не тэставалі. Яе не стала.
Мы маглі б зрабіць гэта самі.
І гэта захворванне было вызначана.
І менавіта гэта СААЗ і зрабіла, перш чым усё пачалося, яшчэ ў 2019 годзе.
Яны вызначылі захворванне паводле кода МКХ.
Вось што можа зрабіць СААЗ.
Яна можа вызначыць дыягназы.
Вызначаць — значыць абнесці нешта агароджай; усё, што знаходзіцца ўнутры, належыць яму.
Гэта адна вызначэнне.
І яны вызначылі гэта такім чынам, што сказалі: ну, гэта Covid-19. Гэта новы небяспечны патаген з Уханя, — сказалі яны.
І вы можаце вызначыць гэта з дапамогай тэсту.
Гэта ПЛР-тэст спадара Дростэна.
Мы таксама запісалі гэта.
І калі ён станоўчы, то гэта Covid-19. І бываюць бессімптомныя выпадкі.
Гэта азначае, што людзі здаровыя, але тэст станоўчы.
А потым у іх з'яўляецца другі дыягназ.
Гэта значыць, вірус Covid-19 не выяўлены.
У іх нават яшчэ не быў станоўчы ПЦР.
Гэта былі людзі, якія кантактавалі з кімсьці, у каго ПЛР-тэст быў станоўчы, і ў іх было прастуднае захворванне.
Такім чынам, у іх, мусіць, былі сімптомы і яны кантактавалі з кімсьці, хто меў станоўчы ПЛР-тэст.
Гэта таксама быў Covid-19. Таму яму быў прысвоены іншы, крыху іншы нумар у МКХ, 7.2. Так, і
гэтыя дзве рэчы заўсёды былі звязаны з ПЛР-тэстам.
Калі быў Covid, то гэта ПЛР-тэст.
І калі мы гаворым пра доўгі Ковід або пост-Ковід, мы маем на ўвазе людзей, якія захварэлі пасля таго, як у іх
у нейкі момант быў пастаўлены адзін з гэтых дыягназаў.
Якія зусім бессэнсоўныя. Нярэлевантныя.
Людзі, якія раней мелі сіндром хранічнай стомленасці.
Але ў прамежак часу ў кагосьці быў станоўчы ПЛР-тэст. Гэта і ёсць доўгі кавід.
І, вядома, акрамя таго, што яны прыдумалі «працяглы Ковід», каб схаваць пабочныя эфекты гэтых уколаў.
Гэта галоўная функцыя.
Ёсць такі выдатны хлопец, Кэры Б. Мулліс. Ён вынаходнік ПЛР-тэсту.
Такім чынам, ён кажа, што з дапамогай ПЛР-тэсту можна знайсці што заўгодна ў каго заўгодна, калі там хоць адна малекула.
І ў нас усярэдзіне ёсць малекулы з самых розных рэчаў.
Ці ведалі вы, што вы выдзяляеце бактэрыі столбняка са сваімі выпражнениямі? З такой колькасцю людзей,
ужо нават у прыбіральню нельга пайсці з упэўненасцю.
Ну, я раней інспектаваў станцыі ачысткі сцёкавых вод. Як санітарны інспектар, вы таксама павінны правяраць
пітную ваду і станцыі ачысткі сцёкавых вод, каб пераканацца, што яны працуюць належным чынам і не пахнуць.
А потым мы, потым нехта вымераў, колькі сальманелы ў сцёкавых водах з ачышчальнай станцыі.
Гэта было даволі шмат, таму я падумаў, што вам не варта там плаваць даўжэй за дзесяць хвілін. Інакш вы падхопіце інфекцыю.
У гэтых стандартах ты спрабуеш арыентавацца, і тое, што шукаеш, знаходзіш толькі тое.
А іншыя рэчы, як, напрыклад, дыфтэрый, ніхто ўжо гэтага не правярае, яны могуць зноў гэта ўвесці.
Яны яшчэ могуць з гэтага нешта выйграць, але ты не павінен ім гэтага казаць.
Але тут, тут можна ўбачыць колькасць тэстаў. Гэта той перыяд, калі ўсё пачалося ў пачатку 2020 года, калі
праводзілася ўсё больш і больш тэстаў. Сіняя лінія тут сімвалізуе тэсты, і раптам іх тут стала вельмі шмат.
Калісьці тут іх рабілі шмат.
Гэта было восенню 2020 года, калі ў дамах састарэлых і паўсюль праводзілі тэсціраванне і адпраўлялі персанал дадому, пакінуўшы
пажылых людзей без догляду. У выніку яны траплялі ў бальніцу, іх інтубавалі ва ўзросце 80 гадоў, лячылі
Рэмдэсівірам, забівалі, каб мы маглі бачыць ахвяр Covid-19.
Чырвоны ў крывой — гэта шкала, гэта працэнт станоўчых тэстаў.
Напачатку было даволі высока.
Летам тут нічога не было.
Іх праверылі ў аэрапорце, але нічога не выявілі. Вось.
І тады гэта пачалося, працэнт вырас, падняўся прыкладна да 10%, і, ну, да 10% тэстаў былі станоўчымі.
Гэта, вядома, даволі шмат, у залежнасці ад колькасці тэстаў.
Глядзіце, гэта ўжо амаль тут, потым у вас амаль тут, так, гэта 1,5 мільёна тэстаў на тыдзень, якія праводзяцца ў Германіі.
Гэта ж лічбы, ці не так? Гэта яны. Пасля гэтага, у красавіку 2022 года, праводзілася 2,5 мільёна тэстаў на тыдзень.
І паглядзі, колькі было станоўчых.
Пасля гэтага да 50% былі станоўчымі.
Гэта абсалютна абсурдна, поўная лухта.
Гэта не толькі марнаванне рэсурсаў, але і дурэнне ўсёй насельніцтва.
А ў нас ёсць інстытуты, якія насамрэч ведаюць лепш.
У нас ёсць Інстытут Паўля Эрліха, у нас ёсць Інстытут Роберта Коха, разумныя людзі ва ўніверсітэтах.
Чаму яны маўчалі пра такі цырк?
Але што ж мы перажылі?
Потым я пачаў шукаць нешта іншае.
Я паглядзеў, колькі гэта каштавала, а потым прыехалі службы экстраннай дапамогі, тыя, што з сінімі
ліхтарамі, якія ўжо тады там былі, у 2021 годзе.
Вы можаце ўбачыць гэтыя розныя штрыхавыя або суцэльныя лініі: суцэльная лінія — ад
2021 года, астатнія — за два папярэднія гады.
А вось дыхальныя прычыны, па якіх вас могуць накіраваць у аддзяленне неадкладнай дапамогі як
экстранны выпадак з-за захворвання дыхальнай сістэмы.
І стаўкі падлічаны.
Гэта аперацыі, якія распаўсюджаны па ўсёй Германіі.
На той час было толькі шэсць такіх месцаў, дзе зафіксавалі гэтыя аварыйныя аперацыі.
А цяпер іх яшчэ больш.
Вы можаце бачыць, што змены не відаць.
Дыхальныя захворванні — не праблема, што там зноў было — што гэта зноў, каранавірус?
Гэта, мабыць, рэспіраторны вірус.
Было няма чаго бачыць, таму я разважаў. Ну, што гэта?
А потым я зноў праверыў: а як наконт іншых місій?
Гэта былі сардэчна-сасудзістыя прычыны шпіталізацыі з нагоды экстранай дапамогі, г.зн. сардэчна-сасудзістыя праблемы.
І раптам вы бачыце, паралельна да гэтага, што знаходзіцца ніжэй – я сам гэта зрабіў, я паставіў іх адзін за
адным – гэтыя дзве рэчы, дакладна сінхранізаваныя па часе.
І вось тады вы ўпершыню бачыце гэтую шэрую лінію.
Глядзі, там адзін.
Гэта людзі, якія атрымалі першую вакцыну, першую дозу.
А вось тыя, хто атрымаў другую дозу.
І вось тут, асабліва з пачаткам другой ін'екцыі, але ўжо і дагэтуль, гэтая крывая раптоўна ўзлятае да зусім іншага ўзроўню,
больш чым падвойваючыся, — удвая больш сірэн з-за сардэчна-сасудзістых ускладненняў, паралельна, адначасова
з увядзеннем гэтых РНК-рэчываў, гэтай геннай тэрапіі.
Яны зусім не хварэлі. Нельга лячыць хворых — гэта атручванне.
І тое ж самае датычыцца неўралагічных парушэнняў, якія таксама існуюць.
Тут таксама можна бачыць, як гэта раптоўна і вельмі рэзка ўзляцела, з усімі інсультамі і неўралагічнымі
парушэннямі, якія адбыліся: людзі асляпелі і гэтак далей.
Гэта павялічылася паралельна з уколамі. І гэта сапраўды мяне ў той час збянтэжыла.
Я адразу ж гэта заўважыў, калі гэта пачалося.
Гэта было каля 21-й, калі даныя нарэшце сталі даступнымі.
І гэта зрабіла мяне даволі ўпэўненым, што ўколы будуць таксічнымі.
Празмерная смяротнасць
І цяпер ёсць ацэнкі, якія паказваюць, што такое залішняя смяротнасць, цалкам незалежна ад любога
дыягназу. Яны проста паглядзелі, колькі людзей памерла.
Па меры старэння насельніцтва, натуральна, будзе паміраць больш людзей.
Калі насельніцтва маладзейшае, менш людзей памірае.
І людзі, якія ўжо аднойчы памерлі, не могуць памерці зноў.
Гэтыя рэчы, ты ж ведаеш.
І гэта павінна быць адлюстравана ў разліках.
Калі вы хочаце ацаніць гэта эпідэміялагічна, вы павінны стандартызаваць па ўзросце. І Купер зрабіў гэта вельмі добра.
І тады ён заўважыў, што, паводле ўзроставых груп, з дзецьмі тут, у XXI стагоддзі, нічога не здарылася.
Але сярод моладзі ва ўзросце 15 гадоў і старэй раптам тут не было нічога, назіраўся падсмяротны паказчык у гады пандэміі.
Але якраз калі пандэмія пачала сціхаць, яны раптоўна памерлі.
І маладыя людзі тут памерлі.
Павышаны паказчык смяротнасці на 8% сярод 40-49-гадовых.
Гэта шмат. Гэта неверагодна.
А потым была ўзроставая група, якая памерла, я не ведаю чаму.
Містар Купер таксама не можа гэтага растлумачыць, я не ведаю.
Людзі ва ўзросце 50–59 гадоў не паміралі так часта.
Ці была гэта група, якая неяк найлепшым чынам здолела пазбегнуць укола, я не маю ніякага ўяўлення.
І гэта працягваецца тут. У 2022 годзе сітуацыя пагоршылася, стаўшы надзвычай крытычнай сярод вельмі маладых, з
10% залішняй смяротнасцю сярод моладзі ва ўсіх трох групах.
А пазней — і для людзей ва ўзросце 70 гадоў і старэй.
Гэта тое, што сапраўды выклікае трывогу.
Гэта шмат. І гэта дакладныя даныя.
Агульны паказчык смяротнасці; гэта не паказвае прычыну смерці.
Але хоць яны і не памерлі ў пандэмійны год, калі ўколы тады рабілі ўсім, больш чым 80%
насельніцтва, двойчы, тройчы, — менавіта тады яны і памерлі.
І гэтага, на маю думку, дастаткова. Таму гэтыя ін'екцыі трэба было неадкладна зняць з рынку. Значна раней.
Як толькі ў VAERS з'явіліся першыя пабочныя эфекты, якія былі таксама відавочнымі ў Амерыцы, яны павінны былі
неадкладна спыніць гэта, раней, калі мы яшчэ маглі ў пэўнай ступені спадзявацца на ўлады, спадзяюся.
І яны гэтага не зрабілі.
Гэта зроблена наўмысна.
Іншага тлумачэння няма.
Хтосьці, мусіць, паклапаціўся, каб людзі не былі абаронены.
Хтосьці меў злыя намеры ў адносінах да людзей.
І так, вось што мы называлі пандэміяй...
Тут вы можаце зноў убачыць усё ў храналагічным парадку. Тут вы можаце ўбачыць маладых людзей.
Памерла менш, чым звычайна.
І тут таксама, нават да 30, нічога не адбываецца.
І потым тут, калі гэта пачалося тут, яно таксама пачалося тут сярод моладзі з залішняй смяротнасцю.
А тут быў толькі залішняя смяротнасць у перыяд, калі людзей забівалі ў дамах састарэлых і бальніцах.
Загінулі толькі пажылыя. Гэта нетыпова для пандэміі, звычайна гінуць то маладыя, то пажылыя.
Тут так шмат трэба вырашаць: як і каго ты хацеў забіць. Гэта немагчыма.
Такім чынам, гэта зусім не падышло.
Мне гэта больш не трэба. Гэта так недарэчна.
Вось такую карціну вірусолагі малююць нам: Ухань — нешта небяспечнае.
А потым палова грамадства і навукі кажуць: «Гэта дакладна паходзіць з лабараторыі».
Кажуць, што аналіз паходзіць з рыбнага рынку.
Нічога не прыйшло, абсалютна нічога. Прыйшлі вынікі аналізаў.
Не распаўсюджвалася ніякіх небяспечных вірусаў, абсалютна ніякіх.
І гэтая дыскусія пра івермекцін ці гідраксіхларакін — гэта фіктыўная дыскусія, дыскусія для адцягнення ўвагі.
Нам ніколі не трэба было гэтага ні для адной формы грыпу.
І людзі, якія яго выкарыстоўвалі, а потым казалі: «Але мы ж выратавалі людзей з дапамогай івермектину».
Яны нават не зрабілі дыферэнцыяльны дыягназ, каб вызначыць, што яшчэ там можа быць.
Не! Новых вірусаў не было.
І Дж. Дж. Куэй, які з'яўляецца біёлагам, адлюстраваў гэта вельмі-вельмі прыгожа.
І тут таксама было некалькі вельмі працавітых японцаў.
Потым яны сказалі: Так, глядзі, якія былі варыянты?
І потым яны паглядзелі і — яны ж такія педантычныя — усё праверылі: дзе былі вірусы, якія тыпы і гэтак далей.
І яны паглядзелі адзін на аднаго: чым яны адрозніваліся з пункту гледжання паслядоўнасцей, розных варыянтаў, якія ўзніклі?
І тады яны паглядзелі: О, гэта дзіўна.
Такога ніколі раней не здаралася ў прыродзе, каб гэта... як такое можа здарыцца? Гэта пасуе.
Яны выявілі, што ўтварэнне некаторых штаммаў Амікрона не было вынікам эвалюцыі геному.
Яны сказалі, што такія механізмы не адбываюцца ў эвалюцыі.
А потым яны таксама сказалі, што варыянты «Амікрона» ўжо былі выяўлены паўсюль у 2020 годзе.
Гэта таксама не супадае з той версіяй, якую нам падаюць.
І вось выснова: варыянты ўзніклі праз цалкам новы механізм, які нельга растлумачыць сучаснымі біялагічнымі ведамі.
Яны сказалі, што нешта падобнае яшчэ не існуе ў прыродзе.
І яны сапраўды прыклалі шмат намаганняў.
Гэта выдатная праца з мноствам дэталяў.
І ёсць вельмі шмат старонак, якія вельмі стрымана і вельмі добра даказваюць гэта.
І калі паглядзець, у мяне ёсць кантакты з вірусолагамі і людзьмі, якія таксама актыўна займаюцца малекулярнай біялогіяй.
І яны ведаюць, што РНК і вірусы РНК цалкам нестабільныя.
У Куэ ёсць добры прыклад, каб растлумачыць гэта.
Ён кажа, што калі вы хочаце нешта памножыць, зрабіць копію, то з РНК гэта як быццам у вас ёсць музычны
касетык і вы капіруеце яго на іншы музычны касетык.
Тады там крыху шумна.
А калі вы захочаце зноў скапіяваць гэтыя песні, шуму стане яшчэ больш.
І калі вы іх зноў скопіруеце, музыку амаль не пачуеш.
Тое ж самае датычыцца РНК-вірусаў.
Гэтыя рэчы нельга прасоўваць без змен, але зрабіць гэта можна вельмі хутка.
Падумайце пра 10 мільёнаў пасажыраў у самалётах кожны дзень ці нешта ў гэтым родзе. Гэта абсурд, гэтая гісторыя,
якую нам распавялі пра распаўсюджванне і мутацыю віруса.
А потым вы знаходзіце варыяцыю. Яна не спрацуе.
Але як забяспечыць, каб гэтыя варыянты можна было знайсці па ўсім свеце?
Гэта робіцца з дапамогай спецыфічнай тэхнікі збору гэтых дробных фрагментаў, якія
ўтрымліваюць 30 000 нуклеатыдаў, а затым іх склейвання.
Насамрэч яны былі толькі на камп'ютары ў Ухані. Менавіта там яны іх захоўвалі.
У камп'ютары была такая паслядоўнасць.
У ім былі гэтыя небяспечныя рэчы, гэтыя небяспечныя паслядоўнасці. І яны іх мелі.
А потым вы нешта сабралі, сабралі ў прыродзе, выраўнялі, а потым атрымалі РНК.
І паколькі яно так хутка змяняецца, калі вы хочаце захаваць яго цяпер, вы павінны
транскрыбаваць яго ДНК. Вы павінны яго перапісаць.
Вам трэба было зрабіць РНК з адбітку штампа, вам трэба было зрабіць штамп.
І штамп трымаецца.
Ведаеце, у лёдзе знойдзена ДНК маманта.
І потым яны зноў паспрабавалі выкарыстоўваць сланоў або ... выкарыстоўваць іх зноў для развядзення.
Такім чынам, гэтая ДНК неверагодна ўстойлівая.
А Куэй патлумачыў гэта, сказаўшы, што ДНК — гэта як калі ты капіруеш кампакт-дыскі.
Яны дакладна аднолькавыя. Лічбавыя копіі дакладна аднолькавыя.
І яны доўжацца некаторы час.
Але калі ты капіруеш касету, шум становіцца ўсё гучнейшым і гучнейшым.
Гэта РНК.
І таму немагчыма вызваліць РНК, нават штучныя РНК-вірусы, створаныя ў лабараторыі, такім чынам, каб
яны мелі хоць якую-небудзь распаўсюджанасць і выжывалі хоць нейкі час без значных змен.
І ў эвалюцыі эвалюцыя вірусаў рухаецца ў бок лепшай адаптацыі да сваіх гаспадароў.
Гэта азначае, што вірус, які забівае свайго гаспадара, дурны і не мае шанцаў на выжыванне.
Толькі тыя вірусы, якія дазваляюць нам жыць, так што мы нават не заўважаем іх прысутнасці ў нашых дамах, могуць
цудоўна размнажацца паўсюль. І ў самалётах, і ў цягніках, і тут таксама можна распаўсюджваць вірусы паўсюль.
Гэта тое, што забяспечвае іх шанцы на выжыванне.
Ведаеш, ты складаешся з 30 трыльёнаў клетак цела. У сярэднім 30 трыльёнаў, у некаторых
нават крыху больш, але твой геном там ёсць.
Гэта вашы клеткі, гэта вы. Такім чынам вас могуць пазнаць.
Акрамя таго, вы складаецеся з 39 трыльёнаў іншых мікраарганізмаў, якія жывуць у вашым
кішэчніку, на скуры і паўсюль на слізістых абалонках.
Яны такія... вы ўбачыце пейзаж, дзе прырода буяе.
І ўсе яны — важныя, важныя мікробы. У іх ёсць спецыфічная функцыя.
Яны — прычына таго, кім вы сталі.
У вашым геноме ёсць мікробы. Яны ўключылі свае генетычныя паслядоўнасці ў ваш геном, ад вірусаў, ад
рэтравірусаў. Яны былі інкарпараваныя. І менавіта так чалавецтва і развівалася ў першую чаргу.
Існавалі пэўныя вірусы, дзякуючы якім нам больш не трэба было несці яйкі.
Такім чынам, гэтая эвалюцыйная распрацоўка адбываецца праз перадачу генетычнай інфармацыі ад аднаго жывога арганізма
да іншага. І добра тое, што ідзе гэтая дыскусія пра тое, ці існуюць вірусы, ці не. Для мяне гэта крыху адцягвае ўвагу.
Калісьці былі людзі, якія адкрылі нешта, што назвалі бактэрыямі. Гэта таксама форма разнастайнасці. Потым з'явіліся
падгрупы. А потым былі людзі, якія казалі, што існуе нешта, што нельга было ўбачыць пад мікраскопам.
Але яны ўсё роўна робяць табе дрэнна; іх можна знайсці і ў вадзе. І такія малюсенькія істоткі можна знайсці паўсюль у прыродзе.
Пазней іх убачылі пад электронным мікраскопам і назвалі вірусамі.
Пасля гэтага ў целе былі знойдзены падобныя рэчы, амаль дакладна такія ж.
А потым людзі кажуць: «Гэта не вірусы, яны былі, яны ўсё яшчэ там». Іх назвалі экзасомамі. Яны выглядаюць амаль аднолькава.
Яна таксама ўтрымлівае генетычную інфармацыю і часам бялкі.
Гэта азначае, што ў жывой прыродзе, чыя разнастайнасць не можа быць зведзена, гэта вельмі важная
заява: разнастайнасць прыроды не можа быць зведзена.
І навука заўсёды ўсё спрашчае. Яна заўсёды вызначае рэчы. Яна кажа: гэта тое, а тое — гэта.
І тады робяцца параўнанні, і гэта вызначэнне шмат разоў змянялася ў навуцы.
У нейкі момант яны ўжо не будуць прыдатныя да выкарыстання.
І я цвёрда веру, што праз 20 гадоў вызначэнне бактэрый і вірусаў ужо не будзе мець значэння.
Таму што мы ведаем нашмат больш.
Мы ведаем ад самых маленькіх, што нашы веды становяцца ўсё больш дробнымі.
Мы ўсё больш даведваемся пра найменшыя малекулы, якія тут адыгрываюць ролю.
І гэта азначае, што нам зноў трэба дамовіцца, як з гэтым разабрацца.
Як мы пра гэта гаворым.
І ёсць імёны, каб мы маглі пра гэта пагаварыць.
І адно з гэтых назваў, якое гістарычна склалася, — гэта назва «вірус».
А калі хтосьці кажа, што вірусы не існуюць, то ён павінен прапанаваць новыя тэрміны, з дапамогай
якіх мы зможам вёсці разумную дыскусію і дамовіцца.
Часам гэта можа быць працяглы працэс.
Так, і гэта — лабараторныя тэорыі. Эпідэміі, якія паходзяць з лабараторый. 309 выпадкаў, калі нешта
адбылося ў лабараторыях за апошнія 20 гадоў. Так што нічога.
Большасць з іх таксама былі бактэрыямі, а менавіта ў ветэрынараў, у ветэрынарных лабараторыях.
І потым 16 разоў нешта ўцякала з лабараторыі. Сям'я таксама нешта атрымала. Ці быў нейкі невялікі ўспых,
таму што нешта было забруджана ў вадзе ці нешта такое.
Але ўсё гэта вельмі абмежаваныя рэчы.
Шкоды не нанесена.
Гэта афіцыйны спіс, апублікаваны ў часопісе The Lancet, гэтых вельмі розных патагенаў, якія
неяк у пэўны момант у невялікіх колькасцях збеглі.
Такім чынам, гэтая ўся дыскусія пра лабараторыі, пра паходжанне віруса з лабараторый, пра рыбныя рынкі — усё гэта
зроблена, каб адцягнуць нашу ўвагу. Гэта ўсё — проста наратыў.
Забудзь.
А людзі, якія вам гэтыя гісторыі расказваюць, спрабуюць нацягнуць вам лапшу на вушы.
Не верце ім.
Гэта быў Covid-19, спадар Водарг, як вы можаце гэта ігнараваць?
Хіба ты не бачыў, што адбылося на поўначы Італіі?
І тыя труны ў Нью-Ёрку, якія яна там пахавала... Гэта сапраўды нешта, шмат людзей памерла.
Нельга проста так гэта ігнараваць. Гэта сапраўды небяспечна.
Так, людзі памерлі ў Паўночнай Італіі. Але больш памерла ў 2017 і 2018 гадах.
У гэтых жа бальніцах.
А ў міланскай газеце я знайшоў справаздачы пра тое, наколькі катастрафічнымі
з'яўляюцца ўмовы і як персанал цалкам перагружаны.
Зноў тыя ж гісторыі.
Магчыма, гэтыя выявы былі нават з 2017/2018 года, бо яны былі яшчэ больш драматычнымі, чым цяпер.
Але тое, што персанал аддзяленняў інтэнсіўнай тэрапіі, натуральна, перагружаны, я магу з упэўненасцю
пацвердзіць як прадстаўнік персаналу бальніцы ў Гамбургу.
Як супрацоўнікі бальніцы, мы заўсёды скардзіліся, што нам не хапае персаналу. Мы перагружаныя.
І людзі валяюцца ў калідорах і гэтак далей.
Аднойчы да нас прыехаў сенатар.
Гэта быў не гамбургскі сенатар па ахове здароўя, а нехта іншы.
І ў яго нешта было, а потым ён ляжаў там з намі.
І мы пакінулі яго ляжаць у калідоры на даволі доўгі час.
Так, што адбылося ў той час, калі яны так нас напалохалі гэтымі выявамі?
Гэта было ў Нью-Ёрку, выглядала пагрозліва.
Гэта сапраўды памерлыя ў бальніцах.
Гэта было з 16 сакавіка па 20 мая. Вельмі коратка.
Загінула шмат людзей. Вельмі шмат.
І чаму так? Што там здарылася?
І ёсць на тое прычыны.
Было выяўлена, што з людзьмі абыходзіліся дрэнна. Насамрэч, вельмі дрэнна.
Існаваў план лячэння, якога яны павінны былі прытрымлівацца.
З-за Covid-19 трэба рабіць тое і гэта.
І былі лекі, якія не дапамагалі, што былі таксічнымі.
Таксама была перадазіроўка гідраксіхларахінам.
Здаровы чалавек гэтага не вытрымае.
Яны далі мне ў дзесяць разоў большую дозу.
І тады сэрца проста спыняецца.
Або калі гідраксіхларахин даюць чалавеку з фавізмам, які нарадзіўся без неабходнага ферменту, то
клеткі крыві лопаюцца, і ён больш не можа дыхаць.
Усё гэта прадавалася як Covid-19.
А потым яны адразу ж увялі людзям седатыў і падключылі іх да апаратаў штучнага дыхання.
Таму што ты мусіў.
Вентыляцыю трэба было правесці неадкладна, як мага хутчэй.
Тады іх можна будзе захаваць, сказалі яны.
А потым ім увялі мідазалам, зрабілі ўкол седатываў, якія таксама выклікаюць рэспіраторную дэпрэсію, што азначае,
што яны ўжо не могуць дыхаць самастойна, і іх інтубавалі.
А чалавек, які знаходзіцца на інтубацыі, ужо мае высокую рызыку.
Гэта складаная сітуацыя, калі іх доўга інтубуюць.
Гэта само па сабе з'яўляецца рызыкай.
Той факт, што людзі памерлі ў выніку такіх мер, з'яўляецца добрым тлумачэннем, асабліва калі
ўлічыць, што ў той час у Сан-Францыска такога не было.
Чаму не было пандэміі?
А ў Фларыдзе таксама не было нічога асабліва тыповага.
Потым восенню здаецца, што яны таксама расчысцілі і дамы састарэлых у Фларыдзе.
А потым, гэта другі радок, гэта пачатак уколаў.
І вы можаце бачыць, што людзі ў Нью-Ёрку раптам сталі больш скептычна настроенымі.
Ці, можа, яны атрымалі іншыя партыі, я не ведаю.
А тыя, што ў Сан-Францыска, перажылі там шмат пакут.
Такім чынам, вы можаце бачыць, што гэта афіцыйная амерыканская статыстыка смяротнасці, а менавіта агульны паказчык смяротнасці.
Не звязана з дыягназам.
А вось нешта пра гідраксіхларакін; я знайшоў кнігу пра яго.
Смерць на ўласных умовах з гідраксіхларахінам.
Гэта рэчыва, якое можна выкарыстаць для самагубства, у прыведзенай там дозе.
У інтэрнэце — выпадковае адкрыццё.
Я прымаў гідраксіхларакін. Гэта кіраўніцтва для людзей, якія хочуць пакончыць з сабой.
І вось гэта яны афіцыйна рэкамендавалі для гэтых даследаванняў.
Крыс Уіці зрабіў гэта.
Нацыянальны памочнік міністра аховы здароўя ў Англіі, дарадца ўрада, сказаў, што яны павінны гэта зрабіць.
Вызначылі дозу.
Ён памыляўся, калі толькі яму сапраўды не далі іншае лекі. Такім чынам, гэта абсурдная, абсурдная
гісторыя. Яны забівалі людзей, каб напалохаць нас.
СААЗ
І хутка пра СААЗ. Як вы ўсе ведаеце, яна карумпаваная і атрымлівае фінансаванне ад прыватных спонсараў.
Але СААЗ вельмі важная, таму што яна мае ўладу вызначаць тэрміны.
У нас ёсць тое, пра што я вам расказваў наконт ІКД, — гэта сусветная сістэма. ІКД — гэта коды.
Калі вы хочаце выставіць рахунак як доктар або бальніца, вы павінны запісаць нумар МКХ.
Гэта азначае, што захворванне павінна класіфікавацца ў адпаведнасці з крытэрыямі СААЗ.
І потым яна вызначае надзвычайную сітуацыю.
Так кажа спадар Гебрэесус, ён кажа, што гэта феік.
Гэта называецца надзвычайная сітуацыя ў галіне грамадскай аховы здароўя міжнароднага значэння.
Фэйк — так гэта вымаўляецца.
І яны таксама яго вызначаюць; яны хацелі вызначыць імунітэт. Яны сказалі, што гэта магчыма толькі з дапамогай вакцынацыі.
Калектыўны імунітэт можна дасягнуць толькі праз вакцынацыю.
Або яны пытаюцца: «Калі ж успышка?»
Калі здароўю пагражае небяспека?
Як можна сказаць?
Ці знаходзіцца яна ў групе рызыкі, можна вызначыць толькі з дапамогай ПЛР-тэсту.
Вось што кажа СААЗ. Вызначае, як распазнаць небяспекі і якія небяспекі існуюць.
У іх паўсюль свае людзі, і яны зараз паўсюль гэта ўсталёўваюць.
І калі там нешта ёсць і яны так вызначаюць, то гэта малпавы воспу.
Вугры на ягадзіцах і станоўчы ПЛР-тэст: малпавая воспіка.
Яны заўсёды так рабілі.
Яны рабілі гэта і раней; іх спансіруе фармацэўтычная прамысловасць.
А потым яны знізілі паказчыкі халестэрыну, скараціўшы мяжу з 240 да 200 міліграмаў на дэцылітр.
А потым у іх на 86% больш пацыентаў, якія маюць патрэбу ў лячэнні.
Гэта сапраўды таго варта.
І так, яны заўсёды рабілі гэта для фармацэўтычнай прамысловасці, усталёўваючы стандарты — таму што яны, так бы мовіць,
назначаны намі. «Гэта павінна быць адзіным», — кажа СААЗ, — яны ўзялі на сябе задачу ўстанаўлення стандартаў.
Устанаўленне стандартаў можа зрабіць нас хворымі, вызначыць захворванні і патрэбы ў
лячэнні, а таксама вызначыць метады дыягностыкі.
Гэта неверагодная сіла, якой яна ўжо валодае.
Так, яна ўжо зрабіла гэта.
А потым яна таксама вызначыла здароўе.
У мінулым, у 19-м стагоддзі, здароўе было прыватнай справай.
Медыцынскай сістэмы не было, таму людзі дапамагалі адзін аднаму, як маглі.
Тыя, у каго былі грошы, наймалі нейкага эксперта, а астатнім даводзілася самім спраўляцца.
Потым, у XX стагоддзі, здароўе, як я ўжо казаў, было вызначана як права чалавека, разам з Бісмаркам,
які тады сказаў, што ў нас ёсць права на здароўе.
І ўсе краіны павінны гэта забяспечыць, усе ўрады павінны гэта забяспечыць.
Гэта тое, што казала СААЗ у 1960-х гадах.
Усе краіны павінны забяспечыць здароўе свайго насельніцтва.
Ёсць права на здароўе.
Потым гэта змянілася, потым гэта стала чалавечым правам.
Але ў першай трэці нашага стагоддзя генеральны сакратар, спадарыня Брундтланд, раптам запрасіла Сусветны эканамічны форум
заняцца пытаннем здароўя, сказаўшы: «Паважаныя прамыслоўцы, паважаныя кіраўнікі бізнесу,
паважаныя банкіры, мы павінны рабіць больш для здароўя».
Ім не трэба было два разы паўтараць, яны аператыўна пераарыентавалі СААЗ на свае мэты.
Яны іх эксплуатавалі і давалі ім грошы, але потым яны ж вызначалі, што рабіць.
І здароўе практычна было вызначана як рынак з ростам.
Кожны ў Афрыцы павінен мець доступ да гэтых лекаў; інакш гэта несправядліва. Так?
Усе яны павінны атрымаць гэтыя ўколы, і ты павінен нешта з гэтым зрабіць.
Гэта азначае, што яны ўзялі на сябе функцыю адкрыцця рынку для эканомікі.
А тое, што яны робяць цяпер, — гэта прасоўваюць кантроль над насельніцтвам пад прыкрыццём аховы здароўя.
Спасылаючыся на тое, што інакш мы не можам абараніць ваша здароўе, мы павінны атрымаць вашыя генетычныя даныя.
Так? Мы павінны быць асцярожнымі з тымі, хто асабліва ўспрымальны, ці з тымі, хто асабліва адчувальны.
Такім чынам, нам патрэбна інфармацыя.
Нам патрэбны электронныя медыцынскія запісы, каб мы маглі бачыць, дзе захворваюць людзі, і своечасова выяўляць ачагі захворвання.
І вось тут мы павінны ўмяшацца, вось тут мы павінны мець магчымасць сказаць дзяржаве, таму што яны маюць права на здароўе.
І ў Афрыцы бедныя павінны быць здаровымі.
І мы павінны мець магчымасць сказаць ім, што яны павінны атрымаць грошы.
А калі ў іх іх няма, мы павінны ім даць. Так?
Адно здароўе — гэта ключ да поспеху.
І вось яна, спадарыня Брундтланд з спадаром Швабам, прывітанне, 1989 год, калі Усходні блок толькі што разваліўся, а
Сусветную арганізацыю аховы здароўя перахапілі інвестары.
І спадарыня Брундтланд рабіла гэта некаторы час, а потым былі двое, якія не былі такімі паспяховымі, але потым з'явілася
спадарыня Чан са свіным грыпам, а цяпер спадар Гебрэісус.
Спадарыня Брундтланд усё яшчэ там, усё яшчэ кіруе працэсамі, усё яшчэ адыгрывае важную ролю з самага пачатку пандэміі каранавіруса,
так бы мовіць, бо яна была ў Глабальнай радзе па маніторынгу гатоўнасці, якая з'яўляецца сакрэтным цэнтрам кіравання ў СААЗ.
Там сядзяць Фаўчы, Джэрэмі Фарар, прэзідэнт Амерыканскай медыцынскай асацыяцыі, кіраўнік ЦКЗ, а таксама кіраўнік
кітайскага ЦКЗ, гэта значыць кітайскіх органаў аховы здароўя.
Яны ўсе там, яны пішуць справаздачы, таму вы можаце ўбачыць чатыры справаздачы там зверху, а потым вы таксама можаце ўбачыць,
што ў адной са справаздач ёсць гэтая карта, дзе вы можаце ўбачыць шматлікія захворванні, якія маюць дачыненне і
развіваюцца ў пандэмію, ну, якія мы можам развіць у пандэмію.
Гэта ўсё яшчэ ў распрацоўцы.
Так, гэта тыя людзі, вядома, ёсць і іншыя таксама, я тут паказаў толькі некалькіх, іх яшчэ восем.
І вось яшчэ адно: яны сустрэліся ў 2019 годзе.
Яны селі разам у BBC у Лондане і дамовіліся змагацца з інфадэміяй. Там былі ўсе топ-менеджары буйных медыякарпарацый,
а таксама асацыяцыі журналістаў, медыякарпарацыі і ўсё, як іх яшчэ называюць. Яны селі за стол і дасягнулі дамоўленасці.
У 2019 годзе яны падрыхтаваліся загадзя, каб апазіцыя ніякім чынам не перашкодзіла гэтай пандэміі.
Бо СААЗ пра нас паклапоціцца.
І цяпер яна шукае бактэрыі ў каналізацыі.
Гэта даступна ў 170 пунктах у Германіі, і стан каналізацыйных ачышчальных збудаванняў рэгулярна кантралюецца.
І менавіта там робяць ПЛР-тэсты. Ніколі не ведаеш, што там можаш знайсці.
І гэта дакладна зафіксавана: ёсць графікі і нават больш, людзі цяпер выдзяляюць больш вірусаў, чым раней, і гэтак
далей. Потым гэта параўноўваецца, і з гэтага робяцца высновы.
Я абсалютна не маю ўяўлення, якія высновы яны хочуць з гэтага зрабіць.
Але так, гэта цэлая галіна, цэлая асацыяцыя, ёсць кампаніі, якія на гэтым спецыялізуюцца, гэта зноў бізнес. Яны яе распрацавалі,
перапрацавалі. Маніторынг станцый ачысткі сцёкавых вод – віншуем!
Чаму ўрады і нарматыўныя органы не абаранілі нас ад гэтага?
Таму што яны карумпаваныя, як мы згадвалі раней.
Але гэта галоўная прычына.
Таму што ўся гэтая барацьба з вірусамі ў ЗША была перанесена ў ваенную сферу.
Ужо шмат гадоў, не толькі ў апошнія дзесяць, але і дагэтуль.
А потым яшчэ і гэтая вайна супраць вірусаў, гэтаксама як вайна з тэрарызмам.
Дарэчы, гэта тая самая асоба, Рамсфельд, у якога былі такія ідэі.
Спачатку ён вёў вайну з тэрарызмам, потым у Gilead Sciences на пасадзе кіраўніка фармацэўтычнай кампаніі — вайну з
вірусамі, змагаўся з птушыным грыпам і спрыяў росту сваіх акцый, і ўсё гэта было звязана з Таміфлу ад Gilead Sciences.
А яшчэ ёсць генералы і спецслужбы, і яны рыхтуюцца да вайны. Цалкам магчыма, што вораг
распрацоўвае небяспечныя бактэрыі ці вірусы. Цалкам магчыма.
І цалкам магчыма, што ён працуе з атрутным газам.
Тады нашым салдатам спатрэбіліся б адпаведныя маскі. І гэтак жа робіцца з бактэрыямі: ім неабходна мець адпаведныя вакцынацыі.
Каб зрабіць гэта, нам трэба ведаць, да якіх небяспечных рэчаў вораг можа быць здольны... і гэта цэлая індустрыя! Толькі ўявіце
сабе ўсе рэчы, якія можна прыдумаць і ад якіх трэба абараняцца.
Доўгія даследаванні, шмат дагавораў на даследаванні, тут можна зарабіць шмат грошай. Інстытуты вырастаюць
як грыбы, усе яны фінансуюцца з абароннага бюджэту.
Так ужо шмат гадоў.
Свінны грып У мяне тут яшчэ ёсць на гадзіну з паловай гісторый пра розныя ілжывыя трывогі СААЗ.
Птушыны грып, я перанясу яго вельмі хутка.
Спадар Штёр аказаў выдатныя паслугі ў гэтай галіне.
Ужо мільёны людзей памерлі, сказаў ён у Жэневе, як кіраўнік СААЗ.
Потым у 2009 годзе прыйшоў свіны грып, і тады я далучыўся. У Мексіцы 200 чалавек змагаліся за сваё жыццё.
Наколькі мусілі быць дурнымі людзі, калі чыталі газету?
200 чалавек змагаюцца за сваё жыццё.
Гэта нічога не значыць.
Яны пастаянна змагаюцца за сваё жыццё.
Ужо 68 загінулых у Мексіцы.
Ці ведаеш ты, што там жыве некалькі мільёнаў чалавек?
Гэта так абсурдна.
А гэта спадар Фергюсан. Ён быў даволі актыўны ў апошнія гады. Гэта яго графікі. Колькі выпадкаў было насамрэч?
Пасля гэтага ў іх было 300 выпадкаў.
У бальніцах Мексікі было зафіксавана нават 600 выпадкаў.
Яны правялі аналізы, якія аказаліся станоўчымі ў людзей, што кашлялі.
І тады яны яе знайшлі.
І аналізы былі на H1N1. Такім чынам, гэта быў свіны грып. І яны былі станоўчыя.
Гэта яшчэ нішто.
Там жывуць мільёны людзей.
І гэта зрабіла кампанія пад назвай «Вератэкт».
Я паглядзеў дакументы, якія яны мне тады вярнулі.
І яго ўжо замовілі. Паглядзіце.
І яны ведалі, што ў пажылых людзей былі антыцелы, бо яны ўжо хварэлі на H1N1 у 1970-х гадах.
А потым яны даследавалі пажылых людзей і ўсё ж змаглі знайсці антыцелы.
А потым яны іх знайшлі і сказалі: «О, ужо 600 выпадкаў».
А потым Фергусан узяў усе рэйсы, гэта табліца, што за гэтым стаіць, якія адляталі з Мексікі, памножыў іх на колькасць
выпадкаў, і тады ён атрымаў распаўсюджанне. І гэта была тая пандэмія, якую тады
прадставілі Сусветнай арганізацыі аховы здароўя.
І тады місіс Чан сказала: «О, цяпер ужо пандэмія».
Так, гэта быў свіны грып.
Але кантрактаў зусім не было.
Спадар Сарказі быў у Мексіцы задоўга да таго, як усё гэта пачалося, фінансуючы праграму вакцынацыі для «Санофі».
Так усё было падрыхтавана, як і звычайна.
Гэта французскі трактат, які сцвярджае, што калі СААЗ абвесціць пандэмію, дзяржавы павінны плаціць, і трактат набывае моц.
Іх зусім не хвалявала, што яны пасля спальвалі або знішчалі вакцыны.
Яны зарабілі 18 мільярдаў.
І яны змянілі вызначэнне, проста выключыўшы цяжкае захворванне.
Гэта ўсё пытанні, якія мне не трэба вам паўтараць... Гэта было ў Савеце Еўропы. Гэта ўсе карумпаваныя асобы, якія
прынялі рашэнне ў экспертнай групе, усе яны мелі сувязі з фармацэўтычнай прамысловасцю. Мы ўсё гэта выявілі.
Іспанскі грып Яго заўсёды называлі іспанскім грыпам.
Ці ведалі вы, што ў той час, у 2019 годзе, не было вядома вірусаў увогуле?
Яны нічога не ведалі, не існавала літаратуры пра іспанскі грып.
Гэта пачалося толькі ў 1960 годзе.
Яны сказалі, што гэта быў вірусны грып.
А потым у 2000 годзе, незадоўга да пачатку першай пандэміі, недзе ў ледзяной тоўшчы на Алясцы былі
раскапаныя целы людзей, якія памерлі ад іспанскага грыпу.
А потым яны зрабілі ПЛР-тэст на H1N1. А потым быў іспанскі грып, і ўсе яны былі ахвярамі гэтага H1N1.
Гэта было па ўсім свеце.
Яны ўсе памерлі адначасова.
То быў кровава-жахлівы час.
Яны таксама праводзілі выпрабаванні з першаснымі вакцынацыямі.
Вакцынацыя ад менінгіту, я думаю. А потым яны забівалі людзей.
Потым людзі галадалі.
Потым у іх быў туберкулёз.
Потым іх тулілі разам з іх пнеўманіяй. Потым у іх не было чаго есці.
Так шмат людзей памерла з розных прычын.
Безумоўна, было велізарнае перабольшанне смяротнасці.
Але потым выкарыстоўваць гэта, каб сказаць нам, што ўсё гэта тады выклікаў небяспечны
вірус, — гэта абсурдна. Гэта проста абсурдна.
Гэта заканчваюць выступленні доктара Вольфганга Водарга.
Па словах доктара Вадарга, сапраўдная небяспека зыходзіць не ад вірусаў, а ад паўнамоцтваў СААЗ вызначаць іх.
Гэтыя вызначаныя захворванні, метады дыягностыкі, пандэміі і метады лячэння.
З гэтага пункту гледжання, пагадненне СААЗ аб пандэміі і папраўкі да Міжнародных санітарных правілаў маюць вырашальнае значэнне.
Гэта павінна быць прадстаўлена для прыняцця на 77-й сесіі Сусветнай асамблеі аховы
здароўя ў Жэневе з 27 мая па 1 чэрвеня 2024 года.
Паўнамоцтвы СААЗ па вызначэнні павінны быць стандартызаваны, рэгуляваны на глабальным узроўні
і стаць юрыдычна абавязковымі для ўсіх краін.
У гэты момант варта прыгадаць заключныя словы швейцарскага салісітара Філіпа Крузэ.
Падчас лекцыі 7 лютага 2024 года ў Ліхтэнштэйне ён сказаў наступнае:
"Я б аддаў перавагу не чытаць больш лекцый, а хутчэй таму, каб гэтыя веды распаўсюдзіліся сярод вас, каб вы
перадавалі іх далей і ініцыявалі абмеркаванні паміж сабой, са сваімі сябрамі і знаёмымі."
І калі гэтае пытанне нарэшце трапіць туды, куды яно належыць, — а менавіта ў парламент.
– Тое, што я тут сказаў, належыць туды, і менавіта там прымаюцца рашэнні.